

D3805

@##། །རྒྱ་གར་སྐད་དུ། ཨཱརྱ་ཨཥྚ་ས་ཧ་སྲི་ཀ་པྲཛྙཱ་པཱ་ར་མི་ཏཱ་མརྨ་ཀཽ་མི་ཏ་ནཱ་མ། བོད་སྐད་དུ། འཕགས་པ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་བརྒྱད་སྟོང་པའི་འགྲེལ་པ་གནད་ ཀྱི་ཟླ་བའི་འོད་ཅེས་བྱ་བ།བཅོམ་ལྡན་འདས་མི་ཕམ་མགོན་པོ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། །གང་ཞིག་འོད་ཟེར་སྙིང་གི་མུན་ལས་རྒྱལ་ནས་སྤྲོས་མེད་ལྔ་པོ་ཕུང་པོར་གྱུར་པ་སྟེ། །གང་ལ་ཤར་ན་སེམས་ཀྱི་ རྟོག་པའི་རྙོག་པ་བསལ་བར་གྱུར་ནས་ས་ལ་ལོངས་སྤྱོད་པ།།དེ་ཡིས་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་བདེ་བ་འགྲོ་ལ་བསྐྱེད་ཕྱིར་བསམ་མི་ཁྱབ་པའི་སྐུ་སྤྲུལ་པའི། །ཤེས་རབ་ཕ་རོལ་ཕྱིན་པ་སྲིད་པར་འཁྱམས་ པ་འཇིག་བྱེད་དེ་ལ་གུས་པར་ཕྱག་འཚལ་ནས།།ཡིད་ཀྱི་དྲི་མ་བཤིག་ཅིང་ལྟ་བ་ངན་པ་འཇོམས་བྱེད་ལ། །སྐྱེ་བའི་རྙོག་པའི་ཡལ་ག་མ་ལུས་ངེས་པར་དྲུང་འབྱིན་ལ། །ཆེ་མཆོག་རྟོག་མེད་རྫོགས་ སངས་ས་ན་གཉིས་མེད་ལམ་གཉེན་གྱི།།འོད་ཟེར་བརྩེ་བས་བརླན་ཆར་ཇི་ལྟ་བུར་ན་སྟོན་པ་ཡི། །གང་ཡང་འཕགས་པ་མི་ཕམ་བསྟན་བཅོས་དེ་ཉིད་བྲལ་བའི་གཞུང་གིས་ཀུན་ཏུ་ཚིམ་མིན་པས། ། ཡུམ་གྱི་གནད་ལས་ཕྱིར་ཕྱོགས་ལོག་པའི་ལམ་གྱིས་སྐྱེ་བོ་ཕལ་ཆེ་ཡུན་རིངས་འཁྱམས་གྱུར་པས། །དེ་ཕྱིར་ནང་གི་མུན་པས་ཁྱབ་པའི་རྒྱུན་གྱིས་འཕྲོག་བྱེད་བསྟན་བཅོས་སྙིང་པོ་ལ་རེག་པའི། །ལེགས་གསུངས་སྦྱངས པའི་བདུད་རྩིའི་གཏེར་ལྡན་བདག་གིས་དེ་གནད་ཡང་དག་གསལ་བྱེད་ཟླ་འོད་སྤྲོ།།འདིར་ངེས་པར་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བསྐལ་པ་རབ་འབྱམ་མང་པོ་དཔག་ཏུ་མེད་ཅིང་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྤྱོད་པ་ཕན་ཚུན་དུ་སྤྱོད་པ་ རྣམས་དང་།ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་བསྒོམས་པ་དག་གིས་ཀུན་ཏུ་རྟོག་པའི་དྲ་བ་མཐའ་དག་སྐྱེ་བའི་རྒྱུན་དྲུངས་ཕྱུང་ནས་མུ་མེད་པའི་ཕྱོགས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཁམས་གསུམ་པ་རྣམས་ཀྱི་སྲོག་ཆགས་དཔག་ཏུ་མེད་པ་རྣམས་ཀྱི་སོ་སོའི་སེམས་ སྐད་ཅིག་ལ་གཟིགས་ནས་མཆོག་ཏུ་བརྩེ་བ་ཆེན་པོའི་གཞན་གྱི་དབང་གི་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་རྟོགས་པ་དེ་ཉིད་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་སེམས་ཅན་གྱིས་རྟོགས་པར་བཞེད་ནས་བསྟན་པ་ཇི་ལྟ་བ་དེ་ལྟ་བུར་སྡུད་པ་པོས་བསྡུས་པ་ནི།འདི་སྐད་བདག་གིས་ ཐོས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་དང་།མངོན་པར་བསྟོད་དོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་གྱིས་ཏེ་འདི་ཉིད་དུ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་དང་། དེ་ལ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་ནི་སྡུད་པ་པོའི་རང་བཟོ་མ་ཡིན་པས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ བཀའ་ཉིད་དུ་བཤེད་དེ།ཆོས་ཡང་དག་པར་སྡུད་པའི་མདོ་ལས་གསུངས་པ། འདི་སྐད་བདག་གིས་ཐོས་ཞེས་བྱས་ནས་ཆོས་བསྡུ་བར་བྱའོ།

我来为您翻译这段藏文：
梵文：Ārya-aṣṭa-sahasrika-prajñāpāramitā-marma-kaumita-nāma
藏文：འཕགས་པ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་བརྒྱད་སྟོང་པའི་འགྲེལ་པ་གནད་ཀྱི་ཟླ་བའི་འོད་
汉译：《八千颂般若波罗蜜多要义月光注释》
顶礼世尊弥勒怙主！
其光明战胜心中黑暗，无戏论五蕴已成就；
若能现前则能遣除心的分别妄念，而得受用大地。
为令众生获得圆满菩提安乐，化现不可思议之身；
般若波罗蜜多能摧毁轮回，我恭敬顶礼彼尊。
能摧毁意垢及恶见，
必定根除一切生起烦恼枝叶，
无分别最胜圆满佛地中不二道友，
以慈悲光明雨露般显示。
由于圣者弥勒论著离真实义的论典不能令人满足，
大多数人因远离般若要义而长久漂泊于邪道，
是故我具足善说修习甘露藏者，
将阐明其要义，宛如月光普照。
在此，世尊于无量广大劫中，以种种菩萨行相互修习，以修习般若波罗蜜多断除一切分别网及生起相续，观见三界无边一切众生各自刹那心识后，以最极大悲他力如实了知。世尊为令众生了知此义而宣说，结集者如是结集："如是我闻"等乃至"赞叹"等，以及"于此"等，以及"尔时世尊告"等，这些并非结集者自造，而是说为佛陀亲言。如《正法结集经》中所说："应当以'如是我闻'作为开始来结集正法。"

 །དེ་བཞིན་དུ་འབྲལ་བ་དང་གོ་རིམས་ཀྱིས་བཤད་དོ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། །འདི་སྡུད་པ་པོ་ནི་ལྕང་ལོ་ཅན་ན་བཞུགས་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཆེན་ པོ་ས་བཅུའི་དབང་ཕྱུག་ཕྱག་ན་རྡོ་རྗེ་སྟེ།དེ་ཡང་བསྐལ་པ་བཟང་པོའི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་ཀྱི་གཟུགས་ཀྱི་སྐུ་དང་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་སྲུང་བར་དབང་བསྐུར་ནས་རྟིང་ལ་རྗེས་སུ་གཤེགས་ཞེས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་གསང་བ་བསྟན་པའི་མདོ་ལས་བཤད་པ་དང་། ཕྱག་ན་རྡོ་རྗེ་དབང་བསྐུར་བའི་མདོ་ལས་ བསྟན་པ་སོ་སོར་གཏད་པས་སོ།།གང་ཡང་འཕགས་པ་ཀུན་དགའ་བོ་ལ་ཡོངས་སུ་གཏད་པ་དེ་ནི་ཉན་ཐོས་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང་འཇིག་རྟེན་པ་ལ་སྤྱོད་པར་བྱེད་པའི་དོན་དུ་ཡིན་གྱི། །ཆོས་སྡུད་པའི་དོན་དུ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །འདིར་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་བསྟན་པ་དང་། འཕགས་པ་ཕྱག་ན་རྡོ་རྗེས་འཇིག་རྟེན་ཐམས་ཅད་རྗེས་སུ་གཟུང་བའི་ཕྱིར་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་བསྡུ་བར་འདོད་ནས། འཕགས་པ་བྱམས་པ་ལ་སོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོའི་ཚོགས་རྣམས་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་པ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་སྟོན པ་པོ་ལས་ཐོས་པ་ཅིག་ཀྱང་རྗེས་སུ་བརྗོད་ཅིང་དེ་བཞིན་དུ་ཡང་ལས་གཞན་ཡང་ཉན་པར་བྱེད་དོ་ཞེས་པ་ནི་སྡུད་པ་པོར་བརྗོད་དོ།།བསྡུས་པའི་རྗེས་ལ་དུས་དེར་གནས་པ་ཉིད་ན། མཆོག་ཏུ་ཟབ་ཅིང་རྗེས་སུ་རྟོགས་པར་དཀའ་ལ་རྟོགས་པར་མི་ནུས་ཞེས་པས་ཐུགས་རྗེས་དེ་རྟོགས་པའི་དོན་དུ་ འཕགས་པ་བྱམས་པས་མངོན་པར་རྟོགས་པའི་རྒྱན་གྱི་ཚིག་ལེའུར་བྱས་པའི་བསྟན་བཅོས་ཀྱིས་གསལ་བར་མཛད་ཀྱི།འཕགས་པ་ཐོགས་མེད་ཀྱིས་བྱས་ནས་དུས་ཕྱིས་བྱས་ཞེས་པ་ནི་སེང་གེ་བཟང་པོ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱི་འཁྲུལ་པ་སྟེ། སྔོན་དུ་བྱས་པ་ལ་མ་བཤད་ཅེས་པ་ནི་གཞན་དག་ གིའོ།།དེ་ལ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་རྣམ་པར་འབྱེད་པར་འདོད་ནས། མཆོག་ཏུ་བླ་མ་རྣམས་ཀྱི་ཡང་བླ་ན་མེད་པ་ནི་བླ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང་། རབ་ཏུ་དང་བས་ཕྱག་འཚལ་བ་ཤིན་ཏུ་དོན་ཆེ་བའི་ཕྱིར་དང་། རྣམ་པར་བཤད་པར་བྱ་བའི་མདོ་སྡེ་རིན་པོ་ཆེ་བརྗོད་ པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ན་དེ་ཉིད་ལ་དང་པོ་ཕྱག་འཚལ་བ་ནི།ཉན་ཐོས་ཞི་བ་ཚོལ་རྣམས་ཀུན་ཤེས་ཉིད་ཀྱིས་ཉེར་ཞིར་ཁྲིད་མཛད་གང་ཡིན་དང་། །འགྲོ་ལ་ཕན་པར་བྱེད་རྣམས་ལམ་ཤེས་ཉིད་ཀྱིས་འཇིག་རྟེན་དོན་སྒྲུབ་མཛད་པ་གང་། །གང་དང་ཡང་དག་ལྡན་པས་ཐུབ་ རྣམས་སྣ་ཚོགས་རྣམ་པ་འདི་དག་ཀུན་གསུང་བའི།།ཉན་ཐོས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཚོགས་བཅས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡུམ་དེ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ།

我来为您翻译这段藏文：
同样地，关于"依次解说离系"等内容，此处的结集者是住在柳树林中的大菩萨、十地自在者金刚手。如《如来秘密教示经》中所说，他被授权守护贤劫诸如来的色身与法身，并随后跟随；又如《金刚手灌顶经》中所说，他被分别付嘱教法。
至于付嘱给圣者阿难，那是为了让声闻们也能向世间人传法，而非为了结集法藏。此处，世尊示现涅槃后，圣者金刚手为摄受一切世间，欲结集般若波罗蜜多，对圣者弥勒等大菩萨众宣说"如是"等言。如实地从说法者处所闻，复次宣说，并令他人听闻，此即称为结集者。
结集之后，当时住世者认为此法最为甚深难解难证，因此圣者弥勒以大悲心为令了解此义，造《现观庄严论颂》以明显阐释。所谓此论是圣者无著后来所造之说，是狮子贤等人的错误；说未曾对先前所造加以解释，是其他人的说法。
关于般若波罗蜜多，世尊欲加以分别解说，因为是诸上师中最无上的上师，以清净心顶礼有极大意义，且将宣说珍贵的经典，故首先顶礼道：
寻求寂静声闻众，以遍知性趋寂灭，
利益众生诸贤者，以道智性成世利，
诸佛具足此等性，宣说种种诸法相，
与声闻菩萨众俱，顶礼诸佛之佛母。


 །ཅི་སྟེ་ཉེ་བར་ཞི་བ་ནི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་སྟེ། ཐར་བར་འཚལ་བའི་ཉན་ཐོས་རྣམས་དང་རང་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱང་བསྡུ་སྟེ། དེ་དག་ གི་ཐེག་པ་ལས་ཁྱད་པར་ཆུང་བའི་ཕྱིར་ན་རིམ་པ་གཅིག་ཏུ་བསྟན་པའི་ཕྱིར་རོ།།འགྲོ་ལ་ཕན་པར་བྱེད་པ་ཉིད་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱིའོ། །རྣམ་པ་འདི་དག་སྣ་ཚོགས་ཞེས་པ་ནི་ཐུབ་པའི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཆོས་སོ། །གང་དང་ལྡན་པས་རྣམ་པ་འདི་དག་ཀུན་གསུང་ ཞེས་པ་འདིས་ནི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཀྱི་ངོ་བོ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པར་གསལ་བར་བྱས་ལ།ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཉིད་ནི་རྣམ་པ་གསུམ་སྟེ། གང་ཕུང་པོ་ལྔ་རྣམས་མི་རྟག་པར་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་སློབ་མ་དང་བསེ་རུ་དག་དང་། གང་ཡང་སློབ་མ་དང་བསེ་ རུ་དེ་རྣམས་ཀྱི་དང་།བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ལམ་གྱི་རྣམ་པ་རྣམས་ཤེས་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་དང་། གང་ཡང་དེ་རྣམས་ཀྱིས་རྟོགས་པའི་རྣམ་པ་དེ་རྣམས་མཁྱེན་པའི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ནི་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཏེ། དེའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལའོ། ། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞེས་པ་ནི་བསྐྱེད་པ་ཉིད་ལ་གཅིག་པའི་ཚིག་གོ། །ཉན་ཐོས་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཚོགས་དང་བཅས་པའི་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱི་ཡུམ་སྟེ། ཇི་སྐད་དུ་བཤད་པའི་དོན་ཆེན་པོ་ཐོབ་པར་བྱེད་པས་སོ། །དེ་ཐོབ་ནས་ཀྱང་ཟག་པ་མེད་པའི་ཕུང་པོ་ལྔའི་བདག་ཉིད་ཅན་དུ་བདག གིས་དངོས་པོ་བསྐྱེད་པ་དང་རྒྱས་པར་བྱེད་དོ།།དེ་བས་ན་ཡུལ་འཛིན་པ་པོར་རྟོགས་པར་བྱའོ། །དེ་ལྟར་ཀུན་མཁྱེན་པ་གསུམ་གྱིས་མངོན་པར་རྟོགས་པ་གཞན་ལྔ་པོ་རྣམས་བསྡུས་པའི་བརྒྱད་ཅར་གྱི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལྔ་ཡང་ཞེས་བྱ་སྟེ། དེ་ཉིད་ཆུང་ངུ་དང་འབྲིང་དང་ཆེན་ པོའི་རྟོགས་པ་པའི་དབྱེ་བ་ལ་དགོངས་ནས།ཀུན་མཁྱེན་པ་གསུམ་གྱི་སྒོ་ནས་ཕྱག་འཚལ་ནས། གཞན་གདུལ་བྱ་འཇུག་པའི་ཡན་ལག་བརྗོད་པར་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་བརྗོད་པར་འདོད་པས་གསུངས་པ་ནི། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་ཉིད་ལམ། །སྟོན་པས་འདིར་ནི་བཤད་པ་གང་། །བློ་ དང་ལྡན་པས་མཐོང་འགྱུར་གྱི།།གཞན་གྱིས་མྱོང་བ་མ་ཡིན་ཞེས། །ཆོས་སྤྱོད་བཅུ་ཡི་བདག་ཉིད་ཅན། །མདོ་དོན་དྲན་པ་ལ་བཞག་ནས། །བདེ་བླག་ཏུ་ནི་རྟོགས་འགྱུར་བ། །ཞེས་བྱ་རྩོམ་པའི་དགོས་པའོ། །ཞེས་ཏེ། བགྲོད་པར་བྱ་བས་ལམ་ཞེས་པ་སྟེ། གཙོ་བོ་ནི་རྣམ་པ་ ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་འབྲས་བུ་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱི་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་སྟེ།ཇི་སྐད་དུ་མདོ་སྡེ་རྒྱན་ལས། སྒྲིབ་པ་ཐམས་ཅད་སྤངས་པ་ཡི། །རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་ཐོབ་པའི། །རིན་ཆེན་སྒྲོམ་ཕྱེ་ལྟ་བུ་ལ། །སངས་རྒྱས་ཉིད་དུ་ཡང་དག་བརྗོད། །ཅེས་སོ།

我来为您翻译这段藏文：
所谓"近寂"即是涅槃，包括寻求解脱的声闻和独觉，因为他们的乘较为低劣，故作为一个层次来说明。"利益众生"是指诸菩萨。"种种诸相"是指诸佛一切法相。"具足此等性而宣说一切"这句话明显指出般若波罗蜜多是一切种智的本质。
般若波罗蜜多有三种：一是了知五蕴无常的声闻和独觉，以及他们所证的般若波罗蜜多；二是了知声闻、独觉和菩萨道诸相的菩萨，以及他们所证的般若波罗蜜多；三是遍知一切相的诸佛及其般若波罗蜜多。
"佛之"是单数词，表示能生。与声闻菩萨众俱的诸佛之母，因为能获得如上所说的大义。获得此后，又能生起和增长无漏五蕴的自性。因此应理解为所缘的执持者。
如是以三种遍智摄集其余五种现观的八种般若波罗蜜多，是依据小、中、大证悟者的差别而言。以三种遍智顶礼后，为说明其他所化众生趣入之支分等，故说：
"此中所说一切智，
道由智者能见及，
非余能有所体验，
十法行性念经义，
安住易得能证悟。"
这是造论的目的。
所谓"道"是指所趣，主要是一切种智，即诸佛法身之果。如《经庄严论》所说：
"断除一切诸障碍，
获得一切种智性，
犹如开启珍宝箧，
如是称为正等觉。"


 །འདིས་བགྲོད་པར་བྱེད་ཅེས་ པས་ན་ལམ་རྣམས་སངས་རྒྱས་ཉིད་ཀྱི་རྒྱུ་ཕལ་པའི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དེ་ཁོངས་སུ་ཇི་ལྟར་རིགས་པར་མངོན་པར་རྟོགས་པ་དྲུག་འདུས་པའོ།།དེ་ལྟར་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་བདག་ཉིད་ཅན་གྱི་མངོན་པར་རྟོགས་པ་བརྒྱད་ཀྱི་ངོ་བོའི་ལམ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་མདོ་སྡེ་རིན་པོ་ཆེ་ རྗོད་པར་བྱེད་པའི་བརྗོད་པར་བྱ་བ་དེ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་མ་ཡིན་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཁོང་དུ་མི་ཆུད་པས་ན་བློ་དང་ལྡན་པ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་སོ།།མངོན་སུམ་དུ་བྱེད་པར་འགྱུར་ཞེས་པ་ནི་དགོས་པའི་ཡང་དགོས་པའོ། །དེ་ཡང་མདོའི་དོན་ཇི་སྐད་དུ་བཤད་པའི་བརྗོད་པར་བྱ་བ་ཐོས་པ་ ཉིད་བསམ་པས་དྲན་པ་ལ་བཞག་ཅིང་།ཆོས་ནི་སེམས་བསྐྱེད་པ་དང་གདམས་ངག་ལ་སོགས་པ་རྣམ་པ་བཅུའི་ཁོངས་སུ་གཏོགས་པའི་མངོན་པར་རྟོགས་པ་བརྒྱད་རབ་ཏུ་ཕྱེ་བ་དེའི་སྤྱོད་པ་སྤྱད་པ་རྣམས་ཀྱིས་བདེ་བླག་ཏུ་རྗེས་སུ་གནས་པར་འགྱུར་ཞེས་བརྗོད་པར་བྱ་བ་ཐོབ་པ་བྱེད་པའི་ཐབས་ ལ་རྗེས་སུ་གནས་པ་ནི་མདོ་བརྩམ་པའི་དགོས་པའོ།།འབྲེལ་པ་ནི་བརྗོད་པར་བྱ་བ་དང་རྗོད་པར་བྱེད་པའི་དངོས་པོའི་མཚན་ཉིད་དང་། བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་དང་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པའི་དངོས་པོའི་མཚན་ཉིད་དེ་གོ་སླ་བ་ཁོ་ནའོ། །འདི་སྐད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་བསྡུ་བར་བྱ་ཞེས་པ་སྟེ། གླེང་ གཞིའི་གོ་སྐབས་ཡིན་གྱི་ཉེ་བར་བསྡུ་བ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ།མདོ་སྡེའི་ལུས་ཉིད་འདི་སྐད་དུའོ། །བདག་གིས་ནི་མངོན་སུམ་དུ་ཐོས་པ་སྟེ། བླ་མ་ལས་ཕན་ཚུན་བརྒྱུད་པས་མ་ཡིན་པའོ། །དེ་ལྟར་འདིར་གླེང་བསླང་བ་བསྟན་པའི་རྗེས་སུ་གླེང་གཞི་དང་དུས་གང་དང་ ཡུལ་དང་སྟོན་པ་པོ་དང་འཁོར་གྱིས་འདུས་པ་སྟེ།དེ་ལ་དུས་གཅིག་ན་ཞེས་པ་ནས་བརྩམས་ཏེ་ཇི་སྲིད་དུ་ཀུན་དགའ་བོ་ཞེས་པའི་བར་ནི་གོ་སྐབས་ལ། དེ་ནས་ཡང་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པས་ཉེ་བར་བསྡུ་བ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དེ་སྐད་ཅེས་བཀའ་སྩལ་ནས་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པའི་ ལྷག་མ་མ་ལུས་པ་ནི་མདོ་སྡེའི་ལུས་སོ།།ཅིའི་ཕྱིར་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་འདི་ཉིད་གསུངས་ཞེས་མ་བསྟན་པ་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མེད་པས་དོན་དམ་པར་ནི་བསྟན་པ་མི་སྲིད་ཅེས་པ་ལ་དགོངས་ལ། བསྟན་པའི་སྣང་བ་ནི་གདུལ་བྱ་རྣམས་ཀྱི་བསོད་ནམས་དང་བཅོམ་ ལྡན་འདས་ཀྱི་སྔོན་གྱི་སྨོན་ལམ་གྱི་བདག་པོ་ཡིས་སོ།།གང་དུ་བྱས་པ་དང་ཐོས་པའི་ཁྱད་པར་བཤད་པར་བྱ་སྟེ། དུས་གཅིག་ནི་དུས་གཅིག་ལ་སྟེ་འདིས་ནི་གདུལ་བྱ་རྣམས་ཆོས་འདི་ལ་གུས་པ་བསྐྱེད་པའི་དོན་དང་། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ལན་ཅིག་གསུངས་པ་ལ་བདག་ཉིད་ཐོས་པ་ འཛིན་པ་ཉིད་དུ་གསལ་བར་བྱས་པའོ།།བདུད་བཞི་བཅོམ་པ་དང་ལྡན་པས་ན་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཏེ། ངེས་པར་བརྗོད་པ་ལན་ཕྱི་མའོ།

我来为您翻译这段藏文：
由"此能趣向"之故，道即是佛果之次要因的一切种智，其中如理摄集六种现观。如是因果性质的八种现观之本质的道——般若波罗蜜多宝典所诠说的所诠义，非菩萨者不能通达，故"具慧者"即是诸菩萨。"将能现证"是说明究竟目的。
此复，以思维忆念如前所说经义之所诠，修习十法行所摄之八种现观的行者，将能轻易随顺，即随顺获得所诠义的方便，这是造经的目的。关联即所诠与能诠之事相，所成与能成之事相，这是很容易理解的。
"如是我闻"是指如实结集，是序分的机会，并非结语，这是经典的主体。"我"是指亲自听闻，而非从上师辗转相传。
如是此处显示引言之后，是序分及时间、处所、说者与眷属的集会。从"一时"开始直至"阿难"为止是序分，从"复次"等至"世尊如是说已"等余下全部是经典主体。
为何不说"世尊为何说此"，是因为考虑到世尊无分别，故胜义中说法不可能，而说法的显现是由所化众生的福德和世尊往昔愿力所致。
当说明何时何地说法与听闻的差别："一时"即在某时，这是为了令所化众生对此法生起恭敬心，并明示自己听闻世尊一次宣说。"薄伽梵"是因具足降伏四魔，这是后一次的确切解释。


 །ཡང་ན་བདུད་བཞི་པོ་རྣམས་ཤེས་རབ་ཀྱིས་བཅོམ་པས་ན་བཅོམ་པ་སྟེ། བྱེད་པའི་ངེས་པའི་ཚིག་ལན་ཕྱི་མའོ། །འབྱེད་པར་བྱེད་ཅེས་པས་བཅོམ་པ་ སྟེ།ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དེ་དང་ལྡན་པས་ན་བཅོམ་ལྡན་འདས་སམ། མངོན་པར་བསྟན་ཞེས་པས་བཅོམ་ལྡན་འདས་སམ། བསྟན་པར་བྱེད་པ་ལ་ནི་རྒྱུ་རྣམས་ཁོ་ན་བྱེད་པ་ཉིད་རྣམ་པར་འདོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཡང་ཚོགས་པ་དབང་ཕྱུག་དང་གཟུགས་བཟང་དང་གྲགས་པ་དང་ དཔལ་དང་ཡེ་ཤེས་དང་བརྩོན་འགྲུས་དང་དྲུག་གོ།།དེ་ལ་དབང་ཕྱུག་ནི་གཞན་དབང་མ་ཡིན་པ་སྟེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་དེའི་ཚོགས་པས་བག་ཆགས་དང་བཅས་པའི་སྒྲིབ་པ་ཐམས་ཅད་སྤངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཟུགས་ཀྱི་ཚོགས་པ་ནི་བླ་ན་མེད་པའི་མཚན་དང་དཔེ་བྱད་ཀྱིས་ལྷམ་མེ་བའི་ སྐུའི་ཕྱིར་རོ།།གྲགས་པའི་ཚོགས་པ་ནི་ཕྱོགས་སུ་སྒྲ་ཆེན་པོའི་ཕྱིར་རོ། །གང་ཡང་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་མང་པོ་གང་གི་རྟེན་དུ་གྱུར་པ་དེ་ནི་དཔལ་གྱི་ཚོགས་པ་སྟེ། འཇིག་རྟེན་པ་ཐམས་ཅད་ལ་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པའི་འདོད་པ་རྣམས་ཀྱི་དཔལ་དུ་བྱེད་པའི་ ཕྱིར་རོ།།ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཚོགས་པ་ནི་ཐམས་ཅད་ནས་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་དག་ཅིང་མ་ཆགས་ཤིང་མ་ཐོགས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །བརྩོན་འགྲུས་ཀྱི་ཚོགས་པ་ནི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་གཞན་གྱི་དོན་ལ་རྟག་པར་མི་དགའ་བ་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །བཞུགས་སོ་ཞེས་པ་ནི་ འདིར་སོ་སོར་སྡུད་པར་བྱེད་ཅིང་སེམས་ཅན་འདིས་འདྲེན་པར་བྱེད་ཅེས་པས་ཆོ་འཕྲུལ་ལ།ཆོ་འཕྲུལ་དེ་ཉིད་ནི་རྣམ་པ་གསུམ་སྟེ། རྫུ་འཕྲུལ་དང་། གཞན་གྱི་སེམས་ཤེས་པ་དང་། ཟག་པ་ཟད་པ་ཤེས་པའོ། །དེ་ལ་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་པའི་རྫུ་འཕྲུལ་གྱི་ཆོ་འཕྲུལ་གྱིས་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་ ཤིང་རྨད་དུ་བྱུང་བའི་ཆོས་སྟོན་པའི་ཕྱིར་དང་།ཀུན་བརྗོད་པའི་ཆོ་འཕྲུལ་གྱིས་ནི་སེམས་ཀྱི་བག་ལ་ཉལ་ཡོངས་སུ་མཁྱེན་ནས་དགེ་བའི་རྩ་བ་རྒྱས་པའི་ཚུལ་གྱིས་ཡོངས་སུ་སྨིན་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་དང་། རྗེས་སུ་བསྟན་པའི་ཆོ་འཕྲུལ་གྱིས་ནི་ཐེག་པ་གསུམ་གྱི་གདུལ་བྱའི་སེམས་ཅན་རྣམས་ཁྱད་ པར་དུ་དྲན་པ་ལ་སོགས་པ་བྱས་ནས་མངོན་པར་འདོད་པའི་དོན་བྱེད་པའི་སྤྱོད་ལམ་རྣམ་པ་བཞིས་གནས་ཤིང་བཞུགས་པའོ།།དེ་ལ་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱི་ཐམས་ཅད་དུ་སྐུའི་ཕྲིན་ལས་ནི་སྤྱོད་ལམ་གྱིས་བཞུགས་པའོ། །ཐམས་ཅད་ནི་གསུང་གི་ཕྲིན་ལས་ནི་ཆོས་སྟོན་པས་བཞུགས་པའོ། །གང་ རང་བཞིན་གྱིས་མཉམ་པར་བཞག་པ་དང་།གང་ཡང་ཏིང་ངེ་འཛིན་མངོན་དུ་བྱེད་པའི་དེ་གཉིས་ཆར་ཐུགས་ཀྱི་ཕྲིན་ལས་ཏེ། དེ་གཉིས་ཆར་སྙོམས་པར་ཞུགས་པས་བཞུགས་པའོ།

我来为您翻译这段藏文：
或者说，因以智慧降伏四魔故称"降伏"，这是后一次的确切词义解释。"能分别"故称"降伏"，因具足般若波罗蜜多故称"薄伽梵"，或因"显示"故称"薄伽梵"，因为显示唯由诸因作为能作。
其六种圆满为：自在圆满、色身圆满、名称圆满、吉祥圆满、智慧圆满和精进圆满。其中自在圆满是不受他控制，因为世尊以此圆满断除一切烦恼障及习气。色身圆满是因具足无上相好庄严之身。名称圆满是因十方广大声誉。吉祥圆满是众多圆满之所依，因为对一切世间而言是出世间圆满愿望之吉祥。智慧圆满是因具一切种类清净无著无碍之智。精进圆满是因于一切时中利他永离不乐。
"安住"是指此处各别摄集并引导众生，故说神变。神变有三种：神足通、他心通和漏尽通。其中以种种神足通神变显示出世希有之法，以记说神变遍知心之随眠而以善根增长方式令成熟，以教诫神变则特别忆念三乘所化众生，以四种威仪成办所欲义而安住。
其中诸佛一切身业是以威仪而安住，一切语业是以说法而安住。自性等持与现前等持这两者都是意业，以这两种等持而安住。


 །གང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྤྱན་གྱིས་སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་ཀུན་ཏུ་གཟིགས་པ་ཉིད་དང་དེར་ཉེ་བར་འགྲོ་བའི་སེམས་ ཅན་ལ་དམིགས་པའི་ཐུགས་ཀྱི་ཕྲིན་ལས་དེ་གཉིས་ཆར་ནང་དུ་ཡང་དག་པར་འཇོག་པ་ལ་གནས་པར་རྣམ་པར་གཞག་པར་བྱ་སྟེ།འཇིག་རྟེན་ལ་དམིགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྒྱལ་པོའི་ཁབ་ཅེས་བྱ་བ་ནི་རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོ་མང་པོས་བཀུར་བའི་རྒྱལ་པོའི་ཕོ་བྲང་གི་འཁོར་གྱི་གྲོང་ཁྱེར་ཆེན་པོ་སྟེ། དེའི་ ས་ཕྱོགས་སུ་བྱ་རྒོད་ཕུང་པོ་སྟེ།རིན་པོ་ཆེ་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་པའི་རང་བཞིན་ལ། རི་ནི་ལྷ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་དུས་ཚིགས་ལྟད་མོ་གསལ་བར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། མཆོད་རྟེན་དུ་གྱུར་པས་སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་བསོད་ནམས་ཀྱི་ཚོགས་ཉེ་བར་སོགས་པའི་དོན་དུ་ གནས་བསྟན་པའོ།།ཅིའི་ཕྱིར་རྒྱལ་པོའི་ཁབ་ཏུ་བསྟན་ཅེ་ན། མང་པོས་བཀུར་བ་ཆེན་པོའི་གྲོང་ཁྱེར་ཆེན་པོའི་གནས་ཉིད་བཞིན་དུ། མདོ་སྡེ་འདི་ཆོས་ཀྱི་རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོར་སེམས་ཅན་ལ་གསལ་བའི་དོན་དུ། འདིར་ཡང་མདོ་སྡེ་བསྟན་པ་གང་བཅོམ་ལྡན་འདས་མ་ལ་རབ་ཏུ་ བཞུགས་པའོ།།ཅིའི་ཕྱིར་བྱ་རྒོད་ཕུང་པོ་ཞེ་ན། ཉན་པ་པོ་རྣམས་ཀྱི་བསྟན་པ་ལ་རིང་ནས་མངོན་པར་འཕགས་པ་ཉིད་ཀྱི་གསལ་བའི་དོན་དུའོ། །ཆེན་པོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཡོན་ཏན་དང་གྲངས་ཀྱིས་ཆེ་བའི་དག་གིས་སོ། །ཉོན་མོངས་པ་བཅོམ་པ་ཉིད་ཀྱིས་དགེ་སློང་ནི་དགྲ་བཅོམ་པ་སྟེ། དེ་ འདིར་མ་བཟུང་བས་རྒྱུན་དུ་ཞུགས་པའི་འཕགས་པ་ཀུན་དགའ་བོ་མ་བཟུང་བས་ན་ཐལ་བར་འགྱུར་བས།ཅུང་ཞིག་གང་བསྙེན་པར་རྫོགས་པ་དེ་འདིར་གཟུང་བར་བྱའོ། །དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱི་དགེ་འདུན་གྱི་ཚོགས་ཏེ། དེ་ཅི་ལྟར་དགེ་འདུན་ཞེ་ན། དཀོན་མཆོག་གསུམ་ལ་བདུད་ལ་སོགས་ པ་རྣམས་ཀྱིས་མི་ཕྱེད་པ་ཉིད་ཀྱི་སྟེ།ཀུན་ཏུ་བཅོམ་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལ་གྲངས་ཀྱི་ཆེ་བ་ཉིད་ནི་ཕྱེད་ཅེས་ཏེ། བརྒྱ་ཕྲག་ཕྱེད་མ་ཚང་བའི་བརྒྱ་ཕྲག་བཅུ་གསུམ་མོ། །འདིར་ཐམས་ཅད་ཅེས་པ་ལ་སོགས་པའི་ཚིག་བཅོ་ལྔས་ནི་ཡོན་ཏན་གྱི་ཆེ་བ་ཉིད་བརྗོད་དོ། །དགྲ་ནི་ཉོན་མོངས་པ་སྟེ་དེ་ བཅོམ་པས་དགྲ་བཅོམ་པའམ།བསྒྲུབ་པའི་མཆོད་པ་ཡང་དག་པས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་ལ་བསྙེན་བཀུར་བྱེད་ཅིང་མཆོད་པར་བྱེད་པས་མཆོད་བྱེད་དམ། ཡང་ན་ལྷ་དང་མི་རྣམས་ཀྱིས་མཆོད་པ་དང་ཡོན་ཏན་གྱི་འོས་སུ་གྱུར་པས་ན་མཆོད་འོས་སོ། །དེ་བཞིན་དུ་དགྲ་བཅོམ་པ་ཉིད་ ཀྱི་ཡོན་ཏན་ཐབས་ཅིག་པ་ཉིད་བརྗོད་པ་ནི་སྲིད་པའི་རྩེ་མོ་དང་མནར་མེད་པའི་བར་དུ་ཀུན་ཏུ་ཟག་པ་བྱེད་ཅིང་སྐྱེད་པར་བྱེད་པའི་ཇི་སྲིད་དུ་སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱིས་དགེ་བ་གཡོ་བའི་ཟག་པ་གསུམ་སྟེ།དེ་ལ་མ་རིག་པ་མ་རྟོགས་པ་འདོད་པ་ན་ཀུན་ཏུ་སྤྱོད་པའི་ཉོན་མོངས་པ་རྣམས་ནི་འདོད་པའི་ ཟག་པའོ།

我来为您翻译这段藏文：
以佛眼普见众生以及缘于趣近彼处众生的这两种意业，应安立为住于内正等持，因为缘于世间故。
所谓王舍城，是大王众敬王之王宫城郭的大城市，在其地方有灵鹫山。山由种种珍宝所成，诸天等于时节观赏显现，因成为塔庙而为众生积集福德资粮之所依处。
为何在王舍城宣说？如同大众所敬大城市之处，为使此经成为众生之大法王而明显，此处也宣说住于世尊般若波罗蜜多之经。为何在灵鹫山？为使听众显现久远超胜于教法。所谓"大"是以功德与数量而大。
以断烦恼故比丘为阿罗汉，此处未摄持故，若不摄持预流圣者阿难则成过失，故此处应摄持少许已受具足戒者。比丘僧众团体，云何为僧伽？因于三宝不为魔等所坏故，因普遍降伏故。其中数量之大为"半"，即未满五十的一千三百。此处以"一切"等十五词说明功德之大。
敌即烦恼，以降伏彼故为阿罗汉；或以真实修行供养承事供养如来故为"供养者"；或为天人供养及功德所堪能故为"应供"。如是宣说阿罗汉功德俱有性，即从有顶至无间，普遍漏泄生起，乃至众生善动之三漏：于其中未了知无明、欲界所行烦恼为欲漏。


།གཟུགས་དང་གཟུགས་མེད་ན་ཀུན་ཏུ་སྤྱོད་པ་ནི་སྲིད་པའི་ཟག་པའོ། །ཁམས་གསུམ་པ་ཅན་གྱི་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་དང་ཀུན་ཏུ་བརྟགས་པའི་མ་རིག་པ་དང་ལྟ་བ་དྲུག་ཅུ་རྩ་གཉིས་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་མ་རིག་པའི་ཟག་པའོ། །འདི་རྣམས་ཟད་པས་ན་ཟག་པ་ཟད་པའོ། །ཟག་ པ་ཟད་པ་ཉིད་ཀྱི་རྣམ་པར་དག་པའི་ཡོན་ཏན་གསུངས་པ་ནི།ཉོན་མོངས་པ་མེད་ཅེས་པ་སྟེ་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་རྣམས་ཀྱི་ཉོན་མོངས་པ་དང་། ལས་དང་སྐྱེ་བའི་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་སྟེ་གོ་རིམས་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་གང་གིས་ཉོན་མོངས་པར་གྱུར་པ་དང་། གང་ཉོན་མོངས་པར་བྱེད་ཅིང་ སྡུག་བསྔལ་བར་གྱུར་པ་དང་།གང་དུ་ཉོན་མོངས་པ་དེ་རྣམས་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པའི་སྡུག་བསྔལ་རྣམས་ཉོན་མོངས་པ་མེད་པ་ཉིད་ལ་སྡུག་བསྔལ་མེད་པས་དེའི་ཡོན་ཏན་གསུངས་པ་ནི་དབང་དུ་གྱུར་པ་ཞེས་པ་སྟེ། ཇི་ལྟར་རྫུ་འཕྲུལ་ལ་དབང་བས་སེམས་ཅན་དང་སྣོད་ དག་ལ་དབང་སྒྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ།།དབང་པོ་ལ་དབང་བས་སྤྱོད་ལམ་ཉེ་བར་ཞི་ནས་དེ་རྣམས་ཀྱིས་འཇིག་རྟེན་ལ་དབང་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་དབང་བས་ནི་སེམས་དེ་རྣམས་དབང་དུ་བྱེད་པ་ལ་འཇོག་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཤེས་རབ་ལ་དབང་བས་ནི་ཉོན་མོངས་པ་དང་ལས་དང་རྣམ་པར་སྨིན་པ་ཐམས་ ཅད་ཀུན་ཏུ་བཅད་ནས་འཆིང་བ་ལས་རྣམ་པར་གྲོལ་བ་རྣམས་བཞིན་དུ་རང་ཉིད་ལ་དབང་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ།།སེམས་ཤིན་ཏུ་རྣམ་པར་གྲོལ་བས་ན་སེམས་ཤིན་ཏུ་རྣམ་པར་གྲོལ་བ་སྟེ། སྲིད་པའི་ཕྱོགས་ཀྱི་ཉོན་མོངས་པ་དང་ཉེ་བའི་ཉོན་མོངས་པ་སྤོང་ཞིང་ཐོབ་པར་བྱ་བའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་རྣམས་ལ་སྙོམས་ པར་འཇུག་པ་ནི་སེམས་རྣམ་པར་གྲོལ་བའོ།།ཤེས་རབ་ཤིན་ཏུ་རྣམ་པར་གྲོལ་བ་ནི་ཤེས་རབ་རྣམ་པར་གྲོལ་བས་མ་རིག་པའི་ཕྱོགས་ཀྱི་ཉོན་མོངས་པ་དང་ཉེ་བའི་ཉོན་མོངས་པ་ཐམས་ཅད་སྤོང་བར་འགྱུར་ཞིང་དགྲ་བཅོམ་པའི་ལམ་གྱི་ཡེ་ཤེས་ཐོབ་པ་ནི་ཤེས་རབ་རྣམ་པར་གྲོལ་བའོ། །ཅང་ཤེས་པ་ནི་ འཇིགས་པ་རྣམས་མེད་པ་སྟེ།འཇིགས་པའི་དོགས་པ་རྣམ་པ་བཞི་མེད་པས་གོ་རིམས་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་བདེ་བ་རྙེད་པ་འཇིགས་པ་མེད་པ་རྙེད་པ་བག་ཚ་བ་མེད་པ་རྙེད་པ་དབུགས་འབྱིན་པ་ཐོབ་པ་ཞེས་བརྗོད་དེ། དེ་ལ་མྱ་ངན་དང་སྨྲེ་སྔགས་འདོན་པ་དང་སྡུག་བསྔལ་བ་དང་ཡིད་མི་བདེ་བ་རྣམས་མེད་ པ་ནི་སྡུག་བསྔལ་གྱི་དོགས་པ་མེད་པའོ།།བདག་ཉིད་ཀྱིས་གནོད་པ་དང་གཞན་གྱིས་སྐུར་པ་འདེབས་པ་དང་ངན་འགྲོ་དང་འཚོ་བ་ཆད་པ་དང་མྱ་ངན་དང་འཆི་བའི་འཇིགས་པ་རྣམས་མེད་པས་འཇིགས་པའི་དོགས་པ་མེད་པའོ། །རྙེད་པ་དང་མ་རྙེད་པ་དང་གྲགས་པ་དང་མ་གྲགས་པ་དང་ བསྟོད་པ་དང་སྨད་པ་དང་བདེ་བ་དང་སྡུག་བསྔལ་བ་རྣམས་ཀྱིས་རྗེས་སུ་མ་གོས་པས་ན་འཇིག་རྟེན་པའི་ཆོས་ཀྱིས་དོགས་པ་མེད་པའོ།

我来为您翻译这段藏文：
色界与无色界所行为有漏。三界俱生及遍计所执的无明，以及六十二见，即是无明漏。由灭尽这些故为漏尽。
宣说漏尽性之清净功德即"无烦恼"，谓烦恼、业及生之烦恼，依次为能烦恼、所烦恼及苦，以及于何处烦恼，彼等皆无故。烦恼苦于无烦恼性中无苦，宣说其功德即"得自在"。以神通自在故于众生及器世间得自在。以根自在故，行为寂静而以彼等于世间得自在。以三昧自在故，安住于调伏彼等心。以智慧自在故，断除一切烦恼、业及异熟，如解脱诸缚般于自身得自在。
由心极解脱故为心极解脱，即断除有支烦恼及随烦恼，并于所得三昧等入，是为心解脱。慧极解脱即以慧解脱断除无明分位烦恼及一切随烦恼，获得阿罗汉道智，是为慧解脱。
所谓"善知"即无诸怖畏，以无四种怖畏疑虑，依次称为获得安乐、获得无畏、获得无惧、获得解脱。其中无忧、无叹、无苦、无不悦，即无苦疑虑。无自害、他谤、恶趣、断命、忧愁及死亡等怖畏，即无怖畏疑虑。不为得、不得、名、无名、赞、毁、乐、苦所染，即无世间法疑虑。


།ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཡོངས་སུ་སྦྱངས་པ་རྣམས་ལ་མི་ཤེས་པ་དང་ཐེ་ཚོམ་དང་ལོག་པའི་ཤེས་པ་རྣམས་མེད་པས་ན་མི་ཤེས་པའི་དོགས་པ་མེད་པའོ། །དེ་ལྟར་དོགས་པ་དང་ བྲལ་བའི་ཕྱིར་ན་ཅང་ཤེས་པའོ།།གླང་པོ་ཆེན་པོ་ནི་གཙོ་བོ་ཆེན་པོ་སྟེ། རིག་པ་གསུམ་ལ་སོགས་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཁྱད་པར་དུ་གྱུར་པའི་རྟོགས་པའི་ཆོས་ཐོས་པས་སོ། །རྫུ་འཕྲུལ་དང་གཞན་གྱི་སེམས་ཤེས་པ་དང་ཟག་པ་ཟད་པའི་མངོན་པར་ཤེས་པ་རྣམ་པ་གསུམ་རིག་པ་ལ་ནི་གཞན་དག་ཏུ་ དེ་ལ་རིག་པ་གསུམ་ཞེས་བརྗོད་དོ།།བྱ་བ་བྱས་པ་ནི་ཚུལ་ཁྲིམས་དང་ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་ཤེས་རབ་རྣམས་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པས་སྡུག་བསྔལ་ཐམས་ཅད་ལས་རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་བྱ་བ་ངེས་པར་བྱས་པས་སོ། །བྱ་བ་བྱེད་པ་ནི་འདོད་པ་ཆུང་བ་དང་ཞུགས་པ་དང་ཆོག་ཤེས་པ་ལ་འཇུག་པ་དང་སྦྱངས་པར་ གྲགས་པ་ལ་འཇུག་པ་དང་།ཀུན་ཏུ་མཉེས་པར་བྱེད་པ་ལ་འཇུག་པ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་བྱེད་པ་ལ་རང་གི་མོས་པས་འཇུག་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཁུར་བོར་བ་ནི་ཁུར་རྣམ་པ་བཞི་སྟེ་དེ་རྣམས་བོར་བ་སྟེ། དེ་ལ་ཕུང་པོའི་ཁུར་བཏང་སྟེ་སྡུག་བསྔལ་ཡོངས་སུ་ཤེས་པས་ཕུང་པོའི་ལྷག་མ་མེད་པའི་ བདེ་བ་ཐོབ་པ་ལ་སྦྱོར་ནུས་པ་ཉིད་དོ།།ཉོན་མོངས་པའི་ཁུར་སྤངས་པས་ནི་ཀུན་འབྱུང་སྤངས་པས་རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་བདེ་བ་ཐོབ་པའོ། །དམ་བཅས་པའི་ཁུར་བོར་བས་ནི་འགོག་པ་མངོན་སུམ་དུ་བྱས་པས་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་བདེ་བ་ཐོབ་པའོ། །སྦྱོར་བ་རྩོམ་པའི་ཁུར་གྱིས་ཡོངས་སུ་ རྫོགས་པ་ནི་ལམ་བསྒོམས་པས་ཉེ་བར་ཞི་བའི་བདེ་བ་ཐོབ་པའོ།།ཁུར་བོར་བ་ཉིད་ཀྱིས་ཁུར་བོར་ནས་བདེ་བ་ཐོབ་པའི་ཡོན་ཏན་གསུངས་པ་ནི། རང་གི་དོན་རྗེས་སུ་ཐོབ་པ་ཞེས་པ་ལ། རང་གི་དོན་རྗེས་སུ་ཐོབ་པ་ནི་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ། དེ་ལ་དོན་མིན་པ་སྤོང་བ་ནི་རང་གི་ཉོན་མོངས་པའི་ མ་རིག་པ་སྤངས་པས་ཉོན་མོངས་པའི་སྒྲིབ་པ་ཐམས་ཅད་སྤངས་པ་དང་དོན་རྟོགས་པས་གང་ཞིག་གི་རིག་པ་བསྐྱེད་ནས་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་རྟོགས་པའོ།།ཡོངས་སུ་ཟད་པ་ཤེས་པའི་སྲིད་པར་ཀུན་ཏུ་སྦྱོར་བ་ནི་དགུ་སྟེ། སྐྱེས་བུ་སྲིད་པར་ཀུན་ཏུ་སྦྱོར་བའི་ཕྱིར་སྟེ། འདོད་ཆགས་དང་ཁོང་ཁྲོ་བ་དང་ ང་རྒྱལ་དང་མ་རིག་པ་དང་ཐེ་ཚོམ་དང་ལྟ་བ་མཆོག་ཏུ་འཛིན་པ་དང་།ཕྲག་དོག་དང་སེར་སྣ་དེ་རྣམས་གཞན་དུ་སྤངས་པས་སོ། །དེ་ལ་ཟག་པ་མེད་པའི་ཡང་དག་པའི་ལྟ་བ་ནི་ལྟ་བ་མཆོག་ཏུ་འཛིན་པ་དང་ཐེ་ཚོམ་རྣམས་སྤོང་ངོ་། །འདིར་འཇིག་ཚོགས་ལ་ལྟ་བ་དང་མཐར་འཛིན་པར་ལྟ་བ་དང་། ལོག་པར་ ལྟ་བ་སྟེ་ལྟ་བ་རྣམ་པ་གསུམ་མོ།།ལྟ་བ་མཆོག་ཏུ་འཛིན་པ་དང་ཚུལ་ཁྲིམས་དང་བརྟུལ་ཞུགས་མཆོག་ཏུ་འཛིན་པ་ཞེས་པའི་མཆོག་ཏུ་འཛིན་པ་རྣམ་པ་གཉིས་སོ།

我来为您翻译这段藏文：
于智慧遍净中无有不知、疑惑及邪知，故无不知之疑虑。如是离疑虑故为善知。
大象即大主，以三明等殊胜而闻悟法故。神通、他心通及漏尽通三种明，于他处称为三明。
所作已办者，谓以戒定慧圆满而决定作解脱一切苦之事业故。所作即少欲、精进、知足、修习、令喜等，以自信解而行故。
舍重担者，谓舍四种重担：舍蕴重担，以遍知苦而能修证无余依涅槃之乐；舍烦恼重担，以断集而得解脱之乐；舍誓愿重担，以现证灭而得圆满菩提之乐；圆满精进重担，以修道而得寂静之乐。
以舍重担而得乐之功德，即所说"得自利"。自利有二种：舍非义即断除烦恼无明而断一切烦恼障，悟义即生起智慧而证涅槃。
遍知尽有之系缚有九：系缚有情于有，即贪欲、瞋恚、我慢、无明、疑惑、见取、嫉妒、悭吝，于他处已断彼等。其中无漏正见能断见取及疑惑。此中有身见、边执见及邪见三种见。见取及戒禁取二种取。


 །ཟག་པ་མེད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཐོབ་པས་ཕྲག་དོག་དང་སེར་སྣ་དང་ཁོང་ཁྲོ་བ་རྣམས་དང་འདོད་པའི་ཁམས་ཀྱི་འདོད་ཆགས་རྣམས་སྤངས་ ཤིང་།ང་རྒྱལ་དང་མ་རིག་པ་དང་སྲིད་པའི་འདོད་ཆགས་རྣམས་དགྲ་བཅོམ་པའི་ལམ་གྱི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཟད་པས་སོ། །ཡང་དག་པར་ཞེས་པ་ནི་ཡང་དག་པར་ཀུན་ཏུ་ཤེས་ཤིང་ཡང་དག་པར་ཀུན་ཏུ་རྟོགས་པས་དཀོན་མཆོག་གསུམ་དང་ཡོན་ཏན་རྣམས་དང་ཐེག་པ་གསུམ་པོ་རྣམས་སྟོན་ཅིང་། འཕགས་པའི་བདེན་པ་བཞི་པོ་རྣམས་དང་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཕྱོགས་ཀྱི་ཆོས་རྣམས་ལ་ཡང་དག་པར་མོས་པ་དེའི་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་དང་བྲལ་བས་སེམས་ཤིན་ཏུ་རྣམ་པར་གྲོལ་བའོ། །སེམས་ཀྱི་དབང་ཐམས་ཅད་ཅེས་པ་ནི་སེམས་གང་གིས་ཏིང་ངེ་འཛིན་དབང་དུ་བྱས་ནས་དབང་སྒྱུར་བར་འགྱུར་ཏེ། དེའི སེམས་ལ་དབང་བ་དེ་ཐམས་ཅད་ལ་ཡང་ངོ་།།དེ་རྣམས་ལ་དམ་པའི་ཕ་རོལ་ནི་ཕ་རོལ་སྟེ། མཐར་ཐུག་པ་འདིར་འགྲོ་བ་དང་འདིར་ཕྱིན་པའི་དོན་གྱིས་སོ། །ཕ་རོལ་ནི་མཐར་ཐུག་པར་འགྲོ་བ་ལ་དམ་པར་ཕ་རོལ་ཏུ་སོན་པ་ནི་དེས་ཐོབ་པའོ། །དབང་ནི་གང་དུ་ཇི་ལྟར་འདོད་པར་ལུགས་ལས་ འབྱུང་བ་དང་ལུགས་ལས་བཟློག་པ་ཉིད་ལ་དང་པོའི་རིམ་པ་ནས་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་རྣམ་པ་དགུ་པོ་རྣམས་ཀུན་ཏུ་བསྒྲུབ་པ་ལ་སྙོམས་པར་ཞུགས་པ་དང་།གནས་པ་དང་ལྟ་བ་རྣམས་ལ་སོ་སོར་རྟོགས་པ་ལ་དབང་ཐོབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཐམས་ཅད་ཅེས་སྨོས་པ་ནས་དེ་ཅི་འཕགས་པ་ཀུན་དགའ་ བོ་ཡང་ཡོན་ཏན་དེ་རྣམས་དང་ལྡན་ནོ་ཞེ་ན་མིན་པར་གསུངས་པ་ནི་གཅིག་ཅེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ།གང་ཟག་གི་ཚིག་ནི་དོན་མཐུན་པའི་འཕགས་པའི་གང་ཟག་བརྒྱད་པོ་རྣམས་ལས་གཞན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །མ་རྟོགས་པ་ནི་ཡོངས་སུ་སྤངས་པའོ། །འདི་ལྟ་སྟེ་ཞེས་པ་ ནི་གཞན་ལ་ཉེ་བར་སྟོན་པའོ།།ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཞེས་པ་ནི་ཁྱད་པར་དུ་མཉེས་པར་བྱེད་པའི་དོན་ཏེ། འཇིག་རྟེན་དུ་ཚེ་འདོད་པས་དེས་དེ་བཞིན་དུ་དེ་མཉེས་པའོ། །འདིར་ཉན་ཐོས་ཀྱི་དགེ་འདུན་བཤད་པ་ནི། རྗེས་ལ་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ལ་འཇུག་པ་ལ་དགོངས་པ་དང་། རབ་ཏུ་གྲགས་པའི་ འཁོར་གྱི་ཕྱིར་དང་།ངེས་པའི་འཁོར་གྱི་ཕྱིར་ཏེ། དེ་ཡང་རབ་ཏུ་གྲགས་པ་ནི་རབ་ཏུ་བྱུང་བའི་འཁོར་ཉིད་ལ་ངེས་པ་ནི་རང་གི་རྫོགས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་དྲུང་དུ་རྟག་པར་ཀུན་ཏུ་གནས་པའི་ཕྱིར་རོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ནི་དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ཏེ། ཕལ་ཆེར་ཁྱིམ་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང་འདི་ ནས་ཀྱང་ཕྱོགས་བཅུའི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་རྣམས་སུ་འགྲོ་བའི་ཕྱིར་དང་།དེ་རྣམས་ནས་ཀྱང་འདི་རུ་འོང་བས་ན་དེའི་ཕྱིར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་དགེ་འདུན་ནི་འདིར་མ་བཤད་དེ། དེའི་ཐེག་པ་གསུངས་པ་དེ་ཉིད་པས་ན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་འཁོར་ནི་དཔག་ཏུ་མེད་པ་ཡིན་པར་གསལ་བའི་ ཕྱིར་དང་ཡུམ་འདིར་བསྡུས་པའི་སྐབས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ།

我来为您翻译这段藏文：
以得无漏三昧而断除嫉妒、悭吝、瞋恚及欲界贪欲，以阿罗汉道智之尽而断我慢、无明及有贪。
"正"者，即正遍知、正遍悟而示现三宝、功德及三乘，于四圣谛及菩提分法正信，远离其违品故心极解脱。
"一切心自在"者，谓以何心得三昧自在而成主宰，于彼心得自在一切亦然。
于彼等之胜彼岸即彼岸，以此为究竟所趣及所至义故。彼岸即究竟所趣，胜彼岸即由此所得。
自在者，谓于顺逆随欲而入，从初始次第入九种等至，于入定、安住、见解得自在故。
言"一切"者，若问："圣阿难亦具此等功德耶？"答曰："不然。"以"一"等言，谓异于八圣补特伽罗故。未证即已断。"如是"者，即示于他。
"具寿"者，谓特别令喜悦义，世间欲寿，故以此令喜。此中说声闻僧伽，是为随后入大乘之意，及以显著眷属故，及以决定眷属故。显著者即出家眷属，决定者即常时安住于自佛所故。
菩萨则不然，以多是在家人故，从此亦往十方世界故，从彼等亦来此故。是故此中未说菩萨僧伽，以说其乘故，明菩萨眷属无量故，及此是摄略般若之处故。


།དེ་ལ་སྒྲུབ་པ་པོ་རྣམ་པ་གསུམ་སྟེ་གཅིག་ནི་གསུངས་ནས་གོ་བས་ཚིག་ལྷུར་ལེན་པ་སྟེ་དེ་ནི་རྒྱས་པ་ལ་དགའ་བའོ། །གཉིས་པ་ནི་མང་དུ་བཤད་པས་ལྷག་མ་ཡང་གོ་བས་རྣམ་པར་སྤྲོས་ནས་གོ་བ་སྟེ། འདི་ནི་འབྲིང་ལ་དགའ་བའོ། །གསུམ་ པ་ནི་ཉུང་ངུ་བཤད་པས་མང་དུ་རྟོགས་པའི་མགོ་སྨོས་པས་གོ་ལ།དེ་ནི་བསྡུས་པ་ལ་དགའ་བ་སྟེ། དེ་རྣམས་ལ་རིམ་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་བཅོམ་ལྡན་འདས་མ་སྟོང་ཕྲག་བརྒྱད་པ་དང་། སྟོང་ཕྲག་ཉི་ཤུ་ལྔ་པ་དང་། བརྒྱད་སྟོང་པ་གསུངས་ཏེ། དེ་ལ་གཞུང་ནི་བསྡུས་པར་འདོད་པས་ན་གཞུང་ འདིའི་གླེང་གཞི་ཡང་བསྡུས་པ་སྟེ།དགེ་སློང་དང་དགེ་སློང་མ་དང་། ལྷ་དང་མི་དང་ལྷ་མ་ཡིན་དང་དྲི་ཟ་ལ་སོགས་པའི་འཁོར་ཡང་འདིར་ཤེས་པར་བྱའོ། །དེ་རྣམས་བཤད་པས་ནི་གང་དུ་བཅོམ་ལྡན་འདས་བྱ་རྒོད་ཕུང་པོ་ལ་ཇི་སྐད་བཤད་པའི་འཁོར་དང་བཞུགས་པར་འགྱུར་བ་དེར་བདག་གིས་ བཅོམ་ལྡན་འདས་ལས་ཐོས་སོ་ཞེས་བྱ་སྟེ་གླེང་གཞིའོ།།བསྟན་པ་གོ་བའི་སྐབས་གསུངས་པ་ནི་དེ་ནས་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ཚིག་གི་རྒྱན་ལ་དེར་བཞུགས་པར་གྱུར་པས་སམ་དེར་གནས་པའི་དགེ་འདུན་གྱི་ནང་ན་འབྱོར་པས་རབ་འབྱོར་ལ། གནས་བརྟན་ཞེས་སྨོས་པས་ནི་ མཆོད་པའི་དོན་ཏེ།དགྲ་བཅོམ་པར་འགྱུར་བའི་ཉོན་མོངས་པ་མེད་པ་ལ་གནས་པ་རྣམས་ཀྱང་མཆོག་གི་ཕྱིར་རོ། །བཀའ་སྩལ་པ་ནི་རབ་ཏུ་འབྱོར་པ་ཞེས་པ་སྟེ། གསུང་གིས་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པའོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཆོས་བསྟན་པའི་དོན་དུ་རྣམ་པ་གསུམ་གྱིས་བྱིན་གྱིས་རློབ་སྟེ། ཁ་ཅིག་ཏུ་ཕྱག་གིས། ཁ་ཅིག་ཏུ་གསུང་གིས། ཁ་ཅིག་ཏུ་ཐུགས་ཀྱིས་སོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན་དེའི་རིགས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་སྤྲོ་བ་བསྐྱེད་པའི་དོན་དུའོ། །སྤོབས་པར་གྱིས་ཤིག་ཅེས་པ་ནི། ཁྱོད་ཀྱིས་རྫོགས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་མངོན་སུམ་དུ་གྱིས་ཞེས་པའོ། །གང་དུ་རབ་འབྱོར་ལ་བོས་ནས་བསྟན་པའི སྐད་ཅིག་ལ་གཞན་གདུལ་བར་བྱ་བ་མང་པོ་རྣམས་ཀྱིས་སོ་སོར་བཅོམ་ལྡན་འདས་ནི་ཞལ་འཛུམ་པས་བདག་ལ་གཟིགས་ནས་ཆོས་སྟོན་ཏོ་སྙམ་དུ་སེམས་པར་གྱུར་ཏེ།དེ་ལྟར་ན་ཡང་རབ་འབྱོར་ནས་བཀའ་སྩལ་པས་ན་དེ་གཉིས་བསྡུས་པའོ།

我来为您翻译这段藏文：
其中修行者有三种：一是听闻后理解而重视文句者，此乃喜好广说者。二是由多说而能理解余义，由广分别而理解者，此乃喜好中等者。三是由略说能多解，由说其要而理解者，此乃喜好略说者。对彼等依次第而说八千颂般若、二万五千颂般若及八千颂般若。
于此，因欲略说正文，故此正文之缘起亦略说。比丘、比丘尼、天、人、阿修罗、乾闼婆等眷属亦应于此了知。
彼等解说即"我于世尊与如是所说眷属在灵鹫山时，从世尊处闻"，此为缘起。
说示理解教法之处，即"尔时"等。"复"者为文饰，以住于彼或以在彼僧众中富有故名"富楼那"。言"长老"者为尊敬义，以住无漏而将成阿罗汉者亦为最胜故。
"告"即"富楼那"，是以语加持。世尊为说法故以三种加持：有以身加持，有以语加持，有以意加持。何故？为令彼等种姓生起欢喜故。
"当勇猛"者，即汝当于佛前作是说。于呼唤富楼那说法之刹那，其他众多所化众各自心想："世尊以微笑观视于我而说法。"如是虽然，从富楼那处宣说，故摄二者。


 །འོ་ན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱི་ཐེག་པ་རྣམས་སྟོན་པ་ ལ་དེ་རྣམས་ཀྱང་ལན་ཅིག་ཅིའི་ཕྱིར་མ་བོས་ཤེ་ན།བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་བོས་ནས་བསྟན་པ་ནས་མདོ་འདི་ནི་ཟབ་པས་བདག་ཅག་རྣམས་སྦྱོར་བར་མི་ནུས་ཞེས་ཁ་ཅིག་ལུང་ལ་འཛིན་པར་མི་འགྱུར་ལ། རབ་འབྱོར་ལ་བརྩམས་ནས་བསྟན་ན་ནི་སྐྱེ་བོ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཐུན་མོང་བ་སྟེ། ཤིན་ཏུ་ཟབ་པ་མ་ ཡིན་ནོ་སྙམ་དུ་སེམས་ནས་རབ་ཏུ་འཇུག་པར་འགྱུར་ལ།ཐུན་མོང་པར་ཡང་སྟེ་ཀུན་མཁྱེན་པ་གསུམ་གྱི་སྐབས་ཀྱི་ཕྱིར་ནི་དེས་བཤད་པས་ཀྱང་དགེ་སློང་རྣམས་དང་འཁོར་གཞན་གྱི་ཆོས་མངོན་པར་རྟོགས་པ་ཐོབ་པས་སོ། །གང་ཡང་བླ་མས་གསོལ་བ་བཏབ་པའི་སློབ་མ་མེད་ཀྱང་དེ་ལྟ་ན་ཡང་འདི་ གསོལ་བ་བཏབ་པ་ནི་ཆོས་ལ་གུས་པ་ཉིད་ཀྱིས་སོ།།དེ་ལྟ་ན་ཡང་བཤད་པ། གནས་བརྟན་རབ་འབྱོར་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་ཆུང་ངུ་ན་ལྷག་པར་མོས་ཞེས་པས་སོ། །གང་གི་དབང་དུ་བྱས་ཤེ་ན་གསུངས་པ་ནི། ཤེས་རབ་ཅེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་ གཙོ་བོ་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་རྟོགས་པ་སྟེ།དགོས་པའི་དགོས་པའོ། །དོན་དེ་ལ་སྦྱོར་བས་གཞུང་དང་ལམ་དག་ལ་ཡང་དེའི་སྒྲས་སོ། །དེ་ལས་བརྩམས་ནས་ཞེས་པ་ནི་སྐྱེས་བུ་དམ་པས་དོན་དུ་གཉེར་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་དང་། ཐབས་ལས་བྱུང་བ་ཉིད་ཀྱི་ཆེད་དུའོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །ཅི་ ནས་ཞེས་པ་ནི་ཇི་སྲིད་དུ་ཐོས་པ་དང་བསམ་པ་དང་བསྒོམ་པའི་བྱེ་བྲག་གིས་སོ།།ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་ཞེས་པ་ནི་ཀུན་མཁྱེན་པ་རྣམ་པ་གསུམ་ལ་སྟེ། དེ་ལམ་ལ་བརྟེན་ནས་བགྲོད་པས་ངེས་པར་འབྱུང་བར་འགྱུར་བ་སྟེ་མ་ལུས་པར་འགྲོ་བའོ། །ཇི་ལྟར་དེ་ཡིས་བགྲོད་ཅེ་ན། སྦྱོར་ དང་སྦྱོར་བའི་རབ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དང་།སྦྱོར་བའི་གོ་རིམས་དང་། སྦྱོར་བའི་མཐར་ཐུག་པ་སྟེ། དགོས་པའི་ཚུལ་དེས་མ་ལུས་པར་གྱིས་ཞེས་པའི་དོན་ཏོ། །དེ་ལ་ངག་གཉིས་པོ་འདིས་ནི་འཕགས་པ་རབ་འབྱོར་ལ་ཡང་བརྗོད་པར་བྱ་བའི་མངོན་པར་རྟོགས་པ་བརྒྱད་ཀྱིས་སོ་སོར་སྟོན་པ་སྟེ། དེ་ལྟར་ ཡང་བསྟན་བཅོས་ལས།ཤེས་རབ་ཕ་རོལ་ཕྱིན་པ་ནི། །དངོས་པོ་བརྒྱད་ཀྱིས་ཡང་དག་བཤད། །ཅེས་པ་སྟེ་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་དམིགས་པའི་ཕྱིར་དང་། དོན་དམ་པ་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་ངོ་བོའི་ཕྱིར་ན་རབ་ཀྱི་ཤེས་པ་ནི་ཤེས་རབ་ལ་ཤེས་རབ་འདིའི་ཕ་རོལ་པས་ན་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་སྟེ། འདིས་ཀྱི་ ཨ་ཕྱིས་པའོ།།གང་གི་ཕ་རོལ་ཞེ་ན་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་སྟེ། ཅི་རིགས་པར་འཕགས་པ་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་དང་དག་པའི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་ཞིང་སོ་སོར་རྟོགས་པས་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའོ།

我来为您翻译这段藏文：
那么，在为菩萨们宣说诸乘时，为何不一并召唤他们呢？若召唤菩萨们而说法，有些人会执持经典说："此经甚深，我等不能修习。"若以对富楼那开示而说，则为一切众生所共，认为并非极为甚深而趣入。又因是共同的三种遍智之处，故由彼解说，比丘等其他眷属亦能获得证悟法义。
虽无上师祈请之弟子，然此祈请是由于对法的恭敬。如是亦说："长老富楼那于般若波罗蜜多最低限度亦有增上胜解。"
为何而说？说道："般若"等。般若波罗蜜多之主要即是证悟法身，此为所需之所需。以修习彼义故，于教典与道亦以彼名。
"从此"者，意为殊胜士夫所应追求，及为方便所生故。"乃至"者，即以闻思修之差别。"于般若波罗蜜多"者，即于三种遍智，依彼道而行故必定出离，即完全趣入。
如何由彼趣入？即加行、加行圆满、加行次第及加行究竟，意为以此需求之理而圆满。于此，以此二语，即以八种现观各别宣说于圣者富楼那。如是论中亦云："般若波罗蜜多，以八事善说。"因缘于空性故，及以胜义空性为体性故，殊胜智慧即是般若，此般若度至彼岸故为波罗蜜多，由此而清净。
何为彼岸？即分别念之彼岸。随其所应，圣者、菩萨们及清净如来们到达彼岸并各别证悟，故为波罗蜜多。


 །སྦྱོར་བའི་ལམ་ལ་ཇི་ལྟར་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ནི་ དོན་གྱི་བྱ་བ་སྟེ།ཇི་ལྟར་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཡིན་ཞེ་ན། དེའི་འབྲས་བུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡང་དག་བཤད་ཅེས་པ་ནི་མངོན་པར་རྟོགས་པ་བརྒྱད་ཀྱིས་བསྡུས་ནས་བསྟན་པའོ། །བརྒྱད་གང་ཞེ་ན། རྣམ་ཀུན་མཁྱེན་ཉིད་ལམ་ཤེས་ཉིད། །དེ་ནས་ཐམས་ཅད་ཤེས་པ་ཉིད། །རྣམ་ ཀུན་མངོན་རྫོགས་རྟོགས་པ་དང་།།རྩེ་མོར་ཕྱིན་དང་མཐར་གྱིས་པ། །སྐད་ཅིག་གཅིག་མངོན་རྫོགས་བྱང་ཆུབ། །ཆོས་ཉིད་སྐུ་དང་དེ་རྣམས་བརྒྱད། རྣམ་པ་ཀུན་མངོན་པར་རྫོགས་པར་རྟོགས་པའི་རྣམ་པ་རྣམས་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་རྟོགས་པར་བྱ་བ་ལ་མངོན་དུ་ཕྱོགས་ཤིང་ཡང་དག་པར་ རྟོགས་པ་ཉིད་ཀྱིས་ན་མངོན་པར་རྟོགས་པ་སྟེ།དོན་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྩེ་མོ་ནི་རབ་ཐོབ་པའོ། །མཐར་གྱིས་པ་ནི་རིམ་གྱིས་ན་མཐར་གྱིས་པ་སྟེ་མཐར་གྱིས་པ་དེར་སྦྱོར་བར་མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་ཅེས་པར་འཇུག་པ་སྟེ། རྩེ་མོའི་མངོན་པར་རྟོགས་པ་དང་མཐར་གྱིས་པའི་མངོན་པར་རྟོགས་པ་ དག་གིས་ཞེས་པའི་དོན་ཏོ།།འདིར་མངོན་པར་རྟོགས་པར་བྱ་བའི་མངོན་པར་རྟོགས་པ་དང་རྣམ་པ་བརྒྱད་ལ་མངོན་པར་ཉེ་བར་ཐོབ་པར་བྱེད་པའི་མངོན་པར་རྟོགས་པ་ནི་རྣམ་པ་བདུན་ཏེ། བདུན་པོ་དེ་རྣམས་ཀྱིས་མངོན་པར་རྟོགས་པར་བྱེད་ཅིང་ཐོབ་པར་བྱེད་ཅེས་པའི་མངོན་པར་རྟོགས་པའི་ཆོས་ཀྱི་ སྐུ་དང་རྣམ་པ་བརྒྱད་དེ།འདི་རྣམས་ནི་དངོས་པོ་བརྒྱད་རྣམས་སོ། །གང་དུ་འདིར་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱི་གོ་རིམས་ཇི་ལྟ་བུ་བཅོམ་ལྡན་འདས་མ་ཉིད་ལས་བསྟན་ཏེ་ཇི་ལྟར་ན་མངོན་པར་རྟོགས་པ་བརྒྱད་པོ་རྣམས་ཏེ། གང་ཟག་གི་དབྱེ་བས་ཇི་ལྟ་བུའི་རིགས་ཐ་དད་ ནས་ཉན་ཐོས་ལ་སོགས་པའི་ཐེག་པ་རྣམ་གསུམ་ནི་དེ་ཡང་རྗེས་སུ་འགྲོ་བའི་སྒོ་ནས་རིགས་ལ་གནས་པ་མ་ཡིན་ལ།བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་གང་ཟག་གཅིག་པུ་ཁོ་ནའི་དབང་དུ་བྱས་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་མ་བསྟན་ན། དེ་ལྟར་ན་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཁོ་ན་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་གནས་སྐབས་ སུ་བསྒྲུབ་པས་ཇི་ལྟ་ན་གཞན་རྣམས་དགོས།གང་ཡང་ཉན་པ་པོའི་འདོད་པའི་ངོར་རྣམ་པ་གཉིས་སུ་བསྟན་ཏེ། གཅིག་ནི་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུར་རྟོགས་པའི་གོ་རིམས་ཀྱིས་ཏེ། དཔེར་ན་དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པ་དང་། ཡང་དག་པར་སྤོང་བ་རྣམས་བཞིན་ནོ། །གཉིས་པ་ནི་འབྲས་བུ་དང་རྒྱུས་བསྒྲུབས་པའི་ གོ་རིམས་ཏེ་དཔེར་ན་སྡུག་བསྔལ་དང་།ཀུན་འབྱུང་གི་བདེན་པ་དག་དང་། འགོག་པ་དང་། ལམ་གྱི་བདེན་པ་དག་བཞིན་ནོ།

我来为您翻译这段藏文：
如何在加行道中到达彼岸？此为义利之事。如何是般若波罗蜜多？因为是其果故。"善说"者，即以八种现观摄集而说。
何为八种？即：遍智性、道智性，其后一切智性，现证一切相，到达顶峰与渐次，刹那现证菩提，法身，此为八种。
以一切种现证圆满之相而趣向所应证悟，由正确证悟故为现观，因为通达义理故。顶峰即最胜获得。渐次即次第而为渐次，于彼渐次中修习而趣入现证菩提，此即顶现观与渐次现观之义。
此中，所应现证之现观与八种相中，能近得现观有七种。以彼七种而现证获得之现观法身为第八种，此即八事。
于此，遍智性等之次第如何于薄伽梵母中宣说，即八种现观。依补特伽罗差别，如何由种姓差别而声闻等三乘，彼亦非依随顺门而住于种姓，若仅就菩萨一类补特伽罗而说薄伽梵母，如是则唯遍智性于因果阶位中成就，何需其他？
又依闻法者意乐而说二种：一者以因果证悟次第，如念住、正断等。二者以果及因成就次第，如苦、集二谛与灭、道二谛。


 །མངོན་པར་རྟོགས་པ་འདི་རྣམས་ཀྱི་དང་པོ་ནི་འབྲས་བུ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དང་། དེ་ནས་ལམ་ཤེས་པ་དང་། དེ་ནས་ཐམས་ཅད་ཤེས་པ་དང་། དེ་ནས་རྣམ་ པ་ཀུན་མངོན་པར་རྫོགས་པར་རྟོགས་པར་འདོད་ཅེས་པ་ནི་རིགས་པས་མི་འཐད་དེ།དང་པོ་མངོན་པར་རྟོགས་པའི་ཐ་མའི་གནས་སྐབས་ཀྱི་མཐར་ཐུག་པ་ཅན་གྱི་འབྲས་བུ་ལ་ཡང་གཉིས་པ་མེད་ལ། སེམས་བསྐྱེད་པ་ནས་ཀྱི་སྔོན་གྱི་གནས་སྐབས་སུ་ལམ་ཤེས་པ་ལ་སོགས་པའི་སྲིད་པ་མེད་པས་གང་ བརྒྱད་པོ་འདི་རྣམས་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་རིམ་པ་བསྒྲུབ་པར་འགྱུར་བ་ནི་མིན་པ་ཉིད་དོ།།ཇི་ལྟ་ཞེ་ན། བརྗོད་པ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ནི་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ། གཙོ་བོ་ནི་འབྲས་བུའི་གནས་སྐབས་ཀྱི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་རྟོགས་པ་ཁོ་ནའོ། །གཙོ་བོ་མ་ཡིན་པ་ནི་རྒྱུའི་གནས་སྐབས་སུ་ དེ་ཉིད་ལམ་ཤེས་པས་གང་ཟག་དང་ཆོས་བདག་མེད་པར་སོ་སོར་རྟོགས་པ་སྟེ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དེ་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང་སྔོན་གྱི་གནས་སྐབས་སུ་ཐམས་ཅད་ཤེས་པ་ཉིད་ཀྱི་གང་ཟག་གི་སྟོང་པ་ཉིད་ཙམ་དུ་ཡོངས་སུ་ཤེས་པའི་ཕྱིར་ཐམས་ཅད་ཤེས་པ་དང་ལམ་ཤེས་པ་གཉིས་པ་མེད་ལ།དེ་ལྡོག་པའི་སྒོ་ནས་ ནི་ཉན་ཐོས་རྣམས་ཀྱི་སྟེ།དེ་ལྟར་གསུམ་པོ་རྣམས་འབྲས་བུ་དང་རྒྱུའི་གོ་རིམས་བསྒྲུབ་པར་བྱ་ཞེས་པའོ། །འདི་རྣམས་ཀྱི་ཡང་དང་པོའི་མངོན་པར་རྟོགས་པ་གསུམ་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་རང་བཞིན་ལ་མཚོན་པར་ཤེས་ཞེས་པས་མཚན་ཉིད་དང་། ཡུལ་ཞེས་པས་ཡུལ་ཅན་གྱི་མངོན་པར་ རྟོགས་པའི་རྒྱུ་ཐ་མའི་སྦྱོར་བ་དང་བཅས་པ་བཞི་སྟེ།དེ་ལ་དང་པོའི་ཀུན་མཁྱེན་པ་གསུམ་པོ་རྣམས་ལ་ཐོས་པ་དང་བསམ་པའི་རང་བཞིན་གྱི་ཤེས་པ་དག་གིས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་སྤྲོས་པ་ཐམས་ཅད་རྣམ་པར་ལོག་པ་དེས་ཅིག་ཅར་དུ་མངོན་པར་མི་མཚོན་ལ། སོ་སོར་རང་གི་ རྣམ་པ་རྣམས་སྤྲོས་པའི་བསམ་པའི་རང་བཞིན་གྱི་འདུན་པའི་སེམས་བསྐྱེད་པ་ལ་སོགས་པའི་བསྒོམ་པའི་རང་བཞིན་གྱིས་སྦྱོར་བ་བརྩམས་ཏེ།གང་དུ་འཕགས་པ་རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་སྡེས་ཀུན་མཁྱེན་པ་རྣམ་པ་གསུམ་གྱི་ཡུལ་གྱི་རྣམ་པ་སོ་སོར་ངེས་པ་རྣམས་སམ། མ་ལུས་པའི་རྣམ་པའི་ཡུལ་ ཅན་ནི་རྣམ་པ་ཀུན་མངོན་པར་རྫོགས་པར་རྟོགས་པ་སྟེ།མཚན་ཉིད་ཅན་གྱི་ཀུན་མཁྱེན་རྣམ་པ་གསུམ་དུ་རྣམ་པར་གཞག་པའོ། །སྦྱོར་བ་ལ་ནི་རྣམ་པ་ཀུན་མངོན་པར་རྫོགས་པ་རྟོགས་པ་ཞེས་གསུངས་སོ།

我来为您翻译这段藏文：
这些现观中，首先是果位的一切相智，其次是道智，再次是一切智，然后是现证一切相圆满，此说法不合理。因为第一现观的最终果位后无有第二，且从发心前的阶位中亦无有道智等的存在，故此八种并非因果次第之建立。
何以故？所说一切相智有二：主要者即是果位中佛陀的证悟。非主要者即是因位中，以道智别别证知补特伽罗无我与法无我，彼等菩萨于前位中以一切智性了知补特伽罗空性，故一切智与道智无二，反之则为声闻等。如是三者建立为果与因之次第。
此等中，初三现观是般若波罗蜜多之自性标识，以"相"表征，以"境"表所缘现观之因及最后加行四者。其中初三种遍智以闻思本性之智，不能以般若波罗蜜多之体性顿时显示遣除一切戏论，而是以各别行相之分别意乐发心等修习自性而开始修行。
如圣解脱军所说，三种遍智境之诸别别决定相，或具足一切相之所缘即是现证一切相圆满，此即建立具相之三种遍智。于加行中说为现证一切相圆满。


 །དེ་ཉིད་ཀྱིས་ན་སྡུད་འགྲེལ་དུ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་ཀུན་མཁྱེན་གསུམ་ཐོབ་པ་ལ་ དབང་དུ་བྱེད་པའི་དོན་ཀུན་མཁྱེན་པ་རྣམ་པ་གསུམ་གྱི་རྣམ་པ་རྣམས་ནི་ཁྱད་པར་གྱི་ལམ་ལ་བསྒོམ་པས་རྣམ་པ་ཀུན་མངོན་པར་རྫོགས་པར་རྟོགས་པར་འགྲོ་བར་འགྱུར་ཞེས་པའི་སེང་གེ་བཟང་པོས་བཤད་པ་ནི་རིག་པ་མ་ཡིན་པར་འཐད་པས་བཤད་ཅིང་འཆད་པར་ཡང་འགྱུར།དེའི་རབ་ཏུ་སོན་ པའི་མཐར་གྱིས་པ་རྣམས་མཐར་ཕྱིན་པའི་ཐ་མ་ལ་འབྲས་བུ་འབྱུང་ངོ་ཞེས་པ་འདི་ཉིད་ནི་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་མཐར་གྱིས་པ་སྟེ།དེ་ལྟར་ཡང་བསྟན་བཅོས་ཀྱི་མཐར། མཚན་ཉིད་དེ་ཡི་སྦྱོར་བ་དང་། །དེ་རབ་དེ་ཡི་གོ་རིམས་དང་། །དེ་མཐའ་དེ་ཡི་རྣམ་སྨིན་ནི། །གཞན་དུ་དོན་བསྡུས་རྣམ་ པ་དྲུག་།ཡུལ་གྱི་རྒྱུ་ནི་རྣམ་པ་གསུམ། །སྦྱོར་བ་བཞི་ཡི་བདག་ཉིད་དང་། །ཆོས་སྐུ་ཕྲིན་ལས་འབྲས་བུ་ནི། །གཞན་དུ་དོན་བསྡུས་རྣམ་པ་གསུམ། །ཞེས་སོ། །དེའི་མཚན་ཉིད་ལ་རབ་ཏུ་སྦྱོར་བས་དེའི་སྦྱོར་བ་སྟེ། འདིར་ཕལ་པའི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཀྱི་རྒྱུ་ལ་ཕལ་པའི རྣམ་པ་ཀུན་མངོན་པར་རྫོགས་པར་རྟོགས་པའི་སྦྱོར་བའོ།།གཙོ་བོ་ནི་འབྲས་བུའི་བདག་ཉིད་ཅན་པས་གཙོ་བོ་སྟེ། དེ་ལ་རྣམ་པ་ཀུན་མངོན་པར་རྫོགས་པར་རྟོགས་པའི་སྦྱོར་བ་ཞེས་ཇི་ལྟར་བརྗོད་ཅེ་ན། སྦྱོར་བའི་འབྲས་བུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ན་ཉེ་བར་བཏགས་པ་སྟེ། འབྲས་བུ་ནི་སྔོན་དུ་སྦྱོར་བ་མེད་ ན་མི་སྐྱེ་བ་ཞེས་པ་སོ་སོར་བསྒྲུབ་པར་འདོད་ནས་འཆད་པར་འགྱུར་བའི་སེམས་བསྐྱེད་པ་ཉི་ཤུ་རྩ་གཉིས་རྣམས་སུ་ཡང་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དང་རྣམ་པ་ཀུན་མངོན་པར་རྫོགས་པར་རྟོགས་པ་དེ་རྣམས་ཀྱི་ཐ་མའི་དངོས་གཞིའི་རྗེས་གཉིས་ཀྱི་ངོ་བོ་ནི་འབྲས་བུ་ལ་ཐབས་ནི་ཇི་སྲིད་དུ་ཉི་ཤུ་པོའི་ཤེས་པ་ནི ཕལ་པའི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དང་།ཕལ་པའི་རྣམ་པ་ཀུན་མངོན་པར་རྫོགས་པར་རྟོགས་པ་སྟེ། དེ་ལ་དང་པོ་ལྔ་པོ་ནི་ཐམས་ཅད་ཤེས་པ་ཉིད་དོ། །བཅོ་ལྔ་པ་དང་བཅུ་དྲུག་པ་དང་བཅུ་བདུན་པའི་དབྱེ་བའི་དང་པོ་གཉིས་ནི་རྩེ་མོའི་མངོན་པར་རྟོགས་པའོ། །དེའི་དབྱེ་བ་གཉིས་སྤངས་པའི་ བཅུ་བདུན་པ་དང་བཅོ་བརྒྱད་པ་དང་བཅུ་དགུ་པ་ནི་མཐར་གྱིས་པའི་གནས་པའི་མངོན་པར་རྟོགས་པའོ།།ཉི་ཤུ་པ་ནི་སྐད་ཅིག་མ་གཅིག་གི་མངོན་པར་རྟོགས་པའོ་ཞེས་རྣམ་པར་བཞག་ནས་འདི་རྣམས་ཀྱི་རིགས་པ་བཤད་པ་རྒྱ་ཆེན་པོ་ལ་དགོས་པ་མེད་དོ།

我来为您翻译这段藏文：
因此，《现观庄严论总义》中说"为获得三种遍智而修习三种遍智之相于殊胜道，即成现证一切相圆满"的狮子贤解释，如理说明并将继续说明这是不合理的。其渐次圆满最后生起果位，此即因果之渐次。
如论末所说："相及彼加行，彼胜彼次第，彼终彼异熟，别摄为六种。境因有三种，四种加行性，法身事业果，别摄为三种。"
于其相中精进修习即是其加行，此中普通一切相智之因即是普通现证一切相圆满加行。主要者具果位自性故为主要，于此何以称为现证一切相圆满加行？因为是加行之果故假立名称。果若无前行加行则不生起，为别别成立此义，将解说二十二种发心中，一切相智与现证一切相圆满二者之后得本体即是果位方便，乃至二十种智即是普通一切相智与普通现证一切相圆满。
其中前五为一切智性。第十五、十六及第十七之前二分为顶现观。除其二分之第十七、十八、十九为渐次住现观。第二十为刹那现观。如是建立后，对此等之广大理论无需再述。


 །གང་ངེས་པར་འབྱུང་ཞེས་པ་གསུངས་པ་ནི། བྱང་ ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ཞེས་པ་སྟེ།བྱང་ཆུབ་ཏུ་སེམས་བསྐྱེད་པ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏེ། དེ་ལྟར་ཡང་བསྟན་བཅོས་སུ། སེམས་བསྐྱེད་པ་དང་གདམས་ངག་དང་། །ངེས་འབྱེད་ཡན་ལག་རྣམ་བཞི་དང་། །སྒྲུབ་པ་ཡི་ནི་རྟེན་གྱུར་པ། །ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་རང་བཞིན་དང་། །དམིགས་ པ་དག་དང་ཆེད་དང་ནི།།གོ་ཆ་འཇུག་པའི་བྱ་བ་དང་། །ཚོགས་དང་ངེས་པར་འབྱུང་བཅས་རྣམས། །ཐུབ་པའི་རྣམ་ཀུན་མཁྱེན་པ་ཉིད། །ཅེས་པ་ནི་ཐུབ་པ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དེ་ཉིད་ཀྱིས་དེ་རྣམས་མཐའ་དག་མངོན་སུམ་དུ་བྱས་པའི་ཕྱིར་ལ། དེ་ཉིད་ལེའུ་འདིས་རྗོད་པར་བྱེད་པ་ སྟེ།དེ་ཡང་སེམས་བསྐྱེད་པ་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་སྤྱོད་བཅུ་སྟེ་སྒྲུབ་པའི་སྤྱོད་པ་ཞེས་པའི་རྣམ་གྲངས་སོ། །འདིར་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་རབ་ཏུ་གནས་ནས་འདུན་པ་ལ་སོགས་པ་ཅན་བསྐྱེད་ནས། དགུ་པོ་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་དམིགས་པ་དང་ཆེད་དུ་བྱ་བ་དང་གོ་ཆ་བགོ་བའོ། །དེའི་རྗེས་ལ་ངེས་པར་ འབྱེད་པའི་ཆ་དང་མཐུན་པ་ལ་སོགས་པ་ཅན་བསྐྱེད་ནས་རབ་ཏུ་གནས་པས་དེ་ཡང་དག་པར་འབྱེད་ཅིང་ངེས་པར་འབྱུང་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་ནི་འདིར་ཡང་སེམས་བསྐྱེད་པ་ལ་སོགས་པ་གསུམ་ནི་རྟོགས་པའི་གོ་རིམས་ཏེ།དེའི་རྒྱུ་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ལ་དམིགས་པ་དང་ཆེད་དུ་བྱ་བ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ནི་སེམས་ བསྐྱེད་པའི་ཡུལ་ཞེས་པ་ནི་འབྲས་བུ་དང་རྒྱུའི་སྒྲུབ་པའི་གོ་རིམས་སུ་བསྒྲུབས་པའོ།།གཉིས་དོན་གྱི་གོ་རིམས་སོ། །ཚིག་ལེའུར་བྱས་པ་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་མའི་བརྗོད་པའི་རིམ་པས་སོ། །ཡང་ཉན་པ་པོའི་འདོད་པའི་ཁྱད་པར་གྱིས་སོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཕྱི་མ་ལ་ཡང་ཇི་ལྟར་རིགས་པར་བསྒྲུབ་ པར་བྱའོ།།འདི་རྣམས་ཀྱི་རྟིང་ལ་བརྗོད་པའི་མོག་མོག་པོར་བྱེད་ཅེས་པ་ལ་སོགས་པའི་ཚིག་ལེའུར་བྱས་པ་བཅུ་གཅིག་ནི་ཇི་ལྟར་མངོན་པར་རྟོགས་པ་རྣམ་པར་བཤད་པར་འགྱུར་ཏེ། འདིར་བཅོམ་ལྡན་འདས་མའི་དང་པོའི་ཚིག་གཉིས་པའི་ཚིག་འདི་གཉིས་ཀྱིས་ནི་སེམས་བསྐྱེད་པར་བཤད་དོ།

我来为您翻译这段藏文：
所说"必定出离"是指菩萨摩诃萨，即发菩提心之义。如论中说："发心与教授，四种决择分，及为修行依，法界之自性，所缘及为何，铠甲所作业，资粮与出离，是佛遍智性。"
这是说佛陀如来亲证一切诸法，此品即阐述此义。此中发心等十法行即是修行之异名。此处安住于法界空性后，生起欲等，因生起九法故有所缘、所为及披甲。
其后生起顺决择分等而安住，故说"彼正决择及出离"等。此中发心等三者是证悟次第，其因缘法界所缘及所为作意是发心境，此即建立为果因修行次第。二者是义之次第。偈颂是依佛母所说次第。又依闻者意乐差别。如是后者亦当如理建立。
此等之后所说"令迷惑"等十一偈颂，将如现观而解说。此处佛母初句与第二句二者说明发心。


 ། བྱང་ཆུབ་ནི་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་རབ་ཀྱི་མཐར་སོན་པ་ལ་དེ་ལ་སེམས་པ་ནི་མངོན་པར་སེམས་ཤིང་འདོད་པ་རྣམས་ཏེ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་མཆོག་ཉིད་དུ་བྱེད་པ་འདོད་པ་ལ་གང་མངོན་པར་སེམས་པ་དེ་ནི་ཆེན་པོས་ན་དེས་ན་འདི་རྣམས་ཆེན་པོ་ཉིད་དོ་ཞེས པ་ནི་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་སྟེ།དེ་ལྟར་ཡང་བཤད་པ། སེམས་བསྐྱེད་པ་ནི་གཞན་དོན་ཕྱིར། །ཡང་དག་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་འདོད། །དེ་དང་དེ་ནི་མདོ་བཞིན་དུ། །བསྡུས་དང་རྒྱས་པའི་སྒོ་ནས་བརྗོད། །ཅེས་པ་སྟེ། སེམས་བསྐྱེད་པ་ནི་མཚོན་ཆ་ལ་ལྷག་མ་ནི་མཚན་ཉིད་དེ། སེམས་ནི་ འདིར་ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་སྟེ།དེས་དཀར་པོའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་དམིགས་པ་འབྱུང་བ་སྟེ། འདིར་སེམས་དང་ཡིད་ལ་འདོད་པ་དང་འདུན་པ་དང་མོས་པ་དང་དོན་དུ་གཉེར་བ་ཞེས་པ་རྣམས་ནི་རྣམ་གྲངས་སོ། །དེ་ལྟར་ཡང་འགྲོ་བར་འདོད་ནས་བརྗོད་པ་བདག་གི་སེམས་འགྲོ་བར་འདོད། བདག་ གི་ཡིད་འགྲོ་བར་འདོད་ཅེས་པ་སྟེ།དེ་བསྐྱེད་པ་ནི་སེམས་བསྐྱེད་པ་སྟེ། གཞན་སེམས་ཅན་དེ་དག་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དོན་དང་ཕན་པ་ནས་ཇི་སྲིད་དུ་ཤིན་ཏུ་མཐར་ཐུག་པའི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་བླ་ན་མེད་པའི་བྱང་ཆུབ་ཅེས་པའི་བར་དུ་སྟེ། དེས་དེའི་དོན་དུ་ཆེད་དུ་གཉེར་བ་ནི་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་ བྱང་ཆུབ་འདོད་ཅིང་མོས་པ་གང་གིས་དེ་ལྟར་དེའི་ངོ་བོ་ཉིད་དེ་རྣམས་འདོད་ཅེས་པའི་དོན་ཏོ།།སེམས་བསྐྱེད་པ་ནི་མ་འཁྲུལ་པ་སྟེ། བསྐྱེད་ཅེས་སྨོས་པ་ནི་མ་སྐྱེས་པ་ཤེས་པར་བྱེད་པ་སྟེ། སེམས་ཀྱིས་རྟོགས་པའི་ཆོས་ཀྱི་སོ་སོར་དང་པོའི་མཚམས་སུ་གྱུར་པ་ཤེས་པའི་དོན་དང་ཁྱད་པར་ཡོངས་ སུ་འཛིན་པའི་དོན་ཏེ།གཞན་གྱི་དོན་གྱི་ཆེད་དུ་བྱ་བ་དང་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ལ་དམིགས་པའི་སེམས་བསྐྱེད་པའི་སེམས་ཀྱི་ཁྱད་པར་སྟོང་པ་དང་སྙིང་རྗེ་དབྱེར་མེད་པ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཏེ་འདིར་འདི་ནི་མཚན་ཉིད་དོ། །འོ་ན་དོན་དུ་གཉེར་བའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་ལྷན་ཅིག་རྒྱུ་བའི་ སེམས་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་ཇི་ལྟར་འགྱུར་ཞེ་ན།བདེན་ཏེ་དོན་དུ་གཉེར་བར་བྱ་བ་དང་། དོན་དུ་གཉེར་བར་བྱེད་པ་ཅན་ཉིད་ནི་བྱེད་པ་པོའི་ཆོས་གང་སྔོན་དུ་སོ་སོར་སེམས་ཀྱིས་ཇི་ལྟར་རིག་པར་དོན་དུ་གཉེར་བ་ཉིད་དང་འདོད་པ་ཉིད་ཀྱི་ལས་དང་ཆོས་ནི་མཆོག་གི་སྲས་ལ་འདིར་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་ནི་དོན་དུ་གཉེར་ བའི་སེམས་ཀྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མེད་པ་ཉིད་དེ།དེ་ཡང་ཇི་ལྟར་སྡུག་བསྔལ་དང་བྲལ་བར་འདོད་པའི་ཐུགས་རྗེ་ཆེན་པོ་ནི་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་བདག་ཉིད་ཅན་ཏེ། སྔ་ནས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མེད་པས་དེ་ལྟར་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་འདོད་ཅེས་པ་ནི་ཁ་ན་མ་ཐོ་བ་མེད་པའོ།

我来为您翻译这段藏文：
菩提即是达到圆满正等菩提究竟，于此思维即是明显思维和希求，所谓菩萨者，即欲成为一切众生中最胜者，其明显思维者即是大，故此等为大，即是大菩萨。如是亦说："发心为利他，愿求正等觉，如是随经典，略广门宣说。"
发心是能表，余者是性相。此处心即意识，由此缘取一切白法而生。此中心、意、欲、志、胜解、希求等是异名。如是亦说欲行而言："我心欲行，我意欲行。"
所谓发心即是发起彼心，为一切众生利益安乐乃至究竟无上菩提，为此目的而希求圆满正等菩提并胜解，即是说以此等为其体性而希求之义。
发心是无错乱，说"发"是令未生者了知，即是以心了知法之各别初际，了知义及遍持差别之义。为利他故缘于圆满正等菩提所发心之心差别，即空性与悲心无别之菩提心，此处此即是性相。
若问：世尊岂有与希求分别俱行之心耶？诚然，所应希求与能希求者即是作者法，先前以各别心如何了知即是希求性与欲性之业与法，于最胜子此处，世尊则无希求心之分别。如是大悲欲离苦即是无分别自性，因先前如来无分别故，如是愿求正等菩提即是无过失。


 ། ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་དང་གཞན་གྱི་དོན་དེ་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་མདོ་འདི་ལ་ཡང་སེམས་བསྐྱེད་པའི་མཚན་ཉིད་འབའ་ཞིག་ལས་མ་གསུངས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ཇི་ལྟར་ན་རང་དང་གཞན་གྱི་དོན་དག་གིས་ཐབས་ཀྱང་ངོ་། །དེ་ལ་རང་གི་དོན་ནི་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ལ་གཞན གྱི་དོན་ནི་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་ཏེ།དེ་དག་གི་ཐབས་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་རྣལ་འབྱོར་ཏེ། དེ་མེད་ན་དེ་དག་མི་འགྲུབ་ལ་དེའི་དེ་ཉིད་བསྡུས་པ་དང་རྒྱས་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་དེ་ལྟར་བཤད་ལ། གཞན་གྱི་དོན་ནི་བསྡུས་པ་དང་རྒྱས་པས་སོ། །དེ་ལ་སེམས་ བསྐྱེད་པ་འདིའི་ངོ་བོ་བཅོམ་ལྡན་འདས་མ་ལས་གསུངས་པ་དེ་སྲིད་ཀྱི་གནས་སྐབས་ཐོབ་པས་ན་རབ་ཏུ་དབྱེ་བ་ནི་མ་གསུངས་ཏེ།གནས་སྐབས་ཐ་དད་པ་ནི་ཐོབ་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཡང་སྟོང་ཕྲག་ཉི་ཤུ་ལྔ་པ་དང་སྟོང་ཕྲག་བརྒྱད་པའི་བཅོམ་ལྡན་འདས་མ་ཡུམ་ཆེན་མོ་ལས་ནི་གསུངས་སོ། །དེ་ཡང་ བསྟན་བཅོས་ལས།དེ་ཡང་ས་གསེར་ཟླ་བ་མེ། །གཏེར་དང་རིན་ཆེན་འབྱུང་གནས་མཚོ། །རྡོ་རྗེ་རི་སྨན་བཤེས་གཉེན་དང་། །ཡིད་བཞིན་ནོར་བུ་ཉི་མ་གླུ། །རྒྱལ་པོ་མཛོད་དང་ལམ་པོ་ཆེ། །བཞོན་པ་བཀོད་མའི་ཆུ་དང་ནི། །སྒྲ་བརྙན་ཆུ་བོ་སྤྲིན་རྣམས་ཀྱིས། །རྣམ་པ་ཉི་ཤུ་རྩ་གཉིས་སོ། ། ཞེས་ཏེ་ཆུ་བོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཆུ་ཀླུང་གི་རྒྱུན་ཏེ། དེ་ལ་སེམས་བསྐྱེད་པ་གསུམ་པའི་མཐའ་ལ་མཉམ་ཞེས་པས་ནང་དུ་བསྡུ་བར་བྱའོ། །དང་པོའི་འདུན་པ་དང་ལྷན་ཅིག་པའི་ཆེད་དུ་བྱ་བའི་བྱང་ཆུབ་དོན་དུ་གཉེར་བའི་མཚན་ཉིད་ནི་ས་དང་འདྲ་སྟེ། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཚོགས་སྐྱེད་པའི་རྟེན་དུ གྱུར་པའི་ཕྱིར་རོ།།བསམ་པ་དང་ལྷན་ཅིག་པར་གྱུར་པ་ནི་གསེར་བཟང་པོ་ལྟ་བུ་སྟེ། དེ་ཕྱིས་གང་དུ་ཡང་འགྱུར་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །བསམ་པ་ལས་ཁྱད་པར་རྟོགས་པའི་ལྷག་པའི་བསམ་པ་དེ་དང་ལྷན་ཅིག་པར་གྱུར་པ་དང་། སྦྱོར་བ་དང་ལྷན་ཅིག་ཏུ་སོན་པ་ནི་དཀར་པོའི་ཕྱོགས་ཀྱི་ཟླ་བ་ཚེས་ པ་ལྟ་བུ་སྟེ།དེས་དགེ་བ་རྣམས་བསྐྱེད་ཅིང་འཕེལ་བ་ཐོབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྦྱོར་བ་དང་ལྷན་ཅིག་པར་གྱུར་པའི་ལྷག་པའི་བསམ་པ་དང་། ལྷན་ཅིག་པར་གྱུར་པ་ནི་མེ་དང་འདྲ་སྟེ། དེས་དེའི་ཁྱད་པར་དུ་འགྲོ་བ་སྟེ། བུད་ཤིང་གི་ཁྱད་པར་ལས་མེ་བཞིན་ནོ། །སྦྱིན་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དང་ལྷན་ཅིག་པར་ གྱུར་པ་ནི་གཏེར་ཆེན་པོ་ལྟ་བུ་སྟེ།ཆོས་དང་ཟང་ཟིང་གི་ལོངས་སྤྱོད་རྣམས་ཀྱིས་ཚད་མེད་པའི་སེམས་ཅན་རྣམས་ཚིམ་པས་མི་ཟད་པའི་ཕྱིར་རོ།

我来为您翻译这段藏文：
正等正觉与利他，此于般若波罗蜜多经中不仅仅说明发心之相而已。如何呢？即是以自利他利之方便也。其中自利即是正等正觉，利他即是众生利益。彼等方便即是般若波罗蜜多瑜伽，若无彼则彼等不成就，其略说广说正等正觉如是宣说，利他则以略说广说。
此中此发心之体性于佛母中所说，因得彼等阶位故，未说分类。阶位差别是为获得故。此复于二万五千颂及八千颂佛母大般若中宣说。
又如论中说："彼复如地金月火，藏及宝源海，金刚山药善知识，如意宝日歌，国王藏及大道路，乘具流水及，回声江河云，共有二十二。"
所谓江河即是水流，其中第三发心末尾说"等"故应内摄。
初发心与欲相俱之为求菩提之相如地，因为是一切佛法资粮生起之所依故。与意乐相俱者如精金，因为此后永不变异故。从意乐而了知殊胜之增上意乐与彼相俱，及与加行相俱达到者如白分月轮，因为由彼生起善法并获得增长故。
与加行相俱之增上意乐相俱者如火，因为由彼成就殊胜，如火因薪之差别故。与布施波罗蜜多相俱者如大藏，因为以法财二种受用令无量众生满足而无尽故。


 །ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དང་། ལྷན་ཅིག་ཏུ་གྱུར་པ་ནི་རིན་པོ་ཆེའི་འབྱུང་གནས་ལྟ་བུ་སྟེ། ཡོན་ཏན་རིན་པོ་ཆེ་རྣམས་ཐམས་ཅད་དེས་འཕེལ་ བར་བྱེད་ཅིང་རིན་པོ་ཆེའི་འབྱུང་གནས་སུ་སྐྱེས་པའི་ཕྱིར་རོ།།བཟོད་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དང་ལྷན་ཅིག་པར་གྱུར་པ་ནི་རྒྱ་མཚོ་དང་འདྲ་སྟེ། མི་འདོད་པ་ཐམས་ཅད་ཐོག་ཏུ་བབ་ཀྱང་མི་འཁྲུག་པའི་ཕྱིར་རོ། །བརྩོན་འགྲུས་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དང་ལྷན་ཅིག་པར་གྱུར་པ་ནི་རྡོ་རྗེ་ལྟ་བུ་སྟེ། བསྟན་ པའི་ཕྱིར་དང་འཇིགས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ།།བསམ་གཏན་གྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དང་ལྷན་ཅིག་པར་གྱུར་པ་ནི་རི་ལྟ་བུ་སྟེ། མི་བསྐྱོད་པ་དང་མི་གཡེང་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དང་ལྷན་ཅིག་པར་གྱུར་པ་ནི་སྨན་གྱི་རྒྱལ་པོ་ལྟ་བུ་སྟེ། སྒྲིབ་པའི་ནད་ཐམས་ཅད་ཞི་བར་ བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ།།ཐབས་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དང་ལྷན་ཅིག་ཏུ་གྱུར་པ་དང་ཚད་མེད་པ་དང་ལྷན་ཅིག་ཏུ་གྱུར་པ་ནི་བཤེས་གཉེན་ཆེན་པོ་ལྟ་བུ་སྟེ། གནས་སྐབས་ཐམས་ཅད་དུ་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་མི་གཏོང་བའི་ཕྱིར་རོ། །སྨོན་ལམ་གྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དང་ལྷན་ཅིག་པ་དང་མངོན་པར་ ཤེས་པ་དང་ལྷན་ཅིག་པ་ནི་ཡིད་བཞིན་གྱི་ནོར་བུ་དང་འདྲ་སྟེ།མོས་པ་ཇི་ལྟ་བ་དེའི་འབྲས་བུ་སྤེལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །སྟོབས་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དང་ལྷན་ཅིག་པར་གྱུར་པ་དང་སྦྱིན་པ་དང་། ངག་སྙན་པ་དང་། དོན་སྤྱོད་པ་དང་། དོན་མཐུན་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་བསྡུ་བའི་དངོས་པོ་དང་ལྷན་ཅིག་པར་ གྱུར་པ་ནི་ཉི་མ་དང་འདྲ་སྟེ།གདུལ་བར་བྱ་བའི་ལོ་ཏོག་སྨིན་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལ་སྦྱིན་པ་ནི་ནང་ཕྱི་རོལ་གྱི་ཡོ་བྱད་སྦྱིན་པའོ། །སྙན་པར་སྨྲ་བ་ནི་འཇིག་རྟེན་དང་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ཆོས་ཀྱི་སྦྱིན་པའོ། །དོན་སྤྱོད་པ་ནི་ཆོས་ལས་ཡང་དག་པར་ལེན་དུ་འཇུག་པར་བྱེད་པའོ། །དོན་ མཐུན་པ་ནི་གང་གཞན་ལ་ཡང་དག་པར་ལེན་དུ་བཅུག་པ་དེ་ལ་བདག་ཉིད་རྗེས་སུ་འཇུག་པར་བྱེད་ཅེས་པ་ནི་སེམས་ཅན་གྱི་བསྡུ་བའི་དངོས་པོའི་ཐབས་རྣམས་སོ།།ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དང་ལྷན་ཅིག་པ་ནི་དྲི་ཟའི་དབྱངས་འཇམ་ཞིང་སྙན་པ་དང་འདྲ་སྟེ། གདུལ་བྱ་འདུན་པའི་ཆོས་སྟོན་པའི་ཕྱིར་རོ། ། མངོན་པར་ཤེས་པ་དང་ལྷན་ཅིག་པར་གྱུར་པ་ནི་རྒྱལ་པོ་ལྟ་བུ་སྟེ། བར་མ་ཆད་པར་མཐུས་གཞན་གྱི་དོན་ལ་རྗེས་སུ་གནས་པ་ལ་རྣམ་པར་འཇུག་པའི་རྒྱུའི་ཕྱིར་རོ། །རྒྱལ་པོའི་ལྕགས་ཀྱུས་ནི་སྐྱེ་དགུ་ལམ་ལོག་པ་ནས་མི་ལྟུང་ངོ་། །དེ་བཞིན་དུ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སོ་སོར་རྟོན་པའི་ལྕགས་ཀྱུའི སྟེ།དེ་ལ་དོན་ལ་རྟོན་གྱི་ཡི་གེ་ལ་མ་ཡིན་ཏེ། ལེགས་པར་སྦྱར་བ་ལ་སོགས་པ་ཅན་ལམ་ཡིན་ནོ།

我来为您翻译这段藏文：
与持戒波罗蜜多相俱者如宝源，因为由彼增长一切功德珍宝并生于宝源故。与忍辱波罗蜜多相俱者如大海，因为一切不欲之事降临亦不动摇故。与精进波罗蜜多相俱者如金刚，因为坚固且无所畏故。与禅定波罗蜜多相俱者如山，因为不动且不散乱故。与般若波罗蜜多相俱者如药王，因为能息灭一切障碍之病故。
与方便波罗蜜多相俱及与无量相俱者如大善知识，因为于一切时中不舍众生利益故。与愿波罗蜜多相俱及与神通相俱者如如意宝，因为随所欲求能生其果故。与力波罗蜜多相俱及与布施、爱语、利行、同事之相摄事相俱者如日，因为能令所化众生之苗稼成熟故。
其中布施即是施予内外资具。爱语即是世间与出世间之法布施。利行即是令他如法受持。同事即是令他受持后自己亦随行，此等是摄受众生之方便。与智波罗蜜多相俱者如天音悦耳动听，因为随所化众生之意乐而说法故。与神通相俱者如国王，因为以无间断之力而随住利他，是趣入之因故。
如国王之钩能令众生不堕邪道，如是菩萨之择法钩亦然。于此依义不依文，因为善巧等是道故。


 །ཆོས་ཀྱི་རིགས་པ་ལས་སོར་རྟོན་གྱི་གང་གིས་གང་དེ་ལྟར་བརྗོད་པའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྟོང་པ་མ་ཡིན་ཞེས་པ་ལམ་ཡིན། བསྒོམས་པ་ལས་བྱུང་བའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ལ་རྟོན་གྱི་ རྣམ་པར་ཤེས་པས་ཐོས་པ་དང་བསམས་པའི་ཤེས་རབ་ལམ་ཡིན་པ་དང་།ངེས་པའི་དོན་གྱི་མདོ་སྡེ་ལ་རྟོན་གྱི། དྲང་བའི་དོན་གྱི་མདོ་སྡེ་ལམ་ཡིན་ཞེས་པ་ནི་རྟོན་པ་རྣམ་པ་བཞིའོ། །ངེས་པའི་དོན་ནི་གང་དུ་བཅོམ་ལྡན་འདས་རྣམས་ཀྱིས་གཏན་ལ་ཕབ་པའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་ མཚན་ཉིད་དོན་གང་དེ་ཉིད་དེ་ལྟར་རོ།།བསོད་ནམས་དང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཚོགས་དང་ལྷན་ཅིག་པ་ནི་བང་མཛོད་ལྟ་བུ་སྟེ། བསོད་ནམས་དང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཚོགས་མང་པོའི་གནས་ཀྱི་མཛོད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཕྱོགས་ཀྱི་ཆོས་སུམ་ཅུ་རྩ་བདུན་དང་། ལྷན་ཅིག་པ་ནི་རྒྱལ་པོའི་ལམ་པོ་ཆེ་ ལྟ་བུ་སྟེ།འཕགས་པའི་གང་ཟག་ཐམས་ཅད་གཤེགས་ཤིང་རྗེས་སུ་གཤེགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཞི་གནས་སུ་གྱུར་པ་དང་སྙིང་རྗེ་དང་ལྷག་མཐོང་དང་ལྷན་ཅིག་པ་ནི་བཞོན་པ་དང་འདྲ་སྟེ། འཁོར་བ་དང་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་གཞན་དུ་མི་ལྟུང་བས་བདེ་བར་འགྲོ་བའི་ཕྱིར་རོ། །གཟུངས་དང་ སྤོབས་པ་དང་ལྷན་ཅིག་པར་གྱུར་པ་ནི་བཀོད་མ་ལྟ་བུ་སྟེ།ཆུ་འཛིན་པ་དང་མི་ཟད་པ་དང་འབྱུང་བ་དང་ཆོས་མཐུན་པ་སྟེ། ཐོས་པ་དང་མ་ཐོས་པའི་ཆོས་ཀྱི་དོན་འཛིན་པ་དང་མི་ཟད་པ་བསྟན་པ་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །འདུས་བྱས་ཐམས་ཅད་མི་རྟག་པ་དང་། ཟག་པ་དང་བཅས་པ་ཐམས་ཅད་ སྡུག་བསྔལ་བ་དང་།ཆོས་ཐམས་ཅད་བདག་མེད་པ་དང་། མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཞི་བ་ཞེས་བྱ་བའི་ཆོས་ཆེད་དུ་བྱེད་པ་དེ་དང་། ལྷན་ཅིག་པ་ནི་སྒྲ་སྙན་པ་ལྟ་བུ་སྟེ། ཐར་པ་འདོད་པ་རྣམས་ཀྱིས་སྙན་པ་ཐོས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཆོས་ལ་སྐྱེ་བ་མེད་པ་ཅན་གྱི་བཟོད་པ་ཐོབ་པ་ཅན་གྱི་བདེ་བས་བྱང་ཆུབ་སེམས་ དཔའ་རྣམས་ཀྱི་འབྲས་བུའི་བྱ་བ་ཐ་མི་དད་པའི་ཕྱིར་བགྲོད་པ་གཅིག་པའི་ལམ་དེ་དང་ལྷན་ཅིག་གྱུར་པ་ནི།ཆུ་ཀླུང་གི་རྒྱུན་ལྟ་བུ་སྟེ། ངང་གིས་འབབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །དགའ་ལྡན་གྱི་གནས་ལ་སོགས་པ་ནི་གནས་པ་ཀུན་ཏུ་བསྟན་པའི་ཐབས་ལ་མཁས་པ་དེ་དང་ལྷན་ཅིག་ཏུ་གྱུར་པའི་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་དང་ལྷན་ཅིག་ ཏུ་གྱུར་པ་ནི་སྤྲིན་ལྟ་བུ་སྟེ།སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དོན་གྱི་བྱ་བ་རྣམས་ལ་དེས་འཇུག་སྟེ་སྤྲིན་བཞིན་དུ་སྣོད་ཀྱི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པའོ།

我来为您翻译这段藏文：
依法理择法而不依于说一切法皆空者为道。依修所生慧智而不依闻思分别识慧为道。依了义经而不依不了义经，此为四依。了义者即是诸佛世尊所抉择一切法空性之相，其义即是如此。
与福德智慧资粮相俱者如库藏，因为是众多福德智慧资粮之所依故。与三十七菩提分法相俱者如王道，因为一切圣者皆行且随行故。与止相俱及与悲心、胜观相俱者如乘，因为不堕轮回与涅槃他处而安乐行故。
与陀罗尼辩才相俱者如水库，因与持水、不竭、流出相顺，即持闻未闻之法义且不竭说法流出故。与"一切有为法无常、一切有漏皆苦、一切法无我、涅槃寂静"之法印相俱者如妙音，因为欲求解脱者闻之悦耳故。
与证得法无生忍之菩萨们以安乐成就果业无别故，彼一乘道相俱者如河流，因为自然流转故。与善巧示现兜率天等处方便及与法身相俱者如云，因为趣入一切众生利益事业，如云成就器世间圆满故。


 །སེམས་བསྐྱེད་པ་ཉི་ཤུ་རྩ་གཉིས་པོ་འདི་ནི་བློ་གྲོས་མི་ཟད་པའི་མདོར་ཏེ། ཚད་མེད་པ་དང་དངོས་པོ་དང་ཡང་དག་པར་རིག་པ་དང་མི་རྟོན་པ་ དང་ཆེད་དུ་བརྗོད་པ་ལྔ་ལ་བཞི་བཞི་སྟེ་གཉིས་པ་ཚོགས་དང་ཞི་གནས་དང་གཟུངས་ཀྱིས་ཟིལ་གྱིས་གནོན་པ་གསུམ་ལ་གཉིས་གཉིས་དང་མངོན་པར་ཤེས་པ་ལྔ་རྣམས་དང་།བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཕྱོགས་དང་། དང་པོའི་སེམས་བསྐྱེད་པ་བཅུ་དང་བགྲོད་པ་གཅིག་པའི་ལམ་དང་ལྷན་ཅིག་ཏུ་གྱུར་པའི་ ཐབས་ལ་མཁས་པ་ལས་བྱུང་བ་ཞེས་པའི་བརྒྱད་ཅུ་མི་ཟད་པར་བཤད་དོ།།འདིར་སྦྱོར་བ་དང་ལྷན་ཅིག་པའི་བསམ་པ་དག་བཟློག་ནས་བསྟན་པ་ནི་གཉི་ག་ལ་གཉིས་ཆར་དུ་སྲིད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཉིད་ཀྱིས་འཕགས་པ་ཐོགས་མེད་ཀྱིས་སྨོན་པ་ཕན་ཚུན་གྱི་བརྒྱུད་པ་ལ་སྦྱོར་བ་བཤད་པས་སེམས་ བསྐྱེད་པ་བཅོ་ལྔ་པ་ལ་འབྲིང་གི་བཅོམ་ལྡན་འདས་མར་མངོན་པར་ཤེས་པར་བསྒྲུབ་པ་ནི་གང་དུ་ཡང་འགལ་བ་མེད་དོ།།དེ་ལ་དང་པོའི་སེམས་བསྐྱེད་པ་གསུམ་ནི་ཐོས་པ་དང་བསམ་པའི་རང་བཞིན་གྱི་ཤེས་རབ་དག་མཐར་ཕྱིན་པའི་གནས་སྐབས་ཀྱི་ཐར་པའི་ཆ་དང་མཐུན་པའི་དགེ་བའི་རྩ་བ་སྟེ། ལས་དང་ པོ་པའི་སའི་ཚོགས་ཀྱི་ལམ་གྱི་ཚོགས་ཀྱིས་ཏེ།ཆོས་ཀྱི་རྒྱུན་ལས་སངས་རྒྱས་ལས་གདམས་ངག་ཐོབ་པར་འགྱུར་ཞེས་པས་གོ་རིམས་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་ཆུང་ངུ་དང་འབྲིང་དང་ཆེན་པོ་དང་། ཆེན་པོ་ལ་ཆེན་པོ་དང་འབྲིང་དང་ཆུང་ངུའི་གང་ཟག་གི་ཡུལ་རྣམས་ཏེ་དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པ་དང་ཡང་དག་པར་སྤང་བ་ དང་།རྫུ་འཕྲུལ་གྱི་རྐང་པ་དང་ལྷན་ཅིག་པའི་གོ་ཆའི་བསྒྲུབ་པ་ནི་སྨོན་པའི་སེམས་ལ་དེའི་གོང་གི་བཅུ་དགུ་ནི་འཇུག་པའི་སེམས་སོ། །སེམས་བསྐྱེད་པ་བཞི་པ་ནི་མོས་པས་སྤྱོད་པའི་ས་སྟེ་རབ་ཏུ་དགའ་བའི་ས་ལ་སྦྱོར་བའི་ལམ་འཇིག་རྟེན་པའི་བསྒོམ་པའི་རང་བཞིན་ཟག་པ་དང་བཅས་པའི་བསྒོམ་པའི་ ལམ་ངེས་པར་འབྱེད་པའི་ཆ་དང་མཐུན་པའི་དགེ་བའི་རྩ་བའི་དབང་པོ་དང་སྟོབས་དང་ལྷན་ཅིག་པ་ནི།འཇུག་པའི་བསྒྲུབ་པའོ། །མདོ་དཀོན་མཆོག་སྤྲིན་དུ་ས་འདི་རྣམས་སུ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་ཡིན་ཡང་བྱིས་པའི་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་དང་བྲལ་བ་ཐམས་ཅད་ལས་འདས་ཤིང་། གྲངས་ མེད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་གཟུངས་དང་རྣམ་པར་ཐར་པ་དང་མངོན་པར་ཤེས་པ་དང་ལྡན་ཞེས་གསུངས་སོ།།ལྔ་པ་ནི་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་སེམས་བསྐྱེད་པ་དང་པོ་སྟེ། དེ་ལ་ལྔ་པ་རབ་ཏུ་དགའ་བའི་ས་མཐོང་བའི་ལམ་གྱི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ལམ་གྱི་ཡན་ལག་དང་ལྷན་ཅིག་ པའོ།།དྲུག་པ་ནི་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་བསྒོམ་པའི་ལམ་གྱི་སེམས་བསྐྱེད་པ་བཅོ་ལྔ་པའི་དང་པོ་སྟེ་འཕགས་པའི་ལམ་གྱི་ཡན་ལག་དང་ལྷན་ཅིག་པའོ། །འདིའི་དང་པོའི་དགུ་ནི་དྲི་མ་མེད་པ་ལ་སོགས་པའི་ས་དགུ་པའོ།

我来为您翻译这段藏文：
此二十二种发心出自《无尽慧经》。在无量、事物、正知、不依及诵说五类中各有四种，第二类中资粮、止观、陀罗尼胜伏三者各有二种，与五神通、菩提分、初发心十种及一乘道相俱之善巧方便所生，如是说八十种无尽。
此中修行与相俱之发心相对而说，是因二者皆互相可能故。由此圣无著说愿互相续于修行，故第十五发心于中品般若中成就神通，于任何处皆无相违。
其中初三种发心是闻思本性智慧圆满阶段之解脱分善根，为初业地资粮道之资粮，由法流中得佛教授，如其次第为小、中、大，于大中复有大、中、小补特伽罗境界。与念住、正断、神足相俱之铠甲修行是愿心，其上十九是行心。
第四发心是胜解行地，即欢喜地加行道世间修行本性有漏修道之顺决择分善根，与根力相俱是行修。《宝云经》中说：于此诸地菩萨虽是异生，然已超越一切凡夫圆满，具无量三摩地、陀罗尼、解脱及神通。
第五是出世间第一发心，其中第五欢喜地见道之菩提道分相俱。第六是出世间修道十五发心之首，与圣道支相俱。此中前九为离垢等九地。


 །གཞན་དྲུག་ནི་ཆོས་ཀྱི་སྤྲིན་གྱི་སའི་གནས་སྐབས་ཀྱི་ཁྱད་པར་གྱི་ ལམ་ལའོ།།འདིའི་ཐ་མ་བར་ཆད་མེད་ལམ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ས་ལ་གཅིག་གོ། །རྒྱུ་འདིས་ན་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སས་བསྡུས་ཞེས་པའི་སེང་གེ་བཟང་པོའི་འདོད་པས་ཉེ་བར་བརྟགས་པ་དགོས་པ་མེད་པས་མི་རིགས་སོ། །སེམས་བསྐྱེད་པ་ཉི་ཤུ་རྩ་གཅིག་པ་དང་རྩ་གཉིས་པ་ནི་དངོས་གཞི་དང་རྗེས་ ཀྱིས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ས་ཞེས་པ་སྟེ་དེ་ནི་སེམས་བསྐྱེད་པ་རབ་ཏུ་དབྱེ་བའོ།།ཤཱ་རིའི་བུ་ནི་མའི་མིང་ལ་ཤཱ་རི་ནི་རིགས་ཡིན་པས་ཤ་ར་དྭ་ཏི་སྟེ། དེའི་བུ་ནི་ཤཱ་རིའི་བུ་སྟེ། ཤ་ར་དྭ་ཏིའི་བུ་ཞེས་པ་ནི་མིང་ངོ་། །འདིས་འཆད་པར་འགྱུར་བ་འདི་རྣམས་ལ་རྣམ་པར་རྟོག་པའོ། །བདག་ཉིད་ཅེས་པ་ནི་རང་ གི་རྒྱུད་དུ་གྱུར་པའོ།།རང་གི་ཞེས་པ་ནི་རང་དབང་གིས་སོ། །ཤེས་རབ་དང་སྤོབས་པ་དེ་དག་གི་སྟོབས་སྐྱེད་པ་པོ་ནི་ནུས་པའི་བག་ཆགས་སོ། །དེའི་བསྐྱེད་པ་ནི་མངོན་དུ་སྐྱེས་པས་སོ། །དེའི་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པ་ནི་ཕྱིས་སད་པས་སོ། །སངས་རྒྱས་ཀྱི་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པ་ནི་མཐུ་དང་ ནུས་པས་སོ།།འོན་ཏེ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་མཐུ་ཞེས་པ་ནི་ཉན་ཐོས་རྣམས་ནི་མཉམ་པར་མ་བཞག་ན་གཞན་གྱི་སེམས་ཤེས་པ་ལ་མི་འཇུག་པས་སོ། །སེམས་པ་དང་སེམས་ནི་རྣམ་གྲངས་ཏེ་མངོན་པར་ཤེས་པའི་ཚིག་གོ། །སེམས་ཀྱི་ཡོངས་སུ་རྟོག་པ་ནི་དེ་ཉིད་ན་གནས་པས་ན་མི་གསལ་བ་སྟེ། ཡོངས་སུ་ཚོལ་བ་པོའི་ཡིད་ཀྱི་བརྗོད་པའོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་གསུངས་པ་ནི་འཁོར་ལ་མདོ་སྡེ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་སོ། །སྟོན་པ་ནི་དེ་ཉིད་གཞན་ལའོ། །འཆད་པ་ནི་དྲི་བ་ལ་སོགས་པ་ལའོ། །ཉེ་བར་བསྟན་པ་ནི་ཕྱོགས་ནས་ཉེ་བར་སོང་ཞིང་གདུལ་བྱ་རྣམས་ལ་གསུངས་པའོ། །དེ་བཞིན དུ་གང་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དེ་ལྟ་བུའི་དངོས་པོ་སྟོན་པ་དང་བཤད་པ་དང་འཁོར་ལ་རབ་ཏུ་སྟོན་པར་བྱེད་པ་དེ་ཉིད་གཞན་རྣམས་ཀྱིས་ཡང་དག་པར་རབ་ཏུ་སྟོན་པར་བྱེད་པ་སྟེ།ཁོར་ཡུག་ཏུ་སོན་ནས་རང་གིས་རབ་ཏུ་སྟོན་པར་བྱེད་པའི་གསུངས་པ་ལ་སོགས་པ་དེ་ཐམས་ཅད་སྐྱེས་བུའི་བྱེད་པ་སྟེ། དེའི་བྱིན་གྱི་རླབས་ཀྱིས་རབ་ཏུ་ཕྱེ་བའི་ཕྱིར་ན་ཉན་ཐོས་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱི་རང་དབང་གིས་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །འདིར་རྒྱུ་དེས་ན་ཞེས་པ་ཀུན་ཏུ་བཤད་པར་འདོད་ནས་རང་གིས་དྲིས་པ་ནི་དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེས་པ་སྟེ། གང་གི་ཕྱིར་དེའི་རྒྱུ་གསུངས་པ་ནི་ཆོས་གང་ཞེས་ཏེ། ཉན་ཐོས་ཀྱི་ཐེག་པ་དང་ཐེག་པ་ཆེན པོ་ལ་སློབ་པར་བྱེད་པས་ཐོས་པ་དང་བསམ་པ་དང་བསྒོམ་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཏེ་དེ་ལ་ཇི་ལྟར་ཐོས་པ་རྣམས་མངོན་སུམ་དུ་བྱེད་པ་ནི་ཉན་ཐོས་ཀྱི་ཐེག་པ་ཅན་རྣམས་སོ།

我来为您翻译这段藏文：
其余六种是法云地阶段之殊胜道。其最后无间道是佛地之一。因此，所谓"佛地所摄"之狮子贤的主张，因无必要而不合理。第二十一及二十二发心即正行与后得佛地，此为发心之详细分类。
舍利子，因母名舍利是种姓，即舍罗婆提，其子即舍利子，舍罗婆提子是其名。此人于将要解说诸法作思维。"自身"即成为自相续。"自己"即由自主。彼等智慧与辩才之力的生起者是功能习气。其生起是现前生起。其加持是后来觉醒。佛陀加持是以威力与能力。
若说佛陀威力，是因声闻们若未入定则不能知他心故。心思与心是异名，是神通之语。心之遍察是住于彼故不明显，即是遍寻者意之言说。世尊所说是对眷属说经等。教示是对他人说彼义。解说是对提问等。近示是从方所前往对所化众说法。
如是，凡世尊如此显示事物、解说及对眷属开示者，即是他人们正确开示，即周遍前往后自己开示之说法等，彼一切是士夫作为，因其加持而开显故，声闻等非由自主。此中因此故者，欲遍说故自问："此为何故"，为说其因即"何法"，由声闻乘与大乘学处之闻思修等，其中如所闻而现证者是声闻乘者。


།འཛིན་པར་བྱེད་པ་ནི་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་པ་སྟེ། ཆོས་དེས་ཇི་ལྟར་ཐོས་པའི་ཐོས་པ་དང་བསམ་པ་དག་གིས་བརྟན་པར་གྱུར་པས་དྲན་པའི་ས་བོན་ འཇོག་པའི་ཕྱིར་རོ།།རྒྱུ་མཐུན་པ་ནི་འདྲ་བ་སྟེ་མཐུན་པའོ། །འདིས་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཉིད་ཀྱི་སྐྱེས་བུའི་བྱེད་པ་གསུངས་པའོ། །དེ་ལྟར་ཐོས་པ་ཉིད་ཀྱི་ཆོས་དེས་རང་གི་སྟོན་པ་དེས་ནའོ། །འགལ་བར་མི་བྱེད་ཅེས་པ་ནི་ཉན་ཐོས་རྣམས་བདག་ཉིད་ཆེན་པོར་གསུངས་སོ། །འདི་ལྟར་ ཤཱ་རིའི་བུས་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཉིད་ནི་རབ་འབྱོར་གྱིས་འདིར་བསྟན་པས་སྟོན་པ་མ་ཡིན་ཞེས་ཁ་ཅིག་དག་གི་དོགས་པ་དེ་བཟློག་པ་སྟེ།འདིར་གང་བཅོམ་ལྡན་འདས་ནི་ཐམས་ཅད་ནས་ཐམས་ཅད་དུ་ཆོས་ཐམས་ཅད་དོན་དམ་པར་མཐོང་བའི་མཆོག་ཏུ་ཚད་མར་གྱུར་པས་རང་གིས་སམ་ཉན་ཐོས་ལ་སོགས་ པའི་ཞལ་ནས་སྟོན་པ་ཐམས་ཅད་དེ་ཉིད་ལས་གཞན་དུ་མེད་ཅེས་གསུངས་སོ།།གདམས་ངག་བསྟན་པ་འདོད་ནས་ཉེ་བར་འཇུག་པ་ནི་དེ་ནས་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། །དེ་ལ་དེ་ནི་ཕྱོགས་བསྟན་པའོ། །ཚིག་བླ་དགས་ནི་མིང་སྟེ། ཆོས་ཀྱི་དངོས་པོ་ནི་གང་དུ་ཇི་ལྟར་མེད་ལ། བདག་གི་དངོས་པོ་ ནི་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཡང་མེད་ཅེས་བྱ་བར་དགོངས་སོ།།ཆོས་ནི་ཕུང་པོ་ལྔ་ལ་སོགས་པ་ཅན་ལ། ཡང་དག་པར་རྗེས་སུ་མ་མཐོང་བ་ནི་དོན་དམ་པར་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་མ་དམིགས་པ་ནི་གང་ཟག་ལ་བདག་མེད་པའི་ཤེས་པ་ལ་ཕུང་པོ་ལ་སོགས་པ་མི་དམིགས་པ་ནི་ཆོས་ ལ་བདག་མེད་པའི་ཤེས་པ་སྟེ།དེ་གཉི་ག་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་དེ་ཡང་དོན་དམ་པར་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་སྟོང་ཞེས་པ་ནི་མི་དམིགས་པའོ། །འདི་ལྟ་བུའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཁ་ཅིག་ཏུ་གཅིག་པུ་ཞིག་ཏུ་དབེན་པར་སོང་ནས་ལུང་གི་དོན་ལ་ངེས་པར་རྟོགས་ པ་ལས་སྐྱེ་བར་འགྱུར་བ་དེ་ནི་ཐོས་པ་ལས་བྱུང་བའོ།།དེ་ལྟར་ཡང་ཐེ་ཚོམ་གང་དུ་ཡང་མེད་པས་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ལ་སོགས་པ་སྟོབས་ཀྱིས་སྐྱེ་བར་འགྱུར་བའི་རིགས་པ་དེ་ནི་བསམས་པ་ལས་བྱུང་བའོ། །དེ་དག་གིས་ཐེ་ཚོམ་དྲུངས་ཕྱུང་ནས་དང་དུ་ལེན་པར་བྱེད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཐོབ་ནས་སྒོམ་པ་ནི་ བསྒོམས་པ་ལས་བྱུང་བའོ།།དེ་ལ་དང་པོ་གཉིས་བསྟན་པར་འདོད་ནས་གསུངས་པ་ནི་བདག་གི་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཆོས་ནི་ནང་གི་བདག་ཉིད་ཅན་གྱི་ཕུང་པོ་ལྔ་ལ་སོགས་པའོ། །མ་འཚལ་བ་ནི་ཐོབ་པ་མེད་པ་སྟེ་ཚད་མས་གནོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཉིད་ལ་གནོད་ པ་བསྟན་པར་འདོད་ནས་གསུངས་པ་ནི་མ་དམིགས་ཞེས་པ་སྟེ།ལུང་ལས་སྐྱེས་པའི་མི་དམིགས་པས་གནོད་པར་བྱེད་པ་ཡང་དག་པར་རྗེས་སུ་མ་མཐོང་བའོ། །རྗེས་སུ་དཔག་པ་ལ་སོགས་པས་གནོད་པར་བྱེད་པ་འདིས་རྗེས་སུ་མ་དམིགས་ཞེས་པ་ནི་ཐོས་པ་ལས་བྱུང་བའི་ཤེས་རབ་གསུངས་པའོ།

我来为您翻译这段藏文：
执持者是大乘者，因为以彼法如所闻之闻思而得坚固，故安立忆念种子。同类即相似，即相顺。此说如来之士夫作为。即由所闻法自己教示故。"不相违"是说声闻们是大士。如是，有人怀疑舍利子之分别即非由此处所示之善现所教，为遣除此疑，此处说世尊于一切处见一切法胜义为最上量，无论自说或由声闻等口说之一切教示，皆无异于此。
欲说教诫而趣入者即"尔时"等。其中"尔"是示方向。言词即名称，意为法之实体于何处皆无，我之实体即使世俗中亦无。法即五蕴等，真实不见是因胜义无自性故。菩萨无所缘是人无我智，不缘蕴等是法无我智，此二者于般若波罗蜜多中，彼亦胜义中以自性空，即是无所缘。
如是般若波罗蜜多，有时独自前往寂静处，由决定了悟经教义而生起者，即是闻所生。如是于任何处无疑，由比量等力而生起之正理，即是思所生。由彼等断除疑惑，获得摄受三昧而修习，即是修所生。
其中欲说前二者而说"我"等。菩萨法即内自性之五蕴等。"不知"即无所得，因为量所破故。欲说彼之破除而说"无所缘"，由教生之无所缘而破除之真实不见。由比量等破除之"此不见"，即说闻所生慧。


 ། ཡང་དག་པར་རྗེས་སུ་མ་མཐོང་ཞེས་པའི་རིགས་པ་ནི་བསམ་པའི་རང་བཞིན་ཅན་ནོ། །རིགས་པ་བརྗོད་དེ་གང་ཞིག་ནི་ཅི་ཡང་མེད་པའོ། །གང་འདིར་ཞེས་པ་ནི་དོན་དམ་པར་གང་དུ་ཡང་མེད་པའོ། །ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ནི་རྟོག་པར་བྱེད་པ་ལ་འདོམས་པས་གདམས་ངག་ལ་རྗེས་སུ་འཇུག་པར་བསྟན་པ་ནི རྗེས་སུ་བསྟན་པའོ་ཞེས་བྱ་བར་དགོངས་པའོ།།རྫོགས་པའི་ཞི་གནས་ལ་རབ་ཏུ་འཇུག་པར་བྱེད་པ་གང་དེ་དང་ལྷན་ཅིག་ཏུ་དཔྱོད་པ་ཅན་གྱི་ཤེས་རབ་དེ་ནི་ལྟ་བ་དང་རིག་པ་དང་བློ་དང་སྣང་བ་དང་ལྷག་མཐོང་ལ། དེ་གཉི་ག་ཟུང་དུ་འབྲེལ་བ་ཅན་ནི་བསྒོམ་པའི་རང་བཞིན་ཅན་གྱི་ཤེས་རབ་སྟེ། དེ་བསྟན་ པར་འདོད་ནས་གསུངས་པ་ནི་འོན་ཀྱང་ཞེས་པ་དང་གལ་ཏེ་ཞེས་པ་ནི་དོན་དམ་པར་འཇུག་པ་ན་གལ་ཏེའོ།།འདི་ལྟར་ཞེས་པ་དང་། དེ་བདག་གིས་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པས་ཏེ་སྨྲ་བར་བྱེད་པ་ལ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་ནི་ད་ལྟ་བ་ལ་ཉེ་བའི་ཕྱིར་ནི་གསུང་བར་བྱེད་པ་དོན་གསུངས་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པར་ ཤེས་པར་བྱའོ།།འདིའི་རྒྱས་པར་བཤད་པ་ནི་བསྟན་པར་བྱེད་པ་ནི་ཐོས་པའི་རང་བཞིན་གྱི་ཤེས་རབ་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་སོ། །ཉེ་བར་བསྟན་པར་བྱེད་ཅེས་པ་ནི་བསམ་པའི་རང་བཞིན་གྱི་ཤེས་རབ་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་མངོན་སུམ་དུ་དཔྱོད་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་པ་ལྷག་མའོ། །འདིར་ཐར་པ་འདོད་པ་ རྣམས་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་ཡོན་ཏན་རྣམས་ལ་མངོན་པར་ཡིད་ཆེས་པའི་མཚན་ཉིད་ལ་དད་པ་དེ་ལས་འདོད་པ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་ལ།དེའི་སྟོབས་ལས་བརྩོན་འགྲུས་དེའི་སྟོབས་ལས་ལུས་དང་སེམས་སྦྱངས་པ་ཉིད་དོ། །དེས་ལེ་ལོ་རྣམ་པར་མི་འཇུག་ནས་དྲན་པས་ཡང་དག་པར་དམིགས་པ་ལ་ཉེ་བར་གནས་ པར་འགྱུར་རོ།།དེས་ཤེས་བཞིན་ལ་དེས་དགའ་བའི་དངོས་པོ་སངས་རྒྱས་ལ་སོགས་པའི་ཡོན་ཏན་ཡིད་ལ་བྱས་ནས་དེས་དེ་ཉིད་ཇི་ལྟར་ཐོས་པ་དང་བསམ་པའི་དོན་དེ་ཉིད་ལ་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་དམིགས་པའི་སེམས་ལ་བརྙས་པ་མེད་ནས་ཞུགས་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། དེ་ཉིད་ཀྱིས་ངེས་པར་བཅིངས་ པའི་ཕྱིར་རོ།།ཀུན་ཏུ་མི་ཞུམ་པ་མི་འགྱུར་བ་ནི་རྒྱུན་ཏུ་འཇུག་པས་ཀྱང་ཞུམ་པར་འོང་བར་མི་འགྱུར་ཏེ། གཞན་དུ་འགྲོ་བ་བཀག་པའི་ཕྱིར་རོ། །རང་བཞིན་གྱིས་གཡོ་བའི་ཕྱིར་རྒོད་ནས་གཞན་དུ་འགྲོ་བ་ཡང་མྱུར་དུ་ཤེས་པར་བྱས་ལ་ཡང་བསྡུས་ན་ཡང་མི་རྒོད་པའོ། །ཀུན་ཏུ་མི་ཞུམ་པ་ ནི་བསྟན་པར་འགྱུར་བའི་སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་རིགས་པའི་ཕྱིར་ན།གཞན་དུ་རྣམ་པར་འཕྲོ་བའི་གོང་ནས་གོང་དུ་ཞིབ་མོར་བྱེད་པ་ལ་དུབ་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཕྱིར་ཕྱོགས་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། ཏིང་ངེ་འཛིན་བྱེད་པ་ལ་ཡང་བཏང་སྙོམས་སུ་གནས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཇི་ལྟར་ན་དེ་ཉིད་ལ་སེམས་ དགའ་བར་བྱེད་ཅེ་ན།ཏིང་ངེ་འཛིན་རྣམས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་མཐོང་བའི་ཕྱིར་རོ།

我来为您翻译这段藏文：
"真实不见"之正理是思维性质的。所说正理即是一无所有。"于此"即胜义中任何处皆无。世俗中则示随入教诫于分别者，意为随教示。
与圆满止相应而入，与彼俱行之观察慧即是见解、了知、智慧、显现与胜观，此二相应即是修习性质之智慧。欲说彼而言"然而"与"若"，是说若于胜义中入时。
"如是"与"我"等，"说"等是现在时故，应知说为"说义"等。此广说即以闻性智慧相而示。"近示"即以思性智慧相而现前观察，余者亦如是。
此中欲求解脱者，由于定功德生起胜解相之信心，由彼生起欲求，由彼力生精进，由彼力生身心轻安。由此不入懈怠，由念正住所缘。由正知而作意佛等功德可喜事，由此于如所闻思之义，于定所缘心无轻视而入，以彼决定系故。
不沮丧不退转是说即使相续入亦不生沮丧，因遮止趣他处故。因自性动摇故掉举趣他处亦速知而摄回则不掉举。不沮丧是将示心性合理故，于散乱转更细致观察无疲故。不退转是于修定亦住舍故。云何于彼心生欢喜？因见诸三昧功德故。


 །བཅོམ་ཞིང་ཕྱིར་ཕྱོགས་པར་མི་འགྱུར་བ་ནི་དེ་ལ་དགའ་བ་དང་བདེ་བས་རྣམ་པར་གཡེང་བར་བྱེད་པ་ཅན་དུ་མི་བྱེད་པ་སྟེ། རྣམ་པར་གཡེང་བའི་སྐྱོན་མཐོང་བའི་ཕྱིར་ཏེ། སྐྱོན་ནི་འཁོར་བའི་སྡུག་བསྔལ་རྣམས་སོ། ། མི་དངང་བ་ནི་བརྣབ་སེམས་དང་ཡིད་མི་བདེ་བ་ལ་སོགས་པ་ལྡང་བས་མི་སྐྲག་སྟེ། ཇི་ལྟ་ཞེ་ན། དེ་ཉིད་བཅོམ་སྟེ། རྣམ་པར་གཡེང་བའི་སྐྱོན་མཐོང་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཀུན་ཏུ་མི་སྐྲག་སྟེ། སེམས་རང་བཞིན་གྱིས་སྐྱོན་མེད་པར་རང་གི་ངང་གིས་འཇུག་པའི་དོན་དུ་འདུ་བྱེད་ལ་འབད་པ་དེས་སྐྲག པར་མི་བྱེད་ཅེས་པའི་དོན་ཏོ།།ཀུན་ཏུ་སྐྲག་པར་མི་འགྱུར་བ་ནི་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པར་ངང་གིས་འཇུག་པ་ཉིད་ཀྱིས་སེམས་ལ་སྐྲག་པ་ཀུན་ཏུ་འབྱུང་བར་མི་འགྱུར་ཏེ། ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པ་དེ་ཉིད་ངང་གིས་འཇུག་པ་འཛིན་པར་འགྱུར་ཞེས་པའི་དོན་ཏོ། །གཞན་ཡང་ལྷུན་ གྱིས་མ་གྲུབ་པ་ནི་སེམས་རྣམ་པར་གཡེང་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ།།དེ་ལྟར་ཡང་མདོ་སྡེ་རྒྱན་ལས། དམིགས་པས་སེམས་ནི་ངེས་བཅིངས་ལ། །དེ་རྒྱུན་རྣམ་པར་གཡེང་མི་བྱ། །རྣམ་གཡེངས་མྱུར་དུ་རྟོགས་བྱས་ལ། །དེ་ཡིས་སོ་སོར་ཡང་བསྡུ་བྱ། །སོ་སོར་དག་ལ་ཀུན་བསྡུས་ སེམས།།གོང་ནས་གོང་དུ་བློ་ལྡན་གྱིས། །ཏིང་འཛིན་ཡོན་ཏན་མཐོང་གྱུར་པ། །དེ་ཡིས་སེམས་ནི་དགའ་བྱས་ལ། །རྣམ་གཡེངས་སྐྱོན་ནི་མཐོང་འགྱུར་བ། །དེ་ཡིས་དགའ་ཡིན་ཞི་བར་བྱ། །བརྣབ་སེམས་ཡིད་མི་བདེ་ལ་སོགས། །ལངས་པ་དེ་བཞིན་ཞི་བར་བྱ། །དེ་ཡིས་མངོན་ པར་འདུ་བྱས་པའི།།སེམས་ཀྱི་ངང་དུ་གྱུར་པ་ཉིད། །དེ་ལ་གོམས་པའི་རྣལ་འབྱོར་པས། །དེས་ནི་མངོན་འདུས་མ་བྱས་ཐོབ། །ཅེས་ཏེ། དེ་བཞིན་དུ་ཞི་གནས་རྫོགས་པར་གྱུར་པའོ། །འདི་ཉིད་ཞེས་པ་ནི་ཇི་སྐད་དུ་བཤད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་མཐར་ཐུག་པའི་ཀུན་རྫོབ་དང་དོན་དམ་ པའི་རྣམ་པར་དབྱེ་བ་ཤེས་པའོ།།འདི་ཉིད་ཅེས་པ་ནི་དེའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་ཡང་དག་པར་རབ་ཏུ་ལྡན་པའི་ཤེས་རབ་བོ། །འདི་ཉིད་གདམས་པ་སྟེ། གང་དག་ཞི་གནས་དང་ཤེས་རབ་དག་ཕན་ཚུན་ཡང་དག་པར་སྦྱོར་བའི་ཡོན་ཏན་གྱིས་སོ། །སེམས་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ ལ་དེ་ལས་ཕྱིར་ཕྱོགས་པ་ཐམས་ཅད་ནི་རྣམ་པར་གཡེངས་པའི་ཞེས་བརྗོད་ལ།དེ་ཁོ་ན་ཉིད་གཅིག་ཏུ་མཐར་ཐུག་པ་ནི་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་སྐད་ཅིག་གིས་འཇིག་པ་ཅན་ཡིན་ཡང་མཉམ་པར་གཞག་པའོ། །དེ་ཉིད་ཀྱིས་ན་ཞི་གནས་དང་ལྷག་མཐོང་དག་ནི་འགལ་བ་མེད་དོ། །དེ་ཁོ་ན་ཉིད་མ་ ཡིན་པ་ལ་དམིགས་པ་ལས་ལྡོག་པའི་བདག་ཉིད་ཅན་གྱིས་སེམས་རྩེ་གཅིག་པ་ཉིད་དང་ཡང་དག་པའི་ཤེས་པ་དག་ཕན་ཚུན་རྗེས་སུ་སྦྱར་ནས་བསྐྱེད་པས་རབ་ཀྱི་མཐར་ཐུག་པ་ན་རོ་གཅིག་པར་འགྱུར་རོ།

我来为您翻译这段藏文：
降伏而不退转，是说不为喜乐所散乱，因见散乱过患故。过患即轮回诸苦。不惊慌是说不因贪心、忧虑等生起而恐惧。如何呢？即已降伏彼等，因见散乱过患故。完全不惊恐，意为心性无过自然趣入之义，不因造作勤勉而生恐惧。不生恐惧是说因自然成就而入，心不生起恐惧，意为自然成就即自然趣入所摄。另外，非自然成就则心成散乱故。
如《经庄严论》云："以所缘系心，其相续不散，速知诸散乱，复当各摄回。摄心于各别，智者渐增上，见得三昧德，由此心生喜。见散乱过患，由此息欢喜。贪心与忧虑，生起亦当息。由此造作故，心成自然性，瑜伽师习此，得无造作果。"如是止观圆满。
"此"即了知如前所说三昧究竟之世俗与胜义分别。"此"即彼三昧与正慧相应。此即教授，以止观互相圆满功德故。心于一切法无自性真实性中，一切背离彼者即称为散乱。唯一究竟真实性虽世俗中刹那坏灭，然为等持。由此止观无违。以离非真实所缘自性一心性与正知互相随顺而生，至究竟时成一味。


།དེ་ལྟར་འདིར་ཞི་གནས་དང་ཤེས་རབ་ཀྱི་རང་བཞིན་གྱི་ཀུན་རྫོབ་དང་དོན་དམ་པ་རོ་གཅིག་ པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་གནས་པ་ནི་འདིར་མཉམ་པར་མི་འགྱུར་ཏེ།འདི་ཉིད་འདིའི་གདམས་པ་དང་རྗེས་སུ་བསྟན་པའོ། །གདམས་པའི་རྒྱུན་ནི་རྗེས་སུ་བསྟན་པའོ། །དེ་ལྟར་དང་པོའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་དང་དེས་བསྡུས་པའི་ཆོས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་ཀུན་རྫོབ་དང་དོན་དམ་ པའི་བདེན་པ་ལས་མི་འདའ་ཞིང་དམིགས་པ་མེད་པའི་སྤྱོད་པས་སོ་སོར་སྒྲུབ་པའི་གདམས་ངག་ནི་སྒྲུབ་པ་ལ་གདམས་པ་སྟེ།འདིར་ནི་བསྡུས་པའི་དོན་ནོ། །སྒྲུབ་པ་ལ་སྙིང་པོར་བྱེད་པ་ལ་ནི་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་རྙེད་པར་མི་དཀའ་ལ། སྒྲུབ་པ་དེ་ཡང་མདོར་བསྡུ་ན་ བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་བསྒོམ་པ་དང་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པའི་ཐབས་ལ་རྗེས་སུ་གནས་པའོ།།དེ་ལ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་དང་སྙིང་རྗེའི་རང་བཞིན་ཏེ། དེ་ལ་ཕུང་པོ་ལྔ་པོ་རྣམས་ལ་ཇི་སྲིད་དུ་དངོས་པོ་དང་དངོས་པོ་མེད་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དེ་ཐམས་ཅད་ནི་ཕྱིན་ཅི་ལོག་གི་སྤྲོས་པ་ལ། སྤྲོས་པ་ མེད་པ་ནི་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་སྟོང་པ་ཉིད་དོ།།སྟོང་པ་ཉིད་དུ་བརྗོད་པ་ནི་སྒྲོ་བཏགས་པ་ཐམས་ཅད་ལས་ལྡོག་པ་རབ་ཏུ་བསྒྲུབས་པས་གདུལ་བྱའི་རྒྱུད་ལ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་ངོ་བོ་མངོན་པར་གསལ་བར་བྱེད་པར་འགྱུར་ཞེས་པས་ན་འདིར་བརྗོད་པར་བྱ་བ་ལ་ཉེ་བར་བཏགས་ནས་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པའི་སྒྲ་བརྗོད་ དེ།སྒྲོ་བཏགས་པ་མ་ལུས་པ་དང་བྲལ་བའི་ངོ་བོ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ལ་དམིགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཇི་སྐད་དུ་བཅོམ་ལྡན་འདས་མ་བདུན་བརྒྱ་པ་ལས་གསུངས་པ། བཅོམ་ལྡན་འདས་གང་དུ་ཡང་རབ་ཏུ་མི་གནས་པ་ཉིད་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་བསྒོམ་པ་སྟེ། ཆོས་གང་ལ་ཡང་གནས་པ་ཉེ་བར་ དམིགས་པ་དང་མི་གནས་པ་ཡང་མ་ཡིན་ནོ།།ཆོས་གང་ལ་ཡང་མི་སེམས་ཞིང་མི་ཤེས་གང་ཁོ་ནར་སེམས་པ་མེད་པ་དེ་ཉིད་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་མ་སྐྱེས་པ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀུན་ཏུ་སྤྱོད་པ་མེད་པའི་དབྱིངས་ཞེས་པ་དང་གཉིས་སུ་བྱར་མེད་པ་གང་ཁོ་ནའི་ཡེ་ཤེས་དེས་ སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ཏེ།དམིགས་པ་མེད་པའི་རྣལ་འབྱོར་གྱིས་སོ་ཞེས་པ་དང་ཡང་དེ་ཉིད་ལས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་བསྒོམས་པ་ནི། ཆོས་གང་ཡང་ཉེ་བར་དམིགས་པས་སོ་སོར་གནས་པ་མེད་དོ། །ཆོས་གང་འཇིག་པའམ་སྐྱེ་བ་མེད་དོ།

我来为您翻译这段藏文：
如是此处安住于止观自性之世俗与胜义一味三昧，于此不成平等，此即此之教授与随教。教授相续即随教。如是初发菩提心及彼所摄法之体性般若波罗蜜多，于世俗谛与胜义谛不离而无所缘行，各别修持之教诫即修持教授，此为摄要义。
对修持作为心要者，无上正等正觉不难获得，彼修持略摄即修菩提心及随住布施等方便。其中菩提心即空性与悲心自性。于彼五蕴，乃至有无分别，彼一切是颠倒戏论，无戏论即法界空性。
言空性者，以遮遣一切增益而成就，于所化相续中显明真实性体，故此处于所诠假立而说空性等词，因缘离一切增益之真实性体故。如《佛母七百颂》所说："世尊，于何处亦不住即是修习般若波罗蜜多，于任何法亦不见有住，亦非不住。于任何法不思不知，唯无所思即是涅槃无生般若波罗蜜多法界，无行境界，即是不二唯一智慧，彼即佛智，以无所缘瑜伽故。"又彼经云："世尊，修习般若波罗蜜多者，于任何法亦无所住。无有任何法灭或生。"


 །བཅོམ་ལྡན་འདས་ མ་སྐྱེས་པ་ལ་ཉམས་པའམ་འཕེལ་བ་མེད་ཅེས་གསུངས་ལ།ཆོས་ཐམས་ཅད་རྗེས་སུ་མི་དམིགས་པའི་མདོ་ལས་ཀྱང་། གང་ལས་སོ་སོར་རྟོགས་ནས་ཆོས་གང་ཡང་གཅིག་པ་ཉིད་དང་དུ་མ་ཉིད་དུ་བྱེད་པ་མེད་དེ་རྣམ་པར་འགྱུར་བ་མེད་ཅིང་བཅོམ་ལྡན་འདས་ རྣམ་པར་རྟོག་པ་མེད་པའི་ཡང་དག་པ་སོ་སོར་རིག་ཅེས་པ་དང་།འཕགས་པ་ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱིས་ཀྱང་། ཆོས་ཀུན་གནས་མེད་ཞི་བ་ཡི། །དོན་འདི་རྟག་ཏུ་བསྒོམ་པར་བྱ། །གནས་མེད་པ་དང་སྒྱུ་འདྲ་སྟེ། །སྟོང་ཉིད་སྲིད་པ་འཇིག་བྱེད་པ། །སྐྱེ་མེད་ཅེས་དང་སྟོང་པ་ཞེས། །དམིགས་མེད་ ཅེས་དང་སྟོང་ཉིད་ལ།།བདག་ཉིད་དམན་པས་གང་བསྒོམས་པ། །དེས་ནི་འདི་ལ་བསྒོམ་པ་མིན། །དགེ་དང་མི་དགེ་རྣམ་རྟོག་རྣམས། །རྒྱུན་ཆད་པ་ཡི་མཚན་ཉིད་ཅན། །སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱིས་སྟོང་ཉིད་གསུངས། །གཞན་དུ་སྟོང་ཉིད་འདོད་པ་མིན། །དམིགས་པ་མེད་པར་འགྱུར་ བའི་སེམས།།ནམ་མཁའི་མཚན་ཉིད་ཅན་དུ་གནས། །གང་དག་སྟོང་པ་ཉིད་བསྒོམ་པ། །དེ་ནི་ནམ་མཁའ་བསྒོམ་པར་འདོད། །ཅེས་གསུངས་པ་སྟེ། སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་དང་ཆོས་ཐམས་ཅད་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པའི་དམིགས་པ་མེད་པས་སྐྱེད་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་དམིགས་པ་མེད་པའི་ཞེས་པའི་སྟོང་ པ་ཉིད་སྙིང་རྗེ་དག་དེའི་བདག་ཉིད་ཁོ་ནས་བསྒོམ་པའོ།།སྟོང་པ་ཉིད་དང་སྙིང་རྗེའི་ཐ་སྙད་ཀྱི་དབྱེ་བ་ནི་ལྡོག་པས་བྱས་པ་སྟེ། དེ་ལ་རིམ་པ་ནི་འདིའོ།

我来为您翻译这段藏文：
世尊说："无生则无有损减或增长。"《一切法无所缘经》中亦云："从何处别别了知已，于任何法亦不作一性或多性，无有变异。世尊，无分别之真实别别了知。"
圣龙树亦云：
"诸法无住寂，
此义常应修，
无住如幻化，
空性坏有边。
无生及空性，
无缘及空性，
自身下劣者，
所修非修此。
善恶诸分别，
断流为体性，
诸佛说空性，
非余所许空。
无所缘之心，
住于虚空相，
若人修空性，
即是修虚空。"
大悲与一切法无自性无所缘而生起故，以无所缘说空性悲二者唯以彼自性而修。空性与悲心名言差别是由返体而立，其次第是此。


 །ཕུང་པོ་ལྔ་པོ་རྣམས་ལ་དངོས་པོ་དང་དངོས་པོ་མེད་པ་ལ་སོགས་པའི་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་མཐའ་དག་བཟློག་ནས་ཐམས་ཅད་ལ་ཡིད་བསྡུས་ནས་ ཅུང་ཟད་ཀྱང་།སེམས་པར་མི་བྱ་སྟེ། དེ་ཉིད་ཀྱིས་གང་ཞིག་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་བཅོམ་ལྡན་འདས་མ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་བསྐྱེད་པར་གྱུར་ནས། དེའི་མཐོང་བ་མེད་པའི་སྦྱོར་བས་མངོན་སུམ་དུ་སོ་སོར་རྟོགས་ནས་དེའི་སེམས་ཅན་གྱིས་ཀྱང་རྟོགས་པར་བྱ་ཞེས་རྣམ་པར་སེམས་ ཤིང་དེའི་བདག་ཉིད་ཅན་དུ་དེ་ལྟར་འགྲོ་བ་མཐའ་དག་དམིགས་པར་བྱས་ནས་དམིགས་པ་མེད་པའི་ངོ་བོའི་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་སྐྱེ་བར་གྱུར་ནས་དེས་ཤེས་རབ་དང་སྙིང་རྗེ་དག་དབྱེར་མེད་པའི་ངོ་བོ་གཉིས་སུ་མེད་ཅིང་གཅིག་ཏུ་འདྲེས་པར་གྱུར་པར་མཐོང་ངོ་།།དེའི་གནས་དང་ཤེས་རབ་དག་གིས་བདག་ཉིད་ ཀྱིས་ཆོས་ཐམས་ཅད་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་ཉིད་དུ་རྟོགས་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དང་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་དབྱེར་མེད་པའི་ཕྱིར་ཀུན་རྫོབ་དང་དོན་དམ་པ་གཉིས་གཅིག་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཟུང་དུ་འབྲེལ་པའི་ལམ་གྱི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་བསྐྱེད་པའི་ངོ་བོ་མཆོག་ཏུ་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི རྣལ་འབྱོར་བསོད་ནམས་དང་ཡེ་ཤེས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རང་བཞིན་གྱི་མངོན་པར་རྟོགས་པ་བརྒྱད་པོ་རྣམས་ཀྱིས་ཇི་ལྟར་རིགས་པར་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ལྡོག་པ་ནི་འཆད་པར་འགྱུར་བའི་རྣམ་པ་ཀུན་ཇི་ལྟར་རིགས་པར་མཉམ་པར་གཞག་པའི་གནས་སྐབས་སུ་རོ་གཅིག་པ་ཉིད་ནི་སེམས་བསྐྱེད་པ་ཉི ཤུ་རྩ་གཉིས་ཀྱི་སྐབས་སུ་མགོན་པོས་རྣམ་པར་གཞག་པར་བྱས་སོ།།དེ་ལས་ལངས་ནས་མཉམ་པར་མ་བཞག་པའི་གནས་སྐབས་སུ་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པའི་ཐབས་བསྟེན་པའི་དུས་སུ་ཡང་མོས་པ་དེ་ཉིད་བསྒོམ་པར་བྱ་ཞེས་པ་ཉིད་ནི་ཟུང་དུ་འབྲེལ་པས་བགྲོད་པའི་ལམ་ལ་འདི་ཉིད་སྒྲུབ་པ་ལ་ གདམས་པས་ཏེ།བཅོམ་ལྡན་འདས་མ་འདིར་ཚོགས་ཤིང་བསྡུས་ནས་གསུངས་ལ་འདི་ལས་གཞན་པའི་གདམས་ངག་རྣམས་ནི་ཞད་ཙམ་དུ་གསུངས་པ་ཡིན་ལ། ཡུམ་ཆེན་མོ་ལ་ནི་བཅུ་ཆར་ཡང་རྒྱས་པར་གསུངས་ཏེ། འདིར་བསྟན་བཅོས་ལས། སྒྲུབ་དང་བདེན་པ་རྣམས་དང་ནི། ། སངས་རྒྱས་ལ་སོགས་དཀོན་མཆོག་གསུམ། །མ་ཞེན་ཡོངས་སུ་མི་ངལ་དང་། །ལམ་ནི་ཡོངས་སུ་འཛིན་པ་དང་། །སྤྱན་ལྔ་དང་ནི་མངོན་ཤེས་ཀྱི། །ཡོན་ཏན་དྲུག་དང་མཐོང་ལམ་དང་། །སྒོམ་ཞེས་བྱ་ལ་གདམས་ངག་ནི། །བཅུ་ཡི་བདག་ཉིད་ཤེས་པར་བྱ། །ཞེས་སོ། །དེ་ལ་གཟུགས ལ་སོགས་པ་རྣམས་དང་དེ་སྟོང་པ་ཉིད་ནི་གང་དུ་ཅུང་ཟད་ལྡན་པའམ་མི་ལྡན་པར་ཡང་དག་པར་རྗེས་སུ་མི་མཐོང་སྟེ།དེ་རྣམས་ཀྱང་དེའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་ན་ཐ་དད་པ་དང་ཐ་མི་དད་པ་དག་ཏུ་མི་སྦྱོར་བས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྦྱོར་བར་རིག་པར་བྱ་ཞེས་པ་ནི་སྡུག་བསྔལ་གྱི་བདེན་པ་ལ་གདམས་པའོ།

我来为您翻译这段藏文：
于五蕴中遮遣一切有无等作意，摄心于一切而全无所思。由此生起无分别之世尊般若波罗蜜多后，以其无见之瑜伽而现前别别了知，并思维令诸有情亦当了知，如是缘及一切众生，生起无所缘性之大悲，由此见到智慧与悲心不二之性，无二而成一味。
由其住处与智慧，自身了知一切法无自性之相，以般若波罗蜜多与大悲不可分故，世俗谛与胜义谛以一性相应，道之菩提心生起之性，最极无分别瑜伽，福德智慧一切自性之八种现观，如理对治违品，当说诸相如理于等持位中一味，此即怙主于二十二种发心品中所建立。
从彼起已，于非等持位时，行持布施等方便之时，亦当修彼胜解，此即是双运道之修行教授。世尊母此中集摄而说，此外诸教授仅略说而已。于大般若中则十种皆广说。此论中云：
"修行与诸谛，
佛等三宝尊，
无执不疲倦，
摄持诸道分，
五眼与六种，
神通见道修，
教授当了知，
十种为自性。"
于此，于色等诸法及其空性，不见少许相应或不相应。彼等以其自性故，不合于异不异，当知是为般若波罗蜜多之修行，此乃于苦谛之教授。


 ། གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ཅན་ལ་སྐྱེ་བ་དང་འགག་པ་དང་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་དང་རྣམ་པར་བྱང་བའི་ཆོས་ཅན་དུ་ཡང་དག་པར་རྗེས་སུ་མི་མཐོང་ལ་གཟུགས་ནས་ཇི་སྲིད་དུ་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་བར་ཉིད་སྟོང་པ་ལ་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱང་རྣམ་པར་ཤེས་པའོ་ཞེས་དབྱེར་མེད་པའི་སྒྲོ་འདོགས་དང་སྐུར་པའི་མཐའ ཡོངས་སུ་སྤངས་པ་ནི་ཀུན་འབྱུང་གི་བདེན་པའོ།།སྟོང་པ་ཉིད་ནི་སྐྱེ་བར་མི་འགྱུར་འགག་པར་མི་འགྱུར་ཞེས་པ་ནས་ཇི་སྲིད་དུ་འཕེལ་བར་མི་འགྱུར་ལ་དེ་ལ་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་མེད་ཅིང་ཀུན་འབྱུང་བ་དང་འགོག་པ་དང་ལམ་མེད་པ་ནས་ཇི་སྲིད་དུ་སངས་རྒྱས་མེད་ བྱང་ཆུབ་མེད་ཅེས་པ་ནི་འགོག་པའི་བདེན་པ་ལའོ།།དེ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པས་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་ལ་སོགས་པ་དང་བདག་ཉིད་ལྡན་པའམ་མི་ལྡན་པར་ཡང་དག་པར་རྗེས་སུ་མི་མཐོང་ཞེས་པ་ནས་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་འདས་པ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་སུ་སྦྱོར་བར་མི་ བྱེད་དེ།དུས་གསུམ་སྟོང་པ་ཉིད་ཉེ་བར་གཟུང་བའི་ཕྱིར་ཞེས་པ་ནི་ལམ་གྱི་བདེན་པའིའོ། །ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་པོ་ལམ་དུ་བཤད་པ་རྣམས་ལ་སངས་རྒྱས་ཉིད་ནི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དོ། །དེ་ལ་ཕུང་པོ་དང་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དུ་སྦྱོར་བར་བྱེད་པ་གང་དེ་ཡང་དག་པར་རྗེས་ སུ་མི་མཐོང་ཞེས་པ་ནས་ཇི་སྲིད་དུ་སངས་རྒྱས་དང་སྦྱོར་བར་བྱེད་པ་གང་དེ་ཡང་དག་པར་རྗེས་སུ་མི་མཐོང་བ་སྟེ།དེ་ལ་དེས་གང་དུ་དེ་མཐོང་བ་མེད་ལ་དེ་བཞིན་དུ་བྱང་ཆུབ་མེད་ཅིང་དེས་དེའི་བྱང་ཆུབ་པར་བྱ་བ་མེད་དོ། །དེ་ལྟར་ན་འདིས་སངས་རྒྱས་ཉིད་ནི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ལ། དེ་ཉིད་ སངས་རྒྱས་དང་བྱང་ཆུབ་ཉིད་དེ།དེ་ཉིད་བྱང་ཆུབ་ཉིད་ཅེས་པས་དམིགས་པར་བྱ་བ་དང་། དམིགས་པ་པོ་མཉམ་པ་ཉིད་དུ་ཤེས་པ་ནི་སངས་རྒྱས་སོ་ཞེས་པ་ནི་སངས་རྒྱས་དཀོན་མཆོག་ལ་གདམས་པའོ། །ཆོས་ཀྱི་ནི་ལམ་གྱི་འབྲས་བུ་སྟེ། བྱང་ཆུབ་དང་སངས་རྒྱས་དཀོན་མཆོག་ཅེས་བཤད་ལ། འདིར་ ཆོས་ནི་ལམ་གྱི་བདེན་པའི་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་རྣལ་འབྱོར་གྱི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཉིད་ཆོས་དཀོན་མཆོག་སྟེ།ཆོས་ཐམས་ཅད་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པའི་ཕྱིར་དེ་ལ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་ཇི་ལྟར་ཡང་སྤྱོད་པ་མེད་པ་ལ་གང་དུ་ཡང་ཅུང་ཟད་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པ་ཡང་མེད་ཅེས་ པས་རྒྱས་པར་སྟེ།དེ་ལྟ་བུ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱི་རྣལ་འབྱོར་དམ་པ་སྟེ། འདི་ལྟ་སྟེ། སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་རྣལ་འབྱོར་ཞེས་གཞན་མིན་པར་ཐམས་ཅད་སྦྱོར་ཞིང་ཟིལ་གྱིས་མནན་ནས་ཀུན་ཏུ་གནས་སོ་ཞེས་པ་ནི་ཆོས་དཀོན་མཆོག་ལ་གདམས་པའོ།

我来为您翻译这段藏文：
于色等诸法中，不见其有生灭、染净之法性，从色乃至识皆空，空性亦是识，如是远离增益损减二边之分别，此为集谛。
空性不生不灭，乃至不增，其中无色等诸法，无集灭道，乃至无佛无菩提，此为灭谛。
彼于修行般若波罗蜜多时，不见与六波罗蜜多等相应或不相应，乃至不于过去等一切种智作结合，以执取三世空性故，此为道谛。
所说六波罗蜜多为道，佛性即是一切种智。于此不见蕴与一切种智相合，乃至不见与佛相合。于彼中彼不见彼，如是无菩提，亦无彼之证菩提者。如是，此中佛性即是一切种智，彼即是佛与菩提自性，彼即是菩提自性，由此了知所缘与能缘平等性即是佛，此为佛宝之教授。
法即是道果，说为菩提与佛宝。此中法即是道谛空性瑜伽之般若波罗蜜多即是法宝。以一切法无自性故，于彼全无少许行持，于任何处亦无少许般若波罗蜜多之行持。如是即是菩萨们最胜瑜伽，即是空性瑜伽，非余一切相合，降伏而安住，此为法宝之教授。


 །དེ་ལ་དགེ་འདུན་དཀོན་མཆོག་ ནི་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཚོགས་སོ་ཞེས་འཕགས་པ་རྣམ་པར་གྲོལ་སྡེས་བཤད་ལ་དེ་ནི་གང་ཟག་ཉི་ཤུ་སྟེ།དེ་དག་རྣམས་ཉན་ཐོས་ཀྱི་གང་ཟག་རྣམས་དང་མི་འདྲ་བ་ནི་དགེ་འདུན་ཉིད་དུ་ཡིད་ཆེས་པའི་དོན་དུའོ། །འགྲོ་བ་དང་འོང་བའི་དབྱེ་བ་ནི་དེ་རྣམས་ལས་བྱང་ཆུབ་ སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱི་ཁྱད་པར་བརྗོད་པའི་དོན་ཏེ།དེ་ནི་བར་མ་ཇི་ལྟ་བཞིན་ནོ། །འདིར་བསྟན་བཅོས་ཀྱིས་རྒྱུན་ཏུ་ཞུགས་པ་དང་ལན་ཅིག་ཕྱིར་འོང་བ་དང་དགྲ་བཅོམ་པའི་འབྲས་བུ་ལ་ཞུགས་པ་ནི་གོ་སླ་བ་ཉིད་ལས་མ་བསྡུས་སོ། །དབང་པོ་རྟུལ་དང་རྣོན་པོ་དག་།དད་དང་མཐོང་ཐོབ་ རིགས་ནས་རིགས།།བར་ཆད་གཅིག་པར་སྐྱེས་ནས་དང་། །བྱེད་དང་བྱེད་མིན་འོག་མིན་འགྲོ་།འཕར་གསུམ་སྲིད་རྩེ་མཐར་ཐུག་འགྲོ་།གཟུགས་ཀྱི་འདོད་ཆགས་བཅོམ་པ་དང་། །མཐོང་ཆོས་ཞི་ལུས་མངོན་སུམ་བྱེད། །བསེ་རུ་དང་ནི་ཉི་ཤུའོ། །ཞེས་ཏེ་འཆད་པར་འགྱུར་བ་མཐོང་བའི་ལམ་གྱི་སྐད་ ཅིག་མ་བཅོ་ལྔ་ལ་རྒྱུན་ཏུ་ཞུགས་པའི་འབྲས་བུ་ལ་ཞུགས་པ་པོ་བརྒྱད་པ་ལ་རྣམ་པ་གཉིས་ལ་དད་པའི་རྗེས་སུ་འབྲང་བ་ནི་དབང་པོ་རྟུལ་པོ་ཉིད་དེ་དད་པས་དེའི་ལམ་གྱི་རྗེས་སུ་འབྲང་བའི་ཕྱིར་རོ།།ཆོས་ཀྱི་རྗེས་སུ་འབྲང་བ་ནི་ཆོས་མཐོང་བའི་ཤེས་རབ་དེས་དེ་ལམ་གྱི་རྗེས་སུ་འབྲང་བས་དབང་པོ་རྣོན་པོ་དེ་ཉིད་ དེ་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པའི་ཕྱིར་རོ།།དེ་ལྟར་ཡང་ཡུམ་བར་མར། དད་པའི་རྗེས་སུ་འབྲང་བ་ནི་གང་ཞིག་མི་དག་ལས་ཤི་འཕོས་ནས་མི་རྣམས་སུ་སྐྱེས་ནས་དེ་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔར་གནས་པར་འགྱུར་བ་ཉིད་ནི་དབང་པོ་སོམ་ཉི་ཅན་དུ་འགྱུར་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་དང་། ཆོས་ཀྱི་རྗེས་ སུ་འབྲང་བ་ནི་དགའ་ལྡན་གྱི་ལྷ་རྣམས་ནས་ཤི་འཕོས་ནས་འདིར་སྐྱེས་ནས་དེའི་དབང་པོ་རྣམས་ཀྱང་རྣོན་པོར་འགྱུར་རོ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པའོ།།སྐད་ཅིག་མ་བཅུ་དྲུག་པ་ནི་རྒྱུན་ཏུ་ཞུགས་པ་སྟེ། དེ་ཉིད་ཀྱིས་བསྒོམ་པའི་ལམ་གྱིས་འདོད་པ་ན་སྤྱོད་པའི་ཉོན་མོངས་པ་བྱེ་བྲག་རྣམ་པ་བཞི་པོ་སྤངས་ཤིང་ རྟོགས་པའི་བྱེ་བྲག་རྣམ་པ་བཞི་དང་ལྡན་པའི་སྦྱང་དཀའ་བའི་ས་ལ་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ།མིའི་རིགས་ནས་རིགས་དང་ལྷའི་རིགས་ནས་རིགས་སོ། །འདོད་པ་ན་སྤྱོད་པའི་ཉོན་མོངས་པའི་བྱེ་བྲག་རྣམ་པ་ལྔ་པ་སྤངས་ནས་རྣམ་པ་ལྔས་མངོན་དུ་གྱུར་པའི་ས་པ་སྟེ། ལན་ཅིག་ཕྱིར་འོང་བའི་འབྲས་བུ་ལ་ ཞུགས་པ་ཅན་གྱི་དབང་པོ་རྟུལ་པོ་དད་པ་དང་མཐོང་བས་ཐོབ་པ་ཉིད་ནི་གཅིག་གོ།།འདོད་པ་ན་ཀུན་དུ་སྤྱོད་པའི་ཉོན་མོངས་པ་རྣམ་པ་དྲུག་སྤངས་ཤིང་རྣམ་པ་དྲུག་གིས་རིང་དུ་སོང་བ་ལ་ལན་ཅིག་ཕྱིར་འོང་བ་སྟེ། འཇིག་རྟེན་འདིར་ལན་ཅིག་ཕྱིར་འོངས་ནས་གཞན་དུ་མྱ་ངན་ལས་ འདས་པའི་ཕྱིར་རོ།

我来为您翻译这段藏文：
关于僧宝，圣解脱军说是不退转菩萨众，即二十种补特伽罗。为令信解彼等与声闻补特伽罗不同即是僧众之义。来去之分别是为说明彼等中菩萨之殊胜，此如中品所说。此论中未摄预流果、一来果及阿罗汉果之入者，因易于理解故。
钝根与利根，信解与见得，从种姓至种姓，一间隔而生，有行无行往色究竟，三超往有顶，断除色贪，现法寂灭现证，独觉共二十。
如将解说，于见道十五刹那中，入预流果之第八补特伽罗有二种：随信行者为钝根，因以信心随行彼道故；随法行者以法见慧随行彼道故为利根，因不退转故。
如是中般若经中说：随信行者从人中死后生于人中，住于不退转菩萨位，其根性成为怀疑者等。随法行者从兜率天死后生于此处，其诸根成为利根等。
第十六刹那即是预流果，彼以修道断除欲界烦恼四品，具足证悟四品差别，于难修地有二种：人之种姓至种姓与天之种姓至种姓。
断除欲界烦恼五品，以五品现证之地者，即入一来果补特伽罗之钝根信解与见得者为一。断除欲界烦恼六品，以六品远离者为一来果，因唯一次返回此世间而于他处般涅槃故。


།དེ་ཉིད་ལ་སྐྱེ་བ་གཅིག་གིས་ལྷག་མ་དང་བཅས་པའི་ཕྱིར་འདིར་སྐྱེ་བ་གཅིག་གིས་བར་ཆོད་ཅེས་པས་ན་བར་ཆད་གཅིག་པ་ཅན་ཏེ། བར་ཆོད་པའི་མཐར་སངས་རྒྱས་ཉིད་དུའོ། །འདོད་པ་ན་ཀུན་ཏུ་སྤྱོད་པའི་ཉོན་མོངས་པ་རྣམ་པ་བདུན་པ་ནས་བྱེ་བྲག་བདུན་གྱི་ལ། འདོད་ པ་ན་སྤྱོད་པའི་ཉོན་མོངས་པའི་བྱེ་བྲག་མེད་པ་སྤངས་པ་ནི་མི་གཡོ་བ་དང་ལེགས་པའི་བློ་གྲོས་སུ་ནི་ཕྱིར་མི་འོང་བའི་འབྲས་བུ་ལ་ཞུགས་པ་ཅན་ཏེ།སྔ་མ་བཞིན་དུ་དད་པ་དང་མཐོང་བས་ཐོབ་པའོ། །འདོད་པ་ན་སྤྱོད་པའི་བྱེ་བྲག་དགུ་པ་སྤངས་པས་དེ་ཆོས་ཀྱི་སྤྲིན་ལ་ཕྱིར་མི་འོང་བ་སྟེ། དེ་ལྟར་ ཡང་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་ཆོས་མངོན་པ་ཀུན་ལས་བཏུས་པ་ལས་བཤད་པ།བསྒོམ་པའི་ལམ་ལ་འདོད་པ་ན་ཀུན་ཏུ་སྤྱོད་པའི་ཉོན་མོངས་པ་རྣམ་པ་དགུ་པ་རྣམ་པར་སྤངས་པས་ཕྱིར་མི་འོང་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་པ་དང་། འཕགས་པ་རྣམ་པར་གྲོལ་སྡེས་ཀྱང་། སེམས་ཅན་གྱི་དོན་གྱི་ངེས་པར་འབྱུང་ བའི་འགྲེལ་པར་ས་བཅུ་པ་ལ་ནི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཆུང་ངུའི་ཆུང་ངུའི་གཉེན་པོར་ལམ་ཆེན་པོའི་ཆེན་པོས་རྣམ་པར་བྲལ་བ་ཙམ་དུ་བཤད་ཅེས་པའི་ཕྱིར་རོ།།ཇི་ལྟར་ཕྱིར་མི་འོང་བ་ཞེ་ན། ཇི་ལྟར་གང་དང་གང་དུ་སྐྱེས་པ་དེ་དང་དེར་སྐྱེས་པ་གཉིས་པར་མི་འཇུག་པའོ། །དེ་ཡང་རྣམ་པ་ལྔ་སྟེ། བར་མ་དོར་མྱ་ངན་ལས་འདའ་བ་ནི་ཚངས་རིས་ནས་འོག་མིན་གྱི་བར་དུ་མངོན་པར་རྫོགས་པར་སངས་རྒྱས་ནས་འདིར་མངོན་པར་རྫོགས་པར་སངས་རྒྱས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟོན་པར་བྱེད་པའོ། །སྐྱེས་ནས་མྱ་ངན་ལས་འདའ་བ་ན་འོག་མིན་ནས་དགའ་ལྡན་དང་དེ་ནས་འཛམ་བུའི་གླིང་དུ་འོངས་ནས་ཁྱིམ ན་གནས་པ་ལས་ངེས་པར་བྱུང་ནས་དེ་མ་ཐག་དུ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཤིང་དྲུང་དུ་སྐྱིལ་མོ་ཀྲུང་བཅས་ནས་གང་དང་པོའི་སེམས་བསྐྱེད་པ་དེས་བསྐྱེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་འཆད་པར་འགྱུར་བའི་མཚན་ཉིད་ཅན་གྱི་ཕུང་པོ་ལྷག་མ་དང་བཅས་པའི་མྱ་ངན་ལས་འདའ་བའོ།།མངོན་པར་འདུས་བྱས་ནས་མྱ་ངན་ལས་འདའ་བ་ ནི་འདིར་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་རྣམས་བཅོམ་པ་ཉིད་དུ་མངོན་པར་འདུ་བྱེད་པའོ།།མངོན་པར་འདུ་བྱེད་པ་མེད་པར་མྱ་ངན་ལས་འདའ་བ་ནི་འདི་ནི་རིགས་ཀྱི་ཁྱད་པར་གྱིས་མྱུར་བར་འགྱུར་ཏེ་འབད་པ་ཆུང་ངུ་ཉིད་ཀྱིས་མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་པའོ། །ལྔ་པ་གང་དུ་འཕོ་བ་ནི་དེ་ནས་འོག་མིན་དང་སྲིད་པའི་རྩེ་མོའི་ མཐར་ཐུག་པ་སྟེ།དང་པོ་ནི་ཚངས་རིས་ནས་འཕར་བ་དང་ཕྱེད་དུ་འཕར་བ་དང་གནས་ཐམས་ཅད་ལས་འཕོ་བས་འོག་མིན་དུ་འཇུག་པ་སྟེ་རྣམ་པ་གསུམ་མོ།

我来为您翻译这段藏文：
由于其仅剩一生余，此处以一生间隔，故称一间隔者，间隔终竟成佛。从欲界烦恼第七品至七品差别，断除欲界烦恼无差别者，不动与善慧即是入不还果者，如前为信解与见得。
由断除欲界第九品，彼为法云地不还，如是大乘阿毗达磨集论中说："由修道断除欲界烦恼九品而成不还。"圣解脱军于《有情义决定出离释》中亦说："第十地中，以大道之大对治微细分别之微细，仅说为离系。"
何谓不还？谓于所生之处不再第二次投生。其有五种：中般涅槃者，从梵众天至色究竟天示现圆满成佛，并于此示现圆满成佛等。生般涅槃者从色究竟至兜率天，从彼来至瞻部洲，从在家出离后，即刻于菩提树下结跏趺坐，以最初发心即得将说之有余依涅槃之特征。
有行般涅槃者，于此显现造作有情利益。无行般涅槃者，以种姓差别速疾成就，以小功用而现证菩提。第五往生者，从彼至色究竟与有顶，初者从梵众天以超越、半超越及从一切处往生而入色究竟，共三种。


 །སྲིད་པའི་རྩེ་མོའི་མཐར་ཐུག་པ་ནི་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ། གཟུགས་ཀྱི་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་དང་མཐོང་བའི་ཆོས་ལ་ཞི་བ་མྱ་ངན་ལས་ འདའ་བ་སྟེ།སྐྱེ་བ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་རྒྱུན་མི་འཆད་པར་མཐོང་བ་ལ་སྦྱིན་པ་དང་ཚུལ་ཁྲིམས་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་ཀྱིས་འདི་ཉིད་དུ་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་མངོན་པར་རྫོགས་པར་སངས་རྒྱས་པར་འགྱུར་བ་དང་། ལུས་ཀྱིས་མངོན་སུམ་བྱེད་པ་ནི་མྱ་ངན་ལས་འདའ་བ་དང་ འདྲ་བའི་ཆོས་ལ་ལུས་ཀྱིས་མངོན་སུམ་དུ་བྱེད་པའི་ཕྱིར་ན་ཇི་ལྟར་འགོག་པའི་སྙོམས་པར་འཇུག་པས་ལུས་ཀྱིས་མངོན་སུམ་དུ་བྱེད་ན་སེམས་དེ་མེད་དེ་ལུས་ལ་བརྟེན་ནས་དེ་སྐྱེ་བ་སྟེ།གང་ཡང་ཡུམ་བར་མ་ལས། དེ་བས་བསམ་གཏན་དང་པོ་ལ་སྙོམས་པར་ཞུགས་ཤིང་དེ་ལས་ལངས་ནས་ འགོག་པ་ལ་སྙོམས་པར་འཇུག་པའོ།།དེ་ལས་ལངས་ནས་བསམ་གཏན་གཉིས་པ་ལ་སྙོམས་པར་འཇུག་ལ་ཞེས་པ་ནས་ཇི་སྲིད་དུ་ཐབས་མཁས་པའི་ཐོད་རྒལ་གྱི་སྙོམས་པར་འཇུག་པས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་སྣ་ཚོགས་པ་རྣམས་སུ་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་མངོན་པར་རྫོགས་ པར་སངས་རྒྱས་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་གསུངས་སོ།།གང་ཞིག་ཕྱིར་མི་འོང་བ་ལྔ་པོ་རྣམས་ཀྱིས་ཁྱད་པར་གྱི་ལམ་དུ་ཉོན་མོངས་པའི་བྱེ་བྲག་བདུན་ཅུ་རྩ་གཉིས་པོ་རྣམས་སྤངས་ནས་གཉེན་པོའི་བྱེ་བྲག་བདུན་ཅུ་རྩ་གཅིག་པོ་རྟོགས་པ་རྣམས་ནི་དགྲ་བཅོམ་པའི་འབྲས་བུ་ལ་ཞུགས་པ་ཅན་ཏེ། དད་ པ་དང་མཐོང་བས་ཐོབ་པ་སྦལ་པ་མཆོང་བའི་ཚུལ་གྱིས་དད་པ་དང་མཐོང་བ་ཐོབ་པའི་སྒྲའི་རྗེས་སུ་འཇུག་པའི་ཞུགས་པ་པོ་གསུམ་ནི་ཚིག་ལེའུར་བྱས་པས་སོ་སོར་བསྒྲུབ་ལ།དེ་ཉིད་ཁོ་ན་འཕགས་པ་རྣམ་པར་གྲོལ་སྡེའི་སྔ་མ་དང་ཕྱི་མའི་ངག་རྣམས་ཀྱིས་གསུངས་སོ། །གང་དེ་ནི་ད་ལྟར་འདོད་ པ་ན་སྤྱོད་པའི་ཉོན་མོངས་པའི་བྱེ་བྲག་དགུ་པ་སྤངས་པའི་ཕྱིར་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པ་རྣམ་པ་ལྔའོ།།དེ་ནས་འདིར་སྲིད་པའི་རྩེ་མོའི་ཉོན་མོངས་པའི་བྱེ་བྲག་བརྒྱད་པ་སྤངས་པས་དགྲ་བཅོམ་པའི་འབྲས་བུ་ལ་ཞུགས་པའོ་ཞེས་པ་སྟེ། དགྲ་བཅོམ་པ་ནི་མི་སློབ་པ་ཡང་དག་ པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་པས་ན་དགེ་འདུན་གྱི་ནང་དུ་མི་འདུའོ།།སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་ནི་སློབ་པ་དང་མི་སློབ་ཀྱང་རུང་སྟེ། སློབ་པ་ཡང་མ་ཡིན་མི་སློབ་པ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། སྨོན་ལམ་བཏབ་པའི་ཕྱིར་རོ།

我来为您翻译这段藏文：
至有顶者有二种：离色贪者与现法寂灭般涅槃者。于一切生中相续不断见布施、持戒等法，于此现证无上正等正觉；身证者如涅槃，以身现证法故，如以灭尽定身作证时无彼心，依身而生。
如中般母经所说："是故入初禅定已，从彼出定而入灭定。从彼出定已，入第二禅"，乃至以善巧方便超越定，于种种佛土中现证无上正等正觉。
五种不还以殊胜道断除七十二品烦恼，证得七十一品对治者，即是入阿罗汉果者。信解与见得以蛙跳方式获得信解与见得，随声入者三种，以偈颂各别成就。此即圣解脱军前后语所说。
彼即今断除欲界烦恼第九品故为五种不退。此后由断除有顶烦恼第八品而入阿罗汉果。阿罗汉是无学正等觉故不入僧伽中。凡夫虽是有学无学，既非有学亦非无学，因发愿故。


 །རང་སངས་རྒྱས་དང་ཉི་ཤུ་སྟེ། གང་དུ་གསུངས་པ་ཤཱ་རིའི་བུ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ གང་སངས་རྒྱས་མི་བཞུགས་པའི་འཇིག་རྟེན་རྣམས་སུ་སོང་ཞིང་ཉན་ཐོས་རྣམས་སམ་རང་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་མངོན་པར་སངས་རྒྱས་པར་གྱུར་ནས་དེའི་ཐབས་ལ་མཁས་པས།སྲོག་ཆགས་བརྒྱ་སྟོང་མང་པོ་དང་སྲོག་ཆགས་བྱེ་བ་ཁྲག་ཁྲིག་བརྒྱ་སྟོང་མང་པོ་ཡོངས་སུ་སྨིན་པར་ བྱས་ནས་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་མངོན་པར་རྫོགས་པར་སངས་རྒྱས་པར་འགྱུར་བ་ཡང་ཡོད་ཅེས་པའོ།།དེ་ནི་རྣམ་པ་གཉིས་ཀྱིས་རང་སངས་རྒྱས་དང་ཆོས་མཐུན་ཏེ། གཅིག་པའི་རང་ཉིད་ཀྱིས་དང་གཞན་རྣམས་ལ་ཐོས་པ་མེད་པར་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་ཀུན་དུ་ གསལ་བར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་དང་གཞན་དུ་རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆ་བྱད་ཀྱིས་ཀྱང་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ།།གང་ཟག་ཉི་ཤུ་པོ་འདི་རྣམས་ཀྱང་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལས་བྱུང་བའི་ཕྱིར་བསྒྲུབ་པ་ལ་གདམས་པ་ལས་ཞད་ཙམ་དུ་བཤད་དེ། དེ་ལྟར་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པའི་ཕྱིར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ དགེ་འདུན་ཉི་ཤུ་པོ་ལ་སློབ་པ་རྣམས་ཀྱིས་སྐྱེ་བ་མེད་པར་རབ་ཏུ་འཇུག་ཅེས་པ་ནི་དཀོན་མཆོག་གསུམ་ལ་གདམས་པའོ།།བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ལུས་དང་ངག་དང་སེམས་རྣམས་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་པོ་རྣམས་ལ་སྤྱོད་པ་ན་དེ་ཉེ་བར་དམིགས་པར་ཡང་མི་འགྱུར་ཏེ། ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ ཡང་མེད་ལ་ལུས་ལ་སོགས་པས་བདེ་བ་མྱོང་བ་ཡང་མེད་དེ།ལུས་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ནི་དོན་དམ་པར་ན་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་མེད་ཅེས་པ་ནི་མ་ཞན་པ་ལ་གདམས་པའོ། །དུས་ཡུན་རིང་པོར་སྦྱངས་པས་ཀྱང་མཉམ་པར་བཞག་པའི་དོན་མ་གྲུབ་ན་ཡོངས་སུ་ངལ་བ་མེད་དེ་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ ནས་ཇི་སྲིད་དུ་བླ་ན་མེད་པའི་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་བར་ལ་རློམ་པ་མེད་ཅེས་པ་ནི་མི་ངལ་བ་ལ་གདམས་པའོ།།དེས་ཕྱོགས་རེ་རེ་ཞིང་གང་གཱའི་ཀླུང་གི་བྱེ་མ་སྙེད་ཀྱི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལ་བལྟ་བ་དང་དེ་རྣམས་ཀྱིས་ཆོས་བསྟན་པ་རྣམས་ཉན་པ་དང་དགེ་འདུན་ལ་བསྙེན་ བཀུར་བྱེད་པ་དང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་ཡོངས་སུ་དག་པ་ལ་བལྟ་བ་དང་།དེས་བདག་ཉིད་དང་གཞན་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་མི་ཤེས་པས་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་རྣམས་ལ་སྤྱོད་པ་དང་ཞེས་པ་ནས་ཇི་སྲིད་དུ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་བྱེད་ལ། དེ་ཡང་ཐམས་ཅད་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པའི་ ཕྱིར་རློམ་པ་མེད་པའི་སྤྱོད་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཀུན་ནས་ཡང་དག་པར་ཡོངས་སུ་ཟིན་པས་སོ་ཞེས་པ་ནི་ཡོངས་སུ་འཛིན་པ་ལ་གདམས་པའོ།།དེས་སྤྱན་ལྔ་དང་མངོན་པར་ཤེས་པ་དྲུག་སོ་སོར་ཐོབ་ཀྱང་དེ་དང་དེ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་ཀུན་ཏུ་ཤེས་པ་མེད་ཅིང་ཉེ་བར་དམིགས་པར་མི་འགྱུར་རོ།

我来为您翻译这段藏文：
辟支佛与二十种。如所说："舍利子，菩萨于无佛世界中，现证声闻或辟支佛菩提后，以其方便善巧，令百千众生、千万亿众生成熟，而后现证无上正等正觉。"
此由二种方式与辟支佛相顺：一者自身无闻而普明佛法，二者亦现辟支佛相。
此二十补特伽罗亦从般若波罗蜜多而生，故于修行教授中略说。如是不退转菩萨僧伽二十种，诸有学入无生，此为三宝教授。
菩萨以身语意行持六波罗蜜多时，亦不执著，无波罗蜜多，亦无身等受乐，身等诸法胜义中无自性，此为不退教授。
长时修习若未成就等持义，亦无疲厌，从色等乃至无上正等菩提皆无执著，此为不疲教授。
于一一方见如恒河沙数如来，听闻彼等说法，承事僧伽，见清净佛土，以自他一切无知而行诸波罗蜜多，乃至圆满一切佛法。彼亦因一切无自性故，无执著行持圆满摄持，此为摄持教授。
彼虽各别获得五眼六通，于彼一切亦无遍知亦不执著。


 །དེ་ལ་ཤའི་སྤྱན་ གང་གིས་ནི་དཔག་ཚད་བརྒྱ་ནས་ཇི་སྲིད་དུ་སྟོང་གསུམ་གྱི་སྟོང་ཆེན་པོའི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་ཀྱི་གཟུགས་མཐོང་ངོ་།།ལྷའི་སྤྱན་ནི་གཟུགས་དང་། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་འཆི་འཕོ་དང་སྐྱེ་བའོ། །ཤེས་རབ་ཀྱི་སྤྱན་གྱིས་དོན་དམ་པར་ཆོས་ཐམས་ཅད་རྗེས་སུ་མི་དམིགས་པ་དང་། ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ནི་ཐམས་ཅད་རྗེས་སུ་དམིགས་པའོ། །ཆོས་ཀྱི་སྤྱན་གྱིས་ནི་འཕགས་པའི་གང་ཟག་གིས་གང་རྟོགས་པ་ཡང་དག་པར་རྗེས་སུ་མཐོང་བའོ། །སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྤྱན་གྱིས་ཆོས་ཐམས་ཅད་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་ཞེས་པ་ནི་སྤྱན་ལྔ་ལ་གདམས་པའོ། །རྫུ་འཕྲུལ་གྱི་རྣམ་པ་དང་ལྷའི མིག་དང་ལྷའི་རྣ་བ་དང་སེམས་ཅན་གྱི་སེམས་ཀྱི་སྤྱོད་པ་ཤེས་པ་དང་།སྔོན་གྱི་གནས་རྗེས་སུ་དྲན་པ་དང་ཟག་པ་ཟད་པར་ཤེས་པ་ཞེས་པ་ནི་མངོན་པར་ཤེས་པ་དྲུག་སྟེ། ལྷའི་མིག་གིས་མངོན་པར་ཤེས་པས་ནི་སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་འཆི་འཕོ་དང་སྐྱེ་བ་ཤེས་པ་སྟེ། འདི་ནི་མངོན་ པར་འདུ་བྱས་པའི་སྔོན་གྱི་ལྷའི་མིག་གི་རྣམ་པར་སྨིན་པ་ལས་བྱུང་བ་ཅན་ལ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྤྱན་དང་ཟག་པ་ཟད་པའི་ཡེ་ཤེས་ནི་ས་བརྒྱད་པ་ནས་བརྩམས་ཏེ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་ཞིང་།བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ནི། ཡིད་ཀྱི་བློ་བཞིན་དུ་དབང་པོས་རྟོགས་པར་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱི་ཡུལ་ ཡོངས་སུ་གཅོད་པས་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཡུལ་དུ་ཐམས་ཅད་འདོད་དོ།།ཇི་སྐད་དུ་དད་པའི་སྟོབས་བསྐྱེད་པའི་མདོ་ལས། དེ་བཞིན་དུ་འཇམ་དཔལ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་གཙུག་ཏོར་གྱིས་ཀྱང་གཟིགས་སོ། །དེ་བཞིན་དུ་མཛོད་སྤུ་དང་མཚན་རེ་རེས་ ཀྱང་གཟིགས་སོ།།དེ་བཞིན་དུ་དུས་གཅིག་ལ་ཕྱོགས་བཅུའི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་རབ་འབྱམ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཐོང་ཞེས་གསུངས་པ་དེ་ལྟར་ན་ཡང་དབང་པོའི་བློ་ནི་སྔོན་གྱི་རྗེས་སུ་འབྲང་ནས་རྣམ་པར་གཞག་པར་བྱ་ཞེས་པ་ནི་མངོན་པར་ཤེས་པ་དྲུག་ལ་གདམས་པའོ། །དེ་ཉིད་ཀྱིས་སྒྲུབ་པའི་ ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པར་ཡོངས་སུ་བརྟགས་པའི་ལྷག་མཐོང་དག་མངོན་དུ་བྱས་ནས།དེ་ཡོངས་སུ་སྨིན་ནས་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པའི་སྤྲོས་པ་མེད་པའི་དབྱིངས་སུ་སེམས་པ་ཡང་དག་པར་འཇོག་ནས་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་དེ་ལྟར་གང་ཡང་མ་མཐོང་བའི་ དོན་དེས་མཐོང་ངོ་ཞེས་པ་ནི་མཐོང་བའི་ལམ་ལ་གདམས་པའོ།

我来为您翻译这段藏文：
其中肉眼能见百由旬乃至三千大千世界之色。天眼见色及一切众生之死生。慧眼于胜义中不见一切法，于世俗中见一切。法眼如实见圣者所证。佛眼于一切法一切种，此为五眼教授。
神通差别、天眼、天耳、知众生心行、宿命随念、漏尽智，此为六神通。天眼神通知众生死生，此从先前有为天眼业报所生。佛眼与漏尽智从八地始生。
世尊如意识般，于诸根所知等境界遍断，一切识境皆所欲。如《发起信力经》云："如是文殊，如来顶髻亦见，如是眉间白毫及一一相亦见。如是一时见十方无量世界一切种。"如是根识随先而安立，此为六神通教授。
彼以修习三昧，观察一切法无自性之胜观现前。彼圆满后，于任运成就无戏论界正住其心，以出世间智如是不见任何之义即为所见，此为见道教授。


།གང་དུ་མཐོང་བའི་ཁོ་ནའི་རྒྱུན་གྱི་ཡེ་ཤེས་དེས་བསྒོམ་པར་བྱ་བ་ཞེས་པ་ནི་བསྒོམ་པའི་ལམ་ལ་གདམས་པ་སྟེ། དེ་ཉིད་མི་དམིགས་པའི་རྣམ་པས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་ཅིང་སྒྲུབ་པ་ལ་དམིགས་པ་དང་། བདེན་ པ་ཤེས་པ་དང་།རྟེན་སྐྱབས་རིགས་པ་དང་། ཞེན་པ་མེད་པ་དང་། ཡོངས་སུ་མི་ངལ་བ་དང་། ཕྱོགས་བཅུར་ལྟ་དགོངས་ཀྱང་དེས་འདིར་ཐེག་པ་གཞན་དུ་མི་འགྲོ་བའི་རྒྱུར་ལམ་ཡོངས་སུ་འཛིན་པའི་ཕྱིར་དང་། སྤྱན་ལྔ་དང་། གཞན་མངོན་པར་ཤེས་པ་དྲུག་དང་། མཐོང་བ་དང་། བསྒོམ་པའི་ལམ་གྱི་འཕགས་པའི་ས་རྣམས་ལ་ཀུན་ཏུ་སྤྱོད་དོ། །ཞེས་པ་ནི་འདིར་གདམས་ངག་རིམ་པའོ། །འདིར་ཚོགས་ཀྱི་ས་ལ་གནས་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་ཆོས་ཀྱི་རྒྱུན་གྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཐོབ་ནས་སྟན་གཅིག་ལ་འདུག་བཞིན་དུ་སངས་རྒྱས་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ལ ཆོས་ཉན་ཅིང་གཞུང་དང་དོན་དག་འཛིན་པ་རྣམས་ལ་བསམ་གཏན་དང་།མངོན་པར་ཤེས་པ་མངོན་པར་བསྒྲུབས་ནས་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་རྣམས་སུ་དེ་འགྲོ་བར་འགྱུར་ཏེ། སངས་རྒྱས་དཔག་ཏུ་མེད་པ་རྣམས། །མཆོད་པའི་དོན་དང་གཞན་དོན་དུ། །ཞེས་གསུངས་པ་དང་། དེའི་ རྗེས་ལ།གདམས་ངག་གིས་བསྟན་མངོན་ཤེས་ཀྱིས། །སྤྱོད་པའི་ས་ལ་རབ་ཏུ་འཇུག་།ཅེས་པ་སྟེ། སེམས་བསྐྱེད་པ་བཞི་པའི་ངེས་པར་འབྱེད་པའི་ཆ་དང་མཐུན་པའི་དགེ་བས་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་མཐོང་བའི་ལམ་འབྱེད་ཅིང་སོ་སོར་ཕྱེ་ནས་མངོན་སུམ་དུ་བྱེད་པའི་ངེས་པར་འབྱེད་པའི་ཆ་ ཤས་དེས་རྟེན་ཅིང་ཐོབ་པ་དེས་ན་ངེས་པར་འབྱེད་པའི་ཡན་ལག་སྟེ།ངེས་པར་འབྱེད་པའི་ཡན་ལག་ནི་རྒྱུའོ། །ཡང་ན་ངེས་པར་འབྱེད་པ་ནི་ངེས་པ་ལ་དེའི་ཡན་ལག་ནི་ཆ་ཤས་[(]སྟེ[,]ཏེ[)]། ཆུང་ངུ་དང་འབྲིང་དང་ཆེན་པོ་དང་ཆེན་པོའི་ཆེན་པོ་ཉིད་ཀྱིས་རྣམ་པ་བཞིའོ། །དེ་ལ་དྲོད་ནི་ཤིང་གཙུབས་པའི་མེ་བཞིན་ དུ་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་མེའི་སྔ་རྟགས་སོ།།རྩེ་མོ་ནི་དགེ་བའི་རྩ་བ་མི་གཡོ་བའི་ཕྱིར་རྩེ་མོའོ། །བཟོད་པ་ནི་མི་སྐྱེ་བའི་ཆོས་ལ་མོས་པ་བརྟན་པོས་བཟོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཆོས་ཀྱི་མཆོག་ནི་འཇིག་རྟེན་པའི་ཆོས་ཀྱི་མཆོག་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡང་དྲོད་ལ་སོགས་པ་ ནི་སོ་སོར་ཆུང་ངུ་དང་འབྲིང་དང་ཆེན་པོ་ཉིད་ཀྱིས་ན་རབ་ཏུ་དབྱེ་བ་བཅུ་གཉིས་ཏེ།གང་དུ་སྐད་ཅིག་མ་གཅིག་པ་ཉིད་དུ་ཆོས་མཆོག་ཅེས་བཤད་པ་ནི་དེ་རང་དོན་གྱི་སྐབས་པས་ཉན་ཐོས་རྣམས་ཀྱི་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱི་ནི་མིན་ཏེ། དེ་དག་གི་ནི་གཞན་གྱི་དོན་ནི་དེ་སྲིད་ དུ་དེ་གནས་པར་བྱེད་པ་སྲིད་ཅེས་པ་ནི་དེས་ན་དེ་དང་འདི་ལ་འགལ་བ་མེད་དོ།།དེ་ཡང་དྲོད་ལ་སོགས་པ་ནི་ཉན་ཐོས་དང་རང་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱི་ཡང་ཡོད་དོ།

我来为您翻译这段藏文：
所见唯一智慧相续即为所修，此为修道教授。彼以无所缘行相而行持般若波罗蜜多，缘于修持、了知真谛、依止皈依、无执著、永不疲厌、观察十方，然此为不趋入他乘之因，为摄持道故。于五眼及六神通、见道、修道诸圣地中普行。此为此处教授次第。
此处住于资粮地之菩萨，获得法流三昧已，于一座中听闻诸佛菩萨之法，受持教义者，成就禅定与神通后往诸世界。如说："为供养无量佛，为利他故"。其后："以教授所示神通，善入行地"。
第四发心之顺决择分善根开显无分别见道，分别显现之决择分，由彼所依所得故为决择支，决择支为因。或决择即为定解，其支分为小、中、大、大中大四种。
其中暖相如钻木取火，为出世间智火之前相。顶为善根不动故名顶。忍为于无生法坚固胜解故名忍。法胜为世间法中最胜故。又暖等各以小中大分为十二种。所说法胜为一刹那者，是就声闻自利而言，非就菩萨而言。彼等为利他故住于彼际，故此二者无相违。又暖等声闻缘觉亦有。


 །བདེན་པ་བཞི་ལ་དམིགས་པའི་མི་རྟག་པ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པ་བཅུ་དྲུག་ནི་བདག་ཏུ་ལྟ་བའི་གཉེན་པོའི་ ཕྱིར་ལ།བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱིས་ནི་དེ་རྣམས་ལ་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པ་སྟེ། །ཆོས་སུ་ལྟ་བའི་གཉེན་པོའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་བསྟན་བཅོས་ལས། དམིགས་པ་དང་ནི་རྣམ་པ་དང་། །རྒྱུ་ཕྱིར་ཡོངས་སུ་འཛིན་པ་ཡི། །རྣམ་རྟོག་བཞི་པོ་དང་ལྡན་པས། །ཇི་ལྟར་ རང་གི་རྟེན་བཞིན་དུ།།ཉན་ཐོས་བསེ་རུ་བཅས་པ་ལས། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སྐྱོབ་པ་ཡི། །ཆུང་ངུ་འབྲིང་དང་མཆོག་རྣམས་ཀྱི། །དྲོད་སོགས་རྣམས་ནི་ཁྱད་པར་འཕགས། །ཞེས་སོ། །སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཡོངས་སུ་སྐྱོབ་པའི་བསམ་པ་ཅན་གྱི་ཕྱིར་སྐྱོབ་པ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་ དཔའ་སྟེ།དེ་རྣམས་ཀྱི་དྲོད་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ནི་ཉན་ཐོས་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ལས་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པ་ཉིད་དེ། དམིགས་པ་དང་། རྣམ་པ་དང་། རྒྱུའི་ཕྱིར་དང་། ཡོངས་སུ་འཛིན་པ་དང་། རྣམ་པར་རྟོག་པ་བཞི་པོ་དང་ལྡན་པས་ཇི་ལྟར་རང་གི་ཞེས་པའི་ ཁྱད་པར་རྣམ་པ་ལྔ་རྣམས་ཀྱིས་སོ།།རྣམ་པར་རྟོག་པ་བཞི་ཡོད་ཀྱང་ཉན་ཐོས་ལ་སོགས་པ་ལ་ནི་རང་གི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ལམ་དང་མི་མཐུན་པ་མེད་པས་རྣམ་པར་གཞག་པ་མ་བྱས་སོ། །དེ་ལ་དྲོད་ཆུང་ངུ་ནི། དམིགས་པ་མི་རྟག་ལ་སོགས་པ། །བདེན་པའི་རྟེན་ཅན་དེ་བྱེད་པའི། །རྣམ་ པ་མངོན་ཞེན་ལ་སོགས་འགོག་།ཅེས་བསྟན་བཅོས་ལས་ཏེ། བདེན་པ་བཞིའི་ཡུལ་གྱི་མི་རྟག་པ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པ་བཅུ་དྲུག་ལ་དམིགས་པ་དེས་དམིགས་པ་རྣམ་པ་སོ་སོར་མངོན་པར་ཞེན་པ་མེད་པས་མི་གནས་པ་དང་འདུ་ཤེས་པ་མེད་པའོ། །འདིར་ཆེན་པོ་ནི་དངོས་པོར འཛིན་པ་ཉིད་ལ།འབྲིང་ནི་མངོན་པར་ཞེན་པས་གནས་པ་ཆུང་ངུ་ནི་འདུ་ཤེས་པའོ། །ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་ཞེན་པ་ནི་བདེན་པ་དང་འབྲེལ་པ་ཅན་གྱི་མི་རྟག་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པ་ལ་དམིགས་པའི་རྣམ་པར་ཞེན་པ་མེད་པ་ལ་སོགས་པ་ཉེ་བར་དམིགས་པ་བྱས་ལ་མཉམ་པར་མ་བཞག་ པའི་ཡེ་ཤེས་སྤྱོད་པས་སོ།།མཉམ་པར་བཞག་པས་ནི་སྒོམ་ཞེས་ཏེ། དེས་ཉེ་བར་དམིགས་པ་མེད་པ་ལ་དེ་ལྟར་དམིགས་པའི་རྣམ་པ་ནི་རློམ་པ་མེད་པའོ། །དེ་ལྟར་ཞེས་པ་ནི་འཆད་པར་འགྱུར་བའི་རིམ་པས་སོ། །དེས་ཀྱང་ཞེས་པ་ནི་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་འབའ་ཞིག་གིས་མིན་ཏེ་དེས་ཉེ་ བར་དམིགས་ནས་རློམ་སེམས་མེད་པ་སྟེ།ཉན་ཐོས་ལ་སོགས་པ་རྣམས་དང་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པས་རྒྱུན་ཆད་པ་མེད་པས་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་གྱི་བྱ་བ་མངོན་པར་ཞེན་པ་མེད་པའི་བདག་ཉིད་ཅན་གྱི་ཆོས་སུ་འཛིན་པའི་གཉེན་པོའི་ཤེས་པས་ཀྱང་རློམ་སེམས་མེད་པ་སྟེ། མངོན་པར་ཞེན་པར་ མི་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ།

我来为您翻译这段藏文：
缘于四谛的无常等十六行相是对治我见，而诸菩萨则超胜于彼等，为对治法执故。如论中说："由具足所缘、行相、因缘及摄持四种分别，如同各自所依，菩萨救护者的小中胜暖等，超胜声闻及独觉。"
具有救护一切众生意乐故名救护者即是菩萨，彼等之暖等超胜声闻等，以所缘、行相、因缘、摄持及四种分别"如同各自"等五种差别故。虽有四种分别，然声闻等无违自菩提道故未作安立。
其中小暖，如论中说："所缘无常等，依真谛所作，行相遮除现执等。"即缘于四谛境之无常等十六行相，以彼所缘各别行相无现行执著，故无住著亦无取相。此中大者即执实有，中者为现行执著所住，小者为取相。
于般若波罗蜜多之执著，即缘于与谛相关之无常等所缘之无执著等近缘，以非等持智而行。以等持则为修，以彼于无所近缘中如是缘取行相即无增上慢。"如是"即将说明之次第。"以彼"即非仅以无自性，而是近缘后无增上慢。以非与声闻等共同，无间断故，以无执著自性作众生利益事业，以对治执法之智亦无增上慢，因不作现行执著故。


།ཡང་དག་པ་མ་ཡིན་པའི་རྟོག་པས་ཀུན་ནས་བསླང་བའི་ཡོད་པ་དང་མེད་པར་འཛིན་པའི་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་དག་དེ་ཉིད་དུ་མེད་ཅེས་པའི་ཤེས་པ་ནི་གཉེན་པོའོ། །དེ་ཞེས་པ་ནི་རློམ་པ་མེད་པའོ། །དེ་ཅི་ཞེས་པ་ནི་ཅིའི་ཕྱིར་ཏེ། གཏན་ཚིགས་དེ་ཚད་མའི་ཕྱིར་ རོ།།འདི་ལྟར་ཞེས་པ་ནི་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པའི་ཚད་མ་མེད་པའི་ཕྱིར་དང་། གནོད་པར་བྱེད་པ་སྲིད་པའི་ཕྱིར་རོ། །སེམས་དེ་ནི་སེམས་མ་མཆིས་ཞེས་པ་ནི་སེམས་དེ་དོན་དམ་པར་ཡོད་པ་མིན་ཞེས་པའི་དོན་ཏོ། །འོ་ན་སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཁོ་ན་སེམས་ཏེ། དེ་ཡང་ སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པ་ལ་གསལ་བར་བྱེད་པས་དོན་དམ་པར་སོ་སོར་རང་རིག་པས་མངོན་སུམ་གྱིས་གྲུབ་ཅེས་པ་ནི་ཇི་ལྟ་བའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་མིན་པའི་རང་རིག་པའི་མངོན་སུམ་གྱིས་རིག་པ་ལ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་རིག་པར་འདོད་པའི་ཕྱིར་རོ།།དེའི་ཕྱིར་ཁྱོད་ཀྱིས་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པའི་རྣམ་པ་མེད་པའི་ གཉིས་སུ་མེད་པར་འདོད་པ་དེ་ནི་མིན་ཏེ།གཉིས་སུ་རིག་པའི་ཕྱིར་ཏེ། རྣམ་པར་ཆད་པའི་སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པ་ཕྱི་རོལ་དུ་དེས་ངེས་པར་བྱེད་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མེད་པ་ནི་སེམས་པ་མ་སྦྱངས་པའི་ཐ་སྙད་རྣམས་ཀྱི་བྱིས་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང་གསལ་བར་གཉིས་སུ་མེད་པ་ན་གཉིས་སུ་མེད་པའི་ འཁྲུལ་པ་འདི་ནི་གཉིས་སུ་མེད་པས་བསྐྱེད་པ་སྟེ་རིག་པར་འགྱུར་ལ།རྣམ་པར་ཤེས་པ་གཅིག་གཉིས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཡང་མིན་ཏེ། གཉིས་དང་གཉིས་མེད་པ་དག་ཕན་ཚུན་འགལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ནས་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པ་མི་འཐད་ཅིང་གཉིས་སུ་མེད་པ་ནི་གཉིས་སུ་མེད་པའི་འཁྲུལ་པ་ འདི་ནི་གཉིས་སུ་མེད་པས་བསྐྱེད་པ་སྟེ།དེ་བསྐྱེད་པས་གཉིས་སུ་མེད་པ་ཡང་འཁྲུལ་ལ། དེ་ཉིད་ཀྱིས་ན་ཡང་དག་པ་མ་ཡིན་པའི་ཀུན་ཏུ་རྟོག་པའི་སེམས་དང་སེམས་ལས་བྱུང་བ་ནི་ཁམས་གསུམ་པ་ཅན་གྱིའོ་ཞེས་གསུངས་སོ། །ཕྱི་རོལ་གྱི་སྔོན་པོའོ་ཞེས་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་རང་རིག་པའི་བྱ་བ་ ཡིད་ལ་ཐོག་མ་མེད་པ་ནས་འཇུག་པ་དབང་པོའི་ཤེས་པའི་བྱ་བའི་རྗེས་སུ་འཇུག་ཅིང་གཅིག་ཏུ་ངང་གིས་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་ཞེ་ན་མིན་ཏེ།འཁྲུལ་པ་ཡང་རང་རིག་པའི་མཐར་ཐུག་པ་སྟེ། གཉིས་སུ་མེད་པས་ཕྱི་རོལ་དུ་དམིགས་པར་འགྱུར་བས་དེའི་འདོད་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པས་གསལ་ བའི་ཆ་ནི་རང་གི་སྣང་བའི་ཆ་ལ་དམིགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ།ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་གསལ་བ་ཐམས་ཅད་ནི་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་ཕྱིར་ན་གཞན་གྱི་ཕྱི་རོལ་དེས་ངེས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ཕྱི་རོལ་གྱི་གསལ་བའི་མངོན་སུམ་མེད་དེ་དེ་ལྟར་རྟོགས་པར་མི་འགྱུར་ཞིང་སྒྲ་དོན་ནི་གསལ་བར་མངོན་སུམ་དུ་ དམིགས་པ་ཡང་མ་ཡིན་ནོ།

我来为您翻译这段藏文：
由非如实分别所引起的有无执取之违品，即"彼等于胜义中无"的智慧是对治。"彼"即无增上慢。"彼何"即为何，因为彼因是量故。"如是"即因无能立量故，及有能损故。"彼心即非心"意为彼心胜义中非有。
若谓唯青等行相之体性即是心，彼亦由明显青等，以胜义自证现量成立者，此乃非如实真如之自证现量所知，欲如实了知故。是故汝所许无能取所取行相之无二性非理，因为了知为二故。
决定外在青等之无分别，即未修心之言说诸凡夫亦明显无二时，此无二错乱即由无二所生而得了知，然识体非一非二，因为二与无二互相违故。其后能取所取不成立，无二即此无二错乱由无二所生，由彼生故无二亦错乱，正因如此故说："非如实遍计之心心所是三界所摄。"
若谓外境青等分别之自证作用从无始以来趣入意识，随顺根识作用而自然生起故，此非理，错乱亦归结于自证，以无二而缘外境故。由彼所欲分别之明显分非缘自显现分，因自性明显皆是分别故，他之外境非彼所决定，无外境明显现量故如是不能了知，声义亦非明显现量所缘。


།བདག་མེད་པས་གསལ་བར་སྦྱོར་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། བདག་ཉིད་གསལ་བ་ཉིད་ན་བདག་མེད་པ་གསལ་བ་ཡང་ཡིན་ཏེ། སྨིག་རྒྱུར་གསལ་བ་ཉིད་ལ་ཆུར་གསལ་བ་མེད་དོ། །དེ་ཉིད་ཀྱིས་ན་མདོ་སྡེ་པའི་འདོད་པས་འཇིག་ རྟེན་པའི་ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་མེད་དེ།སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པ་རིག་པ་ཉིད་ཀྱིས་རིག་པར་མི་འཐད་དོ། །དེས་ན་འཇིག་རྟེན་པའི་སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པ་ལས་རྟོག་པར་ལྐོག་ཏུ་གྱུར་པ་ལ་ནི་རྗེས་སུ་འགྲོ་བའམ་ལྡོག་པ་ཡང་མེད་ལ་མེད་པས་ན་རྨི་ལམ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ལ། དེའི་རིགས་མཐུན་པའི་ གཏན་ཚིགས་སྲིད་པའི་ཕྱིར་ན།རང་གིས་རིག་པ་ནི་དོན་རིག་པའི་འབྲས་བུས་བལྟ་བར་བྱ་ཞེས་པ་ནི་ཤིན་ཏུ་ཡང་མི་འཐད་དེ། སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པའི་འཁོར་ལོ་ལ་རང་རིག་པའི་མངོན་སུམ་གྱི་ངོ་བོ་ཉིད་མི་འགྲུབ་ལ། འབྲས་བུ་མི་དམིགས་པས་དམིགས་པ་ཉིད་སྐྱེད་པར་ཞེས་པའི་ དམ་པ་མ་ཡིན་པ་འདི་ནི་མདོ་སྡེ་པའི་འདོད་པའོ།།དེ་ནས་སྣ་ཚོགས་པ་ནི་རྣམ་པར་རིག་པ་ཙམ་ཉིད་ལ་མ་རིག་པའི་བདག་ཉིད་ཅན་གྱིས་རྣམ་པར་བརྟགས་པས་ཕྱི་རོལ་མ་ཡིན་པ་ལ་ཕྱི་རོལ་དུ་སོང་ནས་སྐྱེ་བར་འགྱུར་ཞེ་ན། མིན་ཏེ། རང་རིག་པ་ཙམ་ལ་ནི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་གཞན་ལ་བརྟེན་པའི་ མ་རིག་པ་ཉིད་ཀྱང་མེད་དོ།།དེ་ནས་མི་འཛིན་ཀྱང་གཞན་དུ་འཇུག་པའི་སྐྱེད་པ་པོར་དམིགས་ན། དེ་ལྟ་ན་ཡང་རྣམ་པར་རྟོག་པ་རྣམ་པ་གང་གིས་ཉེ་བར་སྐྱེད་པར་བྱེད་པ་མེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཕྱི་རོལ་འདི་ཉིད་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་དམིགས་པའི་ངོ་བོའི་དོན་གྱི་བྱ་བས་དྲན་པ་དང་འདོད་པ་ལ་སོགས་པའི་ རྒྱུན་གྱིས་བྱེད་ལ།དེ་ལས་དོན་གྱི་བྱ་བ་དོན་དུ་གཉེར་བས་ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པ་ལ་ཞུགས་པས་མངོན་པར་འདོད་པའི་དོན་གྱི་བྱ་བ་ཐོབ་པ་ནི་གཞན་དུ་ན་དཔྱད་མི་དགོས་ཏེ། འདི་ལྟར་ཡང་གཞན་གྱི་ཕྱི་རོལ་གྱི་རིག་པ་མེད་པ་ལ་དེས་ཁྱད་པར་ཅན་དུ་རབ་ཏུ་འཇུག་པའི་ངེས་པ་སྐྱེད་པ་པོ་ ཉིད་ཀྱི་རང་རིག་པའི་མཐར་ཐུག་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ནི་མི་སྲིད་དོ།

我来为您翻译这段藏文：
因无我故无明显相应，若自性明显则无我亦明显，如阳焰明显时无水明显。正因如此，经部宗所许世间外境不存在，以青等了知自体不应理故。
因此，于世间青等分别所隐蔽者，既无随行亦无返遮，以无故，如梦等中有其同类因故。所谓"自证是对境了知之果所见"极不应理，因青等行相轮中不成立自证现量体性，以果不可得而生起所缘性，此非善说乃经部宗所许。
若谓种种唯是识，由具无明自性分别非外而执为外而生起者，不然，于唯自证中亦无依他分别之无明性。其后虽不执取而趣入他处之能生者为所缘，如是亦无任何行相分别之近生性故，由"此即外境"等所缘体性义业，以念及欲等相续而作，由彼义业所求故，随顺外境而趣入，获得所欲义业，否则不须观察。如是于无他外境了知中，彼生起决定趣入差别者，终归于自证之分别不可能。


།དམིགས་པ་ལ་སོགས་པ་ལ་ཡང་རང་རིག་མཐར་ཐུག་པ་འདིའོ་ཞེས་འཇུག་པའི་ངོ་བོ་མེད་ལ་དམིགས་པ་མེད་པས་ཕྱི་རོལ་གྱི་འཁྲུལ་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་སྒྲོ་བཏགས་ཀྱི་མངོན་པར་རློམ་པས་འཛིན་པ་ལ་འཛིན་པ་ཉེ་བར་བཏགས་ པའི་ཐེ་ཚོམ་དང་ངེས་པ་དག་ཏུ་མངོན་པར་ཞེན་པ་ནི་རྣམ་པར་བཏགས་ན་ཁ་ཕྱིར་ཕྱོགས་པ་ཉིད་དེ།གཞན་གྱི་ངོ་བོ་རང་གི་ངོ་བོ་ལ་རབ་ཏུ་བསྒྲིབས་ནས་ཕྱི་རོལ་དང་གཅིག་ཏུ་བྱེད་པ་ལ་སོགས་པའི་སྒྲ་ལ་འཇུག་པའི་རྒྱུ་མཚན་གྱི་དབྱེ་བ་ནི་དམིགས་པའི་རབ་ཏུ་དབྱེ་བ་ལ་རང་རིག་པ་ཙམ་དུ་ཆུད་པ་ ཉིད་ཅེ་ན་ནི།གཟུང་བ་དང་འཛིན་པའི་འཁྲུལ་པའི་མ་རིག་པའི་འཁོར་བའི་གང་དེ་མེད་པས་གཉིས་སུ་མེད་པས་གཉིས་སུ་མེད་པའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ལ་འབད་མི་དགོས་པར་མངོན་སུམ་དུ་བྱས་ཞེས་པས་སེམས་ཅན་རྣམས་ཐམས་ཅད་རྟག་ཏུ་དེ་ལྟར་གྲོལ་བའི་སངས་རྒྱས་སུ་འགྱུར་རོ། །གང་ ཡང་གཞན་ལ་ལྟོས་ཏེ་བློ་མི་གསལ་བའི་འཁྲུལ་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དུ་མ་ནི་རང་གི་ངོ་བོར་ནི་ཐམས་ཅད་མི་འཁྲུལ་པར་གཞན་གྱི་ངོ་བོར་ནི་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་འགྱུར་ཅེས་ཁྱོད་ཀྱིས་འདོད་ན།གཞན་གྱི་དང་སོ་སོར་སྣང་བ་ལ་དམིགས་པ་དག་ནི་མི་སྦྱོར་ཏེ། མི་གསལ་བར་ངེས་པའི་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ གི་ཐེ་ཚོམ་ངེས་པ་ཕྱི་རོལ་དུ་མངོན་པར་འདོད་པའི་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ལ་ཞུགས་པས་སྒྲ་དོན་གྱི་རྣམ་པ་ཡོད་པ་བཀག་པ་ལ་རབ་ཏུ་འཇུག་པ་དང་ལྡོག་པ་ལ་སོགས་པའི་ཐ་སྙད་རྒྱུན་ཆད་པར་འགྱུར་རོ།།འོན་ཏེ་འཁྲུལ་པ་དང་ནི་མ་འཁྲུལ་པ། །བརྟགས་དང་མ་བརྟགས་པ་དག་ནི། ། དཀར་པོ་ནག་པོ་ལ་སོགས་པའི། །དབང་པོ་ལས་སྐྱེས་མཐའ་དག་ནི། །ཤེས་པ་ལས་གཞན་ཐ་དད་དེ། །ལྷན་ཅིག་དམིགས་ཀྱི་སྔ་མ་དང་། །ཕྱི་མ་ཉིད་ནི་རིག་པ་མེད། །ཅེས་པ་སྣ་ཚོགས་གཉིས་སུ་མེད་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ཕྱོགས་ལ་འདི་ཤིན་ཏུ་ཡང་ཐལ་བར་འགྱུར་རོ། ། དེས་ན་འདི་མི་འདོད་པ་མེད་ན་འདི་ཇི་ལྟར་རིགས་པས་སྐྱེད་པ་ཉིད་དེ་ལྟར་མི་འགྱུར་ཞེ་ན། ཇི་ལྟར་ནི་མི་འདོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ཉིད་ཀྱིས་ན་གཉིས་སུ་མེད་པའི་རིའི་རྩེ་མོ་ལ་ཞོན་པ་ལ་འཇུག་པ་དང་ལྡོག་པ་མེད་དེ་དེས་འདི་ལྟར་འཁོར་བ་ཞེས་པ་དང་དེའི་རྒྱུ་ཇི་ལྟར་དུ་འདོད་ཅེས་བརྗོད དེ།སེམས་ཀྱི་འཇུག་པས་འཕངས་པའི་ཀུན་ཏུ་བརྟགས་པ་ལས་བྱུང་བའི་སྟོབས་ཀྱིས་བདག་ཉིད་ཅན་གྱི་བག་ཆགས་ཀྱང་འབྱུང་བར་མི་འགྱུར་བས་དགེ་བའི་ལས་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དག་གི་ལམ་ལ་གོམས་པར་བྱེད་པ་ཡང་དོན་མེད་པར་འགྱུར་བས་གང་ཡང་གོམས་པར་མི་བྱེད་ལ། མི་དགེ་བའི་ལས་སྲོག་ཆགས་གསོད་པ་ལ་སོགས་པ་ལ་ལྡོག་པ་ཡང་མི་སྲིད་པ་ཉིད་དོ།

我来为您翻译这段藏文：
于所缘等亦无"此即自证究竟"之趣入体性，无所缘故，由外境错乱分别之增益妄执而执取，于执取假立之疑惑与决定中妄执，若分别则成向外趣向，遮蔽他体于自体而作一与外等声之趣入因相差别，于所缘差别中唯成自证性。
若谓所取能取错乱无明轮回彼不存在故，由无二故，于无二真实中不须努力而现证，则一切有情恒时如是解脱成佛。
若汝许依他起不明智错乱诸多分别，于自体一切无错乱，于他体则成颠倒者，则于他与各别显现之所缘不相应，以不明确定颠倒疑惑决定趣入外境所欲之相违品故，遮遣声义行相而有趣入返遮等言说断绝。
若谓错乱与无错乱，分别与无分别，白黑等诸根所生，皆异于识，同时所缘前后无了知，则于种种无二识品极成过失。
若无此不欲，此如何不成如理生起？非不欲，正因如此，于无二山顶乘者无趣入返遮，故说如是轮回及其因如何所欲？由心趣入所引遍计所生力自性习气亦不生起故，修习善业波罗蜜多道亦成无义，故全不修习，于不善业杀生等亦不可能返遮。


 །རང་རིག་པ་ཉིད་ནི་གཅིག་པུ་གཉིས་སུ་མེད་པ་ལས་གཞན་མེད་པའི་ཕྱིར་ན་གང་ཇི་ལྟར་སྣང་བ་དེ་ཤེས་པའི་ངོ་བོ་ལ་དེའི་དེ་ཉིད་གལ་ཏེ་ཡང་འཁོར་བར་འཇུག་ན་ནི་དེ་ལྟར་ན་ནི་ཐར་པར ནམ་ཡང་མི་འགྱུར་ལ།གྲོལ་བའི་གནས་སྐབས་སུ་གྱུར་ཀྱང་གཉིས་མེད་ལ་གཉིས་མེད་གཞན་སྐྱེ་བར་འགྱུར་བས་དེ་ཉིད་དུ་འཇུག་པ་སྟེ། ཁྱོད་ཀྱི་འདོད་པས་ནི་འཁོར་བར་འདོད་པའི་གནས་སྐབས་ཀྱིས་འདི་འདྲའོ་ཞེས་པའི་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པའི་བདག་ཉིད་ཀྱི་འཁོར་བར་ཐམས་ཅད་དུ་ འགྱུར་གྱི་རྣམ་པར་བྱང་བར་གང་དུ་ཡང་མིན་ནོ།།འདིར་མ་བརྟགས་ན་ཉམས་དགའ་བའི་བྱིས་པ་ལ་ཀུན་ཏུ་མ་གྲགས་པའི་ཐ་སྙད་དུ་ཉེ་བར་གཟུང་བའི་སྒྲོ་བཏགས་པའི་ཐ་སྙད་ཀྱི་བདག་ཉིད་མི་འཁྲུལ་པའི་ཀུན་རྫོབ་ལ་ཐམས་ཅད་དུ་གཞན་དུ་སྒྲོ་འདོགས་པ་ཉིད་ནི་འཁྲུལ་པ་ལ་གནས་སོ་ཞེ་ན། རྣམ་ པར་བརྟགས་པ་ནི་རྗེས་སུ་དཔག་པས་སམ་མ་ཡིན་པ་དགག་པའི་མངོན་སུམ་གྱི་ཤེས་པ་གཞན་གྱིས་ཏེ།དེ་ལ་རང་རིག་པའི་མངོན་སུམ་གྱིས་ངེས་པ་ནི་རྟོགས་པ་མེད་ལ་ཡུལ་ལ་ལྟོས་ན་ནི་རྟོག་པ་ནི་ཤེས་ན་གཞན་ནི་རྟོག་པ་ཉིད་དེ། དེ་ལ་རྣམ་པར་རྟོག་པས་རྣམ་པར་རྟོག་པ་རང་དགར་ཏེ་ བདག་ཉིད་ཀྱི་བདག་ཉིད་ངེས་པར་རྟོགས་པ་ཡིན་ཞེས་བརྗོད་པ་སྟེ།རྣམ་པར་རྟོག་པ་གཞན་གྱིས་རྟོགས་པ་ལ་སྦྱོར་བ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ལ་དེ་ཡང་རང་རིག་པའི་མངོན་སུམ་ཉིད་ནི་རྣམ་པར་རྟོག་པར་མི་རིགས་སོ། །དེའི་ཕྱིར་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པའི་རྣམ་པ་མེད་པའི་སྟོང་པ་ཚུ་རོལ་མཐོང་བ་རྣམས་ཀྱིས་རིག་ པར་འགྱུར་བའི་ཤེས་པའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་འདིར་དོན་དམ་པར་རང་རིག་པར་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པར་ནི་མངོན་སུམ་གྱིས་མ་གྲུབ་ལ།རྗེས་སུ་དཔགས་པས་ཀྱང་མི་འགྲུབ་སྟེ། རང་བཞིན་ལས་སྐྱེས་པའི་རྟགས་མེད་དེ། རང་བཞིན་དེ་ཉིད་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །འབྲས་བུའི་རྟགས་ ལས་སྐྱེས་པ་ཡང་མིན་ཏེ།གཉིས་སུ་མེད་པ་དེ་དང་ལྷན་ཅིག་གང་དུ་ཡང་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་དངོས་པོར་མ་གྲུབ་སྟེ། དེ་དབང་པོ་ལས་ཤིན་ཏུ་འདས་པའི་ཕྱིར་དང་དེ་ལས་གཞན་པའི་འབྲས་བུ་ཡང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཞིང་། གཉིས་སུ་མེད་པས་ནི་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་དངོས་པོར་འཛིན་པ་ཡང་ མིན་ནོ།།མི་དམིགས་པ་ནི་མེད་པས་བསྒྲུབ་པའི་གོ་སྐབས་མེད་དོ།

我来为您翻译这段藏文：
自证唯一无二外无他故，如其所现即是识之体性，其真实即使趣入轮回，则永不得解脱，即使成为解脱位，于无二中生起其他无二，故趣入真实。依汝所欲，由轮回所欲位而成如是之烦恼自性轮回一切，于清净中则皆非。
此中若不观察则悦意愚童，于非共称之言说所执增益言说自性无错乱世俗中，一切他增益即住于错乱。
若谓分别是由比量或遮遣非之他现量智，其中由自证现量决定则无了知，若依境则分别即了知，他即是分别，其中由分别而分别自在，即自性决定了知，不相应于由他分别了知故，彼亦自证现量不应是分别。
是故无所取能取行相之空性，此处胜义中自证非有，未由现量成立，由比量亦不成立，无自性所生相故，以自性即是所立故。由果相所生亦非，与彼无二任何处皆不成因果事物，以彼超越根故，亦无异彼之果，由无二亦非执为因果事物。无所缘故无建立空间。


 །དེ་ནས་གང་གསལ་བར་བྱེད་པ་དེ་ཤེས་པ་སྟེ། དཔེར་ན་རྨི་ལམ་དུ་མཐོང་བའི་གསལ་བ་བཞིན་ཏེ། སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པ་ཡང་ངོ་ཞེས་སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པར་གསལ་བར་བྱེད་པ་ཉིད་ཀྱང་རང་བཞིན་གྱི་གཏན་ ཚིགས་ཀྱིས་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ཐ་སྙད་ཙམ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ།སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པ་ནི་ཕྱི་རོལ་དུ་རྣམ་པར་ཆད་པའི་ཡུལ་དུ་གསལ་བར་བྱ་བ་ཉིད་དུ་ངེས་པར་འབྱེད་པས་གསལ་བར་བྱེད་པ་ཞེས་མ་གྲུབ་པ་ལ་གསལ་བར་བྱེད་པའི་སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པ་ཞེས་པའི་ཚིག་ནི་གསལ་བར་བྱེད་ པའི་བྱེད་པ་པོའི་ཆོས་ཀྱི་གཏན་ཚིགས་ཏེ།རང་རིག་པའི་མངོན་སུམ་མ་གྲུབ་པས་དེའི་འཐད་པ་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་ཇི་ལྟར་ན་གསལ་བར་བྱེད་པའི་གཏན་ཚིགས་ལ་བདེན་པར་རང་གསལ་བར་ཡོད་པ་ཐ་སྙད་ཀྱི་བྱ་བ་མ་གྲུབ་པའི་གསལ་བས་གསལ་བ་གྲུབ་ཅེས་པ་ནི་མེད་དེ། ཕན་ཚུན་ རྟེན་པའི་སྐྱོན་གྱིས་ན་གཅིག་ཀྱང་མ་གྲུབ་པ་མིན་ནོ།།ཐ་སྙད་དུ་ཡང་སོ་སོ་སྐྱེ་བོས་རྣམ་པར་མ་བརྟགས་པས་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པ་ལ་ཐེ་ཚོམ་མེད་པར་ཐ་སྙད་བྱེད་ཀྱི་གང་དུ་རང་རིག་པའི་མངོན་སུམ་གྲུབ་པའི་ཐོས་ཟློས་ཙམ་ཡང་མེད་པ་གང་དེ་ནི་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་པར་བརྗོད་དོ། ། རྨི་ལམ་དང་སྒྱུ་མ་དང་རྨི་ལམ་ལ་སོགས་པའི་དཔེ་ལ་ཡང་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་དང་སྒྲུབ་བྱེད་དག་ཏུ་ཁྱབ་པ་ངེས་པ་མེད་པས་གཏན་ཚིགས་མ་ངེས་པ་ཉིད་དོ། །དེ་ནས་གཞན་གྱི་དབྱིབས་ཀྱི་གསལ་བའི་ལས་དང་ཆོས་ཐ་དད་པའི་དབྱིབས་ནི་བྱེད་པ་པོའི་ཆོས་དང་སྟེ་གཉི་ག་ཁས་མ་བླངས་ན་སྔོན པོ་ལ་སོགས་པའི་གསལ་བ་ཙམ་པོའི་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ཅན་གྱི་དབང་པོའི་མངོན་སུམ་ན་ནི་གྲུབ་པ་ལ་སྒྲུབ་པ་སྟེ།འདི་ནི་གདོད་ནས་གཉིས་མེད་རིགས་པར་བཤད་པ་ནི་གསལ་བའི་བདག་ཉིད་མི་[(]ཟློགས་[,]བཟློག་[)]སྟེ། འདི་ཉིད་གང་གིས་བཟློག་ཀྱང་ནི། །མི་ཟློགས་མངོན་སུམ་ཉིད་མཐོང་ངོ་། །ཞེས་ ཏེ།དེ་ལྟར་ན་ནི་དབང་པོའི་མངོན་སུམ་གྱིས་རྟོགས་བཞིན་པའི་སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པའི་གསལ་བའི་ལས་ལ་ཆོས་སུ་བཤད་པར་འགྱུར་ལ། འོན་ཏེ་གཉི་ག་མ་ཡིན་པའི་ཆོས་ཉིད་ཀྱིས་གསལ་བ་ཙམ་གྲུབ་ཀྱང་། རང་རིག་པའི་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བའི་དཔེ་སྔོན་དུ་བཤད་པའི་རིགས་ པས་ཁྱབ་པ་མ་ངེས་པས་མ་ངེས་པ་ཁོ་ན་བས་འདིར་རྗེས་སུ་དཔག་པས་ཀྱང་བདག་ཉིད་ཀྱིས་རིག་པ་མ་གྲུབ་པའོ།

我来为您翻译这段藏文：
其后，凡能显明者即是识，如梦中所见之明显，青等亦然，即显明青等自性之因相，不能仅成立识之言说，以青等决定为外境所显对境故，说"显明"未成立，而"显明青等"之语即显明作者法之因相，因自证现量未成立故，其理由未成立故，云何于显明因相中真实自明有言说作用未成立之明显成立明显，此说不存在，以互相依止过故，一亦非未成立。
即使于言说，凡夫未观察而于所取能取无疑作言说，于何处亦无自证现量成立之闻诵，彼即说非所立。
于梦幻等喻中，所立能立遍摄决定亦无，故因相不定。其后，他形相明显业与法差别之形相即作者法，若二者皆不许，则仅青等明显之所立根现量即成立于成立，此即本来无二之理所说明显自性不可遮，即使任何遮此，不可遮现量即见。
如是，由根现量了知之青等明显业说为法，若非二者之法性仅明显虽成，以前说自证所立喻之理遍摄不定故唯不定，故此中由比量亦不成立自证。


།འདི་ཉིད་ཀྱིས་ན་སྒྲ་དོན་རྣམ་པར་རིག་པར་སྨྲ་བའི་སློབ་དཔོན་ཞི་བའི་འཚོ་དང་དེའི་འདོད་པའི་རྗེས་སུ་འབྲང་བའི་སེང་གེ་བཟང་པོ་ལ་སོགས་པས་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཡང་ ཕྱི་རོལ་མེད་པས་གཉིས་སུ་མེད་དེ།ཀུན་རྫོབ་ཏུ་སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པ་ནི་རང་རིག་པའི་མངོན་སུམ་གྱི་བདག་ཉིད་ཅན་གྱི་སྒྲ་དོན་ལ་དོན་དམ་པར་ནི་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་ཅེས་པའི་འདོད་པ་ནི་མི་འཐད་དེ། སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པ་ནི་གཉིས་སུ་མེད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་མ་གྲུབ་པས་འདིར་སྔོན་པོ་ལ་སོགས་ པའི་རྣམ་པའི་འཁོར་ལོ་རིག་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཅེས་པར་འདོད་པ་ནི་མི་རིགས་པ་ཉིད་དེ།རྣམ་པ་མེད་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ནི་རང་ཉིད་གསལ་བར་བྱེད་པས་སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པའི་སྒྲ་དོན་གསལ་བར་བྱེད་པ་དེ་ཉིད་ཀྱང་མ་ཡིན་ཏེ། སྔོན་པོ་ལས་གཞན་པའི་རྣམ་པ་མེད་པ་མངོན་སུམ་གྱིས་གསལ་བ་ཡང་མ་ ཡིན་ཏེ།རྨི་ལམ་དུ་ཡང་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་དེ་ཇི་སྲིད་པའི་གནས་སྐབས་སུ་ཡང་སྟེ། དེ་ཉིད་ཀྱིས་ན་རྟག་པར་ལྐོག་ཏུ་གྱུར་པའི་གསལ་བ་ལ་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་དང་ལྡོག་པས་རྗེས་སུ་རྟོགས་པའི་རྟགས་ཅུང་ཟད་ཀྱང་ཡོད་པ་མིན་ཞེས་པས་ན་རྗེས་སུ་དཔག་པ་དེ་ངེས་པ་ཡང་མ་ཡིན་ལ། གང་ ཡང་རང་གི་རྒྱུད་ཀྱི་གསལ་བའི་བདག་ཉིད་རྗེས་སུ་དཔག་པས་ངེས་ཞེས་པ་འདི་ནི་གསལ་བར་བྲམ་ཟེའི་ལྟ་བ་སྟེ།དེ་ལ་འདིར་གང་སྣང་དུ་རུང་བའི་བདག་ཉིད་མི་དམིགས་པར་བྱེད་པ་ནི་མེད་པའི་ཐ་སྙད་དུ་བྱ་སྟེ། འདིར་སྔོན་པོ་རྟོགས་པར་བྱེད་པས་རྟོགས་པ་གྲུབ་ན་དེ་ཡང་རྣམ་པ་མེད་པས་སྔོན་ པོ་ལ་སོགས་པ་ལ་གནོད་པའི་ཕྱིར་རོ།།དེ་ལ་བ་ལང་ཁྲ་བོ་གང་ཞིག་མཐོང་བར་བྱེད་པ་དང་ཁྲ་བོའི་ཕྲུ་གུ་དག་ལ་བ་ལང་དག་ཉིད་དུ་སོ་སོར་རྟོགས་པ་ཡོད་པ་ལ་བ་ལང་ཉིད་དུ་ཡང་མངོན་སུམ་གྱིས་གྲུབ་བོ་ཞེས་པ་ན་ནི། ཇི་ལྟར་གོང་བུ་ཙམ་དུ་རྟོགས་པ་ཐ་དད་པས་ནི་ཐ་དད་པའི་ལམ་དུ་མིན་ཏེ། དེ་ལྟར་དཀར་པོ་ཙམ་དུ་རྟོགས་པར་བྱེད་པ་དང་ཐ་དད་དུ་གསལ་བ་མ་ཡིན་ཀྱང་མ་རིག་པའི་དབང་གིས་གསལ་བ་དང་། སྔོན་པོ་དག་ཐ་མི་དད་པར་གསལ་ཞེ་ན། སྤྱི་དང་རྫས་དག་ལ་ཡང་དེ་བཞིན་དུ་འགྱུར་ལ་ཅི་མ་རིག་པའི་དབང་གིས་སོ་སོར་མྱོང་བའི་དོན་མེད་པ་ཉིད་དུ་ནུས་ཞེས་པ་ནི་གཉི་ག་ལ ཡང་ཐེ་ཚོམ་མོ།།གལ་ཏེ་སྔོན་པོར་མཐོང་བ་ཁོ་ན་གསལ་བའི་སྣང་བ་ན། དེ་ལྟ་ན་ནི་གོང་བུ་མཐོང་བ་ཁོ་ན་སྤྱི་ལ་སོགས་པ་ཡང་མཐོང་ཞེས་པ་ནི་ནུས་པའོ། །གནོད་བྱེད་སྐྱེ་བོ་ལ་སོགས་པས་མི་གནོད་དེ། རྟོགས་པའི་ཐ་དད་པ་ཡིན་ཞེ་ན། གནོད་པ་མེད་པར་མ་གྲུབ་སྟེ། སྔོན་པོ་ཐ་དད་དུ་གསལ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་གཞན་གྱི་བདག་ཉིད་ཀྱིས་གསལ་བ་གང་དེས་སྔོན་པོ་ཅུང་ཟད་གསལ་བ་མེད་དོ།

我来为您翻译这段藏文：
正因此，声义唯识论师寂护及随顺其见解的狮子贤等人主张：即使在世俗谛中也无外境故无二，世俗谛中青等即是自证现量本性之声义，胜义谛中无自性的见解是不合理的。因为青等未成立为无二之自性，故此处主张青等行相之轮为识之自性是不合理的。无行相之识自身能显明，故彼亦非显明青等声义，离青之无行相非现量所显，即使在梦中亦有经验，乃至彼时分际，故于恒常隐蔽之明显，随行及返遮推知之相丝毫亦不存在，故比量亦非决定。
又所谓由比量决定自相续明显之自性，此乃明显婆罗门见。于此，凡可显现之自性不可得者即说为无，此中若由了知青成立了知，彼亦无行相故损害青等。
其中，见斑牛与斑牛幼崽等各别了知为牛性，而说牛性亦由现量成立。如何仅由了知团块之差别非为差别道路，如是仅了知白色与差别非明显，然由无明力故明显，青等无差别明显者，于共相与实体亦当如是，岂由无明力能令各别所经验义无耶，于二者皆有疑。若唯见青即明显显现，如是则唯见团块亦能见共相等。
所破之凡夫等不能破，谓是了知之差别者，未成立无破，以青无差别明显故，由他自性明显者彼不能稍明显青。


 །མར་མེས་བུམ་པ་གསལ་བས་གསལ་བ་བཞིན་ནོ་ཞེ་ན། དེ་ལ་ཡང་གལ་ཏེ་ཐ་དད་ན་དེ་བཞིན་ཁོ་ནར་འགྱུར་ལ་དེས་གཞན་བདེན་པ་མ་ཡིན་པ་ལ་བདེན་པ ཡང་གསལ་བ་མེད་དོ།།སྔོན་པོ་ནི་གཞན་ཉིད་དུ་མེད་པའི་ཕྱིར་སྒྲ་དོན་ནོ་ཞེ་ན། གཞན་ཉིད་དུ་མེད་ན་གསལ་བའི་རང་བཞིན་ཡང་ཡོད་པར་མི་འགྱུར་ཞེས་པ་ཉིད་དེས་ན་འདིའི་རིགས་པ་མེད་པར་འགྱུར་རོ། །མ་རིག་པའི་དབང་གིས་རྗེས་སུ་མེད་ཀྱང་སྔོན་པོའི་སྒྲ་དོན་དུ་གསལ་བར་ བྱེད་ལ་སྔོན་པོ་དང་གསལ་བ་བདག་ཏུ་བཏགས་པ་ཡང་དེའི་བདག་ཉིད་ལ་སོགས་པའོ་ཞེས་པའི་འདོད་པ་ནི་ཅི་ཡང་མིན་ཏེ།ཤེས་པ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་རང་རིག་པ་ཙམ་པོ་ཉིད་དུ་བརྟགས་པའི་དམིགས་པ་ལ་སོགས་པ་བཀག་པའི་ཕྱིར་རོ་མ་རིག་པའི་དབང་གིས་དེ་ལྟར་གྲགས་ཞེས་པའི་མ་ རིག་པས་སྔོན་པོ་ལ་གསལ་བར་བྱེད་པ་ཉིད་ན་མ་རིག་པའི་སྐྱེད་པ་པོར་གྱུར་པས་གསལ་བར་མི་འགྱུར་ཞེས་པ་ནི་སྔོན་པོ་སྒྲ་དོན་དུ་རྟོགས་པར་ཡང་མི་འགྱུར་རོ།།སྒྲ་དོན་གྱི་སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པ་ནི་འབྲས་བུ་ཉིད་དུ་མེད་ཅེ་ན་མིན་ཏེ། རང་ཉིད་གྲུབ་པ་ལ་གཞན་གྱི་བྱ་བ་ལ་ལྟོས་པ་དང་བཅས་ པ་ལ་ནི་འབྲས་བུར་བརྗོད་ལ།སྔོན་པོ་ནི་ཡུལ་དུས་ངེས་པས་སྐྱེས་པས་འབྲས་བུ་གཞན་བཞིན་དུ་ཇི་ལྟར་གཞན་ལས་འབྱུང་བར་མི་འདོད། སྔོན་པོ་ནི་གཞན་ལས་སྔོན་པོ་སྐྱེ་བ་མཐོང་བ་དེའི་ཕྱིར་མེད་པས་ཤེས་པ་ནི་སྣང་བ་མེད་པའི་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་ནི་འདོད་པས་རྟོགས་པར་བྱས་ཏེ། མ་ མཐོང་བ་ལ་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་དང་ལྡོག་པ་མི་རྟོག་པས་མི་འགྲུབ་བོ།འདིར་བདེ་བ་ལ་སོགས་པ་ཅན་གྱི་རྗེས་སུ་གཟུང་བ་ལ་སོགས་པའི་བདག་ཉིད་ཅན་ནི་རང་གི་ནང་དུ་གསལ་བར་བྱེད་ལ། བདེ་བ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པ་ཉིད་ལ་ཡང་སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པ་གནས་པར་རྣམ་ པར་མེད་པའི་ཤེས་པས་རློམ་པར་བྱེད་པའི་གནས་པ་ནི་དོན་དེ་ལ་མ་རིག་པའི་དབང་གིས་རྣམ་པར་ཆད་པའི་ཡུལ་དུ་སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པའི་སྒྲ་དོན་གྱིས་གསལ་བ་ཅན་དུ་ཉམས་སུ་མྱོང་བར་འགྱུར་ལ།སྒྲ་དོན་དོན་དམ་པར་མེད་པའི་ཕྱིར་ན་དེ་ལ་ལྟོས་པས་འདིར་འཛིན་ པ་ཡང་མ་ཡིན་ཞེས་པས་ན་གཉིས་སུ་མེད་ཅེས་བྱ་ཞེ་ན།རང་རིག་པ་ཙམ་ལ་ནི་བདེ་བ་ལ་སོགས་པ་མེད་ལ། གཞན་རིག་པ་ན་མ་རིག་པ་མི་སྲིད་པའམ་འཛིན་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཇི་ལྟར་གཞན་རིག་སྟེ། དེ་ཡང་ཐམས་ཅད་དུ་ཁྱད་པར་མེད་པས་དེ་སྲིད་དུ་དུས་གཅིག་ཡིན་པའི་ཕྱིར་གཞན་ གྱི་རྒྱུད་ལ་ཡོད་པའི་སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པའི་རིག་པ་ཐ་དད་པའི་བདག་ཉིད་ཅན་གྱི་དུས་ཅན་རྣམས་འདིར་རིག་པར་ཐལ་བར་འགྱུར་ཏེ།ཚོགས་པ་གཅིག་ལ་ཡང་རག་མི་ལས་པའི་ཕྱིར་རོ།

我来为您翻译这段藏文：
若说如灯照亮瓶子般照明，于此若是差别则正如是，由彼不能照明非真实他法为真实。青色非为他性故为声义者，若无他性则明显自性亦不应有，故此即无理。
虽由无明力无随行，然显明为青色声义，青色与明显假立为我亦是彼自性等之见解毫无意义。以遮破所缘等唯是一切识自证分之分别故。若说由无明力如是显现，则由无明为能生故不成明显，故亦不能了知青色为声义。
若说声义之青等非是果，不然。于自成立依他作用者说为果，青色由处时决定而生，如何不许如其他果从他生。青色见从他生青色，故无识无显现等是由意乐而了知，以于未见不能思维随行及返遮故不成立。
此中具乐等之能取等自性于自内明显，于乐等行相中青等行相安住，无行相识执著安住，于彼义由无明力断绝境时，由青等声义具明显而成经验。以胜义中无声义故，于此亦非能取，故说无二者。
于唯自证无乐等，若知他则无明不可能或无能取故如何知他。又彼一切无差别故，乃至同时故，应成能知他相续中青等差别自性具时分诸识，以不待一聚故。


 །ཁྱོད་ཀྱི་འདོད་པས་ནི་སྒྲ་དོན་གྱི་སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པར་འབྲས་བུར་མི་འགྱུར་ཏེ། རག་མི་ལས་པ་ཉིད་ ཅེས་པ་སྟེ།རྒྱུ་གཅིག་ལས་བྱུང་བ་རྣམས་ཀྱང་ལྷན་ཅིག་ཏུ་ཡོད་པར་དེས་རིག་པ་ཡང་མིན་ཏེ། དུས་གཅིག་པར་རང་རང་གི་ངོ་བོ་ངེས་པ་ཉིད་ཀྱིས་རང་དང་གཞན་གྱི་ངོ་བོ་ཡོངས་སུ་སྤངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གང་ཡང་ཉེ་བར་ལེན་པ་མེད་པ་རྣམས་ནི་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཡང་མེད་པས་ཚུ་རོལ་མཐོང་བའི་སྤྱོད་ཡུལ་ མིན་པའི་རྣམ་པ་མེད་པའི་ཤེས་པར་གཅིག་ཏུ་བདེན་པར་འདོད་དེ་ཇི་ལྟར་དམིགས་པ་དང་རྣམ་པ་ཡོངས་སུ་མ་ཆད་པའི་ཀུན་གཞིའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཞེས་འདོད་ལ།དེ་ལ་བདེན་པའི་རང་རིག་པའི་རང་གི་རྒྱུད་ལ་ལྐོག་ཏུ་གྱུར་པ་རྗེས་སུ་དཔག་པས་སྒྲུབ་ཅེས་པའི་རྟགས་ནི་སྒྲ་དོན་གྱིས་སྔོན་པོ་ལ་སོགས་ པ་ཅན་ནོ་ཞེས་པ་ཉེ་བར་དགོས་པ་ནི་མི་རིགས་སོ།།ཉེ་བར་ལེན་པའི་ཀུན་རྫོབ་དེ་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་གང་ཞིག་དེའི་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་དང་ལྡོག་པས་རྗེས་སུ་བརྟགས་ན་མ་དམིགས་པ་ལས་ས་བོན་དང་མྱུ་གུ་ལྟ་བུ་ནི་མི་མཁས་པ་ལ་མཁས་པར་མངོན་པར་རློམ་པའི་ཤེས་པ་ལ། དངོས་པོ་མེད་པའི་ངོ་བོའི་ ཀུན་རྫོབ་ཀྱིས་རང་གི་ངོ་བོས་དངོས་པོ་མེད་པར་གྱུར་པ་ཉིད་ལ་ས་བོན་དུ་རིགས་པའི་དངོས་པོར་མེད་དེ།དེའི་དེ་འགལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དོན་དམ་པའི་ས་བོན་ནི་གང་དུ་ཡང་མེད་པས་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་ལ་སོགས་པ་མ་གྲུབ་པ་སྒྲ་དོན་གྱི་སྔོན་པོར་སྣང་བ་ཉིད་ཅེས་པ་ལ་ནི་གང་དུ་འཇུག་སྟེ། ཤེས་པ་ལ་ སོགས་པ་ལ་མཉམ་པར་བརྟེན་པས་བདག་སྨྲ་བ་དང་འདྲ་བ་ཉིད་དོ།།ཁྱད་པར་གྱི་གཞལ་བྱ་བདག་ཉིད་ཀྱིས་མི་གསལ་ཡང་དེ་གནས་པ་མི་འགལ་ཞེས་པའི་གསལ་བ་བདག་ཉིད་ཀྱིས་བརྗོད་པར་མི་ནུས་པ་ལ་ནི་སུན་འབྱིན་པ་གཞལ་བྱ་ལ་ལྟོས་པ་མེད་དོ།

我来为您翻译这段藏文：
依你所许，声义之青等不成为果，即所谓不待聚。从一因所生诸法虽同时存在亦非彼所知，以同时各自体性决定故，遍离自他体性故。
若无所取者，即于世俗中亦无，非此岸见行境之无相识一向谛实，如何许为无断所缘及行相之阿赖耶识。于彼谛实自证自相续隐蔽由比量成立之相为具青等声义者，此需要不应理。
所取世俗彼于世俗中，若以随行及返遮推度则不可得，如种子与芽，于愚者现为智者增上慢识中，无事体性世俗以自体成无事性中，无种子之事，以彼相违故。胜义种子于何处亦无故，随行等不成立，声义青显现性于何处趣入，以平等依止识等故，如说我论者。
虽所量差别自体不明显然彼安住不相违者，明显自体不能诠说者，能破于所量无所待。


 །འདི་རྣམས་ཀྱིས་ནི་གང་ཞིག་ རྟོགས་པ་ཙམ་གྱི་རྗེས་སུ་འཇུག་པའི་ངོ་བོ་ཀུན་གཞིའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ནི་དངོས་པོ་སྔོན་པོ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པའི་ངོ་བོས་རྗེས་སུ་འཇུག་སྟེ།དེའི་ཕྱིར་བག་ཆགས་ལ་བརྟེན་པས་སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པའི་ཤེས་པ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་ལ་རང་གི་སྐད་ཅིག་ལ་ནི་དེ་རྣམས་ཀྱང་ཡང་ཀུན་གཞིའི་རྣམ་པར་ ཤེས་པ་ལས་སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པའི་ཤེས་པ་དེ་རྣམས་ནི་མེད་དེ།བག་ཆགས་ལ་གནོད་པ་བྱེད་ན་ནི་སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པའི་དངོས་པོ་མེད་པ་བསྒོམས་པར་འགྱུར་བས། དེས་སྟོང་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཙམ་སྐྱེས་ནས་གཉིས་སུ་མེད་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་མངོན་སུམ་དུ་བྱེད་ཅེས་ བཤད་དེ་དེ་ལ་རྣམ་པ་མེད་པའི་ཀུན་གཞིའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དང་སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པའི་ཤེས་པའི་རྣམ་པ་དང་བཅས་པ་དེ་ཉིད་དཔྱད་དེ་རྣམ་པར་ཤེས་པ་གཅིག་ལ་ནི་རྣམ་པ་དང་བཅས་པ་དང་།རྣམ་པ་མེད་པ་ཞེས་པ་ནི་ཕན་ཚུན་འགལ་བ་དེ་ཇི་ལྟར་འཇུག་པ་ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ རྣམས་ཀྱི་རྣམ་པ་དང་བཅས་པ་ཉིད་ལ་རྣམ་པ་མེད་པའི་ཀུན་གཞིའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཡང་དེའི་ངོ་བོས་རྗེས་སུ་འཇུག་པ་ཡང་དཔྱད་པར་བྱ་སྟེ།གཅིག་ལ་གཉིས་ཀྱི་བདག་ཉིད་ཅེས་པ་འདི་ནི་སྐྱེས་བུ་ང་རྒྱལ་ཅན་གྱི་འཁྲུགས་པའི་བཤད་པ་སྟེ། དེ་བརྟག་པ་ལ་དགོས་པ་མེད་དོ། །གང་ འདིའི་འདོད་པས་དབེན་པའི་སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པའི་ཤེས་པ་ནམ་མཁའ་བཞིན་དུ་བསྒོམ་པར་བྱས་ན་བསྒོམ་པའི་སྟོབས་རྫོགས་པ་ན།དེ་ལྟར་རྣམ་པ་མེད་དེ་གང་ཡང་གཞན་དུ་དེ་ཉིད་ནམ་མཁའ་བཞིན་དུ་ཀུན་སོན་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཁྱབ་བོ་ཞེས་འདོད་པ་ནི་དེ་གཉི་ག་ཡང་ཤིན་ཏུ་འཁྲུལ་ ཏེ།སྔོན་པོའི་རྣམ་པ་ཤེས་པ་མི་འགྲུབ་ལ། གྲུབ་ན་དེའི་འདོད་པས་དེ་ཉིད་དོན་དམ་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ལ་དེའི་རྣམ་པ་བཟློག་ནས་བསྒོམས་པས་ཡང་དག་པ་མ་ཡིན་པར་འགྱུར་བས་དེས་བསྐྱེད་པའི་ཤེས་པ་ཡང་ཁོ་ན་ཉིད་མིན་ཏེ། ཟད་པར་ས་དང་། རྣམ་ཤེས་མཐའ་ཡས་ཀྱི་སྐྱེ་ མཆེད་ལ་སོགས་པ་བཞིན་ནོ།།གང་དུ་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོའི་གནས་སྐབས་རྣམས་ལ་ཚད་མས་འཐད་པའི་རྣམ་པ་མེད་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་སྒྲ་དོན་གྱི་རྣམ་པ་ཉེ་བར་བསྡུས་ནས་བསྒོམས་པས་གསལ་བར་འགྱུར་བ་ན་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མེད་པ་སྟེ། ཐོག་མ་མེད་ པའི་འཁྲུལ་པ་ལོག་པས་རྣམ་པའི་འཁོར་ལོ་མི་སྣང་ནས་རྣམ་པ་མེད་པའི་ཤེས་པ་འབའ་ཞིག་གསལ་བ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་གཟུགས་ཀྱི་སྐུ་དེའི་ནང་ན་རྗེས་ཀྱིས་སྣང་བའོ་ཞེས་འདོད་པ་དེ་ཡང་བཅོམ་ནས་སྣང་བ་མེད་པ་ལ་མྱོང་བ་ནི་གང་དུ་ཡང་མ་གྲུབ་ལ།དེའི་རྗེས་ཀྱི་སེམས་དག་པ་འཇིག་ རྟེན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་བདག་ཉིད་ཅན་ནི་བདག་ཉིད་མེད་པས་མྱོང་བ་པོ་མེད་ཅེས་པ་སྟེ།སྔར་བརྩད་ཟིན་ཏོ།

这段藏文的中文直译如下：
由此等唯了知随行之体性阿赖耶识，以青等事物体性随行。因此依习气而生青等之识，于自刹那中彼等亦从阿赖耶识中无青等之识。若损害习气则修习无青等事物，由此生起空性唯识，而现证无二识，如是宣说。
于彼无相阿赖耶识及具青等识相彼者观察，于一识中具相及无相者互相违背，如何趣入意识诸相中，无相阿赖耶识亦以彼体性随行亦当观察。一中具二体性者，此乃慢者错乱之说，观察彼无义。
若依此见修习离青等相之识如虚空，当修习力圆满时，如是无相，复于他处彼如虚空遍显现，如是所许二者皆极错乱。青相识不成立，若成立则依彼见于胜义体性中遮遣彼相而修习则成非真实，由彼所生之识亦非真性，如地遍处、识无边处等。
于诸凡夫位中以量成立无相识，摄集声义相而修习，当明显时无分别。以无始迷乱息灭故相轮不现，唯无相识明显，世尊色身中后显现，如是所许亦破。于无显现之经验于何处亦不成立。彼后清净心具世间分别体性者，以无自性故无经验者，如前已辩讫。


 །འོན་ཏེ་ཡང་དག་པའི་བདེན་པའི་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པ་ལ་མངོན་པར་ཞེན་ནས་འཇིག་རྟེན་པ་བཞིན་དུ་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་སྒྲ་དོན་སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པ་ལ་དམིགས་པའི་ཕྱིར་ དམིགས་པ་དེ་ཡང་རྣམ་པར་དཔྱད་ཟིན་ཏོ།།དེ་ནས་རྒྱུད་ལམ་ན་གཟུགས་ཀྱི་སྐུ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་སོ་སོར་སྣང་ན། སོ་སོའི་རྣམ་པ་ཉིད་ཀྱི་སྒྲ་དོན་གྱི་གཟུགས་ཀྱི་སྐུ་གཉིས་སུ་སྒྲ་དོན་གྱི་བརྟགས་པའི་ངོ་བོའི་སྐྱེད་པ་སོ་སོར་རྩ་བའི་ཤེས་པའི་ཡོངས་སུ་སྒྲུབ་པའི་ངོ་བོ་ཡང་འཁྲུལ་པར་ འགྱུར་ལ།དེས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཡང་འཁྲུལ་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་དེ་མི་སྣང་ན་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་སྨོན་ལམ་དང་གདུལ་བྱའི་བསོད་ནམས་ཀྱིས་གདུལ་བྱ་རྣམས་ལ་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པ་དང་སྤྲུལ་པའི་སྐུའི་སོ་སོར་སྣང་བས་རྣམ་པ་མེད་པའི་རྟོགས་ པ་ཇི་ལྟར་གྲུབ་སྟེ།གང་གི་ནི་སྨོན་པ་གང་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་གང་ནི་གདུལ་བྱ་གང་གི་གང་ནི་སྲས་རུང་བའི་བསོད་ནམས་ལ་ཇི་ལྟར་གཟུགས་ཀྱི་སྐུ་དག་སོ་སོར་སྣང་བས་དེ་ལྟར་ཐམས་ཅད་དུ་ཡང་གཟུགས་ཀྱི་སྐུ་གཉིས་སུ་སྣང་བའི་མཚན་ཉིད་ཅན་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པའི་དོན་མེད་པར་ འགྱུར་ཞེས་པའི་ལུང་གིས་འགལ་བ་ཡང་སྤང་བ་དཀའ་ལ་གང་ཡང་སྣང་བ་མེད་པའི་གསལ་བར་སྨྲ་བའི་སྔོན་གྱི་སློབ་དཔོན་རྣམས་ཀྱི་འདོད་པ་དང་ཕྱིས་ཀྱི་རྣམས་ཀྱི་འཁྲུལ་པ་བརྗོད་པར་བྱས།དེ་ནི་རབ་ཏུ་འཇུག་པར་བྱ་སྟེ། དེ་ཉིད་ནི་དོན་དམ་པར་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། རང་རིག་པའི་མངོན་སུམ་ སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པའི་འཛིན་པ་དག་ཐ་དད་ཀྱང་མིན་ལ་མེད་པ་ཡང་ཡིན་ཞེས་པའི་འདོད་པ་ནི་གཉིས་ཀྱི་བདག་ཉིད་ཅན་ཡང་མེད་པ་ཉིད་དེ།དེ་ཉིད་མི་རྩོད་པ་དང་། སུན་བྱུང་བ་ཡང་ནི་གྲངས་ཅན་གྱི་གྲུབ་མཐར་འགྱུར་རོ། །གཅེར་བུ་པས་ཀྱང་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དེ་རྣམ་པར་བྱུང་བ་དང་། རྣམ་ པར་མེད་པར་འགྱུར་བའོ་ཞེས་ཕྱི་རོལ་དང་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དག་གང་དུ་ཡང་ཐ་དད་པ་དང་ཐ་མི་དད་པ་མེད་པས་དངོས་པོ་རྣམས་མཐའ་གཅིག་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱི་རོལ་དང་ནང་ཉིད་མེད་པར་འདོད་དོ།།ཐ་དད་པའི་གསལ་བ་དག་ལས་ཐ་མི་དད་པའི་སྤྱི་ཞེས་ནི་བྱ་བ་སྟེ། ཐ་དད་པ་དང་ཐ་མི་དད་པའི་དངོས་པོ་ ཁོ་ནས་འགྲོ་བ་ཞེས་བརྗོད་དོ།།དེ་ལ་གལ་ཏེ་དཀར་པོ་དང་ནག་པོ་དག་གིས་གཉིས་ཀྱི་བདག་ཉིད་ཅན་ཉིད་ན། དེ་ལ་ཁྲ་བོ་དང་སྐྱ་བོ་དག་མཐོང་བར་བྱེད་པ་དག་ལ་ཡང་བ་ལང་ཉིད་དུ་ངེས་པ་ཡོད་པ་མངོན་སུམ་གྱིས་གྲུབ་པ་དེ་ཡང་ཞོག་།ཇི་ལྟར་ཡང་གོང་བུ་ཙམ་དུ་ངེས་ཀྱི་ཐ་དད་པ་ མིན་ཏེ།གསལ་བ་ཉིད་དང་། སྔོན་པོ་ཙམ་དང་། བདེ་བ་ཙམ་དུ་གསལ་བ་ནི་ཐ་དད་པ་མིན་པས་དེ་དག་གཅིག་ཏུ་གསལ་བའོ།

这段藏文的中文直译如下：
若执著真实谛之所取能取，如世间人分别声义青等所缘，彼所缘亦已观察讫。其后若于续道中色身世尊各别显现，则以各别相之声义色身二者，声义所计度体性之生起，各别根本智遍成就体性亦成错乱，由此如来亦成错乱。
其后若于世尊不现，则由世尊愿力及所化众生福德，于所化众生显现受用圆满身及化身各别，无相之证如何成立。何者发愿，何者是世尊，何者是所化，何者是堪为法器之福德，如何色身各别显现，如是一切处亦说具二色身显现之相等义成无义之教证相违亦难遣除。且宣说无显现明了之前诸师所许及后诸师错乱。
彼当趣入，彼于胜义中非有。自证现量青等能取虽异亦非无，如是所许二体性亦无。彼不争论及破斥亦成数论宗义。裸行外道亦谓识有相及无相，于外境及识中皆无异不异，故诸事物唯一边无内外。
异体明了中不异之总，唯以异不异事而说为轮回。若于彼中白黑二者具二体性，则于见花色灰色等亦有牛性决定现量成立，且置彼事。如何仅决定为聚合非差别，明了性及青等及乐等明了非差别故，彼等一味明了。


 །གལ་ཏེ་རང་རིག་པའི་མངོན་སུམ་གྱིས་དཀར་པོ་དང་ནག་པོ་དག་ཐ་མི་དད་པར་རྟོགས་ཀྱང་མ་རིག་པའི་དབང་གིས་ཐ་དད་པར་དམིགས་པ་དེས་ན་ གཉིས་སུ་མེད་པར་ཡིད་མི་ཆེས་ན།དེ་ལྟར་ན་ནི་ཁྲ་བོ་དང་། མང་པོ་དག་གི་བ་ལང་ཉིད་ལ་ཡང་དེ་བཞིན་དུ་འགྱུར་རོ། །ཅི་མ་རིག་པའི་དབང་གིས་གཉིས་སུ་མེད་པར་དེས་མ་མྱོང་སྟེ། འདིར་མེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཞེས་པ་ནི་གཉི་ག་ལ་ཡང་ཐེ་ཚོམ་དུ་འགྱུར་ལ། གལ་ཏེ་སྔོན་པོ་ དང་བདེ་བ་མཐོང་བ་ཁོ་ན་གཉིས་སུ་མེད་པར་དེས་མཐོང་བ་ན།དེ་ལྟ་ན་ནི་གོང་བུར་གང་ཞིག་མཐོང་བ་ཉིད་སྤྱི་ལ་སོགས་པར་མཐོང་བའོ་ཞེས་ནུས་པའོ། །གལ་ཏེ་ཡང་གསལ་བ་དེ་ཉིད་བདེ་བའི་ངོ་བོ་དང་། སྔོན་པོའི་ངོ་བོ་ནི་དེའི་སྔོན་པོ་འདི་ཉིད་བདེ་བར་འགྱུར་བའམ། བདེ་བ་སྔོན་ པོ་ཉིད་དུ་འགྱུར་ན།དེ་ལྟར་ཡང་མིན་ཏེ། བདེ་བ་དང་སྔོན་པོ་དག་ནི་རྣམ་པར་ཆད་པའི་ཡུལ་ཉིད་པས་སྦྱོར་བ་མེད་པར་ཉམས་སུ་མྱོང་བས་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །འོན་ཏེ་སྔོན་པོ་དང་བདེ་བ་དག་ཀྱང་ཐ་མི་དད་པ་ཡང་མ་ཡིན་པས་རང་རིག་པའོ་ཞེས་ཏེ། གང་སྔོན་པོ་དེ་ཉིད་བདེ་བ་ཞེས་ པ་དང་།བདེ་བ་ཡང་གཞན་ལ་སྔོན་པོ་ཡང་གཞན་ཞེས་པ་ནི་ཕན་ཚུན་འགལ་ཏེ། དེས་གང་ལས་ཐ་དད་པའི་གོ་སྐབས་ཉིད་ཀྱི་མཚམས་སུ་རྟོགས་པར་བྱེད་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྣམ་པར་རིག་པ་ཙམ་གྱི་ཚུལ་གང་ཞིག་ནི་གསལ་བ་གཅིག་པུའི་ངོ་ བོ་ཡོད་དེ།མི་གསལ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་འདི་ཉིད་ཐ་མི་དད་པར་གནས་ལ། ཕྱི་རོལ་དག་པ་ནི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དུ་མི་གསལ་བ་ཉིད་ཀྱིས་དེ་ནི་མི་དམིགས་པ་ལས་གཞན་པའི་མེད་པ་ནི་མེད་པས། དེའི་ཕྱིར་གཞན་དུ་མངོན་པར་འདོད་པའི་ཞད་ཙམ་ཡང་རྟོགས་པ་མེད་པ་ཉིད་ལ་གང་ལས་ ཐ་དད་དེ།འདས་པ་ལ་སོགས་པ་ལ་ནི་རིག་པ་མེད་དེ་མེད་པའི་ཕྱིར་དང་། དེ་ལྟར་སྔ་མ་དང་ཕྱི་མ་ཉིད་ལ་གསལ་བ་མེད་ལ། གསལ་བར་བྱ་བ་ཡང་སྔ་མ་དང་ཕྱི་མ་ཉིད་དུ་མི་སྦྱོར་བའི་ཕྱིར་ཏེ། དེ་བརྗོད་པ་ནི། འཁྲུལ་དང་མ་འཁྲུལ་བརྟགས་དང་མ་བརྟགས་པ། །དཀར་པོ་ནག་པོ་ ལ་སོགས་དཔང་སྐྱེས་མ་ལུས་རྣམས།།ཤེས་ལས་གཞན་དུ་ཐ་མི་དད་པར་ལྷན་ཅིག་དམིགས། །སྔོན་དང་ཕྱི་མ་ཉིད་ལ་རིག་པ་མེད་པ་ཉིད་ཅེས་བྱ། །ཞེ་ན། ཅི་གྲུབ་པའི་མཐའ་གཡང་ས་ནི་ལྟུང་བར་བྱེད་པ་རྩོམ་པ་འདིས་ནི་གཞན་གྱི་རྒྱུད་མེད་པར་བྱེད་པར་འགྱུར་བ་སྟེ། རྒྱུད་གཞན་ སྲིད་པ་ན་ནི་ངེས་པར་རང་གི་སེམས་དེ་ལས་ཐ་དད་པ་ཅན་ལ་ཐ་མི་དད་པ་ནི་རང་གི་རྒྱུད་ལས་གཞན་གྱི་རྒྱུད་དུ་འདིར་མི་འགྱུར་རོ།

这段藏文的中文直译如下：
若自证现量虽了知白黑不异，然由无明力故执为差别，因此不信无二性。如是则于花色及众多之牛性亦当如是。岂由无明力故彼未经验无二性，此中以无性故，于二者皆成疑惑。若见青与乐唯无二性，如是则见聚合即是见总等之功能。
若明了即是乐之体性及青之体性，则此青即成乐，或乐即成青性。然非如是，以乐与青为断绝境界故，无和合而经验成立故。若谓青与乐亦非不异故为自证，谓彼青即是乐，及乐是他青是他，此互相矛盾，以彼于何处差别之机会界限中无所了知故。
唯识之理即是明了一体性，以无不明了故此住于无差别，外境清净即是真实不明了故，彼即是不可得外无他无，故于异处所许之少分亦无了知，于何处差别。于过去等无有了知以无故，如是前后性无明了，明了事亦不系属前后性故。
其所说：迷乱非迷乱，所计非所计，白黑等一切证生，不异于识而同时缘，前后性中无了知性。
若尔，此宗义深渊令堕落之所作，将成无他相续，以若有他相续，则定于自心彼异者无异性，此中自相续外之他相续不成故。


།དེ་ལྟར་འདོད་པའི་ཕྱིར་མི་འགྱུར་ཏེ། གང་དུ་བརྗོད་པ། མངོན་སུམ་རང་རིག་པ་ཙམ་དང་། །གང་དུ་ཀུན་ཏུ་གནས་གྱུར་པས། །འདོད་པས་དག་ཡོད་ ཅེས་བརྗོད་པ།།འདི་ལ་ཁོ་བོས་མཚར་དུ་བརྩིས། །ཞེས་བྱ་བ་ན། ཚུལ་ཆེན་པོའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ལས་ཕྱིན་ཅི་ལོག་པའི་སངས་རྒྱས་པས་རིག་བྱེད་ཀྱི་གྲུབ་མཐའ་ཁས་བླངས་པ་སྟེ། སྣ་ཚོགས་ཚངས་པར་སྨྲ་བ་རྣམས་ཀྱི་ནི་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པའི་སྐྱོན་གྱིས་མ་གོས་པའི་བདག་གི་ངོ་ བོར་ཡོངས་སུ་གསལ་བའི་ཆུ་དང་།མེ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པའི་རྒྱུན་ཆད་པ་མེད་པའི་རྟག་པའི་རང་རིག་པ་ཙམ་གྱི་གཉིས་སུ་མེད་པ་ནི་ཚངས་པ་ཤེས་པ་སྟེ། དོན་དམ་པའོ་ཞེས་པའི་གྲུབ་པའི་མཐའ་སྟེ། གང་དུ་སེམས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་མེད་པའི་གཅིག་མེད་པའོ། །བདག་ཉིད་ འདིས་ནི་ནམ་མཁའ་ཁྱབ་བདག་དེ་ལྟ་ནའང་།།དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་དེ་ལྟར་ཐུགས་ཀྱིས་གསལ་བ་ཡི། །བསྒྲུབ་པར་བྱས་པ་དེ་ནི་ཤིན་ཏུ་དེ་ཉིད་མིན། །ཞེ་ན། དེ་ཉིད་ནི་ཅུང་ཟད་མིན་ཅིང་དེ་ཡང་ངེས་པར་དམ་པ་མ་ཡིན་ཏེ། མ་རིག་པ་དང་བཅས་པའི་ཤེས་པ་ལ་ནམ་ མཁའ་བཞིན་གྱི་ཡུལ་དང་དུས་ལ་ཁྱབ་པ་པོ་ཉིད་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་སོ་སོར་སྣང་བ་ཁྱོད་ཀྱི་ལྟར་ན།མ་རིག་པ་མེད་པའི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ཐུགས་ཀྱི་གསལ་བ་དེ་ཡང་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་མིན་པ་མིན། སྣ་ཚོགས་གསལ་བ་ཙམ་གྱིས་གཉིས་སུ་མེད་པ་ཞེས་པའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ལ། ཅུང་ཞིག་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་མིན་ཞེས་འདིར་བཅོམ་ལྡན་འདས་འཁྲུལ་པ་ཉིད་ཅེས་སྨད་པ་བརྗོད་པའི་ཕྱིན་ཅི་ལོག་གི་ལམ་འཛིན་པ་སྟེ། དེའི་ཕྱིར་ན་འདིར་ཁྱད་པར་མེད་པའི་སྣ་ཚོགས་པ་དང་འདིར་ནི་གཉིས་མེད་དང་གསལ་བའི་སྒྲ་དོན་གྱི་རྣམ་པ་དང་བཅས་པས་གཉིས་སུ་གསལ་ཞེས་པའི གསུམ་གོ་ཁྱད་པར་མེད་དོ།།ཐ་མའི་འདོད་པ་ཡང་ནི་སྔ་མ་བཞིན་དུ་མི་དམིགས་པས་རྒྱུད་གཞན་མེད་པར་འགྱུར་ཏེ། རྣམ་པ་མེད་པའི་ཤེས་པ་ནི་རང་གསལ་བ་ཙམ་མོ།

这段藏文的中文直译如下：
如是不因所欲而成，如所说："唯是现量自证，于何处皆已安住，说有所欲者，于此我视为稀奇。"此中，违背大理真实之佛教徒承许吠陀宗义，即种种梵天论者所说，不为所取能取过失所染之自性遍明之水火等相续不断之常住唯自证无二即是梵天智，是胜义谛之宗义，于彼处无心轮之一性。
以此自性虽如虚空遍主，如是如来心中明了，所成立彼非极真实。若谓，彼真实非少许亦非决定殊胜，具无明之智如虚空遍于境时之真实各别显现，依汝见解，无无明之如来心明了亦非不真实。
唯种种明了之无二性所谓真实相中，少许非真实，此中说世尊为迷乱，说诽谤语之颠倒道执持者。是故此中无差别种种及此中无二与明了声义之相俱二明了所说三者无差别。最后所欲亦如前不可得故成无他相续，无相之智即是自明了而已。


 །གཉིས་སུ་མེད་པའི་སྔ་མ་དང་ཕྱི་མ་མྱོང་བ་མེད་པའི་ངོ་བོའི་རྣམ་པ་མེད་པར་སྨྲ་བའི་སངས་རྒྱས་པས་གཞན་ གྱི་རྒྱུད་མེད་ཅེས་པ་ཁས་མི་ལེན་ཅིང་བདག་ཉིད་མེད་པའི་སྒྲ་དོན་གྱི་སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པ་བཞིན་དུ།གཞན་གྱི་རྒྱུད་ཀྱི་གསལ་བ་མེད་པས་མེད་ཅེས་ཉིད་ནི་སྣང་བ་མེད་པའི་ཚངས་པ་དང་ཁྱད་པར་མེད་པར་ཐལ་བར་འགྱུར་ཏེ། རྣམ་པར་འཕྲོ་བའི་ཡུལ་གྱི་རྣམ་པར་ནི་རྟོག་པའི་ བདག་ཉིད་ལ་གསལ་བ་ཙམ་པོའི་ཚངས་པ་གཉིས་སུ་མེད་པ་ནི་དོན་དམ་པ་སྟེ།ཚུ་རོལ་གྱི་གནས་སྐབས་སུ་ནི་མ་རིག་པས་ཀུན་དུ་བསྒྲིབས་པ་སྟེ། དེ་ལ་རྟག་པ་དང་ཁྱབ་བདག་ཉིད་ལ་སོགས་པའི་ཁྱད་པར་ལ་གོམས་པས་མ་ལུས་པའི་མ་རིག་པ་ཟད་ནས་དེའི་ཁྱད་པར་ལས་བྱུང་བ་ འདིར་གསལ་བར་འགྱུར་ཞེས་པ་ནི་རིག་བྱེད་ཀྱི་གྲུབ་པའི་མཐའ་སྟེ།གཞན་གྱི་རྒྱུད་མི་སྲིད་ན་ཐུགས་རྗེ་ཆེན་པོ་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པའི་དགེ་བའི་ཚོགས་ལ་སོགས་པ་མེད་པས་གང་དུ་བསོད་ནམས་དང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཚོགས་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བས་སྐྱེས་བུའི་དོན་མཆོག་ཏུ་འགྱུར། ཇི་ལྟར་ ན་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་དཔག་ཏུ་མེད་པའི་གཞན་གྱི་སེམས་ཤེས་པ་ལ་སོགས་པ་ཅན་ལ་ཡང་སྨོད་པར་འགྱུར་བས་དེའི་ཕྱིར་ཐ་དད་པར་འཛིན་པ་བཞིན་ཐ་མི་དད་པར་འཛིན་པ་ཡང་ཐོང་ཤིག་།དེ་འདི་ལྟར། གང་ལས་ཐ་དད་མཐོང་བ་དང་། །མ འདྲེས་ཐ་མི་དད་པར་ཤེས།།ཐ་དད་ཐ་མི་དད་དག་ལས། །གཞན་པའི་དངོས་དང་དངོས་འཛིན་མེད། །ཅེས་ཏེ། གང་དུ་ཡང་མེད་དོ། །དོན་དམ་པར་ནི་དངོས་པོ་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པ་ཐ་དད་པའམ་ཐ་མི་དད་རྣམས་མེད་དེ་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པའི་ཕྱིར་ན་ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གཉི་ག་ མེད་པའོ།།དེ་ཉིད་སྤྲོས་པ་དེས་རིག་པའི་ཕྱིར་རོ། །བདེན་པ་ཉིད་ལ་ནི་གཟུང་བ་ལ་སོགས་པ་དང་གཞན་པའི་བྱེ་བྲག་གི་བདེན་པ་དང་མི་བདེན་པ་ལ་སོགས་པའི་སྤྲོས་པ་དང་བྲལ་ཞིང་མེད་པས་དེ་ལ་མི་སྲིད་དོ། །དེ་ཉིད་ཀྱིས་ན་རང་དང་གཞན་གསལ་བའི་ལྡོག་པའི་མ་བརྟགས་ན་ཉམས་ དགའ་བས་མྱོང་བའི་བདག་ཉིད་ཀྱི་བྱེ་བྲག་གཞན་གསལ་བ་ནི་རིགས་པ་ཁོ་ནའོ།

这段藏文的中文直译如下：
无二之前后无经验体性无相而说的佛教徒不承许无他相续之说，如同无自性之声义蓝等，因无他相续之明了故说无，应成与无显现梵天无差别。遍散境相即是分别自性唯明了梵天无二是胜义谛，此岸阶段为无明所遍覆，于彼常遍主等差别串习，穷尽一切无明后，从彼差别所生此中成明了，此是吠陀宗义。
若他相续不可能，则无大悲布施等善资粮等，于何处修集福慧资粮成就士夫最胜义。如何于诸如来知无量他心等者亦成诽谤，是故如舍异执亦当舍一执。如是：
由见差别及，
不杂知无别，
异同二者外，
无实及实执。
即于何处亦无。胜义中无实法所取能取异同诸法，以无自性故一切法二俱无。即由彼戏论能知故。于真实中离所取等及异品差别真实不真实等戏论而无，于彼不可能。即由此故，自他明了返体未观察则悦意经验自性差别他明了唯是正理。


།བེམས་པོ་ལས་ལྡོག་པ་ཙམ་གྱིས་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་རང་གི་རིག་པའི་ངོ་བོར་ཡང་ཐ་སྙད་བྱེད་དེ་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཡང་རྣམ་པར་ཆད་པའི་སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པ་ཅན་གྱི་ཕྱི་རོལ་ཉིད་ཀྱི་དངོས་པོར་མ་བརྟགས་ན་ཉམས་དགའ་བ་དེ་ ནི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མེད་པའི་ཤེས་པ་དེས་ངེས་པར་འགྱུར་ལ།རྣམ་པར་རྟོག་པས་ནི་བདེན་པ་ལ་སོགས་པ་ཉིད་དུ་སྒྲོ་འདོགས། སྒྲོ་བཏགས་ནས་ཡང་ཐ་སྙད་རབ་ཏུ་འཇུག་པ་པོའི་བྱེད་པ་སྟེ། རྗོད་བྱེད་དང་ལྡན་པའི་རྗོད་བྱེད་སྦྱོར་བའི་སྦྱོར་བྱའི་དོན་གསལ་བར་མ་ངེས་པ་ནི་རྣམ་པར་རྟོག་ པའི་རྣམ་པར་འཇོག་ལ།རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཉིད་ལ་དམིགས་པ་དང་མངོན་པར་རློམ་པ་ལ་སོགས་པ་ནི་རྣམ་གྲངས་ཏེ། དེ་ཉིད་ཀྱིས་ཁོ་ན་ཉིད་མིན་པར་སྒྲོ་བཏགས་ནས་ཕྱིན་ཅི་ལོག་པས་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དང་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་མིན་པ་གཏན་ལ་མ་ཕེབས་ནས། ཐེ་ཚོམ་དང་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་མཐའ་གཅིག་པའི་ ཡུལ་གྱི་ཕྱིར་ངེས་པ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་རྣམ་པར་གཞག་པར་རིག་པར་བྱའོ།།དེ་ཉིད་ལ་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཕྱི་རོལ་གྱི་དངོས་པོས་གནས་པ་འདི་ཐམས་ཅད་དང་གཞན་གྱི་སེམས་ཡོད་པ་ཉིད་ནི་ཁ་ན་མ་ཐོ་བ་མེད་པའོ། །ཐོག་མ་མེད་པའི་སྲིད་པ་ནས་གོམས་པའི་ཐ་སྙད་ཀྱི་བག་ཆགས་ཀྱི་དབང་གིས་ན་ བྱིས་པ་དང་བུད་མེད་ལ་སོགས་པ་དང་།ཡང་འཇིག་རྟེན་པས་སྐྱེས་བུ་ལ་སོགས་པ་ཅན་དུ་མངོན་སུམ་ཉིད་ཀྱི་སེམས་པ་དང་སེམས་པ་མེད་པ་དང་བདེན་པ་དང་མི་བདེན་པ་ལ་སོགས་པ་ཉིད་དུ་ཡོངས་སུ་གཅོད་ཅིང་། མྱུར་དུ་འཁྱུད་པ་དང་བརྡེག་པ་ལ་སོགས་པའི་དོན་ལ་ཉེ་བར་འཇུག་ལ། ཐོས་ པ་ལ་སོགས་པས་ཐེ་ཚོམ་མི་སྐྱེ་བ་ཉིད་དུ་གཞན་གྱི་སེམས་རྗེས་སུ་དཔག་སྟེ།དེ་ལྟར་ཡང་འདོད་པའི་སེམས་ཀྱི་དེ་མ་ཐག་ཏུ་ཚིག་གི་བརྗོད་པའི་བྱ་བ་སྟོན་ལ་དེ་མེད་པ་ན་མི་སྟོན་པའི་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་དང་ལྡོག་པའི་བདག་ཉིད་ཅན་དུ་འདོད་པའི་སེམས་དང་ལྷན་ཅིག་པས་ཚིག་ཏུ་བརྗོད་པ་ལ་སོགས་པས་ རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་དངོས་པོར་རྟོགས་པའི་བདག་ཉིད་ཀྱིས་དེའི་འདོད་པའི་སེམས་ཀྱིས་མྱོང་བའི་དུས་སུ་རྣམ་པར་ཆད་པའི་ཚིག་གིས་བརྗོད་པ་ལ་སོགས་པ་མཐོང་ནས་དེའི་རྒྱུར་གྱུར་པའི་འདོད་པའི་རྗེས་སུ་དཔོག་པར་བྱེད་པས།རྒྱུད་གཞན་ལ་གནས་པ་སྟེ། ཚད་མ་དང་གཞལ་བྱའི་དངོས་པོ་ ཐམས་ཅད་ནི་ཀུན་རྫོབ་པས་ན་ཡང་དག་པའི་ཀུན་རྫོབ་ལ་བརྟེན་པ་ཉིད་དུ་བྱ་སྟེ།གཞན་དུ་ན་ནི་ཐམས་ཅད་འགྲུབ་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་ཡང་རྨི་ལམ་ལ་སོགས་པ་བཞིན་དུ་ཇི་ལྟར་འདོད་པའི་དོན་ཀུན་ཏུ་ཐོབ་པ་ཙམ་གྱི་དོན་དམ་པར་ནི་མ་ཡིན་པ་ཅན་གྱི་དངོས་པོའི་ཡུལ་ཉིད་ནི་ཐ་སྙད་ པའི་ཚད་མར་རྣམ་པར་གཞག་པ་ལས་གཞན་དུ་ནི་མིན་ནོ།།དེ་ལྟར་ཡང་བཤད་པ། འདི་ལྟར་ཀུན་དུ་ཐ་སྙད་ནི། །ཚད་མ་ཡི་ནི་མཚན་ཉིད་དོ། །ཞེས་སོ།

这段藏文的中文直译如下：
仅以区别于无情而于世俗中亦假名为自证体性，于世俗中亦未观察具有决定蓝等之外境实体之悦意者，由无分别知得以决定。分别则增益为真实等，增益后复是言说趣入者之作用。具能诠之能诠相应所诠义未明确决定者，安立为分别相，分别自身所缘及增上慢等是异名。即由彼非真实增益后，颠倒未抉择真实与非真实，应知安立疑惑及真实一向境之决定等。
于彼世俗中外境实体此一切及他心之有，实无过失。以无始轮回串习言说习气力故，于愚童及女人等，复由世间于士夫等，以现量自身思及无思、真实不真实等而遍计度，速疾趋入拥抱打击等义。由闻等无生疑惑而比度他心，如是亦欲心无间显示语言表述作用，彼无则不显示，随顺及返体性之欲心俱起语言表述等，由因果实体了知体性，于彼欲心领受时见决定语言表述等，而推度其因之欲求。
住于他相续，一切量与所量事物皆是世俗，故应依止真实世俗，否则一切皆应成立故。如是亦如梦等，唯得随欲诸义，胜义中非有之事物境，除安立为名言量外更无他法。如是亦说：
"如是一切言说，
即是量之相。"


 །འདིར་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཡང་ཇི་སྲིད་དུ་བསྒྲུབ་བྱ་དང་སྒྲུབ་བྱེད་དུ་གནས་པ་དེ་སྲིད་དུ་ཚུལ་གསུམ་པའི་རྟགས་ཉིད་ཀྱིས་བསྒྲུབ་པར་ བྱ་བ་ཡོད་པའམ།དགག་པ་འགྲུབ་སྟེ་ཕྱོགས་ཆོས་དང་འབྲེལ་པས་ཚུ་རོལ་མཐོང་བ་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང་མངོན་སུམ་གྱི་རྟགས་འཛིན་པར་བྱེད་ན་ཀུན་རྫོབ་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་གཟུང་བར་འགྱུར་ལ། ཚུ་རོལ་མཐོང་བ་རྣམས་ཀྱིས་དངོས་པོའི་ངོ་བོ་ལ་གོམས་པའི་མངོན་སུམ་དུ་ནི་མི་མྱོང་བའི་ཕྱིར་ རོ།།འོ་ན་འཆད་པར་འགྱུར་བའི་རྗེས་སུ་དཔག་པས་སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱི་རང་བཞིན་ལ་གནོད་པའི་ཕྱིར་ཇི་ལྟར་ན་དེ་རྣམས་ལ་མངོན་སུམ་གྱི་ཚད་མ་ཞེ་ན། ཀུན་རྫོབ་པའི་དངོས་པོའི་ངོ་བོ་རྣམས་ལ་དེས་མི་གནོད་དེ། ཅུང་ཞིག་བསྒྲུབ་བྱ་ཁོ་ན་ལ་དེ་ལྟར་སྒྲོ་བཏགས་པའམ་བདེན་ པའི་རྣམ་པ་ཁོ་ན་བཟློག་བྱའི་ཕྱིར་རོ།།ཐ་སྙད་པའི་མངོན་སུམ་གྱི་སྤྱོད་ཡུལ་གྱི་དོན་ནི་རྨི་ལམ་ལ་སོགས་པ་བཞིན་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ངེས་པར་བྱེད་པ་ལ། བྱིས་པ་རྣམས་ཀྱིས་དོན་དམ་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ལ་སོགས་པ་སྒྲོ་འདོགས་པ་ལ་རྗེས་སུ་དཔག་པས་གནོད་པར་འགྱུར་གྱི། མཐོང་ བ་ལ་སོགས་པའི་དོན་གྱི་ཐ་སྙད་ལ་ནི་མ་ཡིན་ནོ།།གང་མ་འཁྲུལ་པ་དེ་ནི་མངོན་སུམ་དེ་ལ་རྗེས་སུ་དཔག་པས་མི་གནོད་ལ་གནོད་པ་ནི་བདེན་པར་སྒྲོ་བཏགས་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པ་ལ་སྟེ། དེ་ལ་མ་འཁྲུལ་པ་དེ་མེད་ཅེས་པས་ན་མངོན་སུམ་ལ་སྐུར་པ་འདེབས་པར་ཐལ་བར་མི་འགྱུར་རོ། །དེ་ཡང་ ཆོས་ཐམས་ཅད་བདག་མེད་པར་སྒྲུབ་པ་ནི་གང་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བ་ལས་སྐྱེས་པ་དེ་དོན་དམ་པར་རང་བཞིན་གྱིས་སྟོང་སྟེ།དཔེར་ན་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའོ།

这段藏文的中文直译如下：
此处于世俗中，凡住于所立能立之时，皆由三相因相而成立有法或遮遣。由宗法及关联，诸凡夫亦能执取现量因相，则将取世俗无自性，然凡夫于事物自性串习现量中不能领受故。
若问：将说之比量损害蓝等诸法自性故，云何彼等有现量？答：不损害世俗事物自性，唯于所立如是增益或唯遮遣真实相故。
名言现量境义如梦等于世俗中决定，诸愚者增益胜义自性等，为比量所损，然非于见等义之名言。彼无错乱者，现量不为比量所损，所损者唯于真实增益等，彼中无无错乱故，不致诽谤现量之过。
又，证成诸法无我者，谓凡缘起所生，胜义中自性本空，如幻化。


 །རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བ་ལས་སྐྱེས་པའི་རྩོད་པའི་གནས་སུ་གྱུར་པའི་དངོས་པོ་རྣམས་ཀྱང་ངོ་ཞེས་པ་ནི་རང་བཞིན་གྱི་གཏན་ཚིགས་ཏེ། དེ་ཡང་བ་ལང་རྫི་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ལ་གྲགས་པས་ཆོས་ཅན་མ་གྲུབ་པ་མེད་ལ། དམིགས་པར་རུང་བ་མ་དམིགས་པ་ལས། གང་གང་དུ་དེ་བདེན་པར་དམིགས་པ་དེ་དེའི་འབྲས་བུ་ཞེས་རྗེས་སུ་འགྲོ་བའི་སྒོ་ནས་སམ། གཞན་རྣམས་ཡོད་པའི་མཐུ་དང་ལྡན་པའི་རྒྱུ་རྣམས་གང་མེད་ན་གང་མི འབྱུང་བས་དེ་དེའི་འབྲས་བུའོ་ཞེས་ལྡོག་པའི་སྒོ་ནས་ཀུན་རྫོབ་པའི་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་དངོས་པོར་གྲུབ་པ་ནི་ཀུན་རྫོབ་པའི་དེ་ཉིད་འཐད་ལ།སྔ་ནས་ཡོད་པའི་ཆོས་ལ་བྱེད་པ་པོ་ཉིད་དང་། བྱ་བ་དག་གི་བྱེད་པ་པོ་གཅིག་པ་ཉིད་ནི་བརྟགས་པ་སྟེ། རྒྱུ་དང་རྐྱེན་ཚོགས་པའི་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པ་ ལས་སྐྱེ་བར་འགྱུར་བ་ལ་ནི་ཆོས་ཞེས་བརྗོད་དེ།སྐྱེ་བའི་ཆོས་ནི་ཆོས་གཞན་ལ་བརྟེན་ནས་བདག་ཉིད་ཐོབ་ལ། དེ་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་གསུངས་ཏེ། འདི་ཡོད་པ་ལས་འདི་འབྱུང་བ་དང་འདི་སྐྱེས་པས་འདི་སྐྱེ་བར་འགྱུར་ཞེས་པས་ནི་འགལ་བ་མེད་དེ་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ལ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །མ་ ངེས་པ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ་དོན་དམ་པའི་རང་བཞིན་གྱི་སྐྱེ་བ་མི་འཐད་པའི་ཕྱིར་དང་།མི་སྦྱོར་བ་ནི་འཐད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དོན་དམ་པར་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་དངོས་པོ་གྲུབ་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །མ་གྲུབ་པ་ནི་དོན་དམ་པར་ཤེས་པའི་བདག་ཉིད་ཀྱིས་བདག་ཉིད་ལ་འཛིན་པ་ལ་སྦྱོར་བར་མི་འཐད་པའི་ ཕྱིར་རོ།།རང་རིག་པའི་ཤེས་པ་རྣམས་ཀྱང་རང་རིག་པ་ཙམ་དུ་བྱ་བས་སྔ་མ་དང་ཕྱི་མའི་དངོས་པོ་གང་དུ་ཡང་མི་འཛིན་པའི་ཕྱིར་རྒྱུད་གཅིག་ཉིད་དུ་བཏགས་པས་དངོས་པོར་མེད་པའི་ཕྱིར་དང་། རྒྱུ་ཐ་དད་པ་ཅན་རྣམས་ཀྱང་ཕན་ཚུན་མི་རིག་པའི་ཕྱིར་དང་། དམིགས་པའི་དུས་སུ་ཡང་རྒྱུ་དང་ འབྲས་བུར་མངོན་པར་འདོད་པ་དག་འགེགས་པའི་ཕྱིར་རོ།།རིམ་གྱིས་འབྱུང་བའི་བློས་སྔ་མ་དང་ཕྱི་མའི་དངོས་པོ་ཉམས་སུ་མྱོང་ནས་དེའི་རྗེས་ལ་དེ་ལ་སེམས་རྣམ་པ་ཅན་གྱི་བློས་རྗེས་སུ་མཚམས་སྦྱོར་བས་སྔ་མ་ཁྱད་པར་ཅན་དུ་འདུས་བྱས་པའི་སྒོ་ནས་སྔ་མ་དང་ཕྱི་མའི་དངོས་པོ་རྟོགས་པ་ཉིད་དང་ རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་དངོས་པོ་རྟོགས་པ་ཉིད་དེ་ཞེས་བྱ་ཞེ་ན།།དེ་ནི་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདག་ཉིད་དུ་འགྱུར་ཏེ་ཀུན་ཏུ་མྱོང་བའི་དུས་ཀྱི་རང་གི་ངོ་བོ་ཙམ་རིག་པ་སྟེ། གང་དུ་འདི་ཉིད་རྣམ་པར་གཞག་པ་མེད་པས་དེ་ཉིད་ལ་མངོན་སུམ་གྱིས་ནི་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་དངོས་པོར་གྲུབ་པ་མེད་དོ།

这段藏文的中文直译如下：
缘起所生诸争论事物亦然，此为自性因。此于牧牛人等所共知，故无所立不成。由应见而未见，凡于何处真实所见，彼即彼果，以随行门或诸余具有力因，若无何者则何不生，彼即彼果，以返遮门，世俗因果事物成立，世俗真实应理。
先有法中作者性及业之作者一性是假立。由因缘和合缘起而生者，名为法。生法依他法而得自体，此为世尊所说。由此有故彼生，由此生故彼生，无相违过，以于同品有故。亦非不定，以胜义自性生不应理故，不相应理应理故。胜义中因果事物不成立故。不成者，以胜义中识自性执自不应理故。
诸自证识仅以自证为事，于前后事皆不执取，故假立一相续而无实故。具异因者亦互不了知故。于所缘时亦遮止许为因果者故。
若谓：次第生起之智，经验前后事已，其后以具相心智相续结合，由前者成特殊门中，了知前后事性及因果事性。
答：彼成世俗自性，唯了知普遍经验时自性，于彼中无此安立故，于彼现量不成因果事。


 །དེ་ཉིད་ཀྱིས་ ནི་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ཡང་མེད་པ་སྟེ།གང་ཡང་ཇི་ལྟར་འབྲས་བུ་སྐད་ཅིག་ལ་རང་གི་རྒྱུའི་སྐད་ཅིག་གི་དངོས་པོ་མཐོང་ལ་དེ་མེད་ན་དེ་དེའི་རྒྱུའི་སྐད་ཅིག་དང་དུས་མཉམ་པའི་དངོས་པོ་མ་ལུས་པ་སྣ་ཚོགས་པར་གྱུར་པའི་སྐད་ཅིག་མའི་དངོས་པོ་ཡང་མཐོང་ལ་དེ་མེད་ན་མི་མཐོང་ཞེས་པ་ནི་དེའི་རྒྱུ་ ཉིད་དུ་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་ན།རྒྱུད་གང་ཞིག་གི་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་དངོས་པོ་ནི་རིགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། འདིར་ནི་དོན་དམ་པ་པའི་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་དངོས་པོའི་སྒྲུབ་པའི་སྐབས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྐད་ཅིག་མ་ལས་གཞན་པ་ཡང་དོན་དམ་པ་པའི་རྒྱུ་ནི་མ་གྲུབ་ལ། རྟག་པའི་དོན་ནི་རྒྱུ་དང་འབྲས་ བུའི་དངོས་པོར་མེད་པས་མངོན་སུམ་གྱིས་ལྷན་ཅིག་གཟུང་བར་མི་ནུས་པ་ཉིད་པས་བདག་དང་དབང་ཕྱུག་ལ་སོགས་པའི་འབྲས་བུའི་བདེ་བ་ལ་སོགས་པར་ནི་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་གྲུབ་པ་མེད་ལ།བདེན་པ་དེ་དང་མ་བྲལ་བར་གང་དུ་ཡང་བདེ་བ་མི་སྐྱེའོ། །དེ་ལ་ལྡོག་པ་ཡང་མེད་དེ། རྟག་པ་ཉིད་ཀྱིས་ལྡོག་པ་ཅན་མིན་པའི་ ཕྱིར་རོ།།དེའི་ཕྱིར་ན་དོན་དམ་པར་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་དངོས་པོར་གྲུབ་པའི་ཚད་མ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །གང་ཡང་དོན་དམ་པ་པའི་འབྲས་བུའི་སྐྱེད་པ་པོ་རང་ལས་སམ་གཞན་ལས་སམ་གཉི་ག་ལས་སམ་གཉི་ག་མ་ཡིན་པ་ལས་སམ་རྒྱུ་མེད་པ་ལས་གྱུར་ཏེ། དེ་ལ་ཐོག་མ་མེད་ པ་ནས་ཡོད་པ་དང་མེད་པའི་དངོས་པོའི་བདག་ཉིད་ལ་ནི་རྒྱུ་ཉིད་མི་འཐད་ལ།མེད་པ་ནི་མོ་གཤམ་གྱི་བུའི་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་བཞིན་དུ་མེད་ཅིང་རང་ཉིད་མ་སྐྱེས་པ་ལ་རང་ལས་སྐྱེ་བ་ནི་མེད་ལ། རྫོགས་ཀྱང་ཆ་ནས་མེད་པར་སྐྱེས་པས་ན་སེམས་པ་བཞིན་རང་ལས་ཇི་ལྟར་སྐྱེ་ བར་འགྱུར།གང་ཞིག་རྫོགས་པ་མིན་པས་གང་ཞིག་རྫོགས་པར་འགྱུར་བ་ནི་དེ་དེའི་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་སྦྱོར་བ་ནི་ཆེས་ཐལ་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཐམས་ཅད་དུ་ཡང་དངོས་པོ་རྣམས་ནི་གྲངས་ཅན་གྱི་འདོད་པས་རྟག་ཏུ་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་གནས་པའི་མངོན་པར་གསལ་ཏེ། མངོན་པར་གསལ་བར་བྱེད་ པ་རྣམས་ཀྱིས་མངོན་པར་གསལ་བར་རྟག་ཏུ་གནས་པའི་ཕྱིར་མངོན་པར་མི་གསལ་བ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པ་གཞན་མི་རིགས་པས།གསལ་བ་བྱེད་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཅུང་ཟད་མ་བྱས་པའི་ཕྱིར་ན། རྟག་ཏུ་ཡང་དངོས་པོ་རྣམས་ཐམས་ཅད་རྟག་ཏུ་མངོན་པར་གསལ་བ་ལ་སོགས་པར་ཐལ་བ་ནི་བཟློག་པར་ དཀའོ།།གཞན་ཡང་གང་དུ་གང་རང་ལས་སྐྱེ་བ་ལ་ནི་ཡུལ་ལ་སོགས་པ་ངེས་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། གཞན་ལ་ལྟོས་པའི་འདི་གཞན་ལས་སྐྱེ་བར་གྱུར་པའི་ཉེ་བར་མཁོ་བ་མེད་པ་ལ་ལྟོས་པ་ནི་རིགས་པ་མི་ཡིན་ཞིང་ལྟོས་པར་བྱ་བ་ནི་རྟག་ཏུ་ཉེ་བའི་ཕྱིར་རྟག་ཏུ་འདི་ཉིད་སྐྱེ་བར་འགྱུར་རོ།

这段藏文的中文直译如下：
由此亦无比量。若如何见果刹那中自因刹那事，彼若无则不见与彼因刹那同时之一切种种刹那事，此即成彼因故。任何相续之因果事皆不应理，此中是胜义因果事成立之时故。
除刹那外，胜义因亦不成立。常法无因果事，故现量不能同时取，故我与自在等之果乐等无随行成立。离彼谛时任处不生乐。于彼亦无返遮，以常性故非有返遮故。
是故胜义中因果事成立之量全无。又胜义果之能生，为从自生、从他生、从二生、非二生、无因生。其中无始有无事体性中因性不应理。无者如石女子随行般无，自身未生中无从自生。圆满亦从无分生故，如思维，如何从自生？以不圆满故成圆满者，彼成彼体性之相应极过失故。
于一切处，诸事依数论所许常住自性而显现。由诸能显现者常住显现故，不显现等余相不应理。由显现者无所作故，一切诸事常时显现等过难以遮止。
复次，若于何处何者从自生者，则境等不决定。此依他故从他生之所需无有，依止不应理，所依常近故常生此。


 །དེ་ཉིད་ཀྱིས་ ན་ཐ་སྙད་དུ་ཡང་རང་ལས་སྐྱེ་བ་མི་སྲིད་ལ།གཞན་ལས་ནི་དུས་སྔ་མ་དང་ཕྱི་མའི་དུས་དག་ངོ་བོ་གཅིག་པར་མངོན་པར་འདོད་པས་རྟག་པ་ལ་སྐྱེ་བའི་ཐ་སྙད་ཀྱང་མི་རིགས་ཏེ། རྟག་པ་ལ་རིམ་དང་ཅིག་ཅར་གྱི་བྱ་བ་བྱེད་པ་ཉིད་མེད་པའི་ཕྱིར་ན། དེ་ལ་ཚད་མས་གཞན་དུ་ཉེ་བར་བརྗོད་པས་ཅི་ ཞིག་བཏགས་པ་འཐད་དེ།དེའི་རྟག་པ་ནི་ནུས་པ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བའི་ངོ་བོ་རི་བོང་གི་རྭ་དང་ཁྱད་པར་མེད་དེ། དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བ་ཉིད་ནི་དངོས་པོ་མེད་པའི་མཚན་ཉིད་དོ། །མི་རྟག་པ་སྐད་ཅིག་མའི་དངོས་པོ་ལ་སྐྱེ་བར་ཡང་མི་རིགས་ཏེ། མི་རྟག་པའི་དངོས་པོ་ནི་ སྐད་ཅིག་མས་གནས་པའི་ཆོས་ཉིད་གཞན་དུ་འཐད་པས་བྱས་སོ།།དེ་འདས་པ་ལས་མི་སྐྱེ་སྟེ། འདས་པ་མེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་ན་རྒྱུ་མེད་པ་ལས་སྐྱེ་བར་འགྱུར་བས་སོ། །མ་འོངས་པ་ལས་ཀྱང་མིན་ཏེ། མེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་འབྲས་བུ་བསྐྱེད་པ་ནི་ནམ་མཁའི་མེ་ཏོག་ལ་སོགས་པ་ བཞིན་ནོ།།ད་ལྟར་བྱུང་བས་ཀྱང་མིན་ཏེ། དེའི་ཡང་སྐྱེད་པར་བྱེད་པའི་འབྲས་བུ་དང་དུས་མཉམ་པའམ་དུས་ཐ་དད་པ་སྟེ། དང་པོ་ནི་མིན་ཏེ། འབྲས་བུ་བསྐྱེད་པའི་སྔོན་དུ་རྒྱུ་མེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་རི་བོང་གི་རྭ་བཞིན་དུ་ནུས་པ་ལ་སྦྱོར་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གང་ཡང་རྒྱུའི་བདག་ ཉིད་ཐོབ་པའི་དངོས་པོ་དེས་འབྲས་བུ་ཡང་དེ་དང་དུས་མཉམ་དུ་དེས་རྫོགས་ཤེ་ན་ནི།གང་གང་གི་རྒྱུ་ལ་དུས་ཐ་དད་པས་ཀྱང་ལམ་མངོན་པ་མིན་དེ་འདས་པས་མ་འོངས་པ་སྐྱེད་པ་ལ་སྦྱོར་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ནས་རྒྱུ་ཡོད་པའི་སྐད་ཅིག་མ་གཉིས་པ་ལ་སྐད་ཅིག་མས་བར་ཆོད་ པར་འབྲས་བུ་ཡོད་པ་ཉིད་དུ་སྐྱེད་ན་དེ་ལ་ཡང་རྒྱུ་མེད་དེ་སྐད་ཅིག་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ན།དེ་ལྟར་ནི་རྒྱུ་སྐད་ཅིག་ཏུ་ཡོད་པས་འབྲས་བུ་དུས་གཞན་གྱིས་བར་མ་ཆོད་པར་ཨུ0f37འབྲས་བུའི་ནང་དུ་ཕྲ་མོར་གྱུར་པའི་དུས་གཞན་ནི་མེད་པས། དུས་གཅིག་ཏུ་འགྱུར་རོ། །ཆ་ཤས་མེད་པའི་སྔ་མ་ད ཨང་།ཕྱི་མའི་སྐད་ཅིག་མ་དག་ནི་ཐམས་ཅད་ཀྱི་བདག་ཉིད་ཀྱིས་ཀུན་ཏུ་རེག་པས་དེའི་ཡང་སྐད་ཅིག་མ་གཅིག་གི་ནང་དུ་སྐད་ཅིག་མ་ཐམས་ཅད་འདུས་པས་བསྐལ་པ་ཡང་སྐད་ཅིག་ཙམ་དུ་འགྱུར་ཏེ། རྡུལ་ཕྲ་རབ་རྣམས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་བདག་ཉིད་ཀྱིས་ཀུན་ཏུ་སྦྱོར་ན་གོང་བུ་ཡང་རྡུལ་ཕྲན་ཙམ་དུ་འགྱུར་ བ་བཞིན་ནོ།།དེའི་ཡང་ཇི་ལྟར་དངོས་པོ་རྣམས་ཀྱི་ཡུལ་རིམ་གྱིས་སྣང་བའི་ཀུན་རྫོབ་པའི་ཚད་མས་གནོད་པའི་ཕྱིར་ལ་དེ་ལྟར་དུས་ཀྱི་རིམ་པ་ལ་ཡང་འགྱུར་ཏེ། རྨི་ལམ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་སུ་བསྐལ་པ་ལ་སོགས་པའི་སྣང་བ་བཞིན་ནོ།

这段藏文的中文直译如下：
因此，即使在世俗中自生也不可能。从他生者，前后时间体性为一而显现所许，于常法立生名言亦不应理。因常法无次第与同时作用故，于彼以量说为他者有何可安立。彼常法与一切功能相离之体性，与兔角无别，与一切事相离即是无事之相。
于无常刹那事生亦不应理，无常事以刹那住法性他成故。不从过去生，以过去无故，将成无因生故。亦非从未来，以无故生果如空花等。现在亦非，彼复能生果或同时或异时。初者非理，生果之前因无故，如兔角无功能相应故。
若谓得因体性事与果同时圆满者，任何因以异时亦不显现，过去不能与未来生相应故。次于有因第二刹那以刹那间隔而有果生者，于彼亦无因，以是刹那故。如是因刹那有故，果不被他时间间隔，果内无微细他时，故成一时。
无分前后刹那以一切体性遍触，故彼一刹那中摄一切刹那，劫亦成刹那，如诸极微以一切体性遍合时，聚亦成极微量。
彼复如诸事境次第显现之世俗量所违故，如是于时序亦然，如梦等中劫等显现。


 །ཡུལ་གཅིག་པའི་སྐད་ཅིག་མས་བར་མ་ཆོད་པ་ལ་ཆ་ ཤས་དང་བཅས་པའི་ཕྱིར་དུས་ཀྱི་མཐའི་བར་ཉིད་དུ་དེའི་མཚན་ཉིད་ཉམས་པར་འགྱུར་ཏེ།དངོས་པོ་རབ་ཏུ་བཅོམ་པ་དངོས་མེད་དང་ལྷན་ཅིག་བར་མ་ཆོད་ཀྱང་དུས་གཅིག་པ་ཉིད་དུ་མི་འགྱུར་བས། དེ་ལྟར་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་དག་རྒྱུན་མ་ཆད་ཀྱང་དུས་མཉམ་མིན་ཞེས་པ་ནི་མི་འཐད་དེ། དངོས་པོ་མེད་པ་ནི་ གང་དུ་ཐ་སྙད་དུ་ཡང་ཡོད་པ་མིན་ཏེ།ཇི་ལྟར་སྔོན་པོ་ནི་ཡུལ་གཞན་དུ་ཡང་སྔོན་པོ་མིན་པ་ལས་ལོག་པ་རང་གི་རྒྱུ་ལས་སྐྱེས་ལ། དེ་ལྟར་དུས་གཞན་ལ་ཡང་ངོ་། །དངོས་པོའི་ངོ་བོ་ཉིད་འཇིག་པར་འགྱུར་བའི་འཇིག་པ་ནི་འདིར་ཡུལ་དང་དུས་དག་གི་ངོ་བོ་ལྡོག་པ་ཙམ་འབའ་ཞིག་ལ་ཐ་སྙད་དུ་བྱེད་པ་ ལས་ཅི་ཡང་མིན་ནོ།།འཇིག་པས་ན་འཇིག་ཅེས་པའི་མེད་པའི་བདག་ཉིད་ནི་དོན་དམ་པར་དངོས་པོ་མེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་དེ་ཉིད་དང་གཞན་ཉིད་སྤངས་པ་ཁོ་ན་སྟེ། དངོས་པོ་ལ་དངོས་པོ་མེད་དོ་ཞེས་པ་དངོས་པོ་དགག་པའི་ཐ་སྙད་ཙམ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་འདིར་བར་མ་ཆོད་པ་ལ་ སོགས་པ་ཅན་གྱིས་མ་ཡིན་ནོ།།རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་དག་ནི་དངོས་པོ་ཉིད་དུ་ཁས་ལེན་པས་བར་ཆད་པ་ལ་སོགས་པར་སེམས་པར་བྱ་སྟེ། དེ་ཉིད་ནི་དོན་དམ་པར་གཞན་ལས་སྐྱེ་བར་ཡང་རིགས་པ་མ་ཡིན་ལ། གཙོ་བོ་དང་དབང་ཕྱུག་དང་རང་དང་གཞན་ལས་སྐྱེ་བ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། སོ་སོར་བརྗོད་ པའི་སྐྱོན་མ་རུངས་པའི་ཕྱིར་རོ།།ཁ་ཅིག་དག་ཚེར་མ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱི་རྣོ་བ་ལ་སོགས་པའི་རྒྱུ་མ་མཐོང་བས་མེད་པ་ཉིད་བཞིན་དུ་དངོས་པོ་རྣམས་རང་བཞིན་གྱིས་སྐྱེ་བར་བརྗོད་དེ། དེ་ལ་མ་མཐོང་བ་ཉིད་དུ་མ་གྲུབ་སྟེ། དོན་དམ་པར་ནི་ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་མ་སྐྱེས་པའི་ཕྱིར་ལ། ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ནི་སྐྱེ་བའི་རྒྱུ་མེད་པ་ཅན་དུ་བསྒྲུབ་པ་མི་འགྲུབ་བོ། །གང་དུ་ཡང་ས་བོན་ལ་སོགས་པ་དག་ལས་ཚེར་མ་ལ་སོགས་པ་དག་སྐྱེ་བར་འགྱུར་བ་དེ་རྣམས་ཀྱི་རྣོ་བ་ལ་སོགས་པ་གང་དུ་རྒྱུ་མེད་པ་ཅན་ལས་མི་སྐྱེ་སྟེ། རྒྱུ་མེད་པ་ཅན་ཉིད་ལ་རྣོ་བ་ལ་སོགས་པའི་ཚེར་མ་ལ་སོགས་པ་ངེས་པར་འགྱུར ན་ཁྱད་པར་མེད་པས་དེ་ལྟ་ན་ནི་ཐམས་ཅད་ལ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་བདག་ཉིད་ཀྱིས་འགྱུར་ན།ས་བོན་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ནི་འཇིག་རྟེན་པ་ལ་མངོན་སུམ་ཉིད་དུ་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་དངོས་པོར་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་དམ་བཅའ་བ་མངོན་སུམ་དང་འགལ་བའོ། །གཏན་ཚིགས་ནི་གཞན་དག་ལ་བསྒྲུབ་པར་བྱ་ བ་ལ་ངེས་པ་བསྐྱེད་པར་ཁས་བླངས་པའི་ཕྱིར་རང་གི་ཚིག་དང་འགལ་བ་དང་གཞན་ལ་རྒྱུའི་རྐྱེན་གྱི་སྦྱོར་བ་དོན་མེད་པར་འགྱུར་རོ།

这段藏文的中文直译如下：
一境刹那无间断有分故，至时边际其相将坏，如极破坏之事物虽与无事无间断亦不成一时性。如是因果虽相续不断而非同时者不应理。无事于任何世俗中亦不存在，如青色于他处亦从非青返转从自因生，如是于他时亦然。事物体性成坏之坏，此中仅是境时体性返转而立名言，更无他义。
所谓坏故坏之无体性，胜义中以无事故唯离一异，于事说无事者仅是遮事名言。是故此中非有无间断等。因果二者许为事故，当思有间断等。胜义中从他生亦不应理，从胜性、自在天、自他生亦非理，以各别所说过患不当故。
有谓如未见刺等锐利等因故无，如是诸事自性生。于彼未见性不成立，胜义中一切法未生故，世俗中无因生不能成立。于何处从种子等生刺等，彼等锐利等于何处亦非从无因生。若无因性定有锐利等刺等，无差别故如是一切中当有一切体性。种子等于世间现量成立为因果事故，违背现量宗。因于他成立决定所许故，违自语且于他因缘相应无义。


།དེ་ལ་འདིར་རྒྱུ་མེད་པར་སྨྲ་བ་དག་ལ་ཐ་སྙད་དུ་ཡང་མངོན་སུམ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་གནོད་ལ། གང་ཡང་ཡོད་པ་ལ་འབྲས་བུ་སྐྱེ་བ་ནི་དེའི་ཆ་ཤས་མེད་པས་ གཞན་རྣམས་ཀྱིས་སྔར་མེད་པའི་ཁྱད་པར་མ་བསྐྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ།།མེད་པ་ལས་ཀྱང་མི་སྐྱེ་སྟེ། ཡོད་པ་དང་མེད་པ་དག་ཕན་ཚུན་འགལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །འོ་ན་མེད་ཅེས་པ་ཅི་ཞིག་ཡོད། ཅུང་ཞིག་གང་སྐྱེ་བར་འགྱུར་བ་དེ་སྔ་ན་མེད་ཅེས་པ་དེ་རྒྱུ་འདི་ལས་མེད་པར་སྐྱེ་བར་འགྱུར་ཞེས་པའི་ བྱ་བ་ནི་ཁྱད་པར་གཞན་གྱི་ཐ་སྙད་ལོ།།དེ་ལྟ་ན་ནི་དེ་ལྟ་བུའི་ལྟ་བ་ནི་བདག་ཅག་གིས་དགག་པར་མི་བྱེད་དོ། །སྒྲ་དོན་གྱི་སྒྱུ་མ་དང་རྨི་ལམ་ལ་སོགས་པ་ཡང་མི་འབྱུང་བ་འབྱུང་ལ། བྱུང་བ་ཡང་མ་བྱུང་བར་མཐོང་བའི་ཕྱིར་ན། གང་དུ་ཡང་ཀུན་རྫོབ་པའི་དངོས་པོ་རྣམས་སྒྱུ་མ་ལ་སོགས་ པ་བཞིན་དུ་སྐྱེས་ནས་གནས་པ་དེ་རྣམས་ལ་བདག་ཅག་གིས་སྒྲོ་བཏགས་པའི་རྣམ་པ་དགག་པ་ལ་འགལ་བ་ལས་བྱུང་བ་མེད་པས་སྒྲ་དོན་ཉིད་དུ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གཞན་དུ་ནི་མ་ཡིན་ནོ།།ཡོད་པ་དང་མེད་པ་ཉིད་ངོ་བོ་གཅིག་པ་ཉིད་དུ་མེད་དོ། །དངོས་པོ་དང་དངོས་པོ་མེད་པ་དག་འགལ་ བའི་ཕྱིར་རོ།།འགག་པ་དང་སྐྱེ་བ་ནི་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་དང་བཅས་པའོ་ཞེས་པའི་འདོད་པ་ནི་ཅི་ཡང་མིན་ཏེ། གང་ཡང་རྒྱུ་ལས་འཕོ་བའི་ཆ་དེ་ལ་རྒྱུ་གཞན་གྱི་བྱ་བ་མེད་ལ། གང་དུ་ཡང་བྱ་བ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བ་དང་བཅས་པ་ནི་མེད་པ་ཉིད་དེ། ཡོད་པ་དང་མེད་པའི་བྱེ་བྲག་དང་བྲལ་བའི་རྣམ་ པ་གཞན་ལ་སྐྱེ་བ་ཡང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ།ཕན་ཚུན་སྤངས་ནས་གནས་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་འདི་དག་ལ་ནི་རྣམ་པ་གཞན་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་མེད་པ་ལ་ནི་དངོས་པོའམ་དངོས་པོ་མེད་པར་དེའི་ངོ་བོ་མེད་པའི་ཕྱིར་དང་རྣམ་པ་གཞན་ཏེ་ཡང་ཡོད་པ་དང་མེད་པ་འདུས་པའི་ཕྱིར་རོ། ། དེ་ཉིད་ཀྱིས་ན་བསྟན་བཅོས་སུ་དེ་ཡོངས་སུ་བཅད་ཅིང་དེ་ལས་གཞན་པ་རྣམ་པར་བཅད་ནས་རྣམ་པ་དེ་ལས་གཞན་ནི་མེད་པ་གསལ་བར་བྱས་ཞེས་སོ། །དེ་ཉིད་དོན་དམ་པའི་ངོ་བོ་ལས་ལོག་པའི་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བ་ཉིད་དངོས་པོ་ལ་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་མེད་པ་ལ་སོགས་པ་དེས་ཁྱབ་པའོ་ཞེས་པས ཁྱབ་པ་གྲུབ་ལ།མ་ངེས་པ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། ཐ་སྙད་དུ་ནི་སྔགས་ལ་སོགས་པའི་རྐྱེན་གྱིས་སྒྱུ་མ་ལ་སོགས་པ་ཇི་ལྟར་སྐྱེ་བར་མཐོང་བ་ནི་གཉི་ག་ལ་གྲུབ་པའོ། །འོ་ན་ཁྱོད་ཀྱི་འདོད་པས་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་ལ་དངོས་པོ་ཉིད་ཙམ་བཀག་ན་དོན་གྱི་བྱ་བའི་ནུས་པའི་མཚན་ཉིད་ཁོ་ནའི་དངོས་པོའི་ མཚན་ཉིད་མེད་པས་འོན་ཀྱང་གསལ་བ་ཡང་ཡོད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན།དེ་ལ་ཐོག་མ་དགག་པ་ནི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ནི་སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པ་དོན་དམ་པར་ནུས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་སྟོང་པའོ།

这段藏文的中文直译如下：
于此，对说无因者，即使在世俗中也为现量等所破。若于有法生果，以其无分故，他者未生先前无之差别故。从无亦不生，以有无二者互相违故。
那么，所谓"无"是什么？稍有所生者，先前无，从此因无而生，此说乃是他差别之名言。如是，此等见解我等不破。声义幻梦等亦见不生而生，已生亦见未生故。于任何处世俗诸事如幻等生而住者，我等于遮除增益相中无有违害而生，唯是声义，一切他处则非。
有无二者非一体性，以事物与无事相违故。所谓灭与生具随行之主张毫无道理，任何从因转移之分，于彼无他因作用。于任何处亦无具前行之作用，离有无差别之他相中生亦不存在，以此等互相舍离而住之相中不可能有他相故。
自性无者，于事或无事中无彼体性故，及他相即有无和合故。由此，论中遍断彼已，遮除异彼已，明示无异此相。即彼离胜义体性之缘起性，于事中以自性无等彼所遍故，遍已成立。
亦非不定，世俗中以咒等缘如何见生幻等，于二者皆成立。若尔，依汝所许，于一切事遮除唯事性已，则无具有义用功能相之事相，然而明显性亦是有？对此，首先破除：识于青等相，胜义中以一切功能皆空。


 །ཀུན་རྫོབ་ཏུ་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བ་ནི་དངོས་པོ་མེད་པར་རང་རིག་པའི་མངོན་སུམ་ གྱིས་འགྲུབ་པས།དེས་གསལ་བའི་མཚན་ཉིད་ཅན་གྱིས་སེམས་ཅན་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་གསལ་བར་བྱེད་པ་ཡང་གསལ་བ་ཉིད་དུ་བདེན་པར་འགྱུར་ཞེས་པའི་གསལ་བའི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་དངོས་པོའི་ངོ་བོ་ཉིད་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ལ་སྒྲུབ་བྱེད་ དང་བྲལ་བ་སྟེ།དཔེ་དང་ཕྱོགས་ལ་མངོན་སུམ་གྱིས་གནོད་པས་གཏན་ཚིགས་མ་ངེས་པར་འགྱུར་ཞེས་བྱ་ཞེ་ན། དེ་ལྟར་མིན་ཏེ། དོན་དམ་པའི་མངོན་སུམ་ནི་ཇི་ལྟར་ཡང་གྲུབ་པ་མེད་ལ། གང་དུ་གསལ་བ་བདེན་པར་ཡོད་ཅེས་པ་ནི་གང་དུ་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་བཏགས་པ་ལ་སོགས་ པ་ཅན་དུ་འགྱུར་ལ།རང་གསལ་བའི་སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པ་ལ་ལྐོག་ཏུ་གྱུར་པས་ཐེ་ཚོམ་ཞེས་པ་ནི་བྱིས་པས་ཀྱང་བརྗོད་པར་མི་ནུས་སོ། །སྐྱེ་བ་ཉིད་དུ་ཤེས་ཤིང་མཐོང་ཡང་དེ་གང་དུ་གསལ་བ་མེད་པས་གནས་ཞེས་པ་ནི། རྣམ་པར་རིག་པར་སྨྲ་བ་རྣམས་ཀྱི་གྲུབ་མཐའ་སྟེ། དེ་གང་དུ་གཏན་ཚིགས་ལ་ཐེ་ཚོམ་ཟ་ན་ལྡོག་པའི་དོགས་པ་ཡང་མེད་དོ། །དེ་ནས་རིགས་པས་གང་གིས་དངོས་པོ་རྣམས་ཀྱི་དངོས་པོ་སྐྱེ་བ་ལ་གནོད་པར་འགྱུར་བ་དེ་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཡང་གནོད་པར་འགྱུར་བས། དེའི་གཏན་ཚིགས་མ་གྲུབ་པོ་ཞེ་ན། མིན་ཏེ། གང་གི་ཕྱིའི་རྒྱུ་ལ་སོགས་པ་སྐྱེ་བ བཞིན་དུ་འདིར་སྐྱེ་བ་ཐམས་ཅད་ཡུལ་དང་དུས་དང་རྒྱུའི་ཁྱད་པར་ལ་ལྟོས་པ་ཡང་ཁྱོད་ཀྱིས་ཀུན་རྫོབ་ཉིད་དུ་རྣམ་པར་གཞག་པར་བྱ་སྟེ།ཐོག་མ་མེད་པ་ནས་རང་རང་གི་རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་རྒྱུ་དང་རྐྱེན་གྱིས་ཕན་ཚུན་རྗེས་སུ་བསྐྱེད་ལ། དེ་ཡང་ཇི་ལྟར་ངེས་པར་རྣམ་པར་གཞག་པར་བྱེད་པ་ནི་དུས་ མཉམ་པའི་དུས་ཐ་དད་པ་གལ་ཏེ་རྣམ་པར་གཞག་པ་དེ་ལྟར་ནི་འགལ་བ་མེད་དོ།།སྐད་ཅིག་མ་མ་ཡིན་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པའི་སྐྱོན་ཡང་དེ་ལ་འཇུག་པ་མེད་དེ། སྒྲ་དོན་ལ་འགལ་བ་འཇུག་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྒྱུ་མ་དང་རྨི་ལམ་ལྟ་བུའི་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ནི་སྐད་ཅིག་མ་དང་སྐད་ ཅིག་མ་མ་ཡིན་པའི་ཆོས་སུ་མི་སྦྱོར་བའི་ཕྱིར་རོ།།གང་དུ་གཞན་དུ་འདུས་བྱས་པ་རྣམས་སྐད་ཅིག་མ་ཉིད་དུ་གསུངས་པ་དེ་ནི་བག་མེད་པ་རྣམས་འདུས་བྱས་དག་ལ་ཀུན་ཏུ་ཡིད་བྱུང་ནས་རིམ་གྱིས་བདག་མེད་པའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ལ་གཞུག་པའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་དོན་དམ་པར་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་ཀྱང་དངོས་ པོ་ཡུལ་དང་དུས་ལ་སོགས་པ་ངེས་པས་སོ་སོར་སྣང་ན་དེས་རི་བོང་གི་རྭ་ལ་སོགས་པ་ཡང་ཅིའི་ཕྱིར་ངེས་པར་མི་འགྱུར་ཞེ་ན།ཁྱོད་ལ་ཡང་འདི་འདྲི་བར་བྱའོ།

这段藏文的中文直译如下：
世俗中缘起性于无实法由自证现量而成立，故以彼明显相无有情故。其能显者若成为真实明显，则以明显相证成事物体性空性时，缺乏能立，以现量违害喻与宗故，因成不定，若作是说。
然非如此。胜义现量如何亦不成立，于何处说明显真实存在，即于何处所立成有假立等，于自明显青等相中成隐蔽故疑惑，即使愚者亦不能说。虽知见为生，然无明显住处，此乃唯识宗之宗义。于彼若对因生疑惑，则无有返体之疑。
其后，以何正理能害诸事物之事生，彼于世俗中亦成能害，故其因不成立？非也。如外因等生时，此处一切生皆依赖处所、时间、因之差别，汝亦当安立为世俗性。从无始以来，以各自随顺因缘互相随生，彼亦如何决定安立，即同时异时若如是安立则无相违。
非刹那等过失于彼亦不入，以于声义无有相违入故。如幻如梦诸法之体性不系属刹那与非刹那法故。于何处别说诸有为是刹那性者，为令放逸者对有为生厌离，渐入无我真实义故。
若谓：虽胜义无体性，然事物由处所时间等决定而各别显现，则兔角等何故不成决定？于汝亦当如是问。


 །རབ་རིབ་ཅན་ལ་སོགས་པ་ལ་ཡུལ་སྒྲ་དོན་ལ་སོགས་པ་དང་རི་བོང་གི་རྭ་ལ་སོགས་པ་དངོས་པོ་མེད་པ་ཉིད་མཉམ་ཡང་། ཇི་ ལྟར་ན་སྐྲ་ཤད་ལ་སོགས་པ་ཉིད་སྒྲ་དོན་དུ་སྣང་བར་འགྱུར་ལ།རི་བོང་གི་རྭ་ལ་སོགས་པ་མ་ཡིན། འདི་རབ་རིབ་ལ་སོགས་པ་ནི་རྒྱུའི་ནུས་པས་དེ་ལྟར་ངེས་ཤེ་ན། ཇི་ལྟར་དངོས་པོ་མེད་པ་ལ་ནུས་པ་ངེས་པས་མཐོང་བའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། གཞན་དུ་ཡང་རྒྱུའི་ནུས་པ་ངེས་པས་དེ་ལྟར་རྣམ་པར་ གཞག་པར་ངེས་པར་ཅིའི་ཕྱིར་མི་འདོད།ཤེས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་ན་རབ་རིབ་ཅན་ལ་སྐྲ་ཤད་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ལ་བདེན་པ་ཉིད་དུ་མི་རིགས་ཞེས་བརྗོད་པ་ཉིད་ན། ཤེས་པ་དང་ཤེས་བྱ་དག་ལས་གཞན་པའི་དངོས་པོའི་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་ཡང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །སྣང་བ་ཉིད་ཀྱི་སྐྲ་ཤད་ལ་ སོགས་པ་རྣམས་ནི་འཇིག་རྟེན་དུ་ཚད་མར་རབ་ཏུ་གྲགས་པ་ཉིད་ལ་དངོས་པོར་ནི་མེད་པ་ཉིད་དོ།།དེ་ཉིད་ཀྱིས་ན་གང་ཞིག་དོན་དམ་པར་མ་སྐྱེས་པ་དེ་ནི་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཡང་མི་སྐྱེ་སྟེ། དཔེར་ན་མོ་གཤམ་གྱི་བུ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་བཞིན་ལ་དོན་དམ་པར་དངོས་པོ་མ་སྐྱེས་ཞེས་པས་ཐལ་བར་ འགྱུར་བའི་གཏན་ཚིགས་ལ་སྒྱུ་མ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་གཟུང་བ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་གཏན་ཚིགས་མ་ངེས་པར་འགྱུར་བ་ལ་ནི་བཟློག་པ་ལ་ཡང་ཚད་མ་མེད་པས་ལྡོག་པ་ལ་ཐེ་ཚོམ་ཟ་ལ།དོན་དམ་པར་མེད་པས་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཡང་མེད་ན། ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པ་ནུབ་པར་འགྱུར་ལ། གང་ དུ་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཡང་མོ་གཤམ་གྱི་བུ་ལ་སོགས་པ་མི་སྐྱེ་བ་ནི་དེ་ལ་སོགས་པའི་ཚོགས་པ་དང་བྲལ་བ་ལ་སྟེ།དོན་དམ་པའི་རང་བཞིན་དང་བྲལ་བས་ནི་མ་ཡིན་ནོ།

这段藏文的中文直译如下：
虽然对于眼翳等人而言，境声义等与兔角等无实法相等，然为何发丝等显现为声义，而兔角等则不然？若说此眼翳等由因力如是决定，则如何于无实法中由决定能力而见？若尔，于他处亦何不许由因力决定而如是安立？
由识之体性，于眼翳者前发丝等不应为真实，如是说时，除识与所知外亦无有事物之体性。显现之发丝等于世间虽极成为量，然实无事物性。
正因如此，凡胜义中未生者，世俗中亦不生，如石女儿等。以"胜义中事物未生"为因之应成因，对幻等所取等成不定因时，于返体亦无有量故对返体生疑。若由胜义无故世俗亦无，则世俗谛将灭。
世俗中石女儿等不生，是由缺乏彼等之聚合，非由离胜义自性故。


 །འོ་ན་ཇི་ལྟར་གཏན་ཚིགས་མ་གྲུབ་པ་ལ་སོགས་པར་ཡོངས་སུ་སྤོང་བའི་ནུས་པ་མེད་དེ། དངོས་པོ་རྣམས་ཐམས་ཅད་རྟག་ཏུ་ ཡོད་པ་མིན་པ་ལ་དགག་པའི་སྦྱོར་བས་སྒྲོ་འདོགས་པ་ཉིད་ཀྱི་ངོ་བོ་དགག་པའི་སྦྱོར་བས་ཞེས་བརྟགས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་དགག་པ་ནི་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་གྲུབ་པ་ལ་བསྒྲུབ་པར་འགྱུར་བའི་དོན་མེད་ཅེས་པ་ནི་སྤང་དཀའོ་ཞེས་པ་ལ་མིན་ཏེ།ཚད་མས་གནོད་པ་ནི་བརྟགས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ལ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། རང་ རིག་པའི་མངོན་སུམ་ནི་དོན་དམ་པར་ཡོད་པའི་ཡོངས་སུ་གྲུབ་པའི་ངོ་བོའི་དངོས་པོ་རྣམས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་རྣམས་ལ་ཚད་མས་གནོད་ཅེས་པ་སྟེ།དེ་ཡང་བརྟགས་པའི་ངོ་བོ་ལ་གཞན་དུ་རིགས་པས་སྒྲོ་བཏགས་པ་དང་ལྡན་ནས་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་རིག་ པ་མིན་པས་གྲུབ་ལ་བསྒྲུབ་པ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ།འདིར་ཇི་ལྟར་སྒྱུ་མ་མཁན་གྱིས་ཤེས་པ་ལ་སྒྱུ་མའི་སྐྱེས་པ་དང་བུད་མེད་ལ་སོགས་པའི་ཡུལ་ལ་དེ་ཉིད་ལ་དེའི་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པས། དེའི་གཟུགས་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པར་འགྱུར་བ་དེ་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པ་མེད་པས་དབེན་པ་ཉིད་དུ་དམིགས་པའི་ ངེས་པ་བསྐྱེད་པའི་རྒྱུར་དེའི་ཡུལ་དུ་རྣམ་གཞག་བྱེད་པ་དེ་བཞིན་དུ་གཞན་ལ་མངོན་སུམ་ལ་རྟོགས་པ་དང་ལྡན་པ་རྣམས་ཀྱི་མཉམ་དུ་བྱུང་བའི་འཁྲུལ་པའི་རྒྱུ་མཚན་སྐྱེ་བར་བྱེད་ལ།དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དུ་དེའི་ངོ་བོ་མངོན་པར་ཞེན་པ་མེད་པར་ངེས་པའི་རྒྱུ་ཉིད་ཀྱིས་ན། དེས་དབེན་པའི་ཡུལ་རྣམ་ པར་གཞག་པའོ།།དེ་བཞིན་དུ་རྗེས་སུ་དཔག་པའི་ཤེས་པའི་ཡུལ་ནང་གི་སྒྲོ་བཏགས་པའི་དངོས་པོ་ཐུན་མོང་གི་ཡིན་ཡང་དངོས་པོ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་ལ་དམིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་དེའི་ཡུལ་ཡང་ཚད་མར་འདོད་དོ། །དེའི་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་ཀྱང་དེ་ཉིད་པས་ན་རང་གི་བདག་ཉིད་ལ་མི་འཇུག་པའི་ འགལ་བ་ཡང་མེད་དེ།སྤྱི་བོའི་ངོ་བོས་ཆོས་ཐམས་ཅད་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པར་རྣམ་པར་གཞག་པའི་ཕྱིར་ཏེ། དེ་ལ་སྤྱིའི་མཚན་ཉིད་ཉིད་ཀྱི་བློའི་ངོ་བོ་ནི་ནང་དུ་སོན་པའི་ཕྱིར་རོ།

这段藏文的中文直译如下：
那么，如何无力完全断除因不成等过失？对于诸事物非恒有，以遮遣相应而遮遣增益体性，以遮遣相应而遮遣分别体性，于所立已成而立则无义，此难难以遣除。然不然，以量损害是对分别体性，因为自证现量是对胜义中有之圆成实体性诸事物之体性以量损害。
又彼于分别体性以他理增益后，不了知为所取能取体性，故非成已成立。如同此处幻师知识对幻化男女等境，由彼中无彼体性，于彼色起执著时，由无执著而空性，缘定解生起之因，安立为彼境。如是于他现量具觉者等同时生起迷乱之因，由胜义中无彼体性执著决定之因故，安立为离彼之境。
如是，比量智之境虽是内增益共同事物，然以如实缘取之理，亦许彼境为量。虽无彼体性，然正因如此，于自体不入亦无相违，以总相体性安立一切法无体性故。于彼中总相之识体性趣入内故。


 །ཡོད་པའི་གཏན་ཚིགས་སྐད་ཅིག་མས་འཇིག་པའི་བློ་བཞིན་དུ། འོ་ན་སྒྲོ་བཏགས་པས་རྣམ་པས་སྟོང་ པའི་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ཁོ་ན་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པའི་སྒྲས་བརྗོད་ལ།དེའི་ཡང་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་མངོན་སུམ་གྱི་ཕྱིར་དེའི་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་གྱུར་པ་ལ་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་ཡང་མངོན་སུམ་གྱི་བུམ་པས་དབེན་པའི་ས་ཕྱོགས་བཞིན་དུ་དམིགས་པས་དེའི་བདག་ཉིད་དུ་གྱུར་པའི་བུམ་པས་ དབེན་པས་བྱིས་པས་དེར་དམིགས་པར་མི་བྱེད་ལ།འདིར་ཡང་དེ་ལྟར་མངོན་སུམ་གྱིས་དེ་ལྟར་དམིགས་པར་རུང་བའི་མཚན་ཉིད་མ་དམིགས་པ་ནི་མེད་པའི་ཐ་སྙད་དུ་རུང་བའི་ཕྱིར་ན། མེད་པ་ཉིད་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་ཅེས་པ་ལ་རྗེས་སུ་དཔག་པས་གནོད་ཅེ་ན། མིན་ཏེ། དངོས་པོ་རྣམས་ ལ་སྒྲོ་བཏགས་པའི་རྣམ་པས་དབེན་པ་ཉིད་ལ་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པར་བརྗོད་དེ།དེ་ལ་དངོས་པོའི་ངོ་བོ་སྐད་ཅིག་མ་བཞིན་དུ་གཟུང་ནས་འཛིན་ཀྱང་འཁྲུལ་བས་སྒྲོ་བཏགས་པ་མ་ཡིན་པའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཅན་གྱི་སྐྱེ་བ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པ་ལོག་པའི་ངོ་བོའི་ཕྱིར་ན། ཚུ་རོལ་མཐོང་བ་རྣམས་ཀྱིས་ ངེས་པར་མི་འགྱུར་ལ།དེ་འདིར་ངེས་པར་མི་འཐད་པའི་མངོན་སུམ་ཉིད་མེད་ལ་མངོན་སུམ་གྱིས་གནོད་པ་མེད་ལ། ངེས་པ་སྐྱེད་པ་བྱེད་པ་ཅན་ནི་མངོན་སུམ་དུ་བྱས་པའི་ཐ་སྙད་དུ་བྱེད་པའི་མཐོང་བའི་ལམ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་སུའོ། །དེ་ལྟར་གཟུང་བ་ཡང་ཐ་སྙད་དུ་མི་རུང་བའི་ཕྱིར་ གཟུང་བ་མེད་པས་བརྟགས་པ་སྟེ།འདིར་དམིགས་པའི་རིག་བྱར་མ་གྱུར་པ་ཉིད་ཡོད་པས་དེ་དེ་ལ་རྗེས་སུ་དཔག་པའི་གནོད་པ་མེད་དོ། །དོན་དམ་པར་ཞེས་པས་ཁྱད་པར་དུ་བྱས་པས་མ་བརྟགས་ན་ཉམས་དགའ་བའི་དངོས་པོའི་ངེས་པ་མ་བརྟགས་པས་ཡིད་ཆེས་པའི་གནོད་པ་ མེད་པ་ཉིད་དོ།།དེ་ཉིད་ཀྱིས་ན་འདི་ཐམས་ཅད་ལ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དགོངས་ནས་གསུངས་པ་སྟེ། གང་ཞིག་རྐྱེན་རྣམས་ཀྱིས་བསྐྱེད་དེ་ལ་སྐྱེ་མེད་དེ། །དེ་ཡི་སྐྱེ་བ་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་ཡོད་པ་མིན། །གང་ཞིག་རྐྱེན་ལ་རག་ལས་དེ་ནི་སྟོང་པར་བཤད། །གང་ཞིག་སྟོང་ཉིད་ཤེས་ པ་དེ་ནི་བག་ཡོད་ཡིན།།ཞེས་སོ།

这段藏文的中文直译如下：
如同有因刹那灭智，那么增益相空的色等唯以无自性声诠说，其色等自性现前故，成为其自性者中无自性亦如现前瓶所空之地方，由缘取彼体性成就之瓶空性，愚者不于彼缘取。此中亦如是，现量如是可缘之相不可得，是无之言说故，无性之无自性为比量所害耶？
不然，于诸事物离增益相即说无自性。于彼取事物自性如刹那，虽取执然由迷乱增益，非真实性之生等相违品体性故，诸凡夫不得决定。此中决定不应理之现量自体无故，无现量所害，而生起决定者，是于现量言说之见道等中。
如是所取亦不应言说故，无所取是分别。此中有非成所缘所知性故，于彼无比量所害。由胜义别相，若不观察则悦意之事物决定，由不观察信解无所害性。
正因如此，世尊观待此一切而说："若由诸缘所生彼无生，彼生无自性，若依缘者说为空，若知空性者即是慎行者。"


 །དེ་བཞིན་དུ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་རྟོགས་པ་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་རྗེས་སུ་དཔག་པ་བསམ་པའི་རང་བཞིན་ཅན་ནམ། སྒོམ་པའི་རང་བཞིན་ཅན་གྱིས་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་རབ་ཏུ་རྣམ་པར་འབྱེད་པའི་ཤེས་པས་ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་བུད་ཤིང་སྲེག་པ་ཉིད་ཀྱི་ རྗེས་སུ་ཐོབ་པ་སྟེ།དེ་ཡང་ཐམས་ཅད་དུ་ནི་འདི་ལྟར་དེས་སྒྲོ་བཏགས་པའི་ཆོས་ཀྱི་བུད་ཤིང་བསྲེགས་པས་རབ་ཏུ་ཞི་བ་རྣམ་པར་འབྱེད་པ་འབར་བས་བརྟགས་པ་ཉེ་བར་ཞི་བའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་མཆོག་ཏུ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་འགྲོ་བར་འགྱུར་ཏེ། དེ་ལྟར་ཡང་དབུ་མ་རྩ་བ་ལས། དངོས་དང་དངོས་ མེད་མཆོག་འཛིན་པ།།ཟད་པ་མྱ་ངན་འདས་ཞེས་བརྗོད། །ཅེས་ཏེ། རྣམ་པར་རྟོག་པ་མེད་པའི་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རྒྱུན་མུར་ཐུག་པ་མེད་པ་ནི་ནམ་མཁའ་ཇི་སྲིད་དུ་རྗེས་སུ་གནས་པ་ཁོ་ནའོ། །ཆོས་མཆོག་ལས་ཕྱིན་ཅི་ལོག་གི་བདག་ཉིད་ཀྱང་མོས་པ་ལ་སོགས་པས་རྗེས་སུ་ དཔག་པ་ལ་འཇུག་པས་མངོན་སུམ་དུ་བྱ་བ་ཐོབ་ནས་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀུན་དུ་འགྲོ་བ་སོ་སོར་རྟོགས་པ་ཞེས་པའི་རྗེས་སུ་དཔག་པས་བཀག་ཀྱང་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཉེ་བར་ཞི་བ་ནི་མ་ཡིན་ནོ།།བུད་ཤིང་མེས་ཟད་ལ་ཟད་པའི་གསེར་བཟང་པོ་བཞིན་དུ་སྟེ། དེ་ཉིད་ཀྱིས་ ན།དམིགས་པ་མེད་པས་རབ་ཏུ་ཞི། །ཞེས་པ་སྟེ། རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཅན་གྱི་བློ་ཞེས་པའི་དོན་ནོ། །བརྟགས་པའི་རྣམ་པ་ལ་སོགས་པའི་ཁྱད་པར་ལས་གཞན་པ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་རྟོགས་པའི་ཐབས་ཀྱང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པས། འདིར་ཡང་བསྒྲུབ་བྱ་དང་སྒྲུབ་བྱེད་ལ་སོགས་པའི་ཐ་སྙད་ཐམས་ཅད་ ཀུན་རྫོབ་ལ་ཀུན་རྫོབ་ཅི་ཞིག་ཅེ་ན།བརྗོད་པ་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པའི་དངོས་པོ་རྣམས་ལ་ངོ་བོ་ཉིད་ཅན་དུ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་པའི་རྣམ་པས་སྒྲོ་བཏགས་པ་ཅན་གྱི་འཁྲུལ་པའི་བློ་སྟེ། ཀུན་རྫོབ་ནི་འདིས་འདིར་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ལ་ཀུན་ཏུ་སྒྲིབ་པར་བྱེད་ཅིང་གཡོགས་པས་སོ། །དེ་སྒྲོ་བཏགས་པའི་དངོས་པོ་ལ་ཀུན་ རྫོབ་པ་ཞེས་བརྗོད་པའམ།བརྟག་ཏུ་མེད་པས་ཀུན་རྫོབ་སྟེ། ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ལ་དམིགས་པ་ལ་འཇུག་པའི་རྗེས་སུ་དཔག་པ་དེའི་སྟོབས་ལས་བྱུང་བ་ཅན་གྱི་བསམས་པ་ལས་བྱུང་བ་ཅན་གྱི་ཤེས་རབ་དང་བསྒོམས་པ་ལས་བྱུང་བ་ཅན་གྱི་མངོན་སུམ་གྱིས་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ནི་རྗེས་སུ་མ་ བརྟགས་པ་སྟེ།དེའི་རྒྱུ་མཐུན་པ་ནི་བརྟགས་པ་ཞེས་བརྗོད་ལ། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་དོན་ལ་རྒྱབ་ཀྱིས་ཕྱོགས་ནས་འདི་ཐམས་ཅད་ལ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་པའི་སྒྲ་དོན་གྱི་རྣམ་པས་འཛིན་པའི་ཤེས་པ་ནི་མ་བརྟགས་པ་སྟེ། རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་ནི་མ་ཡིན་ཞིང་རྣམ་པར་བརྟགས་ན་དངོས་པོ་མེད་པ་ ཙམ་ཡང་མ་ཡིན་ནོ།།དེ་གྲགས་པའི་ཕྱིར་འདི་ཐམས་ཅད་སྒྲ་དོན་གྱི་ངོ་བོ་ལས་མེད་པས་ཀུན་རྫོབ་པའོ།

这段藏文的中文直译如下：
如是与证悟真实性相顺之比量，或具思维自性或具修习自性，如实遍别知见烧尽一切诸法薪火而获得。彼亦于一切处如是，由烧尽彼增益法薪，以极寂静遍别炽燃，而近寂相之殊胜涅槃趣向。如《中论根本》云："执著有无胜，灭尽说涅槃。"
无分别出世间智慧相续无穷尽，唯随住如虚空际。从胜法颠倒自性亦由胜解等入比量，获得现前后，遍行法界各别了知之比量虽遮，然出世间智慧非近寂。如薪尽火灭及精炼之上金，故说："无所缘极寂"，此即有分别慧之义。
除分别相等差别外，无有其他证悟真实性方便，故此中所立能立等一切言说皆世俗。于世俗何为世俗耶？说无自性诸事物上增益为有自性，颠倒相增益之迷乱心，世俗于此遍覆真实性故。彼增益事物说为世俗，或不可观察故为世俗。
缘无颠倒真实性而入之比量，从彼力所生之思所生慧及修所生现量，不观察真实性。其随顺因说为分别，背离真实义于此一切，以颠倒声义相执取之知是无观察，非无分别智，若观察亦非唯无事物。由彼成立故，此一切从声义体性无故为世俗。


 །ཡང་ན་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པས་ཡིད་ཆེས་པས་ཀུན་རྫོབ་སྟེ། འཇིག་རྟེན་ལ་རབ་ཏུ་གྲགས་པའི་དོན་འདི་ཐམས་ཅད་ཀུན་རྫོབ་ཉིད་དུ་མཐར་ཐུག་པའི་ཕྱིར་ལ། ཅུང་ཞིག་ཤིན་ཏུ་ལྐོག་ ཏུ་གྱུར་པའི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་སོ་སོར་ངེས་པའི་ལས་དང་འབྲས་བུ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པར་གཞག་པ་ནི་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་ཡེ་ཤེས་ཁོ་ན་ལས་གཞན་པས་ཀྱང་འདི་མི་ཤེས་པས་གང་དུ་དངོས་པོ་རྣམས་ལ་རྟག་པ་ལ་སོགས་པ་ཉིད་དུ་བརྟགས་པ་དེ་ནི་ལོག་པའི་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་བརྗོད་དེ།ངེས་ པར་གཟུང་ཡང་དེ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ།།བདག་ལ་སོགས་པ་དང་བྲལ་བའི་ཆོས་འདི་རྣམས་ནི་རྒྱུ་དང་བཅས་པ་ཅན་ཞེས་པ་ནི་ཡང་དག་པའི་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཡོད་པར་བརྗོད་དོ། །ཡང་ནི་ཤེས་པ་དང་ཤེས་བྱའི་ངོ་བོའི་ཕུང་པོ་ལྔ་ཅན་ནི་ཀུན་རྫོབ་སྟེ། གང་དུ་འཕགས་པ་ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱིས་གསུངས་པ། རྒྱུ་དང་རྐྱེན་ལས་ཀུན་འབྱུང་བའི། །གཞན་གྱི་དབང་ནི་ཀུན་རྫོབ་པས། །གཞན་གྱི་དབང་ཞེས་གྲགས་པ་སྟེ། །དོན་དམ་ཉིད་ནི་བཅོས་མ་ཡིན། །ཞེས་སོ། །དེ་རྣམས་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པ་ལས་འབྱུང་བ་དེས་ན་གཞན་གྱི་དབང་སྟེ་གང་ཕུང་པོ་ལྔའི་མཚན་ཉིད་ནི་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའི རང་བཞིན་ལ་དོན་དམ་པར་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་ཉིད་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ཅན་གྱི་སྟོང་པ་ཉིད་དོ།།གལ་ཏེ་དོན་དམ་པར་སྤྲོས་པ་ཐམས་ཅད་ལས་འདས་པ་ན། དེས་དོན་ཅི་ཞིག་གྲུབ་ནས་འདི་དག་དོན་དམ་པར་འགྱུར་བ་མེད་པས། ཇི་ལྟར་ན་དེ་ཤེས་པས་ཀུན་དུ་བརྟགས་པ་ན་ཅི་ཡང་མ་ཡིན་པའི་ ཕྱིར་རོ་ཞེ་ན།བརྗོད་པ། ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་བདག་མེད་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་རིགས་དང་ལྡན་པ་དེས་མཆོག་ཏུ་བསྒྲིབས་པ་མཐར་སོང་བ་དང་བཅས་པ་སྤང་བར་འདོད་ཅིང་དོན་དུ་གཉེར་བ་རྣམས་ཀྱི་དོན་དུ་འགྱུར་ཞེས་པའི་དོན་ནི་དོན་དམ་པ་ཞེས་བརྗོད་དོ། །དམ་པ་ནི་ཕྱིན་ཅི་ མ་ལོག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཡུལ་གྱི་དོན་ཏེ་དོན་དམ་པའོ།།འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱང་སྒྱུ་མ་ལ་སོགས་པ་དང་ཁྱད་པར་མེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཡང་དག་པའི་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་ངོ་བོ་འདི་ཡང་དོན་དམ་པའི་ཡུལ་ཞེས་པས་དོན་དམ་པའོ། །གང་ཡང་རྗེས་སུ་དཔག་པའི་བདག་ཉིད་ཀྱིས་ཐོས་ པ་དང་བསམས་པ་དང་བསྒོམས་པ་ལས་བྱུང་བའི་ཤེས་རབ་ནི་དོན་དམ་པ་རྟོགས་པ་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པས་དེ་ཡང་ཉེ་བར་བཏགས་པ་སྟེ།ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པའི་དོན་ཡུལ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ན་དོན་དམ་པའོ། །ཀུན་རྫོབ་དང་དོན་དམ་པའི་བྱེ་བྲག་འདི་རྣམས་ཀྱིས་འཆད་པར་འགྱུར་བའི་ངག་རྣམས་ ཀྱི་ནི་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོའི་གནས་སྐབས་རྣམས་དང་།དེ་ཁོ་ན་ཉིད་རྟོགས་པའི་སྐབས་ལ་ཇི་ལྟར་རིགས་པར་ཤེས་པར་བྱའོ།

这段藏文的中文直译如下：
或由出世间信解为世俗，此一切世间极为著名之义究竟为世俗故。稍许极为隐蔽之一切相各别决定业果等安立，唯是遍智智慧，其他者不能了知，于诸事物执为常等，说为邪世俗，虽定执亦无彼故。
离我等之此等法具因者，说为真实世俗有。又五蕴为能知所知体性之世俗。如圣龙树所说："从因缘所生，依他起世俗，说名依他起，胜义非造作。"
彼等从缘起故为依他起，即五蕴相为世俗如幻自性，胜义无自性相之空性。若胜义中超越一切戏论，彼成何义而此等非胜义，如何由彼智观察时皆非有耶？
答：具一切法无我相真实性种性者，为欲断除具最极遮障而至究竟者，及希求者之义利，此义说为胜义。胜者为无颠倒智慧境之义，即胜义。
出世间智慧亦与幻等无别故，此真实世俗体性亦为胜义境故为胜义。又以比量自性闻思修所生慧，由随顺证悟胜义故，亦是假立，由无颠倒义为境故为胜义。
由此等世俗与胜义差别，当如理了知将说诸语于凡夫阶位及证悟真实性时。


 །དེ་ལ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་དོན་དམ་པ་སྒོམ་པ་རྣམས་ཀྱིས་གང་དུ་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པའི་ལྷག་མ་མ་ལུས་པར་སྤངས་པའི་རྣལ་འབྱོར་པ་རྣམས་ཀྱིས་གོང་ ནས་གོང་དུ་ཤེས་རབ་ལ་སོགས་པའི་ཡོན་ཏན་གྱི་ཁྱད་པར་ཡང་རྟོགས་པར་འགྱུར་བས།དེའི་དོན་ཆེན་པོའི་སྒྲུབ་པ་པོའི་ཕྱིར་དེ་ཉིད་ལ་དམ་པའི་སྒྲས་རྗོད་པར་བྱེད་པར་རིགས་པའོ། །ཤེས་པ་ཡང་དོན་དམ་པ་སྟེ། མ་ལུས་པའི་ཡོན་ཏན་ཕུན་སུམ་ ཚོགས་པ་ལ་གནས་པར་བྱེད་པས་དོན་ཆེན་པོའི་བསྒྲུབ་པའོ།།ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་དོན་དམ་པར་ཅུང་ཟད་བྱེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །འདི་ཉིད་ནི་ཡང་དག་པའི་ཤེས་པའི་བདག་ཉིད་ཅན་ཏེ། དོན་དམ་པའི་དབང་དུ་བྱས་ན། དོན་དམ་པར་དངོས་པོ་མེད་ཅེས་པ་དང་། མི་ སྐྱེ་ཞེས་བྱ་བར་བརྗོད་པ་ནི་ཡང་དག་པའི་ཤེས་པས་གྲུབ་པ་ལས།འདི་རྣམས་སྐྱེ་བ་མེད་ཅེས་བྱ་བར་དགོངས་ཏེ། གང་ཡང་རུང་བ་དོན་དམ་པར་ནི། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་རྣམ་པས་བཏགས་པར་བྱས་ན་ཡོད་པ་མིན་ཞེས་བྱ་བ་དང་། སྐྱེ་བར་མི་འགྱུར་རོ་ཞེས་པའི་དོན་ཏོ། །དེ་ ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ཅན་གྱི་དོན་དམ་པ་དང་།འདུས་བྱས་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་གྱི་ཀུན་རྫོབ་དག་ལྷན་ཅིག་མིན་ཞེས་ཐ་དད་པ་ཉིད་མིན་ལ་གཉི་ག་ཉིད་དུ་ཡང་མི་འདོད་ཀྱི། ཅུང་ཞིག་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དང་གཞན་ཉིད་དག་ཏུ་བརྗོད་དུ་མེད་པ་ཉིད་དེ། འདུས་བྱས་པ་ཉིད་དང་དོན་དམ་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་ དངོས་པོ་ཉིད་ལ་ནི་དེ་ཉིད་དང་གཞན་པ་ཉིད་ཀྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་སྲིད་པའི་ཕྱིར་རོ།།སྤྱིའི་མཚན་ཉིད་ཀྱང་དོན་དམ་པར་དངོས་པོ་མེད་པའི་ཕྱིར་དེ་ཉིད་དང་གཞན་ཉིད་དུ་འདི་གཉིས་སུ་བརྗོད་དུ་མེད་པ་ཉིད་ཁོ་ནའོ། །ཡོད་པའི་དངོས་པོ་ལ་དེ་ཉིད་དང་གཞན་པ་ཉིད་དུ་བརྟགས་ཀྱི་དངོས་པོ་རྣམས་ཀྱི་ངོ་བོ་ ཉིད་མེད་པ་ལ་ནི་དེ་མི་སྲིད་ཅེས་པས་ན་འགལ་བ་མེད་པ་ཁོ་ནའོ།།དམིགས་པའི་སྒྲོ་བཏགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་རྗོད་པར་བྱེད་པས་དོན་དམ་དང་ཀུན་རྫོབ་ཉིད་དུ་འགྱུར་གྱི། དེ་ནི་སྤྲོས་པ་ཐམས་ཅད་ལས་ཤིན་ཏུ་འདས་པའི་ཕྱིར་རོ།

这段藏文的中文直译如下：
于此，修习真实性相之胜义者，于何处完全断尽烦恼余习之诸瑜伽师，渐次证悟智慧等功德差别，为成就彼大义故，以"胜"字称之实为应理。
智慧亦为胜义，安住于圆满无余功德故，成就大义。"性"字非仅胜义稍作即可。此即真实智慧自性，就胜义而言，说胜义无事物、不生等，由真实智慧成立，意谓此等无生。任何胜义中，若以真实性相假立，即无有、不生之义。
具真实性相之胜义与具有为相之世俗二者，非相异亦非二俱，稍许不可说为真实性与他性，以有为性与胜义相之事物，可有真实与差别之分别故。共相亦胜义无事物故，此二唯不可说为真实与差别。
于有事物可思真实与差别，于诸事物无自性则不可能，故全无相违。以所缘假立方式宣说故成胜义与世俗，彼已极超越一切戏论故。


 །དེ་ཡང་མ་ལུས་པའི་རྟོག་པའི་དྲ་བ་དང་བྲལ་བའི་འཇིག་རྟེན་ལས་ འདས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་སྒྲོ་བཏགས་པའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྣང་བ་མེད་པས་སོ་སོར་རང་གིས་དམིགས་པ་མེད་པར་རིག་པར་འགྱུར་ཀྱི།དེ་ཡང་དམིགས་པ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། ཇི་སྐད་དུ་ལྷའི་བུ་ཇི་སྲིད་དུ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་མཆོག་དང་ལྡན་པའི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཡུལ་ ལས་འདས་པ་ནི་དོན་དམ་པའི་བདེན་པའོ་ཞེས་གསུངས་ཏེ།སྒྱུ་མ་ལ་སོགས་པ་དང་ཁྱད་པར་མེད་པའི་ཕྱིར་དང་། ཡེ་ཤེས་ཀྱི་བདག་ཉིད་དང་དོན་དམ་པར་ན་ཡང་དག་པའི་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་ངོ་བོ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་རྟོགས་པ་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་ཕྱིར་དང་ཡུལ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ན་དོན་དམ་པའི་ ངོ་བོའོ་ཞེས་པ་ལ་ལྟོས་པའི་དབྱེ་བས་གཅིག་གཉི་གའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱང་འགལ་བ་མ་ཡིན་པ་ཉིད་དོ།།གང་ཞིག་ས་བཅུ་པར་ཁམས་གསུམ་པོ་འདི་རྣམས་སེམས་ཙམ་ཞེས་པ་དང་། གང་ཡང་ལང་ཀར་གཤེགས་པ་ལས། དོན་ཡོད་མ་ཡིན་སེམས་ཉིད་དེ། །བག་ཆགས་ཀྱིས་ནི་ དཀྲུགས་པའི་སེམས།།དོན་དུ་སྣང་བ་རབ་ཏུ་སྐྱེ། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། དེ་རྒྱ་ཆེན་པོར་བཅོམ་ལྡན་འདས་མ་ལས་དང་མདོ་སྡེ་རྣམས་ལས་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་ཉིད་དུ་བསྟན་པར་གསུངས་པར་རིགས་ཀྱི། དོན་དམ་པ་པ་ཉིད་ལ་མ་ཡིན་ཞིང་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་མེད་པ་ཉིད་ལ་ཡང་མ་ཡིན་ གྱི།ཅུང་ཞིག་རིམ་གྱིས་དོན་དམ་པ་ལ་བཞུགས་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་སེམས་ཙམ་ཉིད་དུ་བསྟན་པ་ཉིད་ལ། ཁ་ཅིག་གིས་ལོག་པར་བསྒྲུབས་པ་སྟེ། དང་པོ་སེམས་ཙམ་ཉིད་ལ་བརྟེན་ནས་ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་གྱི་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་ཉིད་དུ་སོ་སོར་བསྒྲུབ་ཅིང་། དེའི་རྗེས་ལ་སེམས་ཙམ་དེ་ཡང་ དོན་དམ་པར་དོན་མེད་པ་ཉིད་ཀྱང་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པའི་བག་ཆགས་ཀྱིས་དཀྲུགས་པའི་དབང་གིས་སེམས་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ནས་རྣམ་པར་ཆད་པའི་སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པ་ཅན་གྱི་དོན་དམ་པར་ཡོད་པ་སྣང་བར་བྱེད་ཅིང་སྒྲོ་འདོགས་པར་བྱེད་པའི་སྒྲོ་འདོགས་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་སྐྱེད་ཅེས་པའི དོན་དུ་སྣང་བ་ལ།ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ནི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་བཞིན་དུ་ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་ཡང་ཡོད་དེ། གཞན་དུ་ན་ས་བཅུ་པ་ལས། ས་བརྒྱད་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ས་རྡུལ་ཕྲ་རབ་ཀྱི་ཚད་ཉིད་དང་། དབེན་པ་ཉིད་དུ་ཤེས་ཤིང་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་ཇི་སྙེད་པའི་སའི་ཁམས་ཀྱི་རྡུལ་ཕྲ་ རབ་ཀྱི་དཀར་པོར་གྱུར་པ་ཤེས་ལ།དེ་བཞིན་དུ་ཆུའི་ཁམས་དང་མེའི་ཁམས་དང་རླུང་གི་ཁམས་སུ་ཡང་ཤེས་ཞེས་གསུངས་པ་དང་འགལ་བར་འགྱུར་རོ། །ཡིད་ཆེས་པ་དང་འགལ་ཏེ། རྣམ་པར་ཤེས་པ་བཞིན་དུ་ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་ཀྱང་ངེས་པའི་ཕྱིར་ཏེ། ཐ་སྙད་དུ་དངོས་པོ་གཉིས་ སུ་བདེན་པ་ནི་བ་ལང་རྫི་ལ་ཡང་གྲགས་ལ།རིགས་པས་དཔྱད་པར་བྱ་ན་གཉི་ག་ཡང་དཔྱད་མི་བཟོད་པ་དེས་ན་དངོས་པོ་མེད་པའོ།

这段藏文的中文直译如下：
此复由离一切分别网、出世间智慧所假立的一切法无有显现，故成无所缘各别自证，彼亦非所缘。如经云："天子，乃至超越具一切相最胜之一切种智境界者，即胜义谛。"
以与幻等无别故，以智慧自性及胜义中真实世俗之体性契合真实性之证悟故，以境为真实性故，是胜义体性，依此分类，一与二之体性亦无相违。
如《十地经》说："此三界唯心"，又如《楞伽经》云："无义唯是心，心为习气扰，显现为境生。"此于《般若经》等诸经中广说无自性，应理解为非就胜义，亦非世俗中无外境，而是为渐次安住胜义故说唯心。
有些人错解此义，先依唯心而别别证成外境无自性，其后又说唯心于胜义中亦无义，由所取能取习气扰乱力故，心颠倒而现为断绝之青等相的胜义有，显现并增益，生起增益分别。
于世俗中，如识亦有外境。否则，将违背《十地经》所说："八地菩萨知微尘量及离性，知尽所有世界地界微尘成白，如是亦知水界、火界、风界。"
违背可信，以如识外境亦决定故。世俗中二事谛实，牧牛人亦共许，若以理观察，二者皆不堪观察，故无事物。


 །དེ་ལྟ་བས་ན་ཤེས་རབ་ཀྱིས་བསྒྲུབ་པའི་དབང་དུ་བྱས་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་མ་ལ་ཕུང་པོ་ལྔ་པོ་རྣམས་ཀྱང་ཁྱད་པར་མེད་པར་ སྟོང་པ་ཉིད་དུ་བསྟན་ཏོ།།དེ་ཉིད་ཀྱིས་ན་ཤེས་པ་དང་ཤེས་བྱས་སྟོང་པའི་གཉིས་སུ་མེད་པའི་ཤེས་པ་ནི་ཅུང་ཟད་དངོས་པོ་མེད་དེ། དེ་ཉིད་ཀྱིས་ནི་འཕགས་པ་ལང་ཀར་གཤེགས་པར་ཡང་གསུངས་ཏེ། བློ་གྲོས་ཆེན་པོ་འདི་དག་ཀྱང་གཅིག་ལ་གཅིག་གིས་སྟོང་པ་ཉིད་པས་ཐམས་ ཅད་ཀྱང་སྨད་པར་བྱས་པ་སྟེ།དེ་ཁྱོད་ཀྱིས་ཡོངས་སུ་སྤང་བར་བྱའོ་ཞེས་པ་དང་། འཕགས་པ་ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱིས་ཀྱང་། འདི་དག་ཐམས་ཅད་སེམས་ཙམ་ཞེས། །གང་ཞིག་ཐུབ་པས་བསྟན་པ་ནི། །བྱིས་པ་རྣམས་ཀྱི་སྐྲག་པ་ནི། །སྤོང་བའི་དོན་ལ་དེ་ཉིད་མིན། །ཞེས་ཏེ། འོན་ ཀྱང་མདོ་དག་ལས་སེམས་ཙམ་དུ་བསྟན་པ་ནི་གཞན་བྱེད་པ་པོ་དང་སྤྱོད་པ་པོའི་འབྲས་བུར་ཀུན་ཏུ་བརྟགས་པས་དགག་པ་སྟེ།སེམས་ལས་མ་གཏོགས་པ་གཞན་བྱེད་པ་པོ་ལ་སོགས་པ་ནི་ཐ་སྙད་དུ་ཡང་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་ན། ཡང་ཕྱི་རོལ་མེད་པར་སྨྲ་བའི་སངས་ རྒྱས་པ་རྣམས་ཀྱིས་སེམས་ཅན་གྱི་འཇིག་རྟེན་དང་།འདི་ལྟར་སྣོད་ཀྱི་འཇིག་རྟེན་སེམས་ཁོ་ནར་བྱེད་པ་ནི་ཤིན་ཏུ་ངོ་མཚར་ཏེ། ལས་ལས་སྐྱེས་པའི་འགྲོ་བར་བརྗོད་པའི་ལུས་དང་ལས་དང་སེམས་པ་ལས་གང་ཡོད་པ་ནི་མིན་ཞེས་བརྗོད་པ་ནི་སེམས་ལ་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ལྟོས་པས་ གཙོ་བོ་ཉིད་དུ་བསྒྲུབ་པའི་ཕྱིར་ཏེ།ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྔོན་དུ་སེམས་འགྲོ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཉིད་ལ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཅན་གྱི་དངོས་པོ་ཁས་མི་ལེན་ལ། གང་ཡང་དངོས་པོ་མེད་པ་ཡང་མིན་ཏེ། དངོས་པོ་དང་དངོས་པོ་མེད་པ་ལས་ལོག་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་གྱི་ཕྱིར་རོ།

这段藏文的中文直译如下：
因此，就般若所成而言，于般若经中，五蕴等亦无差别地显示为空性。正因如此，为识与所知空性的无二智慧毫无实体。正如《楞伽经》中所说："大慧，此等由互相空性故，一切皆成低劣，汝当完全断除。"
圣龙树亦云："如来所说此，一切唯是心，为除愚者惧，此非真实义。"
然而，诸经中说唯心，是为遮遣他者所计执的作者与受者之果，因为除心之外，其他作者等即使在世俗中也不成立。
如是，外境无之佛教徒们说有情世间以及器世间唯是心，极为稀有。说从业所生诸趣之身与业及思所有者非有，是为证成心为一切法所依之主要，因为一切法皆以心为先导。
于此，既不承许真实性之事物，亦非无事物，因为其性相超越有无二者。


 །དེའི་དངོས་པོ་མ་གྲུབ་ པས་ཡུལ་མེད་པ་ལ་དགག་པའི་སྦྱོར་བ་མེད་དེ།མེད་པ་ལ་དགག་བྱ་དང་དགག་བྱེད་ཀྱི་འཇུག་པ་མེད་པས་དེ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བ་ཅན་གྱི་དེ་ཡང་མི་གྲུབ་ལ། དངོས་པོ་དང་དངོས་པོ་མེད་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དག་གིས་ནི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་རྣམས་ཐམས་ཅད་ལ་ཁྱབ་པའི་ཕྱིར་ཁྱབ་བྱེད་མེད་པ་ལ་ཁྱབ་ བྱ་མི་སྲིད་པས་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དུ་ན་དངོས་པོ་དང་དངོས་པོ་མེད་པར་མཆོག་ཏུ་འཛིན་པ་དང་བྲལ་བས།མ་བརྟགས་ན་ཉམས་དགའ་བའི་དངོས་པོ་འདི་རྣམས་ལ་ཤེས་རབ་ཀྱི་སྤྱན་གྱིས་བརྟགས་ན་ནང་དང་ཕྱི་རོལ་གྱི་སྙིང་པོ་དང་བྲལ་བས་གང་དུ་བསྒོམས་པའི་སྟོབས་རྫོགས་པས་སྐྱོན་ཐམས་ཅད་ བཀག་ནས་བདག་མེད་པ་མཐོང་བ་མངོན་སུམ་དུ་གྱུར་ནས་དེ་དང་འགལ་བའི་ཕྱིར་ཉོན་མོངས་པའི་སྒྲིབ་པ་དང་ཤེས་བྱའི་སྒྲིབ་པ་སྤོང་བར་འགྱུར་ཏེ།འདིར་འཆིང་བ་མེད་པས་སྤྲིན་དང་བྲལ་བའི་ཉི་མའི་འོད་ཟེར་བཞིན་དུ་ནམ་མཁའི་མཐའ་ཀླས་པར་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པ་ལས་ལས་འབྱུང་བའི་ དངོས་པོ་དོན་དམ་པར་སྐྱེ་བ་ལ་སོགས་པའི་བརྟགས་པ་དང་བྲལ་བའི་རྒྱུན་མི་འཆད་པ་རྣལ་འབྱོར་པའི་མངོན་སུམ་གྱི་སྙིང་རྗེ་དང་ཤེས་རབ་ཀྱི་རང་བཞིན་གྱི་ཀུན་རྫོབ་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྣང་བ་ཡང་དག་པར་སྐྱེ་ལ།འདི་ཉིད་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་མཐོང་བ་སྟེ། གང་དུ་ཤེས་རབ་ཀྱིས་བརྟགས་པ་ ན་ཆོས་ཐམས་ཅད་མི་མཐོང་གི་།གང་དུ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་དང་། གཉིད་ལོག་པའམ་མིག་བཙུམས་པ་བཞིན་གྱིས་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟ་བུའི་བག་ཆགས་མ་སྤངས་ན། འདུ་ཤེས་མེད་པའི་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་ལ་སོགས་པས་ལངས་པ་ཉིད་ན། གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ལ་མངོན པར་ཞེན་པའི་རྩ་བ་ཅན་གྱི་འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པ་རྣམས་སྐྱེ་བར་འགྱུར་བས་རྣལ་འབྱོར་པ་གྲོལ་བར་མི་འགྱུར་རོ།།གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་ཡུལ་གྱི་ཐེ་ཚོམ་སྤངས་པ་མེད་ན། དེའི་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་སྤོང་བར་མི་ནུས་ཏེ། སྲེག་བྱེད་ཡོངས་སུ་མ་སྤངས་པར་སྲེག་པ་ཡོངས་སུ་མི་སྤོང་བ་ བཞིན་ནོ།།དེའི་ཕྱིར་ན་ཇི་སྐད་དུ་བཤད་པའི་མཐོང་བ་མེད་པའི་སྦྱོར་བའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་བསྒོམས་པས་ཐེ་ཚོམ་གྱི་ས་བོན་དང་བྲལ་བ་ཉིད་ཀྱིས་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པ་བསལ་བར་བྱའོ། །དེ་ལྟར་ཡང་དངོས་པོ་དང་དངོས་པོ་མེད་པ་ལ་སོགས་པའི་ ཚུལ་གྱིས་དཔྱད་པས་ཐེ་ཚོམ་དང་ལྡན་པ་དེ་དང་བྲལ་ནས་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པ་དང་བྲལ་བས་ཆོས་ཐམས་ཅད་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པར་རྟོགས་ལ་དེ་ཉིད་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཞེས་སྔ་ནས་བཤད་དོ།

这段藏文的中文直译如下：
由于其事物不成立，于无境上无有遮遣的运作，因为于无中没有所遮与能遮的运作，故以此为前提的彼亦不成立。由于有无分别遍及一切分别，若无能遍则所遍不可能，故就真实义而言，远离执著有无为胜。
对于未经观察则令人愉悦的这些事物，以智慧眼观察时，因离内外之实质，由修习力圆满而遮除一切过失，现见无我后，由于与彼相违故，能断烦恼障与所知障。此中无系缚，如离云之日光，于虚空无边际，缘起所生诸法离胜义生等分别之相续不断，瑜伽师现量悲智自性的世俗智慧光明真实生起。此即见真实义，于智慧观察时不见一切法，非如作意、睡眠或闭眼般。
若未断如是习气，从无想等定中出定时，即生起以执著色等为根本的贪等，故瑜伽师不得解脱。若未断除对色等境的疑惑，则不能断除对彼之作意，如未完全断除能烧则不能完全断除所烧。
是故，应以如前所说修习无所见相应的般若波罗蜜多，由离疑惑种子而断除对色等的执著。如是，以有无等理观察，离彼疑惑，由离色等执著而了知一切法无自性，此即前说般若波罗蜜多。


།འདིར་ཆོས་ཐམས་ཅད་དོན་དམ་པར་ངོ་བོ་ཉིད་ནི་སྒྲིབ་པ་ཐམས་ཅད་ སྤངས་པ་དང་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་རྟོགས་པར་བྱེད་པ་ལམ་གྱི་མཆོག་སྟེ།དེ་ཉིད་ཀྱིས་ན་འདིས་མངོན་པར་འདོད་པ་ཐམས་ཅད་ཉེ་བར་བསྒྲུབས་པས་འཕགས་པ་རབ་འབྱོར་ལ་འཐད་པ་ཉེ་བར་བསྟན་པའོ། །སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་འོད་གསལ་ ཞེས་པ་ནི་རང་བཞིན་ནི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་ཉིད་ལ།འོད་གསལ་བ་ནི་དེའི་ངོ་བོ་ཉིད་ལ་གློ་བུར་བའི་ཡང་དག་པ་མ་ཡིན་པའི་ཀུན་ཏུ་བརྟགས་པའི་མུན་པ་མཐའ་དག་ནུབ་པ་སྟེ། འདིར་མངོན་པར་ཞེན་པ་མེད་པ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པ་དང་ཐ་མི་དད་པའི་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་ངོ་བོ་ སེམས་ལ་དོན་དམ་པར་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པས་སེམས་མ་མཆིས་ཞེས་པའི་མ་ཡིན་པར་དགག་པ་དང་མེད་པར་དགག་པ་སྟེ།ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཡོད་པ་ལ་དོན་དམ་པར་དོན་ཡོད་པ་མིན་ཞེས་པ་ཉིད་ཙམ་ལ་ཡིད་རྗེས་སུ་གནས་པས་ཕྱིན་ཅི་ལོག་པར་མཐོང་ནས་སྨྲས་པ་ནི་ཡོད་དམ་ཞེས་པ་ སྟེ།རིགས་པས་དངོས་པོ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། མ་ཡིན་པར་དགག་པའི་སྦྱོར་བ་མིན་གྱི་འོན་ཀྱང་མེད་པར་དགག་པ་ལ་སྟེ། དེ་ལ་ཡང་ཡོད་པ་དང་མེད་པ་ཙམ་དུ་བཏགས་པ་ཡང་ཡོད་པ་མིན་ཞེས་པ་ལ་དགོངས་ནས་གསུངས་པ་ནི་ཅི་ཡང་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། སེམས་ནི་དངོས་པོ་ ཙམ་ལ་སེམས་མེད་པ་ནི་དེའི་དངོས་པོའི་སེམས་མེད་པ་ཉིད་དེ།དེ་ལ་བརྗོད་པ་ནི་མེད་ཅེས་པ་སྟེ། འདི་བརྗོད་མ་ཐག་པའི་གཉི་གའི་ཡོད་པ་ཉིད་དང་མེད་པ་ཉིད་དུ་མི་དམིགས་པ་སྟེ་སྒྲུབ་པ་པོ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །མེད་པ་ནི་གནོད་བྱེད་དམ་པ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། དངོས་པོ་དང་དངོས་པོ་མེད་ པ་གཉི་ག་ལས་ཡང་དག་པར་འདས་པའི་ཕྱིར་ཞེས་པ་དེ་ལ་དགོངས་ནས་སླར་དྲི་ཞིང་རྒོལ་བ་ལ་སྦྱོར་བའོ།།སེམས་མེད་ཅེས་པ་ནི་སེམས་དངོས་པོ་མེད་པ་ཙམ་ཉིད་མངོན་པར་འདོད་པ་ལ་དགོངས་པའོ། །ཡོད་པ་དང་མེད་པའི་ངོ་བོས་ཡོད་པའི་སྒྲོ་བཏགས་པ་ནི་མི་རིགས་པ་ཉིད་ལ། སེམས་ ཆོས་ཅན་གྱི་ཡུལ་མེད་པ་ཉིད་ལ་དགག་པའི་སྦྱོར་བ་མེད་པས།སེམས་མེད་པ་ཉིད་ཀྱང་མེད་ཅེས་གསུངས་པ་ནི་ཅི་ལྟར་ཡང་འདི་ཞེས་པ་ལ། རྣལ་འབྱོར་པའི་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་སོ་སོར་རིག་པར་འདོད་ནས་གསུངས་པ་ནི་འགྱུར་བ་མེད་ཅེས་པ་སྟེ། རང་བཞིན་གྱིས་འོད་གསལ་བའི་ཕྱིར་དང་། སེམས་འགྱུར་བའི་འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་མ་གོས་པའི་ཕྱིར་ན་འགྱུར་བ་མེད་པའོ། །སྤྲོས་པ་ཐམས་ཅད་ཉེ་བར་ཞི་ཞིང་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྤྱོད་ཡུལ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ན་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མེད་པའོ། །དེའི་ཕྱིར་སེམས་དེས་ཀྱང་རློམ་སེམས་སུ་མི་བྱེད་དེ། དེའི ཡང་ངོ་བོ་ཉིད་སྟོང་པ་ཉིད་དང་རོ་གཅིག་པའི་ཕྱིར་རོ།

这段藏文的中文直译如下：
此中一切法胜义自性即是断除一切障碍及证悟一切种智之最胜道。正因如此，由此成就一切所欲，故对圣者须菩提作如理开示。
所谓"心之自性光明"，自性即本性空性，光明即其自性中暂时非真实遍计之黑暗完全消失。此中由于胜义中心无自性，故无分别等相不异于世俗本性之心，即所谓"无心"之非遮与无遮。于世俗有而胜义无义，仅随顺此义，见颠倒而说"是否有"。
由理无事物故，非是非遮之相应，而是无遮。于彼亦非仅是有无之假立，思此而说"任何"等。心即于事物性上无心，即彼事物性之无心性。对此所说即"无"，此即前说二者之有性与无性皆不可得，因无能成立者故。无即由有最胜能破故，因真实超越有无二者故，思此而复问难。
"无心"即是仅指心无事物性之意。以有无之性有所增益实不应理，心有法之境无故无遮遣相应，故说心之无性亦无。如何说此，为瑜伽师世俗别知而说"无变"，因自性光明故，心不为贪等变化所染故无变异。因寂灭一切戏论、非一切分别行境故无分别。是故彼心亦不作执著，因其自性与空性一味故。


།དེ་ལྟ་ཡིན་ཡང་དེའི་སེམས་རང་བཞིན་གྱིས་འོད་གསལ་ཞེས་དམིགས་པ་དེའི་ཡང་རློམ་སེམས་མེད་པའི་རྣམ་པ་སྟེ། ཇི་ལྟར་སེམས་ནི་སེམས་མེད་པའི་དང་། དེ་ལྟར་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ལ་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ མེད་ཅེས་པ་དོན་གྱིས་རྟོགས་ཏེ་གང་དུ་ཕུང་པོ་ལྔ་རྣམས་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་མཉམ་པར་གསུངས་ལ་འདིར་ནི་རང་བཞིན་གྱི་ཕྱིར་དང་མཆོག་ཏུ་སྐྱེས་བུའི་དོན་གྱི་རྒྱུ་ཉིད་ཀྱིས་ན་གཙོ་བོའི་ཕྱིར་ན།གཟུགས་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱང་བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་བསྒྲུབ་པར་མངོན་པར་འདོད་པ་ཉིད་དོ། ། དྲོད་ལ་སོགས་པ་དབྱེ་བ་རྣམས་ཀྱི་དམིགས་པ་དང་རྣམ་པ་སྟེ། དེ་དང་དེའི་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ནི་ལྡོག་པའི་དབྱེ་བས་ཤེས་པར་བྱའོ། །འོན་ཀྱང་མི་ཞེས་པ་ནི་གསལ་བ་འདི་རྣམ་པ་ཞེས་པའི་དོན་ཏོ། །ཉོན་མོངས་པ་མེད་པ་ཞེས་པའི་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་པ་ནི་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ། གཅིག་གིས ནི་ཕ་རོལ་གྱི་རྒྱུད་ཀྱི་ཉོན་མོངས་པ་ཡང་མི་འགོག་སྟེ།དེ་འདིར་གཟུང་བར་བྱ་བ་མ་ཡིན་ལ། གང་དུ་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་ཉོན་མོངས་པ་འགེགས་པ་དེ་འདིར་གཟུང་བར་བྱའོ། །སྐབས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདིར་ཡང་ཞེས་པ་ནི་འདི་ལྟ་བུའི་དམིགས་པ་དང་རྣམ་པ་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པ་ནི་ དྲོད་ཆུང་ངུ་ནས་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པའོ་ཞེས་པ་སྟེ།གང་ཞིག་དབང་པོ་རྣོན་པོ་དང་འབྲིང་དང་ཤེས་རབ་རྟུལ་པོས་ནི་རབ་ཏུ་དགའ་བ་དང་། མི་གཡོ་བ་དག་ལའོ། །ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དང་མ་བྲལ་ཞེས་པ་ནི་དེས་གོང་ནས་གོང་དུ་ཡང་ངོ་། །དྲོད་ཆུང་ངུའི་རང་བཞིན་ནི་གོང་གི་རྣམས་ལ་ ཡང་རྗེས་སུ་སྦྱོར་བའི་ཕྱིར་བཅུ་གཉིས་པོ་རྣམས་ཀྱི་རྒྱུ་ཉིད་ཀྱི་ཁྱད་པར་གྱི་དབང་དུ་བྱས་ནས་བསྟན་བཅོས་སུ།ཐེག་པ་གསུམ་ཆར་ཐོབ་པའི་རྒྱུ་ཞེས་ཏེ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱི་དྲོད་ལ་སོགས་པ་ནི་བྱང་ཆུབ་རྣམ་པ་གསུམ་ཐོབ་པའི་རྒྱུ་སྟེ། ཁ་ཅིག་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པ་ལ་རིགས་ཀྱི་ སྟོབས་ཀྱིས་དམན་པའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱང་ཐོབ་པའི་ཕྱིར་ལ།ཉན་ཐོས་དང་རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཐེག་པ་ཅན་དག་གི་དྲོད་ལ་སོགས་པ་ནི་བླ་ན་མེད་པའི་བྱང་ཆུབ་གང་དུ་ཡང་ཐོབ་པར་མི་བྱེད་དོ། །གང་དུ་གསུངས་པའི་ཉན་ཐོས་ཀྱི་ས་ཞེས་པ་ནི་འདིར་འབྱུང་བར་ འགྱུར་ཞེས་པས་ས་སྟེ།དེ་དེའི་རྒྱུ་མཚན་ནོ། །མཉན་པར་བྱ་བ་ནི་གཞུང་ངོ་། །གཟུང་བར་བྱ་བ་ནི་སེམས་ལ་གཞག་པར་བྱ་བའོ། །ཀླག་པར་བྱ་བ་ནི་རྗེད་པའི་ཕྱིར་ཁ་ཏོན་དུ་བྱ་བའོ། །ཀུན་ཆུབ་པར་བྱ་བ་ནི་དོན་ཏེ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་ཤེས་པར་བྱ་བའོ། །རབ་ཏུ་གདོན་པར་བྱ་ བ་ནི་གཞན་རྣམས་ལ་ཡང་དོན་དང་གཞུང་དག་ཀུན་ཏུ་བསྒྲགས་པའི་ཕྱིར་རོ།།བསླབ་པར་བྱ་བ་ནི་སེམས་པས་སོ། །རྣལ་འབྱོར་དུ་བྱ་བ་ཞེས་པའི་རྣལ་འབྱོར་ནི་ཞི་གནས་དང་ལྷག་མཐོང་ལ་སྙོམས་པར་འཇུག་པའི་བྱ་བས་སོ།

这段藏文的中文直译如下：
虽然如此，彼心自性光明之所缘亦无执著之相。如心无心性，如是色等诸法亦无色等，义理可知。于彼处宣说五蕴平等为空性，此中由自性故，及以最胜士夫利益之因故，故为主要，显然欲成立色等诸法亦为菩提心之自性。
暖等差别之所缘与行相，彼等违品应以返体差别而了知。然而"不"字即是"明显此相"之义。无烦恼等持有二种：其一不遮他相续之烦恼，因彼非此处所取，而于何处遮分别烦恼，彼即此处所取。因为是时机故。
此中"亦"字，即是如此殊胜所缘与行相，从小暖位起即不退转。某些利根、中根及钝慧者，则于欢喜地与不动地。"不离般若波罗蜜多"即由彼渐次增上。小暖之自性于上诸位亦随顺相应故，依十二种因之差别，论中说为三乘得果之因。菩萨之暖等是得三种菩提之因，因有些不退转者由种姓力亦得小菩提故。声闻缘觉乘者之暖等则于任何无上菩提皆不能得。
所说"声闻地"者，即此中所说之地，彼即其因由。所闻即是教法。所取即是应置于心。所读即是为忆持而诵读。通达即是义理，应当遍知一切行相。宣说即是为向他人宣说义理与教法。修学即是以思维。瑜伽即是以止观等持之作用。


 །བསྒོམ་པར་བྱ་བ་ནི་ངེས་པར་དུས་དང་དངོས་པོར་ གྱུར་པས་སོ།།རྟོགས་པར་བྱ་ཞེས་པ་ནི་རྣལ་འབྱོར་གྱི་ལས་ཉིད་ཀྱིས་སོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱིས་ནི་རབ་ཏུ་དགའ་བ་ནས་ཇི་སྲིད་དུ་ཆོས་ཀྱི་སྤྲིན་གྱི་བར་དུའོ། །ཐབས་ལ་མཁས་པ་ནི་ཀུན་རྫོབ་དང་དོན་དམ་པར་རོ་གཅིག་པའི་སེམས་ཀྱི་ཁྱད་པར་ལ་ཡང་དག་པར་འདུ་བ་ནི་ རྫོགས་པའོ།།འབྲིང་ནི་བསྟན་བཅོས་ལས། གཟུགས་སོགས་སྐྱེ་འཇིག་ཅེས་ཏེ་མིང་གིས་ཞེས་པ་ནི་ལྷག་མའོ། །གནས་བྲལ་དང་གནས་དང་ཞེས་ཏེ། མིང་དེ་ཡང་མེད་ཅེས་པ་ནི་ལྷག་མའོ། །འདི་ཉིད་གསུངས་པ་ནི་དེ་ནས་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། མ་འཚལ་བ་ནི་དོན་དམ་ལ་ སྟེ་མི་ཤེས་པའོ།།མ་འཚལ་ཞེས་མདོར་བསྟན་པའི་རྒྱས་པར་བཤད་པ་ནི་མ་དམིགས་ཞེས་པ་སྟེ་མངོན་སུམ་གྱིས་སོ། །ཡང་དག་པར་རྗེས་སུ་མ་མཐོང་ཞེས་པ་ནི་རྗེས་སུ་དཔག་པས་སོ། །ངན་དུ་བྱེད་པའི་དངོས་པོ་ནི་ཡིད་ལ་གཅགས་པ་སྟེ། མི་རིགས་པར་བྱས་པ་ཉིད་དོ། །མིང་དུ་ བཏགས་པ་ཙམ་ཞེས་པ་ནི་དོན་དམ་སྟོང་པས་མིང་ངོ་།།འདི་ལྟ་སྟེ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཞེས་པ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཞེས་ཟེར་ཡང་ཉེ་བར་མཚོན་པ་མིན་པར་ཤེས་པར་བྱའོ། །ཡོད་པའི་སྐྱེ་བ་དང་འཇིག་པ་མི་དགག་སྟེ། དོན་དམ་པར་ནི་ཡོད་པ་དང་དགག་པ་ལས་ངེས་པར་གྲོལ་ བས་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ཅན་ལ་དམིགས་པའི་ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ།།མི་གནས་པའི་ཐེར་ཟུག་པའི་རྟག་པ་དང་། དེ་དང་འདྲ་བ་རབ་ཏུ་རྒྱུ་བའི་རྟག་པས་སོ། །དགག་བྱ་མེད་པ་ལ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དུ་ངེས་པར་དགག་པ་ཡོད་པ་མིན་ཞིང་ཡུལ་མེད་པ་ལ་བསྒྲུབ་པའི་སྦྱོར་བ་ཡོད་པ་ ཡང་མིན་ཏེ།དགག་པ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ལ་བརྟེན་པ་ཉིད་ཀྱང་ཀུན་རྫོབ་པར་འགྱུར་གྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་པའི་རིགས་པས་མི་གནས་པ་ཡང་མ་ཡིན་ནོ། །རྣམ་པར་མི་གནས་པ་ནི་རྒྱུན་མི་འདྲ་བ་ཉིད་ཀྱིས་དེ་ལྟ་བུ་ལ་རྣམ་པར་མི་གནས་པ་སྟེ། ཐེར་ཟུག་པ་དང་འདྲ་བ་དང་ མི་འདྲ་བའི་རྒྱུན་དང་བྲལ་བ་ཉིད་ཀྱི་རྣམ་པས་སོ་ཞེས་པའི་དོན་ཏོ།།མེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཞེས་པ་སྟེ། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དུ་ཞེས་པ་ནི་ལྷག་མ་སྟེ། ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ནི་སྐྱོན་མེད་ཅེས་པ་ལ་དགོངས་པའོ། །རབ་འབྱོར་བསྟན་བཅོས་ལས། བརྟགས་དང་བརྗོད་དུ་མེད་ཅེས་ཏེ་ཡུམ་བར་མ་ལས། གང་ཡང་འདི་ལྟ་སྟེ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཞེས་པའི་ཆོས་ནི་བརྡར་བཏགས་པ་ཅན་ནོ་ཞེས་གསུངས་ཏེ། བཏགས་པ་ཙམ་གྱི་སྡུག་བསྔལ་ལ་སོགས་པ་ནི་དམིགས་པ་ལ། དེ་ནི་གང་དུ་ཡང་བརྗོད་པར་མི་ནུས་ཏེ། ཕུང་པོ་དང་ཁམས་དང་སྐྱེ་མཆེད་ནས་ཇི་སྲིད་དུ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་མ འདྲེས་པའི་བར་གྱི་ཆོས་ཀྱིས་སོ་ཞེས་བརྗོད་དུ་མེད་པ་ཉིད་རྣམ་པ་སྟེ།འདི་ལ་གསུངས་པ་ནི་དེ་ལྟར་ཞེས་པ་ནི་མིང་ལ་དོན་མེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་སོ།

这段藏文的中文直译如下：
修习即是确定成为时与事。了解即是以瑜伽之业。诸菩萨从极喜地乃至法云地。善巧方便即是世俗与胜义一味之殊胜心完全汇集即是圆满。
中等即是论中所说："色等生灭"，"以名"等为余。"离处与处"等，"彼名亦无"等为余。此即所说"然后"等，"不知"即是胜义中不了知。
广说"不知"略义即是"不缘"，以现量故。"如实不见"即是以比量故。恶作之事即是执著，即是不应理。"唯假立名"即是胜义空故为名。"譬如菩萨"即是虽说为菩萨，应知非近似。
不遮有之生灭，因于胜义中必定解脱于有与遮，故说"缘于有色等"。以不住之恒常，及与彼相似流转之常故。于无所遮中胜义中无决定遮，于无境中亦无能立之加行。遮之分别所依亦唯是世俗，非胜义，以此理故亦非不住。不安住即以相续不同故如是不安住，即离恒常相似与不相似相续之相之义。
"以无故"，"于胜义中"等为余，意趣为于世俗中无过失。"须菩提"论中说："分别与不可说"等，中般若中说："譬如此菩萨之法是假立者"。即缘唯假立之苦等，彼于任何处皆不能说，以蕴界处乃至不共佛法等法故，即不可说性之行相。此中所说"如是"即是名中无义故。


 །མིང་དང་བཏགས་པ་གང་དེ་ཞེས་པ་ནི་མིང་དུ་བཏགས་པ་ནི་སྡུག་བསྔལ་ལ་སོགས་པའི་བདེན་པ་ལའོ། །མི་གནས་པ་ནི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དུ་རྣམ་པར་ མི་གནས་ལ།མི་གནས་པ་ཡང་མ་ཡིན་པ་ནི་ཐ་སྙད་དུ་ངེས་པའི་ཕྱིར་ཏེ་དེ་ནི་བཏགས་པ་ཙམ་མོ་ཞེས་པ་ལ་དགོངས་པའོ། །རྣམ་པར་མི་གནས་པ་ནི་དེ་ཡང་བརྟགས་པའི་ངོ་བོ་ལས་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་པའི་ཕུང་པོ་དང་ཁམས་ལ་སོགས་པའི་ངོ་བོ་མི་གནས་ལ། གང་གི་ཕྱིར་དེས་ན་བརྗོད་ དུ་མེད་ཅེས་པ་ལ་དགོངས་པའོ།།རྣམ་པར་མི་གནས་པ་ཡང་མ་ཡིན་པ་ནི་ཐ་སྙད་ཀྱིས་གང་དུ་ཡང་བརྗོད་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ཞེས་པ་ནི་དམིགས་པ་དང་རྣམ་པའོ། །གལ་ཏེ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། འདི་ལྟར་ཞེས་པ་ནི་ཇི་སྐད་དུ་བཤད་པའི་དམིགས་པ་དང་རྣམ་པ་རྣམས་ཀྱིས་ སོ།།རྗོད་པར་བྱེད་པ་ནི་གཞུང་ལའོ། །བསྟན་པར་བྱེད་པ་ནི་དོན་ལའོ། །ཉེ་བར་བསྟན་པར་བྱེད་པ་ནི་དོན་ལ་སེམས་པའི་རང་བཞིན་གྱི་ཤེས་རབ་སྐྱེད་པར་བྱེད་པས་སོ། །སེམས་ཞུམ་པར་མི་འགྱུར་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་ནི་ཞི་གནས་བསྐྱེད་པ་གསུངས་པ་སྟེ་ དོན་ནི་སྔ་མ་བཞིན་ནོ།།ལྷག་པར་མོས་པ་ནི་ཞི་གནས་དང་ལྷག་མཐོང་གི་སྟོབས་ཀྱིས་ངེས་པར་བྱེད་པའོ། །ལྷག་པའི་བསམ་པས་རྩེ་གཅིག་པས་སོ། །ཕྱིར་མི་ལྡོག་པའི་ཞེས་པ་ནི་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པ་སྟེ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ལས་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པར་ངེས་པའོ། །དེ་ནི་དེ་རྣམས་ལའོ། ། ལེགས་པར་གནས་པ་ནི་ཡང་དག་པར་གནས་པའོ། །གནས་པ་མེད་པའི་སྦྱོར་བ་ནི་འཁོར་གསུམ་མི་དམིགས་པའི་སྦྱོར་བས་སོ། །རྩེ་མོ་ཆུང་ངུ་ནི། གཟུགས་སོགས་མི་གནས་དེ་དག་གི། །དེ་ཡི་ངོ་བོ་རང་བཞིན་མེད། །དེ་དག་གཅིག་གིས་རང་བཞིན་གཅིག་།ཅེས་པ་སྟེ། གཟུགས་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ལ་མི་གནས་པ་ནི་གང་གི་ཕྱིར་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་ངོ་བོས་སྟོང་པ་ཉིད་ཅེས་སེམས་པས་གནས་པ་མི་རིགས་པས་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ལ་དམིགས་པའོ། །གཟུགས་ལ་སོགས་པ་དང་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྟོང་པ་ཉིད་དག་ཕན་ཚུན་ངོ་བོ་གཅིག་སྟེ་གཟུགས ལ་སོགས་པ་ཉིད་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་སྟོང་པ་ཉིད་ཁོ་ན་གཟུགས་ལ་སོགས་པའོ་ཞེས་དབྱེ་བ་དང་བྲལ་བའི་རྣམ་པའོ།།དེ་ལྟར། དེ་མི་རྟག་སོགས་པར་མི་གནས། །དེ་རྣམས་དེ་ཡི་ངོ་བོས་སྟོང་། །ཞེས་པ་སྟེ། དེས་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ལ་མི་རྟག་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པ་རྣམས་སུ་མི་གནས་ཏེ། གང་ཡང་འདིར་དེ་རྣམས་ཀྱི་རྟག་པ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ནི་མི་རྟག་པ་ལ་སོགས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་སྟོང་པ་ཉིད་དོ་ཞེས་པ་ནི་དམིགས་པའོ། །དེ་དག་གཅིག་གི་རང་བཞིན་གཅིག་ཅེས་ཏེ། མི་རྟག་པའོ་ཞེས་མི་རྟག་པ་དང་སྟོང་པ་ཉིད་དག་ཕན་ཚུན་ངོ་བོ་གཅིག་སྟེ། གཟུགས་ལ་སོགས པ་དང་སྟོང་པ་ཉིད་དག་བཞིན་ནོ་ཞེས་པ་ནི་རྣམ་པའོ།

这段藏文的中文直译如下：
"名与假立彼"即是于苦等谛上假立名。不住即是于真实中不安住，非不住即是于言说中决定，意趣为"唯是假立"。不安住即是彼亦不住于分别体性之种种蕴界等体性，因此故意趣为"不可说"。
非不安住即是以言说于任何处皆可说故，即是所缘与行相。"若"等，"如是"即是以如前所说之所缘与诸行相。能诠即是于文。能显即是于义。能近显即是以生起思维义性之智慧故。"心不怯弱"等即是说生起止观，义如前。
增上胜解即是以止观力决定。以增上意乐专一故。"不退转"即是不退转，即是决定不退转于正等菩提。彼即于彼等。善住即是正住。无住加行即是以三轮无缘加行故。
小顶即："色等不住彼等之，彼之体性无自性，彼等一以自性一"，即于色等不住，因色等体性空性故，以思维不应住故，缘于色等。色等与一切法空性互为一体，即色等即空性，空性即是色等，即离分别之行相。
如是："彼不住无常等，彼等空彼体性"，即彼于色等不住于无常性等，此中彼等之常等以无常等体性空性故，即是所缘。"彼等一以自性一"即无常与空性互为一体，如色等与空性般，即是行相。


།དེ་བཞིན་དུ་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་དང་དེའི་མི་རྟག་པ་ལ་སོགས་པར་མི་གནས་ཞེས་པ་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཡུམ་ཆེན་མོར་རྒྱ་ཆེར་གསུངས་ལ། དེ་ཉིད་འདི་བསྡུས་ནས་གསུངས་པ་ནི་གཞན་ཡང་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་ཞེས་པ་ནི། རྩེ་མོ་ཆུང་ངུའི་མཚན་ཉིད་ལའོ། །སྤྱོད་པ་ནི་ཐོས་པ་དང་བསམ་པ་དག་གིས་སོ། །དེ་བསྒོམ་པར་བྱ་ཞེས་པ་ནི་ཞི་གནས་དང་ལྷག་མཐོང་དག་གིས་སོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེས་པ་སྟེ། གནས་པ་ནི་དངོས་པོར་དམིགས་པ་ལ་རབ་ཏུ་གནས་པ ནི་སེམས་པས་སོ།།དེ་ལྟར་གནས་པ་ནི་གང་དུ་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ལ་མངོན་པར་འདུ་བྱེད་པ་སྟེ། གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་རྩོལ་བ་དང་བཅས་པ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ལ་སྤྱོད་པ་མ་ལགས་ཞེས་པ་ནི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མེད་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྟེ། དེ་དེ་ལ་སྤྱོད་པ་གང་ ན་མ་ཡིན་པ་ནི་ཡོངས་སུ་འཛིན་པ་མ་ལགས་པ་ནི་དམིགས་པས་སོ།།རྣལ་འབྱོར་དུ་བྱེད་པ་མ་ལགས་པ་དང་། ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་བགྱིད་པ་མ་ལགས་པ་ནི་གོ་རིམས་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་སྦྱོར་བ་དང་དངོས་གཞི་དང་རྗེས་ཀྱི་གནས་སྐབས་རྣམས་ལའོ། །ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ ཉིད་ལ་ཞེས་པ་ནི་ཀུན་མཁྱེན་པ་གསུམ་པོ་རྣམས་ལའོ།།ཡོངས་སུ་མི་གཟུང་བ་ནི་མི་གཟུང་བར་རིགས་པའོ། །ཡོངས་སུ་མི་གཟུང་ཞེས་པ་ནི་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་གང་དུ་མི་གནས་པ་སྟེ། དེ་ནི་མི་དམིགས་པའོ། །གང་ཡང་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པས་གཟུགས་ལ་སོགས་པས་ཡོངས་སུ་ གཟུང་བ་མ་མཆིས་པ་གང་ལགས་པ་དེ་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་མ་ལགས་ཞེས་པ་ནི་རྣམ་པའོ།།ཐམས་ཅད་ཅེས་པ་ནི་གང་ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་ཡོངས་སུ་གཟུང་བ་མ་མཆིས་པ་དེའོ། །ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ལ་དམིགས་པ་རྒྱ་ཆེ་བས་ཡངས་པའོ། །མངོན་དུ་བྱས་པ་ནི་ཇི་སྐད་དུ་བཤད་པའི་ དམིགས་པ་དང་རྣམ་པའི་ཁྱད་པར་དག་གི་སེམས་པས་མདུན་དུ་གནས་པའི་ཕྱིར་དང་།སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་བསྔགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཚད་མེད་པ་ནི་སངས་རྒྱས་པའི་དོན་དུ་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོའམ་ཤེས་རབ་ཀྱི་སྦྱོར་བས་ཚད་མེད་པའི་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་བྱེད་པར་ངེས་པའི་ཕྱིར་ཚད་མེད་ པར་ངེས་པའོ།།ཐུན་མོང་མ་ལགས་པ་ནི་དམིགས་པ་རྟོགས་པ་ལ་སོགས་པ་ལྔ་པོའི་ཁྱད་པར་རྣམས་ཀྱིས་སོ། །རྩེ་མོ་འབྲིང་གི་དབང་དུ་བྱས་ནས་བསྟན་བཅོས་སུ། ཆོས་རྣམས་མི་འཛིན་གང་ཉིད་དང་། །དེ་དག་མཚན་མར་མི་མཐོང་ཕྱིར། །ཞེས་ཏེ། གང་ཞིག་ཆོས་ རྣམས་ཐམས་ཅད་མི་འཛིན་པ་དེ་ནི་དེའི་དམིགས་པ་ལ་ཆོས་ཀྱི་མཚན་མ་མ་མཐོང་བ་ནི་རྣམ་པ་སྟེ་འདིར་དེ་གསུང་བ་ནི་དེ་ཡང་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ།མི་རྟག་པ་ལ་སོགས་པ་དང་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱང་སྟེ་མཚན་མ་ནི་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་ཁྱད་པར་གྱི་མཚན་ཉིད་དེ། གཟུགས་ ཞེས་པ་དང་ཚོར་བ་ཞེས་པ་ནས་ཇི་སྲིད་དུ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་ཞེས་པའི་བར་རོ།

这段藏文的中文直译如下：
如是"于色等及其无常等不住"，世尊于《大般若经》中广说，此处摄略而说即是"复次"等。"于般若波罗蜜多"即是于小顶相。行即是以闻思。"彼当修"即是以止观。"何以故"，住即是缘于事物而安住以思维。
如是住即是于色等中造作，即非行于色等有功用分别，即是行于无分别般若波罗蜜多。于彼中何为非行即是非执取，即是以所缘。非瑜伽作，非圆满作，即是如其次第于加行、正行、后行诸位。
"于一切智性"即是于三种遍智。遍不取即是应不取。"遍不取"即是于色等何处不住，即是无缘。"若以无自性故无色等遍取者，彼非色等"即是行相。"一切"即是于一切法无遍取者。以缘法界广大故宽广。
现前即是以如前所说所缘行相差别思维而住于前故，及为诸佛所赞故。无量即是为成佛故，以大悲或般若加行决定作无量有情利益故，决定无量。不共即是以所缘、证悟等五种差别故。
依中顶于论中说："不执诸法彼自身，不见彼等为相故。"即若不执一切诸法，彼于其所缘不见法相即是行相。此中说彼即是"彼亦"等。无常等与空性亦即是相，即是诸法差别相，从说"色"、说"受"乃至说"佛法"。


།བསྟན་པར་བྱེད་པ་གསུངས་པ་ནི་གལ་ཏེ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་ནི་འདིར་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་བསྟན་པའོ། །ན་ནི་གང་གི་ཕྱིར་རོ། །ཕྲེང་བ་ཅན་ནི་མི་ལ་ཀུན་ཏུ་རྒྱུའི་དཀའ་ཐུབ་ཅན་ནོ། །འདི་ལྟ་སྟེ། བསྟན་པ་ལ་ཞུགས་པའོ། །ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་ཡེ་ཤེས་ལ་ཞེས་པ་ནི་རྩེ་མོ་འབྲིང་ལའོ། །དེ་ལྟ་བུ་ནི་བྱེད་ཅེས་པས་སོ། །དད་པས་རྗེས་སུ་འབྲང་བར་གྱུར་པ་ནི་བསྟན་པའི་ཕྱོགས་གཅིག་ལ་རབ་ཏུ་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཕྱོགས་གཅིག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་ཞེས་པ་ནི་རྩེ་མོ་འབྲིང གིས་སོ།།གཟུགས་ཡོངས་སུ་མི་འཛིན་ཞེས་པ་ནི་དེའི་མཚན་མར་ཡིད་ལ་མི་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དགའ་བ་དང་བདེ་བ་ནི་ཡིད་དང་ལུས་ཀྱིས་ཏེ་ཏིང་ངེ་འཛིན་གང་དང་ལྡན་པས་སོ། །རྣམ་པའི་ཁྱད་པར་གསུངས་པ་ནི། དེ་ནང་གི་གཟུགས་ཀྱི་ཡིན་པར་ཡང་དག་པར་རྗེས་སུ་མི་མཐོང་ཞེས་ པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ།དེ་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པས་དེའི་མཚན་མར་ཡིད་ལ་མི་བྱེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་སོ། །གཞན་དུ་ཡང་དག་པར་རྗེས་སུ་མི་མཐོང་ཞེས་པ་ནི་མཚན་མར་ཡིད་ལ་མི་བྱེད་ཀྱང་ཕུང་པོ་ལྔ་པོ་རྣམས་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་སྣང་བའི་ཕྱིར་ཏེ། དེ་ནི་གཟུགས་དང་། ཚོར་བ་དང་། འདུ་ཤེས་དང་། འདུ་ བྱེད་དང་།རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཞེས་པའི་ཕུང་པོ་སྟེ་ལྔ་པོ་ལའོ། །དེ་ལ་ཚོགས་པར་བྱེད་ཅིང་འདུས་པར་བྱེད་པས་གཟུགས་ཏེ། མིག་དང་། རྣ་བ་དང་། སྣ་དང་། ལྕེ་དང་། ལུས་ཀྱི་དབང་པོ་དང་། གཟུགས་དང་། སྒྲ་དང་། དྲི་དང་། རོ་དང་། རེག་བྱ་ཞེས་པའི་ཡུལ་ལྔ་དང་བཅུ་ཞེས་པ་ནི་གཟུགས་ ཀྱི་ཕུང་པོའི་འབྱུང་བ་དང་འབྱུང་བ་ལས་གྱུར་པ་ཅན་གྱི་ངོ་བོའོ།།དེ་ལས་འབྱུང་བ་ནི་ས་དང་ཆུ་དང་མེ་དང་རླུང་ལ། རེག་བྱ་དང་མིག་ལ་སོགས་པ་བཅུ་པོ་ནི་འབྱུང་བ་ལས་གྱུར་པའོ། །ཚོར་བའི་གསུམ་ལ་སོགས་པ་ནི་སེམས་ཀྱི་བྱ་བའི་ངོ་བོའི་གནས་སྐབས་ཀྱི་ཁྱད་པར་གྱི་སེམས་ ལས་བྱུང་བ་སྟེ།དེ་ལ་ཚིམ་པ་པོ་དང་ཡོངས་སུ་གདུང་བ་པོ་དང་བཏང་སྙོམས་ཀྱི་ཡུལ་མངོན་སུམ་དུ་བྱེད་པའི་བྱ་བའི་ཡུལ་གྱི་རྗེས་སུ་མྱོང་བ་པོའི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ཚོར་བ་ཞེས་པས་ན་ཚོར་བ་ཞེས་བརྗོད་ལ་དེ་ཡང་རྣམ་པ་གསུམ་སྟེ། བདེ་བ་དང་སྡུག་བསྔལ་དང་བདེ་བ་ཡང་ མ་ཡིན་སྡུག་བསྔལ་ཡང་མ་ཡིན་ཞེས་པ་ནི་ཚོར་བའི་ཕུང་པོའོ།།མཚན་མ་ནི་ཡངས་ཤིང་ཞབས་ཡངས་ཤིང་ལྡིར་བ་ལ་སོགས་པ་ཅན་དུ་སེམས་ལས་བྱུང་བ་གང་གིས་འཛིན་ཞིང་ཡོངས་སུ་གཅོད་པ་བྱེད་པ་དེ་ནི་མཚན་མར་འཛིན་པའི་བདག་ཉིད་ཅན་གྱི་འདུ་ཤེས་ཞེས་བྱ་སྟེ་ འདུ་ཤེས་ཀྱི་ཕུང་པོའོ།།འདི་འདུ་བྱེད་ཀྱི་ཕུང་པོ་འདི་རྣམས་ལས་ལོགས་སུ་སྟོན་པ་ནི་རྩོད་པའི་རྩ་བར་གྱུར་པའི་ཕྱིར་དང་འཁོར་བའི་རྒྱུར་གྱུར་པའི་ཕྱིར་ཚོར་བ་དང་འདུ་ཤེས་ལོག་པ་ཤིག་ཏུ་ཕུང་པོར་བྱས་པའོ།

这段藏文的中文直译如下：
说"示现"即"若"等，此处是佛所说。"若"即是因为。"持鬘者"即是人中游方苦行者。即是入于教法。"于一切智智"即是于中顶。"如是"即是以"作"字。随信行即是为于教法一分出家故。"以一分智"即是以中顶。
"不遍执色"即是因不作意其相故。喜乐即是以意及身，即是具何等三摩地。说行相差别即是"彼不如实随见内色"等，即是以彼无自性故不作意其相故。"不如实随见为他"即是虽不作意相，然五蕴于世俗中显现故。即是于色、受、想、行、识五蕴。
其中聚集及和合为色，即眼、耳、鼻、舌、身根及色、声、香、味、触五境共十，即是色蕴大种及所造性之体性。其中大种即地水火风，触及眼等十即是所造。受之三等即是心行体性位差别之心所，其中满足者、受苦者、舍者之境现前作用境之随领受者之识之领受即说为受，彼亦有三种：乐、苦、不苦不乐，即是受蕴。
相即是以何心所执取并遍断广阔及足广阔圆满等，彼即是以相执取体性之想，即是想蕴。此行蕴从彼等别说，因为是诤论根本故，及为轮回因故，受及想别立为蕴。


 །གཉི་ག་ཡང་རྩོད་པའི་རྩ་བ་སྟེ། འདོད་པ་ལ་དམིགས་པ་དང་ལྟ་བ་ལ་དམིགས་པས་ཚོར་ བ་དང་འདུ་ཤེས་དེ་དག་གོ་རིམས་བཞིན་དུ་འཁོར་བའི་རྒྱུའི་ཡང་གཙོ་བོའི་རྒྱུ་སྟེ།ཚོར་བ་ལ་ཆགས་ཤིང་འདུ་ཤེས་ཀྱིས་ཕྱིན་ཅི་ལོག་པས་དེ་འཁོར་བའོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་སྒྲིབ་པ་སྤངས་པའི་ཀུན་རྫོབ་པའི་ཕུང་པོ་ལྔའི་བདག་ཉིད་ཅན་ནི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མེད་པའི་མཆོག་ཏུ་བདེ་བ་ མྱོང་བ་གཅིག་ཏུ་མཐར་ཐུག་པ་ལ་ཚོར་བའི་ཕུང་པོ་གཙོ་བོ་ཡིན་པས་ལོགས་སུ་རྣམ་པར་གཞག་གོ།།འདུ་ཤེས་ཀྱི་ཕུང་པོ་ནི་སྔོན་གྱི་གནས་སྐབས་ཀྱི་རྗེས་སུ་འབྲངས་ནས་གདུལ་བྱ་རྣམས་ཀྱི་བསམ་པའི་ངོར་ཇི་ལྟར་རིགས་པར་འདུ་བྱེད་ཀྱི་ཕུང་པོའི་ཁོངས་སུ་གཏོགས་པའི་དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་ པ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱི་རྒྱུའི་གནས་སྐབས་ཀྱི་རྗེས་སུ་འབྲང་བས་ལོགས་སུ་རྣམ་པར་གཞག་པའོ།།དོན་དམ་པར་ནི་ཐ་དད་པ་དང་ཐ་མི་དད་པ་ལ་སོགས་པའི་སྤྲོས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་སྟོང་པ་ཉིད་ལ། གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་ཕུང་པོ་རྣམས་ནི་འཁོར་བ་དང་ཅིག་ཤོས་ཀྱིས་གནས་སྐབས་ དག་ཏུ་བསྒྲུབས་ཤིང་སྒྲུབ་པར་ཡང་འགྱུར་རོ།།ཚོར་བ་དང་འདུ་ཤེས་དག་གིས་གཞན་དུ་སེམས་པའི་སྤང་བྱ་དང་བླང་བ་ནི་འདུ་ཤེས་ཀྱི་ཕུང་པོའོ། །དེ་ཡང་གོང་དུ་གོ་སྐབས་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་འཆད་པར་འགྱུར་བའོ། །གང་དུ་དོན་འཛིན་ཅིང་ཡོངས་སུ་གཅོད་པ་ནི་རྣམ་པར་ཤེས་པས་ རྟོགས་ལ་དེའི་ཤེས་པ་ནི་དྲུག་སྟེ།མིག་དང་རྣ་བ་དང་སྣ་དང་ལྕེ་དང་ལུས་དང་ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ནི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ཕུང་པོ་སྟེ། དེ་ལྟར་མཐའ་ཡས་མུ་མེད་པའི་ཕྱོགས་རྣམས་དང་དུས་རྣམས་ཀྱི་བགྲང་བ་ལས་ཤིན་ཏུ་འདས་པའི་ཁམས་ཀྱི་འགྲོ་བ་ ལ་སོགས་པའི་དབྱེ་བ་ཐ་དད་པ་རྣམས་ཀྱི་རང་གི་མཚན་ཉིད་འཛིན་པའི་ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་མདོར་བསྡུ་ན་ཕུང་པོ་ལྔའོ།།འདི་ཉིད་འདིར་ཤེས་པར་གསལ་བར་བྱེད་སྐྱེད་པར་བྱེད་ཅེས་པའི་སྐྱེ་མཆེད་ནི་བཅུ་གཉིས་ཏེ། དབང་པོའི་དང་ཡུལ་གྱི་བཅུ་དང་ཡིད་དང་ཆོས་ཀྱི་སྐྱེ་མཆེད་ དང་བཅུ་གཉིས་སོ།།དེ་ལ་ཡིད་ཀྱི་སྐྱེ་མཆེད་ནི་བདུན་གྱི་དངོས་པོ་ཅན་ཏེ། ཡུལ་དྲུག་གི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དང་ཡིད་ཀྱི་དབང་པོ་སྟེ། དེ་ནི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དྲུག་པོ་རྣམས་ཀྱི་ནང་ན་གང་ཞིག་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་དེ་མ་ཐག་ཏུ་འདས་པའོ། །ཆོས་ཀྱི་སྐྱེ་མཆེད་ལ་རྣལ་འབྱོར་ སྤྱོད་པའི་ས་ལས་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་དམིགས་ཤིང་གཅིག་པུ་མ་ཡིན་པའི་ཤེས་པ་གཞན་དང་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པ་སྟེ།ཚོར་བའི་ཕུང་པོ་དང་འདུ་ཤེས་ཀྱི་ཕུང་པོ་དང་འདུ་བྱེད་ཀྱི་ཕུང་པོ་ལ་འདུས་མ་བྱས་དང་བསྟན་དུ་མེད་པ་དང་ཐོགས་པ་མེད་པའི་ངོ་བོ་དང་སྐྱེ་མཆེད་དྲུག་དང་ཀུན་རྫོབ་ ཀྱི་ས་བོན་ཞེས་བཤད་དོ།

这段藏文的中文直译如下：
二者皆为诤论根本，缘欲及缘见之受与想，依次为轮回因之主要因，即贪著于受，以想颠倒故轮回。世尊所断障碍之世俗五蕴自性，是无分别最胜乐受一向究竟中受蕴为主要，故别立。
想蕴随顺前位，随所化众生意乐，如理摄属行蕴之念住等诸因位随顺，故别立。胜义中空离一切差别无差别等戏论，色等诸蕴于轮回及彼余位中已成就且当成就。受及想二者于他思维所断所取即是想蕴。此亦如上机会将如是解说。
于何处执取义并遍断即是识了知，其识有六：眼、耳、鼻、舌、身、意识即是识蕴。如是无边无际诸方及诸时，超过计数之界趣等差别诸自相执取诸法，总摄则为五蕴。
此处明了生起所知之处即十二处：根境十处及意法处共十二。其中意处具七事：六境识及意根，即是六识中任一识之等无间过去。法处如瑜伽师地论中说：缘一切法非唯一之其他不共智，即受蕴、想蕴、行蕴所摄无为、无示、无碍体性及六处、世俗种子。


།ཡིད་ཀྱི་སྐྱེ་མཆེད་རྣམ་པ་བདུན་དུ་ཕྱེ་བས་ནི་ཁམས་བཅོ་བརྒྱད་ཅེས་བརྗོད་དོ། །མིག་གི་ཁམས་དང་གཟུགས་ཀྱི་ཁམས་དང་མིག་གི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ཁམས་ཞེས་པ་ནས་ཇི་སྲིད་དུ་ཡིད་ཀྱི་ཁམས་དང་ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ཁམས་ཞེས་པའི་བར་ ལ་ཁམས་དྲུག་གི་སྐྱེས་བུ་ཞེས་པ་ནི་འདིར་ས་དང་ཆུ་དང་མེ་དང་རླུང་དང་ནམ་མཁའི་ཁམས་དང་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ཁམས་ཏེ།དེ་ལ་ལུས་ཀྱི་ནང་གི་ཁོང་སྟོང་ནི་ནམ་མཁའི་ཁམས་སོ། །གང་ཞིག་ལང་ཀར་གཤེགས་པར་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ཚོགས་བརྒྱད་དུ་རྣམ་པར་གཞག་པ་ནི་དབང་ པོ་ལྔའི་ཤེས་པ་དང་ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་དྲུག་དང་།དེ་ཉིད་བདག་དང་བདག་གིར་སྒྲོ་བཏགས་པ་ལས་འཇུག་པའི་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་གྱི་ཡིད་དང་བདུན་ལ། དྲུག་པོ་ཉིད་ཀྱི་བག་ཆགས་མ་ལུས་པའི་བདག་ཉིད་ཅན་གྱི་གནས་ངན་ལེན་ལ་སོགས་པའི་གནས་དེས་དགེ་བའི་རྩ་བའི་བར་ དུ་གཅོད་པའི་མཚམས་སྦྱོར་བས་ཁམས་ཀྱི་ས་ལ་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་ཡོངས་སུ་བཅོམ་ཞིང་སྐྱེ་བ་དང་འཆི་ཞེས་པའི་ཆོས་དྲུག་པོའི་གནས་ཉིད་དེ།གནས་པར་འགྱུར་བའི་གནས་ངན་ལེན་ལ་སོགས་པ་འདིར་ཀུན་ཏུ་ཞུགས་པར་བྱེད་ཅེས་པ་ཀུན་གཞིའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དང་བརྒྱད་དོ། ། དེ་ཉིད་ཡང་དེ་ལས་གཞན་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དེ་རྣམས་དང་ལྷན་ཅིག་ཏུ་གྱུར་ནས་ཆོས་གཞན་རྣམས་ཀྱི་དགེ་བ་དང་མི་དགེ་བ་རྣམས་ལ་སེམས་པར་བྱས་པས་ཇི་ལྟར་རིགས་པའི་བག་ཆགས་ཀྱི་བདག་ཉིད་ཀྱི་ས་བོན་རྒྱས་པར་བྱས་པ་ལས། གང་ཞིག་རྒྱུད་ཡོངས་སུ་སྒྱུར་བའི་ཁྱད པར་བྱེད་པའི་སྟོབས་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་གྱིས་དངོས་པོ་ལས་མི་ལྡོག་པ་ཐོབ་ནས་བདེན་པར་དུས་ཕྱིས་དེའི་འབྲས་བུ་དགའ་བའམ་མི་དགའ་བར་མངོན་པར་འབྱུང་བར་འགྱུར་ཏེ།དཔེར་ན་རྒྱ་སྐྱེགས་ཀྱི་ཁུ་བས་སྦབས་པའི་རས་བལ་གྱི་ས་བོན་གྱི་མེ་ཏོག་དང་འབྲས་བུ་ཡང་དམར་པོར་སྐྱེ་བར་ འགྱུར་ཏེ།འབྲས་བུ་དེ་རུ་དེ་ཉིད་སྐྱེ། །དེ་ཉིད་ཀྱང་། མདོ་དགོངས་པ་ངེས་པར་འགྲེལ་པར་གདུལ་བྱའི་ཁྱད་པར་གྱི་ངོར་གསུངས་ཏེ། ལེན་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཟབ་ཅིང་ཤིན་ཏུ་ཕྲ། །ས་བོན་ཐམས་ཅད་ཆུ་བོའི་རྒྱུན་བཞིན་འབབ། །བདག་ཏུ་རྟོགས་པར་འགྱུར་ན་མི་རུང་ཞེས། ། འདི་ནི་བྱིས་པའི་སྐྱེ་བོ་རྣམས་ལ་ངས་མ་བསྟན། །ཞེས་སོ། །དེ་ཡང་ཡང་སྲིད་པར་ཉིང་མཚམས་སྦྱོར་བ་རྣམས་སུ་ལུས་སུ་ཉེ་བར་ལེན་པའི་ལེན་པ་སྟེ། སྔོན་གྱི་ལས་ཀྱི་རྣམ་པར་སྨིན་པ་དང་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ས་བོན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་འདི་ནི་ཀུན་གྱི་གཞིའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དང་ཞེས་པ ལའོ།།འདི་ནི་བྱིས་པ་རྣམས་ལ་ནི་བྱེ་བྲག་ཏུ་སྨྲ་བའི་ཁྱད་པར་རྣམས་ལ་སྟེ། སེམས་དེ་བདག་ཉིད་ཅེས་མངོན་པར་རློམ་པར་བྱེད་པས་ཉན་ཐོས་ཀྱི་ཐེག་པར་མ་བསྟན་ཏོ།

以下是这段藏文的中文直译：
意处分为七种，故称为十八界。从眼界、色界、眼识界乃至意界、意识界，所谓六界补特伽罗，此处即地、水、火、风、空界及识界。其中身内空腔即是空界。
于《楞伽经》中立八识聚：五根识与意识共六，及彼执著我与我所而转起的烦恼意为七，以及六识一切习气自性之取着等处，以此障碍善根相续，破坏离欲界地，即生死等六法之所依，令住于取着等处，是为阿赖耶识为第八。
彼与其他诸识共同运作，于诸法善不善等思维，如理熏习习气自性种子，由此令心相续转变差别之力，如实获得事物不退转，后时其果必定显现为乐或不乐。譬如被茜草汁染过的棉花，其花果也将生长为红色。
其果即生于彼中。此复于《解深密经》中随所化众生差别而说："取识甚深极微细，一切种子如暴流，我为愚夫不开演，恐彼分别执为我。"
又于诸后有结生中，是近取之取，即前业异熟及一切识种子之此阿赖耶识。此于愚者即分别说部诸差别中，因彼心执著我故，于声闻乘中未说。


 །དེ་ཉིད་ཀྱིས་དེ་ཐོས་ནས་དེ་ལ་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་བདག་ཅེས་ཤིན་ཏུ་བརྟན་པའི་མངོན་པའི་ང་རྒྱལ་ཅན་དུ་མ་ གྱུར་ཅིག་ཅེས་ཀྱི།གང་ཡང་འདི་ལྟར་ངར་རྣམ་པར་རིག་པར་སྨྲ་བ་རྣམས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་དང་བྲལ་ཞིང་དམིགས་པ་དང་རྣམ་པ་ཡོངས་སུ་མ་ཆད་པའི་མ་ལུས་པའི་བག་ཆགས་ཀྱི་གཞི་ལ་ཀུན་གཞིའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཞེས་པའི་བཏགས་པ་ནི་དེ་ལ་མི་འཐད་དེ། དམིགས་པ་དང་ རྣམ་པ་རྟེན་འབྲེལ་མ་ཡིན་པ་ནི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་ཡུལ་མ་ངེས་པ་སྟེ།དེ་ནི་རྟའི་རྭ་བཞིན་ཏེ། དོན་དམ་པར་ཡོད་པའི་རང་རིག་པའི་མངོན་སུམ་དང་དེའི་མཚན་ཉིད་ནི་སྔ་ནས་དཔྱད་ཟིན་པས་འདིར་རྒྱ་ཆེན་པོས་ཅི་ཞིག་བྱ་སྟེ། འདི་ནི་བདུན་པ་དང་བརྒྱད་ པ་དག་ཏུ་ཕྱེ་བའི་འདོད་པ་ནི་ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ཁོ་ནར་རྣམ་པར་བཞག་གོ་ཞེས་པའོ།།དབང་པོ་དྲུག་དང་ཡུལ་དྲུག་དང་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དྲུག་དང་ཞེས་པ་བཅོ་བརྒྱད་ཀྱིས་རང་རང་གི་མཚན་ཉིད་འཛིན་པའི་ཁམས་ཞེས་པའོ། །འདིར་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། ཚིག་ ནི་རྩེ་མོ་ལས་ཏེ།དེའི་རྣམ་གྲངས་ནི་རབ་ཏུ་ཕྱེ་བས་ཏེ་རྩེ་མོ་འབྲིང་ལ་ཞེས་པའི་དོན་ཏོ། །མོས་པ་ནི་མཐར་ཐུག་པའི་ངེས་པ་མ་སྐྱེས་པའོ། །འདི་ལ་ཐམས་ཅད་དུ་ཞེས་པ་ནི་མངོན་པར་བསྟན་པའོ། །ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་ཡེ་ཤེས་ཞེས་པ་ནི་རྒྱས་པར་བཤད་པའོ། །ཆོས་ ཉིད་ནི་སྔོན་གྱི་བདེན་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་ཏེ།ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་ཆོས་ལའོ། །ཡོངས་སུ་གཟུང་བ་ནི་ནང་གི་སྒྲོ་བཏགས་པའོ། །མ་དམིགས་པ་ནི་དངོས་པོར་ཉེ་བར་མཐོང་བས་སོ། །མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ནི་ཐམས་ཅད་ཀྱི་མཆོག་གོ། །དེ་ལ་ཡང་རློམ་སེམས་སུ་མི་བྱེད་པ་ནི་དངོས་ པོ་ཉིད་ཀྱིས་སོ།།འདི་ནི་མུ་སྟེགས་ཀྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལས་ལངས་ནས། མོས་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་བཏང་བ་དབང་པོ་ཉིད་དུ་ཤེས་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་ཡང་ནི་འཆད་པར་འགྱུར་བ་ལ་ཡང་ངོ་། །གང་གིས་ནི་གང་གི་ཕྱིར་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ཅན་དུ་སྒྲོ་འདོགས་པར་ མི་འགྱུར་བའོ།།དེའི་ནང་གི་སྒྲོ་འདོགས་པ་ཐམས་ཅད་འགགས་པས་རིམ་གྱིས་ཉན་ཐོས་བཞིན་དུ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པར་མི་འགྱུར་ཞེ་ན་གསུངས་པ། བར་མ་དོ་མིན་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པའོ། །རྩེ་མོའི་རབ་ནི་བསྟན་བཅོས་ལས། །ཡོངས་སུ་བརྟགས་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས། །ཐམས་ཅད་རྗེས་ སུ་མི་དམིགས་ཉིད།།ཅེས་ཏེ། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་ཡོངས་སུ་བརྟགས་པ་ནི་འདིར་དམིགས་པ་ལ་ཐམས་ཅད་རྗེས་སུ་མི་དམིགས་པ་ནི་རྣམ་པའོ། །དེ་ལ་གསུངས་པ་ནི་གཞན་ཡང་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། འདི་གང་འདི་གང་གི་ཞེས་ཚོལ་བ་ནི་སྤྱིའི་ཚོལ་བའོ། །ཅི་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་ནི་ཁྱད་པར་ གྱིས་སོ།།དེ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཞེས་པ་ནི་དོན་གྱི་རྟོགས་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའོ་ཞེས་པའོ།

以下是这段藏文的中文直译：
彼闻此已，愿其不生执著识我之极坚固增上慢。如是唯识论者所说离相而具足所缘行相之一切习气基础，名为阿赖耶识之假立于彼不应理。所缘与行相非缘起者，于一切方面皆为境不定，如同兔角。胜义有之自证现量及其相已先前观察，此处何须广说。此分为第七识与第八识之主张，唯立为意识。
六根、六境、六识等十八界，各自持有自相，故名为界。
此处等言，词出自《顶论》，其异名即分别，谓顶中等义。胜解即未生究竟定解。此中"一切"者，即显示。"一切智智"者，即广说。法性即往昔谛力，即于般若波罗蜜多法。遍执即内增益。无所得即不见为实有。涅槃即一切中最胜。于彼亦不生增上慢即由实性故。
此从外道三昧起已，由胜解力故，为知彼即是根故。此亦于将说中。由何故不增益为色等相。由彼内增益悉皆灭故，非如声闻渐次入涅槃。若问此义，答曰："非中有"等。
《顶论》云："以遍观察慧，一切皆无得。"于般若波罗蜜多遍观察，此中所缘即一切无所得即行相。于彼所说即"复次"等。此何此何之寻求即总寻求。"云何"等即差别。"彼般若波罗蜜多"即义解般若波罗蜜多。


 །ཉེ་བར་བརྟགས་པ་ནི་མེད་པར་བྱེད་པ་ལ་མི་དམིགས་པར་བྱེད་པས་ཞེས་པ་ནི་རྣམ་པར་བརྟགས་ནའོ། །ཉེ་བར་དམིགས་པ་ནི་མཐའ་གཅིག་ཏུ་ངེས་པའོ། །མི་འགོང་ ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་ནི་སེམས་མེད་ཅེས་པ་དང་སྦྱར་བར་བྱའོ།།ལྷག་མ་ནི་སྔ་མ་བཞིན་ནོ། །བཟོད་པ་ཆུང་ངུའི་དབང་དུ་བྱས་པ་ནི་བསྟན་བཅོས་ལས། གཟུགས་སོགས་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་ཉིད། །དེ་མེད་པ་ཡི་ངོ་བོ་ཉིད། །ཅེས་ཏེ། གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ནི་གཟུགས་ལ་སོགས་ པའི་ངོ་བོ་ཉིད་དང་བྲལ་བའོ་ཞེས་པའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་ཅེས་པ་ནི་དམིགས་པ་སྟེ་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་སྒོ་ནས་སོ།།དེའི་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་ཉིད་ཀྱི་དངོས་པོ་མེད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ཞེས་པ་ནི་རྣམ་པ་སྟེ་དོན་དམ་པའི་སྒོ་ནས་སོ། །དེ་ལ་གསུངས་པ་ནི། དེ་ནས་ཞེས་ པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ།གཟུགས་ལ་སོགས་པ་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་ངོ་བོ་དང་བྲལ་བས་ཞེས་པ་ནི་དམིགས་པ་ལ། ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱང་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་མཚན་ཉིད་དང་བྲལ་བ་ཞེས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་དང་བྲལ་བའི་ངོ་བོ་ནི་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་རང་བཞིན་ནོ་ཞེས་པ་ནི་རྣམ་པ་སྟེ། གང་དུ་ཡང་མཚན་ ཉིད་ཅུང་ཟད་མེད་ཅེས་པ་ལ་དགོངས་པའོ།།བཟོད་པ་འབྲིང་ནི་བསྟན་བཅོས་ལས། །དེ་ལ་སྐྱེ་མེད་ངེས་འབྱུང་མེད། །དག་དང་ཞེས་ཏེ། དེ་གསུངས་པ་ནི། དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། ཐམས་ཅད་ལ་སྐྱེ་བ་མེད་པ་དང་ངེས་པ་འབྱུང་བ་མེད་པ་ནི་འདིའི་དམིགས་པ་ ལ།དེ་ཐོས་པར་བྱེད་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ལུས་དང་ངག་དང་ཡིད་ཡོངས་སུ་དག་པ་ནི་རྣམ་པ་སྟེ། ལུས་དང་ངག་དང་ཡིད་ཀྱི་ཉེས་པར་སྤྱོད་པ་དང་བྲལ་བའོ། །གནས་ན་གནས་ཤིང་གསལ་ལ་རྫོགས་པ་ནི་མཚན་མ་ཡོངས་སུ་དག་པའོ། །སེམས་ཅན་དང་སྣོད་དག་པ་ནི་སངས་ རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་ཡོངས་སུ་དག་པའོ།།ཆེན་པོའི་བསྟན་བཅོས་ལས། དེ་ཡི་མཚན་ཉིད་མེད། དེ་ཡི་མཚན་མར་མི་རྟེན་པས། །མོས་མིན་འདུ་ཤེས་མེད་པ་ཡིན། །ཞེས་ཏེ། གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་མཚན་མས་དབེན་པ་ཉིད་ནི་འདིའི་དམིགས་པ་ལ། གཟུགས་ལ་སོགས་ པའི་མཚན་མ་རྣམས་དང་གཟུགས་ལ་སོགས་པ།ཞེས་པ་གང་ལ་གནས་པ་དང་མོས་པའི་འདུ་ཤེས་དེ་རྣམས་ལས་ལྡོག་པ་ནི་རྣམ་པ་སྟེ། དེ་ལ་མོས་པ་བརྟན་པོར་གྱུར་པ་ནི་མི་གནས་པ་ལ་ངེས་པ་ནི་མོས་པ་ལའོ། །ཐ་སྙད་ནི་འདུ་ཤེས་ཏེ། དེ་ལ་ གསུངས་པ་ནི་གཞན་ཡང་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ།འགག་པ་ནི་སྐད་ཅིག་མས་འཇིག་པ་ལ་འཇིག་པ་ནི་རྒྱུན་གྱིས་སོ།

以下是这段藏文的中文直译：
近观察即于无所作无所得而观察。近所缘即一向决定。"不违"等与"无心"相连。余如前。
就小忍而言，论中云："色等无自性，彼无之自性。"即色等离色等自性，谓一切法无自性是所缘，从世俗门。彼无自性之无事自性色等是行相，从胜义门。
于彼所说即"尔时"等。色等离色等自性者是所缘，自性亦离自性相者之离自性性是色等自性者是行相，意为于何处亦无少许相。
中忍者，论中云："彼中无生无出离，清净"等。彼所说即"何以故"等。一切无生及无出离是此所缘，闻此菩萨身语意清净是行相，即离身语意恶行。住而明了圆满即相清净。有情器世间清净即佛土清净。
大论云："彼无相，不依彼相故，非胜解无想。"色等离相即此所缘，于色等诸相及色等所住及胜解想，离彼等即行相。于彼坚固胜解即于无住决定是于胜解。言说即想。于彼所说即"复次"等。灭即刹那坏，坏即相续。


 །ཡོད་དང་སོ་སོར་འགག་པ་ཡི། །དངོས་པོ་ལྷན་ཅིག་གྱུར་པ་ཡང་། །སོ་སོར་བཀག་པ་དེ་དག་ཉིད། །རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་ཤེས་པ་མིན། །ཞེས་ སོ།།མཚན་མའི་སྤྱོད་པ་དགག་པས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་སྤྱོད་པ་ཡོད་པ་སྟེ། མཚན་མའི་སྤྱོད་པ་ནི་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་མཚན་མ་དང་། གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ལ་བརྟེན་པ་དང་། མོས་པ་དང་འདུ་ཤེས་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་ཏེ། དེའི་སྟོབས་ཀྱི་རྣམ་ པ་ཡང་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ།དེ་ཡང་སྤྱོད་ཅེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་སྤྱོད་པ་ནི་རློམ་སེམས་མེད་པ་རྣམ་པ་བརྒྱད་བསྟན་པ་སྟེ། མིན་ཞེས་པ་ནི་མི་འཛིན་ཞེས་པའི་དོན་ཏོ། །དེ་ལྟར་བཟོད་པ་ཐོབ་པས་ལས་ལ་དབང་དུ་གྱུར་པས་ངན་འགྲོར་ མི་འགྲོ་ཞིང་རྟག་པར་རྫུས་ཏེ་སྐྱེ་བ་ཡིན་ནོ།།ཆོས་ཀྱི་མཆོག་ཆུང་ངུའི་དབང་དུ་བྱས་པ་ནི་བསྟན་བཅོས་ལས། ཏིང་ངེ་འཛིན་དེའི་བྱེད་པ་ནི། །ཞེས་པ་སྟེ། ཆོས་ཐམས་ཅད་ལེན་པ་མེད་པ་ནི་འདིའི་དམིགས་པ་ལ། དེའི་བྱེད་པ་ནི་རྣམ་པ་སྟེ། དེའི་བྱེད་པ་ནི་འདིར་བྱེད་པ་ པོའོ།།དེ་ལས་གསུངས་པ་དེ་ནི་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། ཕྱིར་ནི་གཏན་ཚིགས་སོ། །ཉེ་བར་མ་གཏོགས་ཞེས་པ་ནི་བསྟན་པ་ལ་བཤད་པ་ནི། ཉེ་བར་མ་ཟིན་ཞེས་པ་སྟེ། ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པའི་ཕྱིར་ཞེས་པ་ལ་དགོངས་པ་སྟེ། གང་དུ་ ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་ཡོད་པ་མིན་པ་ཉེ་བར་བཟུང་ནས་གང་དུ་དེ་ལྟར་གསུངས་པ་ནི།འདིའི་དམིགས་པ་ལ་འདི་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་ནི་རྣམ་པའོ། །འབྲིང་ནི་བསྟན་བཅོས་ལས། ལུང་བསྟན་པ་དང་རློམ་པ་ཟད། །ཅེས་པ་སྟེ་གང་ཞིག་ཏིང་ངེ་འཛིན་འདིས་གནས་པ་ལ་ སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱིས་ལུང་བསྟན་པ་དེ་ནི་དམིགས་པ་སྟེ།ལུང་སྟོན་པར་བྱེད་པ་དང་། ལུང་བསྟན་པའི་རྒྱུ་ཉིད་དམ། ཁྱད་པར་གྱི་གཟུགས་ལ་དམིགས་ཞེས་པའི་དོན་ཏོ། །གང་ཞིག་ནི་ཏིང་ངེ་འཛིན་དེའི་རློམ་པ་ཟད་པ་དེ་ནི་རྣམ་པ་སྟེ། དེ་ལ་གསུངས་པ་ནི་ སངས་རྒྱས་ཀྱི་མཐུས་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ།དེས་ཀྱང་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་ནི་རྣམ་པའོ། །དེ་ལྟ་བུ་དེ་ལ་ཞེས་པ་ནི་ཇི་སྐད་བཤད་པའི་རློམ་པ་མེད་པའོ། །ཐམས་ཅད་ནས་ཞེས་པ་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ལེན་པ་མེད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་ཁྱད་ པར་གྱིས་སོ།།ཐམས་ཅད་ཅེས་པ་ནི་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པའོ། །ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཆུང་ངུའི་ཆུང་ངུའི་བྱེ་བྲག་གིས་ཀྱང་ངོ་། །ཐམས་ཅད་ནི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཐོབ་པ་ལས་བརྩམས་ནས་དུས་ཐམས་ཅད་དུའོ།

以下是这段藏文的中文直译：
"有与各别灭，事物同时起，各别遮彼等，非一切相智。"
以遮除相行而有般若波罗蜜多行，相行即色等相及依止色等、胜解与想为相。由彼力亦说诸相，即"行"等。般若波罗蜜多行即宣说八种无慢心，"非"即不执著义。如是得忍故得自在于业，不堕恶趣而常化生。
就小胜法而言，论中云："彼三昧作用"等。一切法无所取是此所缘，彼作用是行相，此中作用即能作者。
彼中所说即"何以故"等。"以"是因。"不摄"于教中解释为"未得"，意为一切法无自性故。于何处执一切法非有，于何处如是宣说，此所缘即"此"等是行相。
中品者，论中云："授记及慢尽"。谓住此三昧者为诸佛授记，是所缘，即能授记及授记因，或缘殊胜色义。谓彼三昧慢尽是行相。
彼中所说即"以佛力"等。"彼亦"等是行相。"如是彼"者即如所说无慢。"一切"者即以一切法无所取三昧等差别。"一切"即圆满。亦以一切小中小差别。"一切"即从得三昧起于一切时。


 །ཆེན་པོ་ནི་བསྟན་བཅོས་ལས། གསུམ་པོ་ཕན་ཚུན་ངོ་བོ་གཅིག་། ཏིང་འཛིན་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པས། །ཞེས་པ་སྟེ། ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཞེས་པ་ནི་གསུམ་ལ་དེའི་ཕན་ཚུན་གྱི་ངོ་བོ་ནི་འདིའི་དམིགས་པ་སྟེ། ཏིང་ངེ་འཛིན་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པ་ནི་རྣམ་པའོ། །དེ་ལ་གསུངས་པ་ནི་དེ་སྐད་ཅེས གསོལ་པ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ།བྱང་ཆུབ་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་དོན་དམ་པར་རྟོགས་པ་སྟེ། དེ་ཉིད་ལ་སེམས་པ་ནི་འདིར་དེའི་བདག་ཉིད་ཀྱིས་སོ་ཞེས་པ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའོ། །རང་བཞིན་གྱིས་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཆེ་བ་དེ་ཉིད་འདིས་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ ཆེན་པོ་སྟེ།བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་འདི་ཉིད་ཀྱི་སྐབས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདིར་འདི་གསུམ་གྱི་ངོ་བོ་གཅིག་པ་ནི་དམིགས་པ་ལ་ནུས་སམ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པས་རྣམ་པ་གསུངས་ཏེ། བསྟན་པར་ཞེས་པ་ནི་ཚིག་གིས་གསལ་བར་ཞེས་པའོ། །མི་ཤེས་པར་ནི་དོན་དམ་པར་ངོ་བོ་ ཉིད་མེད་པས་མི་སྣང་ཞིང་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མེད་པའོ།།ཡང་དག་པར་མི་ཤེས་པ་ནི་བརྗོད་དུ་མེད་ཅིང་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མེད་པ་སྟེ། འདིར་ཉེ་བར་བསྡུ་བ་ནི། དེ་ལྟར་ངེས་འབྱེད་ཆ་མཐུན་ནི། །ཆུང་ངུ་འབྲིང་དང་ཆེན་པོ་ཡིན། །ཞེས་པས་སོ།

以下是这段藏文的中文直译：
大者，论中云："三者互为一体，三昧无分别。"即三昧、般若波罗蜜多与菩萨这三者，其互为一体是此所缘，三昧无分别是行相。
彼中所说即"如是白言"等。菩提即通达般若波罗蜜多胜义，于彼思维即此中"以彼自性"者是菩萨。自性三昧广大即此勇士大勇士，因为此即是菩萨之境界。
此中三者一体是所缘，以"能否"等说明行相。"开示"即以言语明示。不知即胜义无自性故不显现且无分别。真实不知即不可言说且无分别。
此中总结："如是顺决择分，小中及大也。"


 །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཉོན་མོངས་ པ་ནི་རྣམ་པར་རྟོག་པའོ་ཞེས་པས་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་ལྡན་པའི་དབང་དུ་བྱ་བ་ནི་བསྟན་བཅོས་ལས།གཞི་དང་དེ་ཡི་གཉེན་པོ་ཡིས། །གཟུང་བར་རྟོག་པ་རྣམ་པ་གཉིས། །རྨོངས་དང་ཕུང་སོགས་བྱེ་བྲག་གིས། །རྣམ་པ་དགུ་ཞེས་ཏེ། གཟུང་བྱར་རྣམ་པར་རྟོག་པས་ན་གཟུང་ བའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ནི་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ།གཅིག་ནི་གཞིའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་སྟེ་མ་རིག་པའི་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་ཕུང་པོ་དང་། མཐའ་གཉིས་དང་། མིང་དང་གཟུགས་དང་། ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་དང་། རྣམ་པར་བྱང་བ་དང་། འཕགས་པའི་ལམ་ལ་མི་གནས་ པ་དང་།ལམ་དུ་ཉེ་བར་དམིགས་པ་དང་། བདག་ཏུ་ཉེ་བར་དམིགས་པ་དང་། རྣམ་པར་དག་པའི་རྟོག་པའི་བདག་ཉིད་ན་ནི་འཇིག་རྟེན་ལས་གྲགས་པས་ཡིན་ལ། གཉིས་པ་དེའི་གཉེན་པོའི་ཕྱོགས་ནི་ཕུང་པོ་དང་། སྒོ་གང་དང་། རིགས་དང་། སྐྱེ་བ་ལ་སོགས་པ་ དང་།སྟོང་པ་ཉིད་དང་། ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དང་། མཐོང་བའི་ལམ་དང་། བསྒོམ་པའི་ལམ་དང་། མི་སློབ་པའི་ལམ་གྱིས་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་ངོ་བོ་སྟེ། འདི་རྣམས་དེ་ནས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་ནི་གོ་སྐབས་ཕྱེ་བ་དང་། བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་ཡང་ཤཱ་རིའི་བུས་དེ་ཉིད་ བསྟན་པའི་དོན་དུ་གསོལ་བ་ལ་ཤཱ་རིའི་བུ་ལ་གསལ་བར་འདོད་ནས་གསུངས་པ་སྟེ།ཆོས་འདི་གང་གི་ཡིན་ཞེས་པ་ནི་ཅི་རྫས་དང་ཡོན་ཏན་དང་། ལས་དང་གཙོ་བོ་དང་སྐྱེས་བུ་ལ་སོགས་པའི་འམ། ཕུང་པོ་དང་ཁམས་དང་སྐྱེ་མཆེད་ལ་སོགས་པའི་སྟེ། དེ་ལ་དམིགས་ནས་སློབ་ པའི་ཕྱིར།།ཞེས་པ་ལ་དགོངས་པའོ། །གང་དུའང་མིན་ཞེས་པ་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་བདག་མེད་པ་ཉིད་ལ་སློབ་པས་སོ་ཞེས་པ་ལ་དགོངས་པའོ། །དེ་ཞེས་པ་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་མི་སློབ་སྟེ་རྫས་ལ་སོགས་པ་དང་གཟུགས་ཀྱི་ཕུང་པོ་ལ་སོགས་པ་ལ་ཡང་ངོ་། །དེ་ལྟར་ནི་དེའི་ངོ་བོ་ ཉིད་ཀྱིས་ཏེ།ཇི་ལྟར་ནི་གང་གི་ངོ་བོ་ཉིད་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པ་མེད་པར་བདེན་པའོ། །སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་ནི་འཕགས་པ་མ་ཐོབ་པ་རྣམས་སོ། །དེ་ཡང་བྱིས་པར་གྱུར་པའི་གང་དུ་ཐོས་པ་དང་མི་ལྡན་པ་ནི་མང་དུ་ཐོས་པ་མེད་པའོ། །ཡོད་པ་མིན་པ་ནི་དོན་དམ་པར་ཡོད་པ་མིན་པ་ སྟེ།གནོད་པ་ཡོད་པས་ཞེས་པའི་དོན་ཏོ། །དེ་ལྟར་ཡོད་ཅེས་པ་ནི་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་སྒྲ་དོན་གྱི་ངོ་བོས་ཡོད་ཅེས་པའི་དོན་ཏོ། །མི་རིགས་ཞེས་པ་ནི་ཡུལ་མེད་པའི་ཕྱིར་མི་རིགས་པའོ། །དེ་ནི་མི་རྟག་པ་ལ་སོགས་པ་དེའི་ཡུལ་དུ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་བསྟན་པ་སྟེ། འདི་ནི་མ་ རིག་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་པོའོ།།དེ་རྣམས་ཀྱི་ཞེས་པ་ནི་བྱིས་པ་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་རྣམས་ཀྱིས་སོ། །ཆོས་ཐམས་ཅད་ནི་ཕུང་པོ་ལ་སོགས་པའོ། །བརྟག་ཅེས་པ་ནི་དངོས་པོ་ཉིད་དོ། །གཟུང་བར་ཞེས་པ་ནི་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་ཕུང་པོར་རྣམ་པར་རྟོག་པས་སོ།

以下是这段藏文的中文直译：
菩萨的烦恼即是分别，如是具有分别的所依，论中说："基及其对治，所取分别有二种，以迷惑蕴等差别，分为九种。"由于分别所取，所以所取分别有二种：
其一是基的分别，即无明的色等蕴、二边、名色、烦恼、清净、不住圣道、近缘于道、近缘于我、清净分别的自性，这是世间所知。
其二是对治分，即蕴、诸门、种姓、出生等、空性、波罗蜜多、见道、修道、无学道的分别自性。这些从"具寿"等开始是开启机会，世尊对舍利子开示其义，为使舍利子明了而说。
"此法属于何者"是指是否属于实、德、业、胜性、士夫等，或蕴界处等，意在"为缘彼而学"。"皆非"是意在"由于学习一切法无我性"。"彼"是指不学一切法，即实等和色蕴等。如是即是彼之自性，即如何于其自性无执著是为真实。
凡夫即未得圣者。其中成为愚者之处，无闻即无多闻。非有即胜义中非有，是"有过患"之义。如是有即世俗中以声义自性而有之义。"不应理"即因无境故不应理。彼即开示无常等彼境之分别，此是第一无明分别。
"彼等"即愚者凡夫们。一切法即蕴等。"观察"即事物性。"所取"即由色等蕴分别。


 །མཐའ་ གཉིས་ཞེས་པ་ནི་སྐྱེ་བ་དང་འགག་པ་དག་གོ།།མི་ཤེས་ཞེས་པ་ནི་སྦྱོར་བའི་ལམ་མ་ཐོབ་པས་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དུ་མི་ངེས་པའོ། །མ་ཐོབ་པ་ནི་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ལམ་མ་རྟོགས་པས་སོ། །དེའི་ཕྱིར་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་ནས། མངོན་པར་ཞེན་པར་མི་བྱེད་ཅེས་པའི་བར་གྱིས་ ནི་ཉེ་བར་བསྡུ་བ་སྟེ།དེ་དག་གིས་ནི་མཐའ་གཉིས་ལ་ཞེན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པའོ། །མངོན་པར་ཞེན་ཞེས་པ་ནི་གཉིས་དང་ལྡན་པ་སྟེ་དེའི་ངེས་པ་དང་དེའི་རྩ་བའོ། །ཉེ་བར་དམིགས་པ་ནི་ལོག་པའི་ཤེས་པའོ། །མིང་ནི་གཟུགས་མེད་པའི་ཕུང་པོ་རྣམས་ལ་གཟུགས་ནི་ གཟུགས་ཀྱི་ཕུང་པོ་སྟེ།དེ་གཉིས་ནི་མིང་དང་གཟུགས་ཏེ་ཕུང་པོ་ལྔ་རྣམས་སོ། །འདི་ནི་མིང་དང་གཟུགས་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་སྟེ། ལྔ་པོ་ནི་གཞན་རྣམས་ལ་ཡང་ཤེས་པར་བྱའོ། །འདི་ནི་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་སྟེ། ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་ལ་འདི་ནི་རྣམ་ པར་བྱང་བ་ཉིད་ཅེས་པ་མི་ཤེས་ཤིང་མི་མཐོང་ནས་ཁམས་གསུམ་དང་ཐེག་པ་དམན་པ་ལས་ངེས་པར་མི་འབྱུང་བའོ་ཞེས་པ་ནི་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་དང་རྣམ་པར་བྱང་བ་མི་ཤེས་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པའོ།།དེ་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་དད་པ་མི་སྐྱེད་ཅིང་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ལ་ གནས་པར་མི་འགྱུར་ཞེས་པ་ནི་འཕགས་པའི་ལམ་ལ་རབ་ཏུ་མི་གནས་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པའོ།།དེ་ལ་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་དམིགས་པར་བྱེད་པས་ངེས་པར་འབྱུང་བར་མི་འགྱུར་ཞེས་པ་ནི་ལམ་ཉེ་བར་དམིགས་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པའོ། །དེ་བདག་དང་ཆོས་སུ་ཉེ་བར་ དམིགས་པ་ལ་ཞེས་པ་ནི་བདག་ལ་སོགས་པ་ཉེ་བར་དམིགས་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པའོ།།མ་སྐྱེས་པ་དང་མ་བྱུང་བ་དང་མངོན་པར་འདུ་བྱ་བ་མེད་པ་དང་རྣམ་པར་དག་པ་ཞེས་པ་ནི་རྣམ་པར་དག་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་སྟེ་དགུ་པའོ།། །།རྣམ་ པར་རྟོག་པ་དེ་རྣམས་དྲོད་ཀྱིས་བསྲབས་པར་བྱེད་ཅིང་རབ་ཏུ་སྤོང་བར་ནི་མི་བྱེད་དེ།དེའི་ཕྱིར་དེ་རྣམས་དང་ལྡན་པའོ། །དེའི་ཡང་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་མུན་པ་བསྲབས་པའི་ཕྱིར་ན་སྣང་བ་ཐོབ་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་གནས་པ་ཞེས་གསུངས་པ་སྟེ། གཟུང་བའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ དང་པོའི་དགུ་པའོ།།གཉིས་པའི་དབང་དུ་བྱས་ཏེ་གསུངས་པ་ནི། དེ་དག་གི་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། ཆོས་ཐམས་ཅད་ནི་ཕུང་པོ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། ཆོས་ཐམས་ཅད་ནི། ཕུང་པོ་ལ་སོགས་པ་ལ་བརྟགས་པ་ནི། ཕུང་པོ་ལ་སོགས་པ་ལས་བྱེ་བྲག་གིས་ ཞེས་པ་སྟེ།ཕུང་པོ་ལ་སོགས་པར་བརྟགས་པའི་ཕུང་པོ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་རྣམ་པ་དགུ་སྟེ། དེ་ལ་གཟུགས་སུ་བརྟག་པ་བྱེད་པས་མངོན་པར་ཞེན་པ་དང་། འགྱུར་ཞིང་ཇི་སྲིད་དུ་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་བར་ཞེས་པ་ནི་ཕུང་པོའི་དོན་གྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པའོ།

以下是这段藏文的中文直译：
"二边"即生灭二者。"不知"即因未得加行道而于真实义不确定。"未得"即因未证出世间道。从"是故"等至"不应执著"为总结，这些是执著二边的分别。"执著"具有二种，即其决定和其根本。"近缘"即颠倒知。
"名"是指无色蕴，"色"是指色蕴，这二者即名色，为五蕴。这是执著名色的分别，五者于其他诸法亦当了知。
此即色等，于烦恼中"此即清净"不知不见，而不能从三界和小乘中出离，这是不知烦恼和清净的分别。
彼不生起对空性的信心，不安住于波罗蜜多等，这是不住圣道的分别。
彼缘波罗蜜多等而不能出离，这是近缘于道的分别。
"彼近缘我法"是近缘我等的分别。
"无生、无起、无为、清净"是清净分别，为第九。
这些分别为暖位所减弱而不能完全断除，因此具有这些。由于减弱分别之暗，故说住于得光明三摩地，这是第一所取分别的九种。
关于第二分别所说："彼等"等，一切法即蕴等，一切法即于蕴等观察，即从蕴等差别，即观察蕴等的九种分别。其中执著色等观察，乃至识为止，这是蕴义的分别。


 ། མིག་ཏུ་རྟོག་པར་བྱེད་ཅེས་པ་ནས། ཇི་སྲིད་དུ་ཆོས་ཞེས་པའི་བར་ནི་སྐྱེ་བའི་སྒོའི་དོན་གྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པའོ། །མིག་དང་གཟུགས་དང་མིག་གི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ཁམས་ཞེས་པ་ནས། ཇི་སྲིད་དུ་ཡིད་དང་ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དང་ཆོས་ཀྱི་ཁམས་ཞེས་པའི་བར་ནི་རིགས ཀྱི་དོན་གྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པའོ།།མ་རིག་པ་ནས་ཇི་སྲིད་དུ་རྒ་ཤི་ཞེས་པའི་བར་ནི་སྐྱེ་བའི་དོན་གྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པའོ། །ནང་སྟོང་པ་ཉིད་ཅེས་པ་ནས། ཇི་སྲིད་དུ་དངོས་པོ་མེད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཅེས་པའི་བར་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་དོན་གྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པའོ། །ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་ཅེས་པ་ ནི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་དོན་གྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པའོ།།བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཕྱོགས་ཀྱི་ཆོས་སུམ་ཅུ་རྩ་བདུན་ཞེས་པ་ནི་མཐོང་བའི་ལམ་གྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པའོ། །བསམ་གཏན་དང་གཟུགས་མེད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་སྙོམས་པར་འཇུག་ཅེས་པ་ནི་བསྒོམ་པའི་ལམ་གྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པའོ། ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྟོབས་བཅུ་ཞེས་པ་ནས། ཇི་སྲིད་དུ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཅེས་པའི་བར་ནི་མི་སློབ་པའི་ལམ་གྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པའོ། །ལམ་ཞེས་པ་ནི་བདག་མེད་པའི་ཤེས་པ་ལ། ཡང་དག་པ་ནི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ལ། དེ་དག་གི་མཐའ་ནི་རྩེ་མོ་དང་སྤྱི་བོ་སྟེ། དེ་ཡང་ལྷག་པའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་མེད་དེ། ཡང་དག་པའི་མཐའ་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་ཅེས་པའི་དོན་ཏོ། །གྲངས་སུ་བགྲང་བའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དགུ་པོ་འདི་རྣམས་ནི་རྩེ་མོས་བསྲབས་པར་བྱེད་ཅིང་རབ་ཏུ་སྤང་བར་ནི་མི་བྱེད་དོ། །འདི་རྣམས་དང་ལྡན་པས་སྔོན་དུ་འགྲོ་བ་ཅན་གྱི་རྣམ་པར རྟོག་པ་རྣམ་པ་དགུ་པོ་རབ་ཏུ་སྤོང་བ་ཉིད་དེ།སྤངས་ལ་ཡང་འདིར་ཕྱི་མའི་གཉིས་པོ་དང་ཕྲ་མོར་ཀུན་ཏུ་རྒྱུ་བས་སོ། །རྣམ་པར་རྟོག་པ་ནི་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ལ་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་ཕྱིར་ལ། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་སྤོང་བ་ནི་མཐོང་བའི་ལམ་ལ་རིག་པར་བྱའོ། །དེས་སྣང་བ་ འཕེལ་བའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་གནས་པར་འགྱུར་ཞེས་པ་ནི་གཟུང་བའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་གཉིས་པའི་རྣམ་པ་དགུ་པའི་བཤད་པའོ།།རྫས་དང་བཏགས་པའི་རྟེན་ཅན་གྱིས། །འཛིན་པ་རྣམ་པ་གཉིས་སུ་འདོད། །ཅེས་པ་ནི་རྟེན་ལ་དམིགས་པ་སྟེ། རྫས་ལ་བརྟེན་པ་དང་ བཏགས་པ་ལ་བརྟེན་པའི་ཞེས་པའི་འཛིན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ།འཛིན་པས་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་ཕྱིར་རོ།

以下是这段藏文的中文直译：
从"观察眼"到"乃至法"是生门义的分别。从"眼界、色界、眼识界"到"乃至意界、意识界、法界"是种类义的分别。从"无明"到"乃至老死"是生起义的分别。从"内空性"到"乃至无性自性"是空性义的分别。"六波罗蜜多"是波罗蜜多义的分别。"三十七菩提分法"是见道的分别。"入禅定和无色定"是修道的分别。从"如来十力"到"乃至一切相智"是无学道的分别。
"道"即无我智，"真实"即真如，"彼等边际"即顶位和胜位，其中无更胜真如，"真实边际"即空性之义。
这九种所数的分别为顶位所减弱而不能完全断除。具有这些而能断除九种有前行的分别，虽已断除，此中后二种仍以微细形式运行。分别虽非实有而有分别，应知于见道中完全断除。由此住于光明增长三摩地，这是第二所取分别九种的解释。
"依实物和假立为基，执著分为二种"是缘于所依，即依实物和依假立的二种执著分别，因为是执著的分别。


 །དེ་ཡང་གོ་རིམས་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ། རང་དབང་བདག་སོགས་ངོ་བོ་ཡིས། །ཕུང་སོགས་རྟེན་ལ་དེ་བཞིན་དུ། །དེ་ནི་སོ་སོར་རྣམ་པ་དགུ། །ཞེས་སྦྱར་ཏེ། དེ་ལ་དང་པོའི་དབང་དུ་བྱས་ནས་གསུངས་པ་ནི་དེ་དག་བདེན་པ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། དམ་པ་ཡང་དག་པའི་དོན་བསྟན་པ་རྣམ་པར་མཐོང་བར་མ་གྱུར་ནས་བདག་ཉིད་ཀྱིས་འདི་ལྟ་བུའི་རྣམ་པ་དགུར་རྟོགས་པར་བྱེད་ནས་མངོན་པར་ཞེན་པར་བྱེད་ཅིང་བདག་ཉིད་ཉེ་བར་དམིགས་པར་བྱེད་དོ། ། འདིར་ཉེ་བར་མི་དམིགས་པའི་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ཉིད་ཀྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དགུ་སྟེ། བདག་དང་སེམས་ཅན་དང་ཞེས་པ་ནས་ཇི་སྲིད་དུ་མཐོང་བ་པོར་ཉེ་བར་མི་དམིགས་ཏེ། དེ་ཤིན་ཏུ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཞེས་པའི་བར་ནི་རང་དབང་གི་བདག་ཉིད་ཀྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པའོ། །གཟུགས་ཞེས་པ་ནས ཇི་སྲིད་དུ་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་བདག་ཉིད་ཀྱིས་དམིགས་སུ་མེད་ཅེས་པའི་བར་ནི་གཅིག་གི་བདག་ཉིད་ཀྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པའོ།།མིག་ནས་ཇི་སྲིད་དུ་ཡིད་ཀྱི་བར་དང་གཟུགས་ནས་ཇི་སྲིད་དུ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་ཀྱི་བདག་ཉིད་གཅིག་གིས་དམིགས་སུ་མེད་ཅེས་པའི་ བར་ནི་རྒྱུའི་བདག་ཉིད་ཀྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པའོ།།མིག་དང་གཟུགས་དང་མིག་གི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཞེས་པ་ནས་ཇི་སྲིད་དུ་ཡིད་དང་ཆོས་དང་ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དང་གཞན་པའི་བདག་ཉིད་ཀྱིས་དམིགས་སུ་མེད་ཅེས་པའི་བར་ནི་ལྟ་བ་ལ་སོགས་པའི་བདག་ཉིད་ཀྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པའོ། ། རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བ་ཞེས་པ་ནས་ཇི་སྲིད་དུ་གཟུགས་མེད་པའི་ཁམས་ཀྱི་བདག་ཉིད་ཀྱི་རྟེན་དུ་དམིགས་སུ་མེད་ཅེས་པའི་བར་ནི་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པའི་རྟེན་གྱི་བདག་ཉིད་ཀྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པའོ། །བསམ་གཏན་དང་པོ་ནས་ཇི་སྲིད་དུ་གཟུགས་མེད་པའི་སྙོམས་པར་འཇུག་པའི་བདག ཉིད་ཀྱི་རྟེན་ཉིད་ཀྱིས་ཉེ་བར་མི་དམིགས་ཞེས་པའི་བར་ནི་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བའི་རྟེན་གྱི་བདག་ཉིད་ཀྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པའོ།།འཕགས་པའི་བདེན་པ་དང་གཞན་པའི་བདག་ཉིད་ཀྱི་རྟེན་གྱིས་ཉེ་བར་མི་དམིགས་པ་ཞེས་པ་ནི་མཐོང་བ་ལ་བརྟེན་པའི་བདག་ཉིད་ཀྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པའོ། །རྣམ་ པར་ཐར་པ་བརྒྱད་དང་མཐར་གྱིས་གནས་པའི་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་དགུའི་བདག་ཉིད་ཀྱིས་ཉེ་བར་མི་དམིགས་པ་ཞེས་པ་ནི་བསྒོམ་པ་ལ་བརྟེན་པའི་བདག་ཉིད་ཀྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པའོ།།སྟོབས་བཅུ་ནས་ཇི་སྲིད་དུ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཀྱི་བདག་ཉིད་ཀྱི་རྟེན་གྱིས་ཉེ་བར་དམིགས་ སུ་མེད་ཅེས་པའི་བར་ནི་དོན་བྱས་པ་ཉིད་ལ་བརྟེན་པའི་བདག་ཉིད་ཀྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་སྟེ།དགུ་པོ་འདི་རྣམས་ནི་བཟོད་པས་བསྲབས་པར་བྱེད་ཅིང་སྤོང་བ་ནི་མི་བྱེད་དོ། །འདིར་འདི་རྣམས་དང་ལྡན་པས་སྔོན་དུ་འགྲོ་བར་རབ་ཏུ་སྤོང་བ་ཁོ་ནའོ།

以下是这段藏文的中文直译：
依照次第，"以自在我等自性，如是依于蕴等基，彼等各别有九种"，这样配合。关于第一的内容所说的是"彼等真实"等，未见到所显示的殊胜真实义，自己如是作九种分别而执著，并执著自我。
此处有九种不执著的对治分别：从"我与有情"到"乃至无所见者，因为彼极不存在"是自在我性的分别。从"色"到"乃至以识自性无所缘"是一性的分别。从"眼乃至意"与从"色乃至佛法自性一性无所缘"是因性的分别。从"眼、色、眼识"到"乃至意、法、意识与他性无所缘"是见等自性的分别。
从"缘起"到"乃至无色界自性之所依无所缘"是烦恼依止自性的分别。从"初禅"到"乃至无色定自性之所依无所缘"是离贪依止自性的分别。"以圣谛与他性之所依无所缘"是依见自性的分别。"以八解脱和九次第定自性无所缘"是依修自性的分别。从"十力"到"乃至一切相智自性之所依无所缘"是依已作义自性的分别。
这九种为忍位所减弱而不能断除。此处具有这些而能断除前行。


 །དེའི་རྗེས་ལ། གཟུང་བ་མེད་པར་ངེས་ པའི་རྩེ་གཅིག་པར་ངེས་པའི་ཕྱིར་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་དོན་གྱི་ཕྱོགས་གཅིག་ལ་རབ་ཏུ་ཞུགས་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་གནས་པ་ཤཱ་རིའི་བུས་ཆེད་དུ་གཉེར་ནས་འདི་སྙམ་དུ་བསམས་ནས་གལ་ཏེ་ཐམས་ཅད་ཤེས་པ་ཉིད་ལ་སློབ་ན་དེ་རྣམས་ལ་ཇི་ལྟར་མི་དམིགས་པའོ།།སློབ་པར་མི་བྱེད་ཅེས་པ་ ནི་དམིགས་པའི་སྦྱོར་བ་ཞེས་པ་ལ་དགོངས་པའོ།།དེ་ལྟར་མི་དམིགས་པའི་སྦྱོར་བས་ཆོས་ཐམས་ཅད་དང་ས་ཐམས་ཅད་ཐོབ་པ་དང་། ཡོན་ཏན་རྣམས་ལ་ཉེ་བར་འགྱུར་བའི་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ས་ཐོབ་པའི་ཕྱིར་དེ་ལྟར་བཤད་པ་ནི་འཛིན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་པོའི་དགུ་ པའོ།།དེ་ནས་ཡང་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་ནི་འདིར་འདྲི་བར་འདོད་པའོ། །འདིར་ཆོས་ཀྱི་མཆོག་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་སྒྱུ་མའི་སྐྱེས་བུ་བཞིན་དུ་དེ་ལྟར་བྱང་ཆུབ་ལ་སློབ་པར་འགྱུར་ན། དེ་ལྟར་ན་ནི་སྒྱུ་མའི་སྐྱེས་བུ་ཡང་སློབ་པར་འགྱུར་ཞེས་པའོ། །དེས་ན་ཞེས་པ་ནི་གང་གིས་ འདིར་སྒྱུ་མའི་སྐྱེས་བུ་ཉིད་དུ་མི་འདོད་པ་སྟེ་རྒྱུ་མཚན་དེས་ནའོ།།ཡང་ན་ཚིག་གི་རྒྱན་ཏེ། ལྟར་ཉན་པ་ནི་ཁས་བླངས་སོ། །འདི་ཞེས་པ་ནི་ངག་ཉེ་བར་དགོད་པའོ། །དེ་ཅི་ཕུང་པོ་ཡང་གཞན་ལ་སྒྱུ་མ་ཡང་གཞན་ཞེས་པ་ནི་སླར་འདྲི་བའི་དོན་ནོ། །སྒྱུ་མ་ཉིད་ཕུང་པོ་ལ་ཞེས་པ་ནི་ རབ་འབྱོར་གྱི་ལན་གྱི་དོན་ཏོ།།གང་ཞིག་གི་དོན་སྒྱུ་མ་མཁན་གྱིས་སྤྲུལ་པ་བཞིན་མེད་པ་ཉིད་དུ་གྲགས་ཏེ། དེ་ཅིའི་འདིར་སྒྱུ་མའི་སྒྲའི་དོན་ཏོ། །དེའི་ཕྱིར་ན་སྒྱུ་མ་ཉིད་དུ་བཤད་དོ། །སྒྱུ་མའི་དོན་བཤད་ནས་སྐྱེས་བུའི་དོན་གསུངས་པ་ནི། འདི་དག་ཅེས་པ་སྟེ། ཁྱད་པར་ ཤེས་པ་ནི་མིང་སྟེ།ཤེས་པར་བྱེད་ཅེས་པ་ཤེས་པ་སྟེ་བློའོ། །བྱིས་པ་ཐམས་ཅད་དང་ཐུན་མོང་གི་བློ་ནི་ཀུན་ཤེས་པའོ། །བྱིས་པ་རྣམས་ཀྱི་རབ་ཏུ་འཇུག་པ་ཅན་དུ་ཤེས་པར་བྱེད་ཅིང་ཕྱིན་ཅི་ལོག་པ་ཉིད་དུ་ཡོངས་སུ་མི་ཤེས་པའི་ཕྱིར་བཏགས་པའོ། །འཕགས་པ་དང་འཕགས་པ་མ་ཡིན་ པ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་ཐ་སྙད་དུ་བྱེད་པ་འདི་ནི་ཐ་སྙད་དོ།།དེ་ལ་འཕགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་ནི་བཏགས་པ་ལོག་པ་ཉིད་དུ་རྟོགས་ཤིང་གཞན་ཡང་རྟོགས་པར་བྱེད་ལ། འཕགས་པ་མ་ཡིན་པ་རྣམས་ནི་བདེན་པ་ཉིད་དུ་འདོད་ཅིང་བདག་ཉིད་ཀྱང་རབ་ཏུ་འཇུག་པར་བྱེད་དོ། །འདི་ལ་ཞེས་པའི་ བཤད་པ་ནི་ཉེ་བར་ལེན་པའི་ཕུང་པོ་ལྔ་པོ་རྣམས་ལ་ཞེས་པའོ།།མིང་ལ་སོགས་པའི་བཤད་པ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཞེས་ཏེ། ངོ་བོ་ཉིད་མེད་ཅིང་བདག་མེད་པའི་ཕུང་པོ་ལྔ་རྣམས་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཞེས་པ་ནི་བཏགས་པ་ལ། དེའི་ཕྱིར་འདི་ནི་སྒྱུ་མའི་སྐྱེས་བུ་ལྟ་བུའོ་ཞེས་པ་ནི་བསྡུས་ པའི་དོན་ཏོ།

以下是这段藏文的中文直译：
其后，为确定无所缘的专注，故入于真实义一分的三昧中安住时，舍利子特意如是思维：若学一切智性，于彼等如何无所缘？"不应学习"是指缘取的加行。如是以无所缘加行获得一切法与一切地，为得近于功德的出世间地，如是所说是能取分别的第一个九种。
"复次"等是此处欲问。此处于胜法中，菩萨如幻化人般如是学习菩提时，如是则幻化人亦应学习。"是故"是指此处不许为幻化人性的缘故。或者是词的装饰，如是听闻是承许。"此"是语言安立。"岂是蕴为一物幻为他物"是再次询问的意思。"幻即是蕴"是须菩提答复的意思。
如同幻师所化现般无有自性而广为人知，此处即是幻化声义。因此说为幻化性。说明幻化义后，所说人的含义是："此等"，了别智是名称；"能知"是智即觉。与一切凡夫共同的觉是遍知。因为令凡夫趣入而了知，且不能遍知颠倒性故而假立。
圣者与非圣者一切世俗言说即是言说。其中圣者了知假立为虚妄性，并令他人了知；非圣者执为真实，且自身趣入。"于此"的解释是"于五取蕴"。名等的解释是"菩萨"，即于无自性无我的五蕴假立为菩萨，因此此即如幻化人，这是摄义。


།འཕགས་པ་རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་སྡེས་ནི་རིགས་ཀྱི་གནས་སྐབས་སུ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཞེས་པ་ནི། མིང་ཉིད་གཅིག་པུ་ལ་སེམས་བསྐྱེད་པའི་གནས་སྐབས་སུ་ནི། ཤེས་པར་བྱེད་ཅེས་པར་ཤེས་པ་སྟེ། གང་གི་ཀུན་ ཤེས་པ་སེམས་ལ་འཇུག་པའི་རྒྱུ་མཚན་གྱིས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཞེས་པ་ནི་རྣམ་པར་རིག་པ་ལ་སྟེ།རྒྱུ་མཚན་དེ་ཀུན་ཤེས་པ་ནི་ཀུན་ཤེས་པའོ། །སྦྱོར་བའི་ས་བདུན་རྣམས་ལ་ཆོས་ཐམས་ཅད་བཏགས་པ་ཙམ་ཉིད་དུ་རྟོགས་པ་ནི་བཏགས་པའོ། །བརྒྱད་པ་ལ་སོགས་པར་ མཚན་མ་མེད་ཅིང་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པའི་ལམ་ཐོབ་པས་ཐ་སྙད་ཙམ་གྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་བརྗོད་པས་ཐ་སྙད་ཅེས་གསུངས་སོ།།དེ་དེ་བཞིན་ནོ་ཞེས་པ་གཉིས་ནི་ཡོངས་སུ་མགུ་བའོ། །དེས་ན་ཞེས་པ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སྒྱུ་མའི་སྐྱེས་བུ་བཞིན་དུ་ཞེས་པ་ནི་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་སྒྱུ་མའི་རང་བཞིན་དོན་ དམ་པར་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་དང་རོ་གཅིག་པའི་སྐྱེས་བུ་དེ་བཞིན་དུ་བདག་ཉིད་མཐོང་ཞེས་པའི་དོན་ཏོ།།སྒྱུ་མ་མཁན་གྱིས་སྔགས་ལ་སོགས་པའི་ཚོགས་པས་སྤྲུལ་པ་ཉིད་ཀྱི་སྒྱུ་མ་དེའི་ངོ་བོ་སྐྱེས་བུ་དེ་བཞིན་དུ་ཉོན་མོངས་པ་དང་ལས་ཀྱི་ཚོགས་པས་སྤྲུལ་པས་སྒྱུ་མ་ཉིད་བཞིན་དུ་སྐྱེས་བུར་ངེས་པར་ བྱས་ལ།འདིར་སྒྱུ་མའི་སྐྱེས་བུ་ཉིད་ཡིན་ཡང་ཇི་ལྟར་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་དང་རྣམ་པར་བྱང་བའི་གནས་སྐབས་མཐོང་བས་སོ། །འདི་ཞེས་པ་ནི་ཅི་འདྲ་བའོ། །དེ་ལ་ཞེས་པ་ནི་དེ་འདྲ་བ་རྣམས་སོ། །དེ་ལྟར་ཉེ་བར་ལེན་པའི་ཕུང་པོ་ལྔ་པོ་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུར་གསུངས་སོ། །སྔགས་ལ་ སོགས་པས་སྤྲུལ་པའི་སྒྱུ་མའི་སྐྱེས་བུ་ནི་སེམས་མེད་པའི་ཕྱིར་གཟུགས་ཀྱི་ཕུང་པོ་ཉིད་ལ།སྐྱེ་མཆེད་དྲུག་ནི་གང་དུ་སྐྱེས་བུས་བཏགས་ལ། ཡོད་ཅེས་པ་ནི་ཞར་ལ་འོངས་པ་སྟེ། དབང་པོ་དྲུག་གཟུང་ངོ་། །རང་བཞིན་དུ་ནི་ཕུང་པོ་རྣམས་ལ་སྐྱེས་བུ་ཞེས་པར་བཏགས་པ་སྟེ། ལྷག་ མ་ལ་ཡང་ཤེས་པར་བྱའོ།།དེ་ལྟར་ན་དགུ་པོ་ཉིད་ནི་ཕུང་པོ་ལ་སོགས་པ་ལ་སྐྱེས་བུར་བཏགས་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པའོ། །སྒྱུ་མ་ཉིད་གཟུགས་ལ་ཞེས་པ་ནས་ཇི་སྲིད་དུ་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཞེས་པའི་བར་ནི་ཕུང་པོར་བཏགས་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པའོ། །སྒྱུ་མ་ཉིད་མིག་ཅེས་པ་ནས་ ཇི་སྲིད་དུ་ཆོས་ལ་ཞེས་པའི་བར་གྱི་སྐྱེ་མཆེད་དུ་བཏགས་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པའོ།།སྒྱུ་མ་ཉིད་མིག་དང་གཟུགས་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཞེས་པ་ནས་ཇི་སྲིད་དུ་སྒྱུ་མ་ཉིད་ཡིད་དང་ཆོས་ཀྱི་དང་ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཞེས་པའི་བར་ནི་ཞེས་པ་ནས་ཇི་སྲིད་དུ་སྒྱུ་མ་ཉིད་ནམ་མཁའི་ཁམས་ ལ་སྒྱུ་མ་ཉིད་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ཁམས་ཞེས་པ་ནི་ཁམས་ཀྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པའོ།

以下是这段藏文的中文直译：
圣解脱部于种姓阶位说"菩萨"者，仅于名称发心阶位称为"能知"即智，由遍知心趣入因缘故说"菩萨"是了别，其因遍知即是遍知。于七加行地了知一切法唯是假立，是为假立。于第八地等获得无相任运成就道，以唯言说一切法故称为言说。
"如是如是"二者是随喜。"是故"即菩萨如幻化人者，是指世俗如幻本性，胜义无自性一味的补特伽罗如是见自身之义。如同幻师以咒语等聚集所化现的幻化之本性补特伽罗，如是由烦恼业聚所化现如幻般决定为补特伽罗，此处虽是幻化人，然由见一切烦恼与清净阶位故。"此"是何等。"于彼"是如是等。如是说五取蕴如幻。
由咒语等所化现的幻化人因无心故唯是色蕴，六处是假立为补特伽罗处，"有"是附带而来，当取六根。自性中于诸蕴假立为补特伽罗，余者亦当了知。如是九者即是于蕴等假立补特伽罗的分别。从"幻即是色"乃至"乃至识"是假立为蕴的分别。从"幻即是眼"乃至"乃至法"是假立为处的分别。从"幻即是眼色识"乃至"幻即是意法识"，从"乃至幻即是虚空界"到"幻即是识界"是界的分别。


།སྒྱུ་མ་ཉིད་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བ་ལ་སྒྱུ་མ་ཉིད་མ་རིག་པ་ནས་ཇི་སྲིད་དུ་སྒྱུ་མ་ཉིད་རྒ་ཤི་ཞེས་པ་ནི་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བ་བཏགས་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པའོ། །སྒྱུ་མ་ཉིད་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ ཕྱོགས་ཀྱི་ཆོས་སུམ་ཅུ་རྩ་བདུན་ཞེས་པ་ནི་རྣམ་པར་བྱང་བར་བཏགས་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པའོ།།སྒྱུ་མ་ཉིད་སྟོང་པ་ཉིད་དང་མཚན་མ་མེད་པ་དང་། སྨོན་པ་མེད་པ་ཞེས་པ་ནི་མཐོང་བའི་ལམ་དུ་རྣམ་པར་རྟོག་པའོ། །སྒྱུ་མ་ཉིད་བསམ་གཏན་དང་གཟུགས་མེད་པའི་སྙོམས་པར་ འཇུག་པ་ཞེས་པ་ནི་བསྒོམ་པའི་ལམ་གྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པའོ།།སྒྱུ་མ་ཉིད་ཐམས་ཅད་སྟོང་པ་ཞེས་པ་ནི་ཁྱད་པར་གྱི་ལམ་དུ་བཏགས་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པའོ། །སྒྱུ་མ་ཉིད་སྟོབས་བཅུ་ཞེས་པ་ནས་ཇི་སྲིད་དུ་བྱང་ཆུབ་ཅེས་པའི་བར་ནི་མི་སློབ་པའི་ལམ་དུ་བཏགས་པའི་རྣམ་པར་ རྟོག་པའོ།།དགུ་པོ་འདི་རྣམས་ནི་ཆོས་ཀྱི་མཆོག་གིས་བསྲབས་པར་བྱེད་ཅིང་སྤོང་བར་ནི་མི་བྱེད་དེ། འདིར་འདི་རྣམས་དང་ལྡན་པས་སྔོན་དུ་འགྲོ་བ་ཅན་གྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དགུ་པོ་སྤོང་བ་ཉིད་དོ། །དེའི་རྗེས་ལ་བར་ཆད་མེད་པ་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་གནས་པར་བྱེད་དོ། །བར་ཆད་ཀྱིས་ བར་ཆད་བྱེད་པར་མི་ནུས་པས་བར་ཆད་མེད་པའོ།།བར་ཆད་མེད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་དེའི་རྗེས་སུ་མཐོང་བའི་ལམ་དུ་འཐད་དེ། འདི་ནི་འཛིན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དགུ་པའི་གཉིས་པ་གསུངས་པའོ། །ཡོངས་སུ་འཛིན་པའི་ཁྱད་པར་གྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་རྣམས་སྔོན་དུ་མདོར་བསྟན་ ནས།རིགས་ལས་དང་པོ་རྒྱས་པར་བཤད་པ་ནི་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་རིགས་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་རྣམས་འདི་གང་ཞེས་སོ་སོར་སྒྲུབ་པ་ལ་དགོངས་ནས་འདིར་དེའི་དབང་དུ་བྱས་པ་ནི་བསྟན་བཅོས་ལས། སེམས་མི་འགོང་བ་ཉིད་སོགས་ཀྱིས། །ངོ་བོ་ཉིད་མེད་སོགས་སྟོན་བྱེད། །དེ་ཡི་ མི་མཐུན་ཕྱོགས་བོར་བ།།རྣམ་པ་ཀུན་ཏུ་ཡོངས་འཛིན་ཡིན། །ཞེས་ཏེ། གང་གིས་ཡང་དག་པར་འཛིན་པ་བྱེད་ཅིང་ནང་དུ་འཇོག་པ་དང་འདྲེན་པས་ཡང་དག་པར་ཡོངས་སུ་འཛིན་པ་ལ་རྣམ་པ་ཀུན་ནི་རྣམ་པ་བཞི་སྟེ། ཐབས་ལ་མཁས་པ་དང་། དགེ་ བའི་བཤེས་གཉེན་དང་།དེ་དག་གིས་སོ་སོའི་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་བོར་བའོ། །དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་གྱི་གནས་སྐབས་སུ་གསུངས་པ་ནི། སྐྲག་པར་མི་འགྱུར་རམ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། འདི་ལྟར་སྒྱུ་མའི་སྐྱེས་བུ་བསྟན་པ་ལ་དངང་བ་ནི་སྐྲག་ནས་བྲེད་པ་ལ། སྐྲག་པ་ ནི་སྐྲག་པ་དང་ལྡན་པའོ།།ཀུན་ཏུ་སྐྲག་པ་ནི་ཀུན་ཏུ་སྐྲག་པ་སྟེ། དེ་ཉིད་ཀྱི་རྒྱུན་ལ་ཀུན་ཏུ་སྐྲག་པ་དང་ལྡན་པའོ། །དེའི་གཉེན་པོའི་ཕྱོགས་ནི་མི་ཞུམ་པ་ཉིད་དེ། ཀུན་ཏུ་མི་ཞུམ་པ་ཉིད་དང་། སྒྱིད་མི་ལུག་པ་ཉིད་དེ། སེམས་མི་འགོང་བ་ཉིད་སོགས་ཞེས་པས་གང་དུ་དེ་བཤད་ དེ།ཐབས་ལ་མཁས་པ་ཞེས་པའི་དོན་ཏོ།

以下是这段藏文的中文直译：
幻即是缘起，幻即是无明乃至幻即是老死，是缘起假立的分别。幻即是三十七菩提分法，是清净假立的分别。幻即是空性、无相、无愿，是见道的分别。幻即是禅定与无色定，是修道的分别。幻即是一切空，是殊胜道假立的分别。从"幻即是十力"乃至"菩提"，是无学道假立的分别。
此九者由胜法削弱而不断除，此处具此等为先导的九种分别即是断除。其后住于无间三摩地。因障碍不能造成障碍故为无间。于无间三摩地之后趣入见道，此说执著分别九种中的第二。
先略说遍执差别分别后，从种姓广说第一，为思维大乘种姓圆满者是何而各别成立，此处依此而论说："以心不怯弱等，显示无自性等，断除彼违品，一切遍执持。"由正持而内摄引导故正遍执持，一切相有四种：善巧方便、善知识、彼等各自断除违品。
于善知识阶位所说："岂不恐惧"等，如是于显示幻化人时，惊恐是惊惧，恐惧是具恐惧，普遍恐惧是具普遍恐惧，即于其相续具普遍恐惧。其对治品是不怯弱、普遍不怯弱、不懈怠，即心不怯弱等所说，是善巧方便之义。


 །དེ་ལ་གང་ཞིག་ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་ལ་ངེས་པར་བསྟན་པ་དག་གིས་མི་དམིགས་པའི་སྦྱོར་བས་དགེ་བའི་རྩ་བའི་ཆོས་རྣམས་ལ་སྤྱོད་པ་དེ་རྣམས་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བ་ནི་དེའི་ཐབས་ལ་མཁས་ པ་ལ་བཟློག་པའི་ཐབས་ལ་མི་མཁས་པ་ལ་ནི་བདུད་ཀྱིས་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པ་འབྱུང་སྟེ།བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱི་ལུས་ལ་སོགས་པའི་བྱ་བའི་བདུད་ཀྱི་སྐྱོན་རྣམས་སོ། །འདི་ལྟར་ཞེས་པ་ནི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སྤྱོད་པ་ལ་བར་ཆད་བྱེད་པ་ཉིད་དེ་དེ་རྟོགས་པར་བྱ་བའོ། །འདི་ཞེས་པ་ནི་ ངས་ཁྱོད་ལ་ཀུན་ཏུ་བཤད་པའོ།།བདུད་ཀྱི་ལས་ནི་བདུད་རང་ཉིད་ཀྱིས་སངས་རྒྱས་ལ་སོགས་པའི་ཆ་བྱད་བྱས་ནས་གང་ཞིག་གིས་ལོག་པའི་ལམ་སྟོན་པར་བྱེད་པ་རྣམས་སོ། །འདི་དག་ཅེས་པ་ནི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སྤྱོད་པ་ལ་འབྱེད་པ་པོ་ཉིད་རྟོགས་པར་བྱ་བ་སྟེ། དོན་གྱིས་གང་ཕ་རོལ་ཏུ་ ཕྱིན་པ་འདི་རྣམས་དག་ལ་འབྱེད་པར་བྱེད་པ་དང་གང་འདི་བདུད་ཀྱི་ལས་མི་སྟོན་པ་དེ་ནི་སྡིག་པའི་གྲོགས་པོའོ་ཞེས་དོན་གྱིས་རྟོགས་པར་བྱ་བའོ།།འདི་དག་ཅེས་པ་ནི་ཉེ་བར་བསྡུ་བའོ།

以下是这段藏文的中文直译：
对于那些以无所得加行，对一切法无自性决定宣说而行持善根法，并将其回向圆满菩提者，这是善巧方便。相反，对于不善巧方便者，会出现魔的加持，即菩萨们身等行为的魔过。"如是"是指对菩提行造成障碍，应当了知。"此"是指我对你所说的一切。
魔业是指魔自身化现佛等形象而显示邪道者。"此等"应当了知是菩提行的分别者，意思是应当了知：对这些波罗蜜多造成分别，以及不显示此魔业者即是恶友。"此等"是总结。


 །གོ་ཆ་ཆེན་པོ་བགོས་པ་ཡི། །ཞེས་པ་འདིས་ནི་འདིར་ནི་གོ་ཆའི་སྒྲུབ་པ་ཡང་བསྡུས་ལ་དེ་བསྒྲུབ་པར་བྱ་ བའི་རྟེན་གྱི་དབང་དུ་བྱས་པ་ནི་བསྟན་བཅོས་ལས།རྟོགས་པ་ཡིས་ནི་ཆོས་དྲུག་དང་། །གཉེན་པོ་དང་ནི་སྤོང་བ་དང་། །དེ་དག་ཡོངས་སུ་གཏུགས་པ་དང་། །ཤེས་རབ་སྙིང་བརྩེར་བཅས་པ་དང་། །སློབ་མ་ཐུན་མོང་མིན་ཉིད་དང་། །གཞན་གྱི་དོན་གྱི་གོ་རིམས་དང་། ། ཡེ་ཤེས་རྩོལ་བ་མི་མངའ་བ། །འཇུག་པའི་རྟེན་ལ་རིགས་ཞེས་བྱ། །ཞེས་ཏེ། སོ་སོར་ངེས་པ་འདིར་རྟེན་ཏེ་སྒྲུབ་པའི་རྟེན་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པས་བདུན་པ་ལ་སོགས་པ་རྟོགས་པའི་གོ་ཆའི་སྒྲུབ་པའི་རྟེན་མདོར་བསྟན་ཅིང་། དེའི་ནང་དུ་ཡོད་པའི་འཇུག་པ་ལ་སོགས་པའི་སྒྲུབ་པ རྣམས་ཀྱི་རྟེན་ཡང་བསྟན་ནས།རྟོགས་པའི་ཆོས་དྲུག་ཅེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ་རྒྱས་པར་བཤད་དེ། ཤུགས་ཀྱིས་རྟོགས་པར་བྱ་བ་ནི་སེམས་དང་པོ་བསྐྱེད་པར་བྱ་བ་ནས་བརྩམས་པའི་དྲོད་དང་རྩེ་མོ་དང་བཟོད་པ་དང་། ཆོས་ཀྱི་མཆོག་དང་མཐོང་བ་དང་བསྒོམ་པའི་ལམ་དྲུག་པོ་ རྣམས་ལ་དྲོད་ལ་སོགས་པ་བཞི་པའི་རྟོག་པ་ནི་ཆོས་ཉིད་རྟོགས་པར་བྱེད་པ་འདི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ལ་མོས་པ་བརྟན་པོས་གཉེན་པོའི་ཚོགས་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ཟད་པ་དང་དེ་དག་ཡོངས་སུ་གཏུགས་པ་ནི་མཐར་ཐུག་པར་འགྲོ་བ་སྟེ།གཉེན་པོའི་ཕྱོགས་རབ་ཏུ་སོན་ ནས་མཐར་ཐུག་པ་ཉིད་ཀྱིས་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ཟད་པའི་མཐར་ཐུག་པ་སྟེ།དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ལ་སོགས་པའི་ཕུང་པོས་ཚུལ་ཁྲིམས་འཆལ་པ་ལ་སོགས་པ་སྤངས་ཞེས་པའི་དོན་ཏེ། ཤེས་རབ་དང་སྙིང་རྗེ་དག་ནི་ཉན་ཐོས་དང་རང་སངས་རྒྱས་རྣམས་དང་ཐུན་ མོང་མ་ཡིན་པ་ནི་ཡེ་ཤེས་སོ།།གཞན་གྱི་དོན་གྱི་གོ་རིམས་ནི་རྒྱུན་མ་ཆད་པ་དང་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པས་ཡེ་ཤེས་འཇུག་པའོ། །གང་ཞིག་རང་བཞིན་རྣམ་པར་དག་པ་གློ་བུར་གྱི་དྲི་མ་རྣམས་ཀྱི་ནང་དུ་ཆུད་པ་དེ་ཉིད་ནི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་རིགས་སོ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྙིང་པོ་རང་བཞིན་ གྱིས་གནས་པ་ཞེས་པའི་མིང་ཅན་ཉིད་ཀྱི་མ་རིག་པ་ལ་སོགས་པའི་མུན་པ་ནུབ་པ་ནི་རིམ་གྱིས་སེམས་བསྐྱེད་པ་ཉི་ཤུ་རྩ་གཉིས་པོ་རྣམས་ཀྱི་རྟེན་ཏེ།དེ་ལྟར་ཡང་འཕགས་པ་རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་སྡེས་སེམས་བསྐྱེད་པ་ནས་བརྩམས་པའི་ངེས་པར་འབྱེད་པའི་ཆ་དང་མཐུན་པ་བཞི་པོ་རྣམས་ ལ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པའོ།།དེ་ཉིད་ཀྱིས་ན་སེང་གེ་བཟང་པོའི་ངེས་པར་འབྱེད་པའི་ཆ་དང་མཐུན་པ་རྣམས་ནི་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་རྟེན་ནོ་ཞེས་པ་ནི་མི་འཐད་དོ།

以下是这段藏文的中文直译：
"身披大铠甲"这句话包含了铠甲修行，而依据所修行的所依，论中说道：
"以证悟六法，
对治及断除，
彼等究竟尽，
具慧及悲心，
非共声闻性，
利他之次第，
智慧无功用，
趣入依为种。"
各别决定在此依止，即以"修行所依"等词说明第七等证悟铠甲修行的所依略说，并说明其中包含的趣入等修行的所依。以"证悟六法"等广说：从发起初心开始，暖、顶、忍、世第一法、见道、修道这六道中，暖等四者的证悟是通达法性，以坚固胜解真如的对治力量，智慧所对治的过失灭尽，彼等究竟即至究竟，对治分完全成熟而究竟，即所对治分灭尽究竟，意即以如来戒等蕴断除破戒等。
智慧与悲心非共声闻缘觉，即为智慧。利他次第即相续不断且任运成就的智慧趣入。自性清净而为客尘所覆者即是菩提种性。如来藏自性住，名为无明等黑暗沉没，是二十二种发心的所依。如圣解脱军所说："从发心开始的四加行"等。因此，狮贤所说"四加行是法界所依"之说不应理。


 །དེ་ཡང་ཆོས་ཐམས་ཅད་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་མེད་པ་ཉིད་མཚན་ཉིད་ནི་འཕགས་པའི་ ཆོས་ཀྱི་རྒྱུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ན་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཉིད་དེ།འདིར་དེ་བསྟན་པ་ནི་བསྟན་བཅོས་ཀྱིས། ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ལ་དབྱེར་མེད་ཕྱིར། །རིགས་ནི་ཐ་དད་རུང་མ་ཡིན། །ཞེས་ཏེ། འདི་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་རིགས་འདི་ནི་རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་རིགས་འདི་ནི་ཉན་ཐོས་ཀྱི་རིགས་ཞེས་པ་ཇི་ལྟར་ དབྱེ་ཞེ་ན།འདིར་ལན་བསྟན་བཅོས་ལས། རྟེན་པའི་ཆོས་ཀྱི་དབྱེ་བ་ཡིས། །དེ་ཡི་དབྱེ་བ་ཡོངས་སུ་བསྒྲགས། །ཞེས་པ་སྟེ། རྟེན་པའི་སངས་རྒྱས་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་དང་ལྡན་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཏེ། དེའི་ཆོས་ནི་དབྱེར་མེད་ལ། འདིར་ནི་དེའི་དབྱེ་བས་རིགས་ཀྱི་དབྱེ་བ་སྟེ། དཔེར་ན་ནམ་མཁའ་ཐ་མི་དད་པ་ལ་ལམ་བགྲོད་པ་པོ་མཐའ་དག་སྟེ། ཉི་མའི་ལམ་དང་། བྱ་ཁྱུང་གི་ལམ་དང་། ཕྱེ་མ་ལེབ་ཀྱི་ལམ་བཞིན་ཞེས་པ་སྟེ། འདི་རྣམས་བསྡུས་ནས་བསྟན་པར་འདོད་ནས་རབ་འབྱོར་ལ་འདྲི་བ་ནི། དེ་སྐད་ཅེས་སྨྲས་པ་དང་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། གཞིའི་དོན་གང་ལགས་ཞེས་པ་ནི་རིགས་ཅི་འདྲ་བས་ཡོད་ཅེས་པའི་དོན་ཏོ། །གཞིའི་དོན་མེད་ཅེས་པ་ནི་དེའི་རིགས་དངོས་པོ་མེད་པ་སྟེ་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཞེས་པའི་དོན་ཏོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཐ་སྙད་ཀྱི་ཡུལ་གྱི་ཕུང་པོ་ལ་སོགས་པ་གང་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་ཉིད་དང་། སྟོང་པ་ཉིད་དང་། ཆོས་ཉིད་དེ་ནི་དེའི་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ལ་དེ་ཉིད་དག་པར་མཐར་སོན་པ་རྟོགས་པར་འགྱུར་ཞེས་པ་ནི་བྱང་ཆུབ་ཅེས་བརྗོད་དོ། །དེའི་ཕྱིར་ན་རིགས་སུ་གྱུར་པ་ནི་དངོས་པོ་མེད་པའོ། །དངོས་པོ་མེད་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་སྟོང་པ་ཉིད་དོ། །ཡང་ན་བྱང་ཆུབ་ནི་རིགས་སུ་གྱུར་ལ་རྟེན་ནི་མེད དོ།།ཀུན་རྫོབ་དང་ཕན་ཚུན་དབྱེར་མེད་པས། རྟེན་དང་བརྟེན་པའི་དངོས་པོའི་དབྱེ་བ་མེད་དོ། །བཏགས་པས་བྱས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན་ཞེས་པ་ནི་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཏེ། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་རིགས་ཉིད་དུ་ཇི་ལྟར་རོ། །ཆོས་ཐམས་ཅད་རྟོགས་པས་ནི་ཆོས་དྲུག་དང་ཞེས་པ་ལ་ སོགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་བསྟན་ཏོ།།ཆགས་པ་ནི་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ཏེ། ཡང་དག་པ་མ་ཡིན་པའི་དངོས་པོ་ལ་ཉེ་བར་དམིགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་དང་འགལ་བའི་ཕྱིར་མ་ཆགས་ཆོས་ཏེ། ཇི་ལྟར་རིགས་པར་དེའི་གཉེན་པོའི་ཕྱིར་རམ་དེ་འགོག་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་རྣམས་ ལ་མ་ཆགས་པ་ཉིད་དུ་སློབ་པ་ནི་དགེ་བར་འགྱུར་རོ།།འདིར་དེ་རྣམས་ཀྱི་མ་ལུས་པའི་དྲི་མ་བསལ་ནས་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཤིན་ཏུ་རྣམ་པར་དག་པ་ལས་འབྱུང་བའི་བྱང་ཆུབ་ཡང་དག་པར་སྐྱེ་བར་འགྱུར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་ན་འདི་ལྟར་བྱང་ཆུབ་ལ་རིགས་ལོགས་ན་མེད་དོ།

以下是这段藏文的中文直译：
一切法无自性的特征是圣法之因，所以即是法界。此处论中对此说道：
"法界无差别，
种性不应异。"
若问："此是佛种性，此是缘觉种性，此是声闻种性"，如何区分？此处论中答道：
"依所依法分，
宣说彼差别。"
即依所依的佛等法具足者，其法无差别，此处以其差别而分种性。譬如虚空无差别，而行路者有日行道、金翅鸟道、蝴蝶道等。为欲摄略显示这些，向须菩提问道："如是说已"等。"何为基义"即问何种种性存在之义。"无基义"即其种性无实，是为法界之义。
菩萨言说境界的蕴等无自性、空性、法性，即是其法界，通达彼等清净究竟，称为菩提。因此，成为种性者即是无实。因无实相故为空性。或者说菩提成为种性而无所依。因世俗与胜义不可分，故无能依所依之实法差别，因是假立故。若问："何以故"即是法界，如何成为菩提种性？通达一切法即以"六法"等显示。
贪著是违品，因缘取非真实事物故。与彼相违故为无贪法，如理对治彼或遮止彼故。于彼等修学无贪即成善法。此中除尽彼等一切垢染，从极清净法界中生起真实菩提。因此，菩提之外别无种性。


 །ཆོས་ རྣམས་འདིར་ཇི་ལྟར་རབ་ཏུ་བསྟེན་ཏེ།རིགས་དམན་པ་ལ་སོགས་པས་དེ་རྣམས་ལ་རབ་ཏུ་མི་བརྟེན་ཅེ་ན། འདིར་བགྲོད་བྱར་གནས་པས་ཡོད་པ་སྟེ། ཐམས་ཅད་དུ་སོན་པའི་ནམ་མཁའོ་ཞེས་པ་བཞིན་ནོ། །བགྲོད་པ་དང་གནས་ཞེས་པས་རིགས་ལས་མི་གཡོ་བའི་སྦྱོར་ བས་འཛིན་པའི་ཕྱིར་ན་རྟེན་ནོ།།དེ་ལྟར་ཡང་ཅི་ཡང་མེད་པའི་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་མེད་པ་ཉིད་ལ་ཇི་ལྟར་དེ་རྣམས་བརྟེན་ཅེ་ན། དཔེར་ན་ནམ་མཁའ་ཅི་ཡང་མེད་པ་ལ་ཟླ་བ་དང་ཉི་མའི་འོད་ཟེར་གྱིས་མུན་པ་ཟད་པར་བྱེད་པ་བཞིན་ནོ། །དམིགས་པའི་དབང་དུ་བྱས་པ་ནི་བསྟན་ བཅོས་ལས།དམིགས་པ་ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་དེ། །དེ་ཡང་དགེ་ལ་སོགས་པ་ཡིན། །འཇིག་རྟེན་པ་ཡི་རྟོགས་པ་དང་། །གང་དག་འཇིག་རྟེན་འདས་འདོད་དང་། ཟག་བཅས་ཟག་པ་མེད་ཆོས་དང་། །གང་དག་འདུས་བྱས་འདུས་མ་བྱས། །སློབ་མ་ཐུན་མོང་ཆོས་ རྣམས་དང་།།གང་དག་ཐུབ་པའི་ཐུན་མོང་མིན། །ཅེས་ཏེ་སོགས་པས་ནི་མི་དགེ་བ་དང་ལུང་དུ་མ་བསྟན་པ་ཉིད་ལ་རྟོག་པར་བྱ་བས་ན་རྟོགས་པ་སྟེ། དགེ་བ་ལ་འཇིག་རྟེན་པ་དང་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་རྟོགས་པ་ཞེས་པ་ནི་ཕུང་པོ་གཉིས་ཏེ། དེ་གསུངས་པ་ནི་ཆོས་རྣམས་ ཐམས་ཅད་ཅེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ།མངོན་པར་རྟོགས་པ་བདུན་གྱི་དོན་རིམ་གྱིས་རྟོགས་པར་བྱ་བ་ལ་གང་ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་དེའི་དོན་གྱི་ཐབས་སུ་འདིར་དོན་དུ་གཉེར་བར་བྱེད་ཅིང་ཚོལ་བར་བྱེད་པས་སོ། །དེས་ན་དེ་རྣམས་ལ་མ་ཞེན་པས་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པ་དང་། དོན་དམ་ པའི་བདེན་པ་གཉིས་ལས་མི་འདའ་བས་དམིགས་པས་དག་པར་རྟོགས་པར་གྱུར་ནས་མངོན་པར་སངས་རྒྱས་པར་འགྱུར་ཏེ།དེའི་ཕྱིར་ན། དམིགས་པས་ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་དེ། །ཞེས་འདིས་རང་བཞིན་རྗེས་སུ་རྟོགས་པའི་རང་བཞིན་དང་བྲལ་བ་ལས་ དམིགས་པའི་ཆོས་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་བསྒོམས་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་ཆོས་འཕེན་པར་འགྱུར་ཏེ།དེ་ལྟ་ན་ཡང་རང་བཞིན་ལ་དམིགས་དགོས་ཏེ། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཙམ་པོ་ལ་དམིགས་པ་དེ་དོན་དུ་གཉེར་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཉིད་ཀྱིས་ན་རབ་འབྱོར་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ནི་དངོས་པོ་མེད་པ་ ལ་དམིགས་པའོ་ཞེས་གསུངས་ལ།བསྟན་བཅོས་སུ་ཡང་རྣམ་པ་བཞི་ཉིད་ཅེས་སོ། །འོ་ན་ཆོས་རྣམས་དངོས་པོ་མེད་པ་སྟེ། །ངོ་བོ་མེད་པས་ཅི་ཡང་མེད། །ཅེས་པས་ཇི་ལྟར་དམིགས་པར་འགྱུར་ཞེ་ན། དངོས་མེད་ཅེས་པ་ནི་དངོས་པོ་ལ་དམིགས་པ་མིན་ཞེས་པ་ལ་དགོངས་པས་སོ།

以下是这段藏文的中文直译：
若问："此处如何依止诸法？以种性低劣等故，为何不依止彼等？"此处由所趣处而住故存在，如说"遍至一切处之虚空"。由"趣入与安住"说明以不离种性之加行摄持，故为所依。
若又问："如是空无一物之法界无性中，如何依止彼等？"譬如在空无一物的虚空中，月日光明能尽除黑暗。
关于所缘，论中说：
"所缘一切法，
即是善等法，
世间之证悟，
及出世所欲，
有漏无漏法，
有为无为法，
声闻共同法，
及佛不共法。"
等中"等"字表示不善及无记法应当了知，即为证悟。善法中有世间与出世间的证悟，此为二蕴。所说"一切法"等，即是为次第证悟七种现观义而于此求取一切法义之方便。
因此，由于不执著彼等，不离世俗谛与胜义谛二者，以所缘清净证悟而成正等觉。故说："所缘一切法"，由此离随顺自性之自性，依所缘法性修习力而引发诸法。如是亦须缘自性，因为唯缘真如即是所求故。正因如此，经中说："须菩提，一切相智缘无实事"，论中亦说"即四种"。
若问："诸法无实，以无自性故空无一物，如何成所缘？"说"无实"是意指非缘实事。


 །དངོས་ པོ་མེད་པ་ནི་གཉིས་སུ་མེད་པ་སྟེ།རབ་འབྱོར་གཉིས་མེད་པ་ནི་དངོས་པོ་མེད་པའོ་ཞེས་གསུངས་པ་སྟེ། དོན་དམ་པ་ལ་ནི་གང་དུ་ཡང་དམིགས་པར་བྱ་བ་དང་། དམིགས་པར་བྱེད་པ་དང་། དམིགས་པའི་སྤྲོས་པ་མེད་དེ། རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བ་ཉིད་ནི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་མ་སྐྱེས་ པའི་ཕྱིར་ཡོད་དང་མེད་པའི་མཐའ་དང་དབུས་སུ་ཡོངས་སུ་བརྟགས་པའི་ཁྱད་པར་གྱིས་དམིགས་པར་མི་ནུས་པའི་ཕྱིར་དང་།དམིགས་པ་མེད་པ་ལ་བྱིས་པ་རྣམས་ཀྱིས་སྐྲག་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་དང་། དེ་ཉིད་གཏིང་དཔོགས་པར་མི་ནུས་པའི་ཕྱིར་ན་ཟབ་པ་སྟེ། དེ་ལྟར་ཡང་འཕགས་པ་ཀླུ་ སྒྲུབ་ཞབས་ཀྱིས་གསུངས་ཏེ།ཡོད་དང་མེད་ལས་རྣམ་འདས་པས། །གང་རྣམས་ལ་ནི་བློ་མི་གནས། །དེ་ཡིས་ཟབ་མོ་དམིགས་མེད་པའི། །རྐྱེན་གྱི་དོན་ལ་རྣམ་པར་བསྒོམ། །ཞེས་པ་སྟེ། སྒྲོ་འདོགས་པ་དང་སྐུར་པ་འདེབས་པའི་མཐའ་ལས་གྲོལ་བ་དེ་ནི་ཟབ་པ་ཉིད་དོ། །གང་ ལ་དངོས་མེད་དངོས་མེད་མིན།།བློ་ཡི་མདུན་ན་མི་གནས་པ། །དེ་ལ་རྟོགས་པ་གཞན་མེད་པས། །དམིགས་པ་མེད་ནས་རབ་ཏུ་ཞི། །རང་བཞིན་གྱིས་ཞི་བའི་རྣམ་པས་སོ། །དེ་ཉིད་མཉམ་པར་མ་བཞག་པའི་གནས་སྐབས་སུ་ཀུན་རྫོབ་དང་དོན་དམ་པའི་བདེན་པའི་བདག་ཉིད་ དུ་ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་དམིགས་ལ།མཉམ་པར་གཞག་པའི་གནས་སྐབས་སུ་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་སྤྲོས་པ་མ་ལུས་པ་ལས་ལོག་པའི་ཅིར་ཡང་དམིགས་པ་མེད་པ་ལ་སོགས་པ་ལ་གནས་ཞེས་པའོ། །དམིགས་པ་ལ་བསྒྲུབ་པའི་དུས་སུ་ནི། མཐའ་རྩོམ་པ་བཞིན་ལ། འབྱུང་བར་འགྱུར་བའི་ དེའི་འབྲས་བུའི་གནས་སྐབས་ནི་རང་བཞིན་གྱི་ཆེད་དུ་བྱ་བ་ནི་མཚོན་བྱ་བཞིན་ནོ།།དེའི་དབང་དུ་བྱས་པ་ནི་བསྟན་བཅོས་ལས། སེམས་ཅན་ཀུན་མཆོག་ཉིད་སེམས་དང་། །སྤོང་དང་རྟོགས་དང་གསུམ་པོ་ལ། །ཆེན་པོ་གསུམ་གྱི་རང་འབྱུང་གིས། །ཆེད་དུ་བྱ་བ་འདི་ཞེས་ བྱ།།ཞེས་ཏེ། རང་ལས་འབྱུང་བར་འགྱུར་ཞེས་པས་རང་འབྱུང་སྟེ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ལ་དེ་རྣམས་ཀྱི་ཆེད་དུ་བྱ་བ་ནི་འདིར་གང་ཆེད་དུ་གཉེར་བར་བྱ་བའི་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་འདོད་པར་འགྱུར་བའོ། །སེམས་ཅན་ཀུན་གྱི་མཆོག་ཉིད་དུ་སྒྲུབ་ པར་བྱེད་པ་ལ་ཆེན་པོ་གསུམ་རྣམས་ཀྱིས་ཏེ།དེ་ལ་གསུམ་ནི་སེམས་དང་། སྤོང་བ་དང་། རྟོགས་པ་དང་གསུམ་སྟེ། དེ་ལ་སེམས་ཆེ་བ་ཉིད་ནི་རྡོ་རྗེ་ལྟ་བུ་ལ་སོགས་པའི་སེམས་སོ། །ལྟ་བ་རྣམས་ཐམས་ཅད་སྤང་བའི་དོན་དུ་བསྟན་པ་ནི་སྤོང་བ་ཆེན་པོ་ཉིད་ལ། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ སེམས་ལ་སོགས་པ་ཉིད་ལ་ཞེན་པ་མེད་པ་ཉིད་ནི།རྟོགས་པ་ཆེན་པོ་ཉིད་དོ། །སེམས་ཆེན་པོ་ཉིད་དང་། སྤོང་བ་ཆེན་པོ་ཉིད་དང་། རྟོགས་པ་ཆེན་པོ་ཉིད་ཀྱིས་ཆེད་དུ་གཉེར་བར་བྱེད་ཅེས་པ་ནི་ཆེད་དུ་བྱེད་པ་ཆེན་པོའོ།

以下是这段藏文的中文直译：
无实即是无二，如说："须菩提，无二即是无实。"在胜义中，既无所缘、能缘，亦无所缘戏论。因为缘起性本不生，故不能以有无边际中间等差别而成所缘。因为凡夫对无所缘生怖畏，且其深度不可测知，故为甚深。如圣龙树足亦说：
"超越有无故，
于彼心不住，
彼修甚深义，
缘起无所缘。"
即是远离增益损减二边，此即甚深性。
"于彼无实非无实，
不住心之对境中，
于彼更无他证悟，
无所缘故极寂静。"
以自性寂静相故。于非等持位时，缘取一切法为世俗谛与胜义谛自性；于等持位时，远离一切分别戏论，安住于无所缘等。
修习所缘时如边际所作，其未来果位时自性所为如所表。关于此，论中说：
"于诸有情最胜心，
断除证悟此三者，
三大自生之所为，
即说此为所为事。"
"自生"即从自身生起之义。菩萨们之所为，即是此处所求取之圆满菩提。以三大成就一切有情最胜性，其三者为：心、断除与证悟。心大性即金刚喻等心；为断除一切见而说即是大断；于菩提心等无所执著即是大证悟。以大心性、大断性、大证悟性而求取，即是大所为。


 །འདིར་ཆེད་དུ་བྱ་བ་ཆེན་པོའི་ཡུལ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་སེམས་ཅན་ ཆེན་པོ་ལ་དགོངས་པའོ་ཞེས་པ་ནི་སེམས་ཅན་ཆེན་པོའོ།།འདིར་དེ་ཉིད་སྐབས་སུ་བབ་ཅེས་པས་རྟོགས་པར་བྱ་བའི་དོན་དུ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། རྟོགས་པའི་དོན་ནི་དོན་མེད་པར་མི་དམིགས་པས་འདོད་པ་སྟེ་རྒྱུ་མཚན་དེས་ནའོ། །སེམས་ཅན་གྱི་ཕུང་པོ་ཞེས་པ་ནི་མདོར་བསྟན་པ་ ལ་སེམས་ཅན་གྱི་རིས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྒྱས་པར་བཤད་པའོ།།དེའི་མཆོག་ཉིད་ནི་ཐེག་པ་ཆེན་པོས་ཡང་དག་པར་བསྡུས་པའི་ཆེད་དུའོ། །མ་ལུས་པའི་འཁོར་བར་བཞུགས་པ་ལ་སོགས་པའི་སེམས་ཅན་གྱི་ཕུང་པོའི་མཆོག་ཉིད་ཆེན་པོ་ནི་སེམས་ཅན་གྱི་ཕུང་པོ་ཆེན་པོ་ཉིད་ཀྱིས་བརྗོད་པ་ ཡིན་ནོ།།དེ་ནས་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། དེའི་དུས་ལ་ཞེས་པ་ནི་གོ་སྐབས་ཏེ། འདིར་བདག་ལ་སོགས་པ་བཞི་ནི་ཡུམ་ཆེན་མོར་ནི་བཅུ་གསུམ་གསུངས་ཏེ། ཐམས་ཅད་ཀྱང་གྲུབ་མཐའ་ཐ་དད་པ་ལས་དོན་གཅིག་གོ། །སྒྲ་བཤད་པ་ཙམ་གྱིས་ ཐ་དད་དེ།དེ་ལ་ངར་འཛིན་པའི་རྒྱུ་ཉིད་ཀྱིས་ན་བདག་གོ། །འགྲོ་བ་རྣམས་སུ་ཆུད་པས་ན་སེམས་ཅན་ནོ། །སྲོག་གི་དབང་པོའི་དབང་གིས་རིས་མཐུན་པའི་ལུས་ཟད་པ་དང་མི་གནས་པའོ་ཞེས་པ་ནི་སྲོག་གོ། །ཉོན་མོངས་པ་དང་ལས་ཀྱི་དབང་གིས་སྐྱེ་བར་འགྱུར་བས་རྩོམ་པས་གྲོལ་བའོ། ། ཁམས་ལ་སོགས་པའི་ཟས་ཀྱིས་གསོ་བར་བྱེད་ཅེས་པས་གསོ་བའོ། །སྐྱེས་བུའི་ལུས་ལ་གནོད་པར་བྱེད་པས་ན་སྐྱེ་བུ་སྟེ། སྐྱེས་བུའི་དབང་པོ་དང་ལྡན་པས་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། གཟུགས་ཀྱི་ཁམས་པའི་སྐྱེས་བུ་རྣམས་ཉིད་ལ་སྐྱེས་པ་མ་ཡིན་པར་ཐལ་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཡང་ནས ཡང་དུ་འགྲོ་བ་རྣམས་སུ་འཇུག་པར་འགྱུར་བས་ན་གང་ཟག་གོ།།གཙོ་བོ་ཡིད་ཀྱི་ལས་རྣམས་ཀྱིས་འགྲོ་བ་རྣམས་སུ་སྐྱེ་བར་བྱེད་ཅེས་པས་ན་ཤེད་ཅན་ནོ། །ཤེད་ཀྱི་བདག་པོའོ་ཞེས་པས་ནི་ཤེད་བདག་གོ། །དགེ་བ་ལ་སོགས་པའི་ལས་ཀྱིས་རྟེན་དུ་གྱུར་པས་ན་བྱེད་པ་པོའོ། །ལས་ ཀྱི་རྣམ་པར་སྨིན་པར་མྱོང་བས་ན་ཚོར་བ་པོའོ།།ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་གནས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཤེས་པ་པོའོ། །མིག་ལ་སོགས་པ་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལྔའི་གནས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་མཐོང་བ་པོའོ། །དེ་རྣམས་ཀྱི་ལྟ་བ་ནི་དེ་དངོས་པོ་ཡོད་པར་མངོན་པར་ཞེན་པའོ། །འབྱུང་བ་ནི་འཁོར་ བའོ།།འཇིག་པ་ནི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་སྟེ། དེ་གཉིས་ལ་ལྟ་བ་མཆོག་ཏུ་ཉིད་དུ་ངེས་པའོ། །མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཐོབ་ནས་འཆད་པར་འགྱུར་ཞེས་པས་ནི་ཆད་པར་ལྟ་བའོ། །རྟག་པར་འབྱུང་བར་འགྱུར་ཞེས་པ་ནི་རྟག་པར་ལྟ་བའོ། །འོན་ཀྱང་འདི་རྣམས་ནི་སྔོན་དུ་བྱུང་བ་ ལས་ཕྱིས་མེད་དོ་ཞེས་པ་ལ་ཆད་པ་ལ་གང་ཞིག་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་ཡོད་ཅིང་མེད་པ་ལ་མེད་ཅེས་པ་ནི་རྟག་པའོ།

这段藏文的中文直译如下：
此处因是大所为之境，故说"大有情"是指大有情。此处正当其时，故说"为了证悟"等。证悟之义即是由无所缘而欲求，因此之故。"有情蕴"即是略说，"有情类"是广说。其最胜性是为大乘正所摄故。住于轮回无余等有情蕴之最胜大性，是以大有情蕴而表述。
"其后"等，"其时"即时机。此处我等四种，在《大般若经》中说十三种，虽然宗派不同但义理相同。仅是语词解释有异：以我执为因故称为我；趣入诸趣故称有情；依命根力而同类身尽与不住故称为命；以烦恼业力而生起造作解脱故称为养育；以界等食而养育故称为养者；因损害士夫身故称为士夫，并非因具士夫根故，否则色界诸士夫应成非男。
由于一再趣入诸趣故称为补特伽罗；以主要意业而生诸趣故称为意生；称为"意之主"故为意主；为善等业之所依故称为作者；感受业之异熟故称为受者；因是意识之处故称为知者；因是眼等五识之处故称为见者。彼等之见即是执著其实有。
生起即是轮回；灭尽即是涅槃；于此二者见为最胜决定。得涅槃后将断灭之见即是断见；将永恒生起之见即是常见。然而，这些是说先有后无即是断，若说自性有而于无中说无即是常。


།ཕུང་པོ་ལྔ་པོ་རྣམས་ཀྱི་ལུས་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་དེ་རྣམས་ལ་ངོ་བོ་ཞེས་པ་ནི་འཇིག་ཚོགས་ལ་ལྟ་བའོ། །དེ་བཞིན་དུ་དེ་ལ་སོགས་པའི་ལོག་པར་ལྟ་བ་དང་ལྟ་བ་མཆོག་ཏུ་ འཛིན་པ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་སོ།།ཆོས་ཞེས་པ་ནི་རིགས་པའི་ལམ་ཞེས་པ་སྟེ་སྤོང་བ་ཆེན་པོའོ། །དེ་ནས་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། བྱང་ཆུབ་ཀྱང་སེམས་འདི་ཉིད་ལ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཡང་སེམས་འདི་ཉིད་དོ། །ཟག་པ་མེད་པ་ནི་བག་ཆགས་དང་བཅས་པའི་འཆི་ འཕོ་བའི་ཟག་པ་ཐམས་ཅད་མེད་པའོ།།མཉམ་པ་མེད་པ་ནི་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་རྣམས་དང་ངོ་། །མི་མཉམ་པ་ནི་སངས་རྒྱས་དེ་རྣམས་དང་ངོ་། །མཉམ་པ་དང་མི་མཉམ་པ་སྟེ་མི་མཉམ་པ་མེད་པའོ། །མ་ཆགས་པ་ནི་བསྟན་པའོ། །ཡོངས་སུ་མ་ཟིན་ཞེས་པ་ནི་བཤད་པའོ། ། ལྷག་མ་རྣམས་ནི་རྣམ་པར་བཤད་ཟིན་ཏོ་ཞེས་པ་ནི་རྟོགས་པ་ཆེན་པོའོ། །སྒྲུབ་པ་ནི་རྣམ་པ་བཞི་སྟེ། དེ་ལ་གོ་ཆ་དང་འཇུག་པའི་སྒྲུབ་པ་ནི་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོའི་སྒྲའི་འཇུག་པའི་རྒྱུ་མཚན་གསུངས་ལ། གང་པོས་དེ་བརྗོད་པ་ནི་དེ་ནས་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། །གང་དུ འཇུག་པ་ཉིད་བགྲོད་པ་སྟེ།འཇུག་པའི་སྒྲུབ་པ་ཐེག་ཆེན་ལ། །འཛེག་པ་ཡིན་པར་ཤེས་པར་བྱ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །གོ་ཆ་བགོས་ཞེས་པ་དང་། ཐེག་པ་ཡང་དག་པར་གནས་ཞེས་པའི་བར་གྱི་ཚིག་ཕྱིས་པས་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོའོ། །དེ་ལ་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་པོ་ རྣམས་ཀྱི་སོ་སོའི་གོ་ཆ་རེ་རེ་ལ་མ་ལུས་པ་ཉེ་བར་གནས་པ་ནི་གོ་ཆའི་སྒྲུབ་པ་སྟེ།དཔུང་གི་ཚོགས་ཀྱིས་གོ་གོན་པ་བཞིན་ཏེ། །རྒྱས་པ་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་མ་ཡུམ་ཆེན་མོ་ལའོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་མ་འདིར་ནི་གོ་ཆ་སྟེ་བསྲུང་བ་དང་བསྲུང་བའི་སྒྲུབ་པ་ནི་བར་མར་རོ། །ཐམས་ ཅད་དུ་ནི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་རྣམས་ཀྱིས་ཏེ།ཇི་ལྟར་ཆེད་དུ་བྱེད་པ་ལ་གཞན་གྱིས་མི་ཐུབ་པའོ། །འདིས་ནི་བར་དུ་གཅོད་པ་ཐམས་ཅད་ལ་མདའ་སོ་སོར་བསྣུན་པར་འགྱུར་ཏེ། འདིར་བསྟན་བཅོས་ལས། སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་རྣམ་དྲུག་ལ། །དེ་དག་སོ་སོར་བསྡུས་པ་ཡིས། ། གོ་ཆའི་བསྒྲུབ་པ་གང་ཡིན་དེ། །དྲུག་ཚན་དྲུག་གིས་ཇི་བཞིན་བཤད། །ཅེས་ཏེ་གང་གིས་སྦྱིན་པ་བྱེད་པ་དེ་ནི་སྦྱིན་པ་སྟེ། རང་གི་རང་ཉིད་ཡོངས་སུ་གཏོང་ཞིང་གཞན་རང་གི་བྱེད་པའི་སེམས་ཀྱིས་ཏེ། ཟང་ཟིང་དང་། མི་འཇིགས་པ་དང་། ཆོས་ཀྱི་དབྱེ་བ་རྣམ་པ་གསུམ་མོ། །དེ་ལ ཟང་ཟིང་གི་སྦྱིན་པ་ནི་འབྲས་བུ་དང་བཅས་པ་ཇི་སྲིད་དུ་བདག་ཉིད་ཀྱི་དངོས་པོ་ཡང་ཡོངས་སུ་གཏོང་བའོ།།མི་འཇིགས་པའི་སྦྱིན་པ་ནི་ཚུལ་ཁྲིམས་དང་བཟོད་པ་དང་སྐྱེད་པས་བྱས་པ་དང་མ་བྱས་པའི་གནོད་པས་གཞན་རྣམས་ལ་ཉེ་བར་མི་འབྱེད་པའི་ ཕྱིར་རོ།

这段藏文的中文直译如下：
对于五蕴之身无自性，而执为有自性，即是萨迦耶见。如是，其他诸如邪见、执见为最胜等见。"法"即是正理之道，即大舍。
"其后"等，菩提即是此心，一切智也即是此心。无漏即是无一切带习气之死亡漏。无等即是与凡夫相比。不等即是与诸佛相比。等与不等即是无不等。无著即是显示。"未圆满"即是解释。余者已经解释完毕即是大证悟。
修行有四种：其中披甲修行与趣入修行是说明大菩萨名词的由来，贤者所说即是"其后"等。所趣入即是行进，如说："趣入修行即当知，是为攀登大乘也。"除去"披甲"与"安住正乘"之间的词，即为大菩萨。
其中六波罗蜜各自之甲胄皆圆满安住即是披甲修行，如同军队披甲，详细内容见于《般若佛母》。此《佛母》中，甲胄即是防护与守护修行居中。一切即是以一切方式，如为所作不为他胜。此能射中一切障碍，如此论中说："于布施等六法中，由彼各别摄，彼即披甲修行，以六组六法如实说。"
其中行布施即是布施，以自身完全布施并令他人成为自己之心，分为财施、无畏施、法施三种。其中财施即是连同果报乃至自身之物也完全布施。无畏施即是以持戒、忍辱、修习所作与未作之损害而不分别他人。


།ཆོས་ཀྱི་སྦྱིན་པ་ནི་བརྩོན་འགྲུས་དང་བསམ་གཏན་དང་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་རྣམས་དུབ་པ་མེད་པར་བསམ་གཏན་གྱིས་གཞན་དུ་བསྐྱེད་པར་བྱས་པས་གཞན་རྣམས་ཀྱི་བསམ་པ་དང་བག་ལ་ཉལ་ཤེས་པར་བྱས་ནས་ཤེས་རབ་ཀྱིས་ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བའི་དོན་ཉེ་བར་སྟོན་པའོ། ། རང་བཞིན་གྱིས་ཁ་ན་མ་ཐོ་བ་རྣམས་ཀྱིས་མི་དགེ་བ་བཅུ་རྣམས་དང་། བཏགས་པའི་ཁ་ན་མ་ཐོ་བ་རྣམས་ལས་ལྡོག་པར་བྱེད་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་སོ། །བཟོད་པ་དང་ལྷན་ཅིག་པ་ནི་རྣམ་པ་གསུམ་སྟེ། གཞན་གྱིས་གནོད་པར་བྱས་པ་ལ་བཟོད་པ་དང་། སྡུག་བསྔལ་ལ་ལྷག་པར གནས་པའི་བཟོད་པ་དང་།མི་སྐྱེ་བའི་ཆོས་ཀྱི་བཟོད་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་ཆོས་ལ་དམིགས་པའོ། །དགེ་བའི་ལས་ལ་སྤྲོ་བའི་བརྩོན་འགྲུས་དང་། སེམས་རྩེ་གཅིག་པས་སེམས་པར་བྱེད་པའི་བསམ་གཏན་དང་། སྟོང་པ་ཉིད་དང་སྙིང་རྗེ་དབྱེར་མེད་པའི་བར་དུ་མི་གནས་པའི་བྱང་ཆུབ་ ཀྱི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དང་།བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་གཞི་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རྟེན་དམ་པ་དང་དངོས་པོ་མཐའ་དག་ཀུན་ཏུ་སྤྱོད་པས་དངོས་པོ་དམ་པ་དང་། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཕན་པ་དང་བདེ་བ་ལ་དབང་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དབང་དམ་པ་དང་། རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་ ཀྱིས་གཟུང་བའི་ཕྱིར་ཐབས་ལ་མཁས་པ་དམ་པ་དང་།བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བའི་ཕྱིར་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བ་དམ་པ་དང་། ཉོན་མོངས་པ་དང་ཤེས་བྱའི་སྒྲིབ་པ་མེད་པར་བྱེད་པས་ཀུན་ནས་འདུ་བ་རྣམ་པར་དག་པ་དམ་པ་རྣམས་ནི་སོ་སོར་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པའི་ ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་རྣམས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་དུ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ས་ལས་བཤད་དོ།།འདིར་སྦྱིན་པ་དང་ཚུལ་ཁྲིམས་དང་བཟོད་པ་ནི་ལྷག་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་བསླབ་པ་བསམ་གཏན་ནི་ལྷག་པའི་སེམས་ཀྱིའོ། །ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ནི་ལྷག་པར་ཤེས་རབ་ལ། བརྩོན་འགྲུས་ནི་ གསུམ་ཆར་གྱིས་ཡང་ལྷན་ཅིག་བྱེད་པ་ཅན་ནོ།།སྦྱིན་པ་དང་། ཚུལ་ཁྲིམས་དང་། བཟོད་པ་ནི་བསོད་ནམས་ཀྱི་ཚོགས་ལ། བསམ་གཏན་དང་། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ནི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཚོགས་སོ། །བརྩོན་འགྲུས་ནི་ཚོགས་གཉི་གའི་གྲོགས་ཏེ་མདོར་བསྡུ་ན་ནི་སྙིང་རྗེའི་ལས་ ཀུན་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་དུ་བྱེད་པའི་ཕྱིར་བསོད་ནམས་ཀྱི་ཚོགས་སོ།།ཤེས་རབ་ཀྱིས་དོན་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཚོགས་སོ། །སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ནི་དོན་དམ་པར་དམིགས་སུ་མེད་ཀྱང་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རྒྱུན་མ་ཆད་པ་མཉམ་པར་མ་བཞག་པའི་གནས་སྐབས་ རྣམས་ལ་རབ་ཏུ་འཇུག་ལ་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་གནས་སྐབས་སུ་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་བཏང་སྙོམས་སུ་བྱས་ནས་བོར་བའི་ཕྱིར་རོ།

法施即是以精进、禅定、般若波罗蜜，无疲倦地以禅定令他人生起，了知他人的意乐与随眠，然后以智慧显示如实义理。
以自性罪远离十不善业，以遮止罪远离诸过失，即是持戒。
忍辱有三种：一是对他人加害的忍辱，二是安住于苦的忍辱，三是缘于无生法忍相之法。
对善业欢喜的精进，以一心专注而作意的禅定，以及空性与悲心无二无住的菩提般若波罗蜜。因为是菩提心的基础，故为殊胜所依；以遍行一切事物，故为殊胜事物；因为主宰一切众生的利益安乐，故为殊胜自在；因为以无分别智所摄，故为殊胜善巧方便；因为回向无上正等正觉，故为殊胜回向；因为能断除烦恼障和所知障，故为殊胜清净集聚。
如《菩萨地》中所说，这些分别是布施等诸波罗蜜的特征。此中布施、持戒、忍辱是增上戒学，禅定是增上心学，般若波罗蜜是增上慧学，精进则是三者的助伴。
布施、持戒、忍辱属于福德资粮，禅定与般若波罗蜜属于智慧资粮。精进是二资粮的助伴。总之，以悲心为众生利益而行即是福德资粮，以智慧通达义理即是智慧资粮。
布施等虽然胜义中无所缘，但在世俗中存在，因此在非等持的相续不断的状态中趣入，而在三昧状态中则舍弃布施等而住于平等。


།དེ་དག་གི་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ལ་སོ་སོར་རེ་རེས་མཐའ་དག་བསྡུས་པ་ལ་ཉེ་བར་གནས་པས་གང་ཞིག་གི་སྒྲུབ་པ་རྒྱས་པར་བཤད་པར་བྱེད་པ་ནི་ཐར་ པའི་ཆ་དང་མཐུན་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱིའོ།།གོ་ཆའི་སྒྲུབ་པ་གསུངས་པ་ནི། དེ་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། འདི་ལྟར་ཞེས་པ་ནི་འདི་འདྲ་བའི་སེམས་སོ། །ཕྱོགས་དང་ཡུལ་གྲངས་ཀྱིས་ཡོངས་སུ་མི་ཆོད་པའི་ཕྱིར་གོ་རིམས་བཞིན་དུ་གཞལ་དུ་མེད་པ་དང་བགྲང་དུ་མེད་པའོ། ། ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་བཟླ་བར་བྱ་ཞེས་པ་ནི་ཇི་སྐད་ཀྱི་ཆེད་དུ་བྱ་བ་ལས་གཞན་དུ་མི་འགྱུར་བ་སྟེ་སྐུར་པ་འདེབས་པའི་གཉེན་པོར་གསུངས་པའོ། །ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་ནི་སྒྲོ་འདོགས་པའི་གཉེན་པོར་རོ། །དེ་ལྟར་ན་མཐའ་གཉིས་ཀྱི་གཉེན་པོའི་དབུ་མ་བསྒྲུབ པས་སོ།།དེ་བཞིན་དུ་ཐོས་པ་ལས་བྱུང་བའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་གོ་ཆ་གསུངས་ནས་བསམ་པའི་རང་བཞིན་བརྗོད་པར་འདོད་ནས་རིགས་པས་འདྲི་བ་ནི། དེ་ཞེས་པ་སྟེ། དེ་ལ་མཐའ་གཉིས་དང་བྲལ་བ་ཉིད་ལ་བྱེད་པ་པོ་གང་ཡང་མི་འཐད་པའོ། །ཆོས་རྣམས་ནི་ཕུང་པོ་ལྔ་པོ་ལ། དེ་ རྣམས་མཐའ་གཉིས་དང་བྲལ་བ་ཉིད་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་ནི་རང་བཞིན་ནོ།།སྒྱུ་མ་ནི་རྒྱུ་གཞན་གྱི་དབང་གིས་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་སྒྲའི་དོན་ཏེ། དེ་ལ་ཡོད་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་བརྟགས་ལ། སྟོང་པ་ཉིད་ནི་ཆོས་ཉིད་ཉེ་བར་གཟུང་བ་ཉིད་དུ་འདོད་དོ། །དེ་ལྟ་བས་ན་རྒྱུ་དང་རྐྱེན་ གཞན་གྱི་དབང་གིས་ཕུང་པོ་ལྔ་པོ་རྣམས་ནི་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་ངོ་བོའི་སྒྲ་དོན་ལ་དངོས་པོ་དང་དངོས་པོ་མེད་པ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ནི་བརྟགས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་རྣམས་སོ།།སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་རང་བཞིན་ནི་ཡོངས་སུ་གྲུབ་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་དོན་དམ་པར་ སྟེ།ཀུན་རྫོབ་དང་དེ་དག་རོ་གཅིག་ཉིད་པས་མཐའ་དག་མཐའ་གཉིས་དང་བྲལ་བའོ་ཞེས་པས་མཐའ་གཉིས་དང་བྲལ་བ་གྲུབ་པ་སྟེ། དེ་ཉིད་ཀྱི་དཔེ་གསུངས་པ་ནི། འདི་ལྟ་སྟེ་དཔེར་ན་ཞེས་པ་སྟེ། མཁས་པས་ཕུལ་ཏུ་ཕྱིན་པའོ། །ཉེ་གནས་ནི་སློབ་མའོ། །དེ་ཇི་སྙམ་ ཞེས་པ་ནི་ཐུན་མོང་དུ་དྲི་བའོ།།གང་ཡང་ཞེས་པ་ནི་ཁྱད་པར་གྱིའོ། །གསོད་པ་ནི་བཅོམ་པའོ། །འཆི་བ་ནི་རང་ཉིད་དོ། །བཤིག་པ་ནི་མི་སྣང་བར་བྱས་པའོ། །མི་སྣང་བ་ནི་རང་ཉིད་ཀྱིས་སོ། །བསམས་པའི་རང་བཞིན་གྱི་ཤེས་རབ་གསུངས་ནས། བསྒོམས་པའི་རང་བཞིན་ གྱི་བརྗོད་པར་བྱ་བ་ལ།བསྒོམ་པ་ནི་རྣམ་པ་གསུམ་སྟེ། ཞི་གནས་དང་། ལྷག་མཐོང་དང་། ཟུང་དུ་འབྲེལ་བའོ།

对于他们的布施等诸法，以各自一一摄集一切而安住，对于某一修行广说即是解脱分的特征。
所说装甲修行，即"尔时"等，"如是"即是如此之心。因为方位和境界数量无法穷尽，故依次为无量和无数。"当令解脱"即是不离所说的目的，这是为对治诽谤而说。"非有"等是为对治增益而说。如是以建立远离二边对治的中道。
如是说闻所生慧的装甲后，为欲说思所生慧的自性，以理问曰："彼"等。于此离二边性中任何作者皆不应理。诸法即是五蕴，彼等离二边性的法性即是自性。幻即是依他缘的世俗名义，于此以有性等观察，空性即是欲取法性。
因此，由因缘他力，五蕴是世俗体性的名义，有无等是遍计所执体性。空性法性的自性是圆成实体性的胜义，由世俗与彼等一味故，一切离二边，以此成立离二边。
即彼之喻所说："譬如"等，由智者圆满。近住即是弟子。"于意云何"是共同的问。"若有"是差别的问。杀即是毁坏。死即是自身。破即是令不现。不现即是自身。
说思所生慧的自性后，对于所说修所生慧的自性，修有三种：止、观及止观双运。


 །དེ་ལ་ཞི་གནས་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས་ནས་གསུངས་པ་ནི། གལ་ཏེ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། མིང་དང་ནི་དེ་ཉིད་དམིགས་པ་ལ་སྟེ་སྔོན་དུ་བཤད་པའི་རྣམ་པ་དྲུག་གིས་ མདོར་བསྡུས་པའི་སེམས་ལ་ཡང་ལངས་པ་ན་བརྣབ་སེམས་དང་ཡིད་མི་བདེ་བ་ལ་སོགས་པ་མི་སྐྲག་པ་སྟེ།ཇི་ལྟར་ཞེ་ན། དེ་ཉིད་ཀྱིས་མི་ཉམས་ཏེ་རྣམ་པར་གཡེང་བའི་སྐྱོན་མཐོང་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཀུན་ཏུ་མི་སྐྲག་པ་ནི་ངང་དུ་གྱུར་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཀུན་ཏུ་སྐྲག་པ་དང་ལྡན་པར་མི་འགྱུར་ བ་ནི་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པའི་དབང་དུ་གྱུར་པས་མཉམ་པར་གཞག་པའི་སེམས་ལ་འབད་རྩོལ་མི་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ།།འདི་ཙམ་ཞེས་པ་ནི་ཞི་གནས་འདིས་སེམས་ཅན་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདའ་བར་བྱེད་པའི་གོ་ཆ་བརྟན་པས་སོ། །དེ་ནས་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་ལྷག་མཐོང་གསུངས་པ་ནི། དམིགས་པ་དེ་ནི་དོན་དམ་པར་མིན་ཏེ། དོན་དམ་པ་སྟོང་པ་ཉིད་དེ་སྟོང་པ་ཉིད་མཐོང་ནས་གང་དུ་གང་གང་གིས་མྱ་ངན་ལས་འདའ་བར་བྱེད་པར་མཐོང་བ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ལ་དོན་ནི་དོན་དམ་པའོ། །རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དང་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་ལ་སོ་སོར་གོ་ཇི་ལྟར་བགོས་ཀྱང་བགོས་པ་མེད ཅེས་གསུངས་པ་ནི།དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན་ཞེས་པ་སྟེ། བྱེད་པ་པོ་དང་རྒྱུ་མེད་པའི་ཕྱིར་མ་བྱས་པའོ། །འཇིག་པའི་རྒྱུ་མེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་ནི་རྣམ་པར་མ་བསྒྱུར་བའོ། །གཉི་གའི་ལྷན་ཅིག་བྱེད་པའི་རྐྱེན་མི་འཐད་པས་མངོན་པར་འདུས་མ་བྱས་པའི་སྟེ། མ་བྱུང་བ་དང་འབྱུང་བ་དང་དེ་ཁྱད་པར་ དུ་འགྲོ་བ་དང་།འབྲས་བུ་ཐོབ་པ་ལ་མངོན་དུ་ཕྱོགས་པར་བྱེད་པའི་དབང་དུ་བྱས་ནས་གོ་རིམས་བཞིན་དུ་ཚིག་གསུམ་མོ། །ཡང་ན་ཐམས་ཅད་ཤེས་པ་ནི་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཉིད་ནི་རྣམ་པར་དག་པ་ལ་དེ་ནི་དེའི་རང་བཞིན་ཏེ། དེ་བཞིན་དུ་དེ་ཉིད་རྟག་པའི་ཕྱིར་མ་བྱས་པའོ། །འདོད་ ཆགས་ལ་སོགས་པའི་སྐྱོན་གྱིས་མ་གོས་པར་བྱས་པས་མངོན་པར་འདུས་མ་བྱས་པ་སྟེ།གཉེན་པོ་རྣམས་ཀྱིས་སྦྱང་དུ་མེད་པའོ། །སེམས་ཅན་ཞེས་པ་ནི་དེ་རྣམས་ཀྱང་དོན་དམ་པར་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་ཉིད་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་ངོ་བོའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པས་ རབ་འབྱོར་ལ་ཟུང་དུ་འཇུག་པས་བགྲོད་པའི་ལམ་གསུངས་པ་སྟེ།དེ་ལ་ཕུང་པོ་ལྔ་པོ་རྣམས་དོན་དམ་པར་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་སྟོང་ལ་དེ་རྣམས་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་བདག་ཉིད་ཅན་གྱི་དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱི་རང་བཞིན་དང་ཡང་བྲལ་བ་ཉིད་དེ། དེའི་དེ་ཉིད་མ་བཅིངས་མ་གྲོལ་བའོ། །ཡང་དག་པ་མ་ ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང་།དབེན་པའི་ཕྱིར་དང་། མ་སྐྱེས་པའི་ཕྱིར་དང་ཞེས་པ་གསུམ་ནི་མངོན་སུམ་དང་རྗེས་སུ་དཔག་པ་དང་། ལུང་རྣམས་ཀྱིས་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དུ་སྐྱེས་པ་ལ་སོགས་པ་བཟློག་པའི་ཕྱིར་ལ། ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ནི་བཅིངས་པ་དང་གྲོལ་བ་ཉིད་དོ།

关于止的内容所说："若"等，名即是彼所缘，即前说六种所摄之心，即使出定时对贪心和不悦等亦不惊怖。
为何如此？由彼不退失，因见散乱过患故。完全不惊怖是因为已成为习性。不具足完全惊怖是因为已成自然，于等持心不作功用故。"仅此"是由此止令众生解脱的坚固装甲。
"尔时"等所说观，彼所缘于胜义中非有，胜义即空性。见空性后，何处由何令谁解脱皆不可得，义即是胜义。
所说一切种智与众生利益如何分配亦无分配，"何以故"，因无作者和因故是无作。因无坏灭因故是无变异。因二者俱生缘不应理故是无为，依未生、已生及彼差别、趣向获果之义，依次为三句。
或者，一切智即是法界性即清净，彼即是其自性。如是由彼常故是无作。由不为贪等过患所染故是无为，即不可为对治所净治。"众生"者，彼等于胜义中亦因是无自性相法界体性故。
"何以故"等对须菩提说双运所行道。其中五蕴于胜义中以自性空，彼等以自性空性为体性的真如自性亦远离，彼之真实性无缚无解。
因非真实故、因远离故、因无生故三者，是以现量、比量、教量遮遣真实生等故。于世俗中则有缚解。


 །ཀུན་རྫོབ་དང་དོན་དམ་པ་དག་དབྱེར་ མེད་པ་ནི་ཟུང་དུ་འབྲེལ་བའི་ལམ་མོ།།འདིར་གསུངས་པ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པའི་ཚིག་ནི་འཇུག་པའི་དུས་སུ་ཡང་གོ་ཆ་མི་གཏོང་བའི་ཕྱིར་རོ། །གང་པོའི་སྨྲ་བ་རྫོགས་ནས་མི་སྨྲ་བ་དང་། རབ་འབྱོར་གྱི་དྲི་བ་དྲུག་སྟེ། ཤེས་རབ་དང་སྙིང་རྗེའི་སྦྱོར་བ་དང་དེ་དག་ཕན་ཚུན་ཐ་དད་པ་མེད་པ་ ཉིད་དང་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ལས་ཤིན་ཏུ་འདས་པ་དང་གནས་པར་ངེས་པ་དང་།གཉེན་པོའི་སྦྱོར་བས་ཤིན་ཏུ་སྦྱངས་པ་དང་། རྟོགས་པ་པོའི་དབང་དུ་བྱས་ཏེ་གང་ཇི་ལྟར་གང་ནས་གང་གིས་གང་དུ་གང་ཞིག་ངེས་པར་འབྱུང་བར་འགྱུར་ཞེས་པ་ནི་འཕགས་པ་རྣམ་པར་གྲོལ་སྡེས། འདིས་ གྲོལ་བའི་དོན་གྱི་ཐེག་པའོ་ཞེས་པའི་ཐེག་པའི་དོན་ནི་ལྷག་མ་སྟེ་གོ་སླའོ།།ཇི་ལྟར་ན་ཆེན་པོ་ཉིད་ཅེས་པ་ནི་འདྲི་བ་དང་པོ་སྟེ། ཤེས་རབ་དང་སྙིང་རྗེའི་སྦྱོར་བ་མངོན་པར་འདོད་པའོ། །ཇི་ལྟར་ན་དེ་ལ་ཡང་དག་པར་ཞུགས་པར་འགྱུར་ཞེས་པ་སྟེ་གང་གིས་ བགྲོད་པས་དེ་ཐེག་པ་སྟེ།འགྲོ་བར་བྱ་བ་གང་ལ་འདི་བྱ་བ་དེས་འགྲོ་བར་འགྱུར་ཞེས་པའི་དོན་ཏོ། །འགྲོ་བ་ནི་ངེས་པ་འབྱུང་བའི་དོན་ཏེ། འདི་ལ་འདྲི་བ་ནི་གང་ནས་ངེས་པར་འབྱུང་བར་འགྱུར་ཞེས་པའོ། །མཚན་ཉིད་གང་གིས་འགྲོ་བར་འགྱུར་བ་ནི་འདིའི་འདྲི་བ་ནི། གང་གིས་དེ་ ཡང་དག་པར་ཞུགས་ཞེས་པའོ།།འགྲོ་བ་དང་སོང་བའི་གནས་སྐབས་གང་དུ་མེད་པར་འདོད་པ་འདྲི་བ་ནི་གང་དུ་གནས་པར་འགྱུར་ཞེས་པའོ། །འདིར་ནི་རིགས་དམན་པ་ལ་ངེས་པར་འབྱུང་བ་མེད་པར་འདོད་པས་དྲིས་པ་ནི། གང་ཞིག་ནས་ངེས་པར་འབྱུང་བར་འགྱུར་ཞེས་པའོ། ། ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ཞེས་པ་ནི་འདིར་རོ། །འདི་ནི་ཞེས་པས་ནི་ཆེན་པོ་བཟུང་ལ། ཚིག་བླ་དགས་ནི་བརྗོད་པའོ། །ཚད་མེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཅེས་པ་ནི་ཚད་མེད་པས་སོ། །དེ་ལ་དང་པོས་ནི་དགེ་བའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་ལ། གཉིས་པས་ནི་གུས་པ་དང་། རྒྱུན་མ་ཆད་པ་དང་། དུས ཡུན་རིང་པོ་ཉེ་བར་བསགས་པའི་ཕྱིར་ཏེ་སྔ་ནས་བཤད་དོ།།ཀུན་ཏུ་གནས་ཞེས་པ་ནི་གོ་ཆ་ལ་རབ་ཏུ་གནས་པ་སྟེ། འདིར་གོ་ཆ་གོང་དུ་ངེས་པར་འབྱུང་བའི་སྔོན་དུ་འགྲོ་བ་གང་ནི་བསྒྲུབ་པ་ལ་དེ་ནི་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ། འཇུག་པའི་སྒྲུབ་པ་དང་། ཚོགས་ཀྱི་སྒྲུབ་པའོ།

世俗谛与胜义谛不可分是双运道。"此中所说"等文句是为了在趣入时也不舍弃装甲故。
大象说完后不说，须菩提有六问：即智慧与悲心的修习、彼等互不差别性、超越违品、决定安住、以对治修习极为清净，就能证者而言何者如何从何处由谁于何处何者决定出离。圣解脱军说："此为解脱义之大乘"，其余乘义易解。
"云何为大"是第一问，即欲求智慧与悲心的修习。"云何于彼正趣入"，即由何所行故为乘，意为所行何处由此能行。
行即是决定出离义，此中问"从何决定出离"。以何相而行，此问为"由何正趣入"。问无何种行与已行状态是"住于何处"。此中因认为劣种姓无决定出离而问"何者决定出离"。
"大乘"即是此。"此"即取"大"，言词即是表述。"由无量故"即是无量。其中第一是因生起一切善法故，第二是因恭敬、相续不断、长时积集故，如前所说。
"遍住"即安住于装甲，此中装甲是上述决定出离的前行，彼即是二种修行：趣入修行与资粮修行。


 །དེ་ལ་འགྲོ་བ་ རྩོམ་པ་ནི་འཇུག་པ་ལ་བྱ་བའི་བསམ་པ་ལྕི་བའི་ཕྱིར་ཚོགས་ཏེ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཚོགས་པའི་ཕྱིར་ཚོགས་སམ།བྱང་ཆུབ་ཆེན་པོ་འདིས་ཀུན་ཏུ་བསགས་པས་ནི་ཚོགས་སོ་ཞེས་པ་སྟེ། དེ་གཉི་ག་ཡང་སྟོང་པ་དང་སྙིང་རྗེ་དག་རོ་གཅིག་པ་ཉིད་དུ་ངེས་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་པོ་འདི་ རྣམས་ཀྱིས་ཐམས་ཅད་བསྡུས་པའི་ཕྱིར་རམ།ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་ངོ་བོའི་ཕྱིར་རམ། ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་ཕྱིར་རམ། ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་འབྲས་བུའི་ཕྱིར་ཏེ། ཇི་ལྟར་རིགས་པས་སོ། །ཁམས་གསུམ་ལས་ཞེས་པ་ནི་གང་ཅུང་ཞིག་མི་ཤེས་པས་ཉོན་མོངས་ པའམ།ཉོན་མོངས་པ་དེ་ནི་འདིར་ཁམས་གསུམ་པ་སྟེ། ཡང་དག་པ་མ་ཡིན་པའི་ཡོངས་སུ་བརྟགས་པའི་སེམས་དང་སེམས་ལས་བྱུང་བའི་ཁམས་གསུམ་པའོ་ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་ཏེ། ཉན་ཐོས་ཐེག་པས་ནི་ཉོན་མོངས་པ་དེ་ཉིད་ལ་ངེས་པར་འབྱུང་བའོ། ། དམིགས་པ་མེད་པ་ནི་མི་དམིགས་པའི་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཏེ། དེས་མཚོན་ནས་ལྗོན་པ་དང་ལྷའི་རིགས་ལ་སོགས་པས་སྔར་མེད་པའི་ཚོགས་བཞིན་ནོ། །ཚིག་དྲུག་པོའི་ལན་རྣམ་པ་དྲུག་པོ་རྣམས་ཀྱིས་ནི་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་ཆེ་བ་ཉིད་གསུངས་ཏེ། གཞལ་དུ་མེད་པས་ཆེན་པོ ཉིད་དང་འཇུག་པ་ཆེན་པོ་ཉིད་དང་།ངེས་པར་འབྱུང་བ་ཆེན་པོ་ཉིད་དང་། མཚོན་ཆ་ཆེན་པོ་ཉིད་དང་། ཐོབ་པ་ཆེན་པོ་ཉིད་དང་། གནས་ཆེན་པོ་ཉིད་དེ། གཞལ་དུ་མེད་པ་ཉིད་དང་ཚད་མེད་པ་ཉིད་ཀྱི་དབྱེ་བས་རྣམ་པ་བདུན་ཡང་རུང་བའོ། །སྐུར་པ་འདེབས་པ་སྤོང་བའི་ ཕྱིར་ན་ཀུན་རྫོབ་གསུངས་ལ།དོན་དམ་པར་ནི་སྒྲོ་འདོགས་པ་སྤོང་བའི་ཕྱིར་ཏེ། དེ་གསུངས་པ་ནི་འོན་ཀྱང་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། དེ་སྐད་ཅེས་བཀའ་སྩལ་པ་དང་ཞེས་པ་ནི་འདིར་སྔོན་དུའོ། །དེ་ལ་འཇུག་པའི་སྒྲུབ་པའི་དབང་དུ་བྱས་པ་ནི་བསྟན་བཅོས་ལས། བསམ་གཏན་ གཟུགས་མེད་སྦྱིན་སོགས་དང་།།ལམ་དང་བྱམས་ལ་སོགས་པ་དང་། །དམིགས་པ་མེད་པར་ལྡན་པ་དང་། །འཁོར་གསུམ་རྣམ་པར་དག་པ་དང་། །ཆེད་དུ་བྱ་དང་མངོན་ཤེས་དྲུག་།རྣམ་ཀུན་མཁྱེན་པའི་ཚུལ་ལ་ནི། །འཇུག་པའི་བསྒྲུབ་པ་ཐེག་ཆེན་ལ། །འཛེག་པ་ ཡིན་པར་ཤེས་པར་བྱ།།ཞེས་ཏེ། བསམ་གཏན་བཞི་དང་གཟུགས་མེད་པ་རྣམས་ནི་གཞན་དུ་རྣམ་པར་འཆད་པར་འགྱུར་ལ། སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་ནི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་གོ། །ལམ་ནི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཕྱོགས་ཀྱི་ཆོས་སུམ་ཅུ་རྩ་བདུན་གྱིས་བསྐོར་བའི་མཐོང་བ་དང་། བསྒོམ་པ་དང་། ཁྱད་པར་གྱི་དང་། མི་སློབ་པའི་ལམ་གྱི་ངོ་བོ་ལ་མི་སློབ་པ་ནི་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཏེ། བགྲོད་པར་བྱ་བས་ན་ལམ་ཞེས་པའོ།

其中开始趣入是因为趣入所作的意乐沉重故为资粮，或因一切种类积集故为资粮，或因由此大菩提普遍积集故为资粮。这两者都是由空性与悲心一味决定的六波罗蜜所摄持故，或因是波罗蜜体性故，或因随顺波罗蜜故，或因是波罗蜜果故，如理应知。
"三界"是指由某些无知而烦恼，或彼烦恼即是此中三界，因说"非真实遍计的心与心所的三界"故。声闻乘则是从彼烦恼中决定出离。
无所缘即无缘法界，以此为喻如树与天众等先前无有的资粮。以六句回答六问宣说大乘的殊胜性：即不可量的殊胜性、趣入殊胜性、决定出离殊胜性、武器殊胜性、获得殊胜性、住处殊胜性，以不可量性与无量性分类亦可成七种。
为断除诽谤而说世俗，胜义则为断除增益，彼说"然而"等，"如是宣说"是此前文。其中就趣入修行而言，论中说："禅定无色施等及，道与慈等相应及，无所缘相应清净，三轮所为六神通，一切种智理趣中，趣入修行大乘中，应知即是上升道。"
四禅与无色定将于他处详细解释，布施等即是六波罗蜜。道是以三十七菩提分法所围绕的见道、修道、胜道与无学道的体性，无学即是圆满佛陀，因为是所趣故称为道。


 །སེང་གེ་བཟང་པོས་ནི་མི་སློབ་པའི་ལམ་ལ་ཁྱད་པར་གྱི་ལམ་གྱི་ངོ་བོ་ཞེས་རྣམ་པར་གཞག་པ་ནི་ངན་པ་ལ་གནས་པ་སྟེ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་གནས སྐབས་སུ་ནི་མི་སློབ་པ་ཉིད་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར་རོ།།བྱམས་པ་ལ་སོགས་པས་འདོད་པ་ལ་སྤྱོད་པའི་སེམས་ཅན་ལ་དམིགས་པའི་ཚངས་པའི་གནས་བཞི་རྣམས་ནི་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་དམིགས་པའི་ཕྱིར་ཚད་མེད་པའོ། །བཞི་ནི་བྱམས་པ་དང་། སྙིང་རྗེ་དང་། དགའ་བ་དང་། བཏང་སྙོམས་ཏེ་གོ་རིམས་བཞིན་དུ་བདེ་བ་དང་ཕྲད་པ་དང་། སྡུག་བསྔལ་དང་བྲལ་བ་དང་བདེ་བ་དང་མི་འབྲལ་ཞིང་ཉོན་མོངས་པ་མེད་པའི་བསམ་པ་རྣམས་ཏེ། ཀྱེ་མ་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་བདེ་བ་དང་ལྡན་ན་ཅི་མ་རུང་སྙམ་པ་དང་། སྡུག་བསྔལ་དང བྲལ་ན་ཅི་མ་རུང་སྙམ་པ་དང་།བདེ་བ་དང་མི་བྲལ་ན་ཅི་མ་རུང་སྙམ་པ་དང་། ཉོན་མོངས་པ་ལས་གྲོལ་ན་ཅི་མ་རུང་སྙམ་པ་ཉིད་ཀྱི་རྣམ་པ་རྣམས་ལ་མཉམ་པར་གཞག་པ་ནི་ཚད་མེད་པའི་འཇུག་པ་སྟེ། བཞི་ཆར་ཡང་མོས་པས་སྤྱོད་པའི་ས་སྟེ། སེམས་ཅན་ལ་དམིགས་ པའོ།།རབ་ཏུ་དགའ་བ་ལ་སོགས་པའི་བདུན་པ་རྣམས་ལ་ནི་དེ་བཞིན་ཉིད་ལ་དམིགས་པའོ། །དེའི་གོང་དུ་ནི་དམིགས་པ་མེད་པ་རྣམས་ཏེ། སྟོང་པ་ཉིད་ཉི་ཤུ་པོ་རྣམས་དང་ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་ལ་དམིགས་པ་མེད་པའི་སྦྱོར་བས་བསྒོམ་པ་ནི་མི་དམིགས་པའི་སྦྱོར་བའི་འཇུག་པའོ། །སྦྱིན་པའི་ ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་ཅིང་སྦྱིན་པ་དང་གཏོང་བ་པོ་དང་ལེན་པ་པོ་མི་དམིགས་ཞེས་པ་ནས་ཇི་སྲིད་དུ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་ཅིང་།དེ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཡིད་ལ་བྱེད་པར་ཡང་མི་དམིགས་ཞེས་པ་ནི་འཁོར་གསུམ་རྣམ་པར་དག་པའི་འཇུག་པའོ། །སྒོམ་པ་པོ་དང་བསྒོམ་པར་བྱ་བ་ དང་།བསྒོམ་པ་རྣམས་གང་དུ་ཡང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཞེས་པ་བསྒོམ་པ་དམིགས་སུ་མེད་པས་བསྒོམ་པ་དང་བྲལ་བར་བསྒོམ་པའི་དོན་དམིགས་པ་མེད་པས་སྦྱོར་བས་དེ་ཆེད་དུ་བྱེད་པས་དགེ་བའི་ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་ལ་བསྒོམ་པ་དེ་ནི་ཆེད་དུ་བྱེད་པའི་འཇུག་པའོ། །སེང་གེ་བཟང་པོས་ནི། སེམས་ཅན་ཀུན་མཆོག་ཉིད་སེམས་ལ་སོགས་པ་ཅན་ཆེད་དུ་བྱེད་པའོ་ཞེས་ཟེར་བ་ནི་འཕགས་པས་བྲིས་པའི་ཡུམ་བར་མའི་ཚིག་མ་མཐོང་ངོ་ཞེས་ཤེས་སོ། །མངོན་པར་ཤེས་པ་དྲུག་པོ་རྣམས་ཀྱིས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་དུ་འགྲོ་ལ། དེར་ཡང་སངས་རྒྱས་རྣམས་ལ་མཆོད་པ་དང་། དེ་རྣམས ལ་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ཉན་པ་དང་།སེམས་ཅན་རྣམས་ཡོངས་སུ་སྨིན་པ་དང་། རང་གི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་ཡོངས་སུ་སྦྱོང་བ་དང་ཞེས་པ་ནི་མངོན་པར་ཤེས་པ་དྲུག་གིས་འཇུག་པའོ། །རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་རྗེས་སུ་ཐོབ་ནས་ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་བསྐོར་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་རྣམ་པ་ ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཀྱིས་འཇུག་པའོ།།འཇུག་པ་འདི་རྣམས་ཀྱིས་འགྲོ་བར་རྩོམ་པ་ནི་མོས་པས་སོ།

善狮子说将无学道定为殊胜道的体性是不当的，因为在菩萨阶段不可能有无学位。
慈等缘于欲界众生的四梵住，因缘一切众生故为无量。四者即慈、悲、喜、舍，依次是愿与乐相遇、愿离苦、愿不离乐及无烦恼之意乐。即"愿一切众生具足安乐"、"愿离苦"、"愿不离乐"、"愿解脱烦恼"等行相中平等安住即是无量行。四者皆属加行地，缘于众生。
在极喜等七地中则缘于真如。其上则是无所缘，以无所缘加行修习二十空性及一切法即是无缘加行行。
"行持布施波罗蜜时不见布施、施者、受者"乃至"行持般若波罗蜜时，连菩萨作意亦不可得"，此为三轮清净行。
"修者、所修、修行皆不可得"即以无所缘修离修之义，以无所缘加行为所为而修一切善法，此为所为行。善狮子说"为一切众生最胜性等所为"，可知未见圣者所著中品般若之文。
以六神通往诣佛土，于彼供养诸佛、听闻大乘、成熟众生、清净自佛土，此为六神通行。获得一切种智后转法轮等即是一切种智行。以此诸行趣入是由胜解。


 །འགྲོ་བའི་རབ་ཏུ་དགའ་བ་ལ་སོགས་པས་ས་བདུན་པོ་རྣམས་ལ་ནི་འབད་རྩོལ་གྱིས་སོ། །ཐེག་པར་ཞུགས་ནས་བགྲོད་པ་ལ་མི་གཡོ་བ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ལ་ནི་འབད་པ་མེད་ པས་སོ།།ཚོགས་ཀྱི་སྒྲུབ་པའི་དབང་དུ་བྱས་ནས་བསྟན་བཅོས་ལས། བརྩེ་དང་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་དྲུག་།ཞི་གནས་ལྷག་མཐོང་བཅས་པ་དང་། །ཟུང་དུ་འབྲེལ་བའི་ལམ་གང་དང་། །ཐབས་ལ་མཁས་པ་གང་ཡིན་དང་། །ཡེ་ཤེས་དང་ནི་བསོད་ནམས་དང་། །ལམ་དང་གཟུངས་ དང་ས་བཅུ་ནི།།གཉེན་པོ་ཚོགས་ཀྱི་སྒྲུབ་པ་ཡི། །རིམ་པ་ཡིན་པར་ཤེས་པར་བྱ། །ཞེས་ཏེ། ཚོགས་རྣམས་ཀྱི་མཐར་ཇི་ལྟར་སྲིད་པར་སྒྱུ་མའི་ཆོས་ཉིད་དུ་སོ་སོར་བལྟ་སྟེ། དེ་ལ་དམྱལ་བ་དང་ཡི་དགས་དང་དུད་འགྲོར་གྱུར་པ་རྣམས་ཀྱི་སྡུག་བསྔལ་ཐམས་ཅད་རབ་ཏུ་ཞི་བར་བྱེད་ ཅིང་སངས་རྒྱས་དང་བཅས་པའི་ཞིང་རྣམས་སུ་ལྷ་དང་མི་རྣམས་སུ་བསྐྱེད་པ་ནི་སྙིང་རྗེའི་ཚོགས་སོ།།སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པའི་ཚོགས་དྲུག་སྟེ། ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་པོ་རྣམས་དང་། ཞི་གནས་དང་ལྷག་མཐོང་དང་ཟུང་དུ་འབྲེལ་བའི་ཚོགས་གསུམ་པོ་ནི་གོ་ཆའི་སྒྲུབ་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་ ལ་གང་ཡང་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དང་ལྡན་པའི་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་རྣམས་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་རྣམས་ལ་ལེགས་པར་སྤྱོད་པ་དང་།གཞན་རྣམས་ལ་ཡང་ཡང་དག་པར་ལེན་དུ་གཞུག་པ་སྟེ། དམིགས་སུ་མེད་པའི་སྦྱོར་བ་ཡིས། །ཞེས་པ་ནི་ཐབས་ལ་མཁས་པའི་ཚོགས་སོ། ། གང་ཞིག་སྟོང་པ་ཉིད་ཉི་ཤུ་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་ནི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཚོགས་ཏེ། དེ་ཡང་བཅོམ་ལྡན་འདས་མ་ཡུམ་ཆེན་མོ་ལས་གསུངས་ཏེ། དེ་ལ་ནང་སྟོང་པ་ཉིད་ནི་ནང་གི་བདག་ཉིད་ཅན་གྱི་ཆོས་རྣམས་ཏེ་མིག་ལ་སོགས་པའི་དྲུག་པོ་རྣམས་ཏེ། དེ་དེ་རྣམས་ཀྱིས་སྟོང་པའོ། །ཕྱི་སྟོང པ་ཉིད་ཅེས་པ་ནི་ཕྱིའི་ཆོས་རྣམས་ཏེ།གཟུགས་ལ་སོགས་པ་དྲུག་པོ་ལ། དེ་དེ་རྣམས་ཀྱིས་སྟོང་ངོ་། །ཕྱི་ནང་སྟོང་པ་ཉིད་ཅེས་པ་ནི་ཕྱི་ནང་གི་བདག་ཉིད་ཅན་གང་ཞིག་དབང་པོ་ལ་གནས་པས་བསྡུས་པ་སྟེ། དེ་ཡང་ནང་གི་བདག་ཉིད་ཅན་གྱིས་མ་ཟིན་ པའི་ཕྱིར་དང་།ཕྱི་རོལ་གྱི་དབང་པོས་ཀྱང་མ་བསྡུས་པའི་ཕྱིར་ན་དེ་དེས་སྟོང་ལ། སྟོང་པ་ཉིད་དུ་ཉེ་བར་དམིགས་པ་ཡང་སྟོང་པ་ཉིད་དོ། །སྟོང་པ་ཉིད་སྟོང་པ་ཉིད་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་དམིགས་པའི་ཤེས་པ་ཡང་འདིར་སྟོང་པ་ཉིད་དེ། དེ་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་ཤེས་པས་སྟོང་ ཞེས་པའི་དོན་ཏོ།།ཆེན་པོ་སྟོང་པ་ཉིད་ཅེས་པ་ནི་ཕྱོགས་ཕྱོགས་ཀྱིས་སྟོང་ལ། སྣོད་རྣམས་ཀྱང་སྣོད་རྣམས་ཀྱིས་སྟོང་པའོ། །དོན་དམ་པ་སྟོང་པ་ཉིད་ཅེས་པ་ནི་དོན་དམ་པར་ནི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་སྟེ། དེ་དེས་ན་སྟོང་པ་ཉིད་དོ།

以下是完整的中文直译：
以极喜等七地是以勤勉精进。入于乘后行进时，在不动等地则无需勤勉。
关于资粮修行，论中说：
"慈悲及布施等六，
止观双运之道路，
善巧方便及智慧，
福德道路与总持，
以及十地皆应知，
此为对治资粮修，
次第如是当了知。"
在诸资粮最后，应观察一切如幻法性。于此，令地狱、饿鬼、畜生的一切痛苦完全息灭，并在具有佛陀的刹土中转生为天人，此为悲心资粮。
六种资粮即布施等六波罗蜜多，以及止观双运三资粮，如同装甲修行一般。具足一切种智作意，善行诸波罗蜜多，并令他人如实受持，以无所缘加行，此为方便善巧资粮。
完全了知二十空性即是智慧资粮。此亦如世尊《大般若经》中所说：内空性即内在自性诸法，即眼等六者，彼由彼等而空。外空性即外在诸法，即色等六者，彼由彼等而空。内外空性即内外自性，由住于根而摄，因非为内自性所摄，亦非为外根所摄，故彼由彼而空，且空性所缘亦是空性。空性空性即缘空性之智亦为此中空性，此义为由知一切法空性而空。大空性即方位由方位空，器世间亦由器世间空。胜义空性即胜义为涅槃，彼由彼故为空性。


 །འདུས་བྱས་སྟོང་པ་ཉིད་དང་ཞེས་པ་ནི་ འདུས་བྱས་པ་རྣམས་ཏེ།འདོད་པ་དང་གཟུགས་དང་གཟུགས་མེད་པའི་ཁམས་ཏེ། དེ་དེ་རྣམས་ཀྱིས་སྟོང་པའོ། །འདུས་མ་བྱས་སྟོང་པ་ཉིད་ཅེས་པ་ནི་གང་ལ་སྐྱེ་བ་མེད་ཅིང་འགག་པ་མེད་ལ། གནས་པ་ལས་གཞན་དུ་འགྱུར་བ་མེད་པ་དེ་ནི་འདུས་མ་བྱས་སྟོང་པ་ཉིད་དོ། ། མཐའ་ལས་འདས་པ་སྟོང་པ་ཉིད་ཅེས་པ་ནི་གང་གི་མཐའ་རྟག་པ་དང་ཆད་པ་ཉེ་བར་མི་དམིགས་པས་མཐའ་དང་དབུས་ཏེ། དེས་སྟོང་པའོ། །ཐོག་མ་དང་ཐ་མ་མེད་པ་སྟོང་པ་ཉིད་ཅེས་པ་ནི་འཁོར་བའི་ཐོག་མ་མེད་ཅིང་ཐ་མ་མེད་པ་ལ་དེའི་དབུས་མེད་དེ། ཐོག་མ་དང་དབུས་དང་ཐ མ་ནི་དེ་རྣམས་ཀྱིས་སྟོང་པའོ།།དོར་བ་མེད་པ་སྟོང་པ་ཉིད་ཅེས་པ་ནི་གང་ལ་འབྱུང་བ་མེད་པ་དེ་ནི་འགྱུར་བ་མེད་པ་སྟེ། དགེ་བའི་ཕྱོགས་དེ་དེས་ན་སྟོང་པའོ། །རང་བཞིན་སྟོང་པ་ཉིད་ཅེས་པ་ནི། གང་ཞིག་ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རང་བཞིན་ནི་ཉན་ཐོས་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་མ་བྱས་ ལ།བྱས་པ་དང་བྲལ་བས། དེ་དེས་སྟོང་པའོ། །ཆོས་ཐམས་ཅད་སྟོང་པ་ཉིད་ཅེས་པ་ནི། ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་ཆོས་རྣམས་ཀྱིས་སྟོང་པའོ། །རང་གི་མཚན་ཉིད་སྟོང་པ་ཉིད་ཅེས་པ་ནི། གཟུགས་ནི་མཚན་ཉིད་མེད་པའི་གཟུགས། །ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་རྒྱས་པ་སྟེ། ཆོས་དེ་ རྣམས་ཐམས་ཅད་རང་གི་མཚན་ཉིད་དང་སྤྱིའི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་སྟོང་པའོ།།མི་དམིགས་པ་སྟོང་པ་ཉིད་ཅེས་པ་ནི་འདས་པ་དང་མ་འོངས་པ་དང་ད་ལྟར་བྱུང་བ་དམིགས་སུ་མེད་དོ་ཞེས་པ་ནི་དེའི་མི་དམིགས་པ་སྟོང་པ་ཉིད་དེ། གདོད་ནས་རྣམ་པར་དག་པའི་ཕྱིར་དང་དུས་མེད་པ་རྣམས་ཀྱི་ངོ་བོ་ནི་ བརྟགས་པ་ཙམ་གྱི་ཕྱིར་རོ།།དངོས་པོ་མེད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་སྟོང་པ་ཉིད་ཅེས་པ་ནི་གང་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བ་དེ་ནི་དངོས་པོ་མེད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་དེ། དེ་ལྟར་ཡང་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ལ་ཡང་དག་པར་སྦྱོར་བ་པོ་གང་ཡང་མེད་དོ། །རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པ་ལས་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་ན་ཡང་དག་ པར་སྦྱོར་བ་རང་གིས་སྟོང་པ་ཉིད་དོ།།དངོས་པོ་སྟོང་པ་ཉིད་ཅེས་པ་ནི་དངོས་པོ་ནི་ཕུང་པོ་ལྔ་པོ་རྣམས་ཏེ་དེ་ནི་སྟོང་པའོ། །དངོས་པོ་མེད་པ་སྟོང་པ་ཉིད་ཅེས་པ་ནི་དངོས་པོ་མེད་པ་ནི་འདུས་མ་བྱས་པ་ནམ་མཁའ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། དེ་ནི་དེས་སྟོང་པ་ཉིད་དོ། །རང་བཞིན་སྟོང་པ་ ཉིད་ཅེས་པ་ནི་རང་བཞིན་གྱིས་སྟོང་པ་ཉིད་དེ་དེས་སྟོང་པ་ཉིད་དོ།།གཞན་གྱི་ངོ་བོ་སྟོང་པ་ཉིད་ཅེས་པ་ནི་གཞན་ཡང་འདི་ལ་དམ་པའི་ཕྱིར་ངོ་བོ་ཡང་གཞན་རྣམས་ཀྱིས་མ་བྱས་པ་ཉིད་ཀྱི་ངོ་བོའི་ཕྱིར་ཏེ། གཞན་གྱི་དངོས་པོ་ནི་དེ་བཞིན་ཉིད་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཏེ། དེ་ནི་དེས་སྟོང་པ་ཉིད་དོ།

以下是完整的中文直译：
有为空性即有为诸法，欲界、色界、无色界，彼由彼等而空。无为空性即无生无灭，住而不变异者，此即无为空性。
超越边际空性即不缘常断二边为边际与中间，由彼而空。无始无终空性即轮回无始无终故无中间，始中终由彼等而空。
无舍空性即无有生起者即是无变异，善法由彼故空。自性空性即一切诸法之自性非声闻等所作，离造作，由彼而空。一切法空性即一切法由诸法而空。自相空性即"色即无相之色"等广说，彼一切诸法由自相与共相而空。
不可得空性即过去、未来、现在不可得，此即彼之不可得空性，因本来清净故，无时之体性仅是假立故。无事体性空性即缘起者即是无事体性，如是于诸法体性中亦无真实加行者。因缘起故，由真实加行自空。
事物空性即事物为五蕴，彼即空。无事物空性即无事物为虚空等无为法，彼由彼空性。自性空性即由自性空性，由彼空性。他体空性即于此他亦因殊胜故，体性亦非他者所作之体性故，他事即是真如法界，彼由彼空性。


 ། དཔའ་བར་འགྲོ་བ་དང་རིན་ཆེན་ཕྱག་རྒྱ་དང་ནམ་མཁའི་མཛོད་དང་སེང་གེ་རྣམ་པར་བསྒྱིངས་པ་ལ་སོགས་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ནི་བསོད་ནམས་ཀྱི་ཚོགས་ལ་ལམ་གྱི་ཚོགས་ནི་རྣམ་པ་མང་སྟེ། འདིར་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཕྱོགས་དང་། རྣམ་པར་ཐར་པ་དང་། སྙོམས་པར་འཇུག་པ་དང་། ཟིལ གྱིས་གནོན་པའི་སྐྱེ་མཆེད་དང་།ཟད་པ་དང་། གཞན་ཉིད་བཤད་པར་བྱ་སྟེ། དེ་ལ་གང་རྣམས་ལ་རྗེས་སུ་ལྟ་བ་རྣམས་ཀྱིས་དྲན་པ་ཉེ་བར་གནས་པ་དེ་ནི་དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པ་སྟེ། དེ་ཡང་དམིགས་བྱའི་དབྱེ་བས་རྣམ་པ་བཞི་སྟེ། ལུས་དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པ་དང་། ཚོར་བ་ དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པ་དང་།སེམས་དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པ་དང་། ཆོས་དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པའོ། །དེ་ལ་ཡུམ་བར་མ་ལས། ནང་གི་ལུས་དང་ཚོར་བ་དང་། སེམས་དང་ཆོས་རྣམས་ལ་ལུས་ལ་སོགས་པའི་རྗེས་སུ་ལྟ་ཞིང་གནས་ནས་ལུས་ལ་སོགས་པ་དང་ལྷན་ཅིག་ཏུ་གྱུར་ པའི་རྟོགས་པས་བརྟགས་པར་མི་བྱེད་དེ།དེ་ཡང་མི་དམིགས་པའི་རྣལ་འབྱོར་གྱིས་སོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཕྱི་རོལ་གྱི་ལུས་ལ་སོགས་པ་རྣམས་དང་། དེ་བཞིན་དུ་ཕྱི་དང་ནང་གི་ལུས་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ལ་སྤྲོ་བ་བསྐྱེད་ཅིང་དྲན་པ་དང་ལྡན་ཞིང་ཤེས་བཞིན་ དང་ལྡན་པས་འཇིག་རྟེན་གྱི་བརྣབ་སེམས་དང་ཡིད་མི་བདེ་བ་སེལ་བར་བྱེད་ཅེས་པ་སྟེ།དེ་ལ་ནང་གི་ལུས་ནི་རང་གི་མིག་ལ་སོགས་པ་དྲུག་པོ་རྣམས་སོ། །ཕྱིའི་ལུས་ནི་ནང་གི་ལུས་ལས་ཕྱི་རོལ་གྱི་འདུས་བྱས་པ་རྣམས་སོ། །ཕྱི་ནང་གི་ལུས་ནི་རང་གི་ལུས་སུ་སོན་པའི་ལྷག་མའི་འབྱུང་ བ་དང་འབྱུང་བ་ལས་གྱུར་པ་སྟེ།དེ་ཡང་དབང་པོ་ནི་རང་གི་བདག་ཉིད་ཅན་གྱི་སེམས་ཀྱིས་མ་ཟིན་པའི་ཕྱིར་དང་། ཕྱི་རོལ་ཡང་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཚོར་བ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ལ་ཡང་རྣམ་པ་གསུམ་སྟེ། ལུས་ལ་དམིགས་པའི་དབྱེ་བས་རྣམ་པ་གསུམ་ཕྱེ་བས་ཏེ། བདེ་བ་དང་། སྡུག་བསྔལ་དང་། བདེ་བ་དང་སྡུག་བསྔལ་མེད་པའོ། །ཆོས་ནི་སེམས་ལས་བྱུང་བ་རྣམས་ཏེ། དགེ་བ་དང་མི་དགེ་བ་དང་ལུང་མ་བསྟན་པ་རྣམས་སོ། །ལུས་ལ་སོགས་པར་རྗེས་སུ་ལྟ་ཞེས་པ་ནི་ལུས་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་ཉིད་དུ་རྗེས་སུ་བལྟ་བའོ། །ལུས་ལ་སོགས་པ་དང་ལྷན་ཅིག་ཏུ གྱུར་པ་ཞེས་པ་ནི་ལུས་ལ་སོགས་པའི་འདུ་ཤེས་དང་ལྷན་ཅིག་ཏུ་གྱུར་པས་སོ།།རྣམ་པར་མ་བརྟགས་ཞེས་པ་ནི་རྣམ་པར་རྟོག་པས་ཏེ། ལུས་འདི་ནི་བདག་གི་ལུས་ཏེ། མི་རྟག་པ་དང་རྟག་ཅེས་པ་ལ་སོགས་པའོ། །དེ་ཡང་རྗེས་སུ་ལྟ་བ་ནི་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་དམིགས་པ་མེད་པའི་ རྣལ་འབྱོར་གྱིས་ཏེ།རྒྱུན་དུ་བསྙེན་བཀུར་བྱས་པ་ལ་ཡང་དེ་དེའི་སྦྱོར་བས་སྤྲོ་བ་མེད་པའོ། །རྗེས་སུ་ལྟ་བ་ནི་དེ་ཤེས་བཞིན་གྱི་རྣལ་འབྱོར་གྱིས་རབ་ཏུ་ཤེས་པའོ།

以下是完整的中文直译：
勇进、宝印、虚空藏、狮子奋迅等三摩地是福德资粮，道资粮则有多种，此处当说菩提分、解脱、等至、胜处、尽处等。其中，随观诸法而住念者即是念住，彼又因所缘差别分为四种：身念住、受念住、心念住、法念住。
其中，如《中般若经》所说：于内身、受、心、法等随观而住，不以身等俱生分别作意，彼亦以无所缘瑜伽。如是于外身等，及内外身等生起精进，具念具正知，断除世间贪忧。
其中，内身即自身六根。外身即内身以外诸有为法。内外身即归属自身的余大种及所造色，彼亦因根非自心所摄故，又非外在故。
受等亦有三种，以缘身差别分为三种：乐受、苦受、不苦不乐受。法即诸心所，为善、不善、无记等。
随观身等即随观身等法性。与身等俱生即与身等想俱生。无分别即无分别思维：此身是我身，是无常是常等。彼随观即以无分别无所缘瑜伽，即使恒常承事亦以彼加行无所欢喜。随观即以正知瑜伽而了知。


 །བརྗེད་པ་མེད་པའི་བདག་ཉིད་ཅན་དང་། བསྲུང་བ་མེད་པ་ཅན་གྱི་རྣམ་པར་གཡེང་བ་མེད་པས་འཇུག་ཅིང་དྲན་པ་ལ་མི་ སྦྱོར་བས་དྲན་པ་དང་ལྡན་པ་སྟེ།འདི་རྣམས་ཀྱིས་ནི་བརྩོན་འགྲུས་དང་ཤེས་རབ་དང་དྲན་པ་རྣམས་ཀྱི་ཕན་ཡོན་གསུངས་པའོ། །སེལ་ལ་ཞེས་པ་ནི་སྤངས་པ་ལའོ། །འཇིག་རྟེན་ཞེས་པ་ནི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཆོས་རྣམས་ཏེ། རྙེད་པ་དང་གྲགས་པ་དང་བདེ་བ་དང་བསྟོད་པ་རྣམས་ལ་བརྣབ་ སེམས་ཏེ་འདོད་པའོ།།མ་རྙེད་པ་དང་མ་གྲགས་པ་དང་སྡུག་བསྔལ་བ་དང་སྨོད་པ་རྣམས་ལ་ནི་ཡིད་མི་བདེ་བའོ། །ཡང་དག་པར་འདི་སེམས་ལ་གཙོར་བྱེད་ཅེས་པས་ཡང་དག་པ་འམ་གཙོ་བོ་ལ་བཅོམ་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཡང་དག་པར་སྤོང་བའོ། །དེ་ནི་རྣམ་པ་བཞི་སྟེ། འདི་ལྟ་ སྟེ།མི་དགེ་བའི་ཆོས་མ་སྐྱེས་པ་རྣམས་མི་བསྐྱེད་པའི་ཕྱིར་འདུན་པ་བསྐྱེད། འབད་པས་དོན་དུ་གཉེར་ཞིང་བརྩོན་འགྲུས་རྩོམ། སེམས་ཀྱིས་ཡང་དག་པར་རབ་ཏུ་འཛིན་པའི་ཡང་དག་པར་རབ་ཏུ་འཇོག་གོ། །དེ་བཞིན་དུ་སྐྱེས་པ་རྣམས་སྤངས་པ་ལ་ཡང་ངོ་། །དེ་བཞིན་དུ་ དགེ་བའི་ཆོས་མ་སྐྱེས་པ་རྣམས་བསྐྱེད་པ་ལ་ཡང་ངོ་།།དེ་བཞིན་དུ་སྐྱེས་པ་རྣམས་གནས་པ་དང་ཕྱིར་ཞིང་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་འདུན་པ་སྐྱེད་པར་བྱེད་པ་ནི་གོ་ཆའི་བརྩོན་འགྲུས་ཀྱིས་དེ་བཞིན་དུ་བྱ་ཞེས་པའོ། །འབད་པས་དོན་དུ་གཉེར་བ་ནི་སྦྱོར་བའི་བརྩོན་འགྲུས་ཀྱིས་སོ། །བརྩོན་འགྲུས་ རྩོམ་པ་ནི་ཞུམ་པ་མེད་པའི་བརྩོན་འགྲུས་ཀྱིས་སོ།།སེམས་ཀྱིས་རབ་ཏུ་འཛིན་པ་དང་ཡང་དག་པར་རབ་ཏུ་འཇོག་པ་ནི་ཐབས་ཀྱི་བརྩོན་འགྲུས་ཀྱིས་སོ། །དེ་ལ་རབ་ཏུ་འཛིན་པ་ནི་བྱིང་བ་ལས་སེམས་སྟོད་པར་བྱེད་པའོ། །ཡང་དག་པར་རབ་ཏུ་འཇོག་པ་ནི་རྒོད་པ་ལས་བཀུག་ནས་ མངོན་པར་སྡུད་པར་བྱེད་པའོ།།རྫུ་འཕྲུལ་ནི་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ཆོས་རྣམས་ལ་རྫུ་འཕྲུལ་གྱི་རྐང་པ་ནི། གནས་ཀྱི་ཕྱིར་ན་རྫུ་འཕྲུལ་གྱི་རྐང་པ་བཞི་སྟེ། འདུན་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་། བརྩོན་འགྲུས་ཀྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་། སེམས་ཀྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་། དཔྱོད་པའི་ཏིང་ངེ་ འཛིན་ནོ།།དེ་ལྟར་ཡང་ཁ་ཅིག་ཏུ་ནི་འདུན་པ་དྲག་པོ་དེ་ཉིད་ཀྱིས་ལེགས་པར་རབ་ཏུ་སྦྱོར་བ་ལས་སེམས་རྩེ་གཅིག་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་སྐྱེད་པར་འགྱུར་རོ། །ཁ་ཅིག་ཏུ་ནི་ཡང་དག་པར་སྤོང་བའི་བརྩོན་འགྲུས་རྣམས་ཀྱིས་མི་དགེ་བ་སྤོང་བ་དང་། དགེ་བ་སྐྱེད་པ་ལ་རབ་ཏུ་ སྦྱོར་བའོ།།ཁ་ཅིག་ཏུ་ནི་ཞི་གནས་རབ་ཏུ་འཛིན་པའི་བཏང་སྙོམས་དང་། མཚན་མ་མེད་པ་རྣམས་ཀྱིས་སེམས་ཡོངས་སུ་སྦྱང་བ་དང་། ཁ་ཅིག་ཏུ་ནི་བདག་གིས་མི་དགེ་བ་ཕྲ་མོ་ལ་ཀུན་ཏུ་སྤྱོད་དམ། ཅི་མིན་ནམ་ཞེས་བདག་ལ་ཡོངས་སུ་སྤྱོད་པར་བྱེད་ཅེས་ཡང་དག་པར་ཉེ་བར་སེམས་ པ་སྟེ།འདི་རྣམས་ནི་འདུན་པ་ལ་སོགས་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཏོ།

以下是完整的中文直译：
具不忘失自性，以无散乱而入，不修习于念而具念，此等说明精进、智慧、正念之功德。
所谓"断除"即是断。"世间"即世间法，即对获得、名声、快乐、称赞等生贪欲；对未得、无名、痛苦、诽谤等生忧恼。
"正勤"即以正或主要摧破而正断。彼有四种，即：为不生未生不善法故生起欲求，勤勉追求而发起精进，以心正持而正安住。如是于已生者断除亦然。如是于未生善法令生亦然。如是于已生者住、增长故生起欲求，即以铠甲精进如是而作。勤勉追求即以加行精进。发起精进即以无怯精进。以心正持及正安住即以方便精进。其中正持即从沉没中提起心。正安住即从掉举中收摄而摄持。
神通即出世间法中之神足，为所依故有四神足：欲三摩地、精进三摩地、心三摩地、观察三摩地。如是，于某处以强烈欲求善加行故生起一心相之三摩地。于某处以正断诸精进断不善生善而修习。于某处以止观正持之舍及无相遍净其心。于某处思维：我是否行微细不善？而于自身观察。此等即欲等三摩地。


 །སྐྱེས་པ་འདི་རྣམས་ལ་རིང་དུ་གྱུར་ནས་ཀུན་ནས་དཀྲིས་པ་རྣམས་ཀྱིས་བག་ལ་ཉལ་རྣམས་སྤོང་བའི་ཡང་དག་པར་སྤོང་བའི་བརྩོན་འགྲུས་རྩོམ་པར་བྱེད་པས་སྤོང་བའི་འདུ་བྱེད་བརྒྱད་པོ་དང་ལྡན་ པར་འགྱུར་བ་ཡིན་ཏེ།འདུན་པ་དང་། བརྩོན་འགྲུས་དང་། དད་པ་དང་། ཤིན་ཏུ་སྦྱངས་པ་དང་། དྲན་པ་དང་། ཤེས་བཞིན་དང་། སེམས་པ་དང་། བཏང་སྙོམས་རྣམས་ཏེ། དེ་ལ་གང་དུ་འཇིག་རྟེན་པ་དང་། འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པ་རྣམས་ཀྱི་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་བསྐྱེད་པར་བྱའོ་ཞེས་པ་ ནི་འདུན་པའོ།།མི་དགེ་བའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ནི་ངེས་པར་འཇོམས་པ་ནི་བརྩོན་འགྲུས་སོ། །གོང་མའི་རྟོགས་པའི་ཆོས་ཡོད་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཡོན་ཏན་དང་ལྡན་པར་ནུས་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཡིད་ཆེས་པ་ནི་དད་པའོ། །དེ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བ་ཅན་ལས་ཤིན་ཏུ་སྦྱངས་པའོ། །དེ་ལ་དྲན་པ་ནི་ཤེས་ བཞིན་གྱི་ཕྱོགས་ལ་ལྷག་མཐོང་གི་ཆོས་ནི་ཡང་དག་པའི་ཤེས་རབ་བོ།།དེ་ལ་སེམས་མངོན་པར་འདུ་བྱེད་པ་ནི་སེམས་པའོ། །ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་མེད་པ་ནི་བཏང་སྙོམས་ཏེ། འདུན་པ་ལ་སོགས་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་སྤོང་བའི་འདུ་བྱེད་དང་ལྡན་པའི་རྫུ་འཕྲུལ་གྱི་རྐང་པ་སྒོམ་པར་ བྱེད་དོ།།དབེན་པ་ལ་གནས་པ་དང་། འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་ལ་གནས་པ་དང་། རྣམ་པར་གཏོང་བས་ཡོངས་སུ་བསྒྱུར་བ་སྟེ། དེ་ལ་དབེན་པ་ནི་ཉོན་མོངས་པ་རྣམས་ཀྱིས་སོ། །འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་ནི་སྲིད་པའི་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བའོ། །འགོག་པ་ནི་སྡུག་བསྔལ་ ལོ།།རྣམ་པར་གཏོང་བ་ནི་ལུས་ཀུན་ཏུ་གཏོང་བའོ། །དེ་ཉིད་ཡོངས་སུ་བསྒྱུར་བ་ལ་དབང་བྱེད་པས་དབང་པོ་སྟེ། འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ཆོས་སྐྱེད་པར་བྱེད་པ་ལ་དབང་ཐོབ་པའི་ཕྱིར་ན་སྟེ། དད་པ་དང་། བརྩོན་འགྲུས་དང་། དྲན་པ་དང་། ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་། ཤེས་རབ་དང་ལྔའོ། ། རྫུ་འཕྲུལ་གྱི་རྐང་པ་རྣམས་དང་རབ་ཏུ་ལྡན་པས་རྟགས་མཐོང་ནས་གོང་དུ་ཁྱད་པར་སྐྱེ་བ་ལ་ངེས་པ་སྐྱེད་པས་སྟོན་པའི་ཉན་ཐོས་རྣམས་ཀྱིས་རྟོགས་པ་ལ་ཡང་ཀུན་ཏུ་ཡིད་ཆེས་པ་སྐྱེ་བར་མི་འགྱུར་ཏེ། དེ་ནི་དེའི་དད་པའི་དབང་པོའོ་དད་པ་བླ་ལྷག་པས་བརྩོན་འགྲུས་ལ་སོགས་པ་རྣམས བླ་ལྷག་ནས་དབང་པོ་སྒོམ་པར་བྱེད་པས་དེ་ལྟར་འཕེལ་བར་འགྱུར་ཏེ།ཇི་ལྟར་བདུད་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་རྣམ་པར་གཡེང་བས་ཐུབ་པར་དཀའ་བའི་ཕྱིར་དང་བསྐྱོད་པར་མི་ནུས་པའི་ཕྱིར་སྟོབས་སུ་བསྒྲགས་པ་ཐོབ་པར་འགྱུར་ཏེ། དད་པའི་སྟོབས་ནས་ཇི་སྲིད་དུ་ཤེས་རབ་ཀྱི་སྟོབས་ ཀྱི་བར་རོ།།མཐོང་བའི་ལམ་ལ་ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་གྱི་དོན་རྟོགས་པས་བྱང་ཆུབ་ནི་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་བོ།

以下是完整的中文直译：
对于这些已生起者，远离后以诸烦恼随眠断除随眠的正断精进，而具足八种断行：欲、精进、信、轻安、念、正知、思维、舍。其中，欲求生起世间和出世间诸等持者即是欲。必定摧毁一切不善法即是精进。由上证法之存在而具功德，由能力而生信解即是信。以此为先导即是轻安。其中念是正知分，胜观法即是正慧。其中令心造作即是思维。无烦恼即是舍。修习具足欲等三摩地断行之神足。
住于远离、住于离贪、以舍遍转。其中远离即是远离诸烦恼。离贪即是离有贪。灭即是苦。舍即是舍离一切身。于彼遍转得自在故为根，因于生起出世间法得自在故，即信、精进、念、定、慧五根。
由具足神足见相后，于上生起殊胜而生定解，于导师声闻们的证悟亦生起信解，此即是信根。以殊胜信使精进等增上，修习诸根而如是增长。如同难以被魔等散乱所动摇，不能被摇动故获得称为力，从信力乃至慧力。于见道如实了知义故，菩提即是圆满菩提。


 །དེའི་ཡན་ལག་ནི་བདུན་ཏེ། ཡང་དག་པར་རྟོགས་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་ཡན་ལག་སྟེ། དྲན་པ་དང་། ཆོས་རབ་ཏུ་འབྱེད་པ་དང་། བརྩོན་འགྲུས་དང་། དགའ་ བ་དང་།ཤིན་ཏུ་སྦྱངས་པ་དང་། ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་། བཏང་སྙོམས་སོ། །དེའི་རྗེས་ལ་འཕགས་པའི་ལམ་ཡན་ལག་བརྒྱད་སྒོམ་པར་བྱེད་དེ། ཡན་ལག་བརྒྱད་ནི་ཡང་དག་པའི་ལྟ་བ་དང་། ཡང་དག་པའི་རྟོག་པ་དང་། ཡང་དག་པའི་ངག་དང་། ཡང་དག་པའི་ལས་ཀྱི་མཐའ་དང་། ཡང་དག་པའི་འཚོ་བ་དང་། རྩོལ་བ་དང་། དྲན་པ་དང་། ཏིང་ངེ་འཛིན་ཏོ། །དེ་ལ་མཐོང་བའི་ལམ་གྱིས་ཡོངས་སུ་བཅད་པ་ནི་ཡང་དག་པའི་ལྟ་བའོ། །ཕ་རོལ་ཡང་དག་པར་ཐོབ་པ་ནི་ཡང་དག་པའི་རྟོག་པའོ། །ཡང་དག་པའི་ངག་ནི་ཡང་དག་པར་ཀུན་ནས་ལྟ་བའི་ངག་གང་དེ ཐོབ་པའི་ཕྱིར་རོ།།ཡང་དག་པའི་ངག་དང་། ལས་ཀྱི་མཐའ་འཚོ་བ་རྣམས་ནི་གོ་རིམས་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་གསུམ་པོ་རྣམས་ཡང་དག་པར་བསྒོམས་པ་ལས་འབྱུང་བར་འགྱུར་བ་ནི་འབེལ་བའི་གཏམ་རྣམ་པར་ངེས་པའི་ཤེས་རབ་དང་། བྱ་བ་མ་ཡིན་པ་མི་བྱེད་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་དང་། ཚོད་རིག་པས་ཆོས་གོས་ལ་སོགས་པ་ཚོལ་བ་སྦྱང་སྡོམ་སྟེ། དེ་རྣམས་ཀྱིས་ནི་དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པ་ལ་སོགས་པ་སུམ་ཅུ་རྩ་བདུན་པོ་རྣམས་ཕྱོགས་གཅིག་ཏུ་བཤད་ཟིན་ཏོ། །ཟད་པ་དང་མི་སྐྱེ་བ་ཤེས་པ་ནི་བྱང་ཆུབ་ལ་དེའི་ཕྱོགས་ཏེ། རྗེས་སུ་མཐུན་ཞེས་པ་ནི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི ཕྱོགས་སོ།།དེ་ཡང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་ཆོས་ཐམས་ཅད་དོན་དུ་གཉེར་བའི་ཕྱིར་དང་། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་ཕན་པ་སྐྱེད་པར་བྱེད་པའི་རྒྱུའི་ཕྱིར་རྗེས་སུ་མི་དམིགས་པའི་སྦྱོར་བ་ངོ་བོ་ལ་སོ་སོར་རྟོག་པའི་དོན་དུ་སྟོང་པ་དང་སྙིང་རྗེ་ དབྱེར་མེད་པའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཀྱི་ནང་དུ་བསྡུས་ནས་བསྒོམ་པར་བྱའོ།།འདི་རྣམས་ཀྱིས་དེ་ལྟར་སྤྲུལ་པའི་སྒྲིབ་པ་ལས་རྣམ་པར་གྲོལ་བས་ཞེས་པའི་སྒྲིབ་པའི་གཉེན་པོར་རྣམ་པར་ཐར་པ་བརྒྱད་དེ། དེ་ལ་དངོས་པོས་ནི་གཙང་བ་དང་མི་གཙང་བ་ གསུམ་པོས་གང་ཞིག་རྣལ་འབྱོར་པས་འདོད་པ་ན་ཀུན་ཏུ་སྤྱོད་པ་ལས་བསྔགས་པ་དང་།འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པའི་གཉེན་པོར་ནི་ནང་གི་སྐྲ་ལ་སོགས་པ་ལ་དམིགས་ནས་སྙོམས་པར་འཇུག་པའི་མཉམ་པར་གཞག་ཅིང་། དེའི་རྗེས་ལ་འདི་ལྟར་ཕྱི་རོལ་རྣམས་ལ་རྣམ་པར་ བསྔོས་པ་ཅན་ལ་སོགས་པར་དམིགས་པར་བྱེད་པས་བསམ་གཏན་དང་པོ་ལ་སྙོམས་པར་འགྱུར་རོ།།བསམ་གཏན་དང་པོའི་ས་པའི་བསྔགས་པ་ལ་འདོད་ཆགས་པའི་གཉེན་པོར་བསམ་གཏན་གཉིས་པོ་སྟེ། དེ་བརྗོད་པ་ནི་གཟུགས་ཅན་གཟུགས་ལ་ལྟ་ཞེས་པ་སྟེ། ནང་གི་བདག་ ཉིད་ཅན་གྱི་གཟུགས་ལ་སོགས་པར་དམིགས་པའི་གཟུགས་ཅན་གྱི་ཕྱི་རོལ་གྱི་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ལ་དམིགས་ནས་གཟུགས་མཐོང་བ་སྟེ།མོས་པས་སྤྲུལ་པའི་སེམས་ཀྱིས་མཐོང་ཞེས་པའི་དོན་ཏོ།

以下是完整的中文直译：
其支分有七，为正觉悟故为支分：念、择法、精进、喜、轻安、定、舍。其后修习八圣道支，八支即：正见、正思维、正语、正业、正命、正精进、正念、正定。其中，以见道所断即是正见。如实证得彼岸即是正思维。正语即是为获得正观察语言。正语、正业、正命三者，依次由修习而生起，即是相关言语决定智慧、不作非行的戒律、以知量寻求法衣等清净律仪。以上已经说明了三十七道品之一分。
尽智与无生智是菩提分，随顺即是菩提分。诸菩萨亦为求证一切法义及为生起利益一切众生之因，以无所缘行相观察自性之义，摄入空性与大悲无别的菩提心中而修习。
以此等如是解脱变化障碍之对治，有八解脱。其中，以事物清净不清净三者，瑜伽师于欲界行持所赞叹，为对治贪等，缘内身发等而等持安住，其后如是缘外境变化等而入初禅等持。为对治对初禅地赞叹之贪著，有第二禅，其所说"有色见色"即是：缘内自性色等之有色者，缘外色等而见色，意为以胜解所变化心而见。


 །ཁ་ཅིག་ཏུ་ནང་གི་བདག་ཉིད་ཅན་མི་དམིགས་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཕྱི་རོལ་ལ་རྣམ་ པར་བསྔོས་པ་ལ་སོགས་པར་དམིགས་ནས་དང་པོའམ་གཉིས་པའི་བསམ་གཏན་ལ་སྔ་མ་བཞིན་དུ་སྙོམས་པར་འཇུག་པར་འགྱུར་ཏེ།དེ་བརྗོད་པ་ནི་ནང་གི་བདག་ཉིད་གཟུགས་མེད་པའི་འདུ་ཤེས་ཅན་གྱིས་ཕྱི་རོལ་གྱི་གཟུགས་རྣམས་མཐོང་ཞེས་པ་ནི་གཉིས་པའོ། །དེ་ལྟར་མི་ གཙང་བ་བསྒོམས་པས་སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་རྒྱུད་ལ་དགའ་བར་འབྱུང་བར་འགྱུར་ཏེ།ཅི་བདག་ལ་ཡིད་དུ་འོང་བ་ཅན་གྱི་གཟུགས་གཙང་བར་ཡིད་ལ་བྱེད་པར་བསྔགས་པ་དང་འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་རམ། འོན་ཀྱང་མིན་ཞེས་ཉམས་ཚད་པའི་ཕྱིར་ཡིད་དུ་འོང་བའི་ གཟུགས་ལ་དམིགས་པར་བྱེད་པས་བསམ་གཏན་བཞི་པ་ལ་སྙོམས་པར་འཇུག་པར་བྱེད་པས་གཙང་བའི་གཟུགས་སྤྲུལ་པར་བྱེད་པ་རྣམས་ལ་རོ་གཅིག་པའི་འདུ་ཤེས་ཐོབ་པས་གོ་རིམས་བཞིན་དུ་ཀུན་ཏུ་སྤྱོད་པ་དང་མི་མཐུན་པས་སྤོང་བར་བྱེད་པ་ལ་སྡུག་པའོ་ཞེས་མོས་པར་འགྱུར་བ ཞེས་བརྗོད་དོ།།དེ་ལྟར་ན་གཟུགས་ཅན་གྱི་རྣམ་པར་ཐར་པ་གསུམ་དང་གཟུགས་མེད་པའི་ལྔ་སྟེ། ནམ་མཁའ་མཐའ་ཡས་སྐྱེ་མཆེད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཐར་པ་ནས་ཇི་སྲིད་དུ་ཚོར་བ་དང་འདུ་ཤེས་འགོག་པའི་རྣམ་པར་ཐར་པའི་བར་དུའོ། །དེ་ལ་གཟུགས་མེད་པ་བཞི་སྟེ། དག་པ་ཅན་དུ་ དེ་ལ་རོ་མྱང་བའི་སྒྲིབ་པའི་གཉེན་པོའི་ཕྱིར་རྣམ་པར་ཐར་པ་སྟེ།ཞི་བའི་གནས་ཞེས་བརྗོད་དོ། །འདུ་ཤེས་དང་ཚོར་བ་འགོག་པ་ནི་ཐར་པ་དང་འདྲ་བའི་གནས་ཏེ། འདུ་ཤེས་མེད་འདུ་ཤེས་མེད་མིན་གྱི་སྐྱེ་མཆེད་ལ་གནས་ཤིང་ཤིན་ཏུ་འདས་ནས་མཚན་མ་རྣམས་ཐམས་ཅད་ཡིད་ལ་ མི་བྱེད་ཅིང་འགོག་པ་ཞི་བར་ཡིད་ལ་བྱེད་པས་གང་སེམས་དང་སེམས་ལས་བྱུང་བ་རྣམས་འགོག་ལ།མཆོག་ཏུ་ཞི་བ་ལ་གནས་པའི་སྔོན་གྱི་ལས་ལྡང་བ་སྟེ། དེའི་སྒྲིབ་པ་རབ་ཏུ་སྤོང་བས་རྣམ་པར་ཐར་པའོ། །འདིར་ཇི་ལྟར་འདུ་ཤེས་མེད་པ་ལ་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་རྣམས་ཀྱི་ སེམས་ཀྱི་རྒྱུན་ཆད་པར་མི་འགྱུར་ཞེ་ན།སྔོན་དུ་སེམས་ཀྱི་རྒྱུད་ལ་བསྒོས་པའི་ལས་ཀྱི་འབྲས་བུ་འོང་ཞིང་སྐྱེ་བར་འགྱུར་ཏེ། ཡང་སྐྱེ་བ་དེ་ཉིད་ལ་དེའི་ལས་སེམས་ཀྱི་རྒྱུད་ལ་བསྒོས་པས་མཚམས་སྦྱོར་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཉིད་གང་གིས་མཚམས་སྦྱར་བར་འགྱུར་ན། གང་ དུ་སྙོམས་པར་འཇུག་པའི་སེམས་ཡུན་རིང་དུ་འགགས་པས་དེའི་དེ་མ་ཐག་པའི་རྐྱེན་གྱིས་ཞེས་པ་ནི་གཅིག་གོ།།སློབ་དཔོན་དབྱིག་གི་བཤེས་གཉེན་གྱིས་ནི་སེམས་དང་བཅས་པའི་འགོག་པའི་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་ཞེས་བཤད་ལ། དེ་ལ་སེམས་ཇི་ལྟ་བུ་ན་ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ ཞེས་པ་ནི་གཅིག་གོ།།ཀུན་གཞིའི་རྣམ་པར་ཤེས་པའོ་ཞེས་པའི་རྣམ་པར་རིག་པ་ཙམ་དུ་སྨྲ་བ་སྟེ། དེའི་ཡང་བསམ་པར་བྱའོ་ཞེས་པ་ནི་གཞན་དག་གིའོ།

以下是完整的中文直译：
有些情况下，由于不缘内自性，而缘外境变化等，如前入初禅或第二禅等持。其所说"内无色想而见外色"是第二种。如是修习不净观，于众生相续中生起欢喜，思维："于我是否生起对悦意色相清净作意的赞叹和贪著？抑或不然？"为验证故，缘悦意色相而入第四禅，于所变现清净色相获得一味想，依次由不顺行而断除，于可爱生起胜解，如是所说。
如是有三种色解脱和五种无色解脱，从空无边处解脱乃至受想灭尽解脱。其中四无色，为对治净地味著障碍故为解脱，称为寂静住。受想灭尽是似解脱住，安住于非想非非想处，超越一切相而不作意，以灭尽寂静作意，灭除心及心所，住于最极寂静的宿业现行，由断除其障碍故为解脱。
此中，如何无想等持者的心相续不断？由先前熏习于心相续的业果将来生起，即于彼生中，由其业熏习心相续而得相续，此由何相续？由长时间灭除入定心，以其等无间缘，此为一说。
阿阇黎世亲说是有心灭尽定，其心如何？意识，此为一说。阿赖耶识，此为唯识宗所说。对此应当思维，此是其他诸师所说。


 །བསམ་གཏན་བཞི་དང་། གཟུགས་མེད་པ་བཞི་དང་། འདུ་ཤེས་དང་ཚོར་བ་འགོག་པའོ་ཞེས་པ་ནི་མཐར་གྱིས་གནས་ པའི་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་དགུ་ལ་སྙོམས་པར་ཞུགས་པས་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ལམ་སྡུད་པའི་དོན་དུ་འགོག་པ་ལ་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་སྟེ།དེས་ཐོབ་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །སེམས་གནས་པས་དམིགས་པ་ཟིལ་གྱིས་མནན་པས་ཟིལ་གྱིས་གནོན་པའི་སྐྱེ་མཆེད་ལ། ཟིལ་ གྱིས་གནོན་པའི་སྐྱེ་མཆེད་དེ་ནི་གཞན་དུ་བརྒྱད་དེ།དེ་ལ་དང་པོར་རྣམ་པར་ཐར་པས་གཉིས་མངོན་པར་བསྡུས་ལ་གཉིས་པས་ཀྱང་གཉིས་སོ། །གསུམ་པས་ནི་བཞི་སྟེ། དེ་ལྟར་ཡང་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་གསུངས་ཏེ། ནང་གཟུགས་ཀྱི་འདུ་ཤེས་ ཅན་གྱིས་ཕྱི་རོལ་གྱི་གཟུགས་ཆུང་ངུ་མཐོང་ཡང་དེ་དག་ཟིལ་གྱིས་མནན་ནས་ཤེས་སོ།།ཟིལ་གྱིས་མནན་ནས་མཐོང་ལ་དེ་ལྟར་འདུ་ཤེས་ཅན་དུ་མ་གྱུར་ཞེས་པ་ནི་དང་པོའོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཆེན་པོས་ཞེས་པ་ནི་གཉིས་པའོ། །ནང་གཟུགས་མེད་པའི་འདུ་ཤེས་པས་ཕྱི་རོལ་གྱི་གཟུགས་ མཐོང་སྟེ།ཆུང་ངུ་དེ་དག་ཅེས་པ་ལ་སོགས་པ་ནི་གསུམ་པའོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཆེན་པོ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་ནི་བཞི་པའོ། །ནང་གཟུགས་མེད་པ་ཅན་གྱིས་ཕྱི་རོལ་གྱི་གཟུགས་མཐོང་སྟེ། སྔོན་པོ་དེ་དག་ཅེས་པ་ལ་སོགས་པ་ནི་ལྔ་པའོ། །དེ་བཞིན་དུ་སེར་པོ་ཞེས་པ་ནི་དྲུག་པའོ། ། དེ་བཞིན་དུ་དམར་པོ་ཞེས་པ་ནི་བདུན་པའོ། །དེ་བཞིན་དུ་དཀར་པོ་ཞེས་པ་ནི་བརྒྱད་པའོ། །དེ་ལ་གཟུགས་ཆུང་ངུ་ནི་སེམས་ཅན་དུ་བཤད་པ་སྟེ། དེ་ནི་ཚད་ཆུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཆེན་པོ་ལ་ནི་སེམས་ཅན་གྱི་གྲངས་དང་། ཁྱིམ་དང་ཁང་བཟངས་དང་རི་ལ་སོགས་པ་ནི་ཚད་ཆེ་བའི་ཕྱིར་ཏེ། དེས་ནི་ཇི་ལྟར་རིགས་པར་རྣམ་པར་ཐར་པ་རྣམས་ཀྱིས་ལྷག་པར་མོས་པ་ཟིལ་གྱིས་གནོན་པའི་སྐྱེ་མཆེད་རྣམས་ཀྱིས་ཟིལ་གྱིས་མནན་ཏེ། ཡང་ནས་ཡང་དུ་མི་སྣང་བར་བྱས་ཤིང་མཐོང་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཟིལ་གྱིས་མནན་ནས་ཤེས་ཞེས་པ་ནི་ཞི་གནས་ཀྱིས་སོ། །མཐོང་བ་ནི་ལྷག་མཐོང གིས་སོ།།དེ་ལྟའི་འདུ་ཤེས་ཅན་དུ་གྱུར་པ་ནི་མངོན་པའི་ང་རྒྱལ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ།

以下是完整的中文直译：
四禅、四无色定和受想灭尽定，这是次第住的九种等持，为摄集出世间道而入灭尽定，为获得彼故。由心安住而胜伏所缘，故有胜处。
胜处有八种：首先，以解脱摄二种，第二也摄二种。第三摄四种。如是世尊亦说："内有色想，见外小色，于彼胜知胜见，成是想"，此为第一。如是"大色"为第二。"内无色想，见外色，小色"等为第三。如是"大色"等为第四。"内无色想，见外色，青色"等为第五。如是"黄色"为第六。如是"红色"为第七。如是"白色"为第八。
其中小色是指有情，因其量小故。大色是指有情数量、房屋、宫殿、山岳等，因其量大故。如是随应以解脱胜解，以胜处胜伏，由再再令不显现而见故。"胜知"是由止，"见"是由观。"成是想"是因无增上慢故。


 །ཟིལ་གྱིས་གནོན་པའི་སྐྱེ་མཆེད་ཀྱིས་ཟིལ་གྱིས་མནན་པའི་ས་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱི་ཟད་པར་ནི་འཁོར་ཡུག་རྣམས་སུ་སྤྲོ་བས་གཞན་དུ་འདིར་ཟད་པར་ཞེས་བརྗོད་ལ། ཁ་ཅིག་ཏུ་དེ་ལས་གཞན་ པའི་སྐྱེ་མཆེད་ལ་ཞེས་པ་ནི་ཟིལ་གྱིས་གནོན་པའི་སྐྱེ་མཆེད་ཅེས་བརྗོད་དེ།ཁ་ཅིག་ཏུ་ས་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཁྱད་པར་དུ་བྱས་པ་སྟོན་པར་འགྱུར་ཏེ། ཟད་པར་ས་དང་། ཟད་པར་ཆུ་དང་། ཟད་པར་མེ་དང་། ཟད་པར་རླུང་དང་། ཟད་པར་སྔོན་པོ་དང་། ཟད་པར་སེར་པོ་དང་། ཟད་པར་དམར་པོ་དང་། ཟད་པར་དཀར་པོ་དང་། ཟད་པར་ནམ་མཁའ་མཐའ་ཡས་སྐྱེ་མཆེད་དང་། ཟད་པར་རྣམ་ཤེས་མཐའ་ཡས་སྐྱེ་མཆེད་དང་ཞེས་པ་སྟེ། འདི་རྣམས་ཀྱང་འབྲས་བུའི་དོན་དུ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་མ་ཡིན་པ་ཉིད་དུ་བསྒོམ་ཞིང་དེ་ཡང་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་མ་ཡིན་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི རྣལ་འབྱོར་པ་རྣམས་ལ་འདི་ལྟར་སོ་སོར་སྣང་བར་འགྱུར་རོ།།འདི་རྣམས་ལས་གཞན་པའི་ལམ་རྣམས་ཀྱང་མ་ལུས་པར་ལམ་གྱི་ཚོགས་ནི་ཇི་ལྟར་རིགས་པར་བརྩོན་འགྲུས་དང་། བསམ་གཏན་དང་། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པས་ཡང་དག་པར་བསྡུས་པས་སོ། །གཟུངས་ཞེས་པ་ནི་ མཐའ་དག་གཟུང་བར་བྱ་བ་ན་གཟུངས་ཀྱི་ཚོགས་ཏེ། ར་པ་ཙ་ན་ལ་སོགས་པའི་ཡི་གེ་རྣམས་ལས་དེ་བཞིན་ཉིད་བསྐྱེད་ནས་སྒོམ་པར་བྱེད་པའི་དོན་དུ་སྟེ། བསྒོམ་པ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་ན་དེ་ལ་ཡི་གེའི་དོན་གྱི་བཟོད་པ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་ཏེ། དེ་ནི་བཟོད་པའི་གཟུངས་སོ། །བློ་གཟུངས་ དང་ལྡན་པ་དེས་ཕྱོགས་བཅུའི་སངས་རྒྱས་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་བསྟན་པའི་ཕུང་པོ་འཛིན་པའི་རྒྱུ་ནི་ཆོས་ཀྱི་གཟུངས་ཏེ།དྲན་པ་དང་ཤེས་རབ་ཀྱིས་གཅིག་ཏུ་བྱས་ནས་དེས་འཛིན་པ་ནི་དོན་གྱི་གཟུངས་སོ། །དྲན་པ་དང་ཤེས་རབ་ཀྱིས་གཅིག་ཏུ་བྱས་ནས། དེས་ སེམས་ཅན་རྣམས་རྗེས་སུ་གཟུང་བར་བྱེད་པའི་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའི་སྔགས་རྣམས་གསུངས་པ་ལ་དབང་བྱེད་པ་ནི་སྔགས་ཀྱི་གཟུངས་སོ།།མན་ནི་ཤེས་པ་ལ་ཏྲེང་ནི་སྐྱོང་བའོ། །མན་ནི་ཡིད་ལ། ཏྲ་ནི་སྐྱོབ་པ་སྟེ། སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་དང་སྙིང་རྗེ་དག་དབྱེར་མེད་པ་ནི་སྔགས་སོ། །དེའི་རྒྱུ་ མཐུན་པའི་ཕྱིར་ཡི་གེ་ལ་ཡང་སྔགས་ཞེས་བརྗོད་དོ།།དེ་ལ་ཨ་ནི་གདོད་ནས་མ་སྐྱེས་པའི་ཕྱིར་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྒོའོ་ཞེས་པ་ནི་ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་སོ་སོར་རིག་པའི་ཐབས་ཏེ། ཅི་ལྟར་ཞེ་ན། གདོད་ནས་མ་སྐྱེས་པའི་ཕྱིར་རོ།

以下是完整的中文直译：
以胜处胜伏地等诸遍处，由遍满周围而在此称为遍处。在某些处称为"异于彼之处"即胜处。在某些处将显示以地等差别，即：地遍处、水遍处、火遍处、风遍处、青遍处、黄遍处、红遍处、白遍处、空无边处遍处、识无边处遍处。这些为了获得果而修习非真实性，此亦对修习非真实性本质的瑜伽师们如是各别显现。
除此等外的诸道亦无余，道聚随应由精进、禅定、般若波罗蜜多所摄。
陀罗尼者，即总持一切之陀罗尼聚，为从rapacana等字生起真如而修习之义。修习圆满时，于彼生起文字义之忍，此即忍陀罗尼。具足智陀罗尼者，持十方诸佛菩萨所说蕴之因即法陀罗尼。由念慧合一而持者即义陀罗尼。由念慧合一，以彼摄受众生所说如幻咒语得自在者即咒陀罗尼。
"man"是了知，"treng"是护持。"man"是意，"tra"是救护，空性智慧与大悲无二即咒。因与彼相顺故，文字亦称为咒。其中"a"是本来不生故为一切法门，此是如实别别了知一切诸法之方便。为何？因本来不生故。


 །གང་གི་ཕྱིར་ ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་ནི་གདོད་མ་ནས་དྲི་མ་དང་བཅས་པའི་གནས་སྐབས་ཉིད་དུ་ཡང་མ་སྐྱེས་པ་ཉིད་དེ་མ་སྐྱེས་ཤིང་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་འདིའི་མ་སྐྱེས་པ་ཉིད་ནི་ཨའི་དོན་ལ།དེ་བཞིན་དུ་ར་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱི་དོན་དུ་ཡང་རིག་པར་བྱ་སྟེ། འདིར་ནི་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པའི་ གཟུངས་མཐར་ཐུག་པ་ནི་ཚོགས་ཀྱི་སྒྲུབ་པ་སྟེ།ཆོས་མཆོག་རབ་ཏུ་ངོ་བོ་ཉིད་དོ། །ཤེས་པ་ཉིད་གོང་ནས་གོང་དུ་ཡོན་ཏན་གྱི་གྲངས་མཐུ་ཆེར་ཐོབ་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་ལྷག་པར་གནས་པའི་རྣམ་པར་སྨིན་པར་བགྱི་ དབྱེ་བས་ཕྱེ་བར་བྱས་པའི་ཡོན་ཏན་ལ་རབ་ཏུ་གནས་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་ས་ཞེས་བརྗོད་དོ།།དེ་ལ་རབ་ཏུ་དགའ་བ་ལ་སོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ས་བཅུ་ནི་སའི་ཚོགས་ཏེ། དེ་ལ་དང་པོ་ལ་རང་དང་གཞན་གྱི་དོན་བསྒྲུབ་པའི་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ལམ་ཐོབ་པའི་ཕྱིར་རབ་ཏུ་ དགའ་བར་འགྱུར་ཏེ།འདི་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དེ་ནི་རབ་ཏུ་དགའ་བའི་སའོ། །འཆལ་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་དྲི་མ་དང་བྲལ་བས་དྲི་མ་མེད་པའོ། །ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་གནས་ནས་ཆོས་ཆེན་པོའི་སྣང་བ་བྱེད་པའི་ཕྱིར་འོད་བྱེད་པའོ། །བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཕྱོགས་ཀྱི་ཆོས་རྣམས་ཀྱིས་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་ པའི་བུད་ཤིང་བསྲེགས་པའི་ཕྱིར་འོད་འཕྲོ་བའོ།།གང་ཞིག་འཇིག་རྟེན་པ་དང་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པ་དག་གི་རིག་པ་དང་མི་བདེན་པའི་ཤེས་པ་དག་འགལ་བས་ཡོངས་སུ་རྒལ་བར་དཀའ་བ་དེའི་ཕྱིར་སྦྱང་དཀའ་བའོ། །གང་གིས་འདིར་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བ་རབ་ཏུ་རྣམ་པར་ཕྱེ་ བས་མངོན་དུ་ཕྱོགས་པར་བརྗོད་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་གནས་པ་དེའི་ཕྱིར་མངོན་དུ་གྱུར་པའོ།།གང་དུ་འདིར་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཕྱོགས་དང་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བ་ལ་དམིགས་པའི་མཚན་མ་མེད་པ་ལ་གནས་པ་ལ་འབད་པས་བརྩལ་བས་དེའི་ཕྱིར་རིང་དུ་སོང་བའོ། །གང་དུ་ འདིར་དེ་ཉིད་རླུང་དུ་གྱུར་པའི་ཕྱིར་གཡོ་བ་སྟེ།དེའི་ཕྱིར་མི་གཡོ་བ་སྟེ། རྣམ་པར་སྨིན་པའི་སའི་ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པས་རྣམ་པར་སྨིན་པའི་བདག་ཉིད་ཅན་དུ་བྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །གང་དུ་འདིར་སོ་སོ་ཡང་དག་པར་རིག་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཆོས་སྟོན་པའི་ཕྱིར་བྱང་ཆུབ་སེམས་ དཔའི་ལེགས་པ་སྟེ།དེའི་ཕྱིར་ན་ལེགས་པའི་བློ་གྲོས་སོ། །གང་དུ་འདིར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྒྱལ་ཚབ་ཏུ་མངོན་པར་དབང་བསྐུར་བར་འགྱུར་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་ན་ཆོས་ཀྱི་སྤྲིན་ནོ།

以下是完整的中文直译：
因为一切诸法即使在本初有垢之时亦是不生，此不生无自性之不生即是"a"字之义。如是亦当了知"ra"等字之义。此中布施等陀罗尼究竟即是资粮修持，殊胜法之本性。由于智慧本身获得越来越多功德数量之力，故住于布施等波罗蜜多之异熟差别所分之功德中，因此称为地。
其中欢喜等十菩萨地即是地聚。其中初地因获得成办自他利益之出世间道而生欢喜，此即菩萨极喜地。因离破戒垢染故为离垢地。住于三摩地而作大法光明故为发光地。以菩提分法焚烧烦恼薪故为焰慧地。由于世间与出世间的明与不真实智相违故难以超越，因此为难胜地。由于住于以分别缘起而趣向所说的般若波罗蜜多，故为现前地。由于此中勤修住于菩提分与缘起所缘无相，故为远行地。由于此中彼成为动摇故，因此为不动地，因一切异熟地法任运成就而成为异熟自性故。由于此中以诸种别智说法故为菩萨善，因此为善慧地。由于此中菩萨将被灌顶为法王太子，故为法云地。


 །བཅུ་པོ་འདི་རྣམས་ཀྱིས་སོ་སོར་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་པོ་རྣམས་ཡང་དག་པར་བསྡུས་པའི་གོ་རིམས་ཇི་ལྟ་བ་ བཞིན་གྱི་སྦྱིན་པ་དང་།ཚུལ་ཁྲིམས་དང་། བཟོད་པ་དང་། བརྩོན་འགྲུས་དང་། བསམ་གཏན་དང་། ཤེས་རབ་དང་། ཐབས་དང་། སྟོབས་དང་། སྨོན་ལམ་དང་། ཡེ་ཤེས་རྣམས་ནི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པར་བརྗོད་དེ། དེ་ལ་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་ཉེ་བར་བསགས་པའི་དགེ་བའི་རྩ་བ་བླ་ན་མེད་པ་ ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་ཡང་དག་པར་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བ་ནི་ཐབས་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའོ།།དེའི་ཐབས་ཀྱིས་དེ་མི་ཟད་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །བཟང་པོར་སྤྱོད་པ་ལ་སོགས་པའི་སྨོན་ལམ་གྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའོ། །གང་གིས་སྐྱེ་བ་སོ་སོ་ལ་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་ལ་སྤྱོད་ཅིང་བསྒོམ་ པའི་སྟོབས་དང་སོ་སོར་བརྟགས་པའི་སྟོབས་ནི་སྟོབས་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའོ།།གང་གིས་ཉི་མ་རེ་རེ་དང་སོ་སོ་སྐད་ཅིག་རེ་རེ་ལ་དེ་རྣམས་ལ་སྤྱོད་ཅིང་དགོངས་པ་ཇི་ལྟ་བའི་སྒྲ་ཇི་བཞིན་མ་ཡིན་པའི་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་ནི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་སྟེ་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའོ། །སེང་གེ་ བཟང་པོས་ནི་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་རྗེས་ལ་ཐོབ་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་བདག་ཉིད་ཅེས་ཟེར་བ་དེ་ནི་མི་རིགས་ཏེ།སྔ་ནས་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མཐའ་དག་སྤངས་པས་འདིར་རྟོགས་པ་རབ་ཀྱི་མཐར་ཐུག་པའི་གནས་སྐབས་སུ་དག་པ་འཇིག་རྟེན་པའི་རྣམ་པར་ རྟོག་པ་ཐམས་ཅད་ནི་སྲིད་པའི་དོགས་པ་ཡང་མེད་དེ།དེ་ལྟར་ཡང་འཕགས་པ་བྱམས་པས་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་རྒྱུད་བླ་མར་གསུངས་ལ། སྔོན་གྱི་འཕེན་པའི་དབང་གྱུར་ལས། །རྣམ་རྟོག་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བས། །ཡང་ནི་འབད་པ་མི་མཛད་དེ། །ལུས་ཅན་རྣམས་ནི་ཡོངས་ སྨིན་ཕྱིར།།ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པས་དེ་ཉིད་ཀྱི། །རྟག་ཏུ་རྒྱུན་མི་འཆད་པར་ནི། །འགྲོ་ལ་ནམ་མཁའ་གནས་ཀྱི་བར། །བརྟན་པ་ལ་ནི་ཡང་དག་འཇུག་།རྟོག་པ་འདི་རྣམས་རྗེས་ཐོབ་པའི། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་བདེ་གཤེགས་རྣམས། །སེམས་ཅན་ཡང་དག་སྒྲོལ་བ་ལ། ། འཇིག་རྟེན་ན་ནི་མཉམ་པ་ཉིད། །ཅེས་སོ། །ས་རྣམས་ཀྱི་རྒྱས་པ་ནི་ཐུབ་པའི་དགོངས་པའི་རྒྱན་ལས་སོ། །ཡོངས་སུ་སྦྱོང་བ་འདི་རྣམས་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་མ་ཡུམ་ཆེན་མོ་ལས་བསྟན་པ་དང་བཅས་པས་སོ།

以下是完整的中文直译：
此十地各自圆满摄集六波罗蜜多，依次为布施、持戒、忍辱、精进、禅定、智慧、方便、力、愿、智。这些称为波罗蜜多。其中，将修集六波罗蜜多的无上善根完全回向于圆满正等菩提，是方便波罗蜜多。以其方便使之不竭尽故。普贤行愿等是愿波罗蜜多。于各个生世中修习六波罗蜜多的力和择力，是力波罗蜜多。于每日每一刹那中修习彼等，并了知不如言说义的大乘，是智慧波罗蜜多，即无分别智。
狮子贤说后得智的波罗蜜多是分别性的说法不合理，因为早已断除一切分别，于此最胜觉悟的阶段，清净世间的一切分别念连存在的怀疑都没有。如此，圣弥勒在《大乘宝性论》中也说：
"由昔愿力故，
远离诸分别，
不复作功用，
为成熟众生。
任运而成就，
恒时无间断，
乃至虚空住，
坚固而趣入。
诸佛菩萨众，
于后得智中，
度化诸众生，
世间得平等。"
诸地的广说在《佛密意庄严论》中。这些清净修持是依据薄伽梵母大般若经所说的。


 །དེའི་དབང་དུ་བྱས་ནས་བསྟན་བཅོས་ཀྱི་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་ཉི ཤུ་རྩ་གསུམ་སྟེ།དེ་རྣམས་ས་ཇི་ལྟ་བས་སོ་སོར་བྱས་ནས་བཤད་པར་བྱ་སྟེ། ཡོངས་སུ་སྦྱོང་བ་རྣམ་བཅུ་ཡིས། །ས་ནི་དང་པོ་ཐོབ་འགྱུར་ཏེ། །བསམ་དང་ཕན་པའི་དངོས་ཉིད་དང་། །སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་སེམས་མཉམ་ཉིད། །གཏོང་དང་བཤེས་ གཉེན་བསྟེན་པ་དང་།།དམ་ཆོས་དམིགས་པ་ཚོལ་བ་དང་། །རྟག་ཏུ་ངེས་འབྱུང་སེམས་ཉིད་དང་། །སངས་རྒྱས་སྐུར་བསྟོད་དགའ་བ་དང་། །ཆོས་སྟོན་པ་དང་བདེན་པ་ཡི། །ཚིག་ནི་བཅུ་པ་ཡིན་པར་འདོད། །འདི་དག་རང་བཞིན་མི་དམིགས་པས། །ཡོངས་སུ་སྦྱོང་བར་ ཤེས་པར་བྱ།།ཞེས་ཏེ་བསམ་པ་ནི་དད་པ་དང་འདུན་པའོ། །ཕན་པའི་དངོས་པོ་ནི་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཕན་པ་ཚོལ་བ་ཉིད་དོ། །འདི་རྣམས་ཀྱི་རྒྱུ་ནི་སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་སེམས་མཉམ་པ་ཉིད་དོ། །གཏོང་བ་ནི་སྦྱིན་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའོ། །དམ་པའི་ཆོས་སྟོན་པ་པོ་ རྣམས་ལ་བསྙེན་བཀུར་དང་ཆོས་ཚོལ་བ་དང་།ཁྱིམ་གྱི་གནས་ནས་ངེས་པར་འབྱུང་བས་ན་ངེས་པར་འབྱུང་བ་སྟེ། ངེས་པར་འབྱུང་བ་དེ་ཉིད་འདོད་པས་དེ་འདོད་པ་ཉིད་དེ་རྟག་ཏུ་འདོད་པའོ། །དམ་པའི་ཆོས་འཆད་པ་དང་། བདེན་པའི་ཚིག་དང་། བསམ་པ་ལ་སོགས་པ་འདི་རྣམས་ ཀྱིས་རབ་ཏུ་དགའ་བའི་ས་ལའོ།།ཚུལ་ཁྲིམས་བྱས་པ་གཟོ་དང་བཟོད། །རབ་ཏུ་དགའ་དང་སྙིང་བརྩེ་ཆེ། །བླ་མ་བཀུར་སྟི་གུས་པས་ཉོན། །བརྒྱད་པ་སྦྱིན་ལ་སོགས་པ་བརྩོན། །ཞེས་ཏེ། ཚུལ་ཁྲིམས་ཡོངས་སུ་དག་པ་དང་། བླ་མ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་མཛད་པའི་ཕན་པ་ ཆུང་ངུ་ལ་ཡང་ཆེར་དྲན་པ་དང་།བཟོད་པ་ནི་སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་གནོད་སེམས་ལ་སོགས་པ་མེད་པའོ། །མགུ་བ་ཉིད་ནི་རབ་ཏུ་དགའ་བའོ། །སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་ཡོངས་སུ་གཏོང་བ་ཆེན་པོ་དང་། བླ་མ་དང་མཆོད་པར་འོས་པ་བཀུར་སྟི་དང་། དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་ རྣམས་ལ་སྟོན་པའི་འདུ་ཤེས་དང་།སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་རྣམས་ཀྱིས་ནི་དྲི་མ་མེད་པ་ལའོ། །འོད་བྱེད་པ་ལ་ནི། ཐོས་པས་མི་ངོམས་ཉིད་དང་ནི། །ཟང་ཟིང་མེད་པར་ཆོས་སྦྱིན་དང་། །སངས་རྒྱས་ཞིང་ཀུན་སྦྱོང་བ་དང་། །འཁོར་བས་ཡོངས་སུ་མི་སྐྱོ་དང་། ། ངོ་ཚ་ཁྲེལ་ཡོད་ཅེས་བྱ་བ། །རློམ་མེད་བདག་ཉིད་དེ་རྣམས་ལྔ། །ཞེས་ཏེ། ཐོས་པ་མང་བ་དང་། ཟང་ཟིང་ནི་ལོངས་སྤྱོད་ཀྱི་དངོས་པོ་སྟེ། འདིར་ཟང་ཟིང་ནི་ཟང་ཟིང་འདོད་པའོ། །དེའི་སྦྱིན་པ་ནི་ཆོས་ཀྱི་སྦྱིན་པ་ལ། ཡོངས་སུ་སྦྱོང་བ་ནི་དག་པ་དེས་དེ་བཞིན་དུ་བསོད་ནམས་ཡོངས སུ་བསྔོ་བས་སོ།།ཡོངས་སུ་མི་སྐྱོ་བ་ནི་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཉན་ཐོས་དང་རང་སངས་རྒྱས་ཡིད་ལ་བྱེད་པས་ངོ་ཚ་བ་སྟེ། རང་ལ་ལྟོས་ནས་སོ། །ཁྲེལ་ཡོད་པ་ནི་གཞན་ལ་ལྟོས་ནས་ཏེ། ངོ་ཚ་ཁྲེལ་ཡོད་དོ།

以下是完整的中文直译：
依此而说论典二十三偈颂，依各地分别解说：
以十种清净，
获得第一地，
信解与利益，
于众生平等，
布施亲近师，
寻求正法义，
恒时出离心，
喜敬佛身相，
说法与谛实，
第十诚实语。
应知此诸法，
无所得清净。
信解即信心与意乐。利益即寻求一切众生之利。此等之因是于众生心平等。布施即布施波罗蜜多。亲近说正法者、寻求正法、从在家处出离故为出离，即是欲求出离，常时欲求。说正法、谛实语、信解等，此等是极喜地。
"戒律知恩报，
忍辱极欢喜，
大悲敬上师，
恭敬而听闻，
第八精进修，
布施等诸行。"
即是清净戒律，于上师等所作微小利益亦深心忆念，忍辱是于众生无害心等。欢喜即是极喜。于一切众生大舍，恭敬上师及应供养者，于善知识作导师想，以布施等波罗蜜多，是无垢地。
于发光地：
"听法无厌足，
无染而法施，
净诸佛刹土，
不厌于轮回，
惭愧无我慢，
此五为自性。"
即是多闻，资具是受用之物，此处资具是希求资具。其布施是法布施，清净即以功德回向清净。不厌即为利益众生故。以声闻缘觉作意而生惭，是对自己。有愧是对他人，即惭愧。


 །རློམ་པ་མེད་པའི་བདག་ཉིད་ ཅན་ཏེ།དེས་ན་རློམ་པ་མེད་པའོ། །རྣམ་ལྔ་ཞེས་པ་ནི་ཡོངས་སུ་སྦྱོང་བའོ། །འོད་འཕྲོ་བ་ལ་ནི། ནགས་གནས་འདོད་ཆུང་ཆོག་ཤེས་དང་། །སྦྱངས་པ་ཡོན་ཏན་སྡོམ་བསྟེན་དང་། །བསླབ་པ་ཡོངས་སུ་མི་གཏོང་དང་། །འདོད་པ་རྣམས་ལ་སྨོད་པ་དང་། །མྱ་ངན་འདས་ དང་བདོག་ཀུན་གཏོང་།།མི་ཞུམ་པ་དང་ལྟོས་པ་མེད། །ཅེས་ཏེ། དགོན་པར་གནས་པར་འདོད་པ་ཉིད་དང་། འདོད་པ་ཆུང་བ་དང་། ཆོག་ཤེས་པ་དང་། སྦྱངས་པའི་ཡོན་ཏན་དང་སྡོམ་པ་མི་གཏོང་བའོ། །དེ་ཡང་ཟབ་མོའི་ཆོས་ཀྱི་བཟོད་པ་མི་གཏོང་ཞེས་པ་གཞན་དག་གིའོ། །ཚུལ་ ཁྲིམས་འཆལ་པ་ལ་སོགས་པ་དང་བྲལ་བ་དང་།བཟུང་བ་རྣམས་མི་གཏོང་བ་དང་། འདོད་པ་རྣམས་ལ་སྨོད་པ་དང་། མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་སྟེ། ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་ལ་མངོན་པར་འདུ་མི་བྱེད་པ་དང་། བདོག་པ་ཐམས་ཅད་ཡོངས་སུ་གཏོང་བ་དང་། སེམས་ཞུམ་པ་མེད་ པ་ཉིད་ནི་དགེ་བའི་ཆོས་ལ་དམིགས་པའི་སེམས་ཀུན་ཏུ་མི་ཞུམ་པ་ཉིད་དང་།དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་ལ་ལྟོས་པ་མེད་པ་ཉིད་དོ། །སྦྱང་དཀའ་བ་ལ་ནི། འདྲིས་དང་ཁྱིམ་ལ་འཁྲེན་པ་དང་། །འདུ་འཛིར་གྱུར་པའི་གནས་དང་ནི། །བདག་སྟོད་གཞན་ལ་སྨོད་པ་དང་། །མི་དགེ་ ལས་ཀྱི་ལམ་བཅུ་དང་།།རློམ་པས་ཁེངས་དང་ཕྱིན་ཅི་ལོག་།ཡིད་གཉིས་དང་ནི་ཉོན་མོངས་བཟོད། །བཅུ་པོ་འདི་དག་རྣམ་སྤངས་ནས། །ས་ལྔ་པ་ནི་ཡང་དག་འཐོབ། །ཅེས་ཏེ། འདྲིས་པ་ནི་ཁྱིམ་པ་ལ་རབ་ཏུ་བྱུང་བ་རྣམས་ཀྱིས་ཏེ། ཁྱིམ་རྣམས་སུ་ཉེ་བར་འགྲོ་བ་ བའོ།།འདུ་འཛིར་གྱུར་པ་ནི་ཚུལ་དང་མི་མཐུན་པའི་གཏམ་རྣམས་ཀྱིས་དང་བསྟོད་པ་དང་། བརྙས་པ་དང་། སྨད་པར་བྱེད་པའོ། །ལས་ཀྱི་ལམ་རྣམས་དང་། རློམ་པ་སྟེ། སེམས་གཟེངས་མཐོ་བ་དང་། ཁེངས་པ་ནི་བླ་མ་རྣམས་ལ་ལུས་ཀྱིས་མི་ འདུད་པ་ཉིད་དང་།ཕྱིན་ཅི་ལོག་ནི་དོན་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་འཛིན་པ་དང་། ཡིད་གཉིས་ཏེ། ཐེ་ཚོམ་དང་། འདོད་ཆགས་དང་། ཞེ་སྡང་དང་གཏི་མུག་ལྷག་པར་གནས་པའོ། །མངོན་དུ་གྱུར་པ་ལ་ནི། སྦྱིན་དང་ཚུལ་ཁྲིམས་བཟོད་བརྩོན་འགྲུས། །བསམ་གཏན་ཤེས་རབ་རབ་རྫོགས་ པས།།སློབ་མ་དང་ནི་བསེ་རུ་ལ། །དགའ་དང་སྐྲག་པའི་སེམས་སྤངས་ལ། །བླངས་ན་མི་ཞུམ་བདོག་པ་ཀུན། །གཏོང་ཡང་མི་དགའ་མེད་པ་དང་། །དབུལ་ཡང་སློང་བ་མི་སྤོང་བས། །ས་ནི་དྲུག་པ་ཡང་དག་འཐོབ། །ཅེས་ཏེ། ཡོངས་སུ་སྦྱོང་བ་བཅུ་གཉིས་པོ་རྣམས་ཀྱིས་ཏེ། སྐྲག་པ་ནི་ཡོངས་སུ་ཞུམ་པའོ།

以下是完整的中文直译：
无有我慢自性，故无我慢。"五种"即是清净。
于焰地：
"住林少欲足，
修头陀戒行，
不舍诸学处，
诃责诸欲望，
涅槃舍一切，
无怯无所依。"
即是乐住阿兰若、少欲、知足、头陀功德及不舍戒律。另有说是不舍深法之忍。远离破戒等，不舍所受，诃责诸欲，涅槃即于诸法无有造作，舍一切所有，无怯弱即于善法所缘心不怯弱，于一切事无所依。
于难胜地：
"亲近与眷恋，
住于聚会处，
自赞毁他人，
十不善业道，
慢心与颠倒，
疑惑忍烦恼，
断除此十种，
如实证五地。"
亲近是出家人亲近在家人，即前往诸家。聚会是不如法言谈、赞叹、轻蔑、诽谤。业道与我慢即心高举，骄慢是于上师不以身恭敬，颠倒是执著颠倒义，疑惑即怀疑，贪欲、嗔恚、愚痴增上安住。
于现前地：
"布施戒忍进，
禅定智圆满，
于声闻独觉，
断除喜惧心，
受取不怯弱，
舍一切无忧，
贫穷不舍求，
如实证六地。"
以此十二种清净，惧即怯弱。


 །རིང་དུ་སོང་བ་ལ་ནི། བདག་དང་སེམས་ཅན་འཛིན་པ་དང་། །སྲོག་དང་གང་ཟག་ཆད་རྟག་དང་། །མཚན་མ་རྒྱུ་དང་ཕུང་པོ་དང་། །ཁམས་དང་སྐྱེ་མཆེད་དག་དང་ནི། །ཁམས་གསུམ་པ་ལ་གནས་ཆགས་དང་། །སེམས་ནི་ཀུན་ཏུ་ཞུམ་པ་དང་། ། དཀོན་མཆོག་གསུམ་དང་ཚུལ་ཁྲིམས་དང་། །དེ་ལྟ་བ་ལ་མངོན་ཞེན་དང་། །སྟོང་པ་ཉིད་ལ་རྩོད་པ་དང་། །དེ་དང་འགལ་བའི་ཉེས་པ་ནི། །ཉི་ཤུ་གང་ལ་རྣམ་ཆད་པ། །དེ་ཡིས་ས་ནི་བདུན་པ་འཐོབ། །རྣམ་ཐར་སྒོ་གསུམ་ཤེས་པ་དང་། །འཁོར་གསུམ་རྣམ་པར་དག་ཉིད་དང་། ། སྙིང་རྗེ་དང་ནི་རློམ་མེད་དང་། །ཆོས་མཉམ་ཉིད་དང་ཚུལ་གཅིག་ཤེས། །མི་སྐྱེ་བ་དང་བཟོད་ཤེས་དང་། །ཆོས་རྣམས་རྣམ་པ་གཅིག་ཏུ་སྟོན། །རྟོག་པ་ཀུན་ཏུ་འཇོམས་པ་དང་། །འདུ་ཤེས་ལྟ་དང་ཉོན་མོངས་སྤོང་། །ཞི་གནས་ངེས་པར་སེམས་པ་དང་། །ལྷག་མཐོང་ལ་ནི་མཁས་པ་དང་། ། སེམས་དུལ་བ་དང་ཐམས་ཅད་ལ། །ཐོགས་པ་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་དང་། །ཆགས་པའི་ས་མིན་གར་འདོད་པར། །ཞིང་གཞན་དུ་ནི་མཉམ་འགྲོ་དང་། །ཀུན་ཏུ་བདག་གི་ངོ་བོ་ནི། །སྟོན་པ་ཉིད་དང་ཉི་ཤུའོ། །ཞེས་ཏེ། ཡོན་ཏན་རྣམས་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པའི་ཞེས་པ་ནི་ལྷག་མའོ། ། བདག་ཏུ་འཛིན་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། ཉེས་པ་ནི་སྐྱོན་ནོ། །འཛིན་པ་ནི་མངོན་པར་ཞེན་པ་སྟེ། བདག་ཏུ་འཛིན་པ་ནས་ཇི་སྲིད་དུ་སྐྱེ་མཆེད་དུ་འཛིན་པའི་བར་རོ། །ཁམས་གསུམ་པ་ལ་རབ་ཏུ་གནས་པ་ནི་དམིགས་པ་ལ་ཀུན་ཏུ་གནས་པ་རྣམས་སོ། །དེར་ལྟ་བ་ནི་སངས་རྒྱས་དཀོན་མཆོག ལ་སོགས་པར་ལྟ་བའོ།།དེ་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པ་ཉིད་ནི་ངེས་པའོ། །སངས་རྒྱས་སུ་ལྟ་བ་ལ་གནས་པ་ནས་ཇི་སྲིད་དུ་ཚུལ་ཁྲིམས་སུ་ལྟ་བའི་བར་ལ་གནས་པའོ། །སྟོང་པ་ཉིད་ཆོས་ཞེས་རྩོད་པ་སྟེ། སྟོང་པ་ཉིད་ལ་འགལ་བའི་གནོད་པའོ། །སྟོང་པ་ཉིད་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་དང་། མཚན་ མ་མེད་པ་མངོན་སུམ་དུ་བྱས་པ་དང་།སྨོན་པ་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་དང་འཁོར་གསུམ་རྣམ་པར་དག་པ་སྟེ། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་སྙིང་རྗེ་བ་དང་། དེ་རྣམས་སུ་ཡིད་ལ་མི་བྱེད་པ་དང་། ཆོས་ཐམས་ཅད་མཉམ་པ་ཉིད་དུ་སྟོན་པ་དང་། ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་ཚུལ་གཅིག་ཏུ་གྱུར་པ་སོ་སོར་རྟོགས་ པ་དང་།མི་སྐྱེ་བ་ལ་བཟོད་པའི་ཡེ་ཤེས་དང་། ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་ཚུལ་གཅིག་ཏུ་སྟོན་པ་དང་། ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་ལ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཐམས་ཅད་ཀུན་ཏུ་བཅོམ་པ་དང་། འདུ་ཤེས་དང་ལྟ་བ་ལོག་པ་དང་། ཞི་གནས་ལ་ངེས་པར་སེམས་པ་དང་། ལྷག་མཐོང་ལ་མཁས་པ་དང་། ཉོན་མོངས་པ་དང་ལྟ་བ་ལས་ལོག་པ་སྟེ། མཚན་མར་འཛིན་པའི་འཇིག་ཚོགས་ལ་སོགས་པའི་ལྟ་བ་དང་། འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པ་སྤོང་བའོ།

以下是完整的中文直译：
于远行地：
"执著我众生，
命与补特伽罗断常，
相及因蕴界，
以及诸处等，
住著三界中，
心生诸怯弱，
三宝与戒律，
执著诸见解，
空性起诤论，
与此相违过，
若能断二十，
即证第七地。
了知三解脱，
三轮皆清净，
大悲无我慢，
知法性一理，
无生忍智慧，
显示诸法一，
摧毁诸分别，
断除想见惑，
思惟于止观，
善巧于胜观，
调伏心无碍，
智慧遍一切，
非著随意往，
他方等同行，
普遍自性相，
示现二十种。"
圆满功德等是余义。我执等即过失。执著即是耽著，从我执乃至处执。住于三界即住著所缘。彼见即是见佛宝等。于彼执著即是决定。从住于见佛乃至住于见戒。诤论空性法即是违害空性。圆满空性、现证无相、无愿智慧、三轮清净、于一切众生起大悲心、于彼等无作意、显示一切法平等性、别别了知一乘之理、无生法忍智、显示一乘之理、摧毁一切法一切分别、远离想见、思惟止观、善巧胜观、远离烦恼见即是断除执相之萨迦耶等见及贪等。


 །སེམས་དུལ་བ་ཉིད་དང་། མངོན་པར་ཞེན་པའི་གནས་མ་ཡིན་པ་དང་། གང་དུ་འདོད་པའི་ཞིང་དུ་འགྲོ་བ་སྟེ། མཉམ་ཞེས་པ་ནི་ལྷན ཅིག་པ་སྟེ།དེས་དེ་ལྟར་སངས་རྒྱས་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་རྣམས་སུ་བདག་གི་ལུས་ཀུན་ཏུ་སྟོན་པའོ། །བརྒྱད་པ་ལ་ནི། སེམས་ཅན་ཀུན་ཡིད་ཤེས་པ་དང་། །མངོན་པར་ཤེས་པས་རྩེ་བ་དང་། །སངས་རྒྱས་ཞིང་བཟང་བསྒྲུབ་པ་དང་། །ཡོངས་སུ་བརྟག་ཕྱིར་སངས་རྒྱས་བསྟེན། ། དབང་པོ་ཤེས་དང་རྒྱལ་བ་ཡི། །ཞིང་སྦྱོང་སྒྱུ་མ་ལྟར་གནས་དང་། །བསམས་བཞིན་སྲིད་པ་ལེན་པ་དང་། །ལས་ཀྱི་རྣམ་པ་འདི་བརྒྱད་བཤད། །ཅེས་པ་ནི་དགེ་བ་ཡོངས་སུ་དག་པ་སྒྲུབ་པ་དང་། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཆོས་རྣམས་ལ་ཡོངས་སུ་བརྟག་པ་དང་། དབང་པོ་ཤེས་པ ནི་དབང་པོ་མཆོག་དང་མཆོག་མ་ཡིན་པ་ཤེས་པའོ།།སྦྱོང་བ་ནི་ཡོངས་སུ་སྦྱོང་བའོ། །སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ་ནི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱིས་མྱུར་བར་སྙོམས་པར་འཇུག་པའོ། །སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་ནི་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ། ཐོག་མ་ནི་སྣོད་ཀྱི་འཇིག་རྟེན་ལ། དེའི་རྗེས་ལ་སེམས་ ཅན་གྱི་འཇིག་རྟེན་ནོ་ཞེས་པའོ།།ལེགས་པའི་བློ་གྲོས་ལ་ནི། སྨོན་ལམ་དག་ནི་མཐའ་ཡས་དང་། །ལྷ་ལ་སོགས་པའི་སྐད་ཤེས་དང་། །སྤོབས་པ་ཆུ་བོ་ལྟ་བུ་དང་། །མངལ་དུ་འཇུག་པ་མཆོག་དང་ནི། །རིགས་དང་རུས་དང་ཆོ་འབྲང་དང་། །འཁོར་དང་སྐྱེ་བ་དག་དང་ནི། །ངེས་ འབྱུང་བྱང་ཆུབ་ཤིང་རྣམས་ཀྱི།།ཡོན་ཏན་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ཡིན། །ཞེས་པ་སྟེ། ཆུ་བོ་ལྟར་ཡོངས་སུ་གང་བའི་སྤོབས་པ་དང་། མངལ་དུ་འཇུག་པའི་མཆོག་ལ་སོགས་པའི་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་དགུ་སྟེ། དེ་ལ་རིགས་ནི་སྐྱེ་བོ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་བསྔགས་པའི་མངལ་དུ་འཇུག་པ་སྟེ། རྒྱལ་པོ་ལ་སོགས་པའོ། །རུས་ནི་ཉི་མ་ལ་སོགས་པར་སྐྱེས་པའི་རུས་ལ། ཆོ་འབྲང་ནི་མ་ལ་སོགས་པ་དང་འབྲེལ་བའི་གཉེན་ནོ། །རང་ལ་བརྟེན་པ་ནི་འཁོར་ལ་བརྒྱ་བྱིན་ལ་སོགས་པ་མངོན་པར་དགའ་བ་ནི་སྐྱེ་བའོ། །སངས་རྒྱས་ལ་སོགས་པས་ཡང་དག་པར་བསྐུལ་བ་ནི་ངེས་པར འབྱུང་བའོ།།བྱང་ཆུབ་ཤིང་ནི་ཡིད་བཞིན་གྱི་ནོར་བུ་དང་འདྲ་བའི་ཨ་ཤྭ་ཏྠ་ལ་སོགས་པའོ། །སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་ཀྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཡོན་ཏན་གྱི་ངོ་བོ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པའོ། །ཆོས་ཀྱི་སྤྲིན་ལ་ནི། ས་དགུ་འདས་ནས་ཡེ་ཤེས་ནི། །གང་གིས་སངས་རྒྱས་སར་གནས་པ། །དེ་ནི་ བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ས།།བཅུ་པ་ཡིན་པར་ཤེས་པར་བྱ། །ཞེས་ཏེ། ས་ནི་རིགས་ཀྱི་ས་ལ་སོགས་པ་དགུ་སྟེ། དེ་ལ་རིགས་ཀྱི་ས་ནི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་རིགས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་ངེས་པར་འབྱེད་པའི་ཆ་དང་མཐུན་པའི་གནས་སྐབས་སོ།

以下是完整的中文直译：
调伏心性，非执著处，随意往诣刹土，"等同"即是一起，如是于诸佛坛城中普遍示现自身。
于第八地：
"了知众生心，
神通作游戏，
成就佛净土，
亲近佛观察，
知根及清净，
佛刹如幻住，
随意受生有，
此八种业相。"
即是成就清净善业，遍观一切种类诸法，知根即是了知根器胜劣。清净即是遍净。如幻即是以三昧速入等持。佛刹有二种：初为器世间，其后为有情世间。
于善慧地：
"无量诸愿行，
了知天等语，
辩才如江河，
最胜入胎藏，
种姓及血统，
眷属与生处，
出离菩提树，
功德皆圆满。"
即是如河充满之辩才，最胜入胎等九种圆满。其中种姓即是为众所赞叹之入胎，如王族等。血统即是生于日等种姓，眷属即是与母等亲眷相连。依自者即是眷属，帝释等欢喜即是生处。诸佛等劝请即是出离。菩提树即如如意宝珠之阿说他等。圆满一切佛法功德之体性。
于法云地：
"超越九地已，
以智住佛地，
当知此即是，
菩萨第十地。"
地即种姓地等九地，其中种姓地即是涅槃种性者之顺决择分位。


 །ཁ་ཅིག་ཏུ་ནི་དང་པོའི་ངེས་པར་འབྱེད་པའི་ཆ་དང་ མཐུན་པའི་གསུམ་ལ་དཀར་པོ་རྣམ་པར་མཐོང་བའི་ས་ལ།རིགས་ཀྱིས་ནི་ཆོས་མཆོག་གི་གནས་སྐབས་ཞེས་རྣམ་པར་གཞག་པ་སྟེ། དེ་འདིར་བསྒྲུབ་པར་མི་བྱའོ། །བརྒྱད་པའི་ས་ནི་རྒྱུན་ཏུ་ཞུགས་པའི་འབྲས་བུ་ལ་ཞུགས་པས་སོ། །མཐོང་བའི་ས་ནི་རྒྱུན་ཏུ་ཞུགས་པའིའོ། །བསྲབས་པའི་ ས་ནི་ལན་ཅིག་ཕྱིར་འོང་བའིའོ།།འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བའི་ས་ནི་ཕྱིར་མི་འོང་བའིའོ། །བྱས་པ་དང་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་བྱས་པ་རྟོགས་པ་ནི་དགྲ་བཅོམ་པ་སྟེ། དེའི་ས་ནི་བྱས་པ་རྟོགས་པའི་སའོ། །ཞུགས་པ་པོ་རྣམ་པ་གསུམ་དང་དྲུག་པོ་རྣམས་བསྡུས་པ་ནི་ཉན་ཐོས་ཀྱི་ས་ལའོ། །ཉན་ ཐོས་ཀྱི་ས་ཐེག་པ་གསུམ་དུ་རྣམ་པར་གཞག་པ་ལ་དགོངས་ནས་བདུན་དུ་གསུངས་པའོ།།རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ནི་རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སའོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ས་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ས་སྟེ། སྔོན་དུ་བཤད་པའི་ས་དགུ་པོ་སྟེ། ས་དགུ་བོ་འདི་རྣམས་ཞེས་པ་ནི་སའི་ཚོགས་སོ། །འདིར་ བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་མོས་པས་སྤྱོད་པའི་ས་ལ་ཐེག་པ་ལ་དང་པོ་ཡང་དག་པར་རབ་ཏུ་ཞུགས་པའི་མོས་པ་དང་།རབ་ཏུ་དགའ་བ་ལ་ལྷག་པའི་བསམ་པ་རྣམ་པར་དག་པ་ཅན་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་སེམས་བསྐྱེད་པ་རྣམས་ཀྱི་སེམས་དང་པོ་བསྐྱེད་པ་ཅན་དང་། དེ་ལ་སོགས་པ་ནས་ ས་བདུན་པ་རྣམས་ཡོངས་སུ་འབད་རྩོལ་དང་བཅས་པས་མཚན་མ་མེད་པའི་སྤྱོད་པ་ལ་གནས་པ་རྣམས་དང་།ས་བརྒྱད་པ་ལ་སོགས་པ་ནས་ས་གསུམ་པ་མཚན་མ་མེད་པར་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པས་གནས་པ་ཅན་ངེས་པར་སྤྱོད་པ་ལ་ཞུགས་པའི་རྣམ་པར་སྨིན་པ་ཅན་དང་། སྐྱེ་བ་གཅིག་གིས་ཐོགས་ པ་ཁྱད་པར་གྱི་ལམ་ལ་ཉེ་བའི་སྐྱེ་བ་གཅིག་གིས་ཐོགས་པ་སྟེ།ངེས་པར་སྐྱེ་བ་གཅིག་གི་རྒྱུ་བས་བར་ཆོད་པ་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སའི་ཕྱིར་ཞེས་པ་ནི་རྣམ་པར་གཞག་པའོ། །གཉེན་པོའི་ཚོགས་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས་ནས་བསྟན་བཅོས་ལས། མཐོང་དང་གོམས་པའི་ལམ་དག་དང་། །གཟུང་དང་འཛིན་པའི་ རྣམ་རྟོག་རྣམས།།ཉེ་བར་ཞི་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར། །གཉེན་པོ་རྣམ་པ་བརྒྱད་ཅེས་བྱ། །ཞེས་ཏེ། གོམས་པ་ནི་བསྒོམས་པས་སོ། །འཛིན་པ་ནི་འཛིན་པ་པོ་སྟེ། རྩེ་མོའི་མངོན་པར་རྟོགས་པའིའོ། །མཐོང་བའི་ལམ་གྱི་གཟུང་བའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ནི་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ། དངོས་པོ་ཙམ་ལ་ བརྟེན་པ་དང་།གཉེན་པོའི་ཕྱོགས་ལ་བརྟེན་པའོ། །འཛིན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་གཉིས་ནི་གང་ཟག་རྫས་ལ་བརྟེན་པ་དང་། གང་ཟག་བརྟགས་པ་ལ་བརྟེན་པའོ།

以下是完整的中文直译：
有些论中，于最初顺决择分三者称为白净见地，以种性立为胜法位，此处不作如是建立。第八地即是入预流果位。见地即是预流果位。薄地即是一来果位。离贪地即是不还果位。了知已作及智所作即是阿罗汉，其地即是了知已作地。摄三种入圣者及六种圣者即是声闻地。声闻地依三乘建立而说为七地。独觉地即是独觉地。菩萨地即是菩萨地，即前所说九地，"此等九地"即是地之聚集。
此中，菩萨信解行地中，于乘初正入之信解，极喜地中清净增上意乐者出世间发心诸初发心者，乃至第七地诸有勤勉无相行住者，及第八地等三地无相任运而住者定行入圣之异熟者，一生所系即近于殊胜道之一生所系，决定以一生因间隔即为佛地故，是为建立。
依对治聚，论中说：
"见道与修道，
所取能取分，
为息诸分别，
说八种对治。"
修即是修习。能取即是能取者，即是顶位现观。见道所取分别有二种：依仅事及依对治分。能取分别二种：依实有补特伽罗及依假立补特伽罗。


 །དེ་བཞིན་དུ་བསྒོམ་པའི་ལམ་ལ་བརྒྱད་པོ་འདི་རྣམས་སྤོང་ལ་གཉེན་པོ་བརྒྱད་ནི་གཉེན་པོའི་ཚོགས་ཏེ། དེ་ལ་ མཐོང་བའི་ལམ་ལ་དེ་བཞིན་ཉིད་ལ་སོགས་པ་རྣམས་དང་།རྨི་ལམ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱི་གཟུང་བའི་དངོས་པོར་དམིགས་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་སྟེ། དེ་རྣམས་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་སྟོང་པར་རྟོགས་པ་ནི་གཉེན་པོའོ། །སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་ནས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ ཆོས་ཀྱི་བར་རྣམས་ལ་གཉེན་པོའི་གཉེན་པོར་ཉེ་བར་དམིགས་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པའོ།།དེ་རྣམས་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་སྟོང་པའི་ཕྱིར་ཞེས་པས་ཉེ་བར་དམིགས་པ་མེད་པ་ནི་གཉེན་པོའོ། །དགྲ་བཅོམ་པ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱི་གང་ཟག་རྫས་སུ་ཉེ་བར་དམིགས་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པའོ། །དེ་ལྟར་མི་ དམིགས་པ་ནི་གཉེན་པོའོ།།མིང་དང་བརྡ་དང་ཐ་སྙད་ལ་སོགས་པ་ཉེ་བར་དམིགས་པ་ནི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ལ་དེ་ལྟར་མི་དམིགས་པ་ནི་གཉེན་པོའོ། །བསྒོམ་པའི་ལམ་ལ་ནི། ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་མི་གནས་པའི་སྦྱོར་བས་མི་གནས་ཤིང་མི་གནས་པ་ལ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ ཀྱི་རྣལ་འབྱོར་གྱིས་སོ་ཞེས་པའི་དོན་ཏོ།།དེ་ལྟར་ན་གཟུང་བའི་དངོས་པོ་རྣམས་ཉེ་བར་མི་དམིགས་པ་དང་། སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱི་གཉེན་པོའི་དངོས་པོ་མི་དམིགས་པ་དང་། རྒྱུན་ཏུ་ཞུགས་པ་ལ་སོགས་པའི་གང་ཟག་གི་རྫས་མི་དམིགས་པ་དང་། རྒྱུན་ཏུ་ཞུགས་པ་ལ་སོགས་ པའི་གང་ཟག་བརྟགས་པ་ལ་བརྟེན་པའི་རྒྱུན་ཏུ་ཞུགས་པའི་འབྲས་བུ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་མི་དམིགས་པའོ།།ངེས་པར་འབྱུང་བར་འགྱུར་ཞེས་པ་འདིས་ངེས་པར་འབྱུང་བའི་སྒྲུབ་པའི་གོ་སྐབས་ཏེ། དེ་དག་གི་ངེས་པར་འབྱུང་བ་ནི་མ་ལུས་པར་འགྲོ་བའི་སྒྲུབ་པ་སྟེ། རྩེ་མོའི་མངོན་པར་རྟོགས་པ་ནི་ བསྒོམ་པའི་ལམ་གྱི་གོང་གི་ཇི་སྲིད་དུ་སེམས་བསྐྱེད་པ་ཉི་ཤུ་པ་ལ།དེའི་གོང་དུ་འབྲས་བུའི་གནས་སྐབས་སུ་བྱས་པའི་ངོ་བོ་སྒྲུབ་པ་མེད་པས་ངེས་པར་འབྱུང་བའི་འབྲས་བུ་ངེས་འབྱུང་ཐོབ་པ་སྟེ། དེ་ནི་ངེས་པར་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་སྒྲུབ་པ་སྟེ། དེ་རྣམས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས་པ་ནི་བསྟན་བཅོས་ ལས།ཆེད་དུ་བྱ་དང་མཉམ་ཉིད་དང་། །སེམས་ཅན་དོན་བྱ་འབད་མེད་དང་། །ཤིན་ཏུ་ངེས་པར་འབྱུང་བ་དང་། །ངེས་འབྱུང་ཐོབ་པའི་མཚན་ཉིད་དང་། །རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་ཉིད་དང་། །ངེས་འབྱུང་ལམ་གྱི་སྤྱོད་ཡུལ་ཅན། །རྣམ་པ་བརྒྱད་ཀྱི་བདག་ཉིད་ཅན། །ངེས་འབྱུང་ བསྒྲུབ་པ་ཡིན་ཞེས་བྱ།ཞེས་ཏེ། དེ་རྣམས་གསུངས་པ་ནི། དེ་སྐད་ཅེས་བཀའ་སྩལ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། གང་གི་ཕྱིར་འཇིག་རྟེན་ཟིལ་གྱིས་མནན་ནས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ངེས་པར་འབྱུང་བར་འགྱུར་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་ཐེག་པ་འདི་ལ་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ཞེས་བརྗོད་དོ།

以下是完整的中文直译：
如是于修道中断除此八种，八种对治即是对治聚。其中，于见道中，缘如是性等及梦等诸所取事之分别，了知彼等以自性空即是对治。从布施乃至佛法，缘对治之对治之分别，由彼等自性空故无所缘即是对治。缘阿罗汉等诸补特伽罗实有之分别，如是不缘即是对治。缘名、表示、言说等之分别，如是不缘即是对治。
于修道中，以于一切法不住之加行而不住，于不住亦非，以法界瑜伽故，是为此义。如是不缘诸所取事，不缘布施等诸对治事，不缘预流等补特伽罗实有，不缘依预流等假立补特伽罗之预流果等。
"当得出离"者，此为出离修持之机会，彼等之出离即是无余趣入之修持。顶现观即是修道之上乃至第二十发心，其上于果位所作之体性无修持故，出离果即得出离，此即为出离故修持。依彼等一切，论中说：
"所为及平等，
有情利无勤，
极出离得相，
一切种智性，
出离道境性，
具足八自性，
是名出离修。"
彼等所说即"如是宣说"等。由于超胜世间而菩萨当得出离，是故此乘称为大乘。


 །ཅིའི་ཕྱིར་ འདིས་འཇིག་རྟེན་ཟིལ་གྱིས་མནན་པ་ཡིན་ན།དེ་ཐོབ་པས་བདག་ཉིད་ཆེན་པོ་ཐོབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཡང་ཇི་ལྟར་ན་སེམས་ཅན་གྱི་ཕུང་པོའི་མཆོག་ཉིད་དུ་སྒྲུབ་པ་ལ་སེམས་ཅན་ཆེན་པོ་དང་། སྤོང་བ་ཆེན་པོ་དང་། རྟོགས་པ་ཆེ་བས་ཆེན་པོའོ་ཞེས་པ་ནི་ཆེད་དུ་བྱེད་པའི་ངེས་པར་འབྱུང་བ་སྟེ། དེའི་ ཐེག་པ་ནི་ཆེན་པོར་བརྗོད་ཅེས་པ་དང་འབྲེལ་ཏོ།།ཇི་ལྟར་ན་མཉམ་པ་ཉིད་ན། ཇི་ལྟར་ནམ་མཁའ་ཕྱོགས་ཀྱི་དབྱེ་བས་ཕྱེ་ཡང་དོན་དམ་པར་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ། ཁ་དོག་མེད་པ། དབྱིབས་མེད་པ། བསྟན་དུ་མེད་པ། ཐོགས་པ་མེད་པ། མཐའ་མེད་པ། དབུས་མེད་པ། ཉམས་པ་མེད་པ། འཕེལ་བ་མེད་པ། སྐྱེ་བ་མེད་པ། འགག་པ་མེད་པ། འདོད་པ་དང་གཟུགས་དང་གཟུགས་མེད་པའི་ཁམས་དང་མི་ལྡན་པ་དེ་བཞིན་དུ་ཐེག་པ་ཆེན་པོའོ་ཞེས་པ་ནི་མཉམ་པ་ཉིད་ཀྱི་ངེས་པར་འབྱུང་བའོ། །ནམ་མཁའ་གོ་ཕྱེ་བའི་ནང་དུ་འདུས་པའི་ཕྱིར་ཏེ། ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ཡང་དེ བཞིན་དུ་སྟེ།དེས་དེ་རྣམས་ཀྱི་དོན་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་རྣམས་དང་། ཕྱོགས་རྣམས་གྲངས་ཀྱིས་ཡོངས་སུ་བཅད་པའི་ཕྱིར་ན་གཞལ་དུ་མེད་པ་དང་། བགྲང་བ་མེད་པ་དང་། ཚད་མེད་པའོ། །རྣམ་གྲངས་འདིས་ནི་བྱེ་བྲག་གིས་སོ། །ཇི་ལྟར་ན་དེ་སྲིད་དུ་དེ་རྣམས་ ཀྱི་གོ་འབྱེད་ན།གང་ཞིག་སེམས་ཅན་དང་ནམ་མཁའ་དང་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་དང་ཆོས་ཐམས་ཅད་ནི་དོན་དམ་པར་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་སྟོང་། དེ་བཞིན་དུ་སེམས་ཅན་འདི་རྣམས་ནི་ཐེག་པ་ཆེན་པོས་གོ་འབྱེད་ཅེས་པ་ནི་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་གྱི་ངེས་པར་འབྱུང་བའོ། །འོང་བ་ནི་འོང་བ་ལ་འགྲོ་ བ་ནི་འགྲོ་བའོ།།གནས་དང་འགྲོ་བ་དང་ལྡོག་པ་གསུམ་ཆར་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ལ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་མི་བསྐྱེད་པ་ནི་གང་ཞིག་དེ་རྣམས་ཀྱི་ངོ་བོ་རང་བཞིན་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་སྟོང་པ་ཉིད་པས། གང་ནས་འོངས་པ་མེད་ཅིང་གང་དུ་འགྲོ་བ་ཡང་མེད་ལ་གང་དུ་གནས་པ་ཡང་མ་ཡིན་ནོ། ། ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་ལ་ལོངས་སྤྱོད་པ་ཞེས་པ་ནི་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པའི་ངེས་པར་འབྱུང་བའོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཞེས་པ་ནི་ནམ་མཁའ་ལའོ། །སྔོན་གྱི་མཐའ་ནི་འདས་པའི་དུས་སོ། །ཕྱི་མའི་མཐའ་ནི་མ་འོངས་པའོ། །དབུས་ནི་ད་ལྟར་བྱུང་བའོ། །ཇི་ལྟར་དུས་གསུམ་མཉམ པ་ཉིད་ནི་གང་ལ་དུས་གསུམ་མེད་པས་དུས་གསུམ་མཉམ་པ་ཉིད་དེ།ཐེག་པ་ཆེན་པོ་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཡང་རང་བཞིན་གྱིས་སྟོང་ལ། སྟོང་པ་ཉིད་ལ་ནི་འདས་པ་དང་མ་འོངས་པ་དང་ད་ལྟར་བྱུང་བ་ཡང་མེད་ལ། དེ་ལ་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་དམིགས་སུ་མེད་དོ། །རྣམ་པར་བྱང་བ་མེད་ དོ།།འཁོར་བ་མེད་དོ། །མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་མེད་དོ་ཞེས་པའི་མཐའ་མེད་པ་ནི་ཤིན་ཏུ་ངེས་པར་འབྱུང་བའོ།

以下是完整的中文直译：
为何此能胜伏世间？因获得此即获得大我故。复次，如何以成就众生蕴之最胜而为大众生、大断除、大证悟故为大，此即是所为出离，与"其乘称为大乘"相连。
如何是平等性？如虚空以方位分别分析，胜义中无自性、无色、无形、不可示、无碍、无边、无中、无损、无增、无生、无灭、不具欲界色界无色界，如是即大乘，此即平等性出离。因摄于虚空所开显内，大乘亦复如是，因彼为彼等作利益故。
由世界及诸方位以数量限定故，不可量、不可数、无量。以此异门即是差别。如何乃至开显彼等？若众生、虚空、大乘及一切法胜义中以自性空，如是此等众生由大乘开显，此即众生利益出离。
来即是来，去即是去。住、去、返三者皆于大乘中无有。一切诸法不生，以彼等之体性自性以自性空故，无所从来亦无所去，亦无所住。圆满受用即是任运出离。如是者即是虚空。前际即过去时。后际即未来。中即现在。如何三时平等性即于何者无三时故三时平等性，大乘与菩萨亦以自性空，于空性中亦无过去、未来、现在，于彼中不见烦恼，无清净，无轮回，无涅槃，此无边际即是极出离。


 །དེ་ནས་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་ནི་ཐོབ་པའི་ངེས་འབྱུང་གི་གོ་སྐབས་ཏེ། ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཅེས་པ་ནི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དོ། །རྗེས་སུ་མཐུན་ཞེས་པ་ནི། ཁྱོད་ ཀྱིས་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ཞེས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པར་བསྟན་པ་དེའི་ནང་དུ་འདུས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་ལ་དེ་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་སྟེ།དེ་བས་ན་རྗེས་སུ་མཐུན་པར་བསྟན་ཞེས་པར་དགོངས་པའོ། །གཞན་ཡང་ཞེས་པ་དང་། དེ་ཅིའི་སླད་དུ་ཞེས་པ་དང་། གཟུགས་ ཞེས་པ་དང་།དེ་བཞིན་དུ་ཞེས་པ་དང་། སངས་རྒྱས་ཞེས་པ་དང་། ཇི་ལྟར་ཞེས་པ་དང་། དེ་བཞིན་དུ་ཞེས་པ་དང་། ཇི་ལྟར་ཞེས་པ་དང་། དེ་བཞིན་དུ་ཞེས་པ་དང་། དེ་ཅིའི་ཞེས་པ་དང་། མེད་ཅེས་པ་དང་། དེ་ཡང་ཞེས་པའི་ཚིག་བཅུ་གཉིས་པོ་རྣམས་ནི་རང་བཞིན་གྱིས་ཐོབ་པའི་ངེས་པར་འབྱུང་ བའི་དབང་དུ་བྱས་པ་ལ།དེ་རྣམས་ཀྱིས་ཐོབ་པའི་ཁྱད་པར་བཅུ་གཉིས་གསུངས་པ་ནི། དེ་ལ་ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པ་མེད་པ་ལ་གོམས་པ་མཐར་ཕྱིན་པ་དེ་རྣམས་ཀྱིས་མངོན་པར་ཞེན་པ་སྐྱེ་བའི་སྒྲིབ་པ་དང་བཅས་པའི་ཕུང་པོ་ལྔ་པོ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་ལོག་ནས་སྒྲིབ་པ་མེད་པའི་ ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་ཚུལ་གྱིས་སྐྱེ་བའི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་ཐོབ་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་པ་ནི་བསྡུས་པའི་དོན་ཏེ།།སོ་སོའི་དོན་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་གསུངས་པ་བརྗོད་དེ། ཐེག་པ་ཆེན་པོ་འདིར་སློབ་པ་ཉིད་ཅེས་པ་ནས་ཇི་སྲིད་དུ་རྗེས་སུ་ཐོབ་པར་འགྱུར་ཞེས་པའི་བར་ཏེ། དེ་ལ་སྔོན་གྱི་མཐའ་ལ་སོགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་གཉིས་སུ་བྱར་མེད་པས་དེའི་ཕྱིར་མེད་ཅིང་འགྲོ་བ་མེད་པའོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེས་པ་ནི་དེའི་སྔོན་གྱི་མཐའི་ནི་སོགས་པ་རྣམས་ནི་གང་དུ་ཡང་མེད་པ་ཉིད་དེ། གང་གི་ཕྱིར་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ནི་ནམ་མཁའ་དང་མཉམ་པ་སྟེ། གཟུགས་ལ སོགས་པ་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་སྟོང་པས་འདིར་ཕྱི་མའི་མཐའ་དང་།སྔ་མ་དང་ཕྱི་མའི་མཐའི་དབུས་དང་བྲལ་བ་ལ་དེ་བཞིན་དུ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའོ། །མེད་ཅིང་མི་དམིགས་པ་ནི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་སྟོང་པ་ཉིད་ཉེ་བར་བཟུང་བས་སོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཆོས་ཞེས་པ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ བསྒྲགས་པའི་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་ཕུང་པོ་ལྔའོ།།ཐམས་ཅད་ནས་ཞེས་པ་ནི་ཕུང་པོ་དང་ཁམས་ལ་སོགས་པའི་སྡེ་ཚན་གྱི་དབྱེ་བས་སོ། །ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཇི་ལྟར་གྱུར་པའི་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པའི་ཆ་ཤས་ཀྱི་སྡེ་ཚན་རྣམས་ཀྱིའོ། །ཡང་ཐམས་ཅད་ཅེས་པ་ནི་སྡེ་དེ་རྣམས་ཀྱི་རེ་རེའི་ཐམས་ཅད་དོ། ། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་ནི་རང་རང་གིས་སྟོང་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཐམས་ཅད་ཤེས་པ་ཉིད་ནི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་ཤེས་པ་ཉིད་དོ། །ཆོས་གང་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ལ་བརྗོད་དོ།

以下是完整的中文直译：
"其后"等是获得决定出离的机会。"一切智性"即是遍智性。"随顺"即是，你宣说一切法大乘之无自性，摄于其中的无自性智慧，即是般若波罗蜜多，因此意为随顺宣说。
"复次"、"何以故"、"色"、"如是"、"佛"、"如何"、"如是"、"如何"、"如是"、"何以"、"无"、"复次"等十二词，是就自性获得决定出离而言。彼等所说的十二种获得差别是：于其中，于一切法无执著之修习圆满者，彼等遣除具有执著生起障碍的五蕴一切相后，无障碍世俗方式所生起的一切相智性，菩萨将获得，此是总义。
个别义佛陀所说宣说：从"于此大乘学习"乃至"直至随得"之间。其中，前际等一切以不可分二故，因此无有去来。"何以故"即是其前际等于何处皆无，因为色等与虚空平等，色等以自性空故，此中离后际、前后际之中，如是菩萨。无有不可得即是以执持自性空性故。
"菩萨法"即是宣说菩萨的色等五蕴。"一切"即是以蕴界等类别分别。是一切种类圆满分类的。又"一切"即是彼等类别各各之一切。"一切相"即是各各以空故。"一切智性"即是遍智性。"何法"即是说菩萨。


 །ཆོས་གང་གིས་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པར་བསྒྲགས་པས་སོ། །ཆོས་གང་ལ་ནི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ ཉིད་དུ་བསྒྲགས་པའི་ཐོབ་པར་བྱ་བ་ལའོ།།གདམས་པར་བགྱི་བ་ནི་མེད་པ་ཉིད་ཅེས་པའི་དོན་ཏེ། དེ་ལྟར་གདམས་པ་མེད་པ་ལ་རྗེས་སུ་གནས་པ་མེད་པ་གང་གིས་ཀྱང་ཅུང་ཞིག་ཐོབ་པ་མེད་ཅིང་ཞེས་པའི་དོན་ཏོ། །སངས་རྒྱས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སངས་རྒྱས་ཉིད་ནི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ ཉིད་དོ།།མིང་དུ་བཏགས་པ་ཙམ་སྟེ་དོན་གྱིས་སྟོང་པའི་མིང་ངོ་། །མངོན་པར་མ་གྲུབ་པ་མེད་པ་ནི་མིང་དུ་བཏགས་པ་ཉིད་པས་གྲུབ་ལ། འདིར་མངོན་པར་མ་གྲུབ་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་མིང་མ་གྲུབ་པས་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་རྣམས་ཐོབ་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་པའི་དོན་ཏོ། །དེ་བཞིན་ དུ་ཆོས་ལ་བདག་མེད་པའི་སྒོ་ནས་དང་།མིང་གི་སྒོ་ནས་ཐོབ་པ་བཀག་ནས། གང་ཟག་ལ་བདག་མེད་པའི་སྒོ་ནས་དགག་པ་གསུངས་པ་ནི། ཅི་ལྟར་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། ཤིན་ཏུ་མེད་པ་ནི་མཐའ་གཅིག་ཏུའོ། །མངོན་པར་མ་གྲུབ་པ་ནི་ཡང་དག་པ་མ་ཡིན་པའོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཞེས་པ་ལ་ སོགས་པ་སྟེ།དངོས་པོ་མེད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཅེས་པ་འདི་རྣམས་ནི་དངོས་མེད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ནི་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པའི་དོན་ཏོ། །གང་ཞིག་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པ་དང་བྲལ་བ་ལ་འཇུག་པ་མེད་པའམ། མ་སྐྱེས་པ་དེའི་གཟུགས་ཞེས་པ་ནས་ཇི་སྲིད་དུ་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཇི་ལྟར་ ཞེས་པའི་བར་ནི་ཡོད་པ་ཉིད་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་པའི་དོན་ཏོ།།གང་ཞིག་ཀུན་རྫོབ་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བ་འདི་རྣམས་ཀྱི་དངོས་པོ་མེད་པ་ཉིད་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་སྟོང་པ་ཉིད་དེ་ནི་མངོན་པར་འཇུག་པ་མེད་པ་སྐྱེ་བ་མེད་པའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དེ་དེ་ནི་དོན་དམ་པའོ། །དེ་མེད་ཅེས་པ་ནི་དབྱེར་མེད་པ་དགག་ལ། དེ་ཇི་སྙམ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པས་ནི་དབྱེ་བས་ཏེ། མངོན་པར་གྲུབ་པ་མེད་པའི་སྟོང་པ་ཉིད་ཙམ་པོའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ལ་མངོན་པར་མ་གྲུབ་པའི་སྟོང་པ་ཉིད་ཙམ་པོས་གདམས་པར་བགྱི་བའོ། །གང་དུ་ཡང་ཡོད་པ་མིན་ཞེས་པ་སྟེ། དོན་དམ་པའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ནི་ཐ་དད་པ་དང་ཐ་མི་དད་པ ལ་སོགས་པའི་སྒྲོ་བཏགས་པ་མ་ལུས་པ་དང་བྲལ་བའི་ངོ་བོའི་ཕྱིར་རོ།།གཞན་དུ་ཡང་མེད་ཅེས་པ་ནི་ཀུན་རྫོབ་དང་དོན་དམ་པ་དག་རོ་གཅིག་པའི་ཕྱིར་རོ།

以下是完整的中文直译：
以何法宣说为般若波罗蜜多。于何法宣说为遍智性所应获得。"无所教诫"即是其义，如是于无教诫中无有随住，以任何亦无所获得之义。"佛"即是佛性即是遍智性。
仅是名言假立，以义空之名。无有不成立即是以名言假立故成立，此中不成立菩萨之名不成立故，非获得诸遍智之义。
如是从法无我门及名字门遮遣获得后，从人无我门宣说遮遣即是"如何"等。极无即是一向。不成立即是非真实。"如是"等，无实体之自性即是此等，无实体之自性即是无自性义。
若离能取所取无有趣入或未生，从"其色"乃至"如何识"即是非有之义。若此等世俗缘起诸法之无实体性空性，即是无趣入、无生之真如，即是胜义。
"彼无"即是遮遣不可分，由"汝意云何"等即是以分别，以仅空性之不成立菩萨，以仅空性之不成立而教诫。"于何处亦无"即是，胜义谛真如离一切差别、无差别等戏论之自性故。"于他处亦无"即是世俗与胜义一味故。


 །དེ་ཉིད་ཀྱིས་ན་འཕགས་པས་ཀུན་རྫོབ་ལ། །རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བ་གང་། །དེ་ནི་སྟོང་པ་ཁོ་ནར་བཞེད། །དངོས་པོ་རང་དབང་མེད་ ཅེས་པའི།།སེང་གེའི་སྒྲ་ཁྱོད་དང་མཉམ་མེད། །ཅེས་པ་དང་། རང་དབང་མེད་པ་འདིར་ཡང་འཕགས་པས། གང་ཕྱིར་རྟེན་འབྱུང་མ་ཡིན་པའི། །ཆོས་འགའ་གང་དུ་ཡོད་མིན་པས། །དེ་ཕྱིར་སྟོང་པ་མ་ཡིན་པའི། །ཆོས་འགའ་གང་ན་ཡོད་པ་མིན། །མཁས་སོགས་རྣམས་ལ་མཁས་ མིན་གྱི།།འཇིག་རྟེན་པ་ཡིས་དེ་རྣམས་ལ། །རྟག་དང་མི་རྟག་རྟག་འགྱུར་ཡང་། །མཁས་པས་དོན་དུ་མཐོང་བ་མེད། །ཅེས་ཏེ། ཆོས་ཐམས་ཅད་ནི་ཕུང་པོ་ལ་སོགས་པའོ། །སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་ནི་ཐོབ་པར་བྱ་བའི་སྟོབས་དང་མི་འཇིགས་པ་ལ་སོགས་པའོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཆོས་ ནི་སྔོན་དུ་ཐོབ་པའི་ཡོན་ཏན་རྣམས་སོ།།གང་ཞིག་རིག་ཅེས་པ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའིའོ། །སེམས་དང་བར་མི་འགྱུར་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པའི་ཚིག་ལྔ་རྣམས་ཀྱིས་ནི་ཞི་གནས་ཀྱི་རྣམ་པ་ལྔ་གསུངས་པའོ། །ཕྱིར་ཕྱོགས་པར་མི་བྱེད་ཅེས་པའི་ཚིག་བཞི་པོ་འདི་དང་། ཞི་བར་བྱེད་ཉེ་བར་ཞི་བར་ བྱེད་ཅེས་པ་ནི་སེམས་པ་ལ་གཅིག་ཏུ་བྱས་ནས་མཉམ་པར་འཛིན་པར་བྱེད་ཅེས་པ་སྟེ།འདི་རྣམས་ཀྱིས་ནི་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་ལ་མཉམ་པར་གཞག་པའི་སེམས་ཕྱིས་ཉམས་པར་གྱུར་ནས་དངོས་པོ་ལ་ཆགས་པར་འགྱུར་བ་མ་ཡིན་པའོ། །འདིར་བཞིས་རྗེས་ལ་ཉམས་པར་བཀག་ནས་ཡིད་རྗེས་ལ་ཉམས་པར་ མི་འགྱུར་བའོ།།དེ་ལྟར་ཚིག་དྲུག་གིས་ནི་ཞི་གནས་ཀྱི་ཚིག་དགུ་གསུངས་པའོ། །སྐྲག་པར་མི་འགྱུར་ཞེས་པ་ལྷག་མཐོང་ལ་མི་སྔང་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་ཚིག་གཉིས་ཀྱིས་ནི་ཟུང་དུ་འབྲེལ་པའི་ལམ་གསུངས་པའོ། །དེ་ལྟར་ན་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་སྐྲག་པར་མི་འགྱུར་ཞེས་པ་ནི་ཞི་གནས་ཀྱི་ཆ་ལ། ཡང་དག་པར་རབ་ཏུ་ ཤེས་པས་ཀུན་ཏུ་སྐྲག་པར་མི་འགྱུར་བ་དང་།ཀུན་ཏུ་སྐྲག་པ་དང་ལྡན་པར་མི་འགྱུར་ཞེས་པ་ནི་ལྷག་མཐོང་གི་ཆའོ། །སྤྱོད་ཅེས་པ་ནི་བསྟན་པ་ལ་ལྷག་མ་ནི་བཤད་པའོ། །སྒོམ་པའོ་ཞེས་པ་ནི་ཞི་གནས་ཀྱིས་སོ། །ཉེ་བར་རྟོགས་པ་ནི་ལྷག་མཐོང་གིས་ཏེ། ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པའི་རྣམ་པས་ སོ།།ངེས་པར་སེམས་པ་ནི་ཉེ་བར་རྟོགས་པར་བྱས་ནས་མཁས་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཟུང་དུ་འབྲེལ་བའི་ལམ་གྱིས་སེམས་པར་བྱེད་པ་སྟེ། འདིའི་འཐད་པ་ནི་དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེས་པ་ནི་འདྲི་བ་ལ། གང་གི་ཚེ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་ནི་ལན་ནོ། །ཆོས་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་དོ། །ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་ པ་ལ་ཞེས་པ་ནི་མངོན་སུམ་དུ་གྱུར་པ་ལའོ།།ཉེ་བར་མི་རྟོག་ཅེས་པ་ནི་ཉེ་བར་མི་དམིགས་པའོ། །ཉེ་བར་མི་འཛིན་པ་ནི་རྣམ་པར་རྟོག་པར་མི་བྱེད་དེ། རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཕྱིར་རོ།

以下是完整的中文直译：
因此圣者对世俗说：凡是缘起生，即许为空性。"诸法无自性"此狮子吼，与汝无等。此中无自性，圣者亦说：以无非缘起，法于何处有，是故无非空，法于何处有。对诸智者等，非智世间人，于彼等诸法，常与无常转，智者实不见。
诸法即是蕴等。佛法即是所应获得之力、无畏等。菩萨法即是先前所获功德。"若了知"即是菩萨。"心不喜"等五句即说止的五相。"不退转"等四句，及"寂静""近寂"即是专注于心一境性而等持，此等即是于无自性等持之心后不退失而不贪著诸法。此中以四句遮止后退，意不退失。
如是以六句说止的九句。"不惊怖"即于胜观不畏等二句即说双运道。如是于三摩地不惊怖即是止分，由正遍知而不惊怖、不具惊怖即是胜观分。
"行"即是教示，余即是解说。"修"即是以止。近证即是以胜观，以无自性相。决定思维即是近证已，诸智者以双运道而作思维，此之道理即"何以故"是问，"若时"等即是答。法即是一切法。"于般若波罗蜜多"即是现证。"不分别"即是不缘取。不执著即是不作分别，因为无分别故。


 །ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་ཞེས་པས་ངོ་བོ་ཉིད་ལ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་རྣམས་བཀག་ནས་ཁྱད་པར་ལ་རྣམ་ པར་རྟོག་པ་དགག་པའི་ཕྱིར་གསུངས་པ་སྟེ།གཟུགས་སྐྱེ་བར་ཡང་དག་པར་རྗེས་སུ་མི་མཐོང་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། དོན་དམ་པར་ན་སྐྱེ་བ་ལ་མི་སྦྱོར་བས་ན་གང་དུ་འགག་པ་ཡང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་ནི་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ལ་མ་སྐྱེས་པ་དང་། མ་ འགགས་པ་དག་གི་དབྱེ་བ་མེད་པའི་དགག་བྱར་བྱ་བ་དང་།དབྱེ་བ་དགག་པའི་ཕྱིར་གསུངས་པ་ནི། དེ་ལྟར་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པའོ། །འོ་ན་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ལ་རང་བཞིན་མེད་པས་གཉིས་སུ་མེད་པའི་དངོས་པོ་མི་འཐད་ཅེ་ན། གསུངས་པ་ནི། གང་ཡང་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། གང་ དུ་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་ངོ་བོ་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་ཕུང་པོ་ལྔ་པོ་ནི་སྐྱེ་བར་བྱེད་ལ།དོན་དམ་པར་དངོས་པོ་མེད་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་སྐྱེ་བ་མེད་པ་དང་ཟད་པ་མེད་པ་དག་རོ་གཅིག་པས་གཉིས་སུ་མེད་དེ། གཉིས་སུ་ཞེས་པ་ནི་གཉིས་ཀྱི་དངོས་པོ་མེད་པའོ། །གཉིས་སུ་བྱར་མེད་པ་ནི་གཞན་དུ་རྣམ་པ་གཉིས་ ཀྱི་ངོ་བོ་དང་བྲལ་བ་ལ་བྱེད་པ་པོའི་ཚད་མ་མེད་ཅེས་པའོ་ཞེས་པ་ནི་གཞན་དག་གི་སྟེ།ཐོབ་པའི་ངེས་འབྱུང་ངོ་། །རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཀྱི་ངེས་པར་འབྱུང་བ་བསྟན་པར་འདོད་ནས་གསུངས་པ་ནི། དེ་བཞིན་དུ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། དེ་བཞིན་དུ་ནི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་ཅེས་ པ་དང་འབྲེལ་ལོ།།བྱ་བའི་ཁྱད་པར་ལས་འདིའི་དོན་ནི་སྔ་མ་བཞིན་ནོ། །དེས་ན་ཞེས་པ་ནི་གང་གིས་གཉིས་སུ་མེད་པར་འདི་རྣམས་བགྲང་བར་བྱས་པའི་རྒྱུ་མཚན་དེས་ནའོ། །དེའི་སྐྱོན་གསུངས་པ་ནི། གལ་ཏེ་ཡང་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། དཀའ་བའི་ལས་ཀྱིས་སྤྱོད་པ་པོས་སྤྱོད་པ་གང་དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ སྤྱོད་པར་འགྱུར་བ་ནི་སྦྱོར་བའི་བརྩོན་འགྲུས་ཀྱིས་སོ།།ཆུང་ངུའི་དོན་ལའོ། །དཀའ་བ་ནི་ལག་པ་དང་རྐང་པ་དང་མགོ་དང་ལུས་གཏོང་བ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱིའོ། །དེ་དག་ཉམས་སུ་མྱོང་བར་བྱེད་པའི་ཅིའི་ཕྱིར་སྤྲོ་བ་ནི་གོ་ཆའི་བརྩོན་འགྲུས་ཀྱིས་སོ། །དེ་ལ་སྤྱོད་པ་མེད་ཅིང་དམིགས་པ་མེད་ཅེས་པ་ ནི་རྒོལ་བ་ལ།དེ་སྐད་ཅེས། དཀའ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་རབ་འབྱོར་གྱི་ལན་ནོ། །དེ་ལ་ཐོག་མ་འདིས་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་ནི་ཁས་བླངས་པས་སོ། །ཅི་ལྟར་མི་འདོད་པར་འགྱུར་ཏེ། དོན་དམ་པར་ནི་སྤྱོད་པར་བྱེད་པ་མི་འཐད་ལ། ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ནི་དཀའ་བའི་འདུ་ཤེས་ཀྱིས་དཀའ་བའི་ སྤྱོད་པ་ཡིད་ལ་གཅགས་པ་ནི་རྫོགས་སངས་རྒྱས་ལས་རྣམ་པར་ལྡོག་པར་འགྱུར་བས་སོ།།ཡང་མི་འགྱུར་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པའི་ལན་གཉིས་པ་ནི་མི་འགྱུར་བ་ནི་རྫོགས་པར་མི་འགྱུར་བའོ།

以下是完整的中文直译：
"于般若波罗蜜多"遮遣自性分别后，为遮遣差别分别而说：不见色生等。胜义中不系于生，故亦无灭。如是等即于色等无生无灭诸差别之所破及遮遣差别故说"如是"等。
若问：色等无自性故，不二事不应理耶？答曰："若"等，于世俗性色等五蕴生起，胜义中无事相之无生无灭一味故不二。"二"即无二事。"不可分二"即离二相而无能作量。此是他人所说，即所得出离。
欲说一切相智出离故说："如是世尊"等。"如是"即与"一切相"相连。由作业差别，此义如前。"是故"即由何因说此等不二之理由。
说其过失："若复"等，以难行而行者，何故行即由加行精进。于小义。难即舍手足头身等。何故欢喜领受彼等即由铠甲精进。"于此无行无缘"是诘难，"如是难行"等是罗汉答。"此初"等是承许。
云何不欲？胜义中行者不应理，世俗中以难行想执著难行即背离圆满佛果故。"复不"等第二答，不即不圆满。


 །འོན་ཀྱང་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པའི་ལན་གསུམ་པ་ནི། སྡུག་བསྔལ་ཐམས་ཅད་ཅེས་པ་ནི་ཟག་པ་དང་བཅས་པ་ ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཕུང་པོ་ལྔ་པོ་དེ་རྣམས་ཐམས་ཅད་ལས་གྲོལ་བར་བྱ་བའོ།།ཐམས་ཅད་ནས་ནི་ཁམས་དང་གྲོལ་བ་དང་གང་ཞིག་གཞན་ལ་སོགས་པའི་དབྱེ་བས་སོ། །ཐམས་ཅད་ནི་ཇི་ལྟར་གྱུར་པའི་སྡུག་བསྔལ་གསུམ་པོ་རྣམས་ཀྱིས་སོ། །རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་ནི་དམིགས་པ་རྣམས་ཐམས་ཅད་ ཀྱིས་སོ།།ཐམས་ཅད་ནི་ལྷག་མ་མ་ལུས་པར་སྒྲོལ་བར་བྱ་བའོ། །སྡུག་བསྔལ་གྱི་ཕུང་པོ་ནི་སྡུག་བསྔལ་གྱི་ཚོགས་ཏེ། སེམས་ལ་སོ་སོར་རབ་ཏུ་སྐྱོན་ཏེ། ཁོང་ཁྲོ་བའོ། །གཞན་ཡང་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པའི་ལན་བཞི་པ་ནི་ཐམས་ཅད་ནས་ནི་བདག་དང་སེམས་ཅན་དང་སྲོག་དང་གསོ་བ་དང་སྐྱེས་ བུ་ལ་སོགས་པའི་དབྱེ་བས་སམ།མངོན་སུམ་ལ་སོགས་པའི་ཚད་མས་སོ། །ཐམས་ཅད་ནི་ཇི་ལྟར་གྱུར་པའི་སྣང་བ་དང་མི་སྣང་བ་ཕྱེ་བའི་ཁྱབ་པ་དང་ཅིག་ཤོས་གཉིས་ཀྱི་ངོ་བོའོ། །རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་ནི་ཕུང་པོ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ལས་ཐ་དད་ཀྱིས་ཇི་ལྟར་ཐ་མི་དད་པས་སོ། །ཐམས་ ཅད་ནི་ཇི་ལྟར་གྱུར་པའི་སོ་སོའི་སྡེ་ཚན་སོ་སོ་བ་དང་བསྡུས་པ་དེ་རྣམས་ལ།བྱེད་པ་པོ་ལ་སོགས་པའམ་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་དེ་ལྟར་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཐམས་ཅད་ཀྱིས་ནི་ཕུང་པོ་དང་ཁམས་ལ་སོགས་པའི་སྡེ་ཚན་གྱི་དབྱེ་བས་སམ་རང་གི་མཚན་ཉིད་ལ་སོགས་པས་སོ། །ཐམས་ཅད་ནི་ ཆ་ཤས་ཐམས་ཅད་ལས་ཇི་ལྟར་གྱུར་པའི་སྡེ་ཚན་རྣམས་ཀྱི་ཆ་ཤས་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པའི་ཕྱིར་རམ།ཕྱི་རོལ་དང་ནང་གི་བདག་ཉིད་ཅན་ནོ། །ཡང་ཐམས་ཅད་ནི་ཇི་ལྟར་གྱུར་པའི་སྡེ་ཚན་ལ་སོགས་པ་དེ་ཐམས་ཅད་ཅེས་པའི་དོན་ཏོ། །རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་ནི་དབྱེ་བ་དེ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་བདག་ཉིད་གང་ མ་ལུས་པ་བསྡུས་པ་དེ་རྣམས་ཐམས་ཅད་ལ་ཞེས་པའི་དོན་ཏོ།།དེ་ཉིད་ལ་དཀའ་བ་སྤྱོད་པ་ཅན་གྱི་སྤྱོད་པ་མེད་པར་ཐལ་བར་འགྱུར་བ་ལ་ལན་རྣམ་པ་བཞི་གསུངས་པ་སྟེ། བཞི་ཀས་ཀྱང་དེ་ལྟར་གསལ་བར་བྱ་བ་ནི་དགའ་བ་སྤྱོད་པ་པོ་ཡང་སྐྱེ་བ་མེད་པའི་དེ་ལྟ་བུའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ལ། དེ་ལྟར་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ དུ་མཐོང་བ་ཉིད་ཀྱིས་དེ་ལྟར་སྤྱོད་པར་བྱ་བའོ།།གང་དུ་ནི་འདི་ནུས་པར་གྱུར་ན་འབྲས་བུ་ཆེན་པོར་འགྱུར་ཞེས་པའོ། །རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་བཀག་ཅིང་བཅོམ་པའི་ཕྱིར་གནས་བརྟན་ནོ། །གང་ཡང་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་ནས་བརྩམས་པའི་སྒྲ་ནི་ དེ་ལྟར་སྔ་ནས་བཤད་དོ།།འདིར་ནི་ཐམས་ཅད་ཤེས་པ་ཉིད་དང་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དང་སངས་རྒྱས་ཀྱང་ངོ་ཞེས་པའི་དོན་ཏོ། །ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་ཆོས་རྣམས་ནི་སངས་རྒྱས་སུ་བྱེད་པ་པོའི་ཆོས་རྣམས་སོ། །སྐྱེ་བ་མེད་པ་ནི་འཕགས་པའི་ལམ་མོ། །སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་དང་སྐྱེ་བོའི་ཆོས་ རྣམས་ནི་འདོད་ཆགས་པའོ།

以下是完整的中文直译：
"然而"等第三答：一切苦即有漏一切五蕴，应从彼等一切解脱。"一切"即由界及解脱与其他等差别。"一切"即如是三苦。"一切相"即一切所缘。"一切"即无余解脱。苦蕴即苦聚，于心各别过患，即嗔恚。
"复次"等第四答："一切"即由我、有情、命、养育、士夫等差别，或由现量等量。"一切"即如是显现与不显现分别遍及与另一二者之体性。"一切相"即由蕴等差别如何无差别。"一切"即如是各别品类分别与总摄彼等，于作者等或自性中如是一切法非有。"一切"即由蕴界等品类差别或自相等。"一切"即由一切分如是品类诸分圆满故，或外内自性。又"一切"即如是品类等一切之义。"一切相"即彼一切差别体性所摄无余一切之义。
于彼难行者无行成过失，说四种答，四者皆如是显示：乐行者亦于无生如是真实中，如是以见真实故如是当行。若于此能，则成大果。于一切相遮遣一切法分别故安住。
从"复次具寿"等声，如是前已说。此即一切智性、一切相智性及佛亦尔之义。一切智法即成佛诸法。无生即圣道。凡夫及凡夫法即贪著。


།དེ་ཐོབ་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་འགག་པའི་དོན་དུ་གསུངས་པ་ནི། དེ་སྐད་ཅེས་སྨྲས་པ་དང་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་ནས་ཇི་སྲིད་དུ་ཤིན་ཏུ་སྤོང་བས་སམ་ཞེས་པའི་བར་དུའོ། །ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཅེས་པ་ནི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དོ། ། རྗེས་སུ་ཐོབ་ཅེས་པ་ནི་གདོད་ནས་དེ་དེ་ལྟར་དེ་ཐམས་ཅད་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་རང་བཞིན་གྱི་ཕྱིར་ལ། ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱང་མ་སྐྱེས་པའི་ངོ་བོའི་རང་བཞིན་ཉིད་དུ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་རྣམ་པར་དག་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་སྐད་ཅེས་པ་ལ་སོགས་པ་ནི་ལན་ཏེ། ཆོས་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔར་བརྗོད་པའིའོ། །ཐོབ་པ་ནི་ཐོབ་པར་བྱེད པ་པོ་ཉིད་དེ།སྦྱོར་བའི་གནས་སྐབས་སུའོ། །ཐོབ་པ་ཡང་མེད་ཅིང་མངོན་པར་རྟོགས་པ་མེད་པའི་རྟོག་པ་ནི་དངོས་གཞིའི་གནས་སྐབས་སུ་སྟེ། འདིར་མི་འདོད་པ་ནི་མི་རིགས་པས་ཐོབ་པར་ཐལ་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །རིགས་པ་ཡང་གསུངས་པ་ནི། ཡང་མེད་ཅེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། ཆོས་ཀྱིས་ཞེས་པ་ནི་ཐོབ་པ་པོས་ཏེ། ཐོབ་པ་དང་ཐོབ་བྱའི་མཚན་ཉིད་གཉི་ག་དག་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །རབ་འབྱོར་གྱིས་གཞན་ཡང་སྐྱེ་བའི་ཕྱོགས་ཀྱིས་འཐད་པ་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་གསུངས་པ་ནི། ཅི་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། མ་སྐྱེས་པའི་ཕྱིར་སྐྱེ་བ་ཉིད་དུ་འགྱུར་བའམ་མ་སྐྱེས་པ་ཉིད་ཅེས པའི་གཞན་དུ་ཇི་ལྟར་ཐེ་ཚོམ་གཉིས་སྐྱེ་བ་ལ་དང་པོ་ན་ནི་འགལ་ཏེ།མ་སྐྱེས་པ་ནི་མེད་པ་ཉིད་དོ། །དེ་ནི་ཇི་ལྟར་ཡོད་པར་བྱེད་དེ། དེ་ལྟར་ཡང་གསུངས་པ། ཚངས་པ་གང་ཞིག་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བ་ལས་རྣམ་པར་མ་གྲོལ་བའི་ཆོས་ནི་རྡུལ་ཕྲ་མོ་ཙམ་ཡང་སྐྱེ་བ་ཡང་དག་པར་རྗེས་སུ་མི་མཐོང་ཞེས་ ཏེ།དེའི་ཕྱིར་ན་གཉི་ག་ཡང་མ་སྐྱེས་པར་གསུངས་པས་ཐོབ་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དགག་པས་སོ། །དེ་གང་དུ་འབད་པ་མེད་པར་ཐོབ་པ་སྟེ། ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ནི་སྐྱེ་སྟེ་མི་གཡོ་བ་ལ་སོགས་པའི་ས་རྣམས་ལ་ཡང་འབད་པ་མེད་པར་འཇུག་པ་ཡེ་ཤེས་སོ།

以下是完整的中文直译：
为遮止彼获得之分别而说：从"作是说已"等乃至"乃至极断"。"一切智性"即一切相智性。"随得"即本来彼等一切皆为法界自性故，法界亦以无生体性自性于一切相清净故。
"作是说"等是答：法即菩萨所说。获得即能得者，即加行位时。无所得亦无现证之分别即正行位时，此中若不许则不应理，以成得过失故。
又说正理："复无"等，"由法"即能得者，以得与所得二相皆无自性故。
由生品离理故，须菩提复说："云何"等，以未生故成生性，或未生性，如何于他生二疑？初则相违，未生即无性。彼如何成有？如是亦说："梵天，若于缘起未解脱之法，乃至微尘许亦不见真实生。"是故说二者皆未生，以遮遣得之分别故。
彼于何处无勤而得？世俗中则生，于不动等地中亦无勤入智。


 །གང་གི་ཕྱིར་ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་ནི་དོན་ དམ་པར་ནི་སྐྱེ་བ་མེད་པར་སྟོང་པ་ཉིད་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་དེ་བཞིན་ཉིད་ཡང་དག་པའི་མཐའ་འཇིག་རྟེན་ཞེས་པས་ནི་ངོ་བོ་ཉིད་ངོ་བོ་ཉིད་ཅེས་པ་ནི་གང་གི་གང་བདག་ཉིད་ཀྱི་ངོ་བོ་སྟེ་མེའི་ཚ་བ་བཞིན་དེའི་དེ་ལ་ངོ་བོ་ཉིད་ཅེས་བརྗོད་ལ།གང་བཅོས་མ་དེ་ནི་དེའི་བདག་ཉིད་མིན་ཏེ། དཔེར་ན་ཆུའི་ཚ་བ་ བཞིན་ཏེ།དེ་ལྟར་འདིར་ཆོས་ཐམས་ཅད་ངོ་བོ་ཉིད་ཡོད་པ་མིན་ལ་མེད་པ་ཡང་ཅུང་ཟད་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། གང་ཡང་འཕགས་པས། སྟོང་པ་ཉིད་དུ་མི་བརྗོད་ཅིང་། །མི་སྟོང་ཞེས་ཀྱང་འགྱུར་བ་མིན། །གཉིས་དང་གཉིས་མིན་ཞེས་བྱ་བར། །བཏགས་པས་དོན་ནི་བརྗོད་པར་བྱ། ། ཞེས་པ་ལ་སོགས་པའི་ཚིག་རྣམས་ཀྱིས་རྗོད་པར་བྱེད་པ་སྟེ། བདེན་པའི་ངོ་བོ་ནི་བཅོས་མ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། གང་དུ་འཕགས་པས། བཅོས་མིན་ངོ་བོ་ཉིད་ལ་ནི། །གཞན་ལ་ལྟོས་པ་ཡོད་མ་ཡིན། །ཞེས་ལ། དེ་ཡང་མ་སྐྱེས་པ་སྟེ། རང་བཞིན་གྱིས་འོད་གསལ་བའི་ཕྱིར་དང་། ཐོག མ་དང་ཐ་མ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཐོབ་པར་བྱ་བ་ཡང་མེད་ལ་ཐོབ་པ་ཡང་མེད་པ་སྟེ།མ་འདྲེས་པར་བལྟ་བར་བྱ་སྟེ། གང་དེ་ལྟར་མཐོང་བ་དེ་ཉིད་ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་བདེན་པ་ཉིད་ཀྱིས་སྒྲོ་བཏགས་པ་རྣམས་ཐམས་ཅད་རྗེས་སུ་ཉེ་བར་མི་དམིགས་པ་སྟེ་དེ་ཉིད་ཡང་དག་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ ཉིད་དེ།དེས་ཕུང་པོ་ལྔ་ལ་བདེན་པར་མངོན་པར་ཞེན་པ་ཟད་པར་བྱེད་ཅིང་དེའི་མངོན་པར་ཞེན་པ་མེད་པའི་རྒྱུ་ཅན་དེས་སྒྲིབ་པ་ཐམས་ཅད་ཀུན་ཏུ་འཛིན་པ་ཅན་གྱི་གནས་ཀྱི་ཕུང་པོ་ལྔ་པོ་རྣམས་ཟད་པར་འགྱུར་ཏེ། སྔོན་གྱི་རླུང་དུ་གྱུར་པ་རྣམས་འགག་པའི་ཕྱིར་དང་། རྒྱུ་མེད་པས་དེ་དང་འདྲ་བ་ རྣམས་ཀྱི་ཕྱི་མ་རྣམས་མི་སྐྱེ་བའི་ཕྱིར་རོ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དེ་རང་བཞིན་གྱིས་འོད་གསལ་བའི་ཀུན་རྫོབ་དང་དོན་དམ་པར་རོ་གཅིག་པའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཀྱི་བདག་ཉིད་ཡིན་ཡང་གློ་བུར་བའི་སྒྲིབ་པའི་དྲི་མ་རྣམས་ཀྱིས་དྲི་མ་ཅན་དུ་བྱས་པ་དེའི་དེ་རྣམས་ཟད་པ་སྟེ།དེ་ཟད་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ དག་པ་སྔ་ན་མེད་པའི་ཕྱིར་ན་ཐོབ་པའོ།།འཁྲུལ་པ་ཐམས་ཅད་ལོག་པ་ལས་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་སྐྱེས་པའི་ཤིན་ཏུ་རྣམ་པར་དག་པའི་ཕུང་པོ་ལྔ་པོ་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཀྱང་སྔ་མ་མེད་པའི་ཕྱིར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་ཐོབ་པ་སྟེ། དེའི་རྣམ་པར་དག་པ་ ཡང་དག་པར་རིག་པ་དེ་ཉིད་ཀྱིས་ཐོབ་པ་དང་མངོན་པར་རྟོགས་པ་ཡང་དག་པར་སྐྱེ་བར་འགྱུར་ཞེས་པ་ནི་གྲུབ་པའི་མཐའོ།

以下是完整的中文直译：
由于一切诸法胜义中无生、空性、无自性、法界、真如、实际、世间，所谓"自性之自性"即某法之本性，如火之热性，彼之彼即称为自性。若是造作则非彼之本性，如水之热性。如是此中一切法非有自性亦非稍有无性故。
如圣者所说："不说为空性，亦不成不空，二与非二等，假名而诠义。"等诸句所诠，真实自性非造作故。如圣者所说："无造作自性，不待于他故。"彼亦未生，以自性光明故，无始无终故，无所得亦无能得，应观无杂。
若如是见者，即于一切诸法之真实所有增益皆不得，即是真实般若波罗蜜多。彼能尽除五蕴实执，以彼无执著为因，能尽一切障碍执持之所依五蕴。以前世所成风灭故，无因故，彼等相似后世不生故。
菩萨虽为自性光明世俗胜义一味菩提心本性，然为暂时障垢所染，彼等灭尽，以彼灭尽相之清净前所未有故而得。
从一切迷乱转依而世俗中所生极清净五蕴、空性智慧相之一切种智，以前所未有故菩萨获得。以彼清净正智获得及现证正生，此为究竟。


།དེ་ལ་འདི་ནི་གློ་བུར་གྱི་སྒྲིབ་པ་རྣམ་པར་དག་པའི་གནས་བརྟན་དག་ཏུ་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ། ཀུན་རྫོབ་དང་དོན་དམ་པ་ལ་གནས་ནས་སྐྱེས་པ་དང་མ་སྐྱེས་པའི་རྣམ་པར་གཞག་པ་ དེ་རྣམས་ཐོབ་པ་ལས་འདི་སླར་དྲིལ་དེ་ལ་དགོངས་ནས་གསུངས་པ་ནི།སྐྱེས་པ་ཉིད་ཅེས་པ་ལ་སོགས་པ་ནི། སྐྱེས་པ་ཞེས་པ་ནི་སྐྱེ་བའི་རྒྱུ་དང་རྐྱེན་ལ་རག་ལས་པའི་ཆོས་ལ་མི་སྤོབས་ཞེས་པ་ནི་སྐྱེས་པ་དང་མ་སྐྱེས་པ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དུ་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། ཆོས་ཐམས་ཅད་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་དམིགས་པའི་སེམས་ཀྱི་རྒྱུད་གང་དེ་ཁོ་ནས་འཁྲུལ་པ་རྣམས་ཐམས་ཅད་ལས་ལྡོག་ཅིང་དེ་དག་ལ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་སྐྱེ་བོ་ཞེས་པ་ལ་དགོངས་པའོ། །བརྗོད་པའི་རྣམ་པ་དང་རྟོག་པ་དགག་པ་གསུངས་པ་ནི་མ་སྐྱེས་པས་ཀྱང་ཞེས་པས་ཏེ། ། མ་སྐྱེས་པ་ནི་ཚད་མས་གྲུབ་པར་འདོད་པའི་ཕྱིར་དེ་སྐད་ཅེས་བརྗོད་པའོ། །དེ་ཡང་མེད་ཅེས་པ་ནི་འབད་པས་འདྲི་བའི་བརྗོད་པ་རྣམས་དང་ཡིད་དང་སྒྲས་སྤོབས་ཤིང་བརྗོད་པའི་བརྗོད་པར་བྱ་བའོ། །ཤིན་ཏུ་ནི་དངོས་པོ་དང་དངོས་པོ་མེད་པའི་མཐའ་དང་བྲལ་བ་དང་སྤོབས་པ་དང་བརྗོད་པ དང་བཅས་པའི་བློ་གསུམ་པོ་འདིར་མ་སྐྱེས་པ་སྟེ།དེ་ལྟར་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཀྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་དེ་ལྟ་བུ་ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་དེ་ལ་སྣང་བར་བྱེད་ཅེས་པ་ལ་དགོངས་པའོ། །དེ་རྣམས་བཤད་པས་ནི་སྤྲོས་པ་མེད་པའི་དོན་དམ་པའི་རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་ ཕྱིར་མ་སྐྱེས་པ་ལ་དོན་དམ་པ་ཞེས་བརྗོད་དོ།།མངོན་པར་རྟོགས་པའི་དུས་སུ་ནི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཐམས་ཅད་ལས་གྲོལ་བ་གཟུང་བར་བྱར་མེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་སྐྱེ་བ་མེད་པའི་གཟུང་བར་བྱ་བ་ལ་སྤོབས་པ་སྟེ། འཛིན་པ་མེད་པ་ཉིད་ནི་འཛིན་པའི་སྤོབས་པ་སྟེ། རྣམ་པར་རྟོག་པ་མེད་པས་ སོ།།ཇི་ལྟར་དེའི་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་ཀྱང་དེའི་ངོ་བོ་ཉིད་ལ་སྤོབས་པ་ཞེས་པས་ཉེ་བར་བསྡུ་བ་གསུངས་པ་ནི། དེ་ཁོ་ན་བཞིན་ཞེས་པ་སྟེ། ཇི་ལྟར་མཐོང་བ་སྤོང་བ་ལ་སྒྲིབ་པར་མི་ནུས་པའི་ཕྱིར་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ནི་གང་དང་གང་ཞེས་པ་མ་བརྟགས་ན་ཉམས་དགའ་བ་ཉིད་ཀྱིས་སྤོབས་ཞེས་པ་སྟེ། རྣམ་ པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཀྱི་ངེས་པར་འབྱུང་བའོ།།ལམ་གྱི་ངེས་པར་འབྱུང་བའི་གོ་སྐབས་རྣམས་ཀྱི་བྱེད་པ་ནི། དེ་སྐད་ཅེས་སྨྲས་པ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། གང་དང་གང་ཞེས་པ་ནི་གང་དང་གང་གི་གནས་ཉིད་ལའོ། །འབྱུང་བ་ཞེས་པ་ནི་མཐོང་བའོ། །མི་གཡོ་བ་ནི་ཐེ་ཚོམ་དང་མི་ ཤེས་པ་དག་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ།།འགལ་བར་མི་བྱེད་པ་ནི་ཕྱིན་ཅི་ལོག་པར་མི་བྱེད་དེ། ལོག་པའི་ཤེས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་རྣམས་ཀྱི་ཞེས་པ་ནི་ལམ་གྱི་ངེས་པར་འབྱུང་བའོ། །མི་གནས་པ་ནི་མངོན་པར་ཞེན་པ་ལ་ཆོས་ནི་གང་དེ་དེ་ལྟར་བཤད་པ་རྣམས་སོ།

以下是完整的中文直译：
此处应说明暂时障碍清净的稳固，安住于世俗谛和胜义谛而建立生与无生的安立，获得彼等后，此处再总结而作如是宣说。
所谓"已生"等，"已生"即依赖生起因缘之法而不能胜解，已生与未生真实中无自性故。缘一切法空性之心相续，唯由彼能转除一切迷乱，于彼等生起一切种智，此为密意。
宣说遮遣言说相及分别，即"以未生"等。未生是欲以量成立故而如是说。"彼亦无"即勤问之言说及意识与声音的胜解与所诠。"极"即离有无二边，胜解、言说及心三者于此未生。如是以一切种智无分别性，令如是一切法于彼显现，此为密意。
由彼等解说，以无戏论胜义随顺故，说未生为胜义。现证时，解脱一切分别，以无所取故于无生所取而胜解，无能取性即能取胜解，以无分别故。
如何虽无彼自性而于彼自性胜解，总结而说："如是"等。以不能障碍见所断故，世俗中任何未经观察悦意者即胜解，此为一切种智之出离。
道之出离诸机会作用，即"如是所说"等。"任何"即于任何处所。"出现"即见。"不动"即无疑惑与无明故。"不相违"即不颠倒，以无错误知见故。"此等之"即道之出离。"不住"即于执著，法即如是所说诸法。


 །མི་གཡོ་ ཞེས་པ་འདིའི་རྒྱས་པར་བཤད་པ་ནི་གང་ལ་ཡང་གནས་པ་མེད་པ་དང་སྤྲོས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་ན་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་པོ་འདི་རྣམས་ཀྱི་ནང་ན་ཇི་ལྟར་ན་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་མི་འདའ་ཞེས་པ་ནི་ཉམས་པར་མི་འགྱུར་བ་སྟེ།མི་ཤེས་པ་དང་ཐེ་ཚོམ་དག་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་ཞེས་ པ་ནི་བཤད་མ་ཐག་པའོ།།འདི་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཉིད་ལས་གཞན་མ་ཡིན་ནོ། །ཐེག་པ་ཐམས་ཅད་པ་ནི་ཐེག་པ་གསུམ་གྱི་ཐུན་མོང་བའོ། །དེ་ལྟ་ན་ནི་གང་དང་ངོ་། །དེ་ཉིད་དེའི་ཕྱིར་རོ། །ཞུམ་པར་མི་འགྱུར་བ་ནི་སྒྱིད་ལུག་པས་སོ། །ནེམ་ནུར་དུ་མི་འགྱུར་བ་ཉིད་ནི་ཐེ་ཚོམ་ གྱིས་སོ།།ཅི་འདིར་གཞན་ཞེས་པ་ནི་ལམ་གྱི་བར་དུ་གཅོད་པ་འདོད་པས་སོ། །རྨོངས་པར་མི་འགྱུར་བ་ནི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་མ་ཤེས་པའི་ངོ་བོས་བསྒྲུབ་པ་མིན་པའོ། །གཞན་དུ་མི་འགྱུར་བ་ནི་ཁ་ཕྱིར་ཕྱོགས་པར་འགྱུར་བ་འམ། ལོག་པའི་ཤེས་པས་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་སྒྲུབ་པའི་མཚན་ཉིད་ ཅན་ནོ།།གནས་པ་ནི་ལམ་གྱི་ངོ་བོས་སོ། །ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ཞེས་པ་ནི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མེད་པའི་ཡིད་ཀྱི་ལམ་གྱི་བདག་ཉིད་ཀྱིས་མཉམ་པར་གཞག་པའི་གནས་སྐབས་རྣམས་ལའོ། །ཅི་ལྟར་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། རྟོག་པ་པོས་ཡིད་ལ་བྱེད་པར་འདོད་པའི་འདྲི་བ་ནི་ཡིད་ལ་མི་བྱེད་པ་ དང་།གནས་པ་དག་ལྷན་ཅིག་མི་གནས་པར་འགལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །མི་འགལ་ན་ནི་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་གནས་པར་ཐལ་བར་འགྱུར་རོ། །ལེགས་སོ་ལེགས་སོ་ཞེས་པ་ནི་རྒོལ་བ་རྒྱ་ཆེན་པོར་བྱས་པའི་ཕྱིར་རོ། །འོན་ཀྱང་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་ནི་ལན་ནོ། ། དོན་དུ་གཉེར་བར་བྱ་བས་དོན་ཏེ། དེ་ཉིད་ནི་བདག་གིས་བསྟན་པ་ཉིད་ལ་ཀླན་ཀ་ཚོལ་བའི་བསམ་པས་བསྟན་པའོ། །ཡང་དག་པའི་གནས་མངོན་པར་བརྗོད་པས་ཞེས་པ་ནི་རྣམ་པར་རྟོག་པས་ཡིད་ལ་བྱས་པ་ནི་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ལ་ཀུན་ཏུ་གནས་པ་ལས་ཡང་དག་པའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཤེས་རབ ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་གནས་པ་ནི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་མཐའ་དང་བྲལ་བ་སྟེ།དེ་ལ་ནི་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ཉིད་ཡིད་ལ་བྱེད་པར་འདོད་ཀྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པས་ནི་མ་ཡིན་ནོ།

以下是完整的中文直译：
此"不动"的广释为：于任何处皆无住著且无戏论故，于此六波罗蜜中，如何于般若波罗蜜不违越，即不退失，因无无明与疑惑故。"此"即刚说之义。此即不异于一切法性。一切乘即三乘共同。如是则与何？即彼故。不怯懦即不懈怠。不犹豫即无疑惑。
此中"何他"即欲作道之间断。不愚痴即非以不知真实性之体性而修。不变异即不转向外或以邪知颠倒修习为相。安住即以道之体性。"作意"即于无分别意之道自性等持诸状态。
"如何"等，思维者欲作意之问难，即不作意与安住二者不能同时，相违故。若不相违，则应成一切众生皆住于般若波罗蜜。"善哉善哉"即因作广大诘问故。"然而"等为答复。所求义即以寻求过失之心而说我所说法。
"宣说真实处"即以分别作意是住于颠倒，而住于般若波罗蜜真实性即离边际分别作意，于彼即许作意本身为作意，而非以分别。


 །དེས་ཡང་དག་པའི་ཚིག་མངོན་པར་བརྗོད་པར་ཐལ་བར་འགྱུར་བ་ལས་ བཟློག་པ་ལས་བསམས་ནས་མི་འདོད་པ་མེད་པས་རྒོལ་ཞིང་།མི་འདོད་པར་བརྗོད་པའི་ཀླན་ཀ་ལ་རིགས་པས་བསྟན་པར་འདོད་ནས་རང་ཉིད་ཀྱིས་སླར་དྲི་བ་ནི་དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེས་པ་སྟེ། དེ་གང་དུ་ཡང་དག་པའི་གནས་ཏེ། སེམས་ཅན་རྣམས་ནི་ཕུང་པོ་ལྔའི་བདག་ཉིད་ཅན་དེ་ངོ་བོ་ཉིད་ མེད་པ་ཉིད་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་ཇི་ལྟར་སེམས་ཅན་རྣམས་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་ཉིད་དེ།དེ་ལྟར་དེ་དང་ཐ་དད་པ་མ་ཡིན་པའི་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ཡང་ངོ་། །སེམས་ཅན་མི་བདེན་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་ན་སེམས་ཅན་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་སྟེ། དེ་ཁོ་ནར་སྐྱེ་བ་ལ་སོགས་པས་དབེན་པའོ། ། སེམས་པ་ལས་ཤིན་ཏུ་འདས་པའི་ཕྱིར་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པའོ། །མངོན་པར་བྱང་མ་ཆུབ་པ་ཉིད་ནི་ཡང་དག་པའི་ཤེས་པའི་ཡུལ་མ་ཡིན་པ་ཉིད་དང་། ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་མ་ཡིན་པ་ཉིད་དང་། ལོག་པའི་དངོས་པོ་ཉིད་དང་སྒྲ་དོན་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །མངོན་པར་རྫོགས་པར་བྱང་མ་ཆུབ པ་ནི་ཡང་དག་པའི་ཤེས་པ་འདིས་ཞེས་པ་སྟེ།ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་མངོན་པར་རྫོགས་པར་བྱང་མ་ཆུབ་པ་ཉིད་དེ། ཚིག་དྲུག་པོ་འདི་རྣམས་ནི་གོ་རིམས་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་ངེས་པར་འབྱེད་པའི་ཆ་དང་མཐུན་པ་རྣམ་པ་བཞི་དང་། མཐོང་བ་དང་བསྒོམ་པའི་གནས་སྐབས་སུ་སྦྱར་བར་བྱའོ། ། འདིས་ཞེས་པ་ནི་ཇི་སྐད་དུ་བཤད་པས་སོ། །དེ་ལྟ་བུའི་ངོ་བོས་ནི་ཡང་དག་པའི་དོན་སོ་སོར་རྟོགས་པ་ཅན་གྱིས་ཏེ། ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པའི་ཕྱིར་འཇུག་པའི་ཕྱིར་འདོད་པའོ། །ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་བདག་ཉིད་ཀྱིས་གནས་པ་ནི་ཞི་གནས་ཀྱི་ངོ་བོའི་ལམ་གྱིས་ངེས་པར་འབྱུང་བའི་མཚན ཉིད་ཀྱིས་ཏེ།འདི་ནི་ལེའུའི་དོན་རྫོགས་པའོ། །རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཀྱིས་སྤྱོད་པ་སྤྱད་པ་ནི་སེམས་བསྐྱེད་པ་ལ་སོགས་པའི་དོན་བཅུ་ལ་དེ་གསལ་བར་བྱེད་པས་ལེའུ་སྟེ་དེའི་ལེའུའོ། །འཕགས་པ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་བརྒྱད་སྟོང་པའི་འགྲེལ་པ་པཎྜི་ཏ་ཆེན་པོ་འཇིགས་མེད་ འབྱུང་གནས་སྦས་པས་མཛད་པའི་གནད་ཀྱི་ཟླ་བའི་འོད་ལས་ལེའུ་དང་པོའོ།

以下是完整的中文直译：
由此将成立宣说真实语之过失，为避免此过，思维无不欲而诘问，欲以理证显示不欲所说之诘难，故自复问"何以故"。彼于何处为真实处：众生以五蕴为体性，其无自性之体性即空性，如是众生无自性，如是与彼无别之作意亦然。众生以不真实体性故，众生无自性，即于真实中离生等。
因超越思维故不可思议。未现证即非真实智慧境界，非如实，是颠倒事物及声义故。未现证圆满菩提即"以此真实智慧"，即如实未现证圆满菩提。此六语依次配于四顺决择分、见道与修道位。"以此"即如前所说。以如是体性即具真实义别解，因无颠倒而趣入故欲求。
以般若波罗蜜自性而住即以止观体性之道决定出离为相。此为品义圆满。以一切种智行所行即以发心等十义明显彼之品，即彼品。
《圣八千颂般若波罗蜜多注释·大班智达无畏生藏所造·要义月光》第一品。


། །།རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཀྱི་རྗེས་ལ་དེ་ཁྱད་པར་དུ་བསྒྲུབ་པའི་ཕྱིར་རམ། ཐ་དད་དུ་ཕྱེ་བའི་ཕྱིར་ལམ་ཤེས་པ་ཉིད་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ། གང་དུ་བསྟན་བཅོས་ལས། མོག་མོག་པོར་བྱེད་ལ་སོགས་དང་། ། སློབ་མ་བསེ་རུའི་ལམ་གང་དང་། །འདི་དང་གཞན་པའི་ཡོན་ཏན་གྱི། །ཕན་ཡོན་ཆེ་བ་མཐོང་བའི་ལམ། །བྱེད་པ་དང་ནི་མོས་པ་དང་། །བསྟོད་དང་བཀུར་དང་བསྔགས་པ་དང་། །བསྔོ་དང་རྗེས་སུ་ཡི་རང་དང་། །ཡིད་ལ་བྱེད་པ་བླ་མེད་དག་།སྒྲུབ་དང་ཤིན་ཏུ་དག་པ་ཡིས། །བྱ་བ་འདི་ནི བསྒོམ་པའི་ལམ།།བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་མཁས་རྣམས་ཀྱི། །ལམ་ཤེས་ཉིད་ནི་དེ་འདྲར་བཤད། །ཅེས་ཏེ། གང་དུ་ལམ་འདིས་མཐོང་བའི་ལམ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྟེ། ཤིན་ཏུ་དག་པ་ཞེས་པ་ནི་རྗེས་སུ་འཇུག་པ་སྟེ། ཤིན་ཏུ་རྣམ་པར་དག་པ་ཅན་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞེས་བཤད་ དོ།།འདིར་འབྲས་བུའི་གནས་སྐབས་ཀྱི་དག་པ་ནི་ཞིང་ལ་འདིར་བཤད་ཀྱི། ལམ་ཤེས་པའི་ནང་དུ་འདུས་པ་མ་ཡིན་པ་ཉིད་དོ། །བསྒོམ་པ་ཉིད་ཀྱི་ལམ་ནི་བསྒོམ་པས་ཇི་ལྟར་ན་ཤིན་ཏུ་རྣམ་པར་དག་པ་བསྒོམ་པའི་ལམ་གྱི་འབྲས་བུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལ་ཐོག་མར། ལྷ་རྣམས་རུང་ བར་བྱ་བའི་ཕྱིར།།འོད་ཀྱིས་མོག་མོག་པོར་མཛད་དང་། །ཡུལ་ངེས་པ་དང་ཁྱབ་པ་དང་། །རང་བཞིན་དང་ནི་དེ་ཡི་ལས། །ཞེས་པ་ནི་རྒྱས་པར་བཤད་པ་སྟེ། ལམ་ཤེས་པར་རུང་བ་ཉིད་ནི་སེམས་བསྐྱེད་པ་ལ་ལྷ་དེ་རྣམས་ཀྱི་དོན་དུ་མོག་མོག་པོར་མཛད་པ་ཉིད་ནི་དམན་པ་དང་ངན་པར་ བྱས་པ་སྟེ།བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་རང་བཞིན་གྱི་འོད་ཀྱིས་ཟིལ་གྱིས་མནན་པ་ནི་ལམ་ཤེས་པ་རྣམས་ཀྱི་རྩ་བ་ནི་སེམས་བསྐྱེད་པ་སྟེ། དེ་དང་བྲལ་བ་རྣམས་ཀྱིས་དེ་ལ་མི་རུང་བའི་ཕྱིར་ལ། དེ་ཉིད་ཀྱིས་ན་འདིར་རུང་བ་ཞེས་བརྗོད་དོ། །དེས་ན་འདི་ཉིད་གཙོ་བོ་ལ། ལྷག་མ་ནི་དེའི་འཁོར་རོ། ། དེ་ལ་མོག་མོག་པོར་བྱེད་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས་ནས་གསུངས་པ་ནི། དེ་ནས་ཡང་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། དེའི་ཚེ་ནི་དུས་སོ། །འདུས་པ་ནི་ཕྱག་བྱས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། འཁོད་པ་ནི་ཉེ་བ་ན་འདུག་པའོ། །རིས་ནི་སྡེའོ། །རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོ་ནི། རྣམ་ཐོས་སྲས་ལ་སོགས་པའོ། །སྟོང གསུམ་གྱི་སྟོང་ཆེན་པོའི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་འདི་དག་ཉིད་ནི་མི་མཇེད་དེའི་བདག་པོའོ།།ལྔ་པོ་ནི་གནས་གཙང་མའི་རིས་རྣམས་ལ་སྟོང་ཕྲག་ལྔ་ཉིད་དོ། །འདིར་གཟུགས་ཅན་གྱི་ལྷའི་རིས་ཇི་ལྟ་བའི་གོང་གི་ཁྱད་པར་ཅན་རྣམས་ཀྱི་འོད་མཐུ་ལ་སོགས་པ་ རྣམས་ཀྱི་སྣང་བས་འོད་ཟིལ་གྱིས་མནན་པ་ནི་སེམས་བསྐྱེད་པའི་དོན་གྱི་ཕྱིར་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་མོག་མོག་པོར་བྱས་ནས་ཐམས་ཅད་ཟིལ་གྱིས་མནན་ཞེས་མཁས་པ་ཉིད་ཀྱིས་དེའི་ངོ་བོ་ལ་དགའ་བ་སྐྱེད་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ།

以下是完整的中文直译：
在一切种智之后，为了特别成就彼或为了分别，当说道智。如论中说：
"令暗昧等及，
独觉道所有，
此及余功德，
利益大见道。
作及胜解与，
赞敬及称扬，
回向随喜与，
无上作意等。
修习及极净，
此事即修道。
诸菩萨智者，
道智如是说。"
其中以此道所见之道是菩萨道，"极净"是随行，极为清净是佛之道。此中果位之清净是说于刹土，非摄于道智中。修道即以修习，如何为极清净修道之果故。
其中首先："为令诸天堪能故，以光令暗昧，境决定及遍满，自性及彼业。"此为广说。道智堪能性即为发心，诸天为此所作暗昧即劣弱，为世尊自性光所映蔽。道智之根本是发心，离彼者于此不堪能故，故此说为堪能。因此，此为主要，余为眷属。
关于暗昧，经说："尔时"等。"尔时"即时间。"集会"即礼拜等，"安住"即近住。"部类"即部众。"大王"即多闻子等。此三千大千世界即娑婆世界之主。"五"即色界净居天之五千。此中如色界天众上胜者之光明威力等之显现被映蔽，为发心义故，世尊令暗昧而映蔽一切，以智者于其体性生欢喜故。


།ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་ནི་མངོན་པར་འདུས་བྱས་པ་ཅན་མ་ ཡིན་པའོ།།སངས་རྒྱས་ཀྱི་བྱིན་གྱི་རླབས་ནི་ཉེ་བར་བྱེད་པ་པོ་གང་གིས་བྱས་ཤེ་ན། སངས་རྒྱས་ཀྱི་གཟི་བརྗིད་ཀྱིས་ཏེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་རང་བཞིན་གྱི་འོད་ཀྱིས་སོ། །སངས་རྒྱས་ཀྱི་མཐུས་ཞེས་པ་སྟེ། སངས་རྒྱས་ཀྱི་མཐུས་སོ་སོར་བཅོམ་མོ་ཞེས་པ་ནི་མོག་མོག་པོར་བྱེད་ པ་ཉིད་ཀྱིའོ།།མི་མཇེད་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱི་ཇི་ལྟར་སྐྱེ་བ་དང་གནས་པ་མདོར་བསྡུས་ནས་བརྗོད་དེ། །འདིར་སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་ལས་ཀྱི་དབང་གིས་མངོན་པར་ལྡོག་ཅིང་ནམ་མཁའ་རབ་ཏུ་གནས་པ་ལ་འོག་ཏུ་རླུང་གི་དཀྱིལ་འཁོར་དཔག་ཚད་འབུམ་ཕྲག་བཅུ་དྲུག་པ་ཁ་ཁྱེར་ ཡོངས་སུ་བསྐོར་བ་ལ་གྲངས་མེད་པའོ།།དེའི་སྟེང་དུ་གློག་མེའི་སྤྲིན་དང་བཅས་པའི་སྤྲིན་ཆེན་པོ་ལས་ཆར་པའི་ཆུའི་དཀྱིལ་འཁོར་དཔངས་སུ་འབུམ་ཕྲག་བརྒྱད་པའོ། །དེའི་སྟེང་དུ་ཆུ་ཡོངས་སུ་གྱུར་པ་ལས་གསེར་གྱི་དབང་ཆེན་གྱི་དཀྱིལ་འཁོར་དཔངས་སུ་འབུམ་ཕྲག་གསུམ་དང་ སྟོང་ཕྲག་ཉི་ཤུའོ།།འདི་གཉིས་ཀྱི་རྒྱའི་ཚད་ནི་དཔག་ཚད་འབུམ་ཕྲག་བཅུ་གཉིས་དང་། སྟོང་ཕྲག་གསུམ་དང་། བརྒྱ་ཕྲག་ཕྱེད་དང་ལྔ་ནི་དབུས་ཀྱི་རྒྱའི་ཚད་དོ། །ཁོར་ཡུག་ཏུ་ནི་དབུས་ཀྱི་དྲང་ཐད་ཀྱི་སུམ་འགྱུར་རོ། །དེའི་སྟེང་དུ་རི་རབ་གྲུ་བཞི་པ་བཻ་ཌཱུརྱ་དང་ཤེལ་དང་གསེར་དང་ དངུལ་ཏེ་རིན་པོ་ཆེ་བཞིའི་རང་བཞིན་ལ་ལྷོ་ལ་སོགས་པའི་ལོགས་བཞི་ལ་ལོགས་རེ་རེ་ལ་ཐད་ཀར་དཔག་ཚད་སྟོང་ཕྲག་བརྒྱད་ཅུ་ལ་དེའི་འཁོར་ཡུག་ཏུ་ནི་ཟླུམ་པོས་ཡོངས་སུ་བསྐོར་བ་ལ་ཆུ་ཡན་ལག་བརྒྱད་དང་ལྡན་པའི་རོལ་མཚོ་བདུན་དང་།གསེར་གྱི་རི་བདུན་ཏེ། མཚོ་རེ་རེའི་ཕྱི་རོལ་དུ་རིས་བསྐོར་ བའི་ནང་གི་རྒྱ་མཚོ་ལ་ནི་དཔག་ཚད་སྟོང་ཕྲག་བརྒྱད་ཅུའོ།།དེ་ལས་གཞན་པའི་ཚུལ་ནི་བཅུ་དྲུག་པ་ལས་རིམ་གྱིས་ཕྱེད་ཕྱེད་ཀྱིས་དམན་པའོ། །མཐའི་རི་མུ་ཁྱུད་འཛིན་གྱི་ཕྱི་རོལ་ཏུ་བ་ཚ་ཅན་གྱི་ཆུའི་རྒྱ་མཚོའི་ཚད་ནི་འབུམ་ཕྲག་གསུམ་དང་། སྟོང་ཕྲག་ཉི་ཤུ་རྩ་གཉིས་སོ། །དེའི་ཕྱི་ རོལ་དུ་ལྕགས་ཀྱི་ལྕགས་རི་ཁྱུད་མོ་སྟེ་རི་བརྒྱད་པའོ།།རི་རབ་ལ་སོགས་པའི་རི་རྣམས་དང་གླིང་རྣམས་ཀྱི་ཆུའི་ནང་དུ་ནུབ་པ་ནི་དཔག་ཚད་བརྒྱད་ཁྲི་ལ། ཆུའི་སྟེང་དུ་ཡང་རི་རབ་ལ་ནི་ཡང་སྟོང་ཕྲག་བརྒྱད་ཅུ་སྟེ། བརྒྱད་པོ་རྣམས་ཀྱི་དཔངས་སུ་ནི་ཕྱེད་ཕྱེད་ཕྲི་བའི་རྔམས་དཔངས་དང་མཉམ་པའོ། ། མུ་ཁྱུད་འཛིན་གྱི་བ་ཚ་ཅན་ལས་ཕྱི་རོལ་གྱི་རྒྱ་མཚོ་ལ་འདུག་པའི་རང་བཞིན་གྱི་གླིང་བཞི་དང་། གླིང་ཕྲན་མང་པོ་སྟེ། དེ་ལ་ལྷོ་དང་ནུབ་ཀྱི་ཕྱོགས་ལ་སོགས་པ་ལ་གོ་རིམས་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་འཛམ་བུའི་གླིང་དང་། བ་ལང་སྤྱོད་དང་། བྱང་གི་སྒྲ་མི་སྙན་དང་། ཤར་གྱི་ལུས་འཕགས་པོའོ།

以下是完整的中文直译：
俱生者即非造作性。佛加持是由何近作者所作？由佛威光，即世尊自性光明。"以佛力"者，即以佛力各别摧破，此即暗昧性。
略说娑婆等世界如何生住：此中由众生业力显现，于虚空安住，下有风轮，高十六万由旬，周匝无数。其上有大云及电云所降水轮，高八万由旬。其上水轮转变成金大轮，高三万二千由旬。
此二者广度为十二万三千五百由旬，为中央广度。周围则为中央直径三倍。其上有四方须弥山，以琉璃、水晶、黄金、白银四宝为性，南等四方各面正面八万由旬，其周围圆形环绕有具八功德水之游戏七海及七金山。每一海外为山所环绕，内海为八万由旬。其余方式从十六逐次减半。
最外持边山外有咸水海，量为三万二千二百由旬。其外有铁围山轮，即第八山。须弥等诸山与诸洲入水深度为八万由旬，水上须弥山高八万由旬，八山高度依次减半与深度相等。
持边山外咸海中有自然四大洲及众多小洲，其中于南西等方依次为瞻部洲、牛贾洲、北俱卢洲、东胜身洲。


 །སོག ཀ་པ་ནི་འཛམ་བུའི་གླིང་སྟེ་ངོས་གསུམ་ལ།སྟོང་ཕྲག་གཉིས་ཡོད་ཤིང་རྟའི་དབྱིབས། །གཅིག་ལ་དཔག་ཚད་ཕྱེད་དང་བཞིའོ། །ཤར་གྱི་ལུས་འཕགས་ཟླ་གམ་འདྲ། །ངོས་གསུམ་འདི་དང་འདྲ་གཅིག་ལ། །དཔག་ཚད་ཕྱེད་དང་བཞི་བརྒྱའོ། །བ་ལང་སྤྱོད་གླིང་ཟླུམ་པོ་སྟེ། །སྟོང་ཕྲག་ཕྱེད་ དང་བརྒྱད་ཡིན་ནོ།།ཕྱེད་དང་གཉིས་ནི་དབུས་ཀྱིའོ། །སྒྲ་མི་སྙན་བརྒྱད་གྲུ་བཞིའི་དབུས་སུ་སྟོང་གཉིས་སོ། །ཚད་བྱས་པ་འདི་རྣམས་ཀྱི་གང་ཞིག་གི་ཕྱོགས་ལ་ཆེལ་མི་གནས་ཏེ། ཕྱོགས་གང་དུ་ཟླ་བ་འཆར་བ་དང་ཟད་པའི་རིམ་གྱིས་རྒྱ་མཚོ་དབའ་རླབས་རྣམས་ཀྱིས་ནུབ་པར་འགྱུར་བ་དང་། གཏང་བར་འགྱུར་བ་རྟོགས་པས་ཁང་བུ་བརྩེགས་པའི་མདོ་ལས་ནི། འཛམ་བུའི་གླིང་ནི་དཔག་ཚད་སྟོང་ཕྲག་བདུན་ལ། ཤར་གྱི་ལུས་འཕགས་ལ་ནི་བརྒྱད་དོ། །བ་ལང་སྤྱོད་ལ་དགུ། སྒྲ་མི་སྙན་ལ་བཅུ་ཞེས་གསུངས་པ། རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པའི་ས་ལས་ནི། ཤིང་རྟའི་དབྱིབས་ཀྱི ལྷོ་ཕྱོགས་ཀྱི་ཐ་མར་ནི་དཔག་ཚད་ལྔ་བརྒྱ་ལ།ལུས་འཕགས་པོའི་ནི་ལོགས་གཅིག་ལ་དཔག་ཚད་སྟོང་ཕྲག་གཅིག་ཅེས་བཤད་དོ། །འཛམ་བུའི་གླིང་གི་འོག་ན་དཔག་ཚད་སྟོང་ཕྲག་ཉི་ཤུ་ན་མནར་མེད་པའི་སེམས་ཅན་དམྱལ་བ་དང་། ཡི་དགས་དང་། ཀླུ་དང་། ལྷ་མ་ཡིན་ཏེ། གོང་ནས་ གོང་དུ་ཉི་ཚེ་བའི་དམྱལ་བ་དང་།ཡི་དགས་དང་། དུད་འགྲོ་དང་། མི་རྣམས་ཇི་ལྟར་རིགས་པས་གླིང་དང་གླིང་ཕྲན་དང་། རི་དང་རྒྱ་མཚོ་ཆེན་པོ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ལ། ཆུའི་གཏིང་གི་རི་རབ་ཀྱི་བར་ཐག་རེ་རེ་ལ་སྟོང་ཕྲག་བཅུ་ཡོད་པའི་བང་རིམ་བཞི་པའི་རྒྱལ་པོ་ཆེན་ པོ་བཞི་སྟེ།རྣམ་ཐོས་སྲས་དང་། ཡུལ་འཁོར་སྐྱོང་དང་། སྤྱན་མི་བཟང་དང་། འཕགས་སྐྱེས་པོ་རྣམས་སོ། །དེའི་ཕྱི་རོལ་དུ་དེ་དང་གཉའ་ཤིང་འཛིན་དང་མཉམ་པའི་ནམ་མཁའི་ཁང་བཟངས་ལ་སྤྱོད་པའི་ཉི་མ་དང་ཟླ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །བང་རིམ་རྣམས་དང་རི་རྣམས་ལ་རྒྱལ་ཆེན་ བཞིའི་རིས་རྣམས་སོ།།རི་རབ་ཀྱི་རྩེ་མོ་ནི་སུམ་ཅུ་རྩ་གསུམ་པ་རྣམས་སོ། །ཟུར་གྱི་ལྕོག་ལ་གནས་པ་ནི་ལག་ན་རྡོ་རྗེ་ལ་སོགས་པ་གནོད་སྦྱིན་རྣམས་སོ། །དེའི་སྟེང་དུ་ནམ་མཁའི་ཁང་བཟངས་ན་གནས་པའི་ལྷ་སྟེ། ཇི་སྲིད་དུ་འོག་མིན་གྱི་བར་དེ་གོ་རིམས་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ། མཚེ་མ་དང་། དགའ་ལྡན་དང་། འཕྲུལ་དགའ་དང་། གཞན་འཕྲུལ་དབང་བྱེད་ལ་སོགས་པ་དང་། དེ་ལ་དམྱལ་བ་དང་། ཡི་དྭགས་དང་། དུད་འགྲོ་དང་། མི་དང་། ལྷ་དྲུག་ནི་འདོད་པའི་ཁམས་དང་། དེའི་གོང་དུ་བསམ་གཏན་གསུམ་པ་རེ་རེ་ལས་གསུམ་གསུམ་མོ། །འདུ་ཤེས་མེད་པའི་སེམས་ཅན་ནི་འབྲས བུ་ཆེ་བ་རྣམས་ཀྱི་ཕྱོགས་གཅིག་ན་གནས་པའོ།

以下是完整的中文直译：
索迦巴即瞻部洲，三边各二千由旬，形如车形，一边三百五十由旬。东胜身洲如半月形，三边与此相同，一边四百五十由旬。牛贾洲圆形，七千五百由旬，中央二千五百由旬。北俱卢洲四方形，中央二千由旬。
此等量度于任何方位皆不恒定，因观察到随月升落次第，海浪涨退而知。《楼阁经》中说：瞻部洲七千由旬，东胜身洲八千由旬，牛贾洲九千由旬，北俱卢洲一万由旬。《瑜伽师地论》中说：车形南方末端五百由旬，胜身洲一边一千由旬。
瞻部洲下二万由旬处有无间地狱、饿鬼、龙及阿修罗。上至上方有孤独地狱、饿鬼、旁生、人类，随其所应住于洲、小洲、山及大海等处。水底至须弥山每一层各一万由旬，有四层之四大天王：多闻天子、持国天、广目天、增长天。其外与持双山齐平的虚空宫殿中有日月等。
台阶及诸山有四大天王众。须弥山顶有三十三天。角楼中住金刚手等夜叉。其上虚空宫殿中住诸天，乃至色究竟天，依次为：夜摩天、兜率天、化乐天、他化自在天等。其中地狱、饿鬼、旁生、人、六欲天为欲界。其上三禅天各有三天。无想有情住广果天一处。


།དེ་ལ་ཚངས་རིས་དང་། ཚངས་པ་མདུན་ན་འདོན་དང་། ཚངས་པ་ཆེན་པོ་དང་། འོད་ཆུང་དང་། ཚད་མེད་འོད་དང་། འོད་གསལ་དང་། དགེ་ཆུང་དང་། ཚད་མེད་དགེ་དང་། དགེ་རྒྱས་དང་། སྤྲིན་མེད་དང་། བསོད་ནམས་འཕེལ་དང་། འབྲས་ བུ་ཆེ་དང་།མི་ཆེ་བ་དང་། མི་གདུང་བ་དང་། ཤིན་ཏུ་མཐོང་དང་། གྱ་ནོམ་སྣང་བ་དང་། འོག་མིན་ནོ། །འདི་ལ་བཅུ་གཉིས་ནི་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོའི་སའོ། །མི་ཆེ་བ་ལ་སོགས་པ་ལྔ་ནི་གནས་གཙང་མའི་སྟེ། འདི་རྣམས་ལ་ནི་ས་ཐོབ་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་དང་། འབྲས་བུ་ལ་ གནས་པ་རྣམས་སྐྱེ་བར་འགྱུར་རོ།།འོག་མིན་གྱི་སྟེང་དུ་དེ་དང་རབ་ཏུ་འབྲེལ་བ་ཉིད་དུ་གནས་པ་ནི་གང་དུ་བཅོམ་ལྡན་འདས་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོའི་ས་བཅུ་པའི་དབང་ཕྱུག་རྣམས་གནས་ཞེས་པ་ནི་གཟུགས་ཀྱི་ཁམས་ཏེ། འདིར་བུད་མེད་ནི་མེད་དོ། །ལྷའི་གནས་ཉི་ཤུ་རྩ་གསུམ་པོ་འདི་ རྣམས་ཀྱི་གནས་དང་།གནས་འོག་ཇི་སྲིད་པར། དེ་ནས་དེའི་གོང་དེ་སྲིད་ལ། དཔག་ཚད་ཀྱི་ཚད་ནི་ཐམས་ཅད་དུ་འཛམ་བུའི་གླིང་པ་རྣམས་ཀྱིའོ། །གཟུགས་དང་བྲལ་བ་ཉིད་དམ་ཅུང་ཟད་ཙམ་ཉིད་ཀྱིས་ནི་གཟུགས་མེད་པ་ཉིད་ཀྱི་གཟུགས་མེད་པའི་ཁམས་ནི་དམིགས་པ་ཐ་དད་པ་སྟེ། ནམ་མཁའ་མཐའ་ཡས་སྐྱེ་མཆེད་དང་། རྣམ་ཤེས་མཐའ་ཡས་སྐྱེ་མཆེད་དང་། ཅི་ཡང་མེད་པའི་སྐྱེ་མཆེད་དང་། འདུ་ཤེས་མེད་འདུ་ཤེས་མེད་མིན་གྱི་སྐྱེ་མཆེད་ཅེས་པ་རྣམ་པ་བཞི་སྟེ། གནས་ནི་མེད་དེ་ནམ་མཁའ་ཉིད་ལ་གནས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཇི་ལྟར་སྣང་བ་མེད་པའི་འགྲོ་བ་པོའི་སེམས ཅན་རྣམས་གང་ཡང་ཐམས་ཅད་དུ་ནམ་མཁའ་བཞིན་དུ་གནས་པ་སྟེ།དེ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང་མི་མཐོང་སྟེ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཉིད་ཀྱིས་གཟིགས་པར་འགྱུར་བའོ། །དེ་ལ་ཡང་ཤིང་རྟའི་འཕང་ལོའི་ཚད་ཙམ་གྱིས་ནམ་མཁའ་ཆ་མཐོ་དམའ་ཇི་སྲིད་པ་དེ་སྲིད་ལ་སྟོང་ གསུམ་གྱི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་ལྷ་དང་མི་ཙམ་མོ་ཞེས་པ་ནི་ཁམས་གསུམ་པའོ།།ཁམས་གསུམ་པ་དེ་ལས་གཞན་དུ་ཡང་སྟེ། ཁམས་གསུམ་པ་རྣམས་ལ་མཐའ་མེད་དེ་ཕྱོགས་བཅུའི་ནམ་མཁའ་ཇི་སྲིད་པ་དེ་སྲིད་དུ་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་ཏེ། འོག་མིན་གྱི་གོང་དུ་ཡང་འདོད་པའི་ཁམས། འདོད་ པའི་ཁམས་ཀྱི་འོག་ཏུ་ཡང་འོག་མིན་ནོ།།དེ་ལ་འདོད་པའི་ཁམས་དང་བསམ་གཏན་དང་པོ་རྣམས། བསམ་གཏན་དང་པོ་པ་རྣམས་སྟོང་ལ་ནི་སྟོང་སྤྱི་ཕུད་ཀྱི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་སོ། །དེ་སྟོང་འགྱུར་གཉིས་ལ་ནི་སྟོང་གཉིས་སོ། །དེ་སྟོང་འགྱུར་གསུམ་ལ་ནི་སྟོང་གསུམ་སྟེ་མི་མཇེད་ཀྱི་འཇིག་རྟེན་ གྱི་ཁམས་ཞེས་གྲགས་སོ།།གླིང་བཞི་པ་བྱེ་བ་ཕྲག་བརྒྱ་རྣམས་ཀྱི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་རྣམས་དུས་གཅིག་ཏུ་འབྱུང་བ་དང་འཇིག་པའོ།

以下是完整的中文直译：
其中有梵众天、梵辅天、大梵天、少光天、无量光天、光明天、少净天、无量净天、遍净天、无云天、福生天、广果天、无烦天、无热天、善现天、善见天、色究竟天。其中十二为凡夫地。无烦等五为净居天，此等处转生得地菩萨及住果位者。
色究竟天之上，与其紧密相连之处，即世尊及大菩萨十地自在者所住之处，为色界。此中无女人。此二十三天处，从下至上，其由旬量度皆依瞻部洲人之量。
离色或微细色之无色界，有不同所缘：空无边处、识无边处、无所有处、非想非非想处等四种。无有处所，因住于虚空故。如无显现之有情众皆如虚空而住，此等连菩萨亦不见，唯如来能见。
其中以车轮量度虚空高低之三千世界，仅有天人而已，此即三界。三界之外复有他界，三界无边际，尽十方虚空之际皆为世界。色究竟天上亦有欲界，欲界之下亦有色究竟天。
其中欲界及初禅天，初禅天千倍为小千世界。其千倍为中千世界。其再千倍为大千世界，即称为娑婆世界。亿个四大部洲之世界同时生灭。


 །དམྱལ་བའི་འགྲོ་བ་ནས་བཟུང་སྟེ། སེམས་ཅན་རྣམས་འཇིག་ལ། ཆུའི་དཀྱིལ་འཁོར་ནས་བརྩམས་ཏེ་སྣོད་འཇིག་པའོ། །དེ་ལ་འདིར་གང་ཞིག་སེམས་ ཅན་རྣམས་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་གཞན་དུ་སྐྱེས་ནས་རིམ་གྱིས་རྒྱུན་ཆད་པའི་སྣོད་སྟོང་པ་ལ་ཉི་མ་བདུན་གྱི་མེས་ཇི་སྲིད་བསམ་གཏན་དང་པོའི་བར་དུ་འཇིག་པར་འགྱུར་རོ།།ཆུས་ཇི་སྲིད་དུ་གཉིས་པའོ། །རླུང་གིས་ནི་ཇི་སྲིད་དུ་བསམ་གཏན་གསུམ་པའི་བར་རོ། །དེ་བཞིན་དུ་འཇིག་པ་གསུམ་པོ་ རྣམས་ལ་རེ་རེས་འཇིག་པ་ལ་བར་གྱི་བསྐལ་པ་ཉི་ཤུ་འཇིག་པར་འགྱུར་རོ།།དེ་ནས་ཉི་ཤུ་ལ་ནམ་མཁའ་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་གནས་སོ། །དེ་ནས་ཉི་ཤུ་ལ་ཆགས་པར་འགྱུར་རོ། །ཆགས་པ་དང་གནས་པར་འགྱུར་བའི་ཉི་ཤུ་ཞེས་པའི་བར་གྱི་བསྐལ་པ་བརྒྱད་ཅུ་ལ་ནི་བསྐལ་ པ་ཆེན་པོའོ།།དེ་ལ་བསྐལ་པ་དང་པོར་མི་རྣམས་ཀྱི་ཚེ་ལོ་དཔག་ཏུ་མེད་པ་ནས་རིམ་གྱིས་ཐུང་ངུ་ནས་ལོ་བཅུའི་ཚེའི་བར་ཇི་སྲིད་དེ་ནི་བར་གྱི་བསྐལ་པའོ། །དེ་ལ་ཚེ་འཕེལ་ནས་ཚེ་ལོ་སྟོང་ཕྲག་བརྒྱད་ཅུ་རྣམས་ནས་ཡང་ཐུང་ནས་ཚེ་ལོ་བཅུའི་བར་ཇི་སྲིད་པ་དེ་ནི་གཉིས་པའོ། །དེ་བཞིན་དུ་འཕེལ་བ་དང་ འགྲིབ་པ་གཞན་བཅུ་བདུན་ལ་ཇི་སྲིད་དུ་ཚེ་ལོ་སྟོང་ཕྲག་བརྒྱད་ཅུ་དེ་རབ་ཀྱི་མཐར་ཐུག་པ་ཉི་ཤུ་གཅིག་ཅེས་པ་དང་ཉི་ཤུའི་བརྒྱད་ཅུ་པོ་རྣམས་ཀྱི་ཚད་ནི་མཉམ་པ་སྟེ།དེ་ལྟར་བརྒྱད་ཅུ་བསྐལ་པ་བཟང་པོའོ། །དེ་ལྟར་གཞན་ཡང་བསྐལ་པ་ཆེན་པོ་ཕལ་ཆེ་བ་དཔེ་སྐར་མ་ལྟ་བུའི་བསྐལ་པའི་འགྲིབ་པ་ཡང་ འདི་ཉིད་ཀྱི་དུས་ཀྱི་ཇི་སྐད་དུ་བཤད་པའི་བར་གྱི་བསྐལ་པའི་ཚད་ཀྱི་དུས་ཀྱིས་ཡོངས་སུ་བཅད་པའི་བསྐལ་པ་སྟོང་ཕྲག་ཉི་ཤུའོ།།དེ་བཏང་ནས་བཟང་པོ་ལ་སོགས་པའི་བསྐལ་པ་ཆེན་པོ་དེ་གྲངས་ཀྱི་གནས་གཞན་དྲུག་ཅུར་གྱུར་པ་རྗེས་སུ་ཐོབ་པ་གྲངས་མེད་ཅེས་བརྗོད་དོ། །དེ་ལས་བཟློག་ནས་ གྲངས་གཞན་ཡང་ཞེས་པ་སྟེ་གྲངས་མེད་གསུམ་མོ།།དེ་ལྟར་བསྐལ་པ་གྲངས་མེད་པ་གསུམ་ལ་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པའི་བྱ་བ་ལས་བྱུང་བའི་གང་ཞིག་ཐབས་གོམས་པས་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ནི་སངས་རྒྱས་ཉིད་དེ། དེ་ལྟར་ཡང་གྲངས་མེད་དང་པོས་ནི་ས་དང་པོ་ཐོབ་པར་འགྱུར་ལ་གཉིས་པས་ནི་དྲི་མ་ མེད་པ་ལ་སོགས་པའོ།།གསུམ་པས་ནི་མི་གཡོ་བ་ལ་སོགས་པའོ་ཞེས་མདོ་སྡེ་ལས་བཤད་ལ། འདིར་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བསྐལ་པ་བྱེ་བ་མཐའ་ཡས་པའི་དགེ་བས་ངེས་པར་འབྱུང་བའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཞེས་གསུངས་སོ།

以下是完整的中文直译：
从地狱众生开始，有情灭尽，从水轮开始，器世间毁灭。其中，有情众生转生他界后，渐次断绝，空无之器世间为七日之火所毁，直至初禅天。水灭至第二禅天。风灭至第三禅天。如是三种毁灭，每一毁灭历经二十中劫。
此后二十劫住于虚空。再后二十劫成立。成住坏空二十劫，共八十中劫为一大劫。
其中第一劫时，人寿无量，渐次减少至十岁，此为一中劫。其后寿命增长至八万岁，复减至十岁，此为第二劫。如是增减其余十七次，直至八万岁为最高限度的二十一次，二十次八十劫量度相等，如是八十劫为贤劫。
如是其他大劫多数，如星宿劫之减劫，亦如前所说中劫时量所限定之二万劫。此后贤劫等大劫，其数增至六十位数，称为无数。反之又有他数，即三无数劫。
如是于三无数劫中，由布施等行为所生，以方便修习所成就者即是佛果。如是第一无数劫得初地，第二无数劫得离垢地等，第三无数劫得不动地等，如经中所说。此处世尊说："菩萨以无边亿劫善业决定出离。"


 །དེ་ལྟ་བུ་ལ་བརྩོན་འགྲུས་ཆེན་པོས་སློབ་པར་བྱེད་པ་ན་ བསྐལ་པ་མང་པོ་རྣམ་པར་ལྡོག་པར་འགྱུར་ཏེ།ཇི་ལྟར་བདག་ཅག་གི་སྟོན་པ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔར་གྱུར་པས་སངས་རྒྱས་ཉེ་རྒྱལ་ལ་བརྟེན་པས་བསྐལ་པ་དགུ་བཅུ་རྣམ་པར་ལོག་ཅིང་དེ་བཞིན་དུ་ཤིན་ཏུ་སྦྱོར་བ་དང་། ཐབས་ཆེན་པོའི་ཁྱད་པར་གྱིས་བསྐལ་པ་བྱེ་བ་མང་པོ་རྣམས་ལ་ཇི་ སྲིད་དུ་བསྐལ་པ་གྲངས་མེད་པ་གཉིས་རྣམ་པར་ལོག་པར་གྱུར་པ་དང་།ཇི་སྲིད་དུས་གཅིག་ན་ཡང་སྐྱེ་བ་ཉུང་ངུ་རྣམས་ཀྱིས་དང་། ཇི་སྲིད་དུ་བླ་ན་མེད་པའི་ཚུལ་ལས་སྐྱེ་བ་འདི་ལ་མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་ཅེས་གསུངས་པ་ན། དེ་བས་འདོད་པ་གཞན་མི་འཐད་དོ། །འཛམ་བུའི་གླིང་པ་རྣམས་ ཚེ་ལོ་སྟོང་ཕྲག་བརྒྱད་ཅུར་སོང་ནས་མར་འགྲིབ་པའི་ལོ་བརྒྱའི་བར་ལ་རྫོགས་སངས་རྒྱས་བྱུང་བར་གྱུར་ཏོ།།དུས་གཅིག་ཏུ་གླིང་བཞི་པར་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་གཅིག་ཁོ་ན་འབྱུང་བར་འགྱུར་བ་ནི་གདུལ་བྱའི་སྐྱེ་བོ་རྣམས་གུས་པ་བསྐྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །སངས་རྒྱས་མང་པོས་གདུལ་བར་བྱ་བའི་སེམས་ ཅན་སྲིད་པ་ལ་ནི་དུས་གཅིག་ཏུ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དུ་མ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་བ་ཉིད་དེ།ཚོགས་གཉིས་ལ་གོམས་པའི་རྒྱུའི་མཐུས་དུས་གཅིག་ལ་མཐའ་ཡས་པའི་སྟོང་གསུམ་འཇིག་རྟེན་པ་རྣམས་ན་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་མཐའ་ཡས་པ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་ལ། སྐྱེས་ནས་ཀྱང་མྱ་ངན་ལས་འདའ་བ་ཆོས་དང་ ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པ་དག་ནི་མེད་ལ།སྤྲུལ་པའི་སྐུ་གཟུགས་དང་དབྱིབས་ཀྱི་ཁྱད་པར་ལ་ནི་ཡོད་པ་ཉིད་དེ། ཇི་ལྟར་བསོད་ནམས་ཆུང་བ་རྣམས་ལ་མི་འབྱུང་ལ། དེ་ཡང་བསོད་ནམས་བསགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་ནི་མཐོང་བར་འགྱུར་གྱི། བདག་ཅག་ལེགས་སྤྱད་མ་བྱས་པ་རྣམས་ཀྱིས་ནི་མི་མཐོང་སྟེ་ལོང་བ་ རྣམས་བཞིན་ནོ།།བདག་ཅག་གི་སྟོན་པ་ནི་འོག་མིན་དུ་མངོན་པར་རྫོགས་པར་སངས་རྒྱས་ནས། སྤྲུལ་པའི་སྐུ་རྣམས་ཀྱིས་ནི་མི་མཇེད་ཀྱི་ནང་དུ་ཆུད་པའི་གླིང་བཞི་བྱེ་བ་ཕྲག་བརྒྱ་རྣམས་ལ་རིམ་དང་ཅིག་ཆར་གྱིས་དགའ་ལྡན་དུ་སྐྱེ་བ་དང་ཤི་ནས་འཛམ་བུའི་གླིང་རྣམས་སུ་སྐྱེ་བ་ལ་སོགས་པ་ནས་ཇི་སྲིད་དུ་དགོངས་ པ་ཅན་གྱིས་མྱ་ངན་ལས་འདའ་བའི་བར་བསྟན་པ་མཛད་དོ།།རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་བཅོམ་ལྡན་འདས་མར་མེ་བཞིན་དུ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ན་གང་འདིར་སངས་རྒྱས་ལ་སྐྱབས་སུ་སྐྱེ་བོ་ཇི་ལྟར་འགྲོ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པའི་སུན་འབྱིན་པ་སྲིད་པས། ཉན་ཐོས་ཀྱི་ཐེག་པ་པ་རྣམས་ཀྱི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ ཞེས་པ་ནི་མི་རིགས་པ་ཉིད་དེ།དེ་ཇི་ལྟར་རྒྱ་ཆེ་བར་འགྱུར་བས་ཉེས་པ་འཇུག་པར་བྱེད། དེ་ནས་ཡང་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་ནི་ལམ་ཤེས་པ་ལའོ། །ཉེ་བར་བསྟན་པ་ནི་གདམས་ངག་གོ། །དེའི་དོན་དེ་ཉིད་ལའོ། །གནས་པར་བྱ་བ་ནི་ཐོས་པ་ལས་བྱུང་བའི་ ཤེས་རབ་ཀྱིས་སོ།

以下是完整的中文直译：
对于如此以大精进学习时，会超越许多劫。如同我等导师为菩萨时，依止燃灯佛而超越九十劫，如是以殊胜精进和大方便的差别，于多亿劫中超越二无数劫，乃至于一时中以少数化身，乃至于无上方便中于此生证菩提，如是宣说。因此其他说法不应理。
赡部洲人寿八万岁开始递减至百岁期间，出现圆满佛陀。同一时间于四大洲中唯一如来出现，是为令所化众生生起恭敬心。若有众生应由多佛调伏，则同时出生多位如来，以二资粮串习力，于一时中无边三千世界中出生无量如来。
生已，虽无涅槃、法身、报身，然有化身形相差别。如于福德微薄者不出现，唯有积累福德者能见，如同我等未行善者不见，如盲人般。
我等导师于色究竟天成正等觉后，以化身于娑婆世界中百亿四大洲中，次第或同时示现兜率天降生、死后生于赡部洲等，乃至示现入般涅槃。
若如灯尽般认为世尊完全涅槃，则有"此时众生如何皈依佛"等诸多诘难，故声闻乘所说涅槃不应理。如是广大过失所致。
其后等，即于般若波罗蜜多中道智。开示即教授。其义即是彼义。所住即以闻所生慧。


།བསླབ་པར་བྱ་བ་ནི་བསམས་པ་ལས་བྱུང་བས་སོ། །རྣལ་འབྱོར་དུ་བྱ་བ་ནི་བསྒོམས་པ་ལས་བྱུང་བས་སོ། །བྱིན་གྱིས་བརླབས་པ་ལ་སོགས་པ་ནི་མཐུའི་རྣམ་གྲངས་ཏེ། དེ་ལ་མཐུ་ཤེས་པ་ནི་བསྟན་པའོ། །ཅིག་ཤོས་དག་གིས་བཤད་པའོ། །གཟི་ བརྗིད་ཀྱིས་ནི་སྤོབས་པར་ནུས་པ་བསྐྱེད་པའི་མཐུས་སོ།།བྱིན་གྱིས་བརླབས་པ་ནི་རབ་ཏུ་རྟོགས་པས་སོ། །དེ་བཞིན་དུ་སྦྱོར་བར་ནུས་པ་རྣམས་ཀྱི་གནས་སྐབས་སུ་བྱས་ནས་དེ་གསུངས་པ་ནི་གང་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། དེས་བསྐྱེད་པར་བྱ་ཞེས་པས་ནི་སྦྱོར་བར་ནུས་པས་སོ། །དེ་དག་གིས་ཞེས་པ་ལ་ སོགས་པ་ནི་ལམ་དམན་པས་ཐོབ་པར་བྱ་བའི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཡང་དག་པ་ཉིད་དུ་ངེས་པ་དེ་དེས་ཐོབ་པས་སོ།།མཚམས་བཅད་པ་ནི་མཚམས་བཅད་པ་སྟེ། རྒྱུན་ཏུ་ཞུགས་པ་ལ་སོགས་པས་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་རྒྱུར་གང་ཡང་ནས་ཡང་དུ་དེ་ལ་བོར་བའི་སྐལ་ བ་མེད་དེ།ཇི་སྲིད་དུ་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱིས་བྱིན་གྱིས་མ་བརླབས་ཀྱི་བར་དུ་ཞེས་པ་ནི་སྦྱོར་བར་ནུས་པའི་ཡུལ་སོ་སོར་ངེས་པའོ།

以下是完整的中文直译：
所学即以思所生。瑜伽即以修所生。加持等是力的异名，其中了知力即教法。由他者所说。以威光即能生起勇悍力。加持即以通达。
如是对于能修行者的阶段而说，即"何"等。由"应当生起"说明能修行。"彼等"等，即以下劣道所得涅槃真实决定，由彼获得。
界限即是界限，即预流等于无上正等正觉之因，永无舍弃彼之机会。"乃至诸佛未加持之间"即能修行境界各别决定。


 །འོན་ཀྱང་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་ནི་ཁྱབ་པ་སྟེ། ཉན་ཐོས་རྣམས་ཀྱིས་ནི་བག་ལ་ཉལ་ཆད་ནས་སྐྱེ་བ་མེད་པ་སྐྱེ་བ་ཕན་ཚུན་གྱིས་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བའི་སངས་རྒྱས་ ཉིད་དུ་བྱེད་ཅེས་པ་ནི་མི་འཐད་ཅེ་ན།ཉོན་མོངས་པ་སྤངས་པས་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་དང་ཐུན་མོང་གི་འཁོར་བ་རྒྱུན་ཆད་ཀྱང་མ་རིག་པའི་ཉོན་མོངས་པའི་བག་ལ་ཉལ་མ་སྤངས་པ་དེའི་རྐྱེན་དང་ཟག་པ་མེད་པའི་དགེ་བའི་རྩ་བའི་རྒྱུ་དེ་བསོད་ནམས་ཀྱི་ཚོགས་ཆོལ་བས་ཆོག་ཤེས་པ་མེད་པ་ཉིད་དང་། སེམས་ ཅན་ཡོངས་སུ་སྨིན་པས་དུབ་པ་མེད་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ།དེ་ལ་ཉོན་མོངས་པའི་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་བཞིན་གྱི་མ་རིག་པའི་བག་ཆགས་དང་། ལས་ཀྱི་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་བཞིན་དུ་ཟག་པ་མེད་པའི་ལས་མངོན་པར་འདུ་བྱེད་ལ། སྐྱེ་བའི་ཉོན་མོངས་པ་བཞིན་དུ་ཉན་ཐོས་དང་རང་སངས་རྒྱས་ དང་དབང་དུ་གྱུར་པ་ཐོབ་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱི་འགྲོ་བ་དྲུག་ཏུ་མ་འདུས་པ་དེ་ཡིད་ཀྱི་རང་བཞིན་གྱི་ལུས་ཀྱིས་འཇུག་ལ།དེའི་རྐྱེན་གྱིས་ཡང་སྐྱེ་བོའི་རྐྱེན་བཞིན་དུ་རྒས་པ་དང་ཤི་བ་ལ་ནི་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པའི་ཡོངས་སུ་བསྒྱུར་བ་ཅན་གྱི་འཆི་འཕོ་བ་ཞེས་དཔལ་ཕྲེང་སེང་གེའི་ང་ རོའི་མདོ་ལས་གསུངས་ཏེ།དེ་ཉིད་ཀྱིས་ན་ཐེག་པ་གསུམ་དུ་གསུངས་པ་ནི་དགོངས་པ་ཅན་ཏེ། དེ་ལྟར་ན་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་བདག་ཉིད་འདིས་འགྲོ་ཞེས་པ་དང་། དེར་འགྲོ་ཞེས་པའི་ལམ་དང་། འབྲས་བུའི་ངོ་བོའི་ཐེག་པ་ནི་གཅིག་ཉིད་ལ་ཐེག་པ་གསུམ་ དུ་རྣམ་པར་གཞག་པ་ནི་བྱིས་པ་རྣམས་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ལ་ཞུགས་པའི་དྲང་བའི་དོན་དུ་སྟེ།དེ་ལྟར་ཡང་ལང་ཀར་གཤེགས་པ་ལས། བདག་གིས་ཐེག་གཅིག་བཤད་པ་ལས། །ཐེག་པའི་རྣམ་གཞག་ཡོད་མིན་ཏེ། །བྱིས་རྣམས་ཡོངས་སུ་དྲང་དོན་དུ། །ཐེག་པ་ཐ་དད་བདག་གིས་ བཤད།།ཅེས་པ་དང་། འཕགས་པས་ཀྱང་། ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ལ་དབྱེར་མེད་པས། །ཐེག་པ་ཐ་དད་ཡོད་མ་ཡིན། །ཐེག་པ་གསུམ་ནི་ཀུན་བཤད་པ། །ཁྱོད་ཀྱིས་སེམས་ཅན་གཞུག་པ་ཉིད། །ཅེས་སོ། །ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་གཅིག་པ་ཉིད་དེ། དེ་ཉིད་གྲུབ་ པའི་མཐའི་དབྱེ་བས་ཐ་དད་པ་ཉིད་ན་ནི་མཐར་ཐུག་པ་མེད་པར་ཐལ་བར་འགྱུར་ལ།ཕྱོགས་གཅིག་པའི་ཡེ་ཤེས་རྣམས་ཀྱིས་ནི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་རྟོགས་པ་མེད་དེ། རྟོགས་ན་ནི་ཆེས་ཐལ་བར་འགྱུར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་ནི་གང་ཟག་ཆོས་ལ་བདག་མེད་པའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་མངོན་སུམ་དུ་བྱེད་པའི་ཡེ་ཤེས་དེ་ ཉིད་ཀྱིས་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཐོབ་པ་ལས་ཡང་དག་པའི་ཆོས་ལས་གཞན་གྱིས་ནི་མིན་ཞེས་པས་ན་ཐེག་པ་ནི་གཅིག་ཉིད་དོ།

以下是完整的中文直译：
"然而"等是遍及，声闻断除随眠后无生，以相互生而成就佛果，此说不应理。虽然断除烦恼而断除凡夫共同轮回相续，但未断无明烦恼随眠，以其为缘及无漏善根为因，不以福德资粮满足，以及于成熟众生无有疲倦等。
其中如烦恼染污的无明习气，如业染污的无漏业造作，如生烦恼的声闻、缘觉及得自在菩萨等不摄于六道者，以意之自性身而趣入。以其为缘，如众生缘，于老死则有不可思议转变之死，如《吉祥鬘狮子吼经》中所说。
正因如此，宣说三乘是有密意的。如是以此般若波罗蜜多大乘自性而行，所行之道及果体之乘唯一，而安立为三乘是为引导愚者入大乘之权说。如《楞伽经》中说："我说一乘法，无有乘安立，为度诸愚者，分别说诸乘。"
圣者亦云："法界无差别，诸乘无差异，宣说于三乘，为令众生入。"
法界即一切法之真如唯一，若以宗派差别而有异，则成无有究竟之过。片面智慧不能证悟真如，若证则成太过。是故以证悟补特伽罗法无我真如之智慧而得涅槃，非由正法之外而得，故乘唯一也。


།དེའི་ཕྱིར་ན་ལམ་གཞན་ལ་ཡང་དག་པའི་ཐར་པ་མེད་ཅེས་པ་བསྒྲུབ་པ་ནི། བདེན་པ་གཉིས་ལ་འཇུག་པའི་མདོ་ལས། དེ་ལ་ཡང་ཆོས་ཐམས་ཅད་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་ཉིད་ བསྒོམས་པས་གང་གིས་ཉོན་མོངས་པ་སྤོང་གི་།ལམ་གཞན་གྱིས་མིན་ཏེ། ཉོན་མོངས་པ་རྣམས་ནི་དངོས་པོ་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པའི་རྩ་བ་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཞེས་གསུངས་སོ། །གང་དུ་ཡང་གསུངས་པ་འཇམ་དཔལ་ཇི་ལྟར་ཉོན་མོངས་པ་རྣམས་ཡོངས་སུ་ཤེས་པར་འགྱུར་བས་ཉོན་མོངས་པ་རྣམས་ འདུལ་བར་འགྲོ་བར་འགྱུར་སྨྲས་པ།དོན་དམ་པར་མ་སྐྱེས་པའི་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པའི་ཡུལ་རྣམས་ལ་ཡོད་པར་སྒྲོ་བཏགས་པས་ཕྱིན་ཅི་ལོག་གི་བདག་ཉིད་ཀྱི་ལྟ་བ་ཀུན་ཏུ་ལྡང་ལ། དེ་ལས་ཉོན་མོངས་པ་རྣམས་རབ་ཏུ་འཇུག་གོ། །གང་ཡང་ལྷའི་བུ་དོན་དམ་པར་ཆོས་རྣམས་ མ་སྐྱེས་པ་རབ་ཏུ་ཤེས་ཤིང་ཤེས་རབ་ཀྱི་སྦྱོར་བ་མི་བྱེད་པ་ནི་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མེད་པ་སྟེ།ཡོད་པ་མ་ཡིན་པ་ལ་སྒྲོ་འདོགས་པར་མི་བྱེད་ཅིང་ལྟ་བ་ཀུན་ནས་ལྡང་བར་མི་བྱེད་དོ། །སྐྱེ་བ་མེད་པ་དེ་ཉིད་ལ་གནས་པས་ཉོན་མོངས་པ་ཤིན་ཏུ་འདུལ་བ་ ཉིད་དུ་བལྟ་བར་བྱ་སྟེ།མཐོང་བ་མེད་པའི་སྦྱོར་བས་སོ། །གང་དུ་དོན་དམ་པར་སྐྱེ་བ་མེད་པའི་ངོ་བོར་རབ་ཏུ་ཤེས་ནས་ཀྱང་རབ་ཏུ་ཤེས་པ་ལ་སྦྱོར་བ་མེད་པས་ནི་དེ་ལྟར་ཉོན་མོངས་པ་རྣམས་རབ་ཏུ་ཤེས་པ་མེད་པའི་སྦྱོར་བས་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟ་སྟེ་དཔེར་ན་མཆེ་བ་དུག་ ཅན་གྱི་རིགས་བརྗོད་པས་དུག་ཞི་བར་འགྱུར་རོ།།དེ་བཞིན་དུ་གང་ཉོན་མོངས་པའི་རིགས་ཤེས་པ་ནི་དེའི་ཉོན་མོངས་པ་རྣམས་ཤིན་ཏུ་མི་དམིགས་པའི་རྣལ་འབྱོར་གྱིས་རབ་ཏུ་ཞི་བར་འགྱུར་རོ། །གང་དུ་ཡང་ལྷའི་བུ་དོན་དམ་པར་ཤིན་ཏུ་སྐྱེ་བ་མེད་པའི་དངོས་པོ་རྣམས་ཀྱིས་ཆོས་རྣམས་ཐམས་ ཅད་ལ་ཀུན་ཏུ་བརྟགས་པ་འདི་ནི་ཉོན་མོངས་པ་རྣམས་ཀྱི་རིགས་ཞེས་གསུངས་སོ།།མདོ་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་རྒྱལ་པོར་ཡང་། འགྲོ་བ་འདི་རྣམས་ཐམས་ཅད་སངས་རྒྱས་འགྱུར། །ཞེས་ཏེ། འདིར་ཡང་དྲི་མ་རྣམས་ནི་གློ་བུར་བའི་ཕྱིར་ན་སེམས་རང་བཞིན་གྱིས་འོད་གསལ་བས་མ་ལུས་པའི་ འགྲོ་བ་རྣམས་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ཅན་གྱི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྙིང་པོ་ཅན་ཏེ།ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཉིད་དུ་སྦྱོར་བར་རུང་བར་ཡོད་པ་ཉིད་དོ་ཞེས་པ་ལ་དགོངས་པའོ། །འདིར་ཐེག་པ་གསུམ་བསྟན་པ་ནི་ངེས་པའི་དོན་ལ་ཐེག་པ་གཅིག་བསྟན་པ་ནི་དགོངས་པ་ཅན་ ཉིད་ཅེས་པ་དང་།རིགས་མེད་པའི་སེམས་ཅན་ཡང་ཡོད་ཅེས་པའི་བརྟགས་པ་ནི་ཤིན་ཏུ་མ་བརྟགས་པའི་སྟེ། སྤང་བར་བྱའོ།

以下是完整的中文直译：
因此，证明其他道无真实解脱是：如《二谛经》中说："于此，以修习一切法无自性，由此断除烦恼，非由其他道。因为诸烦恼以执著事物为根本。"
又如所说："文殊，如何遍知诸烦恼而调伏烦恼？"答曰："于胜义中未生诸法之非有境上增益为有，由此颠倒自性见生起，由此诸烦恼转起。天子，若于胜义中了知诸法无生而不作智慧加行，则无颠倒分别，不于非有增益，不生诸见。住于无生性中，应视为善调伏烦恼，以无见加行故。若于胜义中了知无生性已，而于了知无加行，则以无知诸烦恼加行而遍知。譬如说毒牙种类则毒得以平息。如是若知烦恼种类，则以极无所缘瑜伽而得平息。"
又如天子所说："于胜义中以极无生事物遍计一切诸法，此即是诸烦恼之种类。"
《三摩地王经》中亦云："此等一切众生当成佛。"此中亦以垢染是客尘故，心性本明，一切众生具法界相如来藏性，意指实有成就圆满佛果之可能性。
此中宣说三乘是了义一乘之密意说，所谓无种性众生亦有之观点极不应理，应当断除。


 །སེམས་ཅན་རྫོགས་སངས་རྒྱས་ལ་སྦྱོར་མི་རུང་བ་ནི་གཅིག་ཀྱང་མེད་ཅེས་པས་གནས་པ་སྟེ། དེ་ལྟར་ཡང་དབང་པོ་ཐ་མས་བདེན་པ་བསྒོམས་པས་ནི་བདག་ མེད་པར་མཉམ་པོས་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བར་འགྲོ་བར་འགྱུར་རོ།།འབྲིང་གིས་ནི་ཅུང་ཞིག་གཞན་གྱི་དོན་འདོད་པས་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་རྟོགས་ཀྱང་འདོད་པའི་ཁམས་རྣམས་སུ་དམ་པའི་ཆོས་ནུབ་པ་ན་ཀུན་ཏུ་འཇུག་ཅིང་ཤེས་བྱའི་སྒྲིབ་པའི་ཕྱོགས་གཅིག་གཟུང་བའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ སྤངས་ནས་རང་སངས་རྒྱས་མངོན་སུམ་དུ་བྱས་ནས་རྫུ་འཕྲུལ་རྣམས་དང་ལུས་ཀྱིས་ཆོས་རྣམས་སྟོན་པར་བྱེད་དོ།།དབང་པོ་རབ་ཀྱིས་ནི་བརྩེ་བའི་རང་བཞིན་ཉིད་ཀྱིས་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་འདྲེན་པའི་བསམ་པ་ཅན་ཏེ། གསུམ་ཆར་ཡང་ཁམས་གསུམ་པའི་ཉོན་མོངས་པའི་སྒྲིབ་ པ་ཙམ་ལས་གྲོལ་བའི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་མེད་ཀྱང་མར་མེ་ཟད་པ་བཞིན་དུ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་འདུ་ཤེས་ཅན་གྱི་ཟག་པ་མེད་པའི་ཁམས་ན་པདྨའི་སྙིང་པོ་ལ་བསྐུལ་བའམ་ཇི་སྲིད་དུ་གནས་པ་ལ།དེའི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་འོད་ཟེར་རྣམས་ཀྱིས་རབ་ཏུ་སད་པར་བྱས་ནས་སེམས་ བསྐྱེད་པར་བྱས་ནས་སྐྱེ་བ་ལ་དབང་བ་དང་།སྟོབས་ནི་མི་གཡོ་བ་ལ་སོགས་པའི་དབང་ཕྱུག་གི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་བཞིན་གྱི་སྐྱེ་བ་རྣམས་ཀྱིས་བསོད་ནམས་དང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཚོགས་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་བྱེད་པས་བསྐལ་པ་གྲངས་མེད་པ་བཞིས་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་རྟོགས་ པར་འགྱུར་ཞེས་པ་ནི་ཁྱབ་པའོ།།སྨྲས་པ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་ནི་རང་བཞིན་ཏེ། དགེ་བའི་ཕྱོགས་ནི་དགེ་བའི་ཚོགས་ཏེ། དགེ་བའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་སེམས་བསྐྱེད་པ་འདིས་བསྡུས་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་པས་དགེ་བའི་ཕྱོགས་ཉིད་དེ་སྦྱོར་བར་རུང་བ་ཉིད་ཀྱི་རང་བཞིན་ལའོ། །ཁྱད་པར་དུ་ འཕགས་པའི་ཞེས་པ་ནི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཀྱིས་ཀུན་ཏུ་བསྡུས་པ་དེ་རྣམས་ཀྱིས་ཏེ།རྒྱུ་ལྔ་པའོ། །ཆོས་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པ་ནི་ཐེག་པ་ཆེན་པོས་ཀུན་ཏུ་བསྡུས་པ་ཉིད་དོ། །འབྲས་བུ་གྱུར་པ་ལ་ལྷག་པར་དམིགས་པར་བྱ་ཞེས་ཏེ། ཐོབ་པར་བྱ་བའོ། །དེའི་ཕྱིར་ན་བར་ཆད་མི་བྱ་ཞེས་ པ་ནི།སྒྲའི་དོན་ཞེས་པ་ནི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་དེའི་ལས་སོ། །དེ་ལྟར་བྱང་ཆུབ་ཏུ་སེམས་བསྐྱེད་པའི་ཕྱིར་ན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་རྣམས་ཀྱི་རྒྱུད་ལམ་ཤེས་པ་ཉིད་ལ་སྤྲོ་བ་བསྐྱེད་པ་ལ་འདིར་གསུངས་པ་ནི། དེ་ན་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། ཁྱོད་ལེགས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཞན་ གྱི་དོན་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ།།ཇི་ལྟར་སྔོན་གྱི་རྒྱལ་བའི་སྲས་ལ། བཅོམ་ལྡན་འདས་དང་། དེའི་ཉན་ཐོས་རྣམས་ཀྱིས་མང་དུ་བྱས་པ་དེ་ལྟར་བདག་ཅག་གིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་དང་དེའི་ཉན་ཐོས་རྣམས་ཀྱིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་སྲས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ལ་མང་དུ་བྱའོ་ཞེས་པ་ནི་བཀའ་དྲིན་གཟོ་བའི་ དོན་ཏོ།

以下是完整的中文直译：
无有一个众生不适合成就圆满佛果。如是，下等根器者以修习真谛，平等证悟无我而离贪。中等根器者虽因稍许利他心而证得离贪，但在欲界正法衰败时转生，断除所知障分中执取分别，现证独觉果位，以神通及身示现诸法。上等根器者以慈悲本性而具引导一切众生之发心。
三者虽都未得解脱三界烦恼障的涅槃，但如灯尽般住于无漏界中具涅槃想，或住于莲花藏中，或随住时长，由如来光明唤醒后发心，获得自在转生，如不动等自在菩萨般以诸生圆满福慧资粮，经四无数劫证得圆满佛果，此为普遍。
所谓"说"等是自性。善分即善资，因为一切善法皆摄于此发心中，故说善分即是适合修习之自性。"殊胜"是指由菩提心所摄，为第五因。殊胜法即是大乘所摄。应当殊胜缘于所成果，即所应获得。因此"不应障碍"，"声义"即是菩提心之业用。
如是为令发菩提心，此处为生起菩萨摩诃萨对道智之欢喜而说："于此"等。"善哉"是为利他故。如昔日对佛子，世尊及其声闻众多所作，如是我等对世尊及其声闻众，应多行于世尊子诸菩萨，此为报恩之义。


།སྔོན་གྱི་ཉིད་ནི་སྔོན་གྱི་རྣམས་སོ། །ཚངས་པ་ནི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ལ་དེ་ལ་ཕན་པར་སྤྱོད་པ་ནི་ཚངས་པར་སྤྱོད་པའོ། །གང་དག་ཅེས་པ་ནི་རྣམ་པར་ཕྱེ་བའི་ནང་དུ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་པ་ཅན་དུ་མ་ལྟུང་བའི་ཇི་ལྟ་བའི་དོན་ནོ། །མ་རྟོགས་ཞེས་པའི་གཞུང་ ཡང་ཁ་ཅིག་གིས་གདམས་ཞེས་པ་ནི་བསྟན་པའི་སྒྲ་ཞེས་པ་དང་།སྐད་ཀྱི་དབྱིངས་དོན་དུ་མ་ལ་འཇུག་པའི་ཕྱིར་རྗེས་སུ་གཟུང་བར་བྱ་བ་ནི་གདམས་པར་བྱ་བས་རྗེས་སུ་བསྐོར་བར་བྱ་བ་ནི་རྗེས་སུ་བསྟན་པར་བྱ་ཞེས་པའི་ཕྱི་མའི་ཚིག་གཉིས་པ་ཡང་དག་པའི་སྒྲ་ནི་དོན་ཡང་དག་པའོ། །བདག་ ཅག་ཉན་ཐོས་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང་ནི་རང་དང་རིས་མཐུན་པ་རྣམས་ལ་ཡང་བདག་ཉིད་ཀྱི་ཐ་སྙད་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ།།ལེགས་པ་ནི་གཡོ་བ་མེད་པས་ཉན་པ་ལའོ། །རབ་ཏུ་ནི་གཡེང་བའི་ཡིད་ཀྱིས་སོ། །ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པ་ལ་བསྟན་པར་བསྒྲུབ་པའི་དོན་དུ་ཡིད་ལ་བགྱིད་པ་བསམ་པ་དང་བསྒོམ་པ་ དག་གིས་སོ།།ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་ཞེས་པ་ནི་ལམ་ཤེས་པ་ལའོ། །གནས་པར་བྱ་བ་ནི་སྤྱད་པར་བྱ་བའོ། །དེ་ལ་ཉན་ཐོས་ཀྱི་མཐོང་བའི་ལམ་གྱི་དབང་དུ་བྱས་ཏེ་གསུངས་པ་ནི། སྟོང་པ་ཉིད་ལ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། འཕགས་པ་རྣམས་ལ་བདེན་པ་ཉིད་དང་། ཕྱིན་ཅི་ མ་ལོག་པ་ཉིད་ལས།བྱིས་པ་རྣམས་ལ་ནི་མ་ཡིན་ཞེས་པ་ནི་འཕགས་པའི་བདེན་པ་སྟེ། སྡུག་བསྔལ་དང་ཀུན་འབྱུང་དང་འགོག་པ་དང་ལམ་མོ། །ནད་ཀྱིས་སྡུག་བསྔལ་བ་ལ་དེའི་ངེས་པར་ཟད་པའི་སྨན་ཚོལ་བ་བཞིན་གྱི་རིམ་པ་སྟེ། གཉི་ག་ལ་ཡང་བདག་མེད་པར་བསྟན་པའི་སྐབས་སུ་ སྒྲིབ་པ་གཉིས་སྤངས་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་གྱི་འགོག་པའི་བདེན་པ་དོན་དམ་པ་ལ།གསུམ་ནི་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པ་ཞེས་པའི་གཉིས་པོ་ཉིད་ནི་བདེན་པ་གཉིས་ཏེ། ཇི་སྐད་དུ་ཡབ་སྲས་མཇལ་བའི་མདོ་སྡེར། རྣམ་པར་བལྟ་དཀའ་བདེན་པ་འདིར་ནི་མཁས་རྣམས་ཀྱིས། །རང་གིས་ མཐོང་འགྱུར་གཞན་གྱིས་མཉེན་སོགས་རྣམས་ཀྱིས་མིན།།ཀུན་རྫོབ་དང་ནི་གང་ཡང་དེ་བཞིན་དོན་དམ་ལས། །བདེན་པ་གསུམ་པོ་ཅུང་ཟད་ཡོད་པར་འགྱུར་བ་མིན། །ཞེས་ཏེ། ཉན་ཐོས་རྣམས་ལས་ནི་འཁོར་བ་ལས་ཡིད་བྱུང་བའི་དོན་དུ་གང་ཟག་གི་བདག་མེད་ཙམ་ལ་གཞུག་པའི་ རྣམ་པ་བཞི་པོ་བསྟན་ཏོ།།དེ་ལ་སྡུག་བསྔལ་ནི་སྡུག་བསྔལ་གྱི་སྡུག་བསྔལ་དང་། རྣམ་པར་འགྱུར་བའི་སྡུག་བསྔལ་དང་། འདུ་བྱེད་ཀྱི་སྡུག་བསྔལ་རྣམས་ཀྱིས་སྡུག་བསྔལ་བའི་འཁོར་བ་པའི་ཕུང་པོ་རྣམས་ལ་སྡུག་བསྔལ་གྱི་རྒྱུ་ནི་ཀུན་འབྱུང་བའོ། །སྡུག་བསྔལ་ཟད་པ་ནི་འགོག་ པའོ།།དེ་ཐོབ་པའི་ཡེ་ཤེས་ནི་ལམ་སྟེ། གང་འདི་རྣམས་ཀྱི་རྣམ་པ་དེ་རྣམས་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་གནས་ཤིང་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་མཐོང་བའོ།

以下是完整的中文直译：
"昔时"即是指过去诸者。"梵行"是指于涅槃中行利益之梵行。"何者"是指未落入分别中颠倒的如实义。
关于"未证"之论，有人说是教言之声，由于语根义趣多种，应当摄受，应当教诫，应当随转，应当随教示，后二语为真实声即真实义。"我等声闻众"是因对同类者亦以自身称谓故。"善"是指无动摇地听闻。"极"是以散乱心。以不颠倒教示成就义而作意思维与修习。
"于般若波罗蜜多"是指于道智。"应住"即应行。其中就声闻见道而言所说："于空性"等。对圣者是真实及不颠倒，对凡夫则非，此为圣谛：苦、集、灭、道。如病苦者寻求其必定灭尽之药的次第，于二者皆说无我时，胜义谛为断二障相的灭谛，其余三者为世俗谛，此二即二谛。
如《父子相见经》云："此谛难见唯智者，自见非由他柔等，世俗以及胜义外，三谛少许亦非有。"对声闻众为令厌离轮回而示现仅是人无我的四种行相。其中苦是苦苦、坏苦、行苦等所苦的轮回诸蕴，苦因即集，苦尽即灭，证得彼之智即道，此等行相住于空性并见空性。


 །ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་ནི་ཉན་ཐོས་ཀྱི་གང་ཞིག་མཐོང་བའི་ལམ་ལ་གནས་པར་བྱ་བ་ལ་མཉམ་པར་གཞག་པའི་སེམས་ཀྱིས་ཏེ། སྟོང་པ་ ཉིད་དུ་མཐོང་བ་དང་མི་དམིགས་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཏེ།དེ་ནི་བསྟན་བཅོས་ལས། ལམ་ཤེས་ཉིད་ཀྱི་ཚུལ་ལས་ནི། །འཕགས་པའི་བདེན་པ་བཞི་དག་གི། །རྣམ་པ་མི་དམིགས་སྒོ་ནས་ནི། །ཉན་ཐོས་ལམ་འདི་ཤེས་པར་བྱ། །ཞེས་ཏེ། ཉན་ཐོས་ཀྱི་སྡེ་སྣོད་ལ་རྣམ་པ་བཅུ་དྲུག་ཏུ་བཤད་དེ། འདི་ལྟ་སྟེ། རྟག་པ་དང་གཞན་དང་བདག་གིར་སྒྲོ་བཏགས་པ་ལས་ལྡོག་པའི་སྡུག་བསྔལ་བ་དང་མི་རྟག་པ་དང་སྡུག་བསྔལ་དང་བདག་མེད་པ་དང་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་ཡོངས་སུ་ཤེས་པའོ། །ཀུན་འབྱུང་བ་ལ་ཆོས་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་རྒྱུ་མེད་པ་ཅན་དང་དུས་ལ་སོགས་པའི་སེམས་མེད་པའི་རྟོག་པའི་རྒྱུ ཅན་དང་གཙོ་བོ་དང་སྒྲའི་ཚངས་པ་ལ་སོགས་པས་ཡོངས་སུ་བསྒྱུར་བའི་དངོས་པོའི་རྒྱུ་ཅན་དང་།དབང་ཕྱུག་ལ་སོགས་པའི་བློ་དང་ལྡན་པའི་རྒྱུ་ཅན་ཞེས་པའི་སྒྲོ་བཏགས་པའི་གཉེན་པོར་རྒྱུ་དང་ཀུན་འབྱུང་བ་དང་རབ་ཏུ་སྐྱེ་བ་དང་རྐྱེན་ནོ། །འགོག་པ་མེད་ཅིང་ཐར་པ་དང་སྡུག་བསྔལ་བ་ལས་ཐར་པ་མེད་ དོ།།བསམ་གཏན་གྱི་བདེ་བ་ཁོ་ན་ལས་གྱ་ནོམ་པ་མེད་པ་སྟེ། གྲོལ་ཀྱང་ཡང་འཁོར་བ་ན་ལྷུང་ཞེས་པའི་གཉེན་པོར་འགོག་པ་ཞི་བ་གྱ་ནོམ་པ་ངེས་པར་འབྱིན་པའོ། །ལམ་མེད་དེ། བདག་མེད་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་ལམ་བདག་ཉིད་ཀྱིས་རྟག་པར་ཡོད་པའི་ལམ་ངན་པ་ལས་འདིར་གཞན་དུ་ མེད་པ་དང་ལས་ཡང་དག་པར་ལྡོག་པས་སོ་ཞེས་པའི་གཉེན་པོར་ལམ་རིགས་པ་བསྒྲུབ་པ་ངེས་པར་འབྱུང་བ་སྟེ་འདིར་དེ་གཟུང་བར་མི་བྱ་ལ།གང་དུ་ཡུམ་ཆེན་མོ་ལས་གསུངས་པ་དེ་འདིར་གཟུང་བར་བྱ་སྟེ། རེ་བར་འགྱུར་ན་ཉན་ཐོས་ཀྱི་བྱང་ཆུབ་ཀྱང་ཚེགས་ཆུང་ངུ་དེ་རྣམས་ཀྱིས་ཐོབ་པའི་ཕྱིར་རོ། ། དེ་ལ་སྡུག་བསྔལ་ནི་རྣམ་པ་བཞི་རྣམས་ཀྱིས་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་དེ་སྔ་མ་བཞིན་ནོ། །མི་རྟག་པ་ལས་བྱུང་བ་འཇིག་པ་དང་བྲལ་བར་སྦྱོར་བའི་ཕྱིར་དང་། སྡུག་བསྔལ་བ་ལ་སོ་སོར་མི་མཐུན་པའི་ཕྱིར་དང་། བདག་མེད་པ་ལ་བདག་གི་མཚན་ཉིད་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་དང་། ཞི་བ་ལ་བདག་གིས་སྟོང་པའི་ཕྱིར་ཏེ། བདག་གིས་སྟོང་པ་ནི་ཞི་བ་སྟེ། རོ་བཞིན་ནོ། །ཀུན་ཏུ་འབྱུང་བ་ལ་ནི་དབྱེ་བ་བཅུ་གཅིག་སྟེ། དེ་ལ་རྣམ་པ་བཞིས་སྤངས་པས་དགྲ་བཅོམ་པ་ཤེས་པའི་ཕྱིར་ནད་དང་འབྲས་དང་ཟུག་རྔུ་དང་སྡིག་པ་དང་། སྡུག་བསྔལ་གྱི་རྒྱུའི་ཕྱིར་དང་། སྡུག་བསྔལ གཟེངས་བསྟོད་པའི་རྒྱུའི་ཕྱིར་དང་།འདྲེན་པར་དཀའ་བའི་ཕྱིར་དང་། འདིའི་དང་གཞན་པའི་སྡུག་བསྔལ་གྱི་རྒྱུ་ཉིད་ཀྱིས་ན་སྡིག་པ་དང་ཆོས་མཐུན་པའོ།

以下是完整的中文直译：
于般若波罗蜜多中，声闻住于见道时以等持心，以见空性及无所缘。如论中说："从道智方便，圣谛有四种，以无所缘门，当知声闻道。"
在声闻藏中说有十六行相，即：从常、他、我所增益中返转而遍知苦、无常、苦、无我、空性。
对于集谛，为对治"诸法无因"、"无心之时等为因"、"大自在天及梵天等转变诸事为因"、"大自在等具智者为因"等增益，故说因、集、生、缘。
对治"无灭无解脱、无从苦解脱"、"唯禅定之乐无胜过者"、"虽解脱复堕轮回"等说灭为寂静、殊胜、出离。
对治"无道，无我相之道自性常有之恶道外无他，业正还灭"等说道为如理、成就、出离。此处不取彼义，当取《般若经》所说，因若有希求，以彼等小功即得声闻菩提故。
其中苦以四相作意如前。由无常故合于坏离，由苦故各别不顺，由无我故离我相，由寂故空无我所，无我所即寂静，如尸体。
集有十一分别，以四相断故知阿罗汉，因是病、疮、箭、罪过，因是苦因，因是赞叹因，因难引导，因是此世他世苦因故与罪过相顺。


 །ཡང་བཞི་རྣམས་ཀྱིས་ནི་ནུས་པ་ཉིད་དུ་ཡོངས་སུ་ཤེས་པའི་ཕྱིར་ཏེ། ཕ་རོལ་དང་། རབ་ཏུ་འཇིག་པའི་ཆོས་དང་། གཡོ་བ་དང་། རབ་ ཏུ་འཇོམས་པ་སྟེ།བདག་ནི་བཅོམ་པར་མི་ནུས་པས་འདིར་ཕ་རོལ་ལ་སོ་སོར་སྐད་ཅིག་ལ་འཇིག་པའི་ཕྱིར་ན་རབ་ཏུ་འཇིག་པའི་ཆོས་སོ། །དགྲ་བཅོམ་པ་རྣམས་ཀྱི་དྲུངས་འབྱིན་པའི་ཕྱིར་གཡོ་བའོ། །རང་བཞིན་གྱི་ལམ་གྱིས་རབ་ཏུ་བཅོམ་པའི་ཕྱིར་རབ་ཏུ་འཇོམས་པ་ཉིད་དོ། །གདུང་བར་ མི་བྱེད་པའི་དོན་དུ་ཡང་གསུམ་རྣམས་ཀྱིས་ཏེ།འཇིག་པ་ཉིད་དང་། ཉེ་བར་འཚེ་བ་ཉིད་དང་། ཉེ་བར་བསྒྱུར་བ་ཉིད་དེ། ཀུན་ཏུ་འདུས་པ་ལ་སོགས་པ་བཞིན་དུ་འཇིགས་པའི་རྒྱུའི་ཕྱིར་དང་། འབྱུང་པོ་དང་སྲིན་པོ་ལ་སོགས་པ་དང་ཆོས་མཐུན་པ་དང་། མུ་གེ་དང་ཕས་ཀྱིས་དགྲ་བོ་ལ་ སོགས་པ་དང་ཆོས་མཐུན་པ་ཞེས་པའོ།།རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བ་ལུགས་དང་མི་མཐུན་པ་ནི་མ་རིག་པ་འགགས་པས་འདུ་བྱེད་འགག་ཅེས་པ་དེ་ནས་བརྩམས་ཏེ། ཇི་སྲིད་དུ་དེ་བཞིན་ཉིད་དུ་སྡུག་བསྔལ་གྱི་ཕུང་པོ་འབའ་ཞིག་འགག་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་པའི་བར་དུའོ། །དེ་ལ་བཀག་པས་ འགག་ཅེས་པས་འགོག་པའི་བདེན་པ་ལ།འདིས་འགག་པ་འགྱུར་ཞེས་པ་ནི་འགོག་པའི་ལམ་གྱི་བདེན་པ་སྟེ། དེ་ལ་འགོག་པའི་བདེན་པ་ལ་ནི་རྣམ་པ་བདུན་གྱིས་ཏེ། བདག་མེད་པ་ཉིད་དང་། ཞི་བ་ཉིད་དང་། དབེན་པ་ཉིད་དང་། སྟོང་པ་ཉིད་དང་། མཚན་མ་མེད་པ་ཉིད་དང་། སྨོན་པ་ མེད་པ་ཉིད་དང་མངོན་པར་འདུ་བྱ་བ་མེད་པ་ཉིད་དོ།།བདག་ནི་རྣལ་འབྱོར་པའི་སྡུག་བསྔལ་གྱི་བདག་ཉིད་ཀྱི་ཕུང་པོ་རྣམས་ལ་འདིར་སྡུག་བསྔལ་མེད་པས་བདག་མེད་པའོ། །ཉོན་མོངས་པ་ཉེ་བར་ཞི་བས་ཞི་བའོ། །སྡུག་བསྔལ་དང་ཉོན་མོངས་པའི་མི་གཙང་བ་དག་ཉེ་བར་ཞི་བས་དབེན་ པ་སྟེ་ཞེས་པའི་དོན་ཏོ།།བདག་དང་བདག་གི་དང་བྲལ་བས་སྟོང་པའོ། །འདུས་བྱས་པའི་མཚན་མ་ཐམས་ཅད་མེད་པའོ། །དེའི་ཁམས་གསུམ་པ་ལ་སྨོན་པའི་སྨོན་པ་ཟད་པས་སྨོན་པ་མེད་པའོ། །འབྱུང་བར་འགྱུར་བའི་ལས་མངོན་པར་འདུ་བྱེད་པ་མེད་པས་མངོན་པར་འདུ་བྱེད་པ་མེད་ པའོ།།ལམ་གྱི་བདེན་པ་ལ་ཡང་རྣམ་པ་བདུན་པོ་འདི་རྣམས་ཉིད་ཀྱིས་ཏེ། འགོག་པའི་ཐོབ་པ་པོ་ནི་ལམ་དེས་ན་བདག་མེད་པ་དང་ཞི་བ་དང་དབེན་པ་ལ་སོགས་པའི་ཐོབ་པར་བྱེད་པ་པོའི་ཕྱིར་ན་ལམ་ཡང་བདག་མེད་པ་དང་ཞི་བ་དང་དབེན་པ་དང་སྟོང་པ་ཉིད་དང་མཚན་མ་མེད་པ་དང་སྨོན་པ་མེད་པ་ དང་མངོན་པར་འདུ་བྱ་བ་མེད་པ་སྟེ།དེ་ལྟ་བུའི་རྣམ་པ་ཉི་ཤུ་རྩ་དགུས་ནི་འདིར་ཉན་ཐོས་ཀྱི་ལམ་མྱུར་བར་དེའི་བྱང་ཆུབ་ཐོབ་པའི་ཕྱིར་རོ།

以下是完整的中文直译：
又以四相遍知其力，即：他方、极坏法、动摇、极摧毁。因我不能被摧毁，此处他方于刹那坏灭故为极坏法。因能拔除阿罗汉根本故为动摇。因以自性道极摧毁故为极摧毁性。
为不令烦恼义故有三相：坏灭性、损害性、变异性。如聚集等是怖畏因故，与部多罗刹等相顺，与饥馑怨敌等相顺。
逆观缘起即：无明灭故行灭，乃至如是唯苦蕴灭。
其中以遮止而灭即灭谛，由此而灭即道谛。其中灭谛有七相：无我性、寂静性、远离性、空性、无相性、无愿性、无造作性。
我即瑜伽师苦自性诸蕴，此中无苦故无我。烦恼寂灭故寂静。苦及烦恼不净寂灭故远离。离我我所故空。无一切有为相故无相。三界欲愿尽故无愿。无造作未来业故无造作。
道谛亦以此七相：因灭谛所得是彼道故，因是无我、寂静、远离等之能得故，道亦无我、寂静、远离、空性、无相、无愿、无造作。以如是二十九相，于此速得声闻道之菩提故。


 །དེ་ཡང་རྣམ་པ་འདི་རྣམས་མི་དམིགས་པ་ནི་ལམ་ཤེས་པ་ཉིད་ལ་རབ་ཏུ་འཇུག་སྟེ། གང་གིས་དམན་པའི་ལམ་བསྒོམ་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཐབས་ལ་མི་ མཁས་པ་དམན་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་འགྲོ་བར་ནུས་ཏེ།དེའི་ཕྱིར་རྒྱུ་དེས་ན་འདི་ལམ་ཤེས་པ་ལ་གོ་ཆ་ཆེན་པོ་དང་ཐབས་ལ་མཁས་པ་ཆེན་པོ་བདག་ཉིད་བསྲུང་བའི་ཕྱིར་གོ་བགོ་བར་བྱའོ། །དེ་ལ་འདིའི་གོ་ཆ་ཆེན་པོ་འདི་ལྟ་སྟེ། ཕུང་པོ་ལྔ་པོ་རྣམས་དང་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་སྟོང་པ་ཉིད་དེ་ལས་ཐ་མི་དད་ཅེས་ པའི་སྟོང་པ་ཉིད་དང་།སྙིང་རྗེ་རོ་གཅིག་པའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་བསྒོམ་པ་ཉིད་དོ། །འདི་ནི་ཉན་ཐོས་རྣམས་ཀྱི་མཐོང་བའི་ལམ་མོ། །ངེས་པར་འབྱེད་པའི་ཆ་དང་མཐུན་པ་གསུངས་པ་ནི། གཟུགས་ལ་གནས་པར་མི་བྱ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། དེ་ལ་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ལ་གནས་ པ་མེད་པ་དང་མངོན་པར་ཞེན་པ་མེད་པ་ནི་དྲོད་དོ།།དེ་ལྟར་གཟུགས་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། གཟུགས་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ལ་འདིར་དེས་རང་གི་མཚན་ཉིད་དམིགས་སུ་མེད་པས་ནི་ཨུ0f37རྩེ་མོའོ། །གཟུགས་རྟག་ཅེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། གཟུགས་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ལ་གཉིས་སུ་མི་དམིགས་པ ཨས་ནི་བཟོད་པའོ་སྟོང་པའོ་ཞེས་དམིགས་པས་ཉེ་བར་དམིགས་པར་བྱེད་པ་དང་།དེ་ལྟར་དམིགས་པ་ནི་དེའི་ཕྱིར་སྟོང་པ་ཉིད་ཉེ་བར་དམིགས་པའི་ཞེས་བྱ་བ་གཉིས་དང་། རྒྱུན་དུ་ཞུགས་པའི་འབྲས་བུ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱི་ཁྱད་པར་ལ་གནས་པ་མེད་པས་ན་ཆོས་མཆོག་ སྟེ།འདིར་བསྟན་བཅོས་ལས། འཕགས་པ་ཉན་ཐོས་ལམ་ལ་ནི། །གཟུགས་སོགས་ཕུང་པོ་སྟོང་པའི་ཕྱིར། །སྟོང་པ་ཉིད་ལ་དབྱེར་མེད་པས། །དྲོ་བ་དེ་དག་མི་དམིགས་པར། །རྩེ་མོར་གྱུར་པ་དག་ཏུ་འདོད། །དེ་ལ་རྟག་ལ་སོགས་ཚུལ་གྱིས། །གནས་པ་བཀག་པས་བཟོད་པ་ རྣམས།།ས་བཅུ་དག་ལ་བརྩམས་ནས་ནི། །མི་གནས་རྒྱས་པར་བསྟན་པ་ཡིས། །ཆོས་ཀྱི་མཆོག་ཏུ་འགྱུར་བཤད་དེ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན་སངས་རྒྱས་ཀྱིས། །མཁྱེན་ནས་ཆོས་རྣམས་མ་གཟིགས་ཕྱིར། །ཞེས་ཏེ། ལམ་ཤེས་པ་ནི་བཤད་མ་ཐག་པའི་ལམ་གྱི་རྒྱུ་མཚན་ལ་གཟུགས་ལ་ སོགས་པའི་ཕུང་པོ་དེ་རྣམས་ཀྱང་སྟོང་པ་ཉིད་པས་སྟོང་པ་ཉིད་དང་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཐ་མི་དད་དེ།གཟུགས་ལ་སོགས་པ་དེ་རྣམས་ཀྱི་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་དེ་རྣམས་ལ་མི་རྟག་པ་ལ་སོགས་པ་སྦྱོར་བ་རྣམས་ཀྱིས་དེ་ལ་གནས་པ་ཉེ་བར་དམིགས་པ་བཀག་པས་ས་དང་པོའི་ཞེས་པ་ལ་ སོགས་པའི་ཡུམ་ཆེན་མོར་ཉེ་བར་མི་དམིགས་པ་རྒྱ་ཆེན་པོས་བསྟན་པའི་ཕྱིར་རོ།།ཇི་ལྟར་བསྟན་ཞེ་ན་ཆོས་རྣམས་མ་མཐོང་བའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པས་སོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་མ་འདིར་ནི་རྒྱུན་དུ་ཞུགས་པའི་འབྲས་བུ་ལ་སོགས་པའི་ཁྱད་པར་རྣམས་ལ་མི་གནས་པ་གསུངས་པས་ས་བཅུ་རྣམས་ ལ་མི་གནས་པ་ཉེ་བར་མཚོན་པས་སོ།

以下是完整的中文直译：
此等相的无所缘即是入道智。以何故劣道修习的菩萨因不善方便而能趋向小乘菩提，因此缘故，于此道智应披大铠甲及大方便善巧以自护。
其中此大铠甲即：五蕴与自性空无别之空性，以及与大悲一味之菩提心修习。此是声闻见道。
所说顺决择分：不应住于色等。其中于色等无住、无执著是暖位。如是说色等，于色等此中因无自相可得故是顶位。色常等，于色等无二所缘故是忍位。以空为所缘而近缘，如是所缘故说近缘空性二者，以及于预流果等差别无住故是胜法位。
此论中说：圣声闻道中，色等诸蕴空，以空无差别，暖位无所缘，顶位如是许。于彼常等相，遮住故诸忍。依十地广说，无住之宣说，说为胜法位。何以故？佛陀，证已不见法。
道智即如前所说道因中，色等诸蕴亦是空性故，空性与色等无别。于彼色等之色等以无常等诸加行遮止彼住近缘，以初地等般若大经中以广大无所缘而说故。云何说？以不见诸法故等。世尊母此中说不住预流果等差别，以此表征不住十地。


།མིག་གི་འདུས་ཏེ་རེག་པ་ཞེས་པ་སྟེ། གང་དབང་པོ་དང་ཡུལ་དང་རྣམ་པར་ཤེས་པ་འདུས་པར་གྱུར་པས་བདེ་བ་ལ་སོགས་པའི་ཚོར་བ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་བ་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་དབང་པོ་རྣམ་པར་འགྱུར་བའི་ཡོངས་སུ་གཅོད་པ་པོ་ལ་འདྲ་བ་ཙམ་གྱི་བདེ་བ་ལ་ སོགས་པ་དང་བཅས་པའི་ཚོར་བ་སྐྱེད་པ་པོའི་སེམས་ལས་བྱུང་བ་རེག་བྱའི་དབང་པོ་ལས་བྱུང་བའི་རྣམ་པར་འགྱུར་བ་དང་འདྲ་བ་རེག་པར་བྱེད་པར་འགྱུར་ཞེས་པ་ཉིད་དེ།འདི་དབང་པོའི་དབྱེ་བ་ནི། མིག་གི་འདུས་ཏེ་རེག་པ་ནས་ཇི་སྲིད་དུ་ཡིད་ཀྱི་འདུས་ཏེ་རེག་པའི་བར་དེ་དང་། སྡུག་པ་ནི་ གཙང་བའོ།།མི་སྡུག་པ་ནི་མི་གཙང་བའོ། །འདུས་མ་བྱས་པས་དབང་དུ་ཕྱེ་བ་ནི་ཉོན་མོངས་པ་དང་། མ་རིག་པ་ཟད་པའི་འདུས་མ་བྱས་པའི་ཕྱིར་རོ། །འཇིག་རྟེན་འདི་ནི་འདོད་པའི་ཁམས་ཏེ་དེ་ཉིད་ལ་འདོད་པ་དང་ལྡན་པའི་འཇིག་རྟེན་ལའོ། །འདི་ཉིད་ནི་སྐྱེ་བ་འདི་ཉིད་ལའོ། །སོ་སོའི་སྐྱེ་ བོའི་ས་ནི་མོས་པར་སྤྱོད་པའི་ས་ལའོ།།ཕུང་པོ་ལྷག་མ་མེད་ཅེས་པ་ནི་ཕུང་པོ་ནི་ཕུང་པོ་ལྔ་ལ་དེ་ཉིད་ཀྱི་གང་དུ་ལྷག་མ་དེ་ནི་འདི་ཕུང་པོ་ལྷག་མ་ལ་ཉོན་མོངས་པ་འགགས་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ལ་གང་དུ་དེ་ཡང་འགག་པར་འགྱུར་བ་དེ་ནི་ཕུང་པོ་ལྷག་མ་མེད་པའོ། །དེ་ཡང་ཉན་ཐོས་ རྣམས་དང་རང་སངས་རྒྱས་རྣམས་ལ་ཤེས་བྱའི་སྒྲིབ་པ་ཡོད་ཀྱང་གཉིས་པོ་དག་གི་མར་མེ་བཞིན་དུ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་འདུ་ཤེས་ཉིད་ཀྱིས་རྣམ་པར་བཞག་ལ།རྫོགས་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱི་སྤྲུལ་པའི་སྐུའི་བདག་ཉིད་རྣམས་ནི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་ཤེས་བྱའི་སྒྲིབ་པ་ལྔ་སྤངས་ཤིང་འགགས་ པའི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའོ།།འདིར་གཉིས་པ་བཤད་པ་ནི་གཞན་དུ་ན་གདུལ་བྱའི་ངོ་བོའི་ཕྱིར་རོ། །ཆོས་དང་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པའི་སྐུའི་ངོ་བོ་རྣམས་ནི་སྒྲིབ་པ་གཉིས་པོའི་བག་ཆགས་དང་བཅས་པའི་གནས་སྐབས་ཀྱི་ཕུང་པོ་ལྔ་འགགས་ནས་ཤིན་ཏུ་རྣམ་པར་དག་པའི་སྟོང་པ་ཉིད་དང་རོ་གཅིག་པའི་ ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་ཕུང་པོ་ལྔའི་བདག་ཉིད་ཅན་ཕུང་པོ་ལྷག་མ་མེད་པ་ཉིད་དུ་མྱ་ངན་ལས་འདའ་བར་འགྱུར་ཏེ།འདིར་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཐམས་ཅད་དེ་ལྟར་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་སྟེ་རབ་ཏུ་མི་གནས་པས་སོ། །འཛིན་ཞེས་པས་དབྱིངས་ཏེ། གཞན་གྱི་དོན་བྱ་བའི་རྒྱུ་སྟེ།ཕུང་པོ་ལྷག་མ་དང་བཅས་པ་ ལས་གཞན་དུ་འདི་དག་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ།།དེ་ཉིད་ཀྱིས་ནི་གསུངས་པ་ནི། །སངས་རྒྱས་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདས་ཞེས་པ་སྟེ། འཁོར་བ་ཀུན་ཏུ་བརྟགས་པ་དང་། མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་དག་ལ་མི་གནས་པ་དེས་ན། གོ་རིམས་བཞིན་དུ་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་གྱི་ཆོས་ཐམས་ ཅད་ཟད་ནས།ཟག་པ་མེད་པའི་ཕུང་པོ་ལྔ་པོ་རྣམས་ཀྱི་ནམ་མཁའ་ཇི་སྲིད་པར་འགྲོ་བའི་དོན་བྱེད་པས་གནས་པའི་ཕྱིར་རོ།

以下是完整的中文直译：
眼触和合等，即根、境、识和合而生乐等受，与随顺根变化的了别者相似，仅具乐等受的能生心所，触所生变化相似的能触。此根的分类为：从眼触和合乃至意触和合，其中可意即清净，不可意即不清净。以无为分别即烦恼和无明尽的无为故。此世间即欲界，即于彼具欲的世间。此即于此生。凡夫地即胜解行地。
无余蕴者，蕴即五蕴，于彼余蕴中烦恼灭尽相的涅槃中彼亦灭尽，即无余蕴。虽然声闻与独觉有所知障，但二者如灯火般以涅槃想而安立。诸佛化身本性则是断尽一切所知障五种而灭的涅槃。此处说第二是为了所化机的缘故。法身与受用身本性则是断尽二障习气位的五蕴后，与极清净空性一味的世俗五蕴本性无余涅槃。此中一切分别如是涅槃即究竟无住。
所谓执持即界，为利他之因，除有余蕴外此等皆无。即彼所说：佛般涅槃者，于所执轮回与涅槃皆不住故，依次断尽一切染污法，以无漏五蕴尽虚空际利益众生而住故。


 །དེ་ལས་བཞེངས་པ་ཡང་མ་ཡིན་ཞེས་པ་ནི་ཐོབ་པ་དང་ཉམས་པ་ལའོ། །གནས་པ་མ་ཡིན་ལ་མི་གནས་པ་ཡང་མ་ཡིན་པ་ནི་ཡིད་ཀྱིས་རབ་ཏུ་མི་གནས་པའི་ཕྱིར་དང་། ལངས་པ་མིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །མི་མཐུན་པར་གནས་པ་མ་ཡིན་ཞིང་མི་མཐུན་པ་མེད་པར་ཡང་གནས་པ་ཡང་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ནི་རབ་ཏུ་རྒྱུ་བའི་སྦྱོར་བར་སྔོན་བཞིན་དུའོ། །ཡུལ་མེད་པ་ལ་དགག་པ་མི་སྲིད་པས་གཉི་ག་ལ་མི་མཐུན་པར་མི་གནས་པའོ། །ལྷག མ་ནི་གོ་སླའོ་ཞེས་པ་ནི་ཆོས་ཀྱི་མཆོག་གོ།ཇི་ལྟར་ན་ངེས་པར་འབྱེད་པའི་ཆ་དང་མཐུན་པ་འདི་རྣམས་ཉན་ཐོས་རྣམས་ཀྱི་ནི། དེ་ལ་འདིར་འཕགས་པའི་ལམ་ལ་ཆེད་དུ་བྱེད་པ་བསྒོམ་པའི་ཕྱིར་རོ། །བསེ་རུའི་ལམ་བསྟན་པར་འདོད་ནས་གསུངས་པ་ནི། དེ་ནས་ཡང་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་ སྟེ།གང་ཡང་ཁ་ཅིག་གིས་གང་ཉན་ཐོས་ཀྱི་ལམ་ཡང་རབ་འབྱོར་གྱིས་སྟོན་པར་བྱེད་པ་ལ་འདི་ནི་ཤིན་ཏུ་ཟབ་སྟེ། ཇི་ལྟར་གནོད་སྦྱིན་རྣམས་དང་ཞེས་པ་ནི་དེས་བརྗོད་པའོ། །ཇི་ལྟར་གནོད་སྦྱིན་གྱི་སྐད་ལ་སོགས་པ་ནི་དེས་སྨྲ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་སྐད་ཅེས་པ་ནི་བསྟན་པ་ལ། ལྷག་མ་ནི་བཤད་ པ་སྟེ།སྒྲ་ནི་ངག་གོ། །ཚིག་ནི་ངག་གི་ཚོགས་རྣམས་སོ། སྨྲས་པ་ནི། ཚིག་གི་ངག་རྣམས་ཀྱིས་སོ། །རབ་ཏུ་བརྗོད་པ་ནི་ངག་གི་ཚོགས་རྣམས་ཀྱིས་སོ། །འཆད་པ་ནི་གདམས་པའོ། །བརྗོད་པ་ནི་རྗེས་སུ་བསྟན་པའོ། །འདི་ཡང་གོ་སྐབས་ཐོབ་པའི་ཕྱིར་བློ་ལ་གནས་པའི་བསེ་རུའི་ ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་མཆོག་ཏུ་བརྟགས་པར་བྱས་པའོ།།ཤེས་པར་མི་རུང་བ་ནི་གཞན་ལས་ཏེ། ཚིག་གཉིས་ཀྱིས་ཀུན་ཏུ་བརྟགས་པའི་ཕྱིར་འདིར་དེ་རྣམས་ལས་གཞན་གྱིས་ཉེ་བར་བསྟན་པའི་དོན་མེད་དོ། །འདིར་ཞེས་པ་ནི་ཕུང་པོ་དང་། ཁམས་དང་། སྐྱེ་མཆེད་ལ་སོགས་པའོ། །ཆོས་གང་ ཡང་སྨོས་པར་མ་བྱས་པར་ནི་བསྟན་པར་རོ།།ཐོས་པ་མེད་པ་ནི་རྣ་བས་ཏེ། ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། དཔེར་ན་སྤྲུལ་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་སྤྲུལ་པའི་འཁོར་རྣམས་ལ་ཆོས་སྟོན་པར་བྱེད་པའི་སྟོན་པ་པོ་བསྟན་པ་དང་། འཁོར་སྲིད་པའོ། །གསལ་བ་ནི་ཟབ་མོའོ། ། གཟེངས་བསྟོད་པ་ནི་གཉིས་བརྗོད་པའོ། །འཕགས་པ་མིན་པའི་སྤྱོད་ཡུལ་མ་ཡིན་པ་ཉིད་ཀྱིས་ནི་རིང་བའོ། །སྤྲོས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཕྲ་བའོ། །གཏིང་དཔོགས་པར་དཀའ་བའི་ཕྱིར་ན་ཟབ་པའོ། །ཉན་ཐོས་ཀྱི་ལམ་ལས་ཆེས་རིང་བ་དང་། ཆེས་ཕྲ་བ་དང་། ཆེས་ཟབ་པའི་ཡེ་ཤེས་ལ་རབ་ཏུ འཇུག་པའི་སེམས་པས་སོ།།སྟོན་པར་བྱེད་ཅིང་ནི་གཞུང་ངོ་། །འཆད་པ་ནི་དོན་ནོ། །དེ་ལྟ་བས་ན་འདིར་མེད་ཅེས་པ་ལ་སོགས་པས་ནི་གཏིང་དཔག་དཀའ་བའི་ཕྱིར་ཏེ། ཡེ་ཤེས་ཟབ་པ་སྟོན་ཏོ།

以下是完整的中文直译：
所谓"不从彼起"是指得与失。既不住亦不是不住，是因为意不住故，且非起故。既不住于不顺，亦不住于无不顺，是因为如前般行持。由于无境不可遮，故于二者皆不住于不顺。
余易解者即是胜法。如何决择分随顺，此等声闻之，于此为修习圣道加行故。欲说独觉道而说："复次"等。有些人说声闻道也由须菩提宣说，此极甚深。"如诸夜叉"者是彼所说。如夜叉语等是因彼所说故。"如是"者是教法，余者是解说。
声即语，句即语聚。说即以语句，宣说即以语聚。说即教诫，说即随教。此亦因得机会故，以住于心的独觉智慧所最胜观察。不可知即他者，以二语遍计故，此中无彼等他所近说义。此即蕴、界、处等。不说任何法即是教示。
无闻即耳，因一切法无自性故，如化佛对化众说法之能说所说与眷属存在。明了即甚深。赞叹即说二。以非圣者境故为远。以无戏论故为细。以难测故为深。以较声闻道更远、更细、更深的智慧而入心故。宣说即教典，解说即义。因此"此中无"等，是因难测故，说甚深智慧。


 །འདིར་བསྟན་བཅོས་ལས། གཞན་གྱིས་བསྟན་ཡང་མི་དགོས་ལ། །རང་འབྱུང་ རང་གིས་རྟོགས་པའི་ཕྱིར།།བསེ་རུ་ལྟ་བུའི་ཡེ་ཤེས་ནི། །ཟབ་པ་ཉིད་དུ་མངོན་པར་བརྗོད། །ཅེས་པ་སྟེ། གང་དུ་གཞན་དག་གིས་བསྟན་པའི་དོན་མེད་དེ་སྲིད་པར་སྦྱོར་བ་ལས་རང་འབྱུང་བ་ཉིད་ལ། དེ་རྣམས་ཀྱིས་རང་གི་མངོན་དུ་ཕྱོགས་པས་བསྒོམ་བྱ་མངོན་པར་རྟོགས་པས་སོ། །བསེ་ རུ་རྣམས་ཀྱིས་གཞན་གྱི་དོན་གྱི་བྱ་བ་ཇི་ལྟ་བུ་ཞེ་ན།འདོད་པ་ཙམ་གྱིས་དོན་གྲུབ་ལ་ཇི་ལྟར་དེ་རྣམས་ལ་ཐོས་པ་ནི་ལེགས་པར་མཉན་པ་ཙམ་གྱིས་ཏེ། གང་དུ་བསྟན་བཅོས་ལས། གང་གང་དོན་ནི་གང་གང་ལ། །ཇི་ལྟ་ཇི་ལྟར་ཉན་དེ་དང་། །དེ་ལ་སྒྲ་མེད་ཀྱང་དོན་ཏེ། །དེ་ནི་དེ་ལྟ་དེ་ ལྟར་སྣང་།།ཞེས་པ་སྟེ། གདུལ་བར་བྱ་བ་གང་དང་གང་གི་དོན་གང་དང་གང་ལ་སྟེ། ངེས་པར་འབྱེད་པའི་ཆ་དང་མཐུན་པ་རྣམས་སམ། འཕགས་པའི་ལམ་ལའོ། །དེ་ནས་ཡང་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། བཟོད་པ་འདི་ལ་མ་བརྟེན་པར། །ཞེས་པ་ནི་དེ་ལྟ་བུ་ནི་འདིར་མེད་ ཅེས་པ་ལ་སོགས་པ་བཤད་དེ།གཟུང་བ་མེད་པའི་ཤེས་པས་ཐོབ་བྱ་ཐོས་པ་མེད་ཅེས་པའི་དོན་ཏོ། །དེ་བཞིན་དུ་སྦྱར་ཏེ་ཞེས་པ་ནི་མདོར་བསྡུས་ནས་གསུམ་ཀའི་འབྲས་བུ་ཡང་བཟོད་པ་འདི་ལ་མ་བརྟེན་པར་ཞེས་པ་དང་འབྲེལ་བར་བྱའོ་ཞེས་པའི་དོན་ཏོ། །འདིར་ཡང་ཉན་ཐོས་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང་རང་ གི་ཤེས་པ་དང་།དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང་བླང་བར་བྱ་བ་ལ་ཤིན་ཏུ་མྱུར་བར་བསེ་རུ་རྣམས་ཀྱིས་རྟོགས་པར་བྱ་བ་ཞེས་པ་ལ་དགོངས་པ་ནི་དེ་ལྟར་བསེ་རུ་རྣམས་ཀྱིས་གཟུང་བའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་སྤོང་བའོ། །སྔགས་ལ་སོགས་པའི་མཐུས་སོ་སོར་སྣང་བར་བྱེད་པའི་སྒྱུ་མའི་སྐྱེས་བུ་དང་ རྫུ་འཕྲུལ་སྤྲུལ་ནས་བསྟན་པ་དང་དེ་དང་འདྲ་བའོ།།སྒྱུ་མ་དང་གཉིས་སུ་མེད་ཅེས་པ་ནི་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ཁོ་ན་སྒྱུ་མ་ཉིད་དུ་སེམས་པའོ། །རབ་འབྱོར་གྱིས་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་ཁྱད་པར་དང་། སྒྱུ་མ་དང་རྨི་ལམ་དེ་དག་འདྲ་བས་ཀུན་རྫོབ་ཉིད་ཁོ་ནའོ། །དེའི་ཕྱིར་ན་སྒྱུ་མ་དང་སེམས་ཅན་དང་ གཞན་མ་ཡིན་པའི་དངོས་པོ་རྣམས་ཀྱང་མེད་དེ།རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །དོན་དམ་པར་ནི་ཡོད་པ་དང་མེད་པའི་ཁྱད་པར་མེད་པའི་ཕྱིར་ལ། རིགས་པས་ནི་སེམས་ཅན་ལ་སོགས་པ་ཡང་སྒྱུ་མ་དང་། བདག་ཉིད་གཅིག་པ་ཉིད་དོ་ཞེས་པ་ལ་དགོངས་ པའོ།།ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ནི་གཟུགས་ཀྱི་སྐུ་སྟེ། ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཉིད་རྟོགས་པའི་བདག་ཉིད་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ནི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་སྤྲོས་པ་མེད་པའི་རང་བཞིན་གྱི་སྐུ་ཞེས་ཁས་བླངས་ནས་བརྗོད་ཀྱི། མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ལས་ཁྱད་པར་དུ་གྱུར་པ་ནི་ཡོད་པ་ མ་ཡིན་ནོ།

以下是完整的中文直译：
此论中说：
"不需他人示，
因自生自悟，
独觉之智慧，
宣说为甚深。"
即于何处无需他人所示之义，从有为修行中自然生起，由彼等自身趣向而修所证悟故。独觉们利他事业如何？仅以意愿成办利益，如彼等之闻即善闻而已。如论中说：
"何等义于何，
如是如是闻，
彼中无声义，
如是如是现。"
即于何等所化众生之何等义，即决择分随顺等或圣道。"复次长老"等，"不依此忍"者，即解说"此中无"等，无所取之智所得闻无闻之义。"如是配"者，即略说三果亦当与"不依此忍"相连之义。
此中声闻以自智，如来亦于所取极速由独觉证知，意趣即如是独觉断除所取分别。以咒等力各别显现之幻化人与神变化现教示等相似。"幻化与无二"者，即思维世俗体性即是幻化。须菩提以世俗差别与幻化、梦境相似故唯是世俗。
是故幻化、众生与非他事物亦无，因缘起故。胜义中无有无差别故，以理则众生等亦与幻化同体性之意趣。正等正觉是色身，现证正等菩提自性法身即涅槃无戏论自性身而许说，非有异于涅槃者。


།སོ་སོར་འདོད་པར་བྱེད་ཅེས་པ་ནི་ཡིད་ཆེས་པར་བྱེད་པ་ལ་དེ་རྣམས་མེད་པ་ནི་ཡིད་ཆེས་པ་པོ་སྟེ། སེམས་ཅན་རྣམས་དོན་དམ་པར་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཕྱིར་མི་ལྡོག་པ་ནི་རང་གི་ངེས་པར་འབྱེད་པའི་ཆ་དང་མཐུན་པར་རྟོགས་པའི་རང་རྒྱལ་གྱི་བྱང་ཆུབ་ལའོ། །དེ་ལ་མངོན་པར་རང་གི་ བྱང་ཆུབ་ལ་སྟེ།འདིར་རང་གི་བྱང་ཆུབ་པོ། །འདོད་པས་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ལ་ལུས་ཀྱི་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་བྱེད་པ་ལ་མོས་པས་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོའོ། །ལྟ་བ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པས་ནི་ཤེས་རབ་འབྲིང་པོས་སོ། །དགྲ་བཅོམ་པས་ནི་རང་གི་མཐོང་བའི་ལམ་གྱི་སྒྲིབ་པ་སྤངས་པའི་ཕྱིར་ན་མཆོད་ འོས་སོ།།སྨྲས་པ་སྟེ་སྣང་བར་མ་བྱས་པས་ནི་བསྟན་པས་སོ། །ཡོངས་སུ་གསལ་བ་ནི་གསལ་བར་རོ། །བརྟགས་པ་ནི་ཉན་པ་པོ་དང་སྟོན་པ་པོ་རྣམས་ཀྱིས་ཐ་སྙད་དུ་བྱེད་པའོ། །དེའི་ཕྱིར་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་དོན་དམ་པར་མེད་པ་ལ་སེམས་ཅན་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ནི་ནང་གི་བདག་ཉིད་ཅན་ཁོ་ནའི་ཕུང་པོ་ལ་ སོགས་པ་ལ་སེམས་ཅན་དུ་བཏགས་པ་འབའ་ཞིག་ལ།དེས་སེམས་ཅན་དུ་བཏགས་པ་ལ་བརྟེན་ནས་ཕུང་པོ་ལ་སོགས་པ་ལ་འཛིན་པ་པོའི་འདི་རྣམས་ཡོད་ཅེས་པ་དེ་བསེ་རུ་རྣམས་ཀྱི་འཛིན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མ་སྤངས་པའོ། །དེ་ནས་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་ནི་བསེ་རུ་རྣམས་ཀྱི་རིགས་གསུངས་ཏེ། འདིར་ ཆོས་ཀྱི་རྣམ་གྲངས་ནི་ཆོས་ཀྱི་དབྱེ་བ་སྟེ་བསེ་རུའི་ལམ་ལའོ།།ཡང་གི་སྒྲ་ཚིག་གི་རྒྱན་ལ། རབ་འབྱོར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཆོས་སྟོན་པ་པོ་ལ་མཆོད་པས་ཆོས་ལ་མཆོད་པའི་ཕྱིར་ནའོ། །བརྒྱ་བྱིན་ལ་ཞེས་པ་ནི་བརྒྱ་བྱིན་ལ་སྟེ། འཆད་པར་གྱུར་པ་འདི་རྣམས་སུ་རྣམ་པར་རྟོག་སྟེ། མེ་ཏོག་ཅེས་པ་ནི་དྲི་མ་མེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་ མེ་ཏོག་དང་ཆོས་མཐུན་པ་སྟེ་བསེ་རུའི་ལམ་གྱིས་བསྡུས་པའི་དགེ་བའི་རྩ་བའོ།།ལྷ་རྣམས་སུ་མ་མཐོང་བ་ནི་ཟག་པ་མེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཁམས་ལས་བྱུང་བ་ཉིད་ཅེས་པ་ལ་དགོངས་པའོ། །མངོན་པར་གཏོར་བ་ནི་འཁོར་ལ་སྤྲུལ་པའི་མེ་ཏོག་རྣམས་གསལ་བར་བྱས་པའོ། །ཡིད་ལས་བྱུང་ཞེས་པ་ ནི་ཉེ་བར་བསྡུས་པ་སྟེ།ཡིད་ཀྱི་སྤྲུལ་པ་ཞེས་པའི་དོན་ཏོ། །མ་སྐྱེས་པ་ནི་ཡིད་ལས་བྱུང་བ་ཡང་དག་པ་སྟེ། དོན་དམ་པར་སྐྱེ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཇི་ལྟར་ཡང་གཟུང་བྱ་ཤིང་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ལ། ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཞེས་པ་ནི་དེ་རྣམས་ལས་སྐྱེས་པ་མ་ཡིན་པའོ། །དེ་ལྟར་ཡིད་ལ་ཡང་ སྟེ།འཛིན་པ་པོ་ལ་ཡང་སྐྱེས་པ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པ་སྟེ། གང་ཡང་སྐྱེས་པ་དེ་ནི་མ་ཡིན་ཞེས་པ་ནི་བསེ་རུའི་ལམ་གྱི་རྟེན་དུ་གྱུར་པ་མ་ཡིན་ཞེས་པ་ལ་དགོངས་པ་སྟེ། དེ་ལྟར་གཞན་དུ་ཁྱད་པར་མེད་པར་སྐྱེས་པས་སྐྱེས་པ་སྟེ། རིགས་མཐུན་པའོ་ཞེས་པའི་དོན་ཏོ།

以下是完整的中文直译：
"各别欲求"者，即于信解中彼等无者为能信解者，因众生胜义中无故。不退转者，即于自决择分随顺证悟之独觉菩提。于彼现前自菩提，此中为自菩提。欲求者，即菩萨以身作众生利益之信解为大士。以圆满见即中等智慧。阿罗汉由断除自见道障碍故堪为应供。
所说即未显现故为教示。遍明即明显。分别即能闻者与说者之言说。是故一切种胜义中无，众生于世俗唯是内自性蕴等假立为众生，依彼假立众生而执著蕴等为能执者，此等有者是独觉未断执著分别。
"其后"等即说独觉种性，此中法门即法分类为独觉道。"复"字为文饰。"须菩提"者，以供养说法者故为供养法。"帝释"者即帝释，于此等宣说中分别。"花"者，以无垢性与花相顺，即独觉道所摄善根。
不见于诸天者，意趣为无漏性故出三界。明散即于眷属显现化花。"意生"者即摄略，意为意化现之义。无生即真实意生，因胜义中无生故。如于所取树等，"非有"即非从彼等所生。如是于意亦即于能取亦无生，"任何生者皆非"意趣为非独觉道所依，如是于他无差别而生即种类相同之义。


 །འདིས་བསེ་རུས་གཟུང་བའི་ དོན་གྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་སྤངས་པས་རིགས་མཐུན་པའི་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ནི་དེ་ལྟར་བསེ་རུའི་ལམ་གྱི་རྟེན་གྱི་རིགས་ལ།ཉན་ཐོས་ཀྱི་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ལས་སྐྱེས་པས་རིགས་མཐུན་པའི་བསེ་རུའི་ལམ་གྱི་རྟེན་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། གསུངས་པ། རྟེན་པའི་ཆོས་ཀྱི་བྱེ་བྲག་གིས། །དེ་ཡི་དབྱེ་བ་ཡོངས་སུ་ བརྗོད།།ཅེས་པ་སྟེ། འདིར་བསྟན་བཅོས་ལས། གཟུང་བའི་རྟོག་པ་ཉམས་ཕྱིར་དང་། །འཛིན་པ་མ་སྤངས་ཕྱིར་དང་ནི། །རྟེན་གྱི་བསེ་རུ་ལྟ་བུའི་ལམ། །ཡང་དག་བསྡུས་པར་ཤེས་པར་བྱ། །ཞེས་པ་སྟེ། ཇི་སྐད་དུ་བཤད་པའི་ཉན་ཐོས་ཀྱི་ལམ་དང་འདི་གཉིས་ནི་སྤོང་བའི་རྟེན་གྱི་ ཁྱད་པར་དག་གིས་རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ལམ་མོ་ཞེས་པའི་དོན་ཏོ།།ངེས་པར་འབྱེད་པའི་ཆ་དང་མཐུན་པ་བསྟན་པར་འདོད་ནས་གསུངས་པ་ནི། དེ་ནས་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། མིང་གི་ཚོགས་རྣམས་སོ། །བཏགས་པ་ནི་ཐ་སྙད་དེ། དེ་ལྟར་ཡང་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ནི་བཏགས་པ་ཙམ་ ཉིད་ལ།བཏགས་པ་ཙམ་གྱི་ཆོས་ཉིད་དུ་འདིར་ཉེ་བར་སྟོན་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་པ་ནི་དྲོད་དོ། །གང་ཞིག་ཚད་མེད་པ་རྣམས་ལ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་ནི་ཇི་ལྟར་སློབ་པར་མི་འགྱུར་ཏེ་དམིགས་པ་མེད་པས་ཞེས་པ་ནི་རྩེ་མོའོ། །གང་ཞིག་གཟུགས་འཕེལ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། འདིར་ གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ལ་ཡོངས་སུ་གཟུང་བ་མེད་པར་རིགས་པ་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་མ་ཡུམ་ཆེན་མོ་ལས་ནང་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་ཞེས་པ་ནས་ཇི་སྲིད་དུ་དངོས་པོ་མེད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་ཉེ་བར་གཟུང་སྟེ་ཞེས་པ་ནི་བཟོད་པའོ།།དེ་ནས་ཡང་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཞེས་པ་ ལ་སོགས་པས་ནི་ཆོས་ཀྱི་མཆོག་གོ།།དེ་ལྟར་ཞེས་པ་ནི་བློ་ལ་གནས་པ་གསལ་བས་མཆོག་ཏུ་བརྟགས་པའོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་མ་ཡུམ་ཆེན་མོ་ལས་གང་ཞིག་གསུངས་ཏེ། དེ་ལྟར་ཡང་གཟུགས་སྐྱེ་བ་ཡང་དག་པར་རྗེས་སུ་མི་མཐོང་། འགག་པར་ཡང་མ་ཡིན། ཡོངས་སུ་ གཟུང་བར་ཡང་མ་ཡིན།ནུབ་པར་ཡང་མ་ཡིན་ཞེས་པ་སྟེ། འདིར་བསྟན་བཅོས་ལས། བཏགས་པ་དང་ནི་མི་འགལ་བས། །ཆོས་ཉིད་སྟོན་པས་དྲོར་གྱུར་པ། །རྩེ་མོར་གྱུར་པ་གཟུགས་ལ་སོགས། །འགྲིབ་པ་མེད་ལ་སོགས་པས་ཕྱེ། །ནང་སྟོང་ཉིད་ལ་སོགས་པ་ཡི། །གཟུགས་ སོགས་མི་འཛིན་ཕྱིར་བཟོད་པ།།གཟུགས་སོགས་སྐྱེ་བ་མེད་སོགས་ཀྱིས། །རྣམ་པ་རྣམས་ཀྱི་ཆོས་ཀྱི་མཆོག་།ཅེས་ཏེ། རྩེ་མོར་སོན་པ་དང་རྩེ་མོར་སོན་པར་གྱུར་པ་དང་། རྩེ་མོར་རྟོག་པ་དང་། རྩེ་མོའི་གནས་སྐབས་ཞེས་པའི་དོན་གཞན་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཇི་སྲིད་དུ་ཆོས་ མཆོག་བདེ་བར་རོ་ཞེས་གསུངས་པ་ནི་རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ལམ་མོ།

以下是完整的中文直译：
由此独觉断除所取义之分别，故同类法界即如是独觉道所依种性，从声闻法界所生之同类独觉道所依非是。如说："依所依法之差别，宣说彼等分类。"此中论说："由损所取分别故，及未断能取故，所依独觉道，当知为正摄。"即如所说声闻道与此二者，以断除所依差别故为独觉道之义。
欲说顺决择分而说"其后"等即名聚。假立即言说，如是色等唯是假立，此中将显示唯假立法性，此为暖位。"于诸无量"等即如何不学，以无所缘故为顶位。"若色增"等，此中于色等应无执取，即如佛母般若波罗蜜多中从"内空性"乃至"执取无性自性空性"为忍位。
"其后复有具寿"等为胜法位。"如是"者即由住心明显而最胜观察。佛母般若波罗蜜多所说："如是亦不见色生，亦非灭，亦非执取，亦非没。"此中论说："不违假立故，说法性为暖，顶位以色等，无减等分别，由不执色等，内空性等故，为忍位，色等，无生等诸相，即为胜法位。"顶位、得顶位、观顶、顶位阶段义无别。如是乃至"胜法安乐"所说即独觉道。


།བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ལམ་གྱི་དབང་དུ་བྱས་པ་ནི། བསྟན་བཅོས་ལས། བདེན་དང་བདེན་ལ་བཟོད་པ་དང་། །ཤེས་པའི་སྐད་ཅིག་རྣམ་བཞི་ནི། །ལམ་ཤེས་ཉིད་ལས་མཐོང་བའི་ལམ། །ཕན་ཡོན་བཅས་པ་འདི་ བཤད་དོ།།ཞེས་ཏེ། བདེན་པ་རེ་རེ་ལ་བཟོད་པ་གཉིས་དང་ཤེས་པ་གཉིས་ཏེ། འདིར་འཇིག་རྟེན་པའི་ཆོས་ཀྱི་མཆོག་གི་བར་ཆད་མེད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་སྦྱོར་བའི་ལམ་གང་གིས་ཉོན་མོངས་པ་རབ་ཏུ་སྤོང་ལ། དེའི་རྗེས་ལ་དམིགས་པ་མེད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་མཐོང་བའི་ལམ་མོ་ཞེས་ ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་ཆོས་མངོན་པ་ཀུན་ལས་བཏུས་པར་བཤད་ལ།རྣམ་པར་གྲོལ་བ་དང་བར་ཆད་མེད་པའི་ལམ་གྱི་བདག་ཉིད་ཅན་གྱི་མི་སྐྱེ་བའི་ཆོས་ལ་བཟོད་པའི་ངོ་བོ་ལས་སྡུག་བསྔལ་ལ་ཆོས་ཤེས་པའི་བཟོད་པ་དང་། སྡུག་བསྔལ་ལ་ཆོས་ཤེས་པ་དང་། སྡུག་བསྔལ་ལ་རྗེས་སུ་ཤེས་པའི་ བཟོད་པ་དང་།སྡུག་བསྔལ་ལ་རྗེས་སུ་ཤེས་པའོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཀུན་འབྱུང་བ་དང་། འགོག་པ་དང་། ལམ་ལ་སྟེ། ད་ལྟར་བྱུང་བའི་དེ་ལྟར་ཕུང་པོ་ལྔ་ནི་སྔོན་གྱི་ཉོན་མོངས་པ་དང་བཅས་པའི་ཕུང་པོ་ལྔའི་བདག་ཉིད་ཅན་གྱི་ཀུན་འབྱུང་གི་དབང་གིས་འཁོར་བའི་ཕྱིར་སྡུག་བསྔལ་ལོ། ། བསྒོམ་པའི་ལམ་གྱིས་སྤང་བར་བྱ་བ་ཉོན་མོངས་པ་དང་ལྡན་པས་ཕྱི་མའི་སྡུག་བསྔལ་བའི་རྒྱུར་གྱུར་པའི་ཕྱིར་ཀུན་འབྱུང་བའོ། །འདུན་པའི་སེམས་བསྐྱེད་པ་ནས་བརྩམས་ཏེ། ལམ་བསྒོམས་པས་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་རྟོགས་པར་གྱུར་ནས་སྔོན་དུ་མཐོང་བའི་ལམ་གྱིས་སྤང་བར་བྱ་བའི་ཉོན་མོངས་པ སྟེ།དེ་ཡང་ཀུན་འབྱུང་དང་དེས་བྱས་པའི་སྡུག་བསྔལ་ཉིད་འདི་འགག་པར་འགྱུར་ཞེས་པ་ལ་འགོག་པའོ།

以下是完整的中文直译：
关于菩萨道，论中说："谛与谛忍及，智刹那四种，从道智本身，说此见道分，及其诸功德。"即于每一谛有两忍两智，此中以世间胜法无间三摩地加行道断除烦恼，其后无所缘三摩地为见道，如大乘阿毗达磨集论中所说。
从解脱道与无间道自性之无生法忍体性中，有苦法智忍、苦法智、苦类智忍、苦类智。如是于集、灭、道亦然。现在五蕴由往昔烦恼俱五蕴自性之集力轮回故为苦。由具修道所断烦恼而成为后苦之因故为集。
从发起胜解心开始，由修道悟真实性已，前见道所断烦恼，彼亦集及彼所作苦此将灭，是为灭。


 །དེ་ཉིད་ནི་བསྒོམ་པའི་ལམ་གྱིས་སྤང་བྱའི་ཉོན་མོངས་པས་བྱས་པའི་སྡུག་བསྔལ་གྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དུ་ཡོད་པ་ཉིད་ལ། ཕྱིས་རྟོགས་པ་རྫོགས་པའི་ཕྱིར་སྟོང་པ་ཉིད་དང་རོ་གཅིག་པས་ སྒོམ་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་ན་ལམ་ལ།དེ་ཉིད་ཀྱི་ནི་སྒོམ་པ་པོ་རྣམ་པར་ཤེས་པ་གཙོ་བོ་བས་ན་ལམ་ཞེས་བརྗོད་ལ། དེ་ལྟར་དེའི་བདེན་པ་བཞི་པོའི་བདག་ཉིད་ཅན་གྱི་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བའི་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་ཉིད་ཀྱི་རྣམ་པ་ནི་ཐམས་ཅད་དུ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དུ་དེ་ལྟར་ཆ་ཤས་མེད་པས་དུས་གཅིག་ ཉིད་ཀྱིས་ཡོངས་སུ་ཆད་པར་འགྱུར་ལ།འཛིན་སྟངས་ཀྱི་ཁྱད་པར་དེ་བཞིན་དུ་གསལ་བར་འགྱུར་བས་རྣམ་པ་མཐའ་དག་མངོན་སུམ་དུ་བྱེད་དེ་གང་དུ་རིགས་མི་མཐུན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་ནི་མ་འདྲེས་ལ། མངོན་པར་འདོད་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་རྣམས་ཀྱང་ཅིག་ཅར་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར་ ན་རིམ་གྱིས་འགྱུར་ཏེ།དཔེར་ན་སྔོན་པོ་བསྐྱོད་པ་ཅན་ལ་སོགས་པའི་ཁྱད་པར་ལ་སྐྱེ་བོས་ཨུཏྤལ་མཐོང་ལ་དེ་བཞིན་དུ་གཞན་དང་གཞན་མ་ཡིན་པ་སྐད་ཅིག་ལ་གཞན་དང་གཞན་མ་ཡིན་པ་རྣམས་སུ་མྱོང་བས་མངོན་སུམ་དུ་བྱེད་པ་ལ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ནི་ཇི་ལྟར་མངོན་པར་འདོད་པ་ལ་རབ་ ཏུ་འཇུག་ཅིང་འཛིན་ནས་རྗེས་སུ་མཚམས་སྦྱོར་བའི་ངོ་བོ་རྣམས་ཏེ།རྣམ་པ་ཀུན་གྱི་ངོ་བོ་འཛིན་པ་ཉིད་ཡིན་ཀྱང་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་འགོག་པ་གསལ་བ་ལ་སོགས་པ་གང་ཞིག་སྒྲོ་བཏགས་པའི་རྣམ་པར་བཟློག་པར་ནུས་ལ། དེ་ཉིད་ཀྱིས་སྒྲོ་བཏགས་པ་ལོག་པའི་ཆེད་དང་རྗེས་སུ་འབྲེལ་བའི་ སྒྲིབ་པ་སྤང་བ་ནི་ཚད་མ་ལས་གཞན་མེད་པས་དེ་ལྟར་མི་སྐྱེ་བའི་ཆོས་ལ་བཟོད་པའི་ངོ་བོའི་སྡུག་བསྔལ་ལ་ཆོས་ཤེས་པའི་བཟོད་པའི་སྐད་ཅིག་མ་ལས་གཞན་པའི་ཞ་ཉེ་དཀར་པོ་ལ་དངུལ་བཞིན་དུ་འཁྲུལ་པའི་རྒྱུ་མཚན་གྱིས་སྒྲོ་བཏགས་པའི་རྣམ་པ་ཕྱིན་ཅི་ལོག པར་རབ་ཏུ་སྐྱེ་བའི་ཉོན་མོངས་པ་དྲུངས་འབྱིན་པ་པོ་ཉིད་ཀྱི་སྡུག་བསྔལ་ལ་ཆོས་ཤེས་པ་ལ་སོགས་པའི་སྐད་ཅིག་བཅོ་ལྔ་ཞེས་པ་དང་།སྐད་ཅིག་བཅུ་དྲུག་པས་མཐོང་བའི་ལམ་རབ་ཏུ་དགའ་བའི་སའི་དངོས་པོ་སྟེ། དེས་ཞུགས་པ་པོ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པར་གཞག་པ་ཉིད་ལ་གང་དུ་སེང་ གེ་བཟང་པོས་སའི་ཚོགས་སུ་རབ་ཏུ་དགའ་བའི་ས་སྐད་ཅིག་མ་དང་པོ་ནི་མཐོང་བའི་ལམ་ལ་དེ་ལས་གཞན་པ་སྔ་མ་དེ་མ་ཐག་པའི་སྐད་ཅིག་མ་ནས་བརྩམས་པའི་གཉིས་པ་ལ་སོགས་པའི་སྐད་ཅིག་མ་རྣམས་ནི་ཇི་སྲིད་དུ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སའི་བར་གྱི་བསྒོམ་པའི་ལམ་དུ་བཤད་དེ།དེ་ལ་ཡང་འདོད་ ཆགས་དང་།ཁོང་ཁྲོ་དང་། ང་རྒྱལ་དང་། མ་རིག་པ་དང་། འཇིག་ཚོགས་ལ་ལྟ་བ་དང་། མཐར་འཛིན་པར་ལྟ་བའི་འདོད་པ་ན་སྤྱོད་པ་དྲུག་དང་། གཟུགས་དང་གཟུགས་མེད་པ་ན་སྤྱོད་པ་དེ་ལྟར་ཞེ་སྡང་སྤངས་པས་བཅུ་ཞེས་པ་སྟེ།

以下是完整的中文直译：
此即是由修道所断烦恼所作苦之真实性中，后得圆满故，与空性一味而修故为道。由彼即是以识为主之修行者，故称为道。如是彼四谛自性之缘起无自性相，于一切处真实中如是无分故，由一时断尽，执取差别如是明显故，现前一切相，于何处不与异类分别混杂，所欲分别亦不能同时故次第而生。
譬如于青色动摇等差别中众生见青莲，如是于他与非他刹那中，由经验他与非他诸相而现前，分别则随所欲而趣入执取后相续诸体性。虽是执取一切相之体性，然于识灭明显等某一增益相能遣除，由彼即为遣除增益及断除随系障碍，除量外别无他法，如是从无生法忍体性之苦法智忍刹那外，如于白螺见银般由迷乱因缘增益颠倒相而生烦恼之拔除者之苦法智等十五刹那，及第十六刹那见道欢喜地之事，由此立入见等安立，如狮贤于地品中说初刹那欢喜地为见道，余从前无间刹那始之第二等诸刹那乃至佛地为修道。
其中贪、嗔、慢、无明、萨迦耶见、边执见等欲界所行六种，及色无色界所行如是离嗔故为十。


 གཟུགས་དང་གཟུགས་མེད་པ་ན་སྤྱོད་པ་དེ་ལྟར་ཞེ་སྡང་སྤངས་པས་བཅུ་ཞེས་པ་སྟེ། དེ་ལྟར་བཅུ་དྲུག་རབ་ཏུ་སྤོང་བར་འགྱུར་ཞེས་པ་དང་། ལམ་ཤེས་པར་ནི་མཐོང་བའི་ལམ་དུ་རྣམ་པར་བཤད་དེ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱི་མཐོང་བའི་ལམ་སྐད་ཅིག་མ་བཅུ་དྲུག་པའི་མཐོང་བའི་ལམ་དེ་ལ་བརྒྱད་པ་ལ་སོགས་པར་རྣམ་པར་གཞག་ཅེས་པ་ཡང་བཤད་དེ། དེ་ལ་འདིས་ནི་སྔ་མ་དང་ཕྱི་མ་འགལ་བར་ཡང་མ་ཤེས་པ་ཉིད དོ།།དེ་ནས་གཉིས་པ་ལ་སོགས་པའི་སྐད་ཅིག་བཅོ་ལྔ་པོ་རྣམས་ཀྱང་བསྒོམ་པའི་བདག་ཉིད་ཅན་གྱིས་ནི་བསྒོམ་པའི་ལམ་ནི་ཞེས་བརྗོད་པ་ཙམ་ན་ནི་དེ་ལྟར་ན་ནི་དྲི་མ་མེད་པ་ལ་སོགས་པའི་སའི་རང་བཞིན་ཉིད་བསྒོམ་པའི་ལམ་ལ་དེས་སྤང་བར་བྱ་བའི་བག་ལ་ཉལ་སྤངས་པ་ལ་ལན་ཅིག་མ་ཡིན་ པས་སོ་སོར་བསྒྲུབས་པས་སྐད་ཅིག་མ་བཅོ་ལྔ་པོ་རྣམས་ལ་ཇི་ལྟར་རིགས་ཞེས་པའི་ཚུལ་ངན་པ་མང་པོ་ལ་དོན་མེད་ཀྱང་སེམས་ཀྱི་སྐད་ཅིག་ཉི་ཤུ་རྩ་གཉིས་པོའི་སེམས་བསྐྱེད་པའི་དབྱེ་བ་རྣམས་ཀྱང་ཀུན་ཏུ་ཐ་སྙད་པ་སྟེ།དུས་ཀྱི་ཁྱད་པར་གྱིས་འབྲས་བུ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་གྱི་ཤེས་བྱ་ལ་ཤེས་ པ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་ལ་ཇི་སྲིད་དུ་རིག་པར་བྱ་སྟེ།དཔེར་ན་མི་ཁོམ་པ་བརྒྱད་ལ་སོགས་པའི་སྐད་ཅིག་བཞིན་ནོ། །དེ་ལ་ཉོན་མོངས་པ་སྤོང་བའི་བར་ཆད་མེད་པའི་ལམ་གྱི་བདག་ཉིད་ཅན་དུ་གཞན་བརྒྱད་པོ་རྣམས་ལ་སྡུག་བསྔལ་ལ་སོགས་པ་མཐོང་བ་ནི་བཟོད་པར་བརྗོད་ལ། འདིར་ རྗེས་སུ་ཤེས་པའི་བཟོད་པས་ནི་ཁམས་གསུམ་པའི་ཆོས་རྣམས་ལ་བརྗོད་དུ་མེད་པ་ཉིད་དུ་སོ་སོར་རིག་པར་འགྱུར་བའི་སྐད་ཅིག་མ་གཉིས་པ་ཐོབ་པས་ཤེས་རབ་ཏུ་འགྱུར་ནས་སྔོན་དུ་འདོད་པའི་ཁམས་ལ་ཤེས་རབ་མེད་ནས་དེར་ལྟུང་བ་རྣམས་ཀྱི་ཆོས་རྣམས་ལ་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པར་སོ་སོར རིག་པར་འགྱུར་ལ།འདིར་དེ་དང་མཉམ་པ་དང་དེའི་རྒྱུན་གྱིས་དེའི་རྗེས་སུ་བཟོད་པར་གྱུར་པ་ལ་ནི་རྗེས་སུ་ཤེས་པའི་བཟོད་པ་ཞེས་བརྗོད་དེ། རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་ལམ་གྱི་ངོ་བོ་དེས་ནི་ཉོན་མོངས་པ་དང་བྲལ་བར་བྱས་པ་ལ་མངོན་སུམ་དུ་བྱེད་པའི་རྗེས་སུ་ཆོས་ཤེས་པ་བརྒྱད་དོ། ། དེ་དང་ལྷན་ཅིག་སྤྱོད་པའི་ཡང་བརྒྱད་པོ་ནི་ངེས་པར་ཤེས་པས་ན་གཞན་དུ་ཉེ་བར་བརྟགས་ནས་རྗེས་སུ་ཆོས་ཤེས་པར་གཞན་དུ་བརྗོད་ལ། འདིའི་གནས་སྐབས་སུ་ནི་སྣང་བ་དང་དམིགས་པ་དག་གི་ཁོ་ནའི་མངོན་སུམ་དུ་བྱེད་པ་རྣམ་པར་གཞག་པའོ། །འདིར་བཟོད་པའི་རྗེས་སུ་ཉོན མོངས་པ་ལས་རྣམ་པར་གྲོལ་བས་མངོན་སུམ་དུ་བྱས་པའི་ཤེས་པ་དང་ལྷན་ཅིག་སྤྱོད་པ་ཉིད་ཀྱིས་བཟོད་པ་ལ་རྟོག་པའི་ཤེས་པ་ལ་ཡང་གཞན་དུ་མངོན་སུམ་དུ་བྱེད་པར་བརྗོད་དོ།

以下是完整的中文直译：
色界与无色界所行如是离嗔故为十。如是十六皆得断除。于道智中说为见道，菩萨们见道第十六刹那之见道中安立为第八等亦已说明，于此未知前后相违。
其后第二等十五刹那亦具修习自性，故称为修道，如是则于无垢等地之自性修道中，由非一次断所断习气，各别修证故，于十五刹那中如理而行。虽于诸多恶行无义，然二十二心刹那之发心差别亦皆世俗，以时差别圆满果相之所知中，于圆满智中当知，如八无暇等刹那。
其中断烦恼无间道自性之余八者，见苦等称为忍，此中随顺智忍于三界诸法证知不可说性，得第二刹那成为智慧后，先于欲界无智慧而堕彼者之诸法，证知无自性。此中与彼等同及彼相续随后成忍者，称为随顺智忍。以解脱道体性现证离烦恼者为随顺法智八种。
与彼俱行八者由决定了知故，于他处观察后说为随顺法智，于此阶段唯安立现前显现与所缘之现证。此中于忍后由解脱烦恼而现证之智与俱行性，于观察忍之智亦说为他处现证。


།དེ་ཉིད་ཀྱིས་ཉེ་བར་མཚོན་པ་ཉིད་ཀྱིས་ན་གང་གིས་རྗེས་སུ་ཤེས་པའི་བཟོད་པ་ལ་ཀུན་ཏུ་རྟོག་པར་བྱེད་ པ་དེ་ལ་སྡུག་བསྔལ་ལ་རྗེས་སུ་ཤེས་པ་ཞེས་ཆོས་མངོན་པ་ཀུན་ལས་བཏུས་པར་བཤད་དོ།།ལམ་ལ་རྗེས་སུ་ཤེས་པས་ནི་མ་མཐོང་བ་མཐོང་བ་མེད་པས་མཐོང་བའི་ལམ་མ་ཡིན་པ་ཉིད་ཅེས་འདོད་ན་བཟོད་པ་ལ་རྟོག་པའི་ཤེས་པ་གཞན་རྣམས་ཀྱང་མཐོང་བའི་ལམ་མ་ཡིན་པ་ཉིད་དུ་ཐལ་ བར་འགྱུར་རོ།།དེ་ལ་ཆོས་ཤེས་པའི་བཟོད་པ་བཞི་པོས་ནི་འདོད་ཆགས་དང་། ཁོང་ཁྲོ་དང་། ང་རྒྱལ་དང་། མ་རིག་པ་དང་། ཐེ་ཚོམ་དང་། འཇིག་ཚོགས་ལ་ལྟ་བ་དང་། མཐར་འཛིན་པར་ལྟ་བ་དང་། ལོག་པར་ལྟ་བ་དང་། མཆོག་ཏུ་འཛིན་པ་དང་། ཚུལ་ཁྲིམས་དང་། བརྟུལ་ཞུགས་མཆོག་ཏུ་འཛིན་པ་རྣམས་འདོད་པའི་ཁམས་པ་ལ་སོ་སོར་བཅུ་ཞེས་པས་བཞི་བཅུ་ལ། རྗེས་སུ་ཤེས་པའི་བཟོད་པ་བཞི་པོ་ལ་ནི་དེ་ཉིད་ལ་ཁོང་ཁྲོ་བ་སྤངས་པས་བསམ་གཏན་བཞི་དང་གཟུགས་མེད་བཞིར་སོན་པའི་ལ་བདུན་ཅུ་རྩ་གཉིས ཞེས་པ་དང་།ཉོན་མོངས་པ་བརྒྱ་རྩ་བཅུ་གཉིས་ཀྱི་མཐོང་བས་སྤང་བར་བྱ་བ་སྤོང་བར་འགྱུར་རོ། །དེ་ལ་འདོད་ཆགས་ནི་བག་ལ་ཉལ་གྱིས་ཞེན་པའོ། །ཁོང་ཁྲོ་བ་ནི་ཞེ་སྡང་ངོ་། །ཡང་དག་པའམ་ཡང་དག་པ་མ་ཡིན་པའི་ཁྱད་པར་གྱིས་སེམས་ཀྱི་གཟེངས་བསྟོད་པ་ནི་ང་རྒྱལ་ལོ། ། རྟག་པ་ལ་སོགས་པར་ནང་དུ་སྒྲོ་བཏགས་ནས་དེ་ལ་མཆོག་ཉིད་དུ་མངོན་པར་ཞེན་པ་ནི་ལྟ་བ་མཆོག་ཏུ་འཛིན་པའོ། །དེ་ཉིད་ལ་རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་ལམ་ཉིད་དུ་མངོན་པར་ཞེན་པ་ནི་ཚུལ་ཁྲིམས་དང་བརྟུལ་ཞུགས་མཆོག་ཏུ་འཛིན་པ་སྟེ། ལྷག་མ་ནི་བཤད་ཟིན་ཏོ། །འཇིག་ཚོགས་ལ་ལྟ་བ་ནི མདོ་སྡེ་ཚངས་པའི་དྲ་བ་ནས་བཤད་པའི་ལྟ་བ་དྲུག་ཅུ་རྩ་གཉིས་ནང་དུ་འདུས་པ་ཅན་ཏེ།དེ་ཡང་འདིར་འཇིག་ཚོགས་ལ་ལྟ་བ་ནི་གཞན་གྱི་གྲུབ་པའི་མཐའ་མན་ངག་གིས་བདག་ཏུ་འཛིན་པ་དེ་རབ་ཏུ་སྤོང་བར་འགྱུར་ལ། ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་འཇིག་ཚོགས་ལ་ལྟ་བ་ནི་རིང་མོ་ནས་འཇུག་པའི་ ཕྱིར་བསྒོམ་པའི་ལམ་དེ་ཉིད་ཀྱིས་རབ་ཏུ་སྤོང་སྟེ།ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་ནི་སེམས་ཅན་དུ་ལྟ་བའི་བག་ཆགས་ཐོག་མ་མེད་པ་ནས་ཀྱི་སྟོབས་ཀྱིས་བྱུང་བར་གྱུར་པ་འདི་རྣམས་ལ་བདག་གིའོ་ཞེས་པའི་བློ་ནི་རིམ་གྱིས་ཉོན་མོངས་པ་མཐའ་དག་དང་འགལ་བའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་མཐོང་ནས་ ཡང་ཉོན་མོངས་པ་འབྱུང་བ་མེད་དེ།གང་ཡང་། སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་འོད་གསལ་འདིར། །གློ་བུར་བ་ཡི་དྲི་མ་རྣམས། །དེ་ཡི་སྔ་ནས་ནུས་མེད་ན། །ཕྱིས་ནི་ནུབ་པ་གང་ནས་བྱུང་སྟེ། དེ་ཉིད་ཀྱིས་ན་བདག་དེའི་ཚེ་དེའི་དུས་སུ་རི་དགས་ཀྱི་རྒྱལ་པོ་སྨོད་མེད་ལུས་ཞེས་བྱ་བར་ གྱུར་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་གསུངས་པ་ནི་སྔོན་གྱི་སྨོན་ལམ་གྱི་ཤུགས་ཀྱིས་ཞེས་པ་སྟེ།རྒྱས་པར་དགོས་པ་མེད་དོ།

以下是完整的中文直译：
由此近似表示故，于随顺智忍作观察者，称为苦随顺智，如《阿毗达磨集论》中所说。若谓由道随顺智无见未见故非见道者，则观察忍之其余诸智亦应成非见道。
其中四种法智忍断除欲界贪欲、嗔恚、我慢、无明、疑惑、身见、边执见、邪见、见取见、戒禁取见等各十，共四十。于四种随顺智忍中，于彼离嗔故，于四禅四无色定中成七十二。如是断除一百一十二烦恼所断。
其中贪欲为习气执著，嗔恚为瞋怒，由正确或不正确差别而心生傲慢为我慢。于常等内增益而执著为最胜者为见取见。于彼执著为解脱道者为戒禁取见，余者已说。
身见摄于《梵网经》所说六十二见中，此中身见为断除依他宗派教授执我，俱生身见因长久相续故由修道断除。俱生者由无始以来有情见习气力所生，于诸法起我所想，渐次见一切法空性违背一切烦恼后不复生烦恼。
如云："心性光明中，客尘诸垢染，先时既无力，后灭从何来。"因此佛说："我于尔时为无畏身鹿王"等，是由往昔愿力所致，无需广说。


 །འདིར་མཐོང་བའི་ལམ་ལ་འཇིག་རྟེན་པའི་ངེས་པར་འབྱེད་པའི་ཆ་དང་མཐུན་པ་རྣམས་སུ་མངོན་དུ་གྱུར་པ་དག་ཅེས་གསུངས་ཀྱང་། བཅོམ་ལྡན་ འདས་ལ་འཛིན་པ་ཡོད་པ་པ་རྣམས་ཀྱིས་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་བཞིར་ཕྱེ་བ་རྣམས་ཀྱིས་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཕྱིན་ཅི་ལོག་པའི་ཕྱིར་དང་།དངོས་པོ་དང་དངོས་པོ་མེད་པ་ལ་སོགས་པ་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པའི་ངོ་བོ་ནི་ཕྱིན་ཅི་ལོག་པས་བསྐྱེད་པའི་ཕྱིར་ལ། དེ་ཡང་མ་ རིག་པའི་ནང་དུ་འདུས་པས་མ་རིག་པ་སྤངས་པས་དེ་ལྟར་སྤང་སྟེ།དེ་ལྟར་ཡང་མདོ་སྡེ་རྒྱན་ལས་ངེས་པར་འབྱེད་པའི་ཆ་དང་མཐུན་པ་རྣམས་ལས་གཞན་པའི་མཐོང་བའི་ལམ་གྱི་གནས་སྐབས་ནི་གཉིས་ལས་གྲོལ་བའི་ཤེས་པ་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པ་ལ་སྦྱོར་བ་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་དང་། རྣམ་ པར་རྟོག་པ་མེད་པས་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ལ་མི་སྦྱོར་བའི་ཕྱིར་དང་དྲི་མ་དང་ལྡན་པའི་མཐོང་བས་སྤང་བར་བྱ་བའི་ཉོན་མོངས་པ་སྤངས་པའི་ཕྱིར་ཟག་པ་དང་བཅས་པ་གནས་གཞན་དུ་མི་འཇུག་པས་དེ་ལྟར་འདིར་ས་དང་པོར་འདོད་དོ་ཞེས་བཤད་ལ།འཕགས་པ་རྣམ་པར་གྲོལ་ སྡེས་ཀྱང་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་བཞི་པ་རྣམས་ཀྱི་གཉེན་པོ་ནི་མཐོང་བའི་ལམ་ཞེས་སོ།

以下是完整的中文直译：
此处虽说见道中显现为世间决择分，然有执著世尊者分别所取能取为四种分别，因颠倒分别故，及于有无等执著之体性由颠倒所生故。彼亦摄于无明中，由断无明而断。
如《经庄严论》中说：异于决择分之见道位，从二解脱智离所取能取相应故，无分别故不相应所取能取分别故，已断具垢见所断烦恼故，有漏不入余处，故此处许为初地。
圣解脱军亦说：所取能取四种分别之对治即是见道。


།དེའི་ཕྱིར་ན་སེང་གེ་བཟང་པོས་སྔོན་དུ་བསྟན་པ་བཞི་པོའི་ངེས་པར་འབྱེད་པའི་ཆ་དང་མཐུན་པ་རྣམས་ནས་ཅི་རིགས་པར་མངོན་དུ་རྒྱུ་བའི་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་རྣམས་ ནི་ཁྱད་པར་གྱི་ལམ་གྱི་རྩེ་མོའི་མངོན་པར་རྟོགས་པས་བསྡུས་པའི་མཐོང་བ་དང་བསྒོམ་པའི་ལམ་བདག་ཉིད་ཀྱིས་སྤང་བར་བྱའོ་ཞེས་བཤད་པ་ནི་འཐད་པ་མ་ཡིན་པས་འདི་རྣམས་སུ་ནི་བག་ཆགས་འདི་ལྟར་རབ་ཏུ་སྤོང་བར་འགྱུར་བ་དག་གོ་ཞེས་པའི་འཐད་པ་དང་བཅས་པ་བཤད་པར་བྱ་སྟེ།འདི་རྣམས་ཀྱི་སྐད་ཅིག་མ་བཅུ་དྲུག་པ་རྣམས་ཀྱི་ཁྱད་པར་གྱི་མཚན་ཉིད་ལ་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་ལྔ་སྟེ། དེ་བཞིན་ཉིད་དང་སངས་རྒྱས་དག་།ཕན་ཚུན་རྟེན་ལ་བརྟེན་མེད་ཕྱིར། །རྣམ་གྲངས་ཁས་མི་ལེན་པ་དང་། །ཆེན་པོ་ཚད་མེད་ཉིད་དང་བཅས། །དཔག་མེད་མཐའ་གཉིས་ མེད་པ་དང་།།དེར་གནས་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ལ། །སངས་རྒྱས་ཉིད་དུ་ངེས་འཛིན་དང་། །བླང་མེད་དོར་བ་མེད་སོགས་དང་། །བྱམས་པ་སོགས་དང་སྟོང་ཉིད་དང་། །སངས་རྒྱས་ཉིད་ནི་ཐོབ་པ་དང་། །རྣམ་པར་བྱང་ཀུན་ཡོངས་བསྡུས་དང་། །ཉམ་ང་བ་དང་ནད་ཀུན་སེལ། ། མྱ་ངན་འདས་འཛིན་ཞི་ཉིད་དང་། །སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱི་སྲུང་ལ་སོགས། །སྲོག་མི་གཅོད་པ་ལ་བརྩམས་པའི། །རྣམ་པ་ཀུན་མཁྱེན་ཚུལ་ལ་ནི། །བདག་ཉིད་གནས་ཏེ་སེམས་ཅན་དག་།འགོད་དང་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པ། །རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ བསྔོ་བ།།ལམ་ཤེས་ཉིད་ཀྱིས་སྐད་ཅིག་མ། །ཞེས་ཏེ། གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ཞེས་པ་ནི་སྐད་ཅིག་མ་བརྒྱད་པ་རྣམས་ཀྱིས་སྔོན་གྱི་ལ་སོགས་པ་དང་འབྲེལ་པར་འགྱུར་ཏེ། གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ཉིད་དུ་སྡུག་བསྔལ་བ་དང་། ཀུན་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་སྐད་ཅིག་མ་བརྒྱད་པ་ལ་བྱམས་པ་ ལ་སོགས་པའི་གཟུགས་སུ་མཐོང་བས་དེ་ལ་དམིགས་པ་སྟེ།གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ཉིད་ནི་སེམས་ཅན་དུ་བཤད་དེ། འཕགས་པ་སྟོང་ཕྲག་ཉི་ཤུ་ལྔ་པ་ལས་གསུངས་པ། གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་དེ་བཞིན་ཉིད་ལ་ཡང་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་མེད་ལ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཡང་གཟུགས་ ལ་སོགས་པའི་དེ་བཞིན་ཉིད་མེད་ཅེས།གཟུགས་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱི་དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་ཉིད་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལ་འདིར་སེམས་ཅན་རྣམས་ནི་དེ་བཞིན་ཉིད་ཁོ་ན་ཇི་ལྟ་བ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྙིང་པོ་ཅན་ཏེ། འདིར་ཕན་ཚུན་དུ་རྟེན་དང་བརྟེན་པའི་དངོས་ པོར་ནི་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ།

以下是完整的中文直译：
因此，狮子贤先前所说的四种决择分中随应显现的所取能取分别，是由殊胜道顶现观所摄的见修道自性所断，此说不合理。应当以理由解释：于此等中如是永断习气。
此等十六刹那的殊胜相有五偈：
如来藏与诸佛陀，
互为能依所依故，
不许诸多异名称，
具足广大无量性。
无量离于二边际，
住彼色等诸法中，
决定执为佛体性，
无取无舍等诸相。
慈等空性得佛果，
普摄一切清净相，
能除怖畏诸疾病，
涅槃执取寂静性。
诸佛护持等功德，
不杀为始诸学处，
安住遍智之法中，
安立有情诸众生。
布施等行回向于，
圆满无上菩提果，
此即道智诸刹那。
其中"色等"是与前八刹那相连，即于色等为苦及集故，于第八刹那见为慈等色而缘之。色等即说为众生，如《二万五千颂》所说："于色等如是性中亦无如来，如来亦无色等如是性。"此处众生即是如来藏，如实唯是真如体性，于此互为能依所依之事实是不存在的。


།རྣམ་གྲངས་ནི་ཐ་དད་པ་ལ་ཁས་མི་ལེན་པ་ནི་ཐ་དད་པར་ཁས་མི་ལེན་ཞེས་པའི་དོན་ཏེ། གཟུགས་ཀྱི་དེ་བཞིན་ཉིད་ལས་གཞན་དུ་ཡང་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་མེད་ལ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལས་གཞན་དུ་ཡང་གཟུགས་ཀྱི་དེ་བཞིན་ཉིད་མེད་ཅེས་རྣམ་གྲངས་ ཀྱིས་ཏེ།བྱེ་བྲག་གཞན་གྱིས་ཁས་མི་ལེན་ཅིང་ཐ་དད་པ་མེད་ཅེས་པས་ཐ་དད་པ་དང་ཐ་མི་དད་པ་ཉེ་བར་དམིགས་སུ་མེད་པ་གསུངས་ལ། དེའི་རྗེས་ལ་དེར་ཡང་གསུངས་ཏེ། གཟུགས་ལ་སོགས་པར་ཡང་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་མ་ཡིན་ལ་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ལས་གཞན་དུ་ཡང་ ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་མེད་ཅེས་པས་དེ་བཞིན་ཉིད་རྗེས་སུ་རྟོག་པ་ཉིད་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་སྟེ།འདི་ཉིད་ཀྱིས་ན་ཐ་དད་པ་དང་། ཐ་མི་དད་པ་ཉེ་བར་དམིགས་པ་གསུངས་ལ། བཅོམ་ལྡན་འདས་མ་འདིར་ནི་མདོར་བསྡུས་ནས་གསུངས་པའི་དང་པོའི་སྐད་ཅིག་གི་གནས་སྐབས་ནི་དེ་ ནས་ཡང་ལྷའི་དབང་པོ་བརྒྱ་བྱིན་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ།ལེའུ་བསྟན་པ་ལས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ལས་དོན་དམ་པར་ཐ་དད་པ་ཡང་མ་ཡིན་ལ། ཐ་མི་དད་པ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལྟར་ཡང་གང་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དང་། གང་གཟུགས་ལ་སོགས་ པ་དང་།གང་ཡང་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་དེ་བཞིན་ཉིད་དང་། གང་ཡང་ཚོལ་བའི་ཆོས་འདི་རྣམས་ཐམས་ཅད་ནི་དོན་དམ་པར་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པའི་ཕྱིར་ལ་ཐ་དད་པ་དང་ཐ་མི་དད་པ་དག་ནི་དངོས་པོའི་ཆོས་ཀྱི་ཕྱིར་ཞེས་པའི་སྡུག་བསྔལ་དང་སྡུག་བསྔལ་གྱི་མཚན་ཉིད་མི་དམིགས་པ་ནི་སྡུག་ བསྔལ་ལ་ཆོས་ཤེས་པའི་བཟོད་པའོ།།བརྒྱ་བྱིན་གྱིས་ཆེན་པོ་ལ་སོགས་པ་ནི་མདོར་བསྟན་པ་ཡིན་ལ། རབ་འབྱོར་གྱིས་བསྟོད་པ་དང་བཅས་པས་རྗེས་སུ་རྩོམ་པ་ནི་རྒྱས་པར་བཤད་པའོ། །དེ་ལ་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ལས་ཆེན་པོ་མེད་ཅེས་པ་ཉིད་དུ་ཡོངས་སུ་མི་གཅོད་པའི་ ཕྱིར་རམ།ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་རང་བཞིན་གྱིས་ན་ཆེན་པོ་ལ། དེ་ལ་དམིགས་པའི་ཕྱིར་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་ཡང་ཆེན་པོ་ཉིད་ཅེས་པ་ནི་སྡུག་བསྔལ་ལ་ཆོས་ཤེས་པའོ། །ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཆེན་པོ་ལ་སོགས་པའི་ཤེས་པ་འདི་རྣམས་ཀྱི་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་དང་རོ་གཅིག་པས་མངོན་ པར་ཞེན་པ་མེད་པར་བལྟ་བར་བྱས་པས་མངོན་པར་ཞེན་པ་མེད་པ་ཞེས་བཤད་དེ།གཟུགས་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ནམ་མཁའ་ལྟ་བུའི་སྟོང་པ་ཉིད་པས་གང་ཡང་ཚད་ཀྱིས་ཡོངས་སུ་མ་ཆོད་པས་ཚད་མེད་ཅེས་པ་ནི་སྡུག་བསྔལ་ལ་རྗེས་སུ་ཤེས་པའི་བཟོད་པའོ། །གཟུགས་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ ལ་གྲངས་ཀྱིས་ཡོངས་སུ་མ་ཆོད་པས་གཞལ་དུ་མེད་ཅེས་པ་ནི་སྡུག་བསྔལ་ལ་རྗེས་སུ་ཤེས་པའི་བཟོད་པའོ།

以下是完整的中文直译：
异名即不许差别的意思是不承认差异之义。色之真如外无如来，如来之外亦无色之真如，此为异名。不许其他差别且无差异，即说明无法观察到差异与无差异。其后亦说：色等非般若波罗蜜多，色等之外亦无般若波罗蜜多，由此随觉真如即是般若波罗蜜多。正因如此，宣说了差异与无差异的观察。
此《般若经》中略说第一刹那的阶段，即从"复次，天帝释"等开始。从品的宣说中可知，般若波罗蜜多与色等在胜义中既非差异亦非无差异。如是，凡是般若波罗蜜多、凡是色等、凡是色等真如、以及凡是所求诸法，一切于胜义中皆无自性故。差异与无差异是事物之法故。苦与苦相的无所缘即是苦法忍。
帝释所说大等是略说，而须菩提以赞叹随启是广说。于此，因不遮遣色等无有大性，或因法界自性故为大，缘于彼故般若波罗蜜多亦是大性，此即苦法智。
此等波罗蜜多大等智与法界一味，由观无执著而说无执著。色等如虚空般空性，故无有任何量可度量，故说无量，此即苦随忍。于色等中无数量所限故说不可量，此即苦随智。


།མཐའ་ཉིད་ནི་མཐའ་ལ་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ལ་མཐའ་མེད་པ་ཉིད་དེ་ཡུལ་གྱིས་ཡོངས་སུ་མ་ཆོད་པ་དང་། རྩོམ་པ་མཐའ་མེད་དེ། རྩོམ་པའི་ཆོས་དེ་རྣམས་ཐམས་ ཅད་ལ་མཐའ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པ་ལ་བགྲང་བ་ལས་ཤིན་ཏུ་འདས་པའི་ཕྱིར་དང་།མེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་ན་སྐྱེ་བ་དང་འཇིག་པའི་མཐའ་དག་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་ན་དབུས་གནས་པ་མེད་ལ་སེམས་ཅན་ལ་དམིགས་པ་གཉི་ག་ལ་ཡང་བདག་མེད་པའི་ཤེས་པ་ལ་དེ་ཡང་མཐའ་མེད་ཀྱི། ཅུང་ ཞིག་བགྲང་བ་དང་ལྷན་ཅིག་སྦྱོར་བས་མེད་པའི་བགྲང་བ་ལས་ཤིན་ཏུ་འདས་པ་ཉིད་ཀྱིས་ན་མེད་པ་མ་ཡིན་ལ།མི་བརྗོད་པ་ནི་གྲངས་མེད་པའོ། །ཆོས་ཀྱི་ཚིག་བླ་དགས་ཞེས་པ་ནི་ཆོས་ནི་ཕུང་པོ་ལ་སོགས་པ་ལ་བདག་དང་རྫས་ནི་མེད་པས་ཚིག་བླ་དགས་ཏེ་ མེད་པའི་ཕྱིར་རོ།།ཆོས་ཉིད་ཀྱི་རང་གི་དོན་མངོན་པར་བརྗོད་པའི་ཆོས་ཀྱི་ཚིག་བླ་དགས་ནི་མ་ཡིན་གྱིས། །རྨོངས་པ་རྣམས་ཀྱི་རབ་ཏུ་སྤྲོས་པ་དང་ལྡན་པ་གང་ཞིག་གློ་བུར་བར་ཡོད་པ་ནི་རྣམ་པར་བརྟགས་ན་གཡོ་བའི་ཕྱིར་རོ། །གང་དུ་དངོས་པོ་མེད་པ་ཅན་ནི་བདག་དང་རྫས་ནི་མེད་པའི་ ཕྱིར་རོ།།བདག་ཏུ་བཏགས་པའི་ཡུལ་ཕུང་པོ་ལ་སོགས་པ་ལ་བདག་གིར་བྱེད་པ་གང་དེ་ཡང་མེད་པས་བདག་གི་བྱ་བ་མེད་པ་ལ་རྩོམ་པའི་ཡུལ་དེ་ལ་མེད་པས་རྩོམ་པ་མེད་པའོ། །འདི་ལ་ཞེས་པ་ནི་སྟོན་པའི་བསྟན་པ་ལ་སྟེ། འདིས་ནི་ཚིག་ཐོབ་ནས་ཀྱང་གྲུབ་པ་མེད་པར་གྲུབ་པ་སྟོན་ པར་བྱེད་པའོ།།ཅི་ལྟར་སེམས་ཅན་མཐའ་ཡས་ཞེས་པ་ནི་བགྲང་བ་ལས་ཡང་དག་པར་འདས་པ་ཉིད་ཀྱིས་དང་། གང་དུ་ཡང་བདག་མེད་པར་ཚད་མས་གྲུབ་པ་ནི་གཞན་ཡང་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། དབྱངས་ཀྱིས་ནི་ཚིག་ལ་མཐའ་ཡས་པ་ནི་འཇིག་རྟེན་ཏེ། རྣམ་པར་རིག་ པ་ནི་དོན་ཤེས་པར་བྱེད་པའི་སྒྲ་དབྱངས་སོ།།སྒྲ་ཞེས་པ་ནི་དེ་ལྟར་བརྗོད་པས་སོ། །དེ་ལྟར་ཤིན་ཏུ་དབྱངས་ཆེ་བའི་ཕྱིར་ན་ཟབ་མོའི་དབྱངས་ཏེ། རྔ་ཕྲན་གྱི་དབྱངས་བཞིན་དུ་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་པའོ། །སྒྲ་ཡིས་ཞེས་པ་ལ་དེ་ལྟར་བརྗོད་དོ། །མ་ཞུགས་པ་ནི་ངལ་མ་བསོས་པས་ སོ།།ཟིན་ཀྱང་ནི་ཅུང་ཞིག་གོ། །གདོད་ནས་དག་པའི་ཕྱིར་ནི་གདོད་ནས་དེ་ལྟར་མེད་པ་ཉིད་དེ། ཡོངས་སུ་དག་པ་ཉིད་ནི་ཐམས་ཅད་མུ་མེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་སོ། །རྣམ་གྲངས་འདིས་ཞེས་པ་ནི་བྱེ་བྲག་འདིས་སོ། །སེམས་ཅན་མཐའ་མེད་པ་ཞེས་པ་ནི་སེམས་ཅན་ལ་སྐྱེ་བ་དང་འགག་ པའི་མཐའ་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་རོ།།འདི་ལྟར་ཡང་ཞེས་པ་ནི་དེ་ལྟ་བུ་ཉིད་དོ། །བགྲང་བ་ལས་ཤིན་ཏུ་འདས་པ་ཉིད་མིན་ཞེས་པ་ནི་ཀུན་འབྱུང་བའི་ཆོས་ཤེས་པའི་བཟོད་པའོ། །དེའི་ཞེས་པ་ནི་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་གནས་པ་ལ་སངས་རྒྱས་ཉིད་དུ་ འཛིན་པས་སོ།

以下是完整的中文直译：
边际即色等诸法无边际，因地域无所限量，无有造作边际，因一切造作诸法无有边际而超越计数，且以无性故无生灭边际。因此无有中住，于缘众生二者的无我智中，彼亦无边，因与少许计数相应而超越无性计数故非无，不可说即无数。
法之假名者，谓蕴等诸法无我无实故为假名。非是显明法性自义的法之假名，而是愚者们所具有的戏论，因其偶然存在若观察则动摇故。无实体者因无我无实故。于所假立我之境蕴等中，彼执我者亦无，故无我所，于造作境中无故无造作。
此中者，即于佛陀教法中，此说明得言后亦无所成就。如何众生无边者，因超越计数故，以及于何处亦以量成立无我，即是"其他"等。
音声即言语无边际即世间，了别即了知义的音声。声即如是说故。如是因音声极大故为甚深音，如小鼓音声般种种不同。以声者即如是说。未入即未休息。虽得即少许。本来清净故即本来如是无性，遍清净即以一切无边际故。以此异门者即以此差别。众生无边际者，因众生离生灭边际故。如是者即如是性。非超越计数即是集法忍。彼者，即于色等般若波罗蜜多中住而执取佛性故。


།སངས་རྒྱས་ཉིད་དུ་བལྟ་བར་བྱ། །ཞེས་པ་ནི་སྐད་ཅིག་མ་དྲུག་པ་སྟེ། དེའི་གནས་སྐབས་སུ་གསུངས་པ་ནི་དེ་ནས་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། སྐྱེ་དགུའི་བདག་པོ་ནི་འཇིག་རྟེན་སྐྱོང་བ་བཞི་རྣམས་ཏེ། ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པའི་ཆོས་ཐོས་ནས་རབ་ཏུ་མགུ་ནས་འབད་པ་མེད་ པར་ཚིག་གིས་ཆེད་དུ་བརྗོད་པས་ཆེད་དུ་བརྗོད་དོ།།ཆོས་བསྟན་པས་ནི་ཆོས་ལ་ཡང་ཆོས་ནི་ཆོས་རབ་ཏུ་གསལ་བར་བྱས་པ་སྟེ། མཐོང་བའི་ལམ་མོ། །ཆོས་དེ་རྣམས་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་ནི་རང་བཞིན་ཏེ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་འབྱུང་བའོ། །དེའི་ཕྱིར་ན་གསོལ་བ་ནི་གང་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། རབ་ ཏུ་འབྱུང་ཞེས་པ་ནི་སྐྱེ་བ་ཟག་པ་མེད་པར་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ལ་སྨོས་པ་ནི་དེའི་ཚིག་ལས་ཐོག་མར་ཅུང་ཞིག་ཡིད་ཆེས་པའོ།།དེ་ནས་རིམ་གྱིས་གསལ་ཞིང་གསལ་བར་གྱུར་ནས་གསལ་བ་དང་ཡིད་ཆེས་པར་གྱུར་པ་ལ་བསྟན་པར་གྱུར་པ་དང་། རབ་ཏུ་བཤད་པར་འགྱུར་བ་དང་། རབ་ཏུ་ བརྗོད་པར་འགྱུར་རོ།།དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་ནི་སྐད་ཅིག་མ་དྲུག་པོ་དེ་ཉིད་གསོལ་བའོ། །དེ་ནས་ཞེས་པ་ནི་དེ་ནས་བརྩམས་ནས་སོ། །མ་བྲལ་བ་ནི་ཐོབ་པ་ལས་མ་ཉམས་པས་སོ། །གནས་པར་འགྱུར་ཞེས་པ་ནི་མངོན་དུ་གྱུར་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་ པ་ཉིད་དུ་གཟུང་བར་བགྱི།།ཞེས་པ་ནི་གང་ཞིག་བཤད་པའི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཉིད་དུ་ངེས་པའི་ཁྱད་པར་དེས་ཐོབ་པས་སོ། །དེ་ཐོབ་པས་ལུང་བསྟན་པ་ཐོབ་ལ། དེ་ལས་གསུངས་པ་ནི། གང་དུ་བདག་ཅེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། ལོ་ཉུང་བའི་གཙང་སྦྲ་ཅན་ལ་བྲམ་ཟེའི་ཁྱེའུ་ཞེས་ བརྗོད་དོ།།ཆོས་རྣམས་ཇི་ལྟ་བ་དེ་བཞིན་ཉིད་དུ་རྟོགས་པས་ན་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའོ། །དགྲ་ནི་ཉོན་མོངས་པ་ལ་དེ་བཅོམ་པ་དང་ལྡན་པས་དགྲ་བཅོམ་པའོ། །ཡང་དག་པར་ཕྱིན་ཅི་ལོག་མ་ལུས་པར་རྟོག་པ་འདིས་ནི་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཏེ། དེ་ཉིད་ཀྱིས་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་ ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་གསུངས་པའོ།།མི་གསུངས་པ་མེད་པའམ། ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པར་གསུངས་པས་སྟོན་པ་ཡིན་ཏེ། ཕྱིན་ཅི་ལོག་གི་ཚིག་ནི་ཉོན་མོངས་པའི་དབང་གིས་སམ། མི་ཤེས་པ་ལས་བྱུང་ལ་དེ་གཉི་ག་ཡང་འདི་ལ་མེད་པས་གོ་རིམས་བཞིན་དུ་དགྲ་བཅོམ་པའི་ཕྱིར་དང་། ཡང་ དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་པའི་ཕྱིར་རོ།།འཁོར་བ་པས་ཇི་ལྟར་འདི་འདྲ་བ་ཅན་དུ་ནུས་ཤེ་ན། གསུངས་པ། བདེ་བར་གཤེགས་པ་ནི་ཡང་སྲིད་པ་ལས་གྲོལ་བའོ། །བདེ་བའི་སྒྲ་ནི་བཀྲ་ཤིས་པ་དང་ཡང་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པ་དང་། མ་ལུས་པའི་དོན་ཏེ། གཟུགས་མཛེས་པ་ལྟ་བུ་དང་། རིམས་ནད་ལེགས་པར་བྱང་བ་ལྟ་བུ་དང་། བུམ་པ་ལེགས་པར་གང་བ་ལྟ་བུ་སྟེ། ཕྱི་རོལ་གྱི་སློབ་པ་དང་། མི་སློབ་པ་རྣམས་རྣམ་པར་བཅད་པ་གོ་རིམས་བཞིན་ནོ།

以下是完整的中文直译：
应视为佛性。此为第六刹那，其时所说即"其后"等。众生主即四大天王，闻殊胜法后极为欢喜，无需勤勉而以言词宣说故称为宣说。
以说法故，于法中法即明显显示之法，即见道。彼等诸法之法性即自性，即如来出现。因此所请即"何"等。出现即说无漏智慧相之生，从其言词最初稍生信解。其后渐次明显、更加明显后，于明显及生信者处而成为教示、将成为详说、将成为宣说。
如来等即彼六刹那之请求。其后即从彼开始。不离即未从所得退失。将住即因现前故。当执持为如来性者，即以所说如来性决定之殊胜而获得故。以得彼故得授记，从彼所说即"于何我"等。称少年清净者为婆罗门童子。
如实了知诸法故为如来。敌即烦恼，具足降伏彼故为阿罗汉。以此正确无余颠倒之觉知即为正等正觉，以彼即说圆满空性。无不说或无颠倒而说故为导师，颠倒语即从烦恼力或从无明而生，此二者皆无故，依次因为阿罗汉故及正等正觉故。
若问轮回者如何能如是？答：善逝即解脱轮回。善字义为吉祥、不退转及无余，如妙色、病痊愈、瓶盈满等，依次遮除外道有学、无学。


 །དེ་ལ་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ལམ་གྱིས་གཤེགས་པའི་ཕྱིར་བཀྲ་ཤིས་པར གཤེགས་པས་བདེ་བར་གཤེགས་པའོ།།དེ་བཞིན་དུ་ཕྱི་རོལ་པ་རྣམས་ཀྱིས་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། དུས་མཚམས་དང་བཅས་པ་ཉིད་ཀྱིས་དེའི་ཐར་པ་ནི་ཐར་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡང་མི་ལྡོག་ཅེས་བཤད་པ་ནི་སློབ་པ་དེ་རྣམས་ལ་སྐྱེ་བའི་སྐྱོན་ཀུན་ཏུ་འབྱུང་ལ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་ནི་ སློབ་པ་མེད་དེ།དེའི་ཕྱིར་ཡང་མི་ལྡོག་པར་གཤེགས་པས་བདེ་བར་གཤེགས་པའོ། །ཉོན་མོངས་པའི་རིམས་ནད་ཀྱི་ལྷག་མ་མ་ལུས་པ་མེད་པས་ལུས་དང་། ངག་དང་། བློ་ལ་ལམ་བཤད་པའི་ཡོན་ཏན་ཐམས་ཅད་ལ་གསལ་བ་དང་མི་ལྡན་པ་མེད་པས་སོ། །དེ་ལ་སློབ་པ་ རྣམས་ཀྱི་ཐེག་པ་རྣམས་ཀྱི་ཐེག་པ་དམན་པ་ལ་ནི་དགྲ་བཅོམ་པ་རྣམས་ཇི་ལྟར་སྲིད་ཅིང་ཡོད་པ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ།བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ནི་དེ་མ་ལུས་པ་ལ་གཤེགས་པས་བདེ་བར་གཤེགས་པའོ། །བདེ་བའི་སྒྲ་ནི་གཅིག་པུ་གཅིག་གིས་དོན་གསུམ་འགྲེལ་བའི་ཚུལ་གྱིས་བརྗོད་དོ། །ཇི་ལྟར་ བདེ་བར་གཤེགས་པ་ན་གང་དུ་རིག་པ་དང་ཞབས་སུ་ལྡན་པ་སྟེ།འདིར་རིག་པ་ནི་ལྷག་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་བསླབ་པ་ལ། ལྷག་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་དང་། ལྷག་པའི་སེམས་ཀྱི་བསླབ་པ་ནི་ཞབས་ཏེ། རིག་པ་དེ་དག་གི་སྔོན་དུ་འགྲོ་བའི་ཕྱིར་རོ། །འདིར་རིག་པའི་སྤྱན་གྱིས་བལྟས་ནས་ ཅིག་ཤོས་དག་གི་རྐང་པ་གཉིས་བཞིན་དུ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་བདེ་བར་གཤེགས་པའོ།།དེ་ལ་ཚིག་འདི་གཉིས་ཀྱིས་ནི་སྟོན་པ་པོ་ཉིད་ཀྱི་རྒྱུ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་གསུངས་པའོ། །འཇིག་རྟེན་གདུལ་བར་བྱ་བ་ལ་དུས་དང་། དུས་མ་ཡིན་པ་ཡོངས་སུ་མི་མཁྱེན་པ་མེད་པས་འཇིག་ རྟེན་མཁྱེན་པའོ།།སྐྱེས་བུ་འདུལ་བ་ནི་གདུལ་བྱའི་གདུལ་བར་བྱ་བ་འདུལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་རྣམས་ཀྱི་ཁ་ལོ་སྒྱུར་བ་སྟེ། ཡང་དག་པར་དུལ་བ་ཉིད་དེ། མཛེས་དགའ་དང་། སོར་ཕྲེང་དང་། ལྟེང་རྒྱས་འོད་སྲུངས་དང་། སེར་སྐྱ་ལ་སོགས་པ་བཞིན་ནོ། །དེ་ལས་ལྷག་པ་མེད་པ་ ནི་བླ་ན་མེད་པ་སྟེ།སྐྱེས་བུ་འདུལ་བ་དང་ཁ་ལོ་སྒྱུར་བའི་ཚིག་འདི་གཉིས་ནི་སྟོན་པ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ཉིད་ཀྱི་ལས་གསུངས་པའོ། །དེ་ལྟ་བུའི་ལས་ཀྱི་ཡུལ་ཅི་ངན་སོང་དུ་སོང་བའམ་ཞེ་ན། མིན་ཅེས་གསུངས་པ་དེ་ལྷ་དང་མི་རྣམས་ཀྱི་སྟོན་པ་ཞེས་པ་སྟེ། རང་ཉིད་མངོན་པར་བྱང་ ཆུབ་པས་ཤིན་ཏུ་བའི་བློ་འདི་ལ་ཡོད་ཅེས་པས་ནི་སངས་རྒྱས་སོ།།དྲང་སྲོང་གི་ཐོག་མའི་ཕྱིར་དང་དེ་དང་འདྲ་བའི་རང་རྒྱལ་བ་ཡང་མེད་ཅེས་རྣམ་པར་བཅད་པའི་ཕྱིར་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཞེས་སྨོས་པ་སྟེ། རྣམ་པ་དྲུག་དང་ལྡན་པ་དང་བཅོམ་པའི་ཕྱིར་ལ། དེ་ལ་ནི་མི་ལྡན་པའི་ཕྱིར་ཞེས་ པ་ནི་ཀུན་འབྱུང་ལ་ཆོས་ཤེས་པའོ།།ངོ་མཚར་བ་ནི་སྐྱེས་པ་ཉིད་ལའོ།

以下是完整的中文直译：
由以出世间道而行故，以吉祥而行故为善逝。外道则不然，因其解脱具有时限故非真解脱。又说不退转者，彼等有学尚有生起过患，而世尊无有学处，故以不退转而行故为善逝。因无余烦恼病之残余，于身、语、意所说道之一切功德无不明显故。
其中有学乘之小乘，非如阿罗汉之所有，世尊则趣向无余故为善逝。善字以一词释三义之方式而说。如何为善逝，即具足明与足，此中明即增上慧学，增上戒学与增上心学为足，因彼等为明之前导故。此中以明眼观察，如他者之二足，如来善逝。
此二语即说示导师之圆满因。于调伏世间，无不遍知时与非时故为世间解。调伏士夫即为调伏所化而调伏故。彼等之调御师即善调伏，如美音、指鬘、优楼频螺迦叶、迦毗罗等。无上即无胜过，调伏士夫与调御师此二语即说示圆满导师之业。
如是业之境是否趣向恶趣耶？答非，即天人师。以自证菩提故有此殊胜智慧即为佛。为遮除仙人之始及与彼相似之独觉故说世尊，具足六种及降伏故，彼等则不具足故，即于集谛之法智。希有即于生起。


 །མཆོག་ཏུ་ངོ་མཚར་བ་ནི་རྗེས་སུ་ཡོངས་སུ་འཛིན་པ་ལ་སྟེ། ཇི་སྲིད་ཀྱི་སྒྲ་ནི་མཐའ་ཐུག་པའི་དོན་ཏེ། སྦྱིན་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ནས་ཇི་སྲིད་དུ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཀྱི་བར་དུ་ཞེས་པའི་དོན་ཏོ། །སྐྱེད་ པར་བྱེད་པ་ནི་འགུགས་པར་བྱེད་པའོ།།རྗེས་སུ་ཡོངས་སུ་འཛིན་པ་པོ་ཞེས་པའི་རྗེས་སུའི་སྒྲ་ནི་ཆེད་དུའི་དོན་ལ། ཆེད་དུ་དང་ལྡན་པ་དག་ནི་རིགས་པའོ། །ཡོངས་སུ་གཟུང་བ་དང་། མ་བཏང་བ་དག་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པའི་རྒྱུར་ཡོངས་སུ་འཛིན་པ་སྟེ། ཇི་ལྟར་ཡོངས་སུ་བླང་བ་མེད་ཅིང་དོར་བ་ མེད་པ་དེ་ལྟར་ཡོངས་སུ་བླང་བ་ཞེས་པའི་དོན་ཏེ།འདིར་བསྟན་བཅོས་ལས། བླང་མེད་དོར་བ་མེད་སོགས་དང་། །ཞེས་སོ། །བླང་བ་མེད་པ་ནི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མེད་པ་སྟེ། འདི་ནི་བླང་བ་མེད་པའི་དོན་ཏོ། །དོར་བ་མེད་པ་ཉིད་ནི་མི་དོར་བ་སྟེ། འདིར་ནི་མི་གཏོང་བའི་དོན་ཏོ། །ཀུན་ཏུ་ ལེན་པ་ནི་ཐོག་མ་ནས་ཡོངས་སུ་འཛིན་པ་སྟེ།མི་འཇིག་པ་དང་མི་གཏོང་བ་ཉིད་ནི་ཐོག་མ་ནས་དེ་ལྟར་རོ་ཞེས་པ་སྟེ། དེ་ལྟར་མི་ལེན་པ་དང་། མི་འདོར་བདག་ལ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་བླང་དུ་མེད་ཅེས་པའི་དོན་ཏོ་ཞེས་པ་ནི་ཀུན་འབྱུང་བ་ལ་རྗེས་སུ་ཤེས་པའི་བཟོད་པའོ། །བརྒྱ་བྱིན་གྱིས་གོ་ སྐབས་ཕྱེ་བའི་ཕྱིར་ཉེ་བར་མཚོན་པའི་ལེའུ་ནི་བརྒྱ་བྱིན་གྱི་ལེའུའོ།།འཕགས་པ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་བརྒྱད་སྟོང་པའི་འགྲེལ་པ་གནད་ཀྱི་ཟླ་བའི་འོད་ཅེས་བྱ་བ་པཎྜི་ཏ་ཆེན་པོ་འཇིགས་མེད་འབྱུང་གནས་སྦས་པས་མཛད་པ་ལས་ལེའུ་གཉིས་པའོ།། །། བྱམས་པ་ལ་སོགས་ཞེས་པ་ནི་བྱམས་པ་དང་། སྙིང་རྗེ་དང་། དགའ་བ་དང་། བཏང་སྙོམས་ཏེ་ཚད་མེད་པ་བཞི་སྟེ། དེའི་བདག་ཉིད་ཅན་མཐོང་བའི་སྐད་ཅིག་མ་བརྒྱད་པ་ལ་ཞེས་པའི་དོན་ཏོ།

以下是完整的中文直译：
最为稀有即于摄受，所谓"乃至"之词义为究竟，即从布施波罗蜜多乃至一切种智之义。生起即摄引。"随遍摄受"中"随"字义为为了，具有目的者即合理。遍摄受与不舍弃作为成就之因而遍摄持，如无所取亦无所舍般摄受之义。如论中说："无取无舍等"。无所取即无分别，此为无取之义。无所舍即不舍，此为不舍之义。
遍取即从始遍摄，不坏不舍即从始如是，如是不取不舍于我即菩萨无所取之义，此为于集谛之随顺忍。因帝释开启机会故，譬喻品即帝释品。
《八千颂般若波罗蜜多释·月光精要》由大班智达无畏生藏造，此为第二品。
所谓慈等即慈、悲、喜、舍四无量，具此本性见道第八刹那之义。


 །དེ་སྟོན་པའི་གླེང་གཞི། དེ་ནས་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་ནི་སྡུད་པ་པོས་སྨྲས་པ་སྟེ། དཔང་དུ བྱས་པ་ནི་སྐད་ཅིག་མ་བརྒྱད་པ་ན་ཐེག་པ་དམན་པ་ལྟུང་བའི་གཉེན་པོ་ལ་ཤིན་ཏུ་གུས་པ་བསྐྱེད་པའི་ཕྱིར་ཏེ།སྐད་ཅིག་མ་དེ་ཉིད་ལ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་གསུངས་པ་ནི། གང་ལ་ལ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཞེས་པ་ནི་རབ་ཏུ་འབྱེད་པའི་མཐོང་བའི་སྐད་ཅིག་ ནི་ཤེས་རབ་ལ་དེ་ཉིད་ཀྱིས་ཐེག་པ་དམན་པར་ལྟུང་བའི་ས་ལས་ཕ་རོལ་དུ་འགྲོ་བ་ནི་གང་འདིར་གང་ཞིག་ཚད་མེད་པ་བཞིའི་བདག་ཉིད་ཅན་དུ་མཐོང་བ་ལ་དེ་ལྟར་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དེས་ཐོབ་པ་སྟེ།སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་བདག་ཉིད་དང་མཉམ་པ་ཉིད་དུ་བལྟས་ནས། དེས་སྐྱོབ་པ་ དང་།ཕན་པའི་བདག་ཉིད་ཀྱི་ཕན་པ་འགའ་ཞིག་གིས་འདིར་དེ་གང་ཡང་ཐེག་པ་དམན་པར་མི་ལྟུང་བས་དེའི་ཕྱིར་བྱམས་པ་ལ་སོགས་པའི་མཐོང་བ་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་སྟེ། དེ་ཉིད་སྐད་ཅིག་མ་བརྒྱད་པའོ། །དེ་རྣམས་ཀྱིས་གང་ཞིག་ཅེས་པ་ནས་ཇི་སྲིད་དུ་ཀུན་ཆུབ་པར་བྱེད་པའི་བར་ ཏེ།མངོན་སུམ་དུ་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །རབ་ཏུ་འདོན་པར་བྱེད་པ་ནི་གཞན་དག་ལས་རབ་ཏུ་སྟོན་པའི་ཕྱིར་དེ་རྣམས་ལ་དེས་འཛིན་པ་ནས་ཇི་སྲིད་དུ་འཆང་བའི་བར་གྱི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་ནི་ཕན་ཡོན་ཏེ། རབ་ཏུ་འདོན་པར་འགྱུར་ཞེས་པའི་བར་ཏེ། གླགས་ཚོལ་བ་ནི་ འཇུག་པ་ལ་སྐབས་ནི་སྐྱོན་ཏེ།དེ་དང་ལྡན་པ་ནི་གླགས་ལྟ་བའི་བསམ་པ་ནི་གླགས་ཚོལ་བའོ་ཞེས་པ་ནི་ཀུན་འབྱུང་ལ་རྗེས་སུ་ཤེས་པའོ། །འགོག་པ་ལ་བཅུ་དྲུག་ཅེས་པ་བསྟན་བཅོས་སུ་བཤད་དེ། སྟོང་པ་ཉིད་བཅུ་དྲུག་རྣམས་ཀྱིས་ཐོབ་པ་ནི་མཐོང་བའི་སྐད་ཅིག་མ་དགུ་པ་ལ་སྟེ། དེ་གསུངས་པ་ནི། གཞན་ཡང་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། འདིར་ཡང་མཐོང་བའི་སྐད་ཅིག་མ་ནི་ཤེས་རབ་ལ། ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་བཅུ་དྲུག་རྣམས་ཀྱང་ཀུན་ཏུ་མཐོང་བའི་ཕྱིར་རོ། །གྲོང་ལས་གཞུ་འདོམ་ལྔ་བརྒྱའི་ཕ་རོལ་གྱི་གནས་ནི་དགོན་པའོ། །ཐོག་མ་ཕུབ་པའི་ས་ཕྱོགས་ནི བླ་གབ་མེད་པའོ།།དགོན་པ་ལས་གྲོང་དུ་འབྲོག་དགོན་པ་སྟེ། དེ་ཉལ་བ་ནི་ཉལ་བའོ། །འབྱུང་བར་འགྱུར་བ་ནི་རྒྱུན་གྱིས་འཇུག་པ་ལ་བསྲུང་བ་དང་། བསྐྱབ་པ་དང་བཅས་པ་ནི་སྦ་བའོ། །དེ་ལ་སྔགས་ལ་སོགས་པ་ནི་བསྲུང་བའོ། །སྲུང་བ་པོ་ངེས་པར་སྦྱོར་བ་ནི་བསྐྱབ་པའོ། །རང་ཉིད་ ཉེ་བར་སོན་ནས་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པ་ནི་སྦེད་པའོ།།ཡང་ན་ལུས་ཀྱི་བདེ་བ་ཉེ་བར་སྒྲུབ་པ་ནི་བསྲུང་བ་ལ་ཕྱི་རོལ་གྱི་ཉེ་བར་འཚེ་བ་བཟློག་པ་ནི་བསྐྱབ་པའོ། །ནང་གི་ནད་ལ་སོགས་པ་ལས་བཟློག་པ་ནི་སྦེད་པའོ།

以下是完整的中文直译：
此说缘起。"尔时"等是结集者所说。作为见证是为了在第八刹那生起对治小乘堕落的极大恭敬，即于该刹那世尊所说："若有"等。所谓般若波罗蜜多即分别见道刹那，以般若本身从小乘堕落之地到达彼岸，即于此处以四无量为自性而见，如是彼菩萨获得。
观察一切众生与自己平等，以救护与利益之本性，以某些利益于此彼不堕小乘，因此慈等之见即般若波罗蜜多，即第八刹那。彼等从"若有"至"令圆满"，为现证故。宣说即为向他人显示故，从彼等执持乃至受持故。"其"等为功德，直至"当宣说"。寻求过失即入处之过失，具此即寻求过失之意乐为寻隙，此为于集谛之随顺智。
论中说灭谛有十六，以十六空性获得即见道第九刹那，所说即"复次"等。此中见道刹那即般若，波罗蜜多即因遍见十六空性故。
离聚落五百弓之处即旷野。无覆盖之处即无遮蔽处。从旷野至聚落为荒野，彼卧即卧。将生即相续趣入，具守护、救护即隐藏。其中咒语等为守护。守护者决定加持为救护。自身亲近加持为隐藏。或者成办身体安乐为守护，遣除外在损害为救护，遣除内在疾病等为隐藏。


 །དེ་རྣམས་ཀྱི་བགྱི་བ་ནི་ཡང་དག་པའི་སྦྱོར་བ་སྟེ། ངག་དང་ཡིད་དོ་ཞེས་པ་ཉེ་བར་ སོན་ནས་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པ་ནི་སྦེད་པའོ།།སངས་རྒྱས་ཀྱི་དངོས་པོ་ཉིད་ནི་སངས་རྒྱས་ཉིད་ལ་གང་གིས་སངས་རྒྱས་འབྱུང་བར་འགྱུར་བ་དེ་ཡོངས་སུ་འཛིན་ཏེ་མཚན་དང་འོད་དང་དབྱངས་དང་ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་གཟུངས་ལ་སོགས་པ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པས་སངས་རྒྱས་མེད་པའི་ཞིང་རྣམས་སུ་ སངས་རྒྱས་ཀྱི་གཟུགས་སུ་བདག་ཉིད་ཀྱིས་སྟོན་ཏེ།དེ་གསུངས་པ་ནི། དེ་ནས་ཡང་བརྒྱ་བྱིན་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་ཞེས་པ་ནི་མཐོང་བའི་སྐད་ཅིག་མ་བཅུ་པ་ལའོ། །དེ་ལ་ནི་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པས་སོ། །མཐོང་བའི་ཆོས་ནི་སྐྱེ་བས་ཐོབ་པའོ། ། དེ་ལས་བྱུང་བའི་ཡོན་ཏན་གྱིས་མཚན་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ལ་སོགས་པ་ཐོབ་ཅེས་པ་ནི་བསྟན་པའོ། །བཤད་པ་ནི་ཡོངས་སུ་འཛིན་པར་གྱུར་ཞེས་པ་སྟེ། འགོག་པ་ལ་ཆོས་ཤེས་པའོ། །རྣམ་པར་བྱང་བ་བྱེད་པས་ན་རྣམ་པར་བྱང་བ་སྟེ། སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ སོགས་པའོ།།དེས་ནི་ཐམས་ཅད་ཡོངས་སུ་བསྡུས་པའོ། །དེ་གསུངས་པ་ནི། ཡང་ཅི་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། མ་ནི་ཞེས་པ་ནི་འགོག་པ་ལ་རྗེས་སུ་ཤེས་པའི་བཟོད་པའོ། །ཀླན་ཀ་དང་གནོད་པར་བྱེད་པའི་མུ་སྟེགས་རྣམས་དང་ལྷན་ཅིག་རྩོད་པ་དང་། རྒོལ་བ་དང་། འགལ་བ་ དེ་རྣམས་ཞི་ལ།དེ་ལྟར་ཡང་དེ་ཞི་ནས་ཇི་ལྟར་དེ་རྣམས་ཀྱིས་ཕྱིས་ཐེག་པ་གསུམ་པོ་འདི་ཐོས་པ་དང་ལྡན་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཉོན་མོངས་པ་དང་། ངན་འགྲོ་དང་། འཁོར་བར་བསྒྲགས་པའི་ནད་ཟད་པར་འགྱུར་ལ། དེའི་ཕྱིར་གནོད་པའི་ནད་ཐམས་ཅད་ ཞི་བར་བྱེད་པ་ནི་མཐོང་བའི་སྐད་ཅིག་མ་བཅུ་གཉིས་ལ་སྟེ།དེ་གསུངས་པ་ནི། གཞན་ཡང་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། ཆོས་སྟོན་པ་ལ་རྩོད་པ་བྱེད་པ་ནི་བཞད་གད་ཀྱིས་སོ། །རྒོལ་བར་བྱེད་པ་ནི་འཐབ་མོས་སོ། །འགལ་བར་བྱེད་པ་ནི་ཕན་ཚུན་ལ་ཞེ་སྡང་བས་སོ། །དེས་རྩོད་པ་ལ་ སོགས་པའི་བསམ་པ་ལ་དེ་བཞིན་ནི་དེ་ཡིན་ཞེས་པ་སྟེ།ཆོས་འདི་ཉིད་ལ་ཞེས་པའི་དོན་ཏོ། །སྐད་ཅིག་མ་བཅུ་གཉིས་པོ་འདི་རྣམས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ལའོ། །སྨན་ནི་སྟོབས་དང་ལྡན་པའོ། །སྦྲུལ་གདུག་པ་ནི་དེའི་འདིར་མཆེ་བ་དུག་ཅན་པས་སྦྲུལ་གདུག་པའོ། །སྐྱེ་བོ་ནི་ལུས་ཅན་ལ། སྲོག་ཆགས་སུ་གྱུར་པ་ནི་དུད་འགྲོའི་བྱེ་བྲག་གོ། །གཟི་བརྗིད་ཀྱིས་ནི་མཐུས་སོ། །སྟོབས་ནི་གནོད་པར་བྱེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཏེ། མཐུས་ནི་གནོད་པར་བྱར་མེད་པ་ཉིད་དུའོ། །སྟོབས་བསྐྱེད་པ་ནི་དེ་ལ་སྦྱོར་བའི་ནུས་པ་བསྐྱེད་ནས་སོ་ཞེས་པ་ནི་འགོག་པ་ལ་རྗེས་སུ་ཤེས་པའོ།

以下是完整的中文直译：
彼等所作即真实加行，即语与意亲近加持为隐藏。佛之体性即于佛陀性中，执持能生起佛陀者，以相好、光明、音声、三昧、陀罗尼等圆满，于无佛刹土中自身显现佛身。
其所说即："尔时帝释"等。"于般若波罗蜜多"即第十见道刹那。于彼即殊胜故。现法即生得。以彼所生功德获得相好圆满等即为显示。解说即"当执持"，为灭谛之法智。由清净作故为清净，即布施等波罗蜜多等。彼摄一切。
其所说即："复次"等。"母"即灭谛随顺忍。与诽谤损害之外道共诤论、争辩、违逆彼等寂灭。如是寂灭已，如何彼等后闻此三乘具闻者，烦恼、恶趣、轮回所说病将尽，故息灭一切损害病即第十二见道刹那。
其所说即："复次"等。于说法作诤论即以嘲笑。作争辩即以斗争。作违逆即以互相嗔恨。由此于诤论等意乐如是即是彼，即于此法之义。于此十二刹那之相。药即具力。毒蛇即此中具毒牙故为毒蛇。众生即有身，成为生类即旁生之别。以威光即以力。力即以能损害性，以力即成无可损害性。生力即于彼生起作用力已，即为灭谛随顺智。


 །འཛིན་པ ལ་མངོན་པར་ཞེན་པ་དེ་གསུངས་པ་ནི།ཅིའི་ཕྱིར་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ནི་སྐད་ཅིག་མ་བཅུ་གསུམ་ཤེས་པ་སྟེ། ལམ་ལ་ཆོས་ཤེས་པའི་བཟོད་པའོ། །སངས་རྒྱས་རྣམས་དང་། ལྷ་རྣམས་ཀྱིས་སྲུང་བ་སྟེ། དེ་གསུངས་པ་ནི། རྒྱལ་པོ་བཞིས་ ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ།ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ནི་སྐད་ཅིག་མ་བཅུ་བཞི་པ་སྟེ། ལམ་ལ་ཆོས་ཤེས་པའོ། །སྲོག་གཅོད་པ་སྤོང་བ་ནི་སྲོག་མི་གཅོད་པ་ལ་དེ་ཐོག་མར་བྱས་ནས་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་ལ་སོགས་པ་ནས་ཇི་སྲིད་དུ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཀྱི་བར་ལ་གནས་ཤིང་། དེ་ཉིད་ལ་གཞན་དག་ཀྱང་དགོད་པ་ནི་སྐད་ཅིག་མ་བཅོ་ལྔ་ལ་སྟེ། དེ་གསུངས་པ་ནི། གཞན་ཡང་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ནི་སྐད་ཅིག་མ་བཅོ་ལྔ་ལ་སྟེ། ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་གཞན་དག་ལ་ཉེ་བར་སྟོན་པའི་ཚིག་གཟུང་བར་འོས་པ་སྟེ། དེ ལ་རང་ཉིད་ཀྱང་དེ་རྣམས་ལ་གནས་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་པའི་ཚིག་གཟུང་བར་འོས་པའོ།།འདིའི་ཚིག་འཇམ་ཞིང་སྙན་པས་ཞེས་པ་ནི་ཚིག་འཇམ་པ་སྟེ། སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་དྲུག་པོ་རྣམས་ལ་གནས་པ་རྣམས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཚིག་ངན་པ་ནི་གསུང་དེ་ཉིད་དོ། །ཚིག་འཆལ་པ་ མེད་པ་ནི།དེས་ཕན་པ་མ་ཡིན་པ་དང་འདྲེས་པའི་ཚིག་མི་སྨྲ་བས་སོ་ཞེས་པ་ནི་ལམ་ལ་རྗེས་སུ་ཤེས་པའི་བཟོད་པའོ། །སྐད་ཅིག་མ་བཅུ་དྲུག་གསུངས་པ་ནི། ཁྲོ་བས་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། ཡོངས་སུ་འདུལ་བར་བྱེད་པ་ནི་ཁྲོ་བ་ཞི་བར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡོངས་སུ་སྒྱུར་བར་བྱེད་པ་ནི་ ཁེངས་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་ང་རྒྱལ་ཟད་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ།།ཁོན་དུ་འཛིན་པ་ནི་དགྲ་བོར་རོ། །གནོད་སེམས་ནི་ཞེ་སྡང་ལ། བག་ལ་ཉལ་ནི་མདུད་པར་རོ། །དྲན་པ་གསུངས་པ་ནི། དེའི་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། དེ་ཞེས་པ་ནི་གནོད་སེམས་ཀྱིས་ཏེ། ཡོངས་སུ་ཕྱེ་བ་ནི་རྣམ་པར་འགྱུར་ བས་ཏེ།དེ་བཞིན་དུ་སྡང་བར་བྱེད་པ་འཁོར་དང་བཅས་པ་སྤང་བར་བྱས་ལ། བདག་ཉིད་ཀྱི་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་སེམས་ཅན་གྱི་ཕུང་པོ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཐོབ་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བ་བསྟན་པ་ནི་ལམ་ལ་རྗེས་སུ་ཤེས་པའོ། །ལམ་ཤེས་པའི་སྐད་ ཅིག་མ་འདི་རྣམས་ནི་མཐོང་བའི་ལམ་གྱིའོ།།མཐོང་བའི་ལམ་འདིར་ནི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དུ་བཤད་པའི་ངེས་པར་འབྱེད་པའི་ཆ་དང་མཐུན་པ་ཡང་ཤེས་པར་བྱས་ལ། ཐར་པའི་ཆ་དང་མཐུན་པའི་གོ་ཆའི་སྒྲུབ་པར་བཤད་པའི་འཆད་པར་འགྱུར་བའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་རབ་ཏུ་དགའ་བ་ལ། སོགས་པ་ལ་ཡང་ངོ་། །དེ་ལ་སེམས་ཅན་ནི་འདིར་ཞེས་པ་སྟེ། མཐོང་བ་ལ་སོགས་ལམ་གྱི་རྗེས་སུ་འབྲངས་ནས་ཤེས་པར་བྱའོ།

以下是完整的中文直译：
对执持的执著，其所说即："何故"等。般若波罗蜜多即第十三刹那智，为道法智忍。诸佛与诸天守护，其所说即："四大王"等。般若波罗蜜多即第十四刹那，为道法智。
断除杀生即不杀生，以此为始，乃至六波罗蜜多等，直至住于一切种智，并令他人安住其中，即第十五刹那。其所说即："复次"等。般若波罗蜜多即第十五刹那，应持波罗蜜多等示于他人之语，以自身亦住彼等故，应持此语。
此中"语柔悦"即柔语，以说住于布施等六者故。恶语即彼语。无杂语即不说杂以无益之语，即道随顺忍。
第十六刹那所说即："以忿怒"等。调伏即为息灭忿怒故。转变即为尽除慢相我慢故。怨恨即敌对。害心即嗔恚，随眠即结缚。所说念即："彼"等。"彼"即以害心，遍分别即变异。如是舍离具眷属嗔恚者，以自身布施等回向令有情获得正等菩提故，显示回向即道随顺智。
此等道智刹那即见道之分。于此见道中，应知说为一切种智之顺决择分，以及说为解脱分甲胄加行之将说相之欢喜地等。其中"有情于此"即随顺见等道而应知。


 །མཐོང་བའི་ལམ་ནི་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པ་ཉིད་ལ། བསྒོམ་པའི་ལམ་དེ་ནི་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ། འཇིག་རྟེན་པ་དང་། འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པ་སྟེ། དེ་རྣམས་ནི་རྟིང་ལ་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ། དེ་དག་གི་བྱེད་པ་ནི་ཆོས་མཆོག་ཆེན་པོའི་བྱེ་བྲག་ནས་བརྩམས་ནས་ཉེ་བར་སོགས་ཤིང་དྲོད་ནས་བརྩམས་ནས་འབྱུང་བར་འགྱུར་བ་དང་། འབྲས་བུ་འདོད་པས་རབ་ཏུ་འཇུག་ཅེས་པ་ནི་དང་པོ་བརྗོད་པར་བྱ་བ་སྟེ། དེ་ལ་བསྟན་བཅོས་ལས། ཀུན་ནས་དུལ་དང ཐམས་ཅད་ནས།།ཉོན་མོངས་ཀུན་ལས་རྒྱལ་བ་དང་། །གནོད་པས་བརྫི་བ་མེད་ཉིད་དང་། །བྱང་ཆུབ་དང་ནི་རྟེན་མཆོད་ཉིད། །ཅེས་པ་སྟེ། ཀུན་ནས་ཞེས་པ་ནི་ཡོངས་སུ་ཞེས་པའི་སྒྲ་དོན་ལ། བདག་དང་བདག་གི་དག་ལ་ཞེན་པ་མེད་པ་ནི་དུལ་བ་ལ། བདག་གི་ རྗེས་སུ་ཡིད་དགའ་བར་མི་བྱེད་པས་ནི་ཡོངས་སུ་དུལ་བ་དང་།ཡོངས་སུ་ཁེངས་པ་མེད་པ་སྟེ་གོ་རིམས་བཞིན་དུ་ཞེ་སྡང་དང་། ང་རྒྱལ་དག་ཡོངས་སུ་ཟད་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་སྐད་ཅེས་སྨྲས་པ་གཉིས་དང་བརྒྱ་བྱིན་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་གསོལ་བ་ནི། བྱེད་པ་སྡུག་པ་འདི་རྣམས་ ལའོ།།ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ནི་བསྒོམ་པའི་ལམ་མོ། །ཇི་ལྟར་ཞེས་པ་ནི་གལ་ཏེ་ཞེས་པའི་དོན་ཏོ་ཞེས་པ་ནི་ཡོངས་སུ་དུལ་བ་དང་ཡོངས་སུ་སྒྱུར་བར་བྱེད་པའོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ་སྲོག་གི་བར་ཆད་དུ་འགྱུར་ཞེས་པ་ནི་དེ་ཉིད་ལ་མཚོན་ཆས་བསྣུན་པས་སོ། །གཞན་ གྱི་གནོད་པ་ཞེས་པ་ནི་རི་དགས་ལ་སོགས་པའི་ནང་དུ་སོང་ཡང་ངོ་།།གཞན་གྱིས་གནོད་པ་ནི་གཞན་རྣམས་ཀྱིས་ཏེ། དེས་ན་རང་བཞིན་གྱི་ཉོན་མོངས་པ་རྣམས་ཀྱིས་འདི་ལྟ་སྟེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་མ་དེས་ན་ལས་རྒྱལ་བ་ཉིད་དེ། དེའི་འདི་ནི་རྒྱུ་མཐུན་པ་ཞེས་པ་དང་དངོས་པོ་ཞེས་པས་ནི་ཀུན་ནས་ ཉོན་མོངས་པ་ལས་རྒྱལ་བར་བྱེད་པའོ།།གལ་ཏེ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། དེ་ལ་ནི་ལུས་ལའོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། དེ་ལ་གང་དུ་མི་འཕོག་སྟེ། དུས་ཐམས་ཅད་དང་། ཡུལ་ཐམས་ཅད་དུ་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ཐམས་ཅད་ལས་མཐུ་ཐོགས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་གོ་རིམས་བཞིན་དུ་ཆེན་པོ་ དང་།ཚད་མེད་པ་དང་། གཞལ་དུ་མེད་པའོ། །དེ་ལས་ལྷག་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་བླ་ན་མེད་པའོ། །མཉམ་པ་མེད་པས་ནི་མི་མཉམ་པའོ། །མི་མཉམ་པ་དང་མཉམ་པས་མི་མཉམ་པ་དང་མཉམ་པའོ། །རྣམ་པར་གནོད་པ་ནི་ཉེ་བར་འཇོམས་པ་སྟེ། དེའི་སྲོག་གི་བར་ཆད་བྱེད་པ་ རྣམས་ཀྱིས་སོ།།གཞན་གྱི་ཉེ་བར་འོངས་པས་དེ་གླགས་རྙེད་པར་མི་འགྱུར་ཞེས་པ་ནི་དེ་རྣམས་ཀྱིས་བརྫི་བ་མེད་པ་ཉིད་དེ། འདི་རྣམས་ནི་ལས་ཀྱིས་ཉེ་བར་གནོད་པས་བརྫི་བ་མེད་པའི་བྱེད་པའོ། །འདི་ལ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་ནི་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་ཡེ་ཤེས་དེས་སོ། །རྣམ་པར་གཟིགས་ པ་ནི་གདུལ་བར་བྱ་བ་ཡལ་བར་མི་འདོར་བ་ཉིད་དོ།

以下是完整的中文直译：
见道即是出世间，修道则有二种：世间与出世间。这些将在后面阐述。其作用从大胜法的差别开始积集，从暖开始生起，以及为求果而趣入，这是首先要说明的。对此论中说：
"遍调及一切，
胜过诸烦恼，
无有所损害，
菩提及供处。"
"遍"即"普"之义，于我与我所无执著是调伏，不随喜于我即是遍调伏，无有遍慢，依次是因为完全断尽嗔恚和我慢故。所说"二"与"帝释"等请问，是对这些善行。般若波罗蜜多即是修道。"如何"即是"若"之义，这是遍调伏与遍转变。
"世尊"等所说"成为命难"即是被武器所伤害。"他人损害"即是进入虎狼等处。"他人加害"即是被他人，因此自性烦恼即是"世尊母"，因此胜过业，这"此"即是同类因和事，即是胜过一切烦恼。
"若"等，其中即是对身。为何如此？于彼何处不夺取，于一切时、一切处对一切违品无有障碍，依次是广大、无量、不可量。因无有超过故为无上。因无等故为无等。与无等等即是与无等等。损害即是摧毁，即是那些危害生命者。他人接近亦不能得其便，即是不被彼等所摧，这些即是不被业损害摧毁之作用。"于此"等即是一切智智。"遍观"即是不舍弃所化众生。


།ཅིའི་ཕྱིར་ཞེས་པ་ནི་དེ་ལྟར་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་གང་དུ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་ལ་དེས་མ་ཐོབ་པ་གང་ཡང་ཅུང་ཟད་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ལ། ཐོབ་པར་བྱ་བ་འདི་ཐོབ་པར་མི་འགྱུར་ན་འདི་ཐམས་ཅད་ མཁྱེན་པར་མི་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ།།དེས་ཐོབ་པར་བྱ་བ་དང་། ཅིག་ཤོས་དག་ཐམས་ཅད་ཤེས་པ་ཤེས་རབ་ཀྱི་མཐར་སོན་ནས་མངོན་སུམ་དུ་བྱས་པའི་ཡེ་ཤེས་ལ་འདིར་གཟུང་བར་བྱ་སྟེ། དེའི་ཕྱིར་འདིར་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་ཡེ་ཤེས་དེ་ནི་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ ལ་དབྱེ་བ་ནི་ཐ་སྙད་ཀྱི་ལྡོག་པའི་དབྱེ་བ་ལས་དངོས་པོར་ཡོད་པ་ནི་མ་ཡིན་ཞེས་པ་ནི་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་བྱེད་པའོ།།གཞན་ཡང་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། ཆུང་ངུ་ན་ཞེས་པ་ནི་མཆོག་ཏུ་ཕྲ་བའོ། །མ་རྟོགས་པ་ནི་ཕྱི་རོལ་དུ་བྱས་པ་སྟེ། སྔོན་གྱི་སྐྱེ་བ་ལས་ཕྱིས་ལན་གྲངས་ཀྱིས་ མྱོང་བར་འགྱུར་བར་ངེས་པའི་མི་དགེ་བའི་རྣམ་པར་སྨིན་པ་དེ་རྣམ་པར་སྨིན་པའི་ལྷག་མའི་འབྲས་བུའོ།།འདི་ལྟ་སྟེ་དཔེར་ན་ཞེས་པ་དཔེ་སྟེ་སྙིང་པོ་ནི་སྙིང་པོ་སྟེ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་དོན་གྱི་སྙིང་པོ་ནི་བྱང་ཆུབ་པའི་སྙིང་པོ་ལ། དེ་ལ་འདུག་པ་ནི་བྱང་ཆུབ་རྟོགས་པ་སྟེ། དེ་ལྟར་ཡང་རྣམ་ པར་གནས་པའི་བསྐལ་པའི་ཐོག་མ་ལ་གསེར་གྱི་རང་བཞིན་གྱི་ས་གཞི་རྣམས་ཀྱི་སྙིང་པོ་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པའི་འཛམ་བུའི་གླིང་གི་ལྟེ་བ་ཀུན་ཏུ་འདུས་པ་སྟེ།དེ་ཡང་རྡོ་རྗེའི་རང་བཞིན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང་། བྱང་ཆུབ་པའི་གདན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ནི་རྡོ་རྗེའི་གདན་ཞེས་བརྗོད་དོ། ། དེར་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སྙིང་པོ་ལ་དེ་ཐོབ་པའི་ཁོར་ཡུག་ཏུ་གྱུར་པ་ནི་ཁོར་ཡུག་ཏུ་བསྐོར་བའོ། །ཡོངས་སུ་ཁོར་ཡུག་ནི་ཡོངས་སུ་བསྐོར་བའོ། །ནང་ནི་དབུས་སུའོ། །བྱང་ཆུབ་པའི་ཤིང་ནི་བྱང་ཆུབ་པའི་ཤིང་སྟེ། དེའི་དྲུང་ན་འདུག་ནས་བྱང་ཆུབ་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་རྩ་བ་སྟེ་མངོན པར་ཡོངས་སུ་བཅད་པའི་ས་ཕྱོགས་སོ།།རྣམ་པར་འཚེ་བར་འདོད་པ་ནི་རྣམ་པར་སྡང་བར་འདོད་པའོ། །གནོད་པར་འདོད་པ་ནི་བཅོམ་པར་འདོད་པའོ། །འབེབས་པར་འདོད་པ་ནི་འབྱུང་པོ་དང་ཤ་ཟ་ལ་སོགས་པ་རབ་ཏུ་འཇུག་པའི་ཕྱིར་རོ། །འཇིགས་པ་ལ་སོགས་པའི་གཉེན་པོའི་ཕྱིར་འཇིགས་ པ་མེད་པའོ།།ཁོ་ན་མེད་པ་དང་། མི་སྐྲག་པ་ནི་བྱམས་པ་ཆེན་པོ་ལ་སོགས་པའི་མིང་ཅན་གྱི་ཚད་མེད་པས་སོ། །རབ་ཏུ་སྒོམ་པར་མཛད་པ་ནི་རྫོགས་པར་མཛད་པའོ། །རབ་ཏུ་སྟོན་པར་མཛད་པ་ནི་བདུད་སྡེ་དང་བཅས་པ་རྣམས་ཀྱིས་བགེགས་བྱེད་ཀྱང་བཟོད་པའི་ ཕྱིར་རོ།།མཆོད་རྟེན་ནི་མཆོད་པའི་རྟེན་ལ། དེར་གྱུར་པ་ནི་དེ་དང་འདྲ་བའོ། །བཀུར་སྟིར་བྱེད་པ་ལ་སོགས་པ་ནི་བཤད་ཟིན་ཏོ། །ཉེ་བར་ཕྱིན་པ་ལ་སྐྱོབ་པར་བྱེད་པས་སྐྱོབ་པའོ།

以下是完整的中文直译：
为何如此？因为以一切智智于任何处对一切佛法，无有丝毫未证得者，若不能证得所应证得，则不成为一切智。此处应当理解为：已达般若究竟而现证所应证得及其他一切智慧的智。因此，此处一切智智即是正等正觉，其差别仅是名言分别的差别，实际并无差异，这是圆满菩提的作用。
又如所说，"极小"即最微细。"未了知"即置于外，是从前世后来必定感受的不善业异熟之余果。"譬如"是比喻，心要即是心要，菩萨义之心要即是菩提心要，住于其中即是证悟菩提。如是，在住劫初时，金性大地之殊胜心要瞻部洲中心普集，因其金刚自性及是菩提座故，称为金刚座。
于彼菩提心要所得之周边即是环绕。遍周边即是普遍环绕。内即是中央。菩提树即是菩提树，因于其下坐而证悟菩提故。其根即是显然划定的地方。欲害即是欲恼害。欲损即是欲摧毁。欲降伏即是因鬼魅食肉者等入故。无畏等是对治怖畏等。
无有恐惧、不惊怖是由大慈等名称的无量故。善修即是圆满。善说即是虽有魔军等作障亦能忍受故。塔庙即是供养处，成为彼即是与彼相似。承事等已如前说。救护即是以救护而至近前。


 །མངོན་སུམ་དུ་ཉེ་བར་ཕྱིན་པའི་འཇིགས་པ་ལ་བསྐྱབ་པའི་ཕྱིར་སྐྱབས་སོ། །འཇིགས་པ་མེད་པ་དེར་ གནས་པར་བྱེད་ཅེས་པས་གནས་སོ།།མཆོག་ཏུ་དཔུང་དུ་གྱུར་པས་དཔུང་གཉེན་ལ་དེས་ཕ་རོལ་དུ་འགྲོ་ཞེས་པ་ནི་རྟེན་མཆོད་པ་བྱེད་པའོ། །འཇིག་རྟེན་པའི་བསྒོམ་པའི་ལམ་ཟག་པ་དང་བཅས་པ་ནི་རྣམ་པ་གསུམ་སྟེ། མོས་པ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་དང་། བསྔོ་བ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་དང་། རྗེས་ སུ་ཡི་རང་བ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་སྟེ།དེ་ལྟར་ཡང་འཇིག་རྟེན་པས་བསམ་གཏན་དང་། གཟུགས་མེད་པ་ལ་དམིགས་པ་ཉིད་ཀྱིས་འཇིག་རྟེན་པ་སྟེ། ཟག་པ་དང་བཅས་པའི་བསྒོམ་པའི་ལམ་གྱིས་མོས་པ་དང་། བསྔོ་བ་དང་རྗེས་སུ་ཡི་རང་བ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ལ། ཟག་པ་མེད་པ་ནི་སྒྲུབ་པ་ དང་།ཤིན་ཏུ་དག་པ་ཞེས་འཕགས་པ་རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་སྡེས་བཤད་དོ། །གང་དུ་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་མངོན་པ་ཀུན་ལས་བཏུས་པ་ལས་བཤད་དེ། བསྒོམ་པའི་ལམ་ནི་མཐོང་བའི་ལམ་ལས་གོང་གི་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པ་དང་། འཇིག་རྟེན་པའོ། །འཇིག་རྟེན་པའི་ལམ་གང་ཞེ་ ན།འཇིག་རྟེན་པའི་བསམ་གཏན་དང་། གཟུགས་མེད་པ་བརྒྱད་ཅེས་སོ། །དེ་ལ་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པ་ཉིད་ཀྱི་བསྒོམ་པའི་ལམ་གང་ལ་གཞན་གྱི་དོན་དུ་བསམ་གཏན་དང་པོ་ལ་སོགས་པ་ལ་དམིགས་པར་བྱེད་པ་དེ་ལ་ནི་འཇིག་རྟེན་པ་ཞེས་ཐ་སྙད་དུ་བྱེད་ཀྱི། ཉེ་བར་བཏགས་པ་ མ་ཡིན་པའི་འཇིག་རྟེན་པ་ཟག་པ་དང་བཅས་པ་རང་ཉིད་རྟོགས་པ་ལ་ལྟོས་པ་ནི་མ་ཡིན་ཞེས་པའི་དོན་ཏོ།།དེ་ལ་མོས་པའི་དབང་དུ་བྱས་ནས་བསྟན་བཅོས་ལས། མོས་པ་རྣམ་གསུམ་ཤེས་བྱ་སྟེ། །རང་གི་དོན་དང་རང་གཞན་དོན། །གཞན་གྱི་དོན་ཏེ་དེ་དག་ནི། །སོ་སོར་རྣམ་པ་གསུམ་ དུ་འདོད།།ཆུང་དང་འབྲིང་དང་ཆེན་པོ་ལ། །ཆུང་ངུའི་ཆུང་སོགས་དབྱེ་བ་ཡིས། །དེ་ཡང་རྣམ་གསུམ་དེ་ལྟ་བུར། །རྣམ་པ་ཉི་ཤུ་བདུན་དུ་འདོད། །ཅེས་ཏེ་གོ་རིམས་བཞིན་དུ་རང་ཉིད་དང་། རང་གཞན་དག་དང་། གཞན་ཉིད་དེ། དོན་གཙོ་བོར་སེམས་པ་གང་གིས་དེ་ལྟར་ཏེ། འདི་དག་ནི་ རང་གི་དོན་ལ་སོགས་པའི་ཡང་ཆུང་ངུ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ལ་སོ་སོར་ཆུང་ངུ་ལ་སོགས་པར་བྱ་བ་སྟེ།ཇི་ལྟར་རང་གི་དོན་གྱི་མོས་པའི་ཆུང་ངུའི་ཆུང་ངུ་དང་། ཆུང་ངུའི་འབྲིང་དང་། ཆུང་ངུའི་ཆེན་པོ་དང་། འབྲིང་གི་ཆུང་ངུ་དང་། འབྲིང་གི་འབྲིང་དང་། འབྲིང་གི་ཆེན་པོ་དང་། ཆེན་པོའི་ཆུང་ངུ་དང་། ཆེན་པོའི་འབྲིང་དང་། ཆེན་པོའི་ཆེན་པོ་སྟེ། དགུ་ནི་དྲོད་ལའོ། །དེ་བཞིན་དུ་རང་གཞན་དོན་གྱི་དགུ་ནི་རྩེ་མོ་ལའོ། །གཞན་གྱི་དོན་གྱི་དགུ་ནི་བཟོད་པའི་ཞེས་པ་སྟེ། མོས་པ་དང་། དད་པ་དང་། འདུན་པ་དང་། ཡིད་ཆེས་པ་དང་། མངོན་པར་འདོད་པའི་མཚན་ཉིད་རྣམས ཀྱིས་སོ།

以下是完整的中文直译：
为救护现前所遇之怖畏故为救护。由"令住于无畏处"故为住处。因成为最胜助伴故为助伴，由此趣向彼岸即是供养所依。
世间修道有漏分三种：胜解作意、回向作意及随喜作意。如是，由缘世间禅定及无色故为世间，以有漏修道之胜解、回向及随喜作意。无漏即是修习及极清净，如圣解脱部所说。
如大乘阿毗达磨集论中说：修道即见道之后的出世间与世间。何为世间道？即世间禅定及八无色定。其中，于出世间修道中，为利他而缘初禅等者，虽名为世间，但非是假立的世间有漏，不依靠自证，此为其义。
关于胜解，论中说："当知胜解有三种，自利及自他利，他利即彼等，各分为三种。小中大三种，复以小小等分，如是亦成三，共二十七种。"即依次为自身、自他二者及他者，以此为主要所思，此等于自利等小等各别分为小等。
如自利胜解之小小、小中、小大，中小、中中、中大，大小、大中、大大九种是暖位。如是自他利九种是顶位。他利九种是忍位。以胜解、信心、欲求、确信及希求为相。


།གང་ལ་མོས་ན་མདོ་དང་མདོའི་དོན་གྱི་ངོ་བོ་བཅོམ་ལྡན་འདས་མ་ལས་ཏེ། དེ་ལ་དང་པོ་ནི་དེ་སྐད་ཅེས་བཀའ་སྩལ་པ་དང་། བརྒྱ་བྱིན་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། བྲིས་པ་ནི་རང་ཉིད་ཀྱི་ས་ལ། གླེགས་བམ་དུ་ཆུད་པར་བྱས་པ་ནི་གཞན་གྱིས་སོ། །ལྷའི་ཞེས་པ་ནི་ཁྱད་པར་དུ་ འཕགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་སོ།།མེ་ཏོག་ནི་སིལ་མའོ། །ཕྲེང་བ་ནི་བརྒྱུས་པ་ལས་བྱུང་བའོ། །བྱུག་པ་ནི་མཉམ་དུ་སྦྱོར་བའོ། །ཕྱེ་མ་ནི་གཞན་ཨ་ཀ་རུ་དང་། ཙནྡན་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་སོ། །ཆོས་གོས་ནི་གོས་ལ། མཆོད་པ་རྣམས་ཀྱིས་ནི་ཞལ་ཟས་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་སོ། ། རྣམ་པ་མང་པོ་རྣམས་ཀྱིས་ནི་བཟའ་བཅའ་དང་། བདུག་པ་ལ་སོགས་པའི་བྱེ་བྲག་གི་མཆོད་པ་རྣམས་ཀྱིས་ནི་བཀུར་སྟི་བྱེད་པ་དང་འབྲེལ་ཏེ། མཆོད་པ་བྱེད་ཅེས་པའི་དོན་ཏོ། །བླ་མར་བྱེད་པ་ནི་གུས་པས་སོ། །རིམ་གྲོར་བྱེད་པ་ནི་དད་པར་བྱེད་པ་ལ། མཆོད་པར་བྱེད་པ་ནི་ཕྱག་དང་ཐལ མོ་སྦྱར་བ་དང་བསྟོད་པ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་སོ།།རྗེད་པར་བྱེད་པ་ནི་གཡས་ཀྱིས་བསྐོར་བ་རྣམས་ཀྱིས་སོ། །གསོལ་བར་བྱེད་པ་ནི་སྙིང་པོ་ལ་སོགས་པ་བོར་བ་རྣམས་ཀྱིས་སོ། །སྐུ་གདུང་ནི་གདུང་སྟེ་མཆོད་རྟེན་རྣམས་སུ་གཞག་པར་བྱེད་པའོ། །ཡོངས་སུ་འཛིན་པར་བྱེད་པ་ ནི་ཟ་མ་ཏོག་ལ་སོགས་པར་བྱས་ནས་སོ།།འཆང་བར་བྱེད་པ་ནི་ཟ་མ་ཏོག་ལ་སོགས་པར་ཁྱེར་བ་སྟེ། མཆོད་རྟེན་གྱི་ཟ་མ་ཏོག་ལ་སོགས་པ་དེ་རྣམས་ནི་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་བདག་ཉིད་ཀྱི་ལུས་སོ། །གང་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཅེ་ན། བླ་ན་མེད་པ་ ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དོ།།མངོན་པར་རྫོགས་པའི་དོན་གསུངས་པ་ནི་མངོན་པར་རྫོགས་པར་སངས་རྒྱས་ཞེས་པ་འདིའི་ཡང་དོན་གསུངས་པ་ནི་སོ་སོར་ཐོབ་ཅེས་པའོ། །འདིར་ནི་འདི་ཉིད་དུའོ། །བདག་གི་དངོས་པོ་ནི་འདིར་བདག་ཏུ་བཏགས་པ་ལ། ལུས་ནི་གཟུགས་ཀྱི་སྐུའོ། །ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དང་། ཐབས་ལ་མཁས་པ་ནི་དེ་དག་གིས་ངེས་པར་འབྱུང་བར་འགྱུར་བས་སོ། །འཇིག་རྟེན་ལ་ཞེས་པ་ནི་ཡིད་ཆེས་པའི་རབ་ཏུ་བསྒོམ་པས་སོ། །འདི་བཅོམ་ལྡན་འདས་མ་མཆོད་པ་དང་། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྐུ་གདུང ལ་མཆོད་པས་ཞེས་པ་ནི་རང་གི་མོས་པ་ཆུང་ངུའི་ཆུང་ངུའོ།།དེ་སྐད་ཅེས་བཀའ་སྩལ་པ་དང་། བརྒྱ་བྱིན་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། རབ་ཏུ་སྟོན་པར་འགྱུར་ཞེས་པ་ནི་བསྟན་པ་ལ། གསུམ་པོས་ནི་བཤད་པ་སྟེ། སྟོན་པར་འགྱུར་ཞེས་པའི་དོན་ཏོ། །སྟོན་པར་འགྱུར་བ་ནི་གདམས་པར་འགྱུར་བ་ ལ།ཉེ་བར་བསྟན་པར་འགྱུར་བ་ནི་གཞུང་ངོ་། །ཁ་ཏོན་བྱེད་པར་འགྱུར་ཞེས་པ་ནི་ཁ་ཏོན་ཤིན་ཏུ་གོམས་པར་རོ། །དོན་ཆེན་པོ་ནི་འབྲས་བུ་ཆེན་པོའོ། །ཤེས་པར་མ་གྱུར་པ་ནི་སྒྲ་ཐོས་པར་མ་གྱུར་པའོ།

以下是完整的中文直译：
所胜解者为经及经义之本体世尊母。其中初者即"如是宣说"及"帝释"等。书写即自己所为，装订成函即他人所为。"天"即殊胜者所为。花即散花。花鬘即串成者。涂香即均匀涂抹。香粉即由其他沉香、檀香等所成。法衣即衣，供品即食物等。种种即食品、熏香等差别供品，与恭敬相关，即是供养之义。
尊重即恭敬。承事即生信。供养即礼拜、合掌、赞颂等。供奉即右绕。祈请即舍弃精要等。舍利即遗骨，置于塔中。受持即置于宝盒等中。执持即携带宝盒等，彼等塔中宝盒等即是一切智者之身。
何为一切智？即无上正等正觉之一切智性。所说圆满义即"现证圆满佛"之义，所说义即各别获得。此中即于此。我之体性即此假立为我，身即色身。般若波罗蜜多与方便善巧即由彼等得以出离。"于世间"即以信解修习。
此供养世尊母及如来舍利即是自胜解小小。"如是宣说"及"帝释"等，"当显示"即开示，三者即解说，是为"当显示"之义。当显示即当教诫，近显示即教典。当诵持即善习诵持。大义即大果。未知即未闻其声。


 །རིག་པར་མ་གྱུར་པ་ནི་གླེགས་བམ་ཐོབ་པར་མ་གྱུར་ཞེས་པའོ། །ཕན་ཡོན་ཆེན་ པོ་ནི་མོས་པར་སྤྱོད་པ་ལའོ།།འབྲས་བུ་ཆེན་པོ་ནི་རབ་ཏུ་དགའ་བ་ལ་སོགས་པ་ལའོ། །རྣམ་པར་སྨིན་པ་ཆེན་པོ་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ས་ལའོ། །རིག་པར་མ་གྱུར་པ་ནི་རིག་པར་བྱེད་པས་རིག་པ་སྟེ། དོན་ཤེས་པར་མ་གྱུར་པ་ཞེས་པའི་དོན་ཏོ། །མ་རིག་ཅེས་པ་ནི་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ཡེ་ ཤེས་ཀྱི་བདེན་པར་ཤེས་པ་ཉིད་ཀྱིས་སེམས་ཀྱི་ནང་དུ་སོན་པའི་ཆོས་ཉིད་ལ་མ་དད་པའོ།།གང་གིས་སེམས་ཤིན་ཏུ་རྙོག་པ་མེད་པར་བྱེད་པའི་རྒྱུན་དེ་ལ་ཞུགས་པ་དེ་ཉིད་ཀྱི་འབྲས་བུའོ། །བདག་ཉིད་གཅིག་པུའི་སོ་སོའི་བྱང་ཆུབ་ནི་རང་བྱང་ཆུབ་བོ། །ཉེ་བར་འཕེལ་བར་བྱེད་ཅེས་པ་ནི་ཉེ་བར་འཚེ་བ་ ནི་མི་མཐུན་ཕྱོགས་ལ།ཉེ་བའི་སྒྲས་ནི་ཉེ་བར་མཚོན་པ་མ་ཡིན་ཏེ། རབ་ཏུ་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་བཞིན་ནོ། །ཕྱིར་མི་ལྡོག་པ་རྣམས་ལ་ཕན་པས་ན་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པའོ། །འབྱུང་བར་དཀའ་བ་ནི་རྙེད་པར་དཀའ་བའོ། །བརྩོན་འགྲུས་ནི་དགེ་བའི་ལས་ལ་སྤྲོ་བའོ། །ངན་པའི་ལས་ལ་ཞེན་པ་ནི་ལེ་ལོ་ ལ།སེམས་པ་ནི་བསྟན་པའོ། །སེམས་ནི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཏོ། །འདུ་ཤེས་པ་ནི་དྲན་པ་ལ་མོས་པ་ནི་དད་པའོ། །དེ་ཁོ་ན་ཉིད་རབ་ཏུ་རྣམ་པར་འབྱེད་པ་ནི་ཤེས་རབ་བོ། །འབྱུང་བར་དཀའ་བ་ཉིད་དུ་ཤེས་པའི་འཐད་པ་དང་བཅས་པའི་སྤྱོད་པ་ལྷག་མ་ཅན་ལ་བསོད་ནམས་ལྷག་པར་ཤེས་པར་བྱའོ་ ཞེས་པ་ནི་ཆུང་ངུའི་འབྲིང་ངོ་།།དེ་ལྟ་བས་ན་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། མྱུར་དུ་ནི་མཉན་པ་ལ་སོགས་པའོ། །ཡོངས་སུ་འདྲི་བ་ནི་ཐེ་ཚོམ་གཅོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདིར་གཞུག་པར་བྱ་བ་ནི་དེ་དག་གི་འཐད་པ་དང་བཅས་པའི་ཤེས་པས་ན་ནང་དུ་སྤྱོད་པ་ལྷག་མ་ལ་བསོད་ནམས་ལྷག་པར་ཤེས་པར་བྱ་ ཞེས་པ་ནི་ཆུང་ངུའི་ཆེན་པོའོ།།དེ་ལྟ་བས་ན་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། གསེར་དང་། དངུལ་དང་། བཻཌཱུརྱ་དང་། སྤུག་དང་། རྡོའི་སྙིང་པོ་དང་། མུ་ཏིག་དམར་པོ་དང་། ཀརྐེ་ཏ་ན་སྟེ་རིན་པོ་ཆེ་སྣ་བདུན་ནོ། །དེའི་གཞི་ནི་དེའི་རྒྱུས་སོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་མ་ལ་དད་པ་དང་མོས་པ་དང་དང་ བ་རྣམས་སྐྱེད་པ་ལ་ལྷག་པའི་བསམ་པ་དང་ཉན་པ་ལ་སོགས་པ་དང་དོན་རྣམ་པར་འབྱེད་པ་དང་ཡིད་ཀྱིས་རྗེས་སུ་རྟོག་པ་དང་དཔྱོད་པས་ཚུལ་ཀུན་ཏུ་གཞག་པའི་དཔྱོད་པ་བླ་ལྷག་པ་ལ་བསོད་ནམས་བླ་ལྷག་པ་ནི་གཞུང་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་ནོ་ཞེས་པ་ནི་འབྲིང་གི་ཆུང་ངུའོ།།ཞོག་ཅེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། རྫ་རྔ་ཅན་གྱི་འབྲས་བུ་དང་ལྡན་པའི་འཛམ་བུའི་ཤིང་གིས་མཚོན་པའི་ཕྱིར་འཛམ་བུའི་གླིང་སྟེ། འདི་ལས་བརྩམས་ནས་གང་དུ་ཕན་ཡོན་བསྟན་པ་སྟེ། སྤྱོད་པ་བླ་ལྷག་པ་མིན་ནོ།

以下是完整的中文直译：
未知即未得到经函。大利益即于胜解行。大果即初地欢喜等。大异熟即佛地。未知即由了知而知，意为未知其义。不知即对出世间智慧之真实了知，于心内所显法性不信。
由何令心极无浊之相续，即是彼果。独觉各别菩提即自菩提。近损即违品，近字非表近义，如极施等。由利不退转者故为不退转。难得即难获。精进即于善业欢喜。耽著恶业即懈怠。
思即开示。心即三摩地。想即念。胜解即信。真实遍别即智慧。知难得性而具理趣之余行，应知福德殊胜，此为小中。
"是故"等，速即闻等。遍问即为断疑。此中所入即由彼等具理趣之智，于内余行应知福德殊胜，此为小大。
"是故"等，金、银、琉璃、珊瑚、玛瑙、赤珠、砗磲即七宝。彼基即彼因。于世尊母生信解清净者，以增上意乐及闻等、义别、意随寻思、以观察安立诸理之殊胜观察，殊胜福德如文所说，此为中小。
"置"等，有陶鼓果之阎浮树以表故为阎浮提，由此开始宣说功德，非殊胜行。


 །དེ་ལ་གང་དང་གང་དུ་བཤད་པའི་ཕན་ཡོན་ལ་དད་པ་ལ་སོགས་པས་སྤྱོད་པ་དང་བླ་ལྷག་པ་དང་བཅས་པ་ཞེས་བྱ་བ ནི་འབྲིང་གི་འབྲིང་ངོ་།།ཞོག་ཅེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། གླིང་ཆེན་པོ་བཞི་པ་འདིར་ཞེས་པ་ནི། གླིང་ཆེན་པོ་བཞི་ལས་འཇིག་རྟེན་འཛིན་པ་བྱེད་པས་ཁམས་ཞེས་པ་ནི་རང་གི་དོན་གྱི་མོས་པ་འབྲིང་གི་ཆེན་པོའོ། །ཞོག་ཅེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། གླིང་བཞི་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཡོངས་སུ་ བསྒྲེས་པ་སྟོང་ཞེས་པ་སྟེ།དེ་དེ་ལྟར་ཡོངས་སུ་བཀང་བ་ཉིད་ཀྱིས་ན་སྤྱི་ཕུད་དང་འདྲ་བས་སྤྱི་ཕུད་ཅེས་པ་ནི་རང་གི་དོན་གྱི་མོས་པ་ཆེན་པོའི་ཆུང་ངུའོ། །ཞོག་ཅེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། འདི་སྟོང་གཉིས་སུ་ཡོངས་སུ་སྒྱུར་བ་ཞེས་པ་ནི་སྟོང་གཉིས་པའི་སྟོང་གི་སྟོང་ཞེས་ པའི་དོན་ཏོ།།དེ་ནི་བར་མའི་སྟོང་སྟེ་སྟོང་དང་སྟོང་ཆེན་པོའི་བར་གྱི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་པ་ནི་རང་གི་དོན་གྱི་མོས་པ་ཆེན་པོའི་འབྲིང་ངོ་། །ཞོག་ཅེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། འདི་ལྟ་བུའི་སྟོང་གཉིས་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཡོངས་སུ་བསྒྲེས་པའི་སྟོང་གསུམ་མོ་ཞེས་པའི་དོན་ཏོ། །དེ་ལྟར་དེ་བཞིན་དུ་སྟོང་ཆེན་པོ་ཞེས་པ་ནི་རང་ གི་དོན་གྱི་མོས་པ་ཆེན་པོའི་ཆེན་པོའོ།།ཞོག་ཅེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་སྔ་ཕྱི་མེད་པར་མིའི་ལུས་ཐོབ་པར་འགྱུར་བ་ཞེས་པ་ནི་སྔ་ཕྱི་མེད་པར་ལྷན་ཅིག་ཏུ་ཞེས་པའི་དོན་ཏོ། །ཡོངས་སུ་བརྟགས་པ་ནི་ཡོངས་སུ་བརྟགས་པས་སོ། །ཇི་སྲིད་འཚོའི་བར་དུ་ནི་མཆོད་རྟེན་ ལ་མཆོད་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་འདིར་བསྐལ་པའམ་བསྐལ་པ་ལས་ལྷག་པས་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་མ་ལ་མཆོད་པའི་བསོད་ནམས་ཀྱི་ལས་བླ་ལྷག་པར་ཉེ་བར་བསྐྱེད་པའི་ཤེས་པས་སྤྱོད་པ་དང་བླ་ལྷག་ཅེས་པ་ནི་རང་གཞན་དོན་གྱི་མོས་པ་ཆུང་ངུའི་ཆུང་ངུའོ།།ཞོག་ཅེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། འདི་འདྲ་ བ་ཉིད་ཅེས་བསམ་པ་ལས་འདས་པས་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པའོ།།འདྲ་བ་མེད་པས་མི་མཉམ་པའོ། །བསོད་ནམས་མངོན་པར་འདུ་བྱེད་པའི་བསོད་ནམས་ཀྱི་ལས་ལ་ཆ་ནི་ཆ་ཤས་སོ། །མི་ཕོད་ཅེས་པ་ནི་མི་རུང་མི་ཐོབ་ཅེས་པའི་དོན་ཏོ། །ཆར་ཡང་མི་ཕོད་ཅེས་པ་ནི། བསྙམས་ན་ ཞེས་པའི་དོན་ཏོ།།ཅི་ལྟར་བགྲངས་ཀྱང་གྲངས་བླ་ལྷག་པས་མི་མཉམ་པ་སྟེ། སྔོན་གྱི་བསོད་ནམས་ཀྱིས་ཇི་སྲིད་དུ་བྱེ་བ་ཁྲག་ཁྲིག་བརྒྱ་སྟོང་གིས་ཀྱང་ཕྱི་མའི་བསོད་ནམས་དང་བསྙམས་ན་མི་བཟོད་ལ། ཡང་དུས་ཕྲ་མོར་གྱུར་པས་གྲངས་སུ་བགྲངས་པས་ད་ལྟར་བྱུང་བ་ལ་སོགས་པ་དེ་རྣམས་ཀྱིས་ཇི་ ལྟར་ཡང་མི་ཕོད་པའོ།།དེ་ལས་བླ་ལྷག་པས་ནི་མི་མཉམ་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྔོན་གྱི་བསོད་ནམས་ཀྱིས་ཇི་སྲིད་དུ་ཕྱེ་བའི་འགྱུར་གྱིས་ཀྱང་ཕྱི་མའི་བསོད་ནམས་ལ་བསྡུར་ཡང་མི་བཟོད་པའོ། །ཐ་མི་དད་པའི་དཔེ་མེད་པས་ཟླ་མེད་པའོ། །གྲངས་ཀྱི་དཔེ་མེད་པས་དཔེ་མེད་པའོ།

以下是完整的中文直译：
于彼处所宣说之功德生信等行及殊胜，此为中中。"置"等，此四大洲即由四大洲持世间故称为界，此为自利胜解中大。
"置"等，由四洲遍满千即由如是遍满故，如精华般故称精华，此为自利胜解大小。"置"等，此转为二千即二千之千千义。彼为中千，因在小千大千之间，此为自利胜解大中。
"置"等，即由如是二千遍满之三千义。如是称为大千，此为自利胜解大大。"置"等，一切众生无先后得人身即无先后同时义。遍察即由遍察。
乃至寿尽以一切供养塔庙，于此以劫或过劫供养世尊母之福德业，殊胜生起智之行及殊胜，此为自他利胜解小小。"置"等，如是即超越思维故不可思议。无等故不等。
福德所作福德业之分即分位。不及即不应不得义。分亦不及即比较义。如何计数亦以殊胜数不等，即前福德纵以百千俱胝亿计，比较后福德亦不及，又因时极微细，以数计算现在等彼等如何亦不及。由彼殊胜故不等。前福德纵以百倍计，比较后福德亦不及。无差别喻故无等。无数喻故无喻。


 །བགྲང་བའི་དཔེའི་རྒྱུ་མེད་ པས་རྒྱུར་མེད་པ་སྟེ།དེ་ལ་འདིས་བསྡུར་བར་མི་བཟོད་པའོ། །དཔེ་དང་རྒྱུར་ཡང་ཞེས་པ་ནི་དེ་ལྟར་ཤིན་ཏུ་ཡང་མཉམ་པ་མེད་པས་རྒྱུར་ཡང་ཞེས་པ་སྟེ། མཉམ་པའི་དོན་གྱི་གང་ཞིག་དཔེའི་རྒྱུ་དང་ཉེ་བར་འདུག་ནས་དྲུང་ན་གནས་པ་དེ་ཡང་རིགས་པ་མ་ཡིན་ཞེས་པའི་དོན་ལ། ཀྱེ་མ་ཞེས་པ་ ནི་བོད་པ་སྟེ།འཕགས་པ་ཞེས་པའི་དོན་ཏོ། །ཀུན་ཏུ་རྒྱུ་བ་ཞེས་པ་ནི་བསམ་པའོ། །བརྟགས་པ་ནི་དྲན་པས་སོ། །ཁ་དོན་དུ་ནི་ཡིད་ཀྱིས་བཟླས་པ་བྱས་པ་འདི་ནི་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་གསུམ་དུ་རྣམ་པར་བཤད་དེ། འདིར་འདི་ལས་ལྷག་པའི་རིག་སྔགས་མེད་པས་གོང་ན་མེད་པའོ། ། འདིར་འདི་ལས་ལྷག་པའི་དགེ་བའི་ཆོས་མེད་པས་བླ་ན་མེད་པའོ། །མཉམ་པའི་རིག་སྔགས་གཞན་མེད་པས་མི་མཉམ་པའོ། །མི་མཉམ་པའི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་དང་མཉམ་པའི་ཕྱིར་མི་མཉམ་པ་དང་མཉམ་པའོ། །རབ་ཏུ་ཕྱེ་བར་བགྱི་ཞིང་རབ་ཏུ་གསལ་བར་བགྱིའོ། ། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་བདུན་དང་ལྡན་པ་ནི་དེའི་རྟེན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ན་དེ་རྣམས་ཀྱིས་ཡོངས་སུ་བཟུང་ནས་གནས་པའོ། །བརྒྱད་ཁྲི་བཞི་སྟོང་ཞེས་པ་ནི་ཆོས་ཀྱི་ཕུང་པོ་བརྒྱད་ཁྲི་བཞི་སྟོང་རྣམས་ཏེ། འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པ་ལ་སྤྱོད་པ་རྣམས་ཀྱི་རེ་རེའི་སྤྱོད་པའི་གཉེན་པོར་ཇི་སྲིད་དུ་གཞུང་གིས ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་དེ་སྲིད་ནི་ཆོས་ཀྱི་ཕུང་པོ་སྟེ།ཆོས་ཀྱི་ཕུང་པོ་གཅིག་གོ། །སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ནི་རང་གིས་བྱུང་བས་རང་བྱུང་བའོ། །བསམ་པ་ལས་ཤིན་ཏུ་འདས་པས་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པའོ། །སྔོན་དུ་ཐོས་ནས་ཞེས་པ་ནི་སྔོན་དུ་ཐོས་པ་ལས་བྱུང་བས་སོ། །སྨན་དང་སྐར་མ་ནི་ སྨན་དང་སྐར་མ་ཡང་གསལ་བར་བྱེད་པར་འགྱུར་རོ།།ཆོས་ནི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་སྟེ། ཆོས་ཐམས་ཅད་ལས་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་མཉམ་པ་ནི་ཉོན་མོངས་པའི་སྡུག་བསྔལ་ཉེ་བར་ཞི་བར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་སྤྱོད་པ་ནི་དགེ་བ་ལེགས་པར་སྤྱོད་པའོ། །ཡ་ང་བ་ནི་འཆི་བའི་ རྒྱུ་ལ།དེ་མ་སྤངས་པ་ནི་ཡ་ང་བ་མ་སྤངས་པའོ། །འདིའི་རྒྱས་པར་བཤད་པ་ནི་ལྷག་མ་སྟེ། ཆད་པས་ཞེས་པ་ནི་ལྡོག་པ་ལ་སོགས་པས་སོ། །བརྗོད་པ་ནི་འོངས་པའི་ཚིག་གོ། །མངོན་པར་བརྗོད་པ་ནི་གཏམ་གྱི་རྒྱུན་ལ། སོ་སོར་དགའ་མགུ་བ་ནི་གོས་ལ་སོགས་པ་ཉེ་བར་སྟོབས་པས་སོ། །བྱམས་ པའི་སེམས་ཀྱིས་དང་ཕན་པའི་སེམས་ཀྱིས་ཏེ།སྒྱུ་མ་ལ་སོགས་པ་ནི་མ་ཡིན་པའོ། །སྙིང་རྗེ་ནི་འབྲས་བུ་ལ་སྟེ། འདིར་སྙིང་རྗེ་བ་དེས་སོ་སོར་གདོད་ནས་སྡུག་བསྔལ་བསལ་བར་སེམས་པས་སོ། །གདུག་པ་ནི་རི་དགས་གཏུམ་པོའོ། །སྡིག་སྦྲུལ་ནི་སྦྲུལ་ལོ། །མ་ གཏོགས་ཞེས་པ་ནི་འཇུག་པ་ལས་ཕྱི་རོལ་དུ་བྱས་པའོ།།ཀུན་ཏུ་བརྟགས་པ་ནི་ཡིད་ལ་བྱས་ནས་སོ།

以下是完整的中文直译：
因无计数喻之因故无因，于彼不能比较。"喻与因亦"者，如是极无等故说"因亦"，等同义中任何喻因亲近而住者亦不应理之义。"呜呼"者即叹词，即圣者义。"遍行"者即思维。"观察"者即忆念。
"诵持"即意诵此等三种分别宣说：此中无有胜过此咒故无上。此中无有胜过此善法故无上。无有等同咒故不等。与不等如来等同故不等中等。当广分别宣说。
具七觉支者，因是彼所依故，为彼等所摄持而住。"八万四千"即八万四千法蕴，即贪等行者各各行之对治，乃至教法圆满即法蕴，为一法蕴。诸佛智慧因自生故为自生。极超思维故不可思议。"先闻已"即由先闻而生。
药与星宿亦当明显。法即涅槃，因超胜一切法故。彼之等同即因息灭烦恼苦故。彼之行即善妙行。可畏即死因，未断彼即未断可畏。此之广说即余，"断"即退等。说即来语。宣说即言语相续。各自欢喜即以衣等布施。
以慈心与利益心，即非幻等。悲即于果，此中悲者本为除苦故。凶恶即猛兽。毒蛇即蛇。"除"即出于趣入。遍观即作意。


 །ཀླན་ཀ་ཚོལ་བའི་བསམ་པ་ནི་སྡང་བ་དང་བཅས་པའི་སེམས་ཀྱིས་སོ། །མིག་གིས་མི་རྩོལ་བ་ནི་ཡིད་ཀྱིས་སོ། །དཔུང་གི་ཚོགས་ནི་དཔུང་གི་ཚོགས་ལ། དེ་ནི་ཡན་ལག་བཞི་སྟེ། གླང་ པོ་དང་།རྟ་དང་། བདག་པོའི་ཤིང་རྟ་དང་། བཀོད་པ་འདུས་པའོ། །སླར་ལོག་པ་ནི་མ་ཞུགས་པའོ། །བར་སྣང་ཞེས་པ་ནི་ནམ་མཁའ་ནས་ནམ་མཁར་སོན་པ་རྣམས་ཀྱིས་སོ། །ཡུན་རིང་མོ་ནི་ཡུན་རིང་པོ་ནས་སོ། །ཆེད་དུ་བརྗོད་པ་ནི་ཡང་ཡང་བརྗོད་པའོ། །ངན་ངོན་ནི་ཉུང་ངུའོ། །ཇི་ ལྟར་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་ནི་དེ་ལྟར་དངོས་པོ་མེད་པ་ཉིད་ལའོ།།ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཉིད་ཀྱི་རྒྱ་མཚོ་ཆེན་པོ་ཞེས་པ་ནི་ཆུང་ངུའི་འབྲིང་ངོ་། །དེ་ནས་ཡང་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་གིས་འདྲེན་པ་པོ་ཉིད་ལ་སོགས་པ་ཤེས་པར་འཐད་པ་དང་བཅས་པའི་ སྤྱོད་པ་བླ་ལྷག་པ་ལས་བསོད་ནམས་བླ་ལྷག་པར་ཤེས་པར་བྱེད་པའོ།།བསྔགས་པ་ནི་བསྟོད་པའམ་ཡོན་ཏན་ནོ། །སྔོན་དུ་འགྲོ་བ་ནི་མདུན་དུ་འགྲོ་བའོ། །འདྲེན་པ་ནི་སྡུད་པ་པོ་ལ། ཡོངས་སུ་འདྲེན་པ་ནི་ཀུན་ཏུ་འཕེལ་བར་བྱེད་པའོ། །ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ནི་རང་ཉིད་ཀྱིས་ མཆོག་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་སྟེ།ཅིག་ཤོས་ཏེ་དེ་རྣམས་ཉིད་ཀྱང་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དུ་ཡོངས་སུ་སྔོ་བར་བྱེད་ཀྱིས་སོ་ཞེས་པ་ནི་ཆུང་ངུའི་ཆེན་པོའོ། །དེ་ནས་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། གླེགས་བམ་དུ་ཆུད་པ་ནི་དམ་པའི་ཆོས་ཡུན་རིང་དུ་གནས་པའི་ཕྱིར་མཆོད་པའི་ཕན་ཡོན་ཞེས་པས་འདིར་ སྤྱོད་པ་བླ་ལྷག་པ་ཞེས་པ་ནི་འབྲིང་དང་ཆུང་ངུའོ།།དེ་སྐད་ཅེས་བཀའ་སྩལ་པ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་ནི་སྤྱོད་པ་བླ་ལྷག་པ་སྟེ། མདོ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་ཏེ་འབྲིང་གི་འབྲིང་ངོ་། །གཞན་ཡང་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། སྣག་གི་གཉེན་མཚམས་ནི་མངལ་གཅིག་ནས་སྐྱེས་པའོ། །ཕན་ཚུན་རྗེས་སུ་སྦྱོར་བ་ ནི་འདྲི་བ་སྟེ།འབྲིང་གི་ཆེན་པོའོ། །གང་སུ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། ལྷ་ཐམས་ཅད་ཉེ་བར་འོངས་པ་ནི་དད་པས་སོ། །དེ་རྣམས་ལ་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་སྦྱིན་པ་སྦྱིན་པའི་སྤྱོད་པ་བླ་ལྷག་པ་ཞེས་པ་ནི་ཆེན་པོའི་ཆུང་ངུའོ། །དེ་སྐད་ཅེས་བཀའ་སྩལ་པ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། ལྷ་ལ་སོགས་པ་ གང་ཞིག་འོངས་ནས་མཆོད་པ་ཤེས་པར་རབ་ཏུ་གཟེངས་བསྟོད་པར་འགྱུར་ཞེས་དད་པའི་མཐུ་ལ་དད་པ་བླ་ལྷག་པ་དང་སྤྱོད་པ་བླ་ལྷག་པའོ།།ཀུན་ཏུ་ཤེས་ཏེ་ནི་ཀུན་ཏུ་མཚོན་པའོ། །མཐར་ཐུག་པ་ནི་ངེས་པའོ། །འགྲོ་བར་བྱ་བ་ནི་བྱ་བ་ལའོ། །མི་མ་ཡིན་པའི་དྲི་ཞེས་པ་ནི་མིའི་ལུས་ནི་མི་ལ། དེ་ལྟ་ མ་ཡིན་པ་ནི་མི་མ་ཡིན་ནོ།།མི་གཙང་བ་མེད་པ་ནི་གཙང་སྦྲ་ལ་མེ་ཏོག་ལ་སོགས་པ་དང་ལྡན་པས་གཙང་མའོ། །བྱོལ་བ་ནི་འཕོས་ནས་སོ། །ངལ་བ་ནི་གནོད་པའོ།

以下是完整的中文直译：
寻过失之心即怀嗔恨心。眼不观察即以意。军队即军队，其有四支：象、马、主车、部署集合。返回即未入。"空中"即由空至空者。久远即从久远。宣说即反复宣说。微少即少许。
如于般若波罗蜜多，如是于无性。般若波罗蜜多大海即小品中品。"其后复"等，以六波罗蜜多引导等，应知具理之殊胜行，知殊胜福德。赞叹即赞扬或功德。前行即前导。引导即摄受，遍引即普遍增长。
般若波罗蜜多因自身殊胜故为波罗蜜多，其余彼等亦回向一切智性，此为小品大品。"其后"等，结集成册即为令正法久住故供养功德，此中殊胜行即中品小品。"如是宣说"等即殊胜行，如经所说即中品之中品。
"复次"等，血亲即同胎所生。互相随顺即询问，为中品大品。"若有"等，诸天近来即以信故。于彼等施予法界之殊胜布施行即大品小品。"如是宣说"等，天等何者来供养，知而称扬即信力之殊胜信与殊胜行。
遍知即普遍表示。究竟即决定。所行即于事。非人香即人身为人，非如是即非人。无不净即具花等清净。移动即迁移。疲劳即损害。


 །རྒྱ་ཆེན་པོ་ནི་ཆེན་པོ་ལ། སོ་སོར་མྱོང་བར་འགྱུར་བ་ནི་རྟོགས་པར་འགྱུར་བས་སོ། །བརྐམ་པ་ནི་འདོད་པ་ལ། འདུ་ཤེས་ནི་ དྲན་པའི་ཞེས་པ་ནི་ཆེན་པོའི་འབྲིང་ངོ་།།ཀཽ་ཤི་ཀ་གཞན་ཡང་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་ནས་ལེའུ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པའི་བར་ནི་ཆེན་པོའི་ཆེན་པོའོ། །གཞལ་དུ་མེད་པའི་ཡོན་ཏན་ནི་གླེགས་བམ་གང་གིས་བཅངས་ནས་གཟུང་བ་ལ་སོགས་པས་འཛིན་པ་ནི་དེ་སྐད་ཅེས་བརྗོད་པ། དེ་ཡང་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དང་། མཆོད་རྟེན་ཞེས་པ་གཉིས་ཏེ། དེ་དག་ལ་བསྙེན་བཀུར་ནི་མེ་ཏོག་ལ་སོགས་པའི་མཆོད་པ་སྟེ། དེ་བརྗོད་པ་ཅན་གྱི་ལེའུའོ། །འཕགས་པ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་བརྒྱད་སྟོང་པའི་འགྲེལ་བ་གནད་ཀྱི་ཟླ་བའི་འོད་ཅེས་བྱ་བ། པཎྜི་ཏ་འཇིགས་མེད་འབྱུང་གནས་སྦས་པས་མཛད་པ་ལས་ལེའུ གསུམ་པའོ།། །།གཞན་ཡང་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཉིད་དང་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ཉིད་རོ་གཅིག་པའི་ཕྱིར་ན་ཤིན་ཏུ་མཆོད་པར་བྱའི། གཟུགས་ཀྱི་སྐུ་ལ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། འཇིག་ཚོགས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཞེས་པ་འདིའི་དོན་ལ་གང་ཞིག་དད་པ་དང་དད་པའི་སྟོབས ལ་བརྟེན་ནས་ཀྱང་ཚོད་བླ་ལྷག་པ་སྟེ།དེ་ནི་འདིར་སྤྱོད་པ་བླ་ལྷག་པའོ། །དེ་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་ཀྱི་སྐུ་ནི་གདུང་སྟེ། དེ་རྣམས་ཀྱིས་བཀང་ནས་འདམ་པར་བྱེད་པ་ནི་གཅིག་ཁྱེར་ཅིག་ཅེས་རྗོད་པར་བྱེད་ནའོ། །རི་མོར་བགྱི་བ་ནི་ཤིན་ཏུ་ཡང་གུས་པ་སྟེ། དེ་དག་ལས་བླ་མར་གྱུར་པ་ནི་བཅོམ་ ལྡན་འདས་མའོ།།འདི་ནི་ཞེས་པ་ནི་བྲིས་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་ཚུལ་ལའོ། །ཡང་དག་པ་ནི་འདིར་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དེ་ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་ཉིད་ལ། དོན་དུ་གཉེར་བར་བྱ་བས་དོན་ཏེ། ཡང་དག་པའི་དོན་ཏོ། །དོན་དམ་པ་ནི་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ལ། དེའི་རྗོད་པར་བྱེད་པ་དེས་དེ་ལྟར་སྦྱོར་ནས་དོན་དུ་གཉེར་བ་པོ་ལ་གཙོ་བོའི་སྐུ་མངོན་པར་བརྗོད་པས་ཉེ་བར་བཏགས་པ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་ཀྱི་སྐུའོ། །དེ་ཞེས་པ་ནི་གང་དུ་ཡང་དག་པའི་དོན་གྱི་ངོ་བོའི་སྐུ་སྟེ། ཡུམ་ཆེན་མོར་གསུངས་པ་དེ་འདིར་བཤད་དེ། ཆོས་ནི་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་ཉིད་ཀྱི དོན་དམ་པ་ལ།སྐུ་ནི་གང་དག་ལ་དེའོ། །འོ་ན་འདི་ལྟར་སྐུ་གཞན་ལ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནམ་ཞེ་ན། གསུངས་པ་ནི་མིན་ཞེས་པ་སྟེ། མཚན་དང་དཔེ་བྱད་ཀྱི་འབར་བའི་སྐུ་ཡོད་ན་འདི་ནི་རང་བཞིན་གྱིས་རྟག་པར་ཡོད་པར་བྱེད་པའི་དོན་དམ་པ་པའི་སྐུ་སྙམ་དུ་མ་སེམས་ཤིག་།ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པ་ དང་སྤྲུལ་པའི་སྐུ་དག་ནི་ཀུན་རྫོབ་པའི་ཕྱིར་རོ།

以下是完整的中文直译：
广大即大。各别领受即将了悟。贪著即欲求。想即念，此为大品中品。"憍尸迦复次"等至品终为大品大品。无量功德即持有经卷等所说，彼亦波罗蜜多与塔庙二者，于彼等承事即花等供养，此为所说品。
《八千颂般若波罗蜜多释·要义月光论》，由班智达阿毗耶迦罗笈多所造，第三品。
"复次"等，般若波罗蜜多与法身同一味故应极供养，于色身则不然，因是有身见，此义中若以信与信力为依，即为殊胜量，此即此中殊胜行。彼即如来身为舍利，彼等充满而选择即说"取一"。绘画即极为恭敬，彼等中最胜即世尊母。
"此"即于所书般若波罗蜜多法。真实即此中即是诸法无自性之真如，所求为义即真实义。胜义即法身，彼之能诠如是配合于求者，主尊身显说假立为如来身。"彼"即于何真实义之体性身，于大般若所说此处解说，法即无自性之胜义，身即于何者彼。
若问如是于余身岂非有耶？说"非"，具相好庄严身若有，此莫思为自性常有之胜义身。报身与化身是世俗故。


།ཡང་ན་དམིགས་པར་བྱེད་པ་ཡོད་པ་དེ་ཡང་འདིར་རབ་ཏུ་གཡོ་བའི་ཆུའི་ནང་གི་ཟླ་བ་བཞིན་ཏེ། སྐད་ཅིག་རེ་རེས་འཇིག་པ་ཅན་གྱི་སྐུ་ཞེས་པས་འཇིག་ཚོགས་ལ་སྟེ། གཟུགས་ཀྱི་སྐུ་དེ་ལ་དོན་དམ་པའི་སྐུར་མ་སེམས་ཤིག་པའོ། །ཆོས་ཀྱི་སྐུས་ ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་ནི་བག་ཆགས་དང་བཅས་པའི་སྒྲིབ་པ་རབ་ཏུ་སྤངས་ནས་རྟོག་པ་རྫོགས་པ་སྟེ།དེའི་ཡང་དག་པའི་དོན་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པར་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་རྟོགས་པ་ལ་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ཞེས་བརྗོད་ལ། དེ་ཁོ་ན་དོན་དམ་པའི་སངས་རྒྱས་སོ། །ལྟོས་ཞེས་པ་ནི་མཐོང་བ་མེད་པའི་སྦྱོར་བ་སྟེ། དེ་ ལྟར་ཡང་སུམ་བརྒྱ་པ་ལས།ཆོས་ཉིད་དུ་ཡང་འདི་ཤེས་ན། །དེ་ནི་ཤེས་པར་མི་ནུས་སོ། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། ཆོས་ཉིད་ཤེས་པར་མི་ནུས་ཞེས་པ་ནི་འདིར་དོན་དམ་པ་ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་མ་མཐོང་བ་ཉིད་ཀྱིས་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་རྣམས་མཐོང་ཞེས་པ་ལ་དགོངས་པ་སྟེ། འདིར་གསུངས་ པ།འདི་ཞེས་པ་ནི་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་སྟེ། ཡང་དག་པའི་མཐའ་དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱི་མཆོག་སྟེ། དེས་རྒྱུའི་གནས་སྐབས་རྣམས་སུ་ལེགས་པར་བསྒོམས་པས་རྟོགས་ནས་རབ་ཏུ་ཕྱེ་བ་སྟེ། ཀུན་ཏུ་སྐྱེས་ནས་དེ་ལྟར་རབ་ཏུ་ཕྱེ་བའོ། །དེའི་བདག་པོ་ཉིད་ཀྱིས་གཟུགས་ཀྱི་སྐུ་ཡོངས་སུ་དག་པ་འབར་བ་དག་སྐྱེད་པའོ། ། དེ་ཉིད་ནི་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དོན་དམ་པ་སྟེ། དེའི་རྟོགས་པ་དེའི་རང་བཞིན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང་། ཡུལ་ཡིན་པ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་སྟེ། ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་ངོ་བོ་ལ་འོན་ཀྱང་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱང་དོན་དམ་པར་ངེས་པ་ཉིད་ཀྱིས་ན་གཟུགས་ཀྱི་སྐུ་གཉིས་པོ་དང་ངོ་བོ་ཉིད་མཆོག ཤིན་ཏུ་མཆོག་ཉིད་ཀྱིས་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཕྱོགས་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་ཀྱི་ཕུང་པོ་ཡང་ཀུན་རྫོབ་སྟེ།ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་བདག་ཉིད་ཅན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་ན་དེ་ནི་ཆོས་ཀྱི་སྐུས་ཀུན་ཏུ་བསྡུས་ཞེས་བཤད་དོ། །དེ་ལྟ་བུའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དང་། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་རྟོགས་པའི་བརྗོད་པ་པོ་ཉིད་ཀྱིས་ ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ནི་ཤིན་ཏུ་ཡང་གུས་པའི་ཡུལ་ཡིན་ཞེས་བརྒྱ་བྱིན་གྱིས་བསྟན་ཤེས་པ་ནི་གཞན་གྱི་དོན་གྱི་མོས་པ་ཆུང་ངུའི་ཆུང་ངུའོ།།འོན་ཀྱང་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། འོན་ཀྱང་གི་སྒྲ་ནི་ཁྱད་པར་གྱི་དོན་ཏེ། གང་ཡང་དེ་རྣམས་ལ་ཡང་གུས་ཏེ། དེ་ལྟ་ན་ཡང་ཞེས་པའི་དོན་ཏོ། ། ཆོས་སྟོན་པའི་གཞི་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཆོས་བཟངས་ལྷའི་འདུན་ས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ལྷའི་འདུན་ས་སྟེ། ཤིན་ཏུ་ཡང་ཡངས་པ་ལྷའི་གྲོང་ཁྱེར་བལྟ་ན་སྡུག་པའི་བདེན་བྲལ་གྱི་ཕྱོགས་སུའོ། །འདོད་ཅེས་པས་ན་དབང་པོ་སྟེ། སྐྱེས་བུ་ཆེན་པོ་དེས་ཀུན་དུ་བསྒྲགས་པ་ལ་བལྟ་བར་འདོད་པའོ།

以下是完整的中文直译：
或者，所缘亦如此处动荡水中之月，刹那刹那坏灭之身即有身见，于彼色身莫作胜义身想。法身圆满即断尽习气及障碍而圆满证悟，于彼真实义无颠倒圆满证悟称为法身，彼即胜义佛。
"观"即无见之修习，如是《三百颂》中说："若知为法性，彼即不能知。"法性不能知者，此处意为以不见一切诸法之胜义而见诸佛世尊。
此处所说，"此"即法身，真实边际即如是性之最胜，由彼于因位善修而证悟遍分别，普生已如是遍分别。由彼自性生起清净炽然色身。
彼即法身般若波罗蜜多胜义，因彼证悟即彼自性故，境即般若波罗蜜多，虽是世俗体性然由世俗体性亦决定胜义故，二色身及体性最胜故，菩提分等法蕴亦是世俗，为般若波罗蜜多自性。是故说彼为法身所摄。
如是真如及真如证悟之能诠故，般若波罗蜜多是极恭敬境，帝释了知此义为他利解小之小。
"然而"等，"然而"声显差别义，于彼等亦恭敬，即"虽然如是"之义。因是说法处故为法堂，因是天众会处故为天众会处，即极广大天城妙见之离贪方。"欲"即帝释，大士彼普宣说欲见。


 །ཤིན་ཏུ་དབང ཆེ་བར་གྲགས་པས་འདིར་དབང་ཆེ་བར་གྲགས་པ་སྟེ།བསམ་པ་ཆེན་པོའི་ཞེས་པའི་དོན་ཏེ། དེ་ཡང་འདིར་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཏེ། དེའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྐུའི་རྒྱུའི་ངོ་བོ་དང་རྐྱེན་གྱི་ངོ་བོ་སྟེ། འདི་ལ་གསུངས་པ་ནི། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། དེ་ ལ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་ཡེ་ཤེས་ནི་བརྒྱ་བྱིན་ལ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་གདུང་ནི་འདིར་རྒྱུ་དང་རྐྱེན་དུ་གྱུར་པ་མ་ཡིན་ཏེ།བརྒྱ་བྱིན་གྱི་སྟན་བཞིན་ཏེ། སྔོན་དུ་ཆོས་ཀྱི་སྐུའི་རྟེན་དུ་གྱུར་པས་གཟུགས་ཀྱི་སྐུ་ལ་ཡང་སྐུ་ཉིད་དུ་བཤད་དོ། །འདིར་ནི་དབང་ཆེ་བར་གྲགས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ སྐུའི་གདན་ལྟ་བུའོ་ཞེས་པའི་དོན་འདི་ལ་གང་ཞིག་དད་པ་དང་དང་བས་བླ་ལྷག་པར་སྤྱོད་ཅེས་པ་ནི་ཆུང་ངུའི་འབྲིང་ངོ་།།ཞོག་ཅེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། འདིར་བཅོམ་ལྡན་འདས་མར་བཤད་པའི་བདག་ཉིད་ཆེན་པོ་ལ་གང་ཞིག་དད་པ་དང་དང་བ་དང་བཅས་པ་ཉིད་ཀྱིས་བླ་ལྷག་པར་སྤྱོད་ཅེས་པ་ནི་ ཆུང་ངུའི་ཆེན་པོའོ།།འོན་ཀྱང་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་མཆོད་པར་བྱ་བ་ཉིད་ལ། སྐྱེད་པ་པོ་དེ་བས་ན་གདུང་བས་དེ་མཆོད་པ་ལ་སྨོས་ཀྱང་ཅི་དགོས་ཞེས་པ་ནི་འདིར་དད་པ་ལ་སོགས་བླ་ལྷག་པར་སྤྱོད་པའོ་ ཞེས་པ་ནི་འབྲིང་གི་ཆུང་ངུའོ།།འོན་ཀྱང་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་དང་། གཟུང་བར་མི་འགྱུར་ཞེས་པ་ནི་གོ་རིམས་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་དམན་པར་བྱས་ནས་མི་འཕེལ་བར་བྱས་ཤིང་རྩ་བ་དང་བཅས་པ་གསལ་བར་བྱ་ཞེས་པའི་དོན་ཏོ། །ཇི་ལྟར་ཕྱུང་ཡང་ནོར་བུ་རིན་པོ་ཆེ་དེའི་ཟ་མ་ཏོག་དེ་ལ་སྙིང་དུ་ སྡུག་པར་འགྱུར་རོ།།དེ་བཞིན་དུ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་དེ་སྙེད་ཀྱི་ཡོན་ཏན་རྣམས་ཀྱིས་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདས་ཀྱང་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་རིང་བསྲེལ་མཆོད་པ་བྱ་བ་འགྱུར་ཞེས་པའི་དོན་འདི་ལ་བླ་ལྷག་པར་སྤྱོད་ཅེས་པ་ནི་འབྲིང་གི་འབྲིང་ངོ་། །ཇི་ལྟར་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། ཇི་ལྟར་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལས་སྐྱེས་པའི་ཕྱིར་བསྟན་པའི་ཆོས་གཞན་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང་སྟོན་པར་བྱེད་པས་ན་མཆོད་པའི་འོས་སུ་འགྱུར་བ་དེ་ལྟར་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལས་སྐྱེས་པའི་ཕྱིར་དེའི་མཐུས་རིང་བསྲེལ་ཡང་མཆོད་པའི་འོས་སུ་འགྱུར་ཞེས་པའི་དད་པ་ལ་སོགས་པ་ཅན་གྱིས་སྤྱོད པ་བླ་ལྷག་པའི་འབྲིང་གི་ཆེན་པོའོ།།འོན་ཀྱང་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་མཆོད་པས་དུས་གསུམ་གྱི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་མཆོད་པར་འགྱུར་ཞེས་པའི་དད་པ་ལ་སོགས་པ་ཅན་གྱིས་སྤྱོད་པ་བླ་ལྷག་པ་སྤྱོད་ཅེས་པ་ནི་ཆེན་པོའི་ཆུང་ངུའོ།

以下是完整的中文直译：
极具威力闻名故此处称威力闻名，即大心之义。此处即圆满正觉，彼智慧身之因体性及缘体性。此中所说，"如来"等，其中一切智智于帝释，如来种非此处因缘，如帝释座，因先为法身所依故，色身亦说为身。此处即威力闻名智慧身之座位，于此义具信心清净而修上胜行者是小中。
"且"等，于此所说世尊大士，谁以信心清净而修上胜行者是小大。"然而"等，一切智智应供养如来，彼生起故，何况以敬意供养，此即以信等修上胜行是中小。
"然而"等及"不可取"即如其次第贬低而不增长并明显根本之义。如取出亦于彼宝之匣生起爱惜。如是虽以佛陀众多功德般涐槃，亦应供养世尊舍利，于此义修上胜行者是中中。
"如世尊"等，如由般若波罗蜜多所生故，余教法亦成为应供养，如是由般若波罗蜜多所生故，以彼力舍利亦成为应供养，具信等者修上胜行是中大。
"然而"等，供养世尊即供养三世如来，具信等者修上胜行是大小。


 །གཞན་ཡང་ཞེས་པ་ལ་ སོགས་པ་སྟེ།དུས་གསུམ་གྱི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་ཀྱང་ཆོས་དེ་སྟོན་པར་བྱེད་པའི་བཅོམ་ལྡན་འདས་མའི་དོན་འདི་ཉིད་ལ་བླ་ལྷག་པའི་དད་པས་བླ་ལྷག་པར་སྤྱོད་དེ་ཆོས་ཉིད་ནི་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་སྟེ། དེ་ཡང་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའོ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པའོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་མ་ཆོས་ སྐུ་ཉིད་དུ་གསལ་བར་བྱེད་པ་ལ་ཡང་བརྒྱ་བྱིན་གྱིས་གསོལ་པ་ནི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཆེན་པོའི་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ།ཡང་དག་པར་རབ་ཏུ་ཤེས་པ་དང་། སྤྲོས་པ་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་རིག་པའོ། །ཡང་དག་པར་རབ་ཏུ་མཐོང་བ་ནི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་ཡང་དག་པར་ཀུན་ཏུ་མཐོང་ཞེས་པ་ནི་ ཆེན་པོའི་འབྲིང་ངོ་།།དེ་ནས་ཡང་བརྒྱ་བྱིན་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ཐམས་ཅད་ནི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་རྣམས་ཀྱིས་རབ་ཏུ་བསྡུས་ལ། བཅོམ་ལྡན་འདས་མ་ནི་དེ་རྣམས་ཀྱི་གཙོ་བོ་དང་སྔོན་དུ་འགྲོ་བའི་ཕྱིར་དང་། ཀུན་ཏུ་སྡུད་པའི་ཕྱིར་ཞེས་པ་འདི་ལ་དད་པ་ལ་སོགས་པས་བླ་ལྷག་པར་ སྤྱོད་པ་སྟེ།ཐབས་ཀྱིས་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་ནི་བསྟན་པ་ལ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དང་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དུ་ཡོངས་སུ་བསྔོས་པ་རྣམས་ཀྱི་ཞེས་པ་ནི་བཤད་པའོ། །དེ་ལ་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་རྣམས་ཀྱི་དཔེའི་ཤིང་དེ་རྣམས་ཀྱི་གྲིབ་མ་མཉམ་དུ་རོ་གཅིག་པ་ནི་ཐབས་ལ་མཁས་པས་ ཡོངས་སུ་མ་ཟིན་པ་རྣམས་ཀྱི་དཔེ་ལ།ཡོན་ཏན་ཆེན་པོ་དང་ལྡན་པའི་ཕན་ཡོན་མང་པོ་ནི་རང་གི་དོན་གྱི་མོས་པ་རྫོགས་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་ལ། གཞལ་དུ་མེད་པའི་ཡོན་ཏན་དང་ལྡན་པ་ནི་གྲངས་མེད་ཅིང་ཚད་མེད་པ་ནི་ཡུལ་ཏེ། རང་དང་གཞན་གྱི་མོས་པ་ལ་སྦྱོར་བའི་ཕྱིར་རོ། །མུ་མེད་པའི་ ཡོན་ཏན་དང་ལྡན་པ་ནི་མཐའ་ཡས་པའི་སེམས་ཅན་གྱི་ཁམས་ཀྱི་ཆེད་དུ་གཞན་གྱི་དོན་གྱི་མོས་པ་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་ཞེས་པ་ནི་ཆེན་པོའི་ཆེན་པོའོ།།རང་བཞིན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་གང་ཞིག་གི་ཡོན་ཏན་དེ་རྣམས་ཡོངས་སུ་བསྒྲགས་པ་སྟེ་ལེའུ་བཞི་པའོ།། །།དེ་ ལྟར་མོས་པ་ཉི་ཤུ་རྩ་བདུན་སྒོམ་པ་པོའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱི་སྤྲོ་བ་སྐྱེས་པའི་ཕྱིར་སངས་རྒྱས་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་གོ་རིམས་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་དེ་ཉིད་ལ་ཉི་ཤུ་རྩ་བདུན་གྱི་བསྟོད་པ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པར་མཛད་དེ།བསྟོད་པས་ན་བསྟོད་པའོ།

以下是完整的中文直译：
"复次"等，三世如来亦说此法之世尊母，于此义以上胜信心修上胜行，法性即法身，彼即般若波罗蜜多等。
于明显世尊母为法身时，帝释亦请问"大般若波罗蜜多"等，即正遍知及无戏论智所知。正遍见即一切种正遍见是大中。
"尔时复次帝释"等，一切大乘皆由诸波罗蜜多所摄，世尊母为彼等之主及先导故，及遍摄故，于此以信等修上胜行。"方便"等，于教法中回向般若波罗蜜多及一切智性诸等是解说。
其中诸波罗蜜多之喻树，彼等阴影平等一味是方便善巧未摄诸之喻。具大功德多种利益是为圆满自利之胜解故。具无量功德即无数无量是境，为修习自他胜解故。具无边功德是为无边有情界之他利胜解生起故，是大大。
因是自性故宣说般若波罗蜜多彼诸功德，是第四品。如是二十七胜解修习者诸菩萨生起精进故，诸佛等如其次第于彼说二十七赞叹等，因赞叹故名赞叹。


 །བཀུར་བས་ན་བཀུར་བ་ལ། བསྔགས་པས་ན་བསྔགས་པ་ཞེས་པའི་དོན་ཏེ། བསྟན་བཅོས་ལས། ཤེས་རབ་ཕ་རོལ་ཕྱིན་པ་ཡི། །མོས་པའི་གནས་སྐབས་རྣམས་ལ་ནི། །དགུ་ཚན་གསུམ་གྱིས་བསྟོད་པ་དང་། །བཀུར་བ་དང་ནི་བསྔགས་པར་འདོད། །ཅེས་ཏེ། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་གང་ཞིག་མོས་པ་སྔོན་དུ བཤད་པའི་མོས་པ་གསུམ་དགུར་བྱས་པ་དེའི་ཡོན་ཏན་འབྱུང་བ་སྙེད་ཀྱི་དབྱེ་བ་རྣམས་ཀྱི་གསུམ་པོ་ལ་དགུར་བྱས་པ་རྣམས་ལ་གོ་རིམས་བཞིན་དུ་བསྟོད་པ་དང་བཀུར་བ་དང་བསྔགས་པར་འདོད་དེ།དེ་ལ་གསུངས་པ་ནི། དེ་ནས་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། གང་ཞིག་ལྷག་པར་མོས་ཞེས་པས་འབྲེལ་ ཏེ།ཇི་ལྟར་ཚུལ་དང་མ་བྲལ་བ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་རོ། །མངོན་པར་དད་པས་ཞེས་པས་འདིའི་བཤད་པ་ནི་རབ་ཏུ་རྟོགས་པས་ཞེས་པ་སྟེ། འདི་ཉིད་ཁོ་ན་ལ་དད་པར་བྱ་ཞེས་པའི་དོན་ཏོ། །བསམ་པ་ལ་ལ་དེའི་དགེ་བའི་ཆོས་རྣམས་འདིར་བསམ་པས་བསམ་པ་སྟེ། ཆུ་ཡི་ ཟམ་པ་ལྟ་བུའོ།།དེ་ཡང་དད་པ་དང་འདུན་པ་དག་སྟེ། ལྷག་པར་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པའི་བསམ་པའི་ལྷག་པའི་བསམ་པ་དེས་སོ། །ཉན་པར་བྱེད་པ་ནི་དོན་དང་གཞུང་དག་གོ། །གཟུང་བར་བྱེད་པ་ནི་རྗོད་པར་བྱེད་པའོ། །འཆང་བར་བྱེད་པ་ནི་སེམས་ལ་གཞག་པར་བྱེད་པ་ལ་ཀློག་པར་བྱེད་པ་ནི་འདོན་ པར་བྱེད་པའོ།།ཀུན་ཆུབ་པར་བྱེད་པ་ནི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་རྟོགས་པར་བྱེད་པ་ལ། རབ་ཏུ་འདོན་པར་བྱེད་པ་ནི་གཞན་རྣམས་ལ་ཀུན་ཏུ་སྤེལ་བར་བྱེད་པའོ། །འདིའི་རྒྱས་པར་བཤད་པ་ནི་གཞན་དག་ལ་སྟོན་པར་[(]བྱེ་[,]བྱེད་[)]པ་ནི་གཞུང་གིས་སྨྲ་བར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་ལ། ཉེ་བར་སྟོན་པར་བྱེད་པ་ནི་དོན་ནོ། ། ལུང་འབོགས་པར་ནི་དོན་སྨྲ་བའོ། །ཁ་ཏོན་ཏུ་བྱེད་པ་ནི་ཤིན་ཏུ་གོམས་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་ཡང་ནས་ཡང་དུ་ཁ་ཏོན་བྱེད་པས་སོ། །རྒྱ་ཆེར་བཅས་པ་ནི་མང་པོ་རྣམས་ལ་ཀུན་ཏུ་སྟོན་པས་སོ། །ཡང་དག་པར་རབ་ཏུ་སྟོན་པ་ནི་བྱ་བ་རྟག་པར་རབ་ཏུ་སྟོན་པར་བྱེད་པས་ཏེ་གཞུང་གིས་སོ། །རྣམ་པར་འགྲེལ་བ་ནི་རྒྱ ཆེན་པོས་སོ།།ཡིད་ཀྱིས་རྗེས་སུ་རྟོག་པ་ནི་སེམས་ཀྱིས་རྗེས་སུ་བརྟགས་པ་ལས་ཀུན་ཏུ་སྦྱོར་བར་བྱས་ནས་ལྟ་བར་བྱེད་པ་སྟེ། ཞི་གནས་སྐྱེད་པར་བྱེད་པའོ། །ཡོངས་སུ་དཔྱོད་པར་བྱེད་པ་ནི་རྣམ་པར་བརྟགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་ལྷག་མཐོང་སྐྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདིས་ནི་སྤྱོད་པ་སྟོན་ཏེ། འདི་ལས་མེད་པས་ན་ ཆུང་ངུ་ན་ཞེས་པའོ།།འཆང་བར་བྱེད་པ་ནི་མི་འཇིགས་པར་བྱེད་པ་ལ། འཇོག་པ་ནི་རང་གི་ཁྱིམ་ལ་སོགས་པར་ཏེ། བསྟོད་པ་གསུམ་པོ་རྣམས་ཀྱིས་ཞེས་པ་སྟེ། ཚུལ་དང་མ་བྲལ་བར་ཞེས་པའི་བར་གྱིས་སོ། །འཕགས་པ་དམ་པ་རྣམས་ཀྱི་ལམ་གྱི་ཆོས་ནི་དམ་པའི་ཆོས་ལ། དེ་ཡུན་རིང་དུ་གནས་ པར་བྱེད་པ་སྟེ།འདི་ནི་ཐུན་མོང་གིའོ།

以下是完整的中文直译：
恭敬故为恭敬，赞叹故为赞叹之义。如论中说："于般若波罗蜜多，诸胜解阶位中，以三九数赞颂，及恭敬与赞叹。"即于般若波罗蜜多，前说胜解三种成九，彼功德生起数量差别中之三种成九者，依次第为赞颂、恭敬、赞叹。
其中所说："尔时"等，以"若于增上胜解"相连，乃至"如是不离法"。"深信"者，此解说为"善解"，即唯于此当生信之义。
意乐中，彼善法于此思维故为意乐，如水之桥梁。彼亦即信心与欲乐二者，以殊胜超越意乐之增上意乐。
听闻即义理与文句。受持即诵说。执持即置于心中。读诵即念诵。通达即遍知一切。宣说即向他人广传。此详细解说：教示他人即以文句宣说故，开示即义理。授予即说义。诵持即为极为熟习故而反复诵持。广说即向众多者遍示。正说即恒常宣说事业，以文句故。解释即以广大故。
意随观即以心观察后修习而观看，即生止。遍观即以诸观察生观故。此说行持，因此外无他故说"乃至"。
执持即令不坏，安置即于自家等处。以三种赞颂等，乃至"不离法"。圣者正道法即正法，令彼长久住世，此为共同。


 །དམ་པའི་ཆོས་ཞེས་པ་དང་པོའི་བསྟོད་པ་ནི་ཐེག་པ་ཐམས་ཅད་པའི་དབང་དུ་བྱས་པའོ། །སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱི་ཚུལ་ནི་རྟོགས་པ་སྟེ། ཕལ་ཆེ་བ་ཅན་གྱི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའོ། །དེ་ལ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཚུལ་རྒྱུན་ཆད་པར་མ་གྱུར་ཅིག་ཅེས་པས་ འདི་གཞག་པར་བྱ་ཞེས་པའི་བསྟོད་པ་གཉིས་པ་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས་པའོ།།ཚུལ་དང་མ་བྲལ་བར་ཞེས་པ་འདི་གཞག་པར་བྱ་ཞེས་པ་ནི་བསྟོད་པ་གསུམ་པ་སྟེ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་དབང་དུ་བྱས་པའོ། །འདིར་དོན་ཆེན་པོ་དང་འབྲས་བུ་ཆེན་པོ་ཞེས་པ་ནི་དོན་དུ་གཉེར་བ་པོ་འདིས་ཏེ། འདི་ནི་བསྟན་པ་ལ་གཞན་ནི་བཤད་པའོ། །ཕན་ཡོན་ཆེན་པོ་ནི་ཇི་སྐད་བཤད་པའི་ཕན་ཡོན་རྣམས་ཀྱིས་སོ། །འབྲས་བུ་ཆེན་པོ་ནི་རྒྱུན་དུ་ཞུགས་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པ་རྣམས་དང་། ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བར་རྣམས་ཀྱིའོ། །རྣམ་པར་སྨིན་པ་ཆེ་བ་ནི་འཕགས་པ་རྣམ་པ་ཐམས ཅད་ཀྱི་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པའི་ཕྱིར་རོ།།དེ་བཞིན་དུ་མང་པོ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་ནི་ཉེ་བར་བསྡུ་བའོ། །ཡོངས་སུ་མི་གཏང་བར་བྱ་བ་ནི་ཡོངས་སུ་གཟུང་ཞིང་གཏང་བར་མི་བྱ་བའོ། །བསྲུང་བར་བྱ་བ་ནི་མེ་དང་བྱི་བ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ལའོ། །སྦ་བར་བྱ་བ་ནི་རྐུན་པོ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ལའོ། ། ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། ཤིན་ཏུ་རྙེད་པར་དཀའ་བས་སོ། །ལྷག་པར་མོས་པ་ནི་དེ་བཞིན་དུ་དེ་ལྟར་སེམས་པར་བྱེད་པའོ། །བདེན་པ་མ་ཡིན་པ་ལ་རབ་ཏུ་འཇུག་པས་ནི་མོས་པ་བརྟན་པར་མི་འགྱུར་རོ། །དོན་དུ་གཉེར་བས་དོན་ཏེ་མཆོད་པ་འདོད་པས་དེར་གཉེར་བ་ལ་ཤིན་ཏུ་དེར་སྦྱོར་བས་ན་འདུན་པའོ། །སྦྱིན པར་བྱེད་པ་ནི་ཁས་ལེན་པར་བྱེད་པའོ།།གཏོད་པ་ནི་ཉེ་བར་བྱེད་པ་ལ། འབུལ་བ་ལ་ནི་ལེན་དུ་འཇུག་པར་བྱེད་པའོ། །ཡོངས་སུ་གཏོང་བ་ནི་ཡིད་ལ་གཅགས་པ་མེད་པ་སྟེ་བློ་ནི་འདོད་པའོ། །ཡང་དག་པར་རབ་ཏུ་སྟོན་པར་བྱེད་པ་ནི་ཡོན་ཏན་དང་ངོ་བོ་ཉིད་ལའོ། །སྦྱིན་པར་བྱེད་པ་ནི་མཆོད་པའི་ཕྱིར་ ལ།ཡང་དག་པར་འབྱེད་པ་ནི་དྲན་པས་དེ་རྣམས་ཀྱི་ལྷག་པར་རོ་མྱང་བའི་ཕྱིར་རོ། །རྒྱ་ཆེ་བ་ནི་ཡངས་པ་སྟེ། དེས་སྤྱོད་ཅེས་པས་ན་ཡངས་པ་ཅན་ནོ། །སོ་སོ་རང་གི་བདག་ཉིད་ཀྱིས་ཞེས་པ་ནི་བསྟོད་པ་ཆུང་ངུའི་ཆུང་ངུའོ། །གཞན་ཡང་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པས་ནི་བསྟོད་པ་ཆུང་ངུའི་འབྲིང་ངོ་། ། གཞན་ཡང་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། ཡང་དག་པར་ལེན་དུ་གཞུག་པ་ནི་ཡང་དག་པར་འཛིན་དུ་གཞུག་པའོ། །རབ་ཏུ་གཞོག་པར་བྱེད་པ་ནི་རིམ་པ་ལས་མི་འདའ་བས་སོ། །མངོན་པར་དད་པ་ནི། བཅོམ་ལྡན་འདས་མའི་ཡོན་ཏན་ལའོ། །གཞན་དུ་ན་ནི་ཡང་དག་པའི་སྦྱིན་པ་པོར་མི་འགྱུར་རོ། ། མངོན་པར་དད་པ་ལས་གཞན་དུ་ན་ནི་རྟག་པར་ཡང་དག་པར་ལེན་པའི་སྣོད་དུ་མི་འགྱུར་རོ།

以下是完整的中文直译：
"正法"是第一种赞颂，是就一切乘而言。诸佛之法即证悟，是具大部分的般若波罗蜜多。于此，愿佛法不断绝，此"当安立"是第二种赞颂，是就佛而言。"不离法"此"当安立"是第三种赞颂，是就菩萨而言。
此中"大义"与"大果"是求法者，此是教法，其他是解说。大利益即以如前所说诸利益。大果即从预流果等乃至正等正觉。大异熟即为圣者一切圆满故。
如是"众多"等是总结。不应舍弃即应受持而不舍。应守护即对火与鼠等。应隐藏即对盗贼等。为何？因极难得故。
增上胜解即如是如是作意。于非真实趣入则胜解不坚固。求义即以欲供养而求彼，极为修习故为欲乐。
施予即承诺。授与即亲近，奉献即令受取。遍舍即心无执著，意即欲乐。正说即于功德与体性。布施即为供养。正分别即以念故品味彼等殊胜。
广大即宽广，以彼行持故为具广。"以各自本性"是小赞中之小。"复次"等是小赞中之中。"复次"等，正令受持即正令执持。善安立即不违次第。深信即于世尊母功德。若非如此则不成真实施予者。若离深信则不成恒时正受之器。


 །སྙོམ་ལས་ནི་ངན་ལ་ཞེན་པ་སྟེ། སྙོམ་ལས་མེད་པ་ནི་བརྩོན་འགྲུས་སོ། །འདི་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ལ་བཅོམ་ལྡན་འདས་མ་འཛིན་དུ་འཇུག་པ་ནི་བྱང་ཆུབ་སྒྲུབ པའི་ཐབས་ཉིད་པས་སོ།།ཡང་དག་པར་རབ་ཏུ་སྟོན་པར་བྱེད་པ་སྟེ། རིགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་སོ། །ཡང་དག་པར་འཛིན་དུ་འཇུག་པ་ནི་ཀློག་པ་དང་མཆོད་པ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ལ་རབ་ཏུ་གཞུག་པར་བྱེད་ལ། རབ་ཏུ་ཞུགས་པ་ན་གཟེངས་སྟོད་པར་བྱེད་པ་སྟེ་སྤྲོ་བར་བྱེད་པའོ། །བརྩོན་འགྲུས་ རྩོམ་པ་རྣམས་ལ་ནི་བསྟོད་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཡང་དག་པར་རབ་ཏུ་དགའ་བར་བྱེད་པའོ།།འཇིག་རྟེན་ཕྱིན་ཅི་ལོག་པས་དེ་ཡིས་མི་ནུས་སོ་ཞེས་གསུངས་པ་ནི་ཚིག་གིས་མཚོན་པ་ནི་དད་པ་ཅན་ལ་དེས་མཐུ་དང་ལྡན་པའི་ངང་ཉིད་དུ་གྱུར་པས་སོ། །ཁ་ཕྱིར་ཕྱོགས་པ་རྣམས་ལ་རྣམ་པར་མཚོན་པ་སྟེ། ལྟ་བ་ ངན་པ་རྣམས་ལ་རིགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་གནོད་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ།།བཏང་སྙོམས་པ་ལ་རྗེས་སུ་མཚོན་པ་སྟེ། རྗེས་སུ་ཆགས་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་བཅོམ་ལྡན་འདས་མ་དེའི་ཡོན་ཏན་བརྗོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་སྣོད་དུ་བྱས་པ་ལ་དོན་ཞེས་པའོ། །རྣམ་པར་སྦྱོང་བར་བྱེད་པ་ནི་ལྟ་བ་ངན་པ་རྣམས་ལ་ གནོད་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ།།འདི་ལྟར་ནི་ཐེ་ཚོམ་ཅན་རྣམས་ཐེ་ཚོམ་མེད་པར་བྱེད་པར་འགྱུར་ཏེ། རིགས་པ་གཞན་རྣམས་ཀྱིས་སོ། །སློབས་ཤིག་པ་ནི་བསླབ་པ་གསུམ་པོ་རྣམས་ཀྱིས་སློབ་པར་བྱེད་པ་སྟེ། བསམ་པས་སྤྱད་པ་ནི་ཞི་གནས་ཀྱིས་སོ། །འབད་པ་ནི་ལྷག་མཐོང་གི་ས་ལ་སེམས་ཅན་ གྱི་ཁམས་ནི་སེམས་ཅན་གྱི་ཕུང་པོའོ།།ཤིན་ཏུ་མཐར་ཐུག་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་བླ་ན་མེད་པ་ལ། ཕུང་པོ་ནི་ཉེ་བར་ལེན་པའི་ཕུང་པོ་ལྔ་པ་སྟེ། ཟག་པ་དང་བཅས་པ་རྣམས་སོ། །དེ་རྣམས་མ་ལུས་པར་ཟད་པར་བྱེད་པ་ནི་དེའི་རྒྱུ་མཚན་གྱི་མངོན་པར་ཞེན་པར་འགྱུར་བའི་སྒྲིབ་པ་རྣམས་ཟད་པའི་ཕྱིར་རོ། ། ཡང་དག་པའི་མཐའི་རབ་ཏུ་དབྱེ་བ་ནི་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཤིན་ཏུ་རྣམ་པར་དག་པ་ཉིད་དང་རོ་གཅིག་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཟག་པ་མེད་པའི་ཕུང་པོ་ལྔ་ཙམ་ལྷག་པ་ཉིད་དོ། །དེ་ཡིས་དེ་ལྟར་ཞེས་པ་སྟེ། དགེ་བ་བཅུ་ལ་རབ་ཏུ་དགོད་པ་ལ་སོགས་པའོ་ཞེས་པ་ནི་ཆུང་ངུའི་ཆེན་པོའོ། །བསྟོད་པ་ལྔ་པོ་རྣམས་ཀྱི་ཞོག་ཅེས་པ་ལ སོགས་པ་ནི་སྔ་མའི་ཆ་ལ།དེ་ཇི་སྙམ་དུ་སེམས་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་ནི་ཕྱི་མའི་ཆ་སྟེ། འདི་རྣམས་མདོ་ལས་བཤད་པ་ལས་བསོད་ནམས་བླ་ལྷག་པ་དང་དད་པ་ལ་སོགས་པའི་མཐུ་བསྟན་ནས་བླ་ལྷག་པའི་ཆ་རྐྱེན་གྱིས་བླ་ལྷག་པར་སྤྱོད་པས་སོ།

以下是完整的中文直译：
懈怠即执著恶劣，无懈怠即精进。此中令菩萨受持世尊母，是因为是成就菩提之方便故。
正说即以诸理。令正受持即令趣入读诵、供养等，趣入后赞叹即令欢喜。对于诸精进修行者，以诸赞颂令正欢喜。
所说"以世间颠倒故彼不能"，以言词表示，是因对具信者已成为具力之自性故。对背离者表示，即以诸理破除恶见故。对舍弃者随顺表示，即为令生爱乐故说彼世尊母功德故。如是令成法器即是"义"。
清净即为破除诸恶见故。如是令诸疑惑者无疑，即以其他诸理。"当学"即以三学而学，以意乐行即以止，精进即在观地。
有情界即有情蕴。为究竟故是无上，蕴即五取蕴，是有漏。令彼等无余尽即因彼因缘所生执著之诸障尽故。
真实边际差别即以法界极清净性及一味性，唯余无漏五蕴。"彼如是"即安立于十善等，是小中大。
"五种赞颂之安立"等是前分，"于此作何想"等是后分，此等从经中说，显示福德殊胜及信等力后，以殊胜缘分而行殊胜行故。


 །རྣམ་གྲངས་ཀྱིས་ནི་བྱེ་བྲག་གིས་ཏེ། དངོས་པོ་གསུམ་གྱི་ མོས་པས་གནས།།ཞེས་པའི་དོན་ཏེ། འདི་རྣམས་གོ་རིམས་བཞིན་དུ་འབྲིང་གི་ཆུང་ངུ་དང་། འབྲིང་གི་འབྲིང་དང་། འབྲིང་གི་ཆེན་པོ་དང་། ཆེན་པོའི་ཆུང་ངུ་དང་། ཆེན་པོའི་འབྲིང་གི་བསྟོད་པའོ། །གཞན་ཡང་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་ལྔ་དང་། ཞོག་ཅེས་པ་དགུ་མདོ་ལས་བཤད་པས་བསོད་ནམས་ བླ་ལྷག་པ་ལ་སོགས་པ་བླ་ལྷག་པའི་སྤྱོད་པ་སྟེ།སྔ་མ་དང་ཕྱི་མ་རྣམས་ཀྱི་གཞུང་མ་ཚང་བ་ཡོད་ན་ཡང་བསྣན་པར་བྱ་བའོ། །བསམ་གཏན་བཞི་ལ་བཀོད་ཅེས་པ་ནི་དེ་ཡང་བསམ་གཏན་པོ་ནི་འདོད་པའི་ཉོན་མོངས་པ་རྣམས་ལ་མི་སྦྱོར་ཞིང་། འདོད་པའི་དངོས་པོ་རྣམས་ལ་དམིགས་པ་མེད་པའི་ ཕྱིར་ན་འདོད་པ་རྣམས་ཀྱིས་དབེན་པ་ལ་ཉོན་མོངས་པ་དང་།འདོད་པའི་རྒྱུ་རྣམས་ཀྱི་ལུས་དང་ངག་དང་ཡིད་ཀྱི་ཉེས་པར་སྤྱོད་པའི་མི་དགེ་བ་རྣམས་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་བཅས་ཤིང་རྣམ་པར་དཔྱོད་པ་དང་བཅས་པའོ། །འདོད་པའི་གཉེན་པོར་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་རྣམ་པར་དཔྱོད་པ་དག་ དང་ཀུན་ཏུ་སྦྱོར་བས་འདོད་པའི་དོན་གྲུབ་སྟེ།ལུས་དང་སེམས་ཤིན་ཏུ་སྦྱངས་པས་དགའ་བ་དང་བདེ་བ་དང་ལྷན་ཅིག་པར་གྱུར་པ་ལ་སྙོམས་པར་ཞུགས་ན་སོ་སོར་ཉམས་སུ་མྱོང་བར་འགྱུར་རོ། །གཉིས་པ་ནི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་། རྣམ་པར་དཔྱོད་པ་དག་གིས་སེམས་བསྐྱོད་པར་བྱེད་པ་དག་གི་སྐྱོན་ མཐོང་བས་དེ་དག་ལས་སེམས་རྣམ་པར་ལོག་པ་ལ་མཉམ་པར་གཞག་པ་དེ་རྣམས་ཐམས་ཅད་ནས་ཐམས་ཅད་དུ་རབ་ཏུ་སྤངས་ནས་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མེད་ཅིང་རྣམ་པར་དཔྱོད་པ་མེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་ནང་གི་བདག་ཉིད་རབ་ཏུ་དང་བ་ལ་སྦྱོར་བ་ཅན་ནོ།།གསུམ་པ་ནི་བཏང་སྙོམས་པར་རིགས་པ་ཉིད་ཀྱིས་རྣམ་ པར་རྟོག་པ་དང་རྣམ་པར་དཔྱོད་པ་བཞིན་དུ་དགའ་བ་དང་བཏང་སྙོམས་པའི་ཕྱིར་དྲན་པ་དང་ཤེས་བཞིན་དང་ལྷན་ཅིག་པས་དགའ་བའི་གོ་སྐབས་མི་ཕྱེད་ནས་དེ་གཉིས་ཀྱིས་ཤེས་རབ་ལན་མང་དུ་བྱེད་པས་གཟུགས་ཀྱི་ལུས་དང་ཡིད་དག་གིས་བདེ་བ་མྱ་ངན་ཤིན་ཏུ་སྦྱངས་པ་ལ་སྦྱོར་བས་བདེ་བ་དང་བཅས་པའོ།། བཞི་པ་ལ་ནི་བདེ་བ་ཡང་མེད་ཅིང་སྡུག་བསྔལ་བ་ཡང་མེད་ལ། བདེ་བ་དང་སྡུག་བསྔལ་བའི་ཡིད་བདེ་བ་དང་ཡིད་མི་བདེ་བ་དག་ཀྱང་སྔ་ནས་སྤངས་པས་བསམ་གཏན་བཞི་པས་བདེ་བ་ཡང་བཏང་སྙོམས་པར་དྲན་པ་ཡོངས་སུ་དག་ནས་དེ་དག་གིས་འདིར་ཤིན་ཏུ་རྣམ་པར་དག་པ ཐོབ་པས་སོ།།དེ་ལ་བསམ་གཏན་དང་པོ་ལ་ཡན་ལག་ལྔ་སྟེ། རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་རྣམ་པར་དཔྱོད་པ་དག་ནི་གཉེན་པོའི་ཡན་ལག་སྟེ། དེ་གཉིས་ཀྱིས་འདོད་པ་དང་། གནོད་སེམས་དང་། རྣམ་པར་འཚེ་བ་དང་། རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་བཅས་པ་སྤོང་བའི་ཕྱིར་རོ། །དགའ་བ་དང་། བདེ་བ་ནི་ ཕན་ཡོན་གྱི་ཡན་ལག་གོ།

以下是完整的中文直译：
以差别数，即以三事之胜解而住的意思。这些依次是中等的小、中等的中、中等的大、大的小、大的中的赞颂。
另外等五种，以及"安立"等九种从经中说明，是殊胜福德等殊胜行为。前后诸论若有不全者亦当增补。
所说"安立于四禅"，其中四禅即不与欲界烦恼相应，因为于欲界诸事无所缘故，远离诸欲。远离烦恼及欲因之身语意恶行不善故，具有寻伺。
以寻伺相应对治欲界而成就所欲，以身心极善修故，若入定于喜乐俱时则能各别领受。
第二即见寻伺令心动摇之过患，心从彼等转离而等持，从一切处断除一切后，以无寻无伺性而相应于内在自性极净。
第三即以应舍性，如寻伺般舍离喜故，与正念正知俱，不开喜之机会，以彼二者多作智慧，以色身与意清净相应于乐，故具乐。
第四即无乐亦无苦，乐苦之悦意不悦意亦先已断除，以第四禅乐亦舍，正念清净后，由彼等于此获得极清净。
其中初禅有五支：寻伺是对治支，以彼二者断除欲、害心、损恼及有寻故。喜乐是功德支。


།སེམས་རྩེ་གཅིག་པ་ཉིད་ནི་དེ་གཉིས་ཀའི་རྟེན་གྱི་ཡན་ལག་སྟེ། ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་བརྟེན་པའི་མཐུས་དགེ་བ་ལ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ལ་སོགས་པ་ལ་འཇུག་པས་སོ། །གཉིས་པ་ལ་བཞི་སྟེ། །ནང་རབ་ཏུ་དང་བ་གཉེན་པོའི་ཡན་ལག་ལ། ལྷག་མའི་ཡན་ལག་ནི་སྔ་མ་ བཞིན་ནོ།།གསུམ་པ་ལ་ལྔ་སྟེ། བཏང་སྙོམས་དང་། དྲན་པ་དང་། ཤེས་བཞིན་ནི་གཉེན་པོའི་ཡན་ལག་ལ། བདེ་བ་ནི་ཕན་ཡོན་གྱི་ཡན་ལག་གོ། །རྟེན་གྱི་ཡན་ལག་ནི་སྔ་མ་བཞིན་ནོ། །བཞི་པ་ལ་ཡན་ལག་བཞི་སྟེ། བཏང་སྙོམས་ཡོངས་སུ་དག་པ་དང་། དྲན་པ་ཡོངས་སུ་དག་པ་ནི་ གཉེན་པོའི་ཡན་ལག་ལ།སྡུག་བསྔལ་མེད་ཅིང་བདེ་བ་མེད་པས་མྱོང་བ་ནི་ཕན་ཡོན་གྱི་ཡན་ལག་གོ། །རྟེན་གྱི་ཡན་ལག་ནི་གོང་མ་བཞིན་ནོ། །དེ་ལ་བསམ་གཏན་དང་པོ་བསྒོམས་པ་ཆུང་ངུ་དང་། འབྲིང་དང་། ཆེན་པོའི་ཚུལ་གྱིས་གོ་རིམས་བཞིན་དུ་ཚངས་རིས་དང་། ཚངས་པ་མདུན་ན་འདོན་ དང་།ཚངས་པ་ཆེན་པོ་དང་སྐལ་བ་མཉམ་པར་སྐྱེ་བར་འགྱུར་རོ། །གཉིས་པས་ནི་འོད་ཆུང་དང་། ཚད་མེད་འོད་དང་། འོད་གསལ་རྣམས་དང་ངོ་། །གསུམ་པས་ནི་དགེ་ཆུང་དང་། དགེ་ཆེན་དང་། ཚད་མེད་དགེ་རྣམས་སོ། །བཞི་པས་ནི་སྤྲིན་མེད་དང་། བསོད་ནམས་འཕེལ་དང་། འབྲས་བུ་ཆེ་ རྣམས་དང་ངོ་།།དེ་ལྟ་བུ་ནི་བསམ་གཏན་བཞི་པོ་དེ་རྣམས་ལ་དགོད་པར་བྱེད་པའོ། །དེའི་གོང་དུ་ནི་གནས་གཙང་མ་ལྔ་སྟེ། དེ་རྣམས་སུ་ནི་འཕགས་པ་ཁོ་ན་སྐྱེ་བར་འགྱུར་བ་སྟེ། འདི་ནི་བཀུར་བ་ཆེན་པོའི་ཆེན་པོའོ། །གཞན་ཡང་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། མཆོག་བསྣན་པ་ནི་སྔ་མ་བཞིན་ལ། ཚད་མེད་ པ་ནི་རྣམ་པར་བཤད་ཟིན་ཏོ།།གཟུགས་མེད་པ་བཞི་ཉིད་ནི་གཟུགས་མེད་པ་རྣམས་ལ་དེ་ལ་སྔོན་པོ་དང་སེར་པོ་ལ་སོགས་པ་གཟུགས་ཀྱིས་སྒྲིབ་ཅིང་ཐོགས་པ་ན། འདུ་ཤེས་སྣ་ཚོགས་པ་བདེ་བར་ཆགས་པ་རྣམས་ལ་ཐམས་ཅད་དུ་ནམ་མཁའི་འདུ་ཤེས་བསྒོམས་པས་དེ་རྣམས་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་ དུ་སྣང་བར་མི་འགྱུར་ནས་ནམ་མཁའ་མཐའ་ཡས་པ་ཉིད་དོ་ཞེས་པ་ནི་ནམ་མཁའ་མཐའ་ཡས་སྐྱེ་མཆེད་ལ་ཀུན་ཏུ་དམིགས་པ་འདི་ནི་དེ་ལྟར་ནམ་མཁའ་མཐའ་ཡས་སྐྱེ་མཆེད་ལས་ཉེ་བར་བསྐྱེད་ནས་གནས་སོ།།དེ་ཤེས་པ་གང་གིས་ནམ་མཁའ་མཐའ་ཡས་པའི་སྐྱེ་མཆེད་ལ་མོས་པ་དང་ལྡན་པ་དེ་ ཉིད་ལ་མཐའ་ཡས་པར་མོས་པས་ཐམས་ཅད་དུ་ནམ་མཁའི་འདུ་ཤེས་ལས་རྣམ་པར་ལོག་ནས་རྣམ་ཤེས་མཐའ་ཡས་སྐྱེ་མཆེད་ལའོ།།རྣམ་ཤེས་མཐའ་ཡས་སྐྱེ་མཆེད་ལས་ཉེ་བར་བསྐྱོད་ནས་ཅི་ཡང་མེད་པའི་སྐྱེ་མཆེད་ལ་དམིགས་པས་ལྟ་བར་འགྱུར་ལ། ཅུང་ཟད་མེད་ཅེས་ཅུང་ཟད་མེད་པ་ ཉིད་ལ་དམིགས་པར་བྱེད་པ་ནི་ཅུང་ཟད་མེད་པའི་སྐྱེ་མཆེད་དོ།

以下是完整的中文直译：
心一境性是彼二者的所依支，因以等持力而趣入善分别等故。
第二有四：内极净是对治支，余支如前。
第三有五：舍、正念、正知是对治支，乐是功德支。所依支如前。
第四有四支：清净舍、清净念是对治支，无苦无乐受是功德支。所依支如上。
其中修习初禅小、中、大之法，依次得生梵众、梵辅、大梵同等。
以第二得生少光、无量光、光明诸天。
以第三得生少净、大净、无量净诸天。
以第四得生无云、福生、广果诸天。
如是安立于彼四禅。其上有五净居天，唯圣者得生其中，此为大恭敬中之大。
另外等，增上如前，无量已详说。
四无色即于无色界中，当为青黄等色所障碍时，于种种想乐著者，遍修虚空想后彼等一切不现，即是无边虚空，此缘于空无边处，如是从空无边处生起而住。
以彼了知空无边处具胜解者，以无边胜解，遍离虚空想后，缘于识无边处。
从识无边处迁移后，以缘无所有处而观察，缘于"少许亦无"即是无所有处。


།ཅི་ཡང་མེད་པའི་འདུ་ཤེས་ལ་ཡང་ཞེན་པ་དང་བྲལ་ཞིང་དེ་ལས་ཡང་རྣམ་པར་ལོག་ལ་ཅུང་ཟད་ཀྱི་འདུ་ཤེས་ནི་སྔ་ནས་ནུབ་པས་འདུ་ཤེས་མེད་པ་ལ་ཕྲ་མོའི་འདུ་ཤེས་ནི་རབ་ཏུ་འཇུག་པ་ཉིད་དེ་དེ་ལས་འདུ་ཤེས་མེད་པ་སྟེ། གང་འདུ་ཤེས་ མེད་མིན་གྱི་སྐྱེ་མཆེད་ཀྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་དེ་ནི་འདུ་ཤེས་མེད་འདུ་ཤེས་མེད་མིན་གྱི་སྐྱེ་མཆེད་དེ།སྲིད་པའི་རྩེ་མོའི་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་སོ་སོར་ཉམས་སུ་མྱོང་བར་འགྱུར་རོ། །ཡན་ལག་གི་རྣམ་པར་གཞག་པ་ནི་འདི་རྣམས་ལས་གཞན་པའི་ཡན་ལག་གི་རྣམ་པར་གཞག་པ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ཞི་གནས་སུ་ རོ་གཅིག་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་པ་ནི་བཀུར་བ་དང་པོའོ།།ཞོག་ཅེས་པ་ལ་སོགས་པ་དང་། རེ་རེ་བཞིན་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དེ་ཇི་སྙམ་དུ་སེམས་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་དང་བཅས་པའི་གོ་རིམས་བཞིན་དུ་ཆུང་ངུའི་འབྲིང་དང་། ཆུང་ངུའི་ཆེན་པོ་དང་། འབྲིང་གི་ཆུང་ངུ་དང་། འབྲིང་གི་འབྲིང་དང་། འབྲིང་གི་ ཆེན་པོ་བཀུར་བའོ།།གཞན་ཡང་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། འདིར་རང་གིས་ཀྱང་ཀློག་པ་དང་གཞན་དག་ལ་ཡང་བྲིས་ནས་སྦྱིན་པར་བྱེད་པའི་སྤྱོད་པ་བླ་ལྷག་པའོ་ཞེས་པ་ནི་ཆེན་པོའི་ཆུང་ངུའི་བཀུར་བའོ། །གཞན་ཡང་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། འདིའི་དོན་རྣམ་པར་འབྱེད་པར་བྱ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་ པ་ནི་སྔ་ནས་བཤད་ཟིན་ཏོ།།དེའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ནི་རྒྱ་ཆེན་པོའི་ངོ་བོ་ལས་མ་དད་པ་རྣམས་ལ་རབ་ཏུ་དད་པར་བྱེད་པར་འདོད་ལ། འདིར་འཁོར་གསུམ་མི་དམིགས་པ་ལ་སོགས་པ་ཅན་ནི་དོན་དམ་པ་ལ་མངོན་པར་དགོངས་ནས་གསུངས་པ་ནི་ དོན་ལ་མཁས་པ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ།དོན་ལ་མཁས་པ་དེ་ཉིད་ཀྱི་དོན་ཡིད་ལ་བྱས་ནས་ཀློག་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡིག་འབྲུ་དང་བཅས་པ་རྣམས་ཀྱིས་དེ་ཉིད་ཀྱི་དོན་རྗོད་པར་བྱེད་པ་ནི་ཡི་གེ་རྣམས་སོ། །ཉེ་བར་སྟོན་པ་ནི་དེའི་དོན་མདོས་ཡང་དག་པར་ངེས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡོངས་སུ་གསལ་བར་ བྱེད་པ་ནི་རིགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཞེས་པ་ནི་བླ་ལྷག་པའི་སྤྱོད་པ་ཞེས་བྱའོ།།འདིར་ཞེས་པ་ནི་བརྒྱད་པ་ལ་གནས་པ་ལ་དེ་ནས་ཞེས་པ་ནི་བདུན་པ་ལ་གནས་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་ཡང་ཉེ་བར་བསྟན་པར་བྱ་བའམ་ཞེས་པ་ནི་མགོ་སྨད་ནས་གསོལ་བ་འདེབས་པའམ་འདྲི་བའོ། །ཉེ་བར་བསྟན་པར་མི་བྱ་ ཞེས་པ་ནི་ཡོངས་སུ་མི་གསལ་བའི་ཕྱིར་ཞེས་པ་ལ་དགོངས་པའོ།།རྟོགས་པར་མ་གྱུར་པ་ནི་བློ་རྨོངས་པ་སྟེ། དེས་ལུང་དང་རིགས་པ་དག་གིས་ཡང་དག་པར་ཟིན་པའི་གཞན་གྱི་ཚིག་དེ་ལས་མི་གཡོ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཞེས་པ་ནི་གང་དུ་གཡོ་བའོ། །བཅོས་མ་ནི་མི་མཐུན་པར་སྣང་བ་ལ་དེའི་སྟེ། སྐྱེ་བའི་རྣམ་པར་བཤད་པ་དེ་གསུམ་གྱིས་དེ་སྟོན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལ་ཞེས་པ་ནི་དེ་ལྟར་གྱུར་པས་སོ།

以下是完整的中文直译：
远离无所有处想的执著，从彼复转，由先前已灭少许想，而于无想处细微想极为趣入，从彼无想，即非想非非想处等持，是为非想非非想处，各别领受有顶定。
支分建立者，除此等外无余支分建立，因为止中一味故，此为第一恭敬。
"住"等，以及"各各波罗蜜多，于此作何想"等，依次为小中、小大、中小、中中、中大恭敬。
"另外"等，此中自读及书写施予他人之殊胜行为，是为大小恭敬。
"另外"等，"当分别此义"等已如前说。
彼等波罗蜜多等，欲令不信广大体性者生起净信，此中三轮无所得等，是依胜义而宣说，即"通达义"等。
因为通达义已而读诵故。具文字者以彼等文字诠表其义即为诸字。开示者为以经决定其义故。遍明显者为以诸理，此称为殊胜行。
此中即住于第八，"尔时"为住于第七故。"此亦当开示耶"即从下问讯或询问。"不当开示"意为不明显故。
未证悟即愚痴心，由彼以教理善取他语而不动故。"彼"即所动。造作即不相顺现为彼，以彼三种生起分别而说故。"于彼"即如是故。


 །ཆུད་ཟོས་ན་མི་རུང་བ་ནི་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ལམ་ལ་ཉམས་པར་མ་གྱུར་པའོ། །དབང་པོ་གཟུགས་ཅན་ལྔ་ནི་ལུས་ཀྱིས་བསྡུས་པའི་ཕྱིར་རམ། རྡུལ་ཕྲ་རབ་བསགས་པའི་ཕྱིར་ལུས རྣམས་སོ།།དེ་མ་བསྒོམས་པའི་ནི་གོམས་པར་མ་བྱས་པས་བསྡུས་པའི་མི་གང་དག་དེ་རྣམས་སོ། །དབང་པོ་མ་བསྡམས་པའི་ཕྱིར་ནི་ཚུལ་ཁྲིམས་མ་བསྒོམས་པའོ། །དེ་ལ་སེམས་མ་བསྒོམས་པ་སྟེ། ཏིང་ངེ་འཛིན་གོམས་པར་མ་བྱས་པའོ། །དེ་ལས་ཤེས་རབ་མ་བསྒོམས་པ་སྟེ། མཉམ་ པར་གཞག་པའི་སེམས་ཀྱིས་ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་མ་ཤེས་པའོ།།དེ་ལ་ཤེས་རབ་འཆལ་བ་སྟེ་ལྟ་བ་ངན་པའོ། །དེས་ལུག་ལྟར་ལྐུགས་པ་དང་འདྲ་བ་སྟེ། གཞན་གྱིས་ལེགས་པར་བཤད་པ་རྣམས་ལ་མི་ཉན་པའི་ཕྱིར་དང་། རང་གིས་ལེགས་པར་གསུངས་པ་མི་སྨྲ་བའི་ཕྱིར་ རོ།།ཤེས་རབ་ཡོངས་སུ་ཉམས་པ་ནི་ཡང་དག་པའི་ལྟ་བ་ལས་ཉམས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཟུགས་མི་རྟག་ཅེས་པ་ནི་ཉེ་བར་མཚོན་པ་སྟེ། སྡུག་བསྔལ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ་ཡང་བལྟ་བར་བྱའོ། །ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ལ་རྟག་པ་མེད་ཅེས་པས་མི་རྟག་པ་ཉིད་དེ། འདི་ལ་གསུངས་པ་ནི་དོན་ཞེས་པ་ སྟེ།དོན་དམ་པ་ནི་ཕུང་པོ་ལྔ་པོ་རྣམས་སྟོང་པ་ཉིད་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་སོ། །གཞན་དུ་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་པ་རྣམ་པར་རིག་པར་སྨྲ་བ་རྣམས་ཀྱིས་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་ཚིག་ལ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ལ་གཞན་དུ་རྣམ་པར་བཤད་པའི་ཚུལ་ནི་གཡང་ས་བཞིན་དུ་ཡོངས་སུ་སྤང་བར་བྱའོ། །དེས་ནི་ ཡང་དག་པའི་གསུང་རབ་མ་རྟོགས་ནས་དེའི་སྒྲ་དོན་ལ་མངོན་པའི་ང་རྒྱལ་གྱིས་དངོས་པོའི་ངོ་བོར་ཉེ་བར་རྟོགས་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིན་ཅི་ལོག་གིས་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་སྟོན་པར་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལྟར་ཉེ་བར་སྟོན་པར་འགྱུར་རོ།།དེ་ལྟར་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་རྣམ་པར་བཤད་ཅེས་པས་རང་ཉིད་ ཆུད་གསན་ཞིང་གཞན་ཡང་འཇིག་པར་བྱེད་དོ།།ཆོས་ཐམས་ཅད་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པར་སྨྲ་བས་ནི་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཉེ་བར་སྟོན་པར་འགྱུར་ཞེས་པ་ནི་ཆེན་པོའི་འབྲིང་གི་བཀུར་བའོ། །གཞན་ཡང་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་ལྔ་དང་ཞོག་ཅེས་པ་དགུ་སྟེ། རྒྱུན་དུ་ཞུགས་པ་ ཉིད་ཀྱི་འབྲས་བུ་རབ་ཏུ་འབྱེད་ཅེས་པ་ནི་རྫོགས་པར་བྱེད་ཅེས་པ་སྟེ།ཆེན་པོའི་ཆེན་པོའི་བཀུར་བའོ། །གཞན་ཡང་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་ལྔ་དང་ཞོག་ཅེས་པ་ལྔ་ནི་ཆུང་ངུའི་ཆུང་ངུའི་བསྔགས་པའོ། །གཞན་ཡང་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་ལྔ་དང་ཞོག་ཅེས་པ་ལྔ་ནི་ཆུང་ངུའི་འབྲིང་ངོ་། །གཞན་ཡང་ ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་ལྔ་དང་ཞོག་ཅེས་པ་ལྔ་ནི་ཆུང་ངུའི་ཆེན་པོའོ།།གཞན་ཡང་ཞེས་པ་སྟེ་རང་མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་པས་སངས་རྒྱས་ལ། བདག་ཉིད་གཅིག་པུས་སོ་སོར་སངས་རྒྱས་པས་རང་སངས་རྒྱས་སོ་ཞེས་པ་ནི་འབྲིང་གི་ཆུང་ངུའོ།

以下是完整的中文直译：
若虚耗则不应理，即未退失圆满菩提道。五色根因为身所摄，或因积聚微尘故为诸身。未修习者即为未熟习所摄之诸人。因未调伏诸根即是未修持戒律。于彼未修心即未熟习等持。由彼未修慧即未以等持心如实了知。
于彼慧邪乱即恶见。由此如哑羊相似，因为不听他人善说，且自己不说善语故。慧遍损即退失正见故。
"色无常"为譬喻，于苦等亦当观察。大乘无常即无常性，此中所说为"义"，胜义即五蕴以空性无自性为相。
另外，大乘唯识论师等颠倒解释空性之语，如同险崖般当遍舍弃。彼未通达正教，以增上慢执著其声义，以颠倒执实有自性，如同般若波罗蜜多显示真实而开示。
如是世尊所说，自身虚耗且令他灭。说一切法无自性者，即开示无颠倒般若波罗蜜多，此为大中恭敬。
"另外"等五与"住"等九，即分别预流果，谓圆满，此为大大恭敬。"另外"等五与"住"等五为小小赞叹。"另外"等五与"住"等五为小中。"另外"等五与"住"等五为小大。
"另外"即自现等觉为佛，独一各别证悟为独觉，此为中小。


 །ཞོག་ཅེས་པ་ལ་སོགས་པ་ལྔས་ནི་འབྲིང་གི་འབྲིང་ལའོ། །གཞན་ཡང་ ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ།ཁ་ཅིག་ཉིད་ཅེས་པ་ནི་དང་པོའོ། །ནང་ཞེས་པ་ནི་གཉིས་པའོ། །གང་ཞིག་རིག་ཅེས་པ་ནི་གསུམ་པའོ། །འདི་དག་ཅེས་པ་ནི་འཕེལ་བ་ལ་སོགས་པ་གྱུར་པ་སྟེ། འཕེལ་བ་ནི་མཐོང་བའི་ལམ་ལའོ། །བརྟན་པ་ནི་བསྒོམ་པའི་ལམ་ལའོ། །ཡངས་པ་ནི་ ཁྱད་པར་གྱི་ལམ་ལའོ།།ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་འགྱུར་བ་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ས་ལའོ། །འདིར་ཞེས་པ་ནི་གསུམ་པའོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེས་པ་ནི་དང་པོ་ནས་དང་གསུམ་པ་ནས་ཞེས་པ་ནི་འབྲིང་གི་ཆེན་པོའོ། །ཞོག་ཅེས་པ་ལ་སོགས་པ་ལྔས་ནི་ཆེན་པོའི་ཆུང་ ངུའོ།།གཞན་ཡང་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། གྲངས་སྔ་མའི་བསོད་ནམས་ལས་ཕྱི་མའི་བསོད་ནམས་བརྒྱ་འགྱུར་སྟོང་འགྱུར་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་དང་བགྲང་བ་ནི་བཅུ་འགྱུར་བརྒྱ་འགྱུར་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པའོ། །དཔེ་ནི་གང་གཱའི་ཀླུང་གི་བྱེ་མ་སྙེད་འགྱུར་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། རྒྱུར་ནི་ བཅུར་འགྱུར་ཏེ་གང་གཱའི་ཀླུང་བརྒྱའི་བྱེ་མ་སྙེད་ཅེས་པ་ལ་སོགས་པའོ།།ཚད་ཤིན་ཏུ་ཡང་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར་ལ། དེའི་དོན་དུ་གང་ཞིག་དཔེའམ། རྒྱུ་དང་ཉེ་བ་ན་མི་འདུག་པས་དེ་ཡང་བྱེད་པར་སླ་བ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་པ་ནི་ཆེན་པོའི་འབྲིང་ངོ་། །ཞོག་ཅེས་པ་ལ་སོགས་པས་ནི་ཆེན་པོའི་ཆེན་ པོའི་བསྔགས་པའོ།།བསོད་ནམས་ཀྱི་རྣམ་གྲངས་ནི་ཐ་དད་པ་ལ་དེ་གསལ་བར་བྱེད་པ་ནི་དེའི་ལེའུ་ལྔ་པའོ།། །།ཆོས་ཀྱི་མཆོག་གི་ཆུང་ངུའི་རྣམ་པ་ནི་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་སྟེ། དེའི་དབང་དུ་བྱས་པ་ནི་བསྟན་བཅོས་ལས། ཡོངས་སུ་བསྔོ་བ་ཁྱད་པར་ཅན། །དེ་ ཡི་བྱེད་པ་མཆོག་ཡིན་ནོ།།དེ་ནི་དམིགས་མེད་རྣམ་པ་ཅན། །ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་མཚན་ཉིད་དོ། །དབེན་དང་སངས་རྒྱས་བསོད་ནམས་ཚོགས། །རང་བཞིན་དྲན་པའི་སྤྱོད་ཡུལ་ཅན། །ཐབས་མཁས་མཚན་མ་མེད་པ་དང་། །སངས་རྒྱས་རྗེས་སུ་ཡི་རང་དང་། །ཁམས་གསུམ་གཏོགས་པ་མ་ ཡིན་དང་།།ཆུང་དང་འབྲིང་དང་ཆེན་པོའོ། །དེ་བཞིན་གཞན་གྱི་བསྔོ་བ་སྟེ། །བསོད་ནམས་ཆེར་འབྱུང་བདག་ཉིད་དོ། །ཞེས་པ་སྟེ། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྦྱིན་པ་དང་། ཚུལ་ཁྲིམས་དང་། བསྒོམས་པ་ལས་བྱུང་བའི་བསོད་ནམས་པས་འདི་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པས་ན་ཁྱད་པར་ཅན་ཏེ། དེ་ཡང་འདིར་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་དང་ཐུན་མོང་དུ་བྱས་ནས་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་ཡོངས་སུ་སྔོ་བར་བྱེད་དེ། དེ་ཡང་མི་དམིགས་པའི་སྦྱོར་བའི་ས་ཞེས་པ་ཡུམ་ཆེན་མོ་ལས་བཤད་དེ། ཁྱད་པར་དེས་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བ་ནི་ཁྱད་པར་ཅན་གྱིས་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བའོ། །དེ གསུངས་པ་ནི་དེ་ནས་ཡང་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ།དཔའ་འམ་ཞེས་པ་ནི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་སེམས་བསྐྱེད་པའིའོ།

以下是完整的中文直译：
"住"等五者为中中。"另外"等，某些即是第一。"内"即是第二。"何所知"即是第三。"此等"即是增长等所成，增长是见道。坚固是修道。广大是殊胜道。圆满成就是如来地。"此中"即是第三。"何以故"即是从初与从第三即是中大。"住"等五者是大小。
"另外"等，即前数之福德较后数之福德百倍千倍等，计数即十倍百倍等。譬如恒河沙数倍等，因即成十，如恒河百条之沙数等。
因为量极不可得故，为此若无譬喻或因缘相近，则彼亦非易作，此为大中。"住"等即是大大赞叹。
福德之差别即差异，彼明显即是其第五品。
法胜小分即回向作意，依彼所说论中：殊胜回向，彼之作为最胜。彼为无缘行相，无颠倒相。远离与佛福德资粮，自性忆念境界。方便无相与，随喜诸佛与，不属三界与，小中大。如是他之回向，福德广生自性。
即一切有情之布施、持戒、修习所生福德，此殊胜故为殊胜，彼亦此中与一切有情共同，回向无上正等正觉，彼亦如《大般若经》所说无缘加行地，以彼殊胜回向即殊胜回向。彼所说即"复次"等，勇即发菩提心者。


 །ཇི་སྐད་དུ་བཤད་པས་ཁྱད་པར་དུ་གྱུར་པའི་ཕྱིར་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་སྟེ། འདིར་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བ་ལ་དམིགས་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་པས་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོའི་རྗེས་སུ་ཡི་རང་བ་ལས་བྱུང་ བ་ནི་དགེ་བ་ལ་རྗེས་སུ་ཡི་རང་བ་སྟེ།དེ་ཡང་འདིར་ཐོག་མར་མི་དམིགས་པས་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བ་རྒྱ་ཆེར་བཤད་དེ། དེའི་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བ་དེ་དང་ལྷན་ཅིག་པར་གྱུར་པ་ནི་མཆོག་སྟེ། མཆོག་ལ་སོགས་པའི་འབྲས་བུའི་རྒྱུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། དེ་ཡང་གང་དུ་གོ་རིམས་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་རབ་ཏུ་ དགའ་བ་ལ་སོགས་པ་ནས་ས་བཅུ་གཅིག་གིས་བསྡུས་པ་སྟེ།རང་གཞན་གྱི་དོན་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པའི་རྒྱུའི་ཕྱིར་རོ། །མི་མཉམ་པ་ནི་སངས་རྒྱས་རྣམས་དང་སྟེ། དེ་རྣམས་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་ཞིང་ཁྱད་པར་ཅན་ནོ། །ཕྱིས་མཉམ་པ་དང་མི་མཉམ་པ་ནི་ཀུན་ཏུ་འོད་ཀྱི་དང་། ཆོས་ཀྱི་སྤྲིན་དག་ཇི་ ལྟར་མཉམ་སྟེ།མི་མཉམ་པར་ཆོས་མཐུན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ས་བཅུའི་དབང་ཕྱུག་གི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ནི་སངས་རྒྱས་ཉིད་དུ་བལྟ་བར་བྱའོ། །ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་རབ་ཏུ་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་ན་མཆོག་ལ་སོགས་པའི་ཚིག་རྣམས་ཀྱིས་ནི་ ཁྱད་པར་དུ་བསྔོ་བའི་བྱེད་པ་གསུངས་སོ།།དེ་སྐད་ཅེས་སྨྲས་པ་དང་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། འདིར་ཕྱོགས་བཅུ་ཞེས་པ་ནི་ཕྱོགས་བཅུའོ། །ནམ་མཁའི་ཁམས་ཀྱི་མཆོག་ནི་སྣོད་ཀྱི་འཇིག་རྟེན་ཏེ། ཐམས་ཅད་ནི་ཕྱོགས་དེ་རྣམས་ཐམས་ཅད་ལ་ཐམས་ཅད་དུ་སོང་བ་ནི་དེས་ཁྱབ་པ་སྟེ་ ལྷུག་པས་ཞེས་པའི་དོན་ཏོ།།གཞལ་དུ་མེད་པ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ནི་ཁྱབ་པའི་ཕྱོགས་རྣམས་རེ་རེ་ཞིང་མངོན་པར་འབྲེལ་པའི་དོན་ལའོ། །མཐའ་ཡས་མུ་མེད་པ་ནི་མཐའ་ཡས་པའི་ཡང་མཐའ་ཡས་པ་རྣམས་ལའོ། །དེ་ལ་ཕྱོགས་ཤིན་ཏུ་རིང་ཞིང་རྒྱུན་མི་འཆད་པས་གཞལ་དུ་མེད་ པ་རྣམས་སོ།།གྲངས་ཀྱིས་ཡོངས་སུ་ཆད་པ་མེད་པས་གྲངས་མེད་པའོ། །ཕྱོགས་སུ་རྒྱ་དང་དཔངས་ལ་ཚད་མེད་པས་ཚད་མེད་པ་རྣམས་སོ། །རེ་རེ་ཞིང་བསམ་པར་མི་ནུས་པའི་ཕྱིར་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པ་རྣམས་སོ། །དེ་རྣམས་རང་ཉིད་ཀྱིས་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་ཅིང་རང་ཉིད་ཀྱིས་མཐར་ སོན་པ་མེད་པས་མཐའ་ཡས་པ་སྟེ།དེ་བཞིན་དུ་ཕྱོགས་རེ་རེ་ཞིང་མཐའ་ཡས་པའི་སྟོང་གསུམ་གྱི་སྟོང་ཆེན་པོ་སྟེ། འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་རྣམས་ཀྱི་ཕྱོགས་རེ་རེ་ཞིང་སྟོང་གསུམ་གྱི་དེའི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་ཞེས་པར་འབྲེལ་ཏོ། །འདི་ཡང་རེ་རེ་བཞིན་དུ་ སྟོང་གསུམ་དང་འབྲེལ་བའི་དོན་གྱིས་ན་ཁྱབ་པའོ།།འོ་ན་སྟོང་གསུམ་པོ་གཅིག་ལ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་གཅིག་ཉིད་དམ་ཞེ་ན། གསུངས་པ་ནི་འདས་པའི་དུས་ཞེས་པ་སྟེ། དེ་ལ་དུས་གཅིག་ཏུ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་གཅིག་སྟེ། ཐམས་ཅད་དུ་ནི་མ་ཡིན་ནོ།

以下是完整的中文直译：
如所说成为殊胜故为大菩萨，此中缘于回向故，由此大菩萨随喜所生即是对善随喜。彼亦此中首先以无缘广说回向，其回向与彼同时即为最胜，因为是最胜等果之因故。彼亦如其次第从极喜等至第十一地所摄，因为是自他利圆满之因故。
不等即与诸佛，彼等不共且殊胜。后等与不等即普光地与法云地如何相等，因为不等法相顺故。十地自在菩萨应视为佛性，非是正等正觉佛，因为如是宣说故。如是则以最胜等词说明殊胜回向之作用。
如是所说等，此中十方即十方。虚空界最胜即器世间，一切即遍及彼等一切方位，即是遍满，即"广大"之义。不可量等即遍满方位一一明显相连之义。无边无际即无边之又无边等。其中极远且相续不断故为不可量。数量无有穷尽故为无数。方位广度高度无量故为无量。一一不能思议故为不可思议。彼等自身不可思议且自身无有究竟故为无边。
如是一一方位无边三千大千，即世界一一方位三千之如来等相连。此亦一一与三千相连之义故为遍满。若问三千中唯一如来耶？说道"过去时"等，其中一时一如来，非一切时。


 །འདས་པའི་ ཡང་དུས་མེད་དེ།ཐོག་མ་མེད་པའི་ཕྱིར་གཞལ་དུ་མེད་པའོ། །དེའི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་གཅིག་གི་ཡང་འདས་པའི་དུས་ཀྱི་གཞལ་དུ་མེད་པའི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་ཏེ། དུས་ཡུན་རིང་པོར་རྒྱུན་མ་ཆད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་སྲིད་དུ་དེ་རྣམ་གྲངས་ཀྱིས་ཡོངས་སུ་མཆོད་པའི་གྲངས་མེད་ པའོ།།ཡིད་ཀྱིས་ཆུ་དང་རྒྱར་ཡངས་པས་ཡོངས་སུ་ཆོད་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་གཞལ་དུ་མེད་པའོ། །གཅིག་ཅིག་བསམས་པས་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པ་རྣམས་སོ། །གཅིག་ཅིག་སེམས་པ་ལ་མཐའ་ཡས་པར་འགྱུར་བས་མཐའ་ཡས་པ་རྣམས་སོ། །ཉོན་མོངས་པའི་དགྲ་བཅོམ་པས་ དགྲ་བཅོམ་པ་རྣམས་སོ།།ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པར་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཤེས་པས་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་རྣམས་སོ། །སྲིད་པའི་ལམ་གྱི་ཕྱིར་ལམ་སྟེ་ངར་འཛིན་པའོ། །འཇུག་པ་ནི་སྲིད་པ་དང་སྲིད་པའི་གནས་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །སྤྲོས་པ་ནི་དངོས་པོ་དང་དངོས་པོ་མེད་པ་ལ་སོགས་པའི་བརྟགས་ པ་ལ་སྲིད་པ་ནི་འཁོར་བའོ།།དེ་དག་ཏུ་འདྲེན་པ་ནི་འདྲེན་པ་སྟེ། གོ་རིམས་བཞིན་དུ་ཆོས་སུ་ལྟ་བ་དང་། གང་ཟག་ཏུ་ལྟ་བ་སྟེ་དེ་དག་ཟད་པས་ནི་ཆད་པའོ། །འཆིང་ཞེས་པ་ནི་ཡང་སྲིད་པ་མེད་པ་སྟེ། ཡང་འཆིང་བའི་མྱ་ངན་མེད་པས་འཆིང་བ་མེད་པ་སྟེ། དེས་འཆིང་བ་ཡོངས་སུ་ཟད་ པའོ།།ཚེར་མ་དང་འདྲ་བས་ཚེར་མ་སྟེ། ལྟ་བ་ངན་པ་ལ་དེ་རྣམས་དཀྲུགས་པས་ན་ཚེར་མ་བཅོམ་པའོ། །ལྷག་མ་ནི་གླེང་གཞིའི་ནང་དུ་བཤད་ཟིན་ཏོ། །སེམས་དང་པོ་བསྐྱེད་པ་ནི་ས་ལྟ་བུ་སྟེ། དེ་ནས་བརྩམས་ནས་ཟག་པ་མེད་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་དང་། ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་ཤེས་རབ་རྣམས་གོ་ རིམས་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་ཕུང་པོ་དང་།ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་ཕུང་པོ་དང་། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕུང་པོ་དང་། སྒྲིབ་པ་ཐམས་ཅད་སྤངས་པའི་རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་ཕུང་པོ་དང་རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་ཡེ་ཤེས་མངོན་སུམ་དུ་བྱེད་པའི་རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་ཡེ་ཤེས་མཐོང་བའི་ཕུང་པོའོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་ དཔའ་རྣམས་ལ་ནི་སྟོབས་ལ་སོགས་པ་ཡོད་ཀྱང་དེ་ཕ་རོལ་ཏུ་སོན་པ་མ་ཡིན་པས་དེ་རྣམ་པར་གཅད་པའི་ཕྱིར་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཞེས་གཟུང་ངོ་།།ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་ནི་ཟག་པ་མེད་པའི་ལམ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཉིད་ནི་བདེ་བ་སྟེ། ཉེ་བར་ཞི་བའི་བདེ་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ དབང་ཕྱུག་ལ་དབང་བྱེད་པ་ནི་རྫུ་འཕྲུལ་མངོན་པར་འདུ་བྱེད་པའི་བྱ་བ་ལ།སྒྲིབ་པ་མེད་པ་ནི་དག་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཆགས་པ་མེད་པ་ནི་ལྟོས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཐོགས་པ་མེད་པ་ནི་ཐམས་ཅད་དུ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཤེས་བྱ་ལ་རབ་ཏུ་འཇུག་པའོ། །དཔེ་མེད་པ་ནི་དེས་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ལ་ ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་དཔེ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ།།ཡོངས་སུ་མ་བཅད་པས་ན་དཔག་ཏུ་མེད་པའོ།

以下是完整的中文直译：
过去亦无时，因为无始故不可量。其一世界中过去时不可量如来等，因为长时相续不断故。彼等以种种圆满供养故无数。意之广度深度广大无有边际故不可量。思维一者即不可思议等。思维一者成无边故为无边等。
因断烦恼怨敌故为阿罗汉等。无颠倒知一切法故为正等正觉佛等。轮回道故为道即我执。趣入即为有与有处故。戏论即于有无等分别中有即轮回。于彼等引导即为导师，依次为法见与补特伽罗见，彼等尽故为断。
系缚即无后有，又无系缚忧故无系缚，由此系缚尽。如刺故为刺，因搅动彼等邪见故为破刺。余者已于缘起中说讫。初发心如地，从此开始无漏戒、定、慧，如其次第为戒蕴、定蕴、慧蕴、断一切障解脱蕴与现证解脱智见解脱智见蕴。
菩萨虽有力等，非到彼岸故，为遮遣彼故称波罗蜜多。遍知即无漏道，正等正觉即为乐，因为寂灭乐故。于一切法自在作主即神通所作无碍，因清净故。无著即无所待故。无碍即于一切种所知悉能趣入。无喻即彼比喻中无殊胜喻故。因无遍计故不可量。


 །ཁྱད་པར་མ་ལུས་པ་གཞན་དང་བྲལ་བའི་ངོ་བོ་འཛིན་པ་ནི་མངོན་སུམ་ལ། དེས་དེ་ལ་ཡོངས་སུ་གཞལ་དུ་མེད་པའོ། །ཡང་དག་པའི་ཤེས་པ་ཁོ་ན་སྟོབས་ཏེ། ཐམས་ཅད་ཟིལ་གྱིས་མནན་པའི་ཕྱིར་རོ། ། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྟོབས་ནི་ནུས་པ་ཚད་མེད་པས་རྒྱུན་མ་ཆད་པ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་འགྲོ་བའི་དོན་གྱི་བྱ་བ་ལའོ། །སྟོབས་རྣམས་ཀྱི་ནང་ན་གང་ཞིག་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་དང་གཟིགས་པ་སྟེ། ཐོས་པ་མངོན་སུམ་དུ་བྱས་པས་སོ། །མི་འཇིགས་པ་བཞིས་ལེགས་པར་གང་བ་ནི་རྟོགས པའི་ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་སོ།།དོན་དམ་པར་ནི་ཡང་དག་པའི་ཡེ་ཤེས་རྫོགས་པར་བྱེད་པས་སོ། །ལན་གསུམ་དུ་བཟླས་ཤིང་རྣམ་པ་བཅུ་གཉིས་དང་ལྡན་པ་ནི་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཆོས་ཏེ། དེ་ཉིད་འཁོར་ལོ་སྟེ། ལྷ་དང་མི་རྣམས་ལ་འཁོར་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ བསྐོར་བ་ནི་ཕྱོགས་བཅུར་རོ།།འདིའི་རྒྱས་པར་བཤད་པ་ནི་ཡན་ལག་དགུ་རྣམས་ཀྱིས་ཏེ། དེའི་ཆོས་ཀྱི་གསལ་བྱེད་ཀྱི་ངག་ནི་ཆོས་ཀྱི་སྒྲོན་མའོ། །དེ་རྣམས་འཛིན་པ་ནི་ཡིད་ལ་རྣམ་པར་གཞག་པ་ལ་དེ་གཉིས་ཀྱི་ངག་ནི་ཆོས་ཀྱི་རྔའོ། །དེ་རྣམས་ཡང་དག་པར་བརྡུང་བ་ནི་གདུལ་བྱའི་སྐྱེ་བོས་ ཐོས་པར་བྱེད་པའོ།།དེ་ཉིད་ཀྱི་ངག་ནི་ཆོས་ཀྱི་དུང་ལ་དེ་གདུལ་བྱ་རྣམས་ཀྱིས་ཞེས་པ་ནི་རབ་ཏུ་འབུད་པའོ། །ཆོས་ཀྱི་དུང་དེའི་རབ་ཏུ་བརྗོད་པ་དེ་ཉིད་ལ་དམིགས་ནས། དེ་དོན་དུ་གཉེར་བའི་རྣམ་པ་ཡིད་ལ་བྱེད་པའི་སེམས་པ་དང་བསྒོམ་པ་དག་གིས་ཡོངས་སུ་ རྫོགས་པའོ།།བསྒོམས་པའི་སྟོབས་ལས་སྐྱེས་པ་དེ་ཉིད་ཀྱིས་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཆོས་ཀྱི་རལ་གྲིས་འདེབས་པ་སྟེ། ཉོན་མོངས་པ་རྣམས་རྣམ་པར་འཇོམས་པའོ། །དེ་ཉིད་ཀྱིས་ཡང་སྐྱེ་བོ་མང་པོ་ལ་རབ་ཏུ་འཇུག་པའི་ཆོས་ཀྱི་ཆར་དེས་རབ་ཏུ་འབེབས་པའོ། །དེ་ཉིད་སྒོ་ གླེགས་མེད་པའི་མཆོད་སྦྱིན་གྱི་ཕྱིར་མཆོད་སྦྱིན་ནོ།།ཆོས་དེའི་སྦྱིན་པས་སེམས་ཅན་རྣམས་ཐམས་ཅད་ཚིམ་པར་བྱེད་པ་ནི་ཡང་དག་པར་འཛུད་ཅིང་ཡོངས་སུ་སྟོབས་པའོ། །བཏུལ་བ་ནི་དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པ་རྣམས་དང་དབེན་པ་རྣམས་ལ་རབ་ཏུ་གཞུག་པའི་ཕྱིར་རོ། །བསླབས་པ་ནི། ཡང་དག་པར་སྤོང་བ་རྣམས་དང་རྫུ་འཕྲུལ་གྱི་རྐང་པ་རྣམས་ཀྱི་ས་ལ། མོས་པ་ནི་དབང་པོ་དང་སྟོབས་རྣམས་ཀྱི་མཐའ་གཅིག་ཏུ་ངེས་པའོ། །ངེས་པ་ནི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པར་རོ། །ཡིད་ཀྱིས་བསྒོམ་པ་ནི་ངེས་པར་བྱེད་པ་ལ། དེས་ནི་ཕན་པ་སྟེ་དང་བར་བྱ་ཞེས་པའི་དོན་ཏོ། །མ་ལུས་པར གཅིག་ཏུ་བསྡུས་པ་ནི་རྗེས་སུ་ཡི་རང་བ་མ་ལུས་པ་ཞེས་པ་དང་འབྲེལ་ཏོ།།གཅིག་ཏུ་ནི་ཕུང་པོ་གཅིག་ཏུའོ། །གཅིག་ཏུ་མངོན་པར་བསྡུས་པ་ཞེས་པའི་རྣམ་པར་འགྲེལ་པ་ནི་སྡོམ་ཞེས་པའོ། །གཞལ་བ་ནི་མཉམ་པར་གཞག་པའི་ཡིད་ཀྱིས་རྟོགས་པའོ།

以下是完整的中文直译：
执持离一切差别他性之体性即为现量，彼于此不可量度。唯正确智慧即为力，因为胜伏一切故。佛智力即无量能力相续不断于一切种利生事业。诸力中即是诸佛智慧与见，因为现证所闻故。
以四无畏善满即一切所证诸法。胜义即圆满正智。三转十二相即出世间智慧法，此即法轮，因为转于天人故。其转即于十方。此广说即以九分，其法显明语即法灯。彼等执持即安置意中，彼二语即法鼓。彼等正击即令所化众生得闻。
彼语即法螺，彼由所化等即吹奏。缘于彼法螺宣说，以希求彼义相作意思维与修习圆满。由修力所生彼即以出世间智慧法剑击破，即摧毁诸烦恼。以彼于众多众生趣入之法雨而降下。彼即无门闩供施故为供施。
以彼法施令一切众生满足即正引导并遍施。调伏即为令入诸念住与远离故。学习即于正断与神足地。胜解即根力一向决定。决定即于涅槃。意修即于决定，彼即利益即令生信之义。无余摄一即与随喜无余相连。一即蕴一。一向摄即总集之解释为总摄。度量即等持心所证。


 །མཆོག་ནི་རབ་ཏུ་ འཕགས་པའོ།།ཇི་ལྟར་ན་ཚིག་བཅུ་གཅིག་ཅེ་ན། དམིགས་པ་བཅུ་གཅིག་ལ། དེ་རྣམས་ནི་རབ་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །དེ་གང་དུ་ན་དབུས་དང་ཕྱོགས་བཅུ་ལ་ཡང་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དེ་རྣམས་འཁོར་དང་བཅས་པ་རྣམས་ལ་ཕུལ་བའི་དགེ་བའི་རྩ་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་ལ་དམིགས་པའི་ཕྱིར་དེ་རྣམས་ ལའོ།།དེ་ལ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པས་རབ་འབྱོར་གྱིས་འདྲི་བ་སྟེ། དངོས་པོ་གང་དག་ནི་ཕྱོགས་བཅུའི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ལ། དམིགས་པ་གང་དག་ནི་དེ་ཉིད་ཀྱི་དགེ་བའི་རྩ་བ་གང་དག་གོ། །རྣམ་པ་གང་དག་ནི་ཚུལ་ཁྲིམས་དང་། ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་ཕུང་པོ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ ཀྱི་དེའི་སེམས་རྗེས་སུ་ཡི་རང་བའི་སེམས་ཀྱི་ཉེ་བར་དམིགས་པར་བྱེད་པ་དེ་དམིགས་པར་འགྱུར་རམ་མོ།།མཚན་མར་བྱེད་པ་ནི་རྣམ་པར་རྟོག་པར་བྱེད་པ་སྟེ། གཞན་དུ་ན་ནི་རྗེས་སུ་ཡི་རང་བ་དང་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བར་མི་སྦྱོར་བའི་ཕྱིར་རོ། །འདུ་ཤེས་ཕྱིན་ཅི་ལོག་པ་ནི་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པ་ལ་མཚན་ མར་ཡོད་པ་ཉིད་དུ་གཟུང་བའི་ཕྱིར་རོ།།སེམས་ཕྱིན་ཅི་ལོག་པ་ནི་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པ་ལ་དམིགས་པས་གཟུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །ལྟ་བ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་པ་ནི་ཡོད་པ་དང་བདག་ཏུ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་པའི་ཡང་དག་པ་མ་ཡིན་པའི་ཡུལ་ལ་ཀུན་ཏུ་འཇུག་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་རྣམས་བསྒྲུབ་པའི་ཕྱིར་འདོད་ ཆགས་ཀྱི་དཔེ་སྟེ།རྣམ་པར་བརྟགས་པ་ནི་སྒོ་བཏགས་པའོ། །ཀུན་ཏུ་བརྟགས་པ་ནི་རྒྱུད་ལ་ཡང་ནས་ཡང་དུ་དམིགས་པའོ། །དེ་ལྟར་སེམས་པ་ནི་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བའི་སེམས་ལ། ཆོས་ཐམས་ཅད་ཅེས་པ་ནི་འདིའི་རྒྱས་པར་བཤད་པའོ། །ཁམས་ཐམས་ཅད་ཅེས་པ་ནི་དངོས་པོ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱི་ རྗེས་སུ་ཡི་རང་བའི་སེམས་དང་འབྲེལ་པ་རྣམས་ཀྱིས་སོ།།སེམས་ནི་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བའི་སེམས་ལ་དེ་ཡང་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གང་དུ་ཞེས་པ་ནི་གང་དུ་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བ་ཉིད་དུ་མི་འགྱུར་ཞེས་པར་དགོངས་པའོ། །འགྱུར་ཞེས་པ་ནི་རྗེས་སུ་ཡི་རང་བ་དང་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བས་སོགས་པར་འགྱུར་བ་དག་གི་ཙམ་གཟུང་བས་ ནི་རྗེས་སུ་གནས་པ་རྣམ་པར་གཅོད་པའི་ཕྱིར་རོ།།དད་པ་ནི་ཡིད་ཆེས་པའོ། །དགའ་བ་ནི་མོས་པའོ། །དང་བ་ནི་ཡིད་རྙོག་པ་དང་བྲལ་བའོ། །གུས་པ་ནི་འདུད་པའོ། །ཉེ་བར་བརྟན་པ་ནི་བརྟན་པར་བྱས་པའོ། །འགོང་བ་ནི་ཞུམ་པའོ། །ཀུན་ཏུ་ཞུམ་པ་ནི་ཐེ་ཚོམ་གྱིས་སོ། །བག་ཚ་བ་ནི་ དུབ་པའོ།།འཁུམས་པར་གྱུར་པ་ནི་དུབ་པར་གྱུར་པས་སོ། །སྐྲག་པར་རྩོམ་པ་ནི་སྐྲག་པའོ། །ཚོགས་པའི་སྐྲག་པ་ནི་ཀུན་ཏུ་སྐྲག་པའོ། །དེའི་རྒྱུན་ནི་ཀུན་ཏུ་སྐྲག་པ་དང་ལྡན་པའོ། །དེ་ལྟར་ཞེས་པ་ནི་འགོང་བ་ལ་སོགས་པ་མེད་པའོ། །གལ་ཏེ་ཞེས་པ་ནི་རྗེས་སུ་ཡི་རང་བ་པོའི་སེམས་ལ་ཟད་ ཅེས་པ་ནི་བསྟན་པའོ།

以下是完整的中文直译：
殊胜即最为超胜。若问如何为十一句？即于十一所缘，彼等即为最胜故。彼于何处即于中央与十方如来及眷属处所供养之善根，缘于彼故即于彼等。
"于彼"等即须菩提之问，何等事即十方如来等，何等所缘即彼善根。何等行相即戒定蕴等之随喜心所缘，彼成为所缘耶。
作为相即分别，否则不修随喜回向故。颠倒想即于无所有中执为有相故。心颠倒即于无所有中执为所缘故。见颠倒即于有我颠倒非真实境趣入故。为成就此等以贪欲为喻。
遍计即增益。周遍计即相续中反复缘取。如是思维即回向心。一切法即此广说。一切界即与事等随喜心相连者。心即回向心，彼亦无自性故。"于何"即意为于何处不成回向。"成"即以随喜回向等而成，仅取即为遮余住故。
信即确信。喜即胜解。净即离心浊。恭敬即礼敬。近坚即已坚固。怯即退缩。周遍退缩即以疑惑。畏惧即疲惫。萎缩即以疲惫故。开始恐惧即惊恐。众恐惧即普遍恐惧。彼相续即具普遍恐惧。如是即无怯等。若即示于随喜者心尽。


།ལྷག་མ་ནི་བཤད་པ་སྟེ། འགགས་པ་ནི་རྣམ་པར་ཞིག་པའི་ཕྱིར་རོ། །བྲལ་བ་ནི་མི་གནས་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྣམ་པར་གྱུར་པ་ནི་ཡང་མི་སྐྱེ་བའོ། །གང་ཞེས་པ་ནི་དེ་ནི་ཅི་ཡང་མིན་ཏེ། ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཕྲད་པ་མེད་པ་ནི་དུས་མཉམ་དུའོ། །སེམས་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་ རྟག་པ་མ་ཡིན་ཞེ་ན།གསུངས་པ། མི་ནུས་ཞེས་ཏེ། དེ་རྣམས་དོན་དམ་པར་ནི་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་འདུས་མ་བྱས་པ་ཉིད་པས་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བ་ལ་སྦྱོར་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ལེགས་པར་ཡོངས་སུ་གཟུང་བ་ནི་ཚིག་མ་ལེགས་པ་མ་ཡིན་པར་གཟུང་བ་ལ་ནི་ ལེགས་པར་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བ་ཉིད་ལ་སྦྱོར་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ།།བརྩམས་པ་ནི་དབང་དུ་བྱས་པའོ། །གཞིར་བྱས་པ་ནི་འདྲི་བའི་གནས་སྐབས་སུའོ། །འཕགས་པ་བྱམས་པས་ལན་གསུངས་པ་ནི། གལ་ཏེ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། འདི་ནི་གཉི་ག་འདིའོ། །དེ་ལྟར་ཞེས་པ་ལ་ནི་ལེགས་ པར་གཟུང་བའི་ཕྱིར་ལ།ཡོངས་སུ་བསྔོ་བ་ནི་ལེགས་སུ་བསྔོ་བའོ། །འདི་ལྟར་ཡང་དག་པར་ཤེས་ཞེས་པ་ནི་བསྟན་པ་ལ། འདི་ལྟར་སེམས་ཞེས་པ་བཤད་པ་སྟེ། ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པས་ཡིད་ལ་བྱ་ཞེས་པའི་དོན་ཏོ། །ཟད་པ་ནི་འདས་པའི་ཕྱིར་ལ། ཟད་པ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་ ནི་རྣམ་གྲངས་ཀྱིས་ཡིད་ལ་བྱེད་པའོ།།མི་ནུས་པ་ནི་མེད་པའི་ཕྱིར་རི་བོང་གི་རྭ་བཞིན་ནོ། །དེའི་ཆོས་ཉིད་ཅེས་པ་ནི་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་ཉིད་ལ། ཆོས་ཞེས་པ་ནི་སེམས་ལས་བྱུང་བ་རྣམས་ཀྱིས་སོ། །དད་པ་ནི་སེམས་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་སོ། །ཆོས་རྣམས་ལ་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་རྣམས་ ལའོ།།གལ་ཏེ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་ནི་ཉེ་བར་བསྡུ་བའོ། །འདི་ལྟར་ཞེས་པ་ནི་དམིགས་པ་མེད་པ་སྟེ། ཐམས་ཅད་དུ་སྟོང་པ་ཉིད་དང་རོ་གཅིག་པར་ཡིད་ལ་བྱེད་པས་ཞེས་པའི་དོན་ཏོ། །འདིར་འདི་ནི་འཕགས་པ་བྱམས་པས་འདས་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས་ནས་གསུངས་ལ། མ་འོངས་ པའི་དབང་དུ་བྱས་ནས་གསུངས་པ་ནི།གཞན་ཡང་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པའོ། །ད་ལྟར་བྱུང་བའི་དབང་དུ་བྱས་ནས་གསུངས་པ་ནི། གཞན་ཡང་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། གང་ཕྱོགས་བཅུའི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་རྣམས་ནས་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་གདུལ་བྱ་མེད་པས་མྱ་ངན་ ལས་འདས་པ་བསྟན་པས།དེ་དག་གཞན་གྱིས་མི་མཐོང་བ་ནི་འདས་པའི་ཞེས་བྱ་ལ། གང་མངོན་པར་རྫོགས་པར་སངས་རྒྱས་པའི་དོན་བསྒྲུབས་པ་རྣམས་མྱུར་དུ་མངོན་པར་རྫོགས་པར་སངས་རྒྱས་པར་འགྱུར་བ་ནི་མ་འོངས་པ་ཞེས་བྱའོ། །གང་ཡང་གདུལ་བར་བྱ་བ་ཡོད་པ་རྣམས་ཀྱིས་མཐོང་ བར་བྱེད་པས་བཞུགས་པ་ནི་ད་ལྟར་བྱུང་བའོ་ཞེས་པ་ནི་མི་དམིགས་པའི་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བ་གཉིས་པའོ།

以下是完整的中文直译：
余者即解说，灭即因毁坏故。离即因不住故。变异即不再生。"何"即彼非任何，因无自性故。无相遇即同时。
若问心之法性非常？答曰：不能，彼等胜义中无自性相之无为故，于回向无所修故。善摄持即非不善语之摄持，于善回向无所修故。
所作即所依。所依即问答时分。圣弥勒答曰："若"等，此即二者。"如是"即为善摄故。回向即善回向。"如是正知"即教示，"如是心"即解说，以无颠倒作意之义。尽即因已过，"尽"等即以异门作意。
不能即因无故如兔角。"彼法性"即于无自性，"法"即以心所。信即以心等。于诸法即于佛法。"若"等即摄义。"如是"即无所缘，谓于一切空性一味作意之义。
此中圣弥勒依过去佛说，依未来说即"复次"等。依现在说即"复次"等，谓于十方世界中，佛世尊无所化故示现涅槃，彼等他不见即名"过去"。已成正等觉义成就者速当成正等觉即名"未来"。有所化者见住即"现在"，此即第二无所缘回向。


།གཞན་ཡང་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། འདིར་མདོར་བསྡུ་ན་དུས་གསུམ་གྱི་སངས་རྒྱས་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱི་བསོད་ནམས་ལ་རྗེས་སུ་ཡི་རང་བ་རྣམས་ཀྱིས་སོ། །དགོངས་ཞེས་པ་ནི་ ཡང་དག་པར་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ལ།ཆོས་དེའི་ཞེས་པ་ནི་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བར་བྱ་བའོ། །ཆོས་ནི་ཟད་པ་མེད་པའི་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཤིན་ཏུ་རྣམ་པར་དག་པའི་ཆོས་ཉིད་རྟོགས་པའི་མཚན་ཉིད་ནི་ཡོངས་སུ་བསྔོས་པ་མ་ཡིན་ཏེ་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པས་སོ་ཞེས་པ་ལ་དགོངས་ པའོ།།ཆོས་ཀྱིས་ཆོས་ལ་ཡོངས་སུ་མི་བསྔོ་ཞེས་པ་ནི་ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་ན་ཡང་ཞེས་པ་དང་། དེ་བཞིན་དུ་ཡང་ཞེས་པས་རྣམ་པ་གཞན་གསུངས་པ་ནི། གལ་ཏེ་ཡང་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་དང་། འདི་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པས་ནི་ཉེ་བར་བསྡུ་བའོ་ ཞེས་པ་ནི་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པའི་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བ་སྟེ་གསུམ་པའོ།།གལ་ཏེ་ཡང་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། བསོད་ནམས་མངོན་པར་འདུ་བྱེད་པ་ནི་བསོད་ནམས་ཀྱི་ལས་ལ། འདུ་ཤེས་ནི་མངོན་པར་ཞེན་པ་མེད་པའོ། །དབེན་པ་དང་ཞི་བ་ནི་གོ་རིམས་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་རང་དང་སྤྱིའི་མཚན་ ཉིད་དག་གིས་སྟོང་པའི་ཕྱིར་རོ།།ཡང་གལ་ཏེ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པས་དེ་གསུངས་པ་ནི། ཤེས་པ་དབེན་ཞིང་ཞི་བ་ཉིད་ཡིན་པས་གལ་ཏེ་དེས་དངོས་པོ་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པར་གྱུར་ན་དེའི་ཡང་དག་པར་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བར་མི་འགྱུར་རོ། །དེ་ལྟར་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་ནི་ཉེ་བར་བསྡུ་བའོ་ཞེས་པ་ནི་ དབེན་པའི་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བ་གང་ཁོ་ན་ཡང་དག་པའི་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བ་སྟེ་བཞི་པའོ།།གང་ཡང་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པས་ནི་རང་བཞིན་དྲན་པའི་སྤྱོད་ཡུལ་གྱིས་དྲན་པ་སྟེ། ཅི་འདྲ་བ་ཉིད་ཅེས་པ་ལ་སོགས་པས་ནི་བརྟག་པ་སྟེ། ཅི་འདྲ་བ་ནི་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་རང་བཞིན་ལ། དགེ་བའི་རྩ་བ་ནི་རྗེས་སུ་ཡི་རང་བ་ལས་བྱུང་ བའིའོ།།གང་གིས་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བ་ནི་སེམས་ཀྱིས་སོ། །དེ་ཡང་ནི་དེ་གཉི་གའོ། །དེའི་རིགས་ཅན་ནི་དེ་ཉིད་ཀྱི་རིགས་ཏེ། གང་ཞིག་གི་སྤྱིའོ། །དེའི་མཚན་ཉིད་ནི་གང་དེ་ཉིད་ཀྱི་སྤྱིའི་མཚན་ཉིད་དོ། །དེའི་རིགས་སུ་གཏོགས་པ་ནི་དེའི་ཚོགས་ཅན་ནོ། །དེའི་རང་བཞིན་ཅན་ནི་དེའི་ངོ་བོ་ཉིད་ དོ།།གལ་ཏེ་གང་འདིས་ཀྱང་ངོ་། །དེ་འདྲ་བ་ཉིད་ལ་སོགས་པའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་མ་ཡིན་པ་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པ་ན་དེ་ལྟར་ན་ཡང་དག་པར་ཡོངས་སུ་བསྔོས་པ་མ་ཡིན་པའོ། །གང་འདས་པ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པས་ནི་དེ་ལས་གཞན་པའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་མ་ཡིན་ པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་གསུངས་པ།མ་ཐོབ་པ་ནི་མ་སྐྱེས་པས་སོ། །གནས་པ་མི་དམིགས་ཞེས་པ་ནི་རང་བཞིན་གྱིས་འཇིག་པའི་ཕྱིར་དང་། དོན་དམ་པར་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་སྟོང་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་གསུམ་པོ་མེད་པས་ནའོ།

以下是完整的中文直译：
"复次"等，此中略说，以三世诸佛等之福德随喜。"思"即正作意，"彼法"即所回向。法即无尽无上正等正觉极清净法性证悟相非回向，因无颠倒故之意。
"法不以法回向"即一切法无自性故。"如是复"及"如是亦"说异相，"若复"等及"此"等即摄义，此即无颠倒回向第三。
"若复"等，福德造作即福德业，想即无执著。远离寂静即如其次第以自相共相空故。
复以"若"等说彼，知远离寂静故，若彼于事执著则不成正回向。"如是"等即摄义，此即远离回向即正回向第四。
"复次"等即自性念境之念，"云何"等即观察，云何即法界自性，善根即从随喜所生。能回向即以心，彼复即彼二。彼种类即彼之种，即某类。彼相即彼共相。属彼类即彼聚。彼自性即彼体性。
若以此亦然。执著如是等非真实时则非正回向。以"何过去"等说余非真实分别，未得即未生。"住不可得"即自性坏故，及胜义无自性空故。是故三者皆无。


 །དེ་ལ་མཚན་མ་མེད་པ་ནི་རྒྱུ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྣམ་པ་ ནི་ཡུལ་མེད་པའོ།།དེ་ལྟར་ཞེས་པའི་ཟད་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པ་ནི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་པས་སོ། །མཚན་མ་ཅན་དུ་བྱེད་ན་ཞེས་པ་ནི་ཉེ་བར་དམིགས་པ་སྟེ། དེ་ལྟར་ན་ཡང་དག་པར་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་མ་ཡིན་པའོ། །དེ་ལ་ནི་མིན་ཅེས་པའོ། །དེ་ལྟར་ན་ཡང་སྟེ། དེ་ལྟར་མཚན་མ་མེད་པ་ཅན་དུ་མི་བྱེད་ ན་ཡང་ངོ་།།དེ་སྟེ་ཞེས་པ་ནི་དེ་འདྲ་བ་ཉིད་ལ་སོགས་པ་ཅན་གྱི་མཚན་མ་མེད་པ་ཉིད་དང་ཡུལ་མེད་པ་ཉིད་ལའོ། །མཚན་མ་ཞེས་པ་ནི་ཡང་དག་པའི་ཤེས་པས་དམིགས་པའོ། །སེམས་པ་ནི་ཡང་དག་པར་ཡིད་ལ་བྱེད་པའོ། །མཚན་མར་མི་བྱེད་པ་ནི་མངོན་པར་ཞེན་པར་མི་བྱེད་པ་ལ། དེ་བཞིན་དུ་འདིར་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་ནི་ཉེ་བར་བསྡུས་པའོ། །དེ་ལྟར་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བསོད་ནམས་ཀྱི་ཆུ་བོ་ལ་གང་གིས་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་ཆོས་ཉིད་འདིར་དྲན་ནས། རྗེས་སུ་ཡི་རང་བ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཞེས་པ་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བསོད་ནམས་ཆུ་བོའི་རང་བཞིན་དྲན་པའི་སྤྱོད་ཡུལ་གྱིས་ཡོངས་སུ བསྔོ་བ་ལྔ་པའོ།།འདི་ལྟར་ཞེས་པ་ནི་དེ་གཉི་ག་ལ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཡིད་ལ་བྱེད་ཅིང་མཚན་མར་ནི་མི་བྱེད་པའོ། །འདི་ཉིད་ཅེས་པ་ནི་མདོའི་བདག་ཉིད་ཅན་ཉིད་ལའོ། །ཐོས་པ་དང་མི་ལྡན་པ་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལའོ། །ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཞེས་པ་ནི་གང་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བ་དེ་ཉིད་ བསོད་ནམས་ཀྱི་བྱ་བ་ལ་འཇུག་པ་ནི་གཏིང་དཔོག་པར་ཞེས་པ་ནི་ཐབས་དང་བཅས་པའི་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བ་སྟེ་དྲུག་པའོ།།དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། འདི་དེ་ཡི་ཞེས་པ་ནི་གོང་དུ་བཤད་པ་གང་དེ་ལའོ། །བདག་གི་དངོས་པོ་ནི་ལུས་རྣམས་སོ། །འདུ་བྱེད་དེ་དག་ནི་དགེ་བའི་རྩ་བ་སྟེ། འདིར་ཡང་དེ་དག་དབེན་ཞིང་ཞི་བ་ལ་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པའོ་ཞེས་པའི་དོན་དང་། འདི་དང་བྲལ་བ་ཉེ་བར་ཐོབ་པ་རྣམས་སུ་དམིགས་པར་མི་འགྱུར་རོ་ཞེས་པའི་དོན་ཏོ། །འོན་ཀྱང་ཞེས་པ་ནི་གལ་ཏེ་དམིགས་པར་མི་འགྱུར་བ་དེ་ལྟར་ན་ཡང་ངོ་། །ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་ནི་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པས་སོ། ། འགགས་པ་ནི་ལུས་ལ་སོགས་པའོ། །མཚན་མར་བྱེད་པ་ནི་གཟུང་བར་བྱེད་པའོ། །རྣམ་པར་བརྟགས་པ་ནི་མངོན་པར་ཞེན་པར་བྱེད་པས་སོ། །ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་མ་ཡིན་པ་ནི་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་སྣང་བ་ལ་ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་ནི་འགགས་པ་ལ་སོགས་པའི་འདུ་ཤེས་ཅན་གྱི་ཉེ་བར་དམིགས པའི་བདག་ཉིད་ཅན་འདིར་དམིགས་པ་མེད་པར་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བར་བྱེད་པའོ།།དེ་ཉིད་དེའི་ཞེས་པ་ནི་ཤིན་ཏུ་ཡང་ཞེས་པའི་དོན་ཏོ། །དེའི་ཤིན་ཏུ་མཚན་མ་ཅན་དུ་བྱེད་པས་སྦྱོར་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ།

以下是完整的中文直译：
其中无相即无因故。相即无境。如是"尽"等即真实故。若作有相即执著，如是则非正作意。于彼即非。如是复次，如是若不作无相亦然。
"彼即"者，即如是等无相性及无境性。相即以正知所缘。思即正作意。不作相即不执著，如是"此中"等即摄义。如是于佛福德之流，由谁以自性忆念此法性，以随喜等者，即佛福德之流自性念境之回向第五。
"如是"即于彼二作真实作意而不作相。"此"即于经体性。不具闻即于般若波罗蜜多。"般若波罗蜜多"即所回向彼即入福德事业，"测量"即方便具足回向第六。
"何以故"等，"此彼"即前所说彼。自体即诸身。彼诸行即善根，此中亦彼等远离寂静无自性之义，及离此近得诸中不可得之义。然则即若不可得亦然。如实即无颠倒故。灭即身等。作相即执取。分别即执著。非如实即于分别显现，如实即于灭等想执著自性，此中无所缘而回向无上正等正觉。"彼即彼"即极义。以彼极作相故无加行故。


 །དེ་ཡང་དུག་དང་བཅས་པ་ནི་ཆོས་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ ཉིད་རྟོགས་པ་ལས་ཉམས་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་འཆི་བའི་རྒྱུའི་ཕྱིར་རོ།།ཟུག་རྔུ་དང་བཅས་པ་ནི་འབྱིན་དཀའ་བ་སྟེ། འཁོར་བའི་སྡུག་བསྔལ་གྱི་རྒྱུའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་པ་ནི་མཚན་མ་མེད་པའི་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བ་སྟེ་བདུན་པའོ། །འདི་ལྟ་སྟེ་དཔེར་ན་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། བཟང་པོ་ནི་ཁ་དོག་ལ་ སོགས་པའི་རབ་ཀྱི་མཐར་ཕྱིན་པའོ།།དེ་ལྟར་ཡང་གལ་ཏེ་ཡང་འོན་ཀྱང་དེ་ལྟར་ཡང་གཞན་ཡང་ཞེས་པ་ནི་ཚིག་གི་རྒྱན་ནོ། །བསམས་ཏེ་ཞེས་པ་ནི་ཁ་དོག་ལ་སོགས་པ་ལ་ཆགས་པས་སོ། །རོ་མྱངས་པ་ནི་རོ་མྱོང་བར་བྱེད་པ་སྟེ། ཡོངས་སུ་ལོངས་སྤྱོད་པའོ། །ཞུ་བ་ནི་ཐ་མར་རྣམ་པར་ སྨིན་པའི་འབྲས་བུ་ལའོ།།ལོག་པར་གཟུང་བ་ནི་ལོག་པར་ཐོས་ནས་སོ། །ལོག་པར་རིག་པ་ནི་ལོག་པར་བརྟགས་པས་སོ། །ལོག་པར་ཁ་ཏོན་བྱས་པ་ནི་ལོག་པར་གོམས་པར་བྱས་པས་སོ། །ལེགས་པར་གསུངས་པ་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་གསུངས་པའོ། །དུག་དང་བཅས་པ་ནི་དོན་ མེད་པར་བྱེད་པ་ལ་ཞེན་པས་འདིར་དུག་ཉིད་ལ།འདི་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་ནི་ལན་ནོ། །སྐུར་པ་ནི་སྨོད་པ་སྟེ། ཡང་དག་པ་མ་ཡིན་པར་སྨྲ་བ་དེས་སྨོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་མཁྱེན་པ་དང་། སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྤྱན་གྱིས་གཟིགས་པ་ནི་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པའི་སྦྱོར་བ་ དང་རྗེས་དག་གི་གནས་སྐབས་སུ་རྒྱས་པའི་ཕྱིར་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་ལ།དངོས་གཞིའི་གནས་སྐབས་སུ་ཡང་དག་པར་རབ་ཏུ་འཇུག་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་པ་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་རྗེས་སུ་གནང་བའི་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བ་སྟེ་བརྒྱད་པའོ། །གཞན་ཡང་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། ཚུལ་ཁྲིམས་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ལ་སོགས་པའི་ཕུང་པོ་ལས་མ་གཏོགས་པ་ནི་མཐའ་ཡས་པར་གྱུར་པ་སྟེ། ཚུལ་ཁྲིམས་ལ་སོགས་པའི་ཕུང་པོ་རྣམས་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་དང་རོ་གཅིག་ཅེས་པ་ལ་དགོངས་པའོ། །ཡོངས་སུ་བསྔོ་བ་ནི་ཡོངས་སུ་སྔོ་བར བྱེད་པའོ།།ཆོས་ནི་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱིའོ། །ཆུད་མ་ཟོས་པ་ནི་མ་ཉམས་པ་ལ་མ་གཏོགས་པ་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་རྗེས་སུ་གནང་བའི་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བའོ། །གང་ཡང་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་སུ་བསྔོ་བ་ཉིད་དང་། མཉམ་པ་ཉིད་བསྟན་པར་འདོད་ནས་གསུངས་པ་ནི། དེ་ལ་ཞེས་ པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ།གང་ཞིག་འདིར་ཞེས་པ་ཡང་དག་པར་ཡོངས་སུ་བསྔོས་ཞེས་པ་དང་འབྲེལ་ལ། འདིས་ཞེས་པ་ནི་བཤད་མ་ཐག་པ་སྟེ། མ་གཏོགས་པར་ཡོངས་སུ་བསྔོས་པ་དང་། སངས་རྒྱས་ཀྱིས་གནང་བར་ཡོངས་སུ་བསྔོས་པས་སོ། །དེ་ལྟར་ན་ཞེས་པ་ནི་ཉེ་བར་བསྡུས་པའོ་ཞེས་ པ་ནི་མ་གཏོགས་པའི་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བ་སྟེ་དགུ་པའོ།

以下是完整的中文直译：
其中有毒即以失于法性了悟之相而为死因故。有刺即难拔除，为轮回苦因故，此即无相回向第七。
"譬如"等，善即色等究竟。如是"若"、"然"、"如是"、"复次"等为文饰。思即于色等贪著。尝味即品味，即受用。消化即最后异熟果。邪执即邪闻已。邪解即邪分别故。邪诵即邪习故。善说即佛所说。有毒即执著无义，此中即毒性，"此"等即答。诽谤即呵责，以非如实语故呵责故。
以佛智所知及佛眼所见，即于圆满加行及后得位广大故圆满，于正行位正趣入故，此即佛随许回向第八。
"复次"等，"戒"等即不摄于如来戒等蕴者成无量，戒等诸蕴即一味空性之密意。回向即能回向。法即正等觉佛之。不失即不坏，不摄即佛随许回向。
为显法界回向性及平等性而说："于彼"等，"若"与"正回向"相连，"以此"即前说，以不摄回向及佛随许回向故。"如是"即摄义，此即不摄回向第九。


།དེ་ནས་ཡང་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། གང་ཞེས་པ་ནི་མ་གཏོགས་པ་ཀུན་ཏུ་བཤད་ལ། འདི་ནི་ཞེས་པ་ནས་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བར་བྱའོ་ཞེས་པའི་བར་གྱིས་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་རྗེས་སུ་གནང་བའི་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བའི་རྒྱས་པར་བཤད་པའོ། ། འདི་ནི་ཞེས་པ་ནི་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་སུ་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བ་འདི་དག་གིས་སོ། །མཆོག་ལ་སོགས་པ་ཉིད་ནི་རབ་ཏུ་དགའ་བ་ལ་སོགས་པའི་ས་བཅུ་གཅིག་པའི་རབ་ཏུ་མཐར་འགྲོ་བའི་རྒྱུའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་བཤད་པའི་བསོད་ནམས་ཆེན་པོ་འབྱུང་བ་ལ་གང་དད་པ་ལ་སོགས་པ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བ་ཅན་ནི་ཁྱད པར་གྱི་རྒྱུའོ་ཞེས་པ་ནི་བསོད་ནམས་ཆེན་པོ་འབྱུང་བའི་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བ་ཆུང་ངུ་སྟེ་བཅུ་པའོ།།ཞོག་ཅེས་པ་ལ་སོགས་པས་འདིར་བཤད་པའི་བླ་ལྷག་པའི་བསོད་ནམས་ལ་དད་པ་ལ་སོགས་པ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བ་ནི་ཁྱད་པར་གྱི་རྒྱུའོ་ཞེས་པ་ནི་བསོད་ནམས་ཆེན་པོ་འབྱུང་བའི་འབྲིང་གི་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བ་ སྟེ་བཅུ་གཅིག་པའོ།།ཞོག་ཅེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། གང་ཡང་རབ་འབྱོར་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པས་ནི་བསྟན་པ་ལ། ལྷག་མ་སྦྱིན་པར་བྱེད་ཅེས་པའི་བར་གྱིས་ནི་བཤད་པའོ། །འདི་རྣམས་ཀྱིས་ཞེས་པ་ནི་འཆད་པར་འགྱུར་བས་སོ། །ན་བ་ནི་ནད་པ་ལ། དེའི་རྐྱེན་ནི་ཆེད་དུ་སྨན་ནོ། ། ཡོ་བྱད་ནི་ཡོངས་སུ་གདིང་བ་ལ་སོགས་པའོ། །བདེ་བར་སྦྱར་བ་ནི་རྒྱུ་བདེ་བའི་རྒྱུ་ལ་དེ་རྣམས་སྟོབས་རྣམས་ཀྱིས་སོ། །བདེ་བ་ལ་རེག་པ་ནི་བདེ་བ་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་དེས་གང་གནས་པ་སྟེ་འཆགས་པ་ལ་སོགས་པའོ། །རེ་རེས་ཞེས་པ་ནི་ཡོངས་སུ་བརྟགས་པ་བཟུང་བ་སྟེ། རིམ་གྲོ་བྱ་བ ཉིད་དུ་སོ་སོར་གནས་པར་བྱས་ལ།དེ་རྣམས་ལ་ཡང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རིམ་གྲོར་བྱེད་པ་པོའི་རེ་རེར་ཡོངས་སུ་བརྟགས་པར་བྱས་ལ་སོ་སོར་གནས་པར་བྱེད་པས་སོ། །རིམ་གྲོར་གནས་པ་གང་ལ་ཞེ་ན། རང་བཞིན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་སེམས་ཅན་དེ་རྣམས་ཐམས་ཅད་ལའོ། །སྦྱིན་པར་ བྱེད་པ་ནི་སེམས་ཅན་དེ་རྣམས་ཀྱིའོ།།དེ་ནི་འདིར་དུས་རིང་དུ་བསགས་པའོ། །དེའི་གཞི་ལ་ནི་དུས་རིང་དུ་བསགས་པའོ། །དེ་ལྟར་རྒྱ་ཆེན་པོ་ཀུན་ཏུ་སྡུད་པ་དེ་སྲིད་དུ་རྒྱ་ཆེན་པོ་སྐྱེད་པར་འགྱུར་བའོ།

以下是完整的中文直译：
"其后复"等，"何"即普遍说明不摄，从"此"至"当回向"说明佛随许回向之广释。"此"即以此等法界回向。殊胜等即欢喜等十一地究竟之因故。
于此所说生大福德中，以信等为先者即殊胜因，此即生大福德小回向第十。
"且置"等，于此所说殊胜福德中，以信等为先者即殊胜因，此即生大福德中回向第十一。
"且置"等，以"复次须菩提"等为显示，余至"布施"为解说。"以此等"即将说故。病即病人，其缘即为药。资具即卧具等。安乐加持即以彼等力为安乐因。触乐即以彼所受用安乐而住，即经行等。"一一"即观察执取，即各别安住于承事。
于彼等亦菩萨作承事者一一观察而各别安住。于何安住承事？以是自性故于一切众生。布施即为彼等众生。彼即此中长时所积。其基即长时所积。如是广大摄集，尔时当生广大。


 །ཞོག་ཅེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། སྔོན་གྱི་ཇི་སྲིད་དུ་གང་གཱའི་ཀླུང་གི་བྱེ་མ་སྙེད་ཀྱི་འཇིག་ རྟེན་གྱི་ཁམས་ཀྱི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་རིམ་གྲོ་པ་སོ་སོར་གང་གཱའི་ཀླུང་གི་བྱེ་མ་སྙེད་ཀྱི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་ཀྱི་སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱིས་དེ་ལ་དེ་སྲིད་དུ་རིམ་གྲོ་བྱེད་ལ།སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱིས་དེ་ལ་དེ་སྲིད་དུ་རིམ་གྲོར་བྱ་བའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ནི་སོ་སོའི་གང་གཱའི་ཀླུང་གི་བྱེ་མ་སྙེད་ ཀྱི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་རྣམས་ཀྱིའོ་ཞེས་པའི་ཁྱད་པར་ནི་དེ་ལྟར་བསོད་ནམས་ཆེན་པོ་འབྱུང་བའི་ཆེན་པོའི་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བ་སྟེ་བཅུ་གཉིས་པའོ།།ཆོས་མཆོག་འབྲིང་གི་བྱེ་བྲག་གི་རྗེས་སུ་ཡི་རང་ཡིད་ལ་བྱེད་པའི་དབང་དུ་བྱས་ནས་བསྟན་བཅོས་ལས། ཐབས་དང་མི་དམིགས་པ་དག་ གིས།།དགེ་བའི་རྩ་ལ་ཡི་རང་བ། །རྗེས་སུ་ཡི་རང་ཡིད་བྱེད་པ། །བསྒོམ་པ་ཡིན་པར་འདིར་བརྗོད་དོ། །ཞེས་ཏེ་དེ་གསུངས་པ་ནི། དེ་ནས་ཡང་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། མ་ལུས་པ་ནི་མ་ལུས་པར་བྱས་པའོ། །མཆོག་ལ་སོགས་པ་བཅུ་བཞི་ནི་མཆོག་ཉིད་དེ་ཕྱོགས་ བཅུ་དང་།དབུས་དང་། དུས་གསུམ་གྱི་དགེ་བ་ལ་དམིགས་པ་ཉིད་དང་རྣམ་པ་བཅུ་བཞི་ཡིན་ནོ། །ཚིག་བཅུ་གསུམ་ཡོད་པ་རྣམས་ཀྱིས་ནི་ཕྱོགས་བཅུ་དང་དུས་གསུམ་དུ་ཕྱེ་བས་རྣམ་པ་བཅུ་གསུམ་ཉིད་དོ། །དེ་ལ་དབུས་ཀྱི་ཕྲ་མོའི་དབང་དུ་བྱས་ནས་ཕྱོགས་ཀྱི་ རྣམ་པར་གཞག་པ་སྟེ།འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་ཀྱི་ཕྱོགས་གཅིག་ལ། ཡང་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་ཞེས་བརྗོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྗེས་སུ་ཡི་རང་བ་ནི་བྱེད་པའི་དད་པ་ཤིན་ཏུ་གཟེངས་བསྟོད་ཅིང་རང་ཉིད་ཀྱིས་དེ་ཐམས་ཅད་བསྒྲུབ་པའི་བསམ་པ་ཤིན་ཏུ་ཡང་བྱེད་པས་སོ། །མི་འཛིན་པ་ནི་ གཟུང་བར་བྱ་བར་མི་སྣང་བའི་ཕྱིར་རོ།།རློམ་སེམས་སུ་མི་བྱེད་པ་ནི་དངོས་པོ་ཉིད་མི་དམིགས་པ་སྟེ། རང་གི་ངོ་བོས་མི་སྣང་བའི་ཕྱིར་ལ། མི་རྟོག་པ་ནི་སྤྱིའི་མཚན་ཉིད་དུའོ། །རྣམ་པར་མི་རྟོག་པ་ནི་ཁྱད་པར་གྱི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་ལ། མི་མཐོང་བ་ནི་ལྟ་བ་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པ་མེད་པའི་ ཕྱིར་རོ།།ཡང་དག་པར་རྗེས་སུ་མི་མཐོང་བ་ནི་ཡོད་པར་མངོན་པར་ཞེན་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། ཡང་དག་པ་མ་ཡིན་པའི་རྟོགས་པས་ཡོངས་སུ་བརྟགས་པས་རྣམ་པར་སྐྱེད་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཀུན་ཏུ་མཐོང་བའི་ཕྱིར་རོ། །མ་སྐྱེས་པ་ནི་ས་བོན་མེད་པའི་ཕྱིར་ལ། ངེས་པར་མ་སྐྱེས་པ་ནི་ མ་གྲུབ་པའོ།།འོང་བ་མེད་པ་ནི་མ་འོངས་པའི་དུས་མེད་པ་ལ། འགྲོ་བ་མེད་པ་ནི་འདས་པའི་དུས་སོ། །དེ་ལྟར་ཇི་སྲིད་དུ་འགག་པར་ཡང་མི་འགྱུར་ཞེས་པའི་བར་ནི་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་པའི་གཏན་ཚིགས་ཏེ། ཆོས་ཉིད་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་སྟོང་པ་ཉིད་དོ།

以下是完整的中文直译：
"且置"等，即前际如恒河沙数世界中菩萨承事者，各别于如恒河沙数世界中众生，于彼尔时承事，众生于彼尔时所承事之菩萨，各别于如恒河沙数世界中。此差别即如是生大福德大回向第十二。
依胜法中品差别随喜作意，论中说："以方便无所得，于善根随喜，随喜作意者，此说为修习。"
其所说："复次长老"等，无余即无余尽。殊胜等十四即殊胜，缘十方、中央及三时善，即十四种。有十三句者，以十方三时分别即十三种。其中依中央微细而建立方位，以于世界一方亦说为世界故。
随喜即以胜解信极为赞叹，自身亦极作成办一切之意乐故。不执即无所取现故。不作念即不缘事物，以自性不现故。不分别即总相。不遍分别即别相。不见即于见无执著故。不如实随见即无有实执著故，以非如实了知遍计所生诸法而见故。
未生即无种子故，决定未生即未成就。无来即无未来时，无去即过去时。如是乃至"亦不灭"，即以无自性故之因，即法性自性空性。


 །རྗེས་སུ་ཡི་རང་ བའི་སྐབས་སུ་ཡང་དེ་ལྟར་རྗེས་སུ་ཡི་རང་བར་བྱ་བ་དེ་ལྟར་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བར་བྱའོ་ཞེས་གསུངས་པས་ནི་ངེས་པར་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་རོ།།རྗེས་སུ་ཡི་རང་བའི་རྣམ་པ་ལས་སྐྱེས་པའི་རྗེས་སུ་ཡི་རང་བ་པོ་ཉིད་ཀྱི་སེམས་ནི་རྗེས་སུ་ཡི་རང་བ་དང་ལྡན་པའི་བསོད་ནམས་བྱ་བའི་དངོས་པོ་ ཞེས་བརྗོད་དོ་ཞེས་པ་ནི་མི་དམིགས་པའི་རྗེས་སུ་ཡི་རང་བ་སྟེ་དང་པོའོ།།གཞན་ཡང་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། རྣམ་པར་གྲོལ་བ་ནི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་སྟེ། དེ་ཡང་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་སྒྲིབ་པ་ཐམས་ཅད་རྣམ་པར་དག་པ་ཉིད་ཀྱི་དོན་དམ་པ་དེ་ཉིད་བཞིན་དོན་དམ་པར་རང་བཞིན་གྱིས་ ཡོངས་སུ་དག་པའི་སྤྲོས་པ་མེད་པའི་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་ཐམས་ཅད་དོ་ཞེས་པའི་དོན་ཏོ།།ཆགས་པ་ནི་སྲིད་པ་ལ་དེ་མེད་པ་ནི་ཆགས་པ་མེད་པའོ། །སྲིད་པའི་རྒྱུ་ཅན་གྱི་སྐྱེ་བ་མེད་པས་ནི་མ་བཅིངས་པ་ལ། དེ་ལ་མ་གྲོལ་བ་རྣམས་ཀྱིས་སོ། །ཡོངས་སུ་བསྔོ་བ་མེད་པའི་ཚུལ་གྱིས་ ཞེས་པ་ནི་དེ་ཡང་མི་དམིགས་པའི་ཕྱིར་རོ།།དེ་ཅི་ལྟར་ཞེ་ན། མི་འཕོ་བའི་སྟེ། གནས་གཞན་དུ་འཕོ་བ་མེད་པ་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བ་སྟེ། སྔ་མ་འཇིག་པས་སམ་གཞན་སྐྱེས་པས་མ་ཡིན་པ་སྟེ། ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ལས་གནས་གཞན་དུ་འཕོ་བ་དང་འཇིག་པ་མེད་པས་སོ། །ཡང་དག་ པར་ལེན་པ་ནི་ཡང་དག་པའི་བླ་མ་ལ་སྟེ།དུས་མཚམས་དང་བཅས་པ་ཡང་དག་པར་བླངས་པའོ། །ཁྲོས་པ་ནི་སྨོད་པ་དོར་བ་ལ་རྡེག་པ་ནི་གདུང་བའོ། །སྤྱོས་པ་ནི་སྐྱོན་དུ་གྱུར་པ་དང་མ་གྱུར་པ་རྣམས་ཀྱིས་སོ། །ང་རྒྱལ་དང་བཅས་པ་ནི་ཡོད་པ་ལས། ཐབས་ནི་རྣམ་པར་གྲོལ་བ་ དང་འདྲ་བ་སྟེ།དེས་འདི་རྗེས་སུ་ཡི་རང་བ་ནི་མི་དམིགས་པས་སོ་ཞེས་པ་ནི་ཐབས་ཀྱི་རྗེས་སུ་ཡི་རང་བ་སྟེ། གཉིས་པའོ། །ཡོངས་སུ་བསྔོ་བ་དང་རྗེས་སུ་ཡི་རང་བ་འདི་རྣམས་ནི་འདུན་པ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ལ་ཡོད་མོད་ཀྱི། ཅུང་ཞིག་འདིར་རབ་དང་བཅས་པས་སོ། །བཅོམ་ལྡན་ འདས་ཀྱིས་གཞན་དུ་རྗེས་སུ་ཡི་རང་བ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བ་ཡིན་ཀྱང་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བ་ནི་ཁ་ཅིག་གིས་བདག་ཉིད་ཀྱི་དགེ་བ་མི་ཟད་པར་བྱེད་པར་འདོད་ནས་ཡོངས་སུ་བསྔོ་ཞིང་རྗེས་ཀྱི་སེམས་ཀྱིས་ཡོངས་སུ་རྒྱས་པར་བྱེད་པ་དང་།བསོད་ནམས་རྒྱས་པར་བྱེད་པ་དང་། སེར་སྣ་ལ་སོགས་པའི་ སེམས་ཀྱིས་མི་འཛིན་པའི་ཕྱིར་གཞན་གྱི་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་ལ་རྗེས་སུ་ཡི་རང་བའོ།།ཁ་ཅིག་ཏུ་ནི་དེ་ལྟར་རྗེས་སུ་ཡི་རང་བ་བྱས་པ་དེ་ལྟར་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བར་བྱའོ་ཞེས་པས་འདི་དག་གི་རིམ་པ་ནི་ངེས་པ་མེད་པ་ཉིད་དོ། །དེའི་ཕྱིར་ན་མཐར་རྗེས་སུ་ཡི་རང་བའམ་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བ་སྟེ། དེའི་ དེ་དག་བརྗོད་པའི་ལེའུ་ནི་རྗེས་སུ་ཡི་རང་བ་དང་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བའི་ལེའུ་སྟེ་དྲུག་པའོ།

以下是完整的中文直译：
于随喜时亦如是说"应如是随喜，如是回向"，即为定当回向故。从随喜相生起之随喜者心，即称为具随喜福德事，此为无所缘随喜，即第一。
"复次"等，解脱即涅槃，彼亦即法界离一切障清净之胜义，如彼胜义自性清净无戏论之布施等一切，此为其义。贪即有，无彼即无贪。无有爱为因之生即无缚，于彼未解脱者。
以无回向方式者，即彼亦无所缘故。云何如是？即不迁移，无迁往他处之回向，非由前际坏灭或他生，以于法界无迁他处及坏灭故。正受即于真实上师，具时限正受。忿即舍诽谤，打即损恼。轻蔑即由成过失与未成过失。具慢即由有。方便即如解脱，由此无所缘随喜，即方便随喜，为第二。
此等回向与随喜虽于欲等中有，然此处稍具胜解故。世尊于他处虽说随喜为先导，然有一些为欲令自善不尽而回向，以后心令广大，令福德广大，以无悭等心故于他布施等随喜。于一些处说"应如是随喜，如是回向"，故此等次第即无定。
是故最后随喜或回向，其所说品即随喜回向品第六。


། །།འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་བསྒོམ་པའི་ལམ་གྱི་སྒྲུབ་པ་དང་ཤིན་ཏུ་དག་པ་ཞེས་པ་རྣམ་པ་གཉིས་བསྟན་ཏེ། དེ་ལ་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་འདོད་ཆགས་དང་། ཁོང་ཁྲོ་བ་དང་། ང རྒྱལ་དང་།མ་རིག་པ་དང་། འཇིག་ཚོགས་ལ་ལྟ་བ་དང་། ལོག་པར་ལྟ་བ་དྲུག་སྟེ། འདོད་པ་ན་སྤྱོད་པ་རྣམས་ཀྱི་དེ་ཉིད་ལ་ཁོང་ཁྲོ་སྤངས་པས་གཟུགས་དང་གཟུགས་མེད་པ་ན་སྤྱོད་པ་བཅུ་ཞེས་པའི་ཉོན་མོངས་པ་བཅུ་དྲུག་རབ་ཏུ་སྤོང་བར་འགྱུར་བ་ནི་བག་ ལ་ཉལ་ལས་མངོན་དུ་རྒྱུ་བའི་གནོད་པ་ཅན་ནི་མེད་དེ།སྔོན་ཉིད་དུ་སྤངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །བག་ལ་ཉལ་ཡང་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ། གནས་དང་། བག་ཆགས་སོ། །འདིར་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བ་ལས་བྱུང་བའི་ཕུང་པོ་ལ་སོགས་པ་ལ་ངོ་བོ་ཉིད་དང་བཅས་པར་སྒྲོ་བཏགས་པ་ ཉིད་ཀྱི་ལོག་པར་ལྟ་བ་ལས་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་མེད་ཅེས་པའི་སྐུར་པ་འདེབས་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ།།ཆོས་མངོན་པ་ཀུན་ལས་བཏུས་པར་ནི་མཐར་འཛིན་པར་ལྟ་བ་བཤད་དེ། འདི་ཡང་ལོག་པར་ལྟ་བའི་བྱེ་བྲག་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལ་ཉོན་མོངས་པ་གཅིག་ཅིག་ཆུང་ངུ་དང་འབྲིང་དང་ ཆེན་པོའི་བྱེ་བྲག་གིས་དང་།ཆེན་པོའི་ཆེན་པོའི་དབྱེ་བས་རྣམ་པ་དགུ་སྟེ། འདོད་པའི་ཁམས་དང་བསམ་གཏན་བཞི་དང་གཟུགས་མེད་པར་གཏོགས་པ་ཉིད་ཀྱིས་བརྒྱད་ཅུ་རྩ་གཅིག་ལ། ཉོན་མོངས་པའི་གཉེན་པོས་སྐྱོན་མེད་པར་རྩོམ་པར་བཅོམ་ཞིང་སྐྱོན་དང་འགལ་བ་ཅན་ནི་བསྒོམ་ པའི་ལམ་སྟེ།བསྒོམ་པ་བསྒོམ་པས་ལམ་བྱེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་སོ། །ཤིན་ཏུ་བའི་བསྒོམ་པའི་ལམ་གྱི་མཐའ་ནི་སེམས་བསྐྱེད་པ་གཉིས་ཀྱི་བདག་ཉིད་ཅན་ཏེ། གང་ཡང་ཆུང་ངུ་དང་འབྲིང་དང་ཆེན་པོའི་རྣམས་ལ་ཡང་ཆུང་ངུ་ལ་སོགས་པར་ཕྱེ་བས་བྱེ་བྲག་བརྒྱད་ཅུ་རྩ་གཅིག་ལ། འདིར་ དང་པོའི་བརྒྱད་ཅུ་ནི་གཉེན་པོའི་བྱེ་བྲག་སོ་སོར་བར་ཆད་མེད་པ་དང་རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་ལམ་གྱི་བདག་ཉིད་ཅན་རྣམས་ཏེ།འདིར་བར་ཆད་མེད་པ་ཉིད་ཀྱི་ལམ་དུ་བྱེད་པའི་ཕྱིར་ཞེས་པས་ལམ་གྱི་རྒྱུ་ཡིན་ན་བར་ཆད་མེད་པའི་ལམ་ཞེས་བྱ་ལ། དེ་ཉིད་ཀྱིས་ཉོན་མོངས་པ་མི་སྐྱེ་སྟེ། རང་གི་སྐད་ ཅིག་ལ་ནུས་པ་མེད་ཅིང་མི་སྐྱེ་བ་ནས་རྣམ་པར་གྲོལ་བར་འགྱུར་ཞེས་པ་རྣམ་པར་གྲོལ་བ་སྟེ།སྔོན་དུ་ལམ་གྱིས་རྟོགས་ཞེས་པས་ལམ་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་ལམ་ལ་རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་ཕྱིར་ན། གཉེན་པོས་ཉོན་མོངས་པ་སྐྱེ་བར་མི་འགྱུར་བའི་ངོ་བོས་སྤོང་བའི་ཕྱིར་རོ།

以下是完整的中文直译：
宣说出世间修道之修行与极清净二种。其中俱生贪、嗔、慢、无明、萨迦耶见、邪见六种，欲界诸有情中除嗔故，色界无色界中有十，即十六烦恼将得断除。从随眠中生起之害已无，因先前已断故。
随眠亦有二种：住处与习气。此中于缘起所生蕴等增益有自性之邪见，非谓无因果之诽谤。《阿毗达磨集论》中说边执见，此亦是邪见差别故。
其中一烦恼以小、中、大差别，及大中之大分类为九种，于欲界、四禅及无色界所摄共八十一种。以烦恼对治无过失而作，与过失相违者即修道，以修习修道而成道故。
极修道之末即具二种发心自性，于小中大诸品复分小等差别为八十一种。此中前八十为对治差别各别无间道与解脱道自性。此中以无间即成道故，说为道因即无间道。由彼令烦恼不生，于自刹那无力不生，从不生而得解脱即解脱，先由道悟故名为道，于解脱道得解脱故，由对治令烦恼不复生起之自性而断故。


 །དེ་ལྟར་ ཡང་ཆོས་མངོན་པ་ཀུན་ལས་བཏུས་པར་གཉེན་པོའི་བྱེ་བྲག་སྐྱེས་པས་ཉོན་མོངས་པ་སྐྱེ་བར་མི་ནུས་ཤིང་།བག་ཆགས་སུ་བསྒྲགས་པའི་གནས་ངན་ལེན་གྱི་བྱེ་བྲག་འགགས་པ་དུས་མཉམ་དུ་སྣང་བ་སྐྱེས་པས་མུན་པ་འགག་པ་བཞིན་ལ། དེ་ལྟར་ཡང་འགགས་པས་མ་འོངས་པའི་ཉོན་མོངས་ པ་མི་སྐྱེ་བའི་ཆོས་ཉིད་དུ་གནས་པ་དེ་ལ་ཡང་སྤངས་སོ་ཞེས་བཤད་དོ།།དེའི་དང་པོ་འདོད་པའི་ཁམས་ཀྱི་རྒྱུ་མཚན་ནི་སྒྲུབ་པའི་བསྒོམ་པའི་ལམ་གྱི་ངོ་བོ་རྣམས་ཀྱི་སེམས་བསྐྱེད་པ་དྲུག་པ་ལ་སོགས་པའི་རང་བཞིན་གྱིས་དྲི་མ་མེད་པ་ལ་སོགས་པའི་ས་དགུ་ལའོ། །དེ་ནས་གཟུགས་དང་ གཟུགས་མེད་པའི་ཁམས་ཀྱི་བྱེ་བྲག་བདུན་ཅུ་རྩ་གཅིག་ནི་ཁྱད་པར་གྱི་ལམ་གྱི་བྱེ་བྲག་རྣམ་པར་དག་པའི་བསྒོམ་པའི་ལམ་གྱི་ངོ་བོ་ཤིན་ཏུ་རྣམ་པར་དག་པའི་བསྒོམ་པའི་ལམ་གྱི་བདག་ཉིད་ཅན་ཞེས་བརྗོད་དོ།།སྒྲུབ་པ་ལ་ལྟོས་ནས་ཤིན་ཏུ་རྣམ་པར་དག་པའི་ཕྱིར་དང་། བདུན་ཅུ་རྩ་ གཉིས་པའི་རྒྱུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ།།བྱེ་བྲག་བདུན་ཅུ་རྩ་གཉིས་པ་ནི་བསྒོམ་པའི་ལམ་གྱི་འབྲས་བུ་ཤིན་ཏུ་བའི་རྣམ་པར་དག་པའི་ངོ་བོ་ནི་ལམ་ཤེས་པར་མ་བཤད་དེ། རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་རྣམ་པར་དག་པར་ཐལ་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལ་སྒྲུབ་པའི་དབང་དུ་བྱས་ནས་བསྟན་བཅོས་ ལས།དེ་ཡི་ངོ་བོ་ཉིད་མཆོག་ཉིད། །ཀུན་ལ་མངོན་པར་འདུ་མི་བྱེད། །ཆོས་རྣམས་དམིགས་པ་མེད་པར་ནི། །གཏོད་པར་བྱེད་པ་དོན་ཆེན་ཉིད། །ཅེས་ཏེ། སྒྲུབ་པའི་ཡན་ལག་ནི་རྣམ་པ་ལྔ་སྟེ། དེ་བསྒོམ་པའི་ལམ་གྱི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་ཁྱད་པར་གྱི་ངོ་བོ་ནི་ཐམས་ ཅད་མཁྱེན་པའི་ཡེ་ཤེས་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་པོ་ཉིད་ལ་སོགས་པ་ནས་ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་བསྐོར་བའི་བར་ཏེ།མཆོག་ཉིད་ནི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་པོ་རྣམས་ཀྱིས་མངོན་པར་སྒྲུབ་པའི་ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་ལ་མངོན་པར་འདུ་མི་བྱེད་པ་སྟེ། ཉེ་བར་དམིགས་པ་མེད་པས་ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་ ལ་གཏོད་པར་མི་བྱེད་པ་ནི་གཏོད་པ་ལ།ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་ལ་ཉེ་བར་དམིགས་པ་མེད་པ་དེ་ལྟར་རྟོགས་པ་ཐོབ་པས་དོན་ཆེན་པོ་ཉིད་དེ་འདིར་གསུངས་པ་ནི། དེ་ནས་ཡང་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། འདིར་བསྒོམ་པའི་ལམ་ནི་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པར་མཐོང་བའི་ངོ་བོ་ཉིད་ ཀྱི་རང་བཞིན་གྱི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་སྟེ།ཇི་ལྟ་བུ་ཞེ་ན། གང་དུ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་ཡེ་ཤེས་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་འགྱུར་བ་དེ་ལ་བརྗོད་དོ། །ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ནི་སྒྲིབ་པ་ཐམས་ཅད་བག་ཆགས་ཀྱི་མཚམས་སྦྱོར་བ་དང་བཅས་པ་སྤངས་པའི་ཡེ་ ཤེས་ཏེ།སྤངས་པ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་དང་ལྷན་ཅིག་པས་ཡེ་ཤེས་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ཞེས་པའི་དོན་ཏོ།

以下是完整的中文直译：
如是，《阿毗达磨集论》中说，由对治差别生起令烦恼不能生起，如同随眠所说的随惑差别灭时，同时如光生而暗灭。如是由灭故，未来烦恼不生之法性中安住，于此亦说为断。
其初欲界之因由，即修行修道体性诸发心第六等自性，于无垢等九地。其后色界、无色界差别七十一种，即殊胜道差别清净修道体性极清净修道自性。相对修行而言极为清净故，是第七十二之因故。
第七十二差别即修道果极清净体性，于道智中未说，因将成佛之清净故。其中依修行而论，论中说："彼之体性最胜性，于一切不作造作，无缘诸法而趣入，作大义利。"
修行支分有五种，彼修道般若波罗蜜多殊胜体性，即从圆满一切智智等乃至转法轮，最胜性即以六波罗蜜多现前成就诸法，于一切法不作造作，由无所缘于一切法不作趣入即趣入，于一切法无所缘如是获得证悟故为大义。
此中所说即"其后复"等。此中修道即色等无颠倒见体性自性般若波罗蜜多。云何？于何处圆满一切智智即说彼。一切智性即断除一切障碍及习气相续之智，与断德圆满俱故，即智慧圆满之义。


 །འདིར་དེར་བསྐྱེད་པ་ནི་སྣང་བར་བྱེད་པའོ་ཞེས་པ་སྟེ། སྒྲིབ་པའི་མུན་པ་ཐམས་ཅད་སྤངས་པའི་ཕྱིར་སྣང་བ་ལ། དེ་ལ་བགྱིད་ཅེས་པ་ནི་སྤངས་པ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པས་ཆོས་ ཐམས་ཅད་སོ་སོར་སྣང་བ་དང་ཀུན་ཏུ་སྣང་བར་དེས་བགྱིད་པའོ་ཞེས་པ་ནི་ཡེ་ཤེས་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པའོ།།ཕྱག་བགྱི་བར་འོས་པའི་རྗེས་ལ་ནི་བསྐོར་བ་ཡང་ངོ་། །འདི་ནི་སྤངས་པའི་ཚིག་གཉིས་ཀྱིས་རྒྱས་པར་བཤད་དེ། གོས་པ་མེད་པ་ནི་སྒྲིབ་པའི་དྲི་མ་ཐམས་ཅད་ཟད་པའི་ཕྱིར་རོ། ། འཇིག་རྟེན་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་ཉེ་བར་མ་གོས་པ་ནི་ཁམས་གསུམ་པའི་སྒྲིབ་པའི་བག་ཆགས་ཀྱི་དྲི་མ་ཟད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཚིག་གསུམ་གྱིས་ནི་ཡེ་ཤེས་རྒྱས་པར་བཤད་དེ། ཆོས་ཐམས་ཅད་དོན་དམ་པར་སོ་སོར་སྣང་བས་སྣང་བ་སྟེ་དེ་བྱེད་པའོ། །རབ་རིབ་ནི་མི་ཤེས་པ་སྟེ་རབ་རིབ་དེ་དང བྲལ་བ་ནི་ཡེ་ཤེས་སོ།།ཁམས་གསུམ་ཐམས་ཅད་ནི་གང་དུ་དེས་དོན་དམ་པར་ཁམས་གསུམ་པའི་ཉོན་མོངས་པ་དང་ལྟ་བའི་མུན་པ་རྣམས་སོ། །འདི་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་ནི་རང་གི་དོན་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་གསུངས་ལ། གཞན་གྱི་དོན་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པའི་དབང་དུ་བྱས་ ནས་གསུངས་པ་ནི།བརྟེན་པར་བགྱི་བ་ནི་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་གོ་འཕང་འདོད་པ་རྣམས་ཀྱིས་སོ། །མཆོག་ཏུ་བགྱིད་པ་ནི་གནས་ཏེ། རྒྱུན་དུ་ཞུགས་པ་ལ་སོགས་པ་དེ་རྣམས་ཀྱི་ཐབས་སོ། །བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཕྱོགས་ནི་སུམ་ཅུ་རྩ་བདུན་ལ། དེ་རྣམས་ ཀྱི་བདེ་བར་བགྱིད་པ་ནི་བགེགས་སེལ་བའི་ཕྱིར་རོ།།འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ཡེ་ཤེས་ལ་སྔ་ནས་ལྡོངས་པ་རྣམས་ཀྱིའོ། །འཇིགས་པ་དང་ཉེ་བར་འཚེ་བ་ཐམས་ཅད་རབ་ཏུ་སྤོང་བ་དང་སྣང་བ་ནི་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པ་ཉིད་ཀྱི་བསྒོམ་པའི་ལམ་སྟེ། འདི་རྣམས་ཀྱིས་ནི་ཐེག་པ་ དམན་པ་ཅན་གྱི་དོན་གསུངས་ནས།བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱི་དོན་གྱི་དབང་དུ་བྱས་ནས་གསུངས་པ་ནི་སྤྱན་ལྔ་ཞེས་པ་ནི་དེ་ཡང་གཞན་གྱི་དོན་གཙོ་བོར་བྱེད་པས་དེས་དེ་ཉིད་བསྒྲུབ་པ་ལ་དམིགས་པའི་དབྱེ་བ་སྟེ། ལྔ་ནི་ཤ་དང་། ལྷ་དང་། ཤེས་རབ་དང་། སངས་རྒྱས་དང་། ཆོས་ཀྱི་ སྤྱན་རྣམས་ཀྱིས་ཡོངས་སུ་བསྐོར་བའོ།།དབྱེར་མེད་པས་སྤྱན་ཏེ། ཆོས་ཐམས་ཅད་དོན་དམ་པར་མཐོང་བའི་ཕྱིར་རོ། །མཐོང་བའི་འཆིང་བ་ནི་རྣམ་པ་གསུམ་སྟེ། དེ་ལ་གཏི་མུག་ནི་མི་ཤེས་པ་ལ་མུན་པ་ནི་མུན་གནག་གོ། །རབ་རིབ་ནི་མུན་པ་སྟེ། དེ་ལ་ཆུང་དང་འབྲིང་དང་ཆེན་པོའི་དབྱེ་བས་ གཏི་མུག་རྣམ་པ་གསུམ་ཞེས་པའི་དོན་ཏོ།།དེ་རྣམས་རྣམ་པར་འཇོམས་པར་བྱེད་དེ། མདོར་བསྡུ་ན་རྗེས་ཀྱི་གནས་སྐབས་སུ་རབ་རིབ་དང་བྲལ་བར་བྱེད་པ་སྟེ། རབ་རིབ་ནི་སྤྱི་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ།

以下是完整的中文直译：
此中所说"生起即作光明"者，由断除一切障碍黑暗故为光明。其中"作"者，即由断德圆满而于一切法各别显现及普遍显现，彼即作此，此即智慧圆满。应礼敬后亦当绕行。
此由二断句广说：无垢染者，由一切障垢尽故；一切世间不染著者，由三界障习气垢尽故。以三句广说智慧：一切法胜义各别显现故为光明，即作此者。翳即无明，离彼翳即智慧。三界一切者，即彼中胜义三界烦恼及见解黑暗。
此一切说自利圆满，依他利圆满而说者：所依止者，即欲求一切智果位者。最胜所依即住处，为预流等彼等方便。菩提分三十七，彼等安乐即为遣除障碍故。为出世间智慧先前盲闇者。远离一切怖畏及损恼而显现，即出世间修道。
此等说声闻乘利益已，依菩萨利益而说五眼者，彼亦以利他为主，故彼即成就此而缘之差别。五者即肉眼、天眼、慧眼、佛眼、法眼等所围绕。由无分别故为眼，以胜义见一切法故。
见缚有三种：其中痴为无明，暗为黑暗，翳为暗，彼中由小中大差别，即痴三种之义。彼等摧毁，略说后位离翳，以翳为总相故。


 །ཆོས་ཐམས་ཅད་ནི་ཕུང་པོ་ལྔ་ལ་དེ་མི་བྱེད་པ་ནི་དོན་དམ་པར་ན་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པའི་ཕྱིར་དེ་རྣམས་དེ་བཞིན་ཉིད་དང་ དེ་རྣམས་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱིས་བདག་ཉིད་ཅན་པས་མི་བྱེད་པ་སྟེ།དེའི་ཐོག་མ་དང་ཐ་མ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡང་དག་པའི་ཡེ་ཤེས་བྱེད་དོ་ཞེ་ན་ནི་སྟེ། མ་རིག་པའི་བག་ཆགས་ལ་སོགས་པ་དང་བཅས་པ་ལ་སོགས་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཡང་དག་པའི་ཡེ་ཤེས་སུ་གྲུབ་པ་ཡང་དོན་དམ་པར་རང་བཞིན་ དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་རོ།།དེ་ལྟར་ཅི་བྱེད་ཅེ་ན། ལམ་ལོག་པ་ནི་ཆོས་རྣམས་ལས་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ལ། །དེར་ལྟུང་བ་རྣམས་ལ་ལམ་སྟེ། ཆོས་ལ་བདག་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་ལ་གཞུག་པའོ། །གང་གི་ལམ་ལ་ཞེ་ན། ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་ལའོ། །གང་ཞིག་བཤད་པའི་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་ པ་ཉིད་ཅེས་པ་དེ་ནི་གཞན་གྱི་དོན་དུ་ཡང་གསུངས་པ་ནི།ཐམས་ཅད་ཅེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། གང་གི་ཕྱིར་བག་ཆགས་ཀྱི་མཚམས་སྦྱོར་བ་རབ་ཏུ་སྤངས་པ་དེའི་དེ་འདིར་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཅེས་པའི་དོན་ཏོ། །སྐྱེ་བ་མེད་པ་ཅན་ནི་རྣམ་པར་བྱང་བ་རྣམས་ལ་འགག་པ་མེད་པ་ཀུན་ནས་ཉོན་ མོངས་པ་མེད་པ་རྣམས་སོ།།གང་ཡང་སེང་གེ་བཟང་པོས་སྣང་བར་བྱེད་པ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པའི་ཚིག་རྣམས་གོ་རིམས་ཇི་བཞིན་དུ་དྲོད་ལ་སོགས་པ་བཞི་དང་། མཐོང་བའི་ལམ་གྱི་སྐད་ཅིག་མ་བཅུ་དྲུག་རྣམས་ཀྱི་དང་། བསྒོམ་པའི་ལམ་ཟག་པ་དང་བཅས་པ་རྣམས་སུ་དོན་དམ་པར་གཞག་ པ་ནི་མི་རིགས་ཏེ།སྒྲུབ་པའི་བསྒོམ་པའི་ལམ་ཟག་པ་མེད་པར་གསུངས་ཏེ། དེའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཁོ་ན་ཉིད་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་འདིར་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ནི་དྲོད་ལ་སོགས་པའི་གནས་སྐབས་སུ་ཇི་ལྟར་རིགས་ལ། གང་ཡང་བཤད་པའི་སྡུག་བསྔལ་ལ་ཆོས་ཤེས་ པའི་བཟོད་པ་ལ་རང་གིས་མཐོང་བས་སྤང་བར་བྱ་བའི་ཁམས་གསུམ་པའི་ཉོན་མོངས་པ་སྤངས་པས་ཁམས་གསུམ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རབ་རིབ་དང་བྲལ་བར་བྱེད་ཅེས་པ་ནི་དེ་ནི་ཤིན་ཏུ་ཡང་ངོ་མཚར་བར་བྱེད་པ་སྟེ།སྡུག་བསྔལ་ལ་ཆོས་ཤེས་པའི་བཟོད་པས་ནི་འདོད་པའི་ཁམས་ཀྱི་ཉོན་མོངས་པ་ སྤོང་བར་འགྱུར་ལ།གཟུགས་དང་གཟུགས་མེད་པའི་ནི་སྡུག་བསྔལ་ལ་རྗེས་སུ་ཤེས་པའི་བཟོད་པ་ཉིད་ཀྱིས་སོ་ཞེས་པའི་སྔོན་གྱི་སློབ་དཔོན་རྣམས་ཀྱིས་བསྒྲུབས་པ་འདི་དང་ཡང་ཇི་ལྟར་མི་འགལ་ལ། དེ་བཞིན་དུ་སྔ་མ་དང་ཕྱི་མར་བཅོམ་ལྡན་འདས་མའི་གསུང་རབ་ལ་རྣམ་པར་བཤད་ པའི་ཚུལ་ཉེས་པ་མང་པོ་རྣམས་ནི་གཞུང་མངས་ཀྱིས་དོགས་པས་བདག་ཅག་གིས་མ་སྤྲོས་ཏེ།ལེགས་པར་ཤེས་པ་རྣམས་ཀྱིས་ནི་རྣམ་པར་ཤེས་པར་བྱས་ལ་རང་ཉིད་ཀྱིས་འདོར་བ་ཉིད་དོ། །མ་སྐྱེས་པ་དང་མ་འགགས་པ་ནི་དོན་དམ་པར་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱིས་ངོ་བོ་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་ན་གོང་དུ་གསུངས་པ་སྟེ། རང་གི་མཚན་ཉིད་སྟོང་པ་ཉིད་ཅེས་པས་སོ།

以下是完整的中文直译：
一切法于五蕴不作，因胜义无自性故，彼等即如是，彼等以自性空性为自体故不作，因无始无终故。若谓正智作者，由具无明习气等故，正智成就亦于胜义离自性故。
若问如何作？邪道即于诸法分别，于彼堕者为道，即引入法无我智。问于何道？于一切智道。所说一切智性者，为利他亦说："一切"等，由断除习气相续故，此中一切智性之义。
无生者即清净诸法，无灭、无烦恼者。又狮子贤所说"作光明"等语句，依次配于四加行及见道十六刹那，及有漏修道，于胜义安立不应理。说修道无漏，其自性即此般若波罗蜜多所应成就，于暖等位如理。
又所说苦法智忍由自见所断三界烦恼断故，离一切三界翳，此极为稀有。苦法智忍断欲界烦恼，色无色界则由苦随智忍断，此与先前诸师所立岂不相违？如是前后对佛母经典解释之过失众多，恐文繁不广述，智者当自知而舍弃。
无生无灭者，由胜义空性离自性故如上所说，即以自相空性。


 །ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བའི་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་འཇིག་རྟེན་དང་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པ་རྣམས་ལ་ནི་སྐྱེད་པ་པོ་ལ་སོགས་པར་འགལ་བ་མེད་དེ། དེའི་ཕྱིར་གསུངས་པ་ནི། ཡུམ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། ཡུམ་ནི་སྐྱེད པ་པོ་སྟེ།སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཉིད་ཀྱི་རིན་པོ་ཆེ་དེ་རྣམས་ལ་སྦྱིན་པ་པོའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལས་གཞན་པ་ཉིད་ཀྱི་ཚོགས་པའི་རྒྱུའི་གནས་སྐབས་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱི་ལུས་ལ་དེའི་སྦྱིན་པས་སྐྱེད་པ་པོའོ། །སངས་རྒྱས་སུ་གཟུང་བས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡུམ་དུ་དོན་གྱིས་ རྟོགས་པར་བྱའོ།།དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྟོབས་བཅུ་ནི་གནས་དང་གནས་མ་ཡིན་པ་མཁྱེན་པའི་སྟོབས་དང་། ལས་ཀྱི་རྣམ་པར་སྨིན་པ་མཁྱེན་པའི་སྟོབས་དང་། ཁམས་སྣ་ཚོགས་མཁྱེན་པའི་སྟོབས་དང་། མོས་པ་སྣ་ཚོགས་མཁྱེན་པའི་སྟོབས་དང་། དབང་པོ་མཆོག་དང་ མཆོག་མ་ཡིན་པ་མཁྱེན་པའི་སྟོབས་དང་།ཐམས་ཅད་དུ་འགྲོ་བའི་ལམ་མཁྱེན་པའི་སྟོབས་དང་། བསམ་གཏན་དང་རྣམ་པར་ཐར་པ་དང་ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་དང་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་དང་རྣམ་པར་བྱང་བ་ལས་ལྡང་བ་མཁྱེན་པའི་སྟོབས་དང་། སྔོན་གྱི་གནས་རྗེས་སུ་དྲན་པ་ མཁྱེན་པའི་སྟོབས་དང་།འཆི་འཕོ་དང་། སྐྱེ་བ་ཤེས་པའི་སྟོབས་དང་། ཟག་པ་ཟད་པ་མཁྱེན་པའི་སྟོབས་སོ། །དེ་ལ་སྲིད་པ་དང་མི་སྲིད་པ་ནི་གནས་དང་གནས་མ་ཡིན་པ་སྟེ། དེ་ནི་འདི་ལྟ་སྟེ་ངན་དུ་སྤྱོད་པ་ཅན་རྣམས་ལ་མི་འདོད་པའི་རྣམ་པར་སྨིན་པ་ནི་གནས་ཡིན་ལ། འདོད་པ་ནི་གནས་ མ་ཡིན་ཞིང་།ལས་དང་རྣམ་པར་སྨིན་པ་ཡང་ངོ་། །ཁམས་སྣ་ཚོགས་པ་ནི་བསོད་ནམས་དང་། བསོད་ནམས་མ་ཡིན་པ་དང་། མི་གཡོ་བ་དང་། ལྷག་པའི་བསམ་པ་སྟེ། གཟུགས་དང་གཟུགས་མེད་པའི་ལས་དང་རབ་ཏུ་ལྡན་པའི་བསོད་ནམས་ནི་མི་གཡོ་བའོ། །མོས་པ་སྣ་ཚོགས་ པ་ནི་འདོད་ཆགས་དང་ཞེ་སྡང་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ལ་གནས་པ་རྣམས་ཀྱི་ཞེ་སྡང་དང་འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པ་ལ་དགའ་བའོ།།དབང་པོ་ནི་དད་པ་དང་། བརྩོན་འགྲུས་དང་། དྲན་པ་དང་། ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་ཤེས་རབ་ལ། དེ་རྣམས་མཆོག་དང་མཆོག་མ་ཡིན་པའི་ཆུང་ངུ་དང་འབྲིང་དང་ཆེན་པོ་ ཉིད་དེ།འདི་ནི་དབང་པོ་དམན་པའོ། །འདི་ནི་འབྲིང་ངོ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པའོ། །ཐམས་ཅད་དུ་འགྲོ་བའི་ལམ་ནི་འདོད་ཆགས་ཀྱི་གཉེན་པོའི་ལམ་ནི་འདིའོ། །འདི་ནི་ཞེ་སྡང་གི་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པའོ།

以下是完整的中文直译：
世俗自性缘起诸法之世间与出世间，于能生等无相违。故说："佛母"等。佛母即能生，因施予一切佛法之诸珍宝故。除此之外，资粮因位即菩萨身，由其布施为能生。由执为佛故，应以义理了知为佛母。
如来十力即：处非处智力、业异熟智力、种种界智力、种种胜解智力、根胜劣智力、遍趣行智力、禅定解脱三昧等持及烦恼清净出离智力、宿住随念智力、死生智力、漏尽智力。
其中，可能与不可能即处与非处，即如作恶者得不悦异熟为处，得悦为非处，业与异熟亦然。种种界即福、非福、不动及增上意乐，色无色业相应福德为不动。种种胜解即住于贪嗔等者之于嗔贪等的欢喜。
根即信、精进、念、定、慧，彼等胜劣即小中大性，此为劣根，此为中等等。遍趣行道即此为贪欲对治道，此为嗔恚等。


 །བསམ་གཏན་བཞི་དང་། རྣམ་པར་ཐར་པ་བརྒྱད་དང་། ཏིང་ངེ་འཛིན་ གསུམ་སྟེ།རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་། དཔྱོད་པ་དང་བཅས་པ་དང་། རྣམ་པར་རྟོག་པ་མེད་པ་ལ་དཔྱོད་པ་ཙམ་པོ་དང་། རྣམ་པར་རྟོག་པ་མེད་ཅིང་རྣམ་པར་དཔྱོད་པ་མེད་པ་རྣམས་དང་། གཟུགས་མེད་པའི་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་བཞི་དང་། མཐར་གྱིས་གནས་པའི་སྙོམས་པར་འཇུག་ པ་དགུ་དང་།ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་ལ་སོགས་པ་ཅན་ནོ། །དེ་ལ་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་ནི་རོ་མྱང་བ་ལ་སོགས་པས་སོ། །རྣམ་པར་བྱང་བ་ནི་ཉེ་བར་མི་དམིགས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། རྣམ་པར་ལྡང་བ་ནི་སེང་གེ་རྣམ་པར་བསྒྱིངས་པས་སམ་ཐོད་རྒལ་གྱིས་སོ། །སྔོན་གྱི་གནས་ནི་སྔོན་གྱི་ སྐྱེ་བ་སྟེ།དེ་རྗེས་སུ་དྲན་པའོ། །འཆི་འཕོ་བ་དང་སྐྱེ་བ་དག་ནི་སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་འཆི་བ་དང་སྐྱེ་བའོ། །ཟག་པ་ནི་ཉོན་མོངས་པ་རྣམས་ལ། དེ་རྣམས་གང་དེ་ཟད་པ་དང་ལམ་གང་ཞིག་གིས་ཟད་པ་དེ་གཉི་གའི་ཟག་པ་ཟད་པའོ། །གནས་དང་གནས་མ་ ཡིན་པ་འདི་རྣམས་ལ་ཐམས་ཅད་ནས་ཐམས་ཅད་དུ་ཡང་དག་པའི་ཤེས་པ་དེ་ཉིད་སྟོབས་ཏེ།ཅིག་ཤོས་ཀྱིས་མི་ཐུབ་པའི་ཕྱིར་དང་། དེ་རྣམས་ཟིལ་གྱིས་མནན་པའི་ཕྱིར་རོ། །མི་ཐུབ་ཅེས་པ་ནི་ཟིལ་གྱིས་མནན་པར་མི་ནུས་པའོ། །སེང་གེ་བཞིན་དུ་ཤིན་ཏུ་དོགས་པ་མེད་ཅིང་རིགས་པར་ སྨྲ་བ་ལ་མི་འཇིགས་པ་སྟེ།དེའི་མི་འཇིགས་པ་ནི་རྣམ་པ་བཞི་སྟེ། མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་པ་ལ་མི་འཇིགས་པ་དང་། ཟག་པ་ཟད་པ་ལ་མི་འཇིགས་པ་དང་བར་དུ་གཅོད་པའི་ཆོས་ལ་མི་འཇིགས་པ་དང་། ངེས་པར་འབྱུང་བའི་ཆོས་ལ་མི་འཇིགས་པ་རྣམས་སོ། །མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་པ་ནི་དེ་ བཞིན་གཤེགས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པའོ།།ཟག་པ་ཟད་པ་ནི་སྤངས་པ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་སྟེ། གཉི་ག་ཡང་རང་གི་དོན་ཏོ། །བར་དུ་གཅོད་པའི་ཆོས་ནི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་ཆོས་ཀྱི་བགེགས་ལ། ངེས་པར་འབྱུང་བའི་ཆོས་ནི་མྱ་ངན་འདས་པ་ཐོབ་པར་བྱེད་པ་སྟེ། དེ་གཉི་ ག་ལ་ཡང་གཞན་གྱི་དོན་ཏེ།གཞན་རྣམས་ལ་དེ་བཤད་པས་དེ་རྣམས་ལ་མི་འཇིགས་པ་སྟེ། དེའི་དམ་བཅས་པ་རབ་ཏུ་གནས་པ་ཉིད་ཅེས་པའི་དོན་ཏོ། །མགོན་མེད་པ་ནི་སྐྱབས་མེད་པ་སྟེ་དེ་རྣམས་ཀྱི་མགོན་དང་སྐྱབས་ནི་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཏེ། དེའི་བགྱིད་པ་ནི་འདིས་ ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་ཡེ་ཤེས་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་སྟེ།རྣམ་པ་དགུ་ཞེས་པ་དང་ལྡན་པའོ།

以下是完整的中文直译：
四禅、八解脱、三三昧，即有寻有伺、无寻唯伺、无寻无伺等，四无色定，九次第定，及具烦恼等。其中烦恼即味著等，清净即无所缘等，出离即狮子奋迅或跳跃。
宿住即前世，随念即忆念彼。死生即诸有情之死亡与出生。漏即诸烦恼，彼等何者已尽及以何道断尽，此二者即漏尽。
于此等处非处，一切处之正智即力，因他者不能胜伏，及能降伏彼等故。不能胜即不能降伏。如狮子般无所畏惧而说正理即无畏。
其无畏有四种：正等觉无畏、漏尽无畏、障碍法无畏、出离法无畏。正等觉即如来智慧圆满。漏尽即断证圆满，二者皆为自利。障碍法即涅槃法之障碍，出离法即能得涅槃，此二者皆为利他。于彼等无畏，即其誓言坚固之义。
无怙即无依，彼等之怙主与依怙即佛世尊，其所作即圆满一切智智，具足九种。


 །འདི་ཉིད་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཅེས་པས་མཐུ་དང་ལྡན་པར་འདོད་ནས་གསུངས་པ་ནི། འཁོར་བ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། འཁོར་བ་ནི་ཟག་པ་དང་བཅས་པའི་ཕུང་པོ་ལྔ་རྣམས་ལ། དེའི་ གཉེན་པོ་འཇོམས་པར་བྱེད་པ་པོ་ནི་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་དེའི་འཇོམས་པར་བྱེད་པ་པོ་སྟེ།དེ་གསུངས་པ་ནི། ཐེར་ཟུག་ཅེས་པ་སྟེ། ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ནི་ཐེར་ཟུག་པར་གནས་པ་སྟེ། ཐོག་མ་དང་ཐ་མར་རོ་གཅིག་པའི་ངོ་བོའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཡང་གཉེན་པོར་གྱུར་ན་ནི་གདོད་ནས་དེ་ཉིད་པས་འཁོར་བར་ མི་འགྱུར་ཏེ།ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་ཐོག་མར་བློ་དང་ལྡན་པས་གོང་ནས་གོང་དུ་ཁྱད་པར་དུ་འགྲོ་བར་བྱེད་པའི་ལམ་ཞེས་པ་སྟེ། དེ་ཉིད་དེའི་གཉེན་པོ་སྟེ། འདིས་ནི་སྤངས་པ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་གསུངས་ལ། ཡེ་ཤེས་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་གསུངས་པ་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཅེས་པ་ སྟེ།ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ནི་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་ཉིད་དེ། དེའི་ཁྱད་པར་ནི་སྟོན་པ་པོ་སྟེ། རང་དང་གཞན་རྣམས་ལའོ། །གཞན་གྱི་དོན་དུ་ནི་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་སྟེ། གཅིག་གིས་ཀྱང་མ་རྫོགས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ལན་གསུམ་དུ་བཟླས་པ་རྣམ་པ་བཅུ་གཉིས་དང་ལྡན་པའི་ ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་ནི་ཆོས་བསྟན་པ་ལ་དེ་ཉིད་འཁོར་ལོ་སྟེ།གདུལ་བྱའི་རྒྱུད་ལ་འཁོར་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་སྐོར་བ་པོ་ནི་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཏེ། དེ་ཉིད་དེས་བསྐོར་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལ་ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་བདེན་པ་བཞི་ལ་ལན་གསུམ་དུ་བཟླས་པ་ནི་འདི་ནི་སྡུག་བསྔལ་ལོ། །འདི་ནི་སྡུག་བསྔལ་ཀུན་ འབྱུང་བའོ།།འདི་ནི་སྡུག་བསྔལ་འགོག་པའོ། །འདི་ནི་སྡུག་བསྔལ་འགོག་པར་འགྲོ་བའི་ལམ་མོ་ཞེས་པ་ནི་བདེན་པ་བཞིའི་ངོ་བོའི་ལེའུ་དང་པོའོ། །དེ་ཉིད་ལ་གོ་རིམས་བཞིན་དུ་ཡོངས་སུ་ཤེས་པར་བྱ་བ་དང་། ཡོངས་སུ་སྤང་བར་བྱ་བ་དང་། མངོན་སུམ་དུ་བྱ་བ་དང་། བསྒོམ་པར་བྱ་བ་ ཉིད་ནི་ལེའུ་གཉིས་པའོ།།དེའི་དེ་ཉིད་ལ་བདག་ཉིད་ཀྱིས་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་དང་། སྤངས་པ་དང་། མངོན་སུམ་དུ་བྱས་པ་དང་བསྒོམ་པ་ཉིད་ནི་ལེའུ་གསུམ་པ་སྟེ། འདི་ནི་རྣམ་པ་བཅུ་གཉིས་སོ། །ཀུན་རྫོབ་ཏུ་མོ་གཤམ་གྱི་རང་གི་སྐད་ཅིག་སྐྱེ་བ་ཉིད་ནི་རྒྱུན་འགགས་པ་ནི་མེས་གྲང་བ་ འགགས་པ་བཞིན་དུ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཉིད་ཀྱིས་ལོག་པའི་ཤེས་པ་འགག་པར་འགྱུར་བ་ནི་སྔོན་ནས་འབྱུང་བར་འགྱུར་བའི་ཡང་དག་པའི་ཤེས་པ་དེའི་རྒྱུ་ཅན་དེས་འགགས་པ་སྟེ།ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ནི་ཅི་ཡང་མེད་པ་ཉིད་དུ་མི་སྦྱོར་བས་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཉིད་ཀྱིས་ཇི་ལྟར་རིགས་པར་ འགོག་པའི་ཡང་དག་པའི་ཤེས་པ་ནི་བསྒོམ་པའི་ལམ་གྱི་ངོ་བོའོ།།མཆོག་ཉིད་གསུངས་པ་ནི་ཇི་ལྟར་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། གནས་པར་བགྱི་བ་ནི་གནས་པར་བྱས་ཤིང་མཆོད་པ་རྣམས་ཀྱིས་སོ།

以下是完整的中文直译：
此即说为具有一切智之力，所谓轮回等。轮回即有漏五蕴，其对治即法界，为能摧毁者。
所说"恒常"者，法界为恒常安住，因为始终一味之本性故。若成为对治，则本来即是彼性，故不成轮回。即于般若波罗蜜多初具慧者，渐次增上进步之道。彼即其对治，此说断证圆满。
说智慧圆满即"一切法"，一切诸法之本性即无自性，其差别即能说者，于自他等。为利他故圆满，因无一不圆满故。
三转十二相法轮即说法，彼即为轮，因于所化相续中运转故。其转动者即诸佛，因彼所转故。其中于四谛三转法轮即："此是苦，此是苦集，此是苦灭，此是趣苦灭道"，此为四谛体性第一品。于彼依次应遍知、应断、应证、应修即第二品。于彼自己已遍知、已断、已证、已修即第三品，此即十二相。
世俗中石女刹那生起即相续灭，如火灭寒，即由般若波罗蜜多令邪知灭，为先所生正知之因彼所灭。世俗中不修无所有性，即以菩提心如理灭除之正知，为修道体性。
所说最胜即"如何"等，所住即已住且以供养等。


 །ཡིད་ལ་བགྱི་བ་ནི་ཡོན་ཏན་རྗེས་སུ་དྲན་པ་རྣམས་ཀྱིས་སོ། །ཕྱག་འཚལ་བར་བགྱི་ བ་ནི་ལུས་ངག་ཡིད་གསུམ་གྱིས་སོ།།ཅིའི་ཕྱིར་འདི་ནི་གནས་སྐབས་ལ་འདྲི་བའི་རྒྱུ་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་མ་མཆོག་ཉིད་དུའོ། །ཡོངས་སུ་འདྲེན་པ་མེད་པ་ནི་ཡོངས་སུ་འདྲེན་པ་དང་བྲལ་བའོ། །སྐལ་བ་མེད་པ་ནི་བསྐོར་བར་མི་ནུས་པ་ལ་དམུས་ལོང་དུ་གྱུར་པ་ནི་ དམུས་ལོང་དང་འདྲ་བའོ་ཞེས་པ་ནི་མཆོག་ཉིད་དོ།།དེ་ནས་ཡང་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ནི་བསྒོམ་པའི་ལམ་མོ། །གང་ཞིག་ཕུང་པོ་ལྔ་རྣམས་ཀྱི་ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་ཇི་སྲིད་དུ་མངོན་པར་འདུ་མི་བྱེད་ཅིང་ཉེ་བར་མི་དམིགས་པ་དེ་ཉིད་འདིའི་སྒྲུབ་པ་ཡོངས་ སུ་རྫོགས་པར་བྱེད་པའོ།།དེ་སྐད་ཅེས་བཀའ་སྩལ་པ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། ཆོས་གང་ཞེས་པ་ནི་ཟག་པ་མེད་པའོ། །ཆོས་གང་ཡང་གཏོད་པར་མི་བྱེད་ཅེས་པ་ནི་ཆོས་རྣམས་ལ་གཏོད་པར་བྱེད་པ་ཡང་ཉེ་བར་མི་དམིགས་ཞེས་པའི་གཏོད་པའོ། །དེ་ནས་ཡང་ཞེས་པ་ལ་སོགས་ པ་སྟེ།མིང་ནི་འདུ་ཤེས་ལ་མངོན་པར་འདུ་བྱེད་པ་ནི་བརྟགས་པས་སོ། །ཇི་ལྟར་གཏོད་པར་མི་བྱེད་ཅེས་པ་ནི་ཆོས་རྣམས་ལ་གཏོད་པར་མི་བྱེད་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་ཞེས་པ་ནི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མེད་པས་སོ། །ཅི་ཡང་མེད་ཅེས་པ་ནི་ཆོས་རྣམས་ལ་སྐྱེ་བ་ལ་ སོགས་པ་རྣམས་སུ་ཡང་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མེད་པས་སོ་ཞེས་པ་ལ་དགོངས་པའོ།།ཉེ་བར་ཞེས་པ་ནི་སྐྱེ་བ་མེད་ཅིང་འགག་པ་ཡང་མེད་ཅེས་པའི་དོན་ཏོ། །འདིར་ཉེ་བར་མི་གནས་པ་ནི་ཅུང་ཟད་བྱེད་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་ཡང་ཞེས་པ་ནི་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ལ་གཏོད་པར་བྱེད་པ་པོ་ ཉིད་ཀྱང་ངོ་།།རིང་དུ་བྱེད་པར་འགྱུར་ཞེས་པ་ནི་མངོན་དུ་བྱེད་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་ལ། གསོག་ཏུ་བགྱིད་པ་ནི་མངོན་དུ་གྱུར་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གསོབ་ཏུ་བགྱིད་པ་ནི་དེའི་འབྲས་བུ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །མི་བགྱིད་ཅེས་པ་ནི་སྐྱེ་བར་འགྱུར་བར་མི་བྱེད་པའོ། །ཡོད་པ་ནི་ འདི་དག་ཉིད་ཀྱི་རྣམ་གྲངས་དག་གི་དོན་ཇི་ལྟ་བར་ཁྱོད་ཀྱིས་གསུངས་པའོ།།ཡོངས་སུ་གསལ་བར་མ་བྱས་པ་ནི་བསྟན་པ་སྟེ། གཟུགས་གསལ་བར་མ་བྱས་ཞེས་པ་ནས་ཇི་སྲིད་དུ་སངས་རྒྱས་ཉིད་ཅེས་པའི་བར་ནི་ཆོས་གང་ཡང་མེད་ཅེས་པའི་དོན་ཏོ། །དེའི་ཕྱིར་ཆོས་གང་ཡང་མ་མཐོང་བ་སྟེ། རིང་དུ་བྱེད་ཅེས་པ་ལ་སོགས་པ་ཅན་ལ། ཆེན་པོར་མི་བགྱིད་ཅེས་པ་ལ་སོགས་པ་ནི་ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྡུད་པར་མི་བྱེད་གཡེང་བར་མི་བྱེད་ཅེས་པ་ནི་གཉིས་སུ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་ཡང་དོན་ཆེན་པོར་ཡང་ངོ་། །རྒྱུ་མཐུན་པ་ནི་དེའི་རྗེས་སུ་གྱུར་པའི ངེས་པས་སོ།

以下是完整的中文直译：
意作即以功德随念等。礼敬即以身语意三。为何此是处所之问因，即世尊母为最胜故。无引导即离引导。无缘即不能转，成为盲者即如盲人，此即最胜。
"复次"等，般若波罗蜜多即修道。若于五蕴一切法乃至不造作、不执著，即是圆满此修行。
如是宣说等，"何法"即无漏。"不置入任何法"即于诸法亦不见能置入之置入。
"复次"等，名即于想造作是分别。如何不置入即于诸法不置入无分别故。如是即无分别故。"无有"即于诸法生等亦无分别故之密意。
"近"即无生亦无灭之义。此中不住即因无少许作用故。"如是复"即于一切智能置入者自身亦然。
"远离"即因无现证故。"积集"即因无现证智相故。"空无"即因无其果故。"不作"即不令生起。"有"即如你所说此等同义词之义。
"未明显"即开示，从"色未明显"乃至"佛性"即无有任何法之义。是故不见任何法，于"远离"等，"不作大"等即因一切诸法无自性故。"不摄不散"即因无二故。如是亦是大义。随顺即随其决定。


།སེམས་ཅན་ནི་ཕུང་པོ་ལྔའི་བདག་ཉིད་ཅན་ལ། གང་ཟག་གམ་རྫས་ཀྱང་དེ་བཞིན་ནོ། །ངོ་བོ་ཉིད་ནི། མཚན་ཉིད་ལ་སྐྱེ་བར་ནི་སྐྱེད་པ་སྟེ། དེ་དག་དང་བྲལ་བ་ཉིད་དོ། །འདིའི་རྒྱས་པར་བཤད་པ་ནི་སེམས་ཅན་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། དབེན་པ་ནི་སྟོང་པ་ ཉིད་ལ་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པས་དམིགས་སུ་མེད་པའོ།།མངོན་པར་བྱང་མ་ཆུབ་པ་ནི་མངོན་སུམ་གྱི་བྱ་བ་དེ་ལ་མེད་པས་སོ། །ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་ནི་ཡང་དག་པའི་དོན་དེས་མ་བཟུང་བས་སོ། །སྟོབས་ཡང་དག་པར་སྒྲུབ་པ་ནི་སྟོབས་རྫོགས་པར་བྱེད་པ་ཅུང་ཟད་མེད་དོ། །དེ་ལྟར་དེ་བཞིན་ གཤེགས་པ་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཟབ་མོ་འདི་ལ་ཞེས་པ་ནི་དོན་ཆེན་པོ་ཉིད་དོ།།སྒྲུབ་པའི་ཡན་ལག་དྲུག་པ་དང་བདུན་པ་ལ་ཡང་མོས་པའི་རྒྱུ་དང་སྤོང་བའི་རྒྱུ་ཡོད་དེ། དེའི་དབང་དུ་བྱས་ནས་བསྟན་བཅོས་ལས། སངས་རྒྱས་བསྟེན་དང་སྦྱིན་སོགས་དང་། །ཐབས་ལ་མཁས་པ་གང་ ཡིན་པ།།འདི་ལ་མོས་པའི་རྒྱུ་དག་ཡིན། །ཆོས་ཀྱིས་ཕོངས་པའི་རྒྱུ་དག་ནི། །བདུད་ཀྱི་ཐིབས་ཀྱིས་ནོན་པ་དང་། །ཟབ་མོའི་ཆོས་ལ་མ་མོས་དང་། །ཕུང་པོ་ལ་སོགས་མངོན་ཞེན་དང་། །སྡིག་པའི་གྲོགས་པོས་ཟིན་པའོ། །ཞེས་པ་སྟེ། མོས་པ་ནི་བསྒོམ་པའི་ལམ་འདི་ལྟ་སྟེ། དེ་ གསུངས་པ་ནི་དེ་ནས་ཡང་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ།མོས་ཞེས་པ་ནི་ངེས་པའི་དངོས་པོ་ཉིད་ལས་གཞན་མ་ཡིན་ཞེས་རྟོགས་པར་བྱེད་ཅིང་མོས་པར་བྱེད་པར་འགྱུར་བ་སྟེ། དེའི་བཤད་པ་ནི་མི་བགྱིད་ཅེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། ནེམ་ནུར་ནི་གནོད་པ་ལ། ཐེ་ཚོམ་ནི་སོམ་ཉིའོ། །རྨོངས་པ་ནི་ སྒྲུབ་པ་དང་མི་ལྡན་པས་སོ།།རྨོངས་པར་འགྱུར་ཞེས་པ་ནི་རྨོངས་པར་བྱེད་པར་འགྱུར་བའོ། །དོན་དང་ཞེས་པ་ནི་མངོན་པར་རྟོགས་པ་བརྒྱད་པོ་རྣམས་ཀྱིས་སོ། །དོན་གྱི་ཚུལ་ཞེས་པ་ནི་ཇི་ལྟར་རང་གིས་སེམས་བསྐྱེད་པ་དང་། གདམས་ངག་ཅེས་པ་ལ་སོགས་པ་དེ་རྣམས་ཀྱི་དངོས་པོ་ རྣམས་ཀྱིས་སོ།།ཆོས་ཉིད་ནི་མིང་དང་ཚིག་དང་ཡི་གེ་འདི་རྣམས་ཀྱིས་ལ། ཆོས་ཀྱི་ཚུལ་ནི་བསྡུས་པ་དང་རྒྱས་པ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་སོ། །རྗེས་སུ་རྟོགས་པར་འགྱུར་བ་ནི་རྗེས་སུ་འབྲང་བའི་ཕྱིར་རོ། །རྗེས་སུ་འཚལ་བར་འགྱུར་བ་ནི་དེ་བཞིན་དུ་ཤེས་ པས་སོ།།རྗེས་སུ་རྟོགས་པར་འགྱུར་བ་ནི་དེ་ལྟར་གཞན་ཉིད་དོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེས་པ་ནི་གང་དུ་རྟགས་ཀྱིས་ཏེ། རྟགས་གསུངས་པ་ནི་ཇི་སྲིད་ཅེས་པ་སྟེ། ཡུན་རིང་པོར་སྤྱོད་པ་ནི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་རྣམས་ལའོ། །ཚུལ་ཁྲིམས་བསྲུངས་པ་ནི་འདིས་ཚུལ་ཁྲིམས་ཏེ། ཡུན་རིང་པོར་ སྤྱོད་པ་ཅན་ནོ་ཞེས་པ་ནི་སངས་རྒྱས་བསྟེན་པ་དང་།སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པའི་སྤྱོད་པའོ། །དེ་ནས་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། ནུས་ཞེས་པ་ནི་གང་གིས་གང་ལའོ། །ཉན་པར་འདོད་པ་ནི་སྒྲ་ལའོ།

以下是完整的中文直译：
众生即具五蕴自性，补特伽罗或实体亦复如是。自性即于相生起，即离彼等。此之广说即众生无自性等，远离即由空性不可思议故无所缘。
未现证即无现前之作用故。如实即未被彼真实义所执故。圆满诸力即全无力之圆满。如是"如来于此甚深般若波罗蜜多"即是大义。
修行第六支与第七支亦有信解因与舍因，依此论中说："亲近佛及布施等，及诸方便善巧者，是为于此信解因。法贫穷之诸因者，为魔力所压制及，不信解于甚深法，执著蕴等诸法及，为恶友所摄受也。"
信解即此修道，其所说即"复次"等。"信解"即了知并信解非异于决定事物自身。其解释即"不作"等。扰动即损害，疑即怀疑。愚痴即不具修行故。"成愚痴"即将令愚痴。"义"即以八种现观。"义理"即以如自发心及教授等彼等事物。
法性即以此等名句文，法理即以摄略广说等。"随觉"即随行故。"随知"即如是了知故。"随觉"即如是为他故。"何以故"即由何相，所说相即"乃至"，长时行即于诸波罗蜜多。守护戒即此戒，即长时行者，即亲近佛及布施等行。"复次"等，"能"即谁于何。欲闻即于声。


 །རྟོགས་པ་ནི་དོན་ལའོ། །བསམ་པ་ནི་དུས་གཞན་དུ་དྲན་པར་རོ། །བསྐྱེད་པ་ནི་བསམ་ པའི་དུས་སུའོ།།ཉེ་བར་གཟུང་བ་ནི་བསྒོམ་པའི་དུས་སུ་སེམས་པས་བརྟན་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་ནི་སྣང་བར་བྱེད་པའོ། །འདི་དང་འདི་ལ་ཞེས་པ་ནི་སོ་སོར་སྣང་བར་བྱེད་པའི་རྟེན་རྣམས་ལའོ། །འདི་ལྟར་ཞེས་པ་ནི་སྣང་བར་བྱེད་པས་ལ། རྣམ་པ་ནི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་ཏེ། དཔེར་ ན་བ་ལང་གི་ཨོག་ཤལ་ལ་སོགས་པ་ཉིད་ཀྱིས་སོ།།རྟགས་ཀྱིས་ནི་བཅོས་མས་ཏེ། དཔེར་ན་བ་ལང་གི་དྲིལ་བུ་ལ་སོགས་པ་བཞིན་ལ། མཚན་མ་ནི་རང་བཞིན་གྱི་མཚན་མ་སྟེ། དཔེར་ན་བ་ལང་དཀར་པོ་ཉིད་ལ་སོགས་པ་བཞིན་ནོ། །བསྟན་པ་ནི་གཞན་ལའོ། །མཉན་པར་བྱེད་ པ་ནི་གཞན་ལས་སོ།།ཕུང་པོ་ནི་ཕུང་པོ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་སོ། །ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་ལ་ཕུང་པོ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་སྟོང་པའི་ཕྱིར་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་དབེན་པ་ཉིད་ལ་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་ནི་ཐོག་མ་དང་ཐ་མ་གཉིས་དང་བྲལ་བས་ནི་ཤིན་ཏུ་དབེན་པ་ཉིད་དོ། །གཞན་ མ་མེད་ཅེས་པ་ནི་གཞན་གང་ན་ཡང་ངོ་།།ཅིའི་ཕྱིར་ན་སྐྱེ་བའི་རྒྱུ་དང་བྲལ་བ་ཉིད་ཀྱིས་སྟོང་པ་ལ་རང་གི་ངོ་བོ་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་དབེན་པའོ། །འབྲས་བུའི་ནུས་པ་དང་བྲལ་བས་ཞི་བའོ། །དེ་ལྟར་ན་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་ནི་ཉེ་བར་བསྡུས་པའོ། །གང་དམིགས་སུ་མེད་པ་ཞེས་པ་ནི་དོན་དམ་པར་ལ་ ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ནི་ཉེ་བར་དམིགས་པ་སྟེ།དམིགས་པ་མེད་པ་ཙམ་པོ་མ་ཡིན་ཞེས་པ་ནི་ཐབས་ལ་མཁས་པའོ། །ཆོས་ཀྱིས་ཕོངས་པ་ནི་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་དང་བྲལ་བ་ནས་ཡུན་རིང་པོར་ངན་འགྲོར་གནས་པས་དེས་ཉན་པ་ལ་སོགས་པ་མེད་པ་སྟེ། དེའི་རྒྱུ་ནི་དམ་པའི་ཆོས་སྤོང་བ་ལ་དེ་ཉིད་ནི་ཆོས་ ཀྱིས་ཕོངས་པ་དང་མཐུན་པར་འགྱུར་བའི་ལས་ཏེ།དེས་རྒྱུའི་བྱ་བ་བྱས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་གནས་སྐབས་ནི་དེ་ལྟར་གནས་བརྟན་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་ཞེས་པ་འདིར་བསྒོམ་པའི་ལམ་ལའོ། །རྣལ་འབྱོར་ནི་ཡང་དག་པར་ལེན་པས་ན། རྣམ་པར་ཕྱེ་སྟེ་ ཞེས་པ་ནི་ཁ་ཅིག་ནི་ཡུན་རིང་པོར་སྤྱོད་པ་ཡིན་ལ།ཁ་ཅིག་ནི་མིན་ཞེས་པ་སྟེ། དེ་ཇི་ལྟར་ཞེ་ན། དད་པ་ལ་སོགས་པའི་དབང་པོ་རྣམས་ཀྱི་ཚོད་ཀྱིས་སྣ་ཚོགས་པ་ཉིད་དེ་གསུངས་པ་ནི་བསྙེན་བཀུར་བྱེད་པ་མི་འགྱུར་ཞེས་པ་དང་འབྲེལ་ཏོ། །སངས་རྒྱས་རྣམས་ལ་བསྙེན་བཀུར་མ་བྱས་པ་དང་། ཡོངས་སུ་མ་དྲིས་པ་ནི་དད་པ་དང་བྲལ་བས་སོ། །བྱས་པ་ནི་ལན་ཅིག་བྱས་པས་སོ། །བསགས་པ་ནི་ཡང་ཡང་བྱེད་པའོ། །ཀུན་ནས་བསགས་པ་ནི་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པའོ། །ཉེ་བར་བསགས་པ་ནི་རྣམ་པར་སྨིན་པ་སྟེར་བའི་ནུས་པ་ཐོབ་པའོ། །ལུས་ཀྱིས་ཚོགས་པ་ནི་ཉན་དུ་འོང་བའོ། ། སེམས་ཀྱིས་ནི་རྣམ་པར་གཡེང་བ་མེད་པའོ།

以下是完整的中文直译：
了解即于义。思维即于他时忆念。生起即于思维时。执持即于修时以心令坚固故。此即能显现。"于此此"即于各别能显现之所依。"如是"即由能显现，相即由特征，如牛之喉垂等自性故。
由相即人为，如牛铃等。标志即自然标志，如白牛性等。宣说即于他。听闻即从他。蕴即由蕴等。由一切法以蕴等自相空故即一切法远离性，因果离始终二者即极远离性。
"无他"即于任何他处。何以故，由离生因自性故空，由离自体故远离。由离果功能故寂静。"如是"等即摄略。"无所缘"即胜义中，世俗中则有所缘，非仅无所缘即方便善巧。
法贫即离圆满，长时住于恶趣故无听闻等，其因即舍弃正法，彼即成为法贫相应业，由彼作因之作用故。其情况即如是"长老"等。"于般若波罗蜜多"即此修道。瑜伽即正持故。
"分别"即有些是长时行者，有些非是。云何如是？由信等根之程度差别，所说即连于"不承事"。未承事诸佛及未请问即离信故。作即一次作。积即再三作。遍积即圆满。近积即获得能与异熟之力。身聚集即来听闻。心即无散乱。


 །ངག་གིས་ནི་སྐབས་སུ་བབ་པ་མི་སྨྲ་བའོ། །མི་སྦྱིན་པ་ནི་ཡང་དག་པར་མ་ཉན་པའོ། །མི་ཤེས་པ་ནི་གཞུང་ལ། མི་མཐོང་བ་ནི་དོན་ནོ། །ཁོང་དུ་མི་ཆུད་པ་ནི་བདེན་པ་གཉིས་ཀྱི་བདག་ཉིད་ཀྱིས་ལ། རིག་པར་མི་བྱེད་པ་ནི་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་རྟོགས པས་སོ།།སྤོང་བར་འགྱུར་བ་ནི་ཡིད་ཀྱིས་བཏང་བས་སོ། །སྐུར་པ་ནི་ངག་གིས་སོ། །ཁྲོ་བ་ནི་སྨོད་པ་ལ། ཉེ་བར་བཅོས་པ་ནི་སུན་འབྱིན་པ་ཉིད་དོ། །བསྲེགས་པ་ནི་མི་དགེ་བ་རྣམས་ཀྱིས་དགེ་བའི་རྩ་བ་བསྲེགས་པའི་ཕྱིར་ལ། འདུན་པ་ནི་དབང་གི་དངོས་པོའོ། །ཕྱིར་བཟློག་པ་ནི་འདུན་པ་ ལས་སོ།།འབྲལ་བར་བྱེད་པ་ནི་འདིས་འདུན་པ་དང་བྲལ་བར་གྱུར་པས་བྲལ་བར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །མི་འཇུག་པར་བྱེད་པ་ནི་ཡིད་ཀྱིས་གཏོང་བར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ལྡོག་པར་བྱེད་པ་ནི་སླར་མི་འཛིན་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་རྣམས་ཀྱིས་ནི་སྤོང་བར་སྨྲ་སྟེ། སྤོང་བར་སྨྲ་བ་ནི་འདི་ལ་བསླབ་ པར་མི་བྱ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པའོ།།ཁྲོ་བར་སྨྲ་བ་ནི་འདི་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་གསུང་མ་ཡིན་ཞེས་པའོ། །དེ་ལྟར་ནི་དང་པོའི་སྟོབས་རྣམས་བཅོམ་པའི་སེམས་རྨོངས་པས་རྟོགས་ན་ཤ་ཁོན་དུ་འགྱུར་བ་སྟེ། གང་གི་ཕྱིར་མདོ་སྡེ་ལ་འཇུག་པ་འདུལ་བ་ལ་སྣང་བ་ཆོས་ ཉིད་དང་མི་འགལ་བ་དེ་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་གསུང་ལ།ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་ནི་མདོ་སྡེ་ལ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྡེ་སྣོད་ལ་སོགས་པ་ནི་འདུལ་བ་སྟེ། ཆོས་ཉིད་ནི་ཁྱད་པར་དུ་གྱུར་པས་བཤད་པ་ནི་ཐེག་པ་དམན་པ་ལ་ནི་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་ཡོན་ཏན་གྱི་ ཚོགས་མེད་པ་ཉིད་དེ།ཁྲོན་པ་ལ་སོགས་པ་ལ་རྒལ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་དང་། རྒྱ་མཚོ་ཆེན་པོ་རྣམས་ཀྱི་ནང་དུ་མ་སོང་བའི་ཕྱིར་ན་ཆུའི་རྟེན་དུ་མ་གྱུར་ཅེས་པ་སྟེ། འདིར་མང་དུ་བརྗོད་པ་ནི་དགོས་པ་མེད་པ་ཉིད་དོ། །བྱོལ་སོང་ནི་ཡོངས་སུ་བཏང་བ་སྟེ། ཕྱི་རོལ་དུ་འགྱུར་ཞེས་པ་དང་དོན་ གཅིག་གོ།།ཐམས་ཅད་ནས་ནི་ཇི་ལྟར་གྱུར་པ་དེ་ལྟར་ན། ཐམས་ཅད་ཀྱི་ནི་ཡན་ལག་གིས་སོ། །ཐམས་ཅད་ནི་ཇི་ལྟར་འགྱུར་བ་དེ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་ཏེ། བྱེ་བྲག་རྣམས་ཀྱིས་སོ། །ལས་མངོན་པར་འདུ་བྱེད་པ་ནི་ལས་ཀྱི་བྱ་བའོ། །ཉེ་བར་གནས་པ་ནི་བྱས་པའོ། །ཀུན་ནས་བསླང་བ་ ནི་ཉེ་བར་བསགས་པའོ།།འཇིག་པ་ནི་བཤིག་པ་སྟེ། གང་གིས་མེས་ཟད་པར་བྱེད་པ་དེ་ནི་མེས་འཇིག་པའོ། །འདོར་བར་འགྱུར་བ་ནི་སྲིད་པ་བར་མའི་ལུས་ཀྱིས་སོ། །ལྟུང་བར་འགྱུར་བ་ནི་སྐྱེ་བའི་ལུས་ཀྱིས་ཏེ། རྒྱུད་མཉམ་དུ་ཡང་སྡུག་བསྔལ་མང་པོ་རྣམས་དེས་གང་གི་ཕྱིར་དེ་ལྟར་ མྱོང་བར་འགྱུར་བའོ།

以下是完整的中文直译：
语即不说应时语。不给即未正确听闻。不知即于教典，不见即于义。不通达即以二谛自性，不了知即颠倒理解故。
将舍即以意放弃故。诽谤即以语故。瞋恨即于诋毁，近造作即破斥性。焚烧即以诸不善焚烧善根故，欲即权势事。退转即从欲。令离即由此离欲故令离。
令不入即以意令舍故。令返即令不复执取故。以此等说舍，说舍即"于此不应学"等。说瞋即"此非佛语"。如是即初力被摧之愚痴心若了知则成怨恨。
以何故，契入经藏、显现于律、不违法性者即是佛语，大乘般若波罗蜜多等即经藏，菩萨藏等即律，法性即以殊胜所说，于小乘无大乘功德资粮性，由于井等无渡越故，及未入大海中故非水所依，此中广说即无义性。
旁生即遍舍，与成外道同义。一切即如其所成，一切支分故。一切即如其所成一切，以诸差别故。造作业即业之作用。近住即已作。发起即近积。
坏即破坏，如为火所尽即火坏。将舍即以中有身。将堕即以生身，相续中亦多苦，以彼故如是将受。


།མ་བསད་པ་དང་། ཕ་བསད་པ་དང་། དགྲ་བཅོམ་པ་བསད་པ་དང་། དགེ་འདུན་གྱི་དབྱེན་བྱས་པ་དང་། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལ་ངན་སེམས་ཀྱིས་ཁྲག་ཕྱུང་བ་ཞེས་པ་ནི་མཚམས་མེད་པ་ལྔའི་ལས་ཏེ། བར་མཚམས་མེད་པར་མནར་མེད་པར་སྐྱེ་བའི་རྒྱུའི་ཕྱིར་ རོ།།མཚམས་མེད་པའི་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་རྣམས་དང་འདྲ་བ་མེད་པས་གོ་རིམས་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་གཟུགས་བརྙན་དུ་ཡང་ངམ། རྗེས་སུ་མཐུན་པའམ་ཚུལ་མཐུན་པ་ཙམ་ཡང་མ་ཡིན་ཞེས་པ་སྟེ། གཟུགས་བརྙན་ལ་སོགས་པའི་ཚིག་གསུམ་ནི་དོན་མཐུན་པའི་ཤེས་པ་ནི་གཞན་དག་གིའོ། ། རྙེད་པ་དང་བཀུར་སྟི་ནི་དེ་ཉིད་ལས་ཏེ། ཅིའི་ཕྱིར་ན་དེ་ལ་ལྟ་བར་ཡང་ངོ་། །སོ་རྩིའི་ལོ་མའི་འདབ་མ་རུལ་བ་ནི། དེ་མ་བོར་ན་གཞན་རྣམས་ཀྱང་འཇིག་པར་བྱེད་པའོ། །སོ་རྩིའི་ལོ་མ་བཞིན་དུ་རིགས་སུ་སྐྱེས་པ་འདི་རྣམས་དེ་བཞིན་ནོ། །ནག་པོ་ནི་རྩཝའི་བྱེ་བྲག་ལ་སྲེད་ནི་རབ་ཏུ་གྲགས་པ་སྟེ། ཞིང ལ་མ་བསལ་ན་ཞིང་འཇིག་པར་བྱེད་པའོ།།ནག་པོའང་སྲིན་བུ་ཞེས་པ་ཁ་ཅིག་སྟེ། ནག་པོ་རང་བཞིན་གྱི་རིགས་ལས་སྐྱེས་པ་འདི་རྣམས་ཀྱང་དེ་བཞིན་ནོ། །ནག་པོ་ལ་ནི་རེག་ནས་སོ་མ་བཏབ་ཀྱང་དུག་དང་བཅས་པར་འགྱུར་ཏེ། འདི་ཉིད་ཀྱིས་ན་དེ་དག་ལས་ཉན་པ་དང་། དད་པ་ལ་ སོགས་པ་རྣམས་ལམ་མ་ཡིན་པས་ཕོངས་ཤིང་དམྱལ་བ་ལ་སོགས་པའི་སྡུག་བསྔལ་གྱིས་ཏེ།སྡུག་ཅིང་དྲག་ལ་གནོད་པ་ཆེན་པོས་སོ། །སྣང་བར་བྱས་པ་ནི་རང་བཞིན་གྱི་ལས་ཀྱི་རྣམ་པར་སྨིན་པ་ཤེས་པར་རོ། །དཀར་པོའི་སྐལ་བ་ནི་དགེ་བའི་སྐལ་བའོ། །དེ་དང་ལྡན་པར་ནི་ཡང་དག་ པར་སྐྱེད་པའོ།།སྦྱོར་བ་ཞེས་པ་ནི་ཆོས་ཀྱིས་ཕོངས་པས་སོ། །བདུད་ཀྱིས་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་ནི་བདུད་ཀྱིས་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པ་གསུངས་ལ། ཆོས་ཟབ་མོ་ལ་མི་མོས་པས་དེ་ལ་དད་པ་དང་དང་བ་མེད་པར་གསུངས་སོ། །གཞན་ཡང་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་རྒྱུ་རྣམ་པ་ བཞི་གསུངས་པ་ནི།བདག་ལ་བསྟོད་པ་དང་གཞན་ལ་སྨོད་པ་ཉེས་པའི་སྐབས་ཚོལ་བར་འགྱུར་ཞེས་པ་ནི་ཕུང་པོ་གཅིག་ལ། བསྟན་བཅོས་སུ་ནི་དེའི་འདིར་ཆོས་ཀྱིས་ཕོངས་པའི་རྒྱུ་དྲུག་གསུངས་པ་ལ་མདོར་བསྡུས་ནས་བཞི་སྟེ། ལྷག་མ་རྣམས་ནི་ཕུང་པོ་ལ་སོགས་པར་མངོན་པར་ཞེན་ པའི་ནང་དུ་བསྡུས་པའི་ཕྱིར་ཏེ།བདག་ལ་བསྟོད་པ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཕུང་པོ་ལ་སོགས་པ་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པའོ། །སྒྲུབ་པའི་ལེའུ་འདིར་ཡན་ལག་བདུན་གྱིས་སྒྲུབ་པ་གསལ་བར་བྱས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་ན་ཡང་ངན་འགྲོའི་གཞུང་མང་བའི་ཕྱིར་དམྱལ་བའི་ལེའུ་བརྗོད་པ་སྟེ་ བདུན་པའོ།། །།དག་པ་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ། དེ་ནི་མོས་པར་དཀའ་བ་ཉིད་པས་དེ་གསུངས་པ་ནི། དེ་ནས་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། དོན་དུ་མི་གཉེར་བ་ནི་འདུན་པ་དམན་པས་སོ། །ཉེ་བར་བསྟན་པ་ནི་བགེགས་ཀྱིས་སོ།

以下是完整的中文直译：
杀母、杀父、杀阿罗汉、破和合僧、以恶心出如来身血，此为五无间业，因为无间隔即生无间地狱之因故。
无间因果诸无相似，如其次第非仅是影像、随顺或相应，影像等三词是他人之同义了知。利养恭敬即从彼，何以故，于彼亦见故。
腐烂的槟榔叶，若不舍弃则亦坏其他。如槟榔叶般，此等生于种姓者亦如是。黑即草之差别，贪即广闻，若不除田则毁田。
黑虫亦有说，此等从黑自性种姓所生者亦如是。触及黑者虽未被咬亦成有毒，以此故从彼等闻法、信心等非道而贫乏，以地狱等苦，以苦猛大害故。
显现即知自性业之异熟。白分即善分。具彼即正生。加行即法贫。魔加持等即说魔加持，于甚深法不信解故说无信心净信。
又等所说四种因，赞自毁他寻过失机会即一蕴，论中说此处法贫因六种，摄略为四，余者摄入蕴等执著中故，以赞自等于蕴等执著。
此修行品以七支明修行故。如是复由恶趣教典众多故说地狱品第七。
当说清净，彼难信解故说彼，从此等，不希求义即欲乐劣故。近示即以障碍故。


 །ལེགས་པར་མི་ཉན་པ་ལ་སོགས་པ་ནི་དགེ་བའི་བཤེས གཉེན་རྣམས་ལའོ།།ཇི་ཙམ་དུ་ཟབ་པ་ཞེས་པ་ནི་མིང་ཙམ་དུ་ཟབ་པས་མོས་པར་དཀའ་བ་ལ། གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་སྔོན་གྱི་མཐའ་ལ་སོགས་པ་ལ་ཡང་མ་བཅིངས་མ་གྲོལ་བ་སྟེ། དུས་གསུམ་གྱི་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། ། མཆོག་ཏུ་མོས་པར་དཀའ་བ་ནི་མཆོག་ཏུ་ཟབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྔ་ནས་རབ་ཏུ་འཇུག་པ་ནི་འཆིང་བ་ལ་སྔ་ནས་དག་པའི་ཕྱིར་དེ་ལྡོག་པའི་ཐར་པ་སྟེ། དག་པ་ཞེས་རབ་ཏུ་གྲགས་པའོ། །འདིར་ཡང་བཅིངས་པ་དང་། གྲོལ་བ་དག་ནི་ཤིན་ཏུ་མེད་ཅིང་དག་པ་ཞེས་པ་ནི་མཆོག་ཏུ་ཟབ་པའོ། །རྣམ་པར དག་པའི་མཚན་ཉིད་ནི་བསྟན་བཅོས་ལས།འབྲས་བུ་དག་པ་གཟུགས་ལ་སོགས། །དག་པ་ཉིད་དེ་གང་གི་ཕྱིར། །དེ་གཉིས་ཐ་དད་མ་ཡིན་ཞིང་། །བཅད་དུ་མེད་པས་དག་པར་བརྗོད། །ཅེས་ཏེ། འབྲས་བུ་དག་པ་ནི་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་སྟེ། དེ་ཡང་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་དག་པ་ཉིད་དོ། ། དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེས་པ་ནི་དེ་ལ་འདིས་གོང་དུ་མོས་པར་དཀའ་བའོ། །གཉིས་སུ་མེད་པ་ནི་དེའི་བདག་ཉིད་ཀྱིས་ལ། གཉིས་སུ་བྱར་མེད་པ་ནི་ཕན་ཚུན་དུ་མ་འཁྲུལ་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་ཉིད་ཀྱི་བཤད་པ་ནི་ཐ་མི་དད་ཅིང་གཅད་དུ་མེད་པ་ཞེས་པའོ། །ཡུམ་ཆེན་མོར་གསུངས་པའི་རྣམ་པར་དག་པ་རབ་ཏུ དབྱེ་བའི་ཕྱིར་བསྟན་བཅོས་སུ།ཉོན་མོངས་ཤེས་བྱ་ལམ་གསུམ་གྱི། །ཉམས་ཕྱིར་སློབ་མ་བསེ་རུ་དང་། །རྒྱལ་སྲས་རྣམས་ཀྱི་དག་པ་སྟེ། །སངས་རྒྱས་རྣམ་ཀུན་ཤིན་ཏུ་བཞེས་ཏེ། ཉོན་མོངས་པ་རྣམས་དང་། གཟུང་བའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་། ལམ་དང་གསུམ་པ་རྣམས་ལ་ སྲིད་པ་མི་ཤེས་པའི་ལམ་གསུམ་དེས་སྤངས་པ་རྣམ་པར་དག་པ་ནི་གོ་རིམས་ཇི་བཞིན་དུ་ཉན་ཐོས་དང་རང་སངས་རྒྱས་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཏེ་དེ་ནི་རྒྱལ་བ་རྣམས་ཀྱི་སྲས་ལ་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱིས་ནི་མཐའི་མཚམས་དེ་ལས་ཤིན་ཏུ་འདས་པས་ཤིན་ཏུ་བ་ལ་ཤིན་ཏུ་བ་ནི་སྲིད་པ་མཐར གྱུར་པ་སྟེ།བག་ཆགས་དང་བཅས་པའི་སྒྲིབ་པ་སྤངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྣམ་ཀུན་ནི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྟེ། རྣམ་ཀུན་ཞེས་པ་རྒྱས་པར་བཤད་པ་ནི་དེ་ལ་བསྟན་བཅོས་ལས། ཆུང་ངུའི་ཆུང་ལ་སོགས་པའི་ལམ། །དག་པ་ས་དགུ་པོ་རྣམས་ལ། །ཆེན་པོའི་ཆེན་པོ་ལ་སོགས་པའི། ། དྲི་མ་ཡི་ནི་གཉེན་པོ་ཉིད། །ཅེས་ཏེ་ས་རྣམས་ལ་དག་པ་དགུ་སྟེ། འདོད་པའི་ཁམས་དང་གཟུགས་དང་གཟུགས་མེད་པ་བརྒྱད་པོ་རྣམས་ཏེ། ལམ་སོ་སོ་ལ་ས་རྣམ་པ་དགུ་སྟེ། ཆུང་ངུའི་ཆུང་ངུ་ལ་སོགས་པ་ཕྱེ་བས་བྱེ་བྲག་བརྒྱད་ཅུ་རྩ་གཅིག་ལ་ཆེན་པོའི་ཆེན་པོ་ལ་སོགས་པའི་དབྱེ བས་ས་རེ་རེ་ལ་སྐྱོན་རྣམ་པ་དགུ་དགུ་སྟེ་བརྒྱད་ཅུ་རྩ་གཅིག་གི་གཉེན་པོས་སོ།

以下是完整的中文直译：
不善听闻等是对善知识而言。所谓"多么甚深"即仅名甚深而难信解，于色等前际等亦无束缚无解脱，因为三时无自性故。
极难信解是因为极甚深。从前即入是因从前清净束缚故，彼返转即解脱，清净广为人知。此中亦无束缚解脱，所谓清净即极甚深。
清净相，论中说：
"果清净色等，
即是彼清净，
因彼二无别，
不可断说净。"
果清净即所应成就，彼即色等清净。何以故即于彼此更难信解。无二即彼自性，不可分二即互不错乱故。此即解释为无别不可断。
为分别《般若波罗蜜多》所说清净，论中：
"烦恼所知道，
三种过故净，
声闻独觉及，
菩萨佛极净。"
烦恼、所取分别、道三者，以三道不知有而断清净，如其次第即声闻、独觉、菩萨等，彼即佛子，诸佛则远超彼边际故极极，极极即有边际，因断具习气障故。
一切相即一切种，一切之广说，论中：
"小小等诸道，
清净九地中，
大大等诸垢，
即是对治性。"
即地中九净，欲界、色界、无色八地，于各道中九地，以小小等分别成八十一种，以大大等分别于每地各有九种过失，以八十一对治。


།འདིར་རྣམ་པ་དགུའི་ལམ་གསུངས་པ་ནི། གཞན་ཡང་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཞེས་པ་དང་། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དོ་ཞེས་པ་ནི་ལམ་ཆུང་ངུའི་ཆུང་ངུ་དང་ཆུང་ངུའི་ འབྲིང་ངོ་།།དེ་ནས་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། ཟབ་མོའི་གཏིང་དཔག་དཀའ་སྟེ། རྣམ་པར་དག་པའི་ཕྱིར་ཞེས་པ་ནི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དུ་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པའི་ཕྱིར་ཞེས་པ་ནི་ལམ་ཆུང་ངུའི་ཆེན་པོའོ། །གསལ་བར་བགྱིད་པ་ནི་མུན་པ་སེལ་བ་སྟེ། ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་རྣམ་པར་དག་པའི་ ཕྱིར་ཞེས་པ་ནི་འབྲིང་གི་ཆུང་ངུའོ།།སྣང་བ་དང་བཅས་པ་ནི་མཐོང་བ་སྟེ། རྣམ་པར་དག་པའི་ཕྱིར་ཞེས་པ་ནི་འབྲིང་གི་འབྲིང་ངོ་། །མཚམས་སྦྱོར་བ་མཆིས་པ་ནི་སྲིད་པ་གཞན་དུ་འཕོ་བ་སྟེ། རྣམ་པར་དག་པའི་ཕྱིར་ཞེས་པ་ནི་འབྲིང་གི་ཆེན་པོའོ། །ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་མ་མཆིས་པ་སྟེ། རྣམ་པར་དག་པའི་ཕྱིར་ནི་རང་བཞིན་གྱིས་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཞེས་པ་ནི་ཆེན་པོའི་ཆུང་ངུའོ། །ཐོབ་པ་མེད་ཅིང་མངོན་པར་རྟོགས་པ་མེད་དེ། རྣམ་པར་དག་པའི་ཕྱིར་ནི་ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་ཐོབ་པ་མེད་ལ་མངོན་པར་རྟོགས་པ་མེད་ཅེས་པ་ནི་ཆེན་པོའི་འབྲིང་ངོ་། ། མངོན་པར་གྲུབ་པ་མ་མཆིས་པ་སྟེ། རྣམ་པར་དག་པའི་ཕྱིར་ནི་ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་མངོན་པར་གྲུབ་པ་མེད་ཅེས་པ་སྟེ། ལམ་ཆེན་པོའི་ཆེན་པོའོ། །རྣམ་པ་འདི་དགུ་ནི་ལམ་སྟེ་ས་རེ་རེ་ལ་ཤེས་པར་བྱའོ། །བཀའ་སྩལ་པ། ཤིན་ཏུ་སྐྱེ་བ་མ་མཆིས་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པས་ལམ་ཤེས་པ ཉིད་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་སྟེ།འདིར་བསྟན་བཅོས་ལས། ཁམས་གསུམ་པ་ཡི་གཉེན་པོ་ཉིད། །གཞལ་དང་གཞལ་བྱ་མཉམ་ཉིད་ལ། །ཀླན་ཀ་ཡོངས་སུ་སྤངས་པ་དང་། །ལམ་ཡང་དེ་ཡི་གཉེན་པོར་འདོད། །ཞེས་པ་སྟེ། ཁམས་གསུམ་པའི་མ་སྐྱེས་པའི་རྣམ་པར་དག་པའི་ ལམ་སྟེ།དེ་གསུངས་པ་ནི་ཤིན་ཏུ་ཞེས་པ་སྟེ། རྣམ་པར་དག་པའི་ཕྱིར་འདོད་པའི་ཁམས་ལ་སོགས་པའི་ངོ་བོར་སྐྱེ་བ་མ་མཆིས་པ་ཞེས་པ་ནི་དེའི་ཁམས་གསུམ་གྱི་གཉེན་པོ་ཉིད་ལ་འདིར་ཡང་གཞལ་དང་གཞལ་བྱ་མཉམ་པ་ཉིད་གང་དུ་གསུངས་པ་ནི་ མ་འཚལ་བ་ནི་མི་འཛིན་པ་ལ་ཡང་དག་པར་མ་འཚལ་བ་ནི་རྣམ་པར་རྟོག་པར་མི་བྱེད་པའོ།།དེ་གསལ་བར་འདོད་ནས་འདྲི་བ་ནི། ཅི་ཞིག་ཅེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། རྣམ་པར་དག་པའི་ཕྱིར་ཞེས་པ་ནི་ཤིན་ཏུ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཞེས་པ་སྟེ། ཤེས་པ་དང་ཤེས་བྱ་མཉམ་པ་ཉིད་དོ། །ཀླན་ཀ་ནི་ འདིར་རྣམ་པར་དག་པའི་མཚན་ཉིད་ནི་བསྒོམ་པའི་ལམ་དུ་མི་འཐད་དེ་ཞེས་པའི་གང་དུ་སྐྱོན་བརྒྱད་པོ་འདིར་གསུངས་པ་ནི།ལམ་གང་དེ་ཡང་ཞེས་པའི་ཡང་ནི་ཀུན་དུ་རྟོག་པ་དང་ཐ་དད་པའི་རིམ་པ་སྟེ། ཀླན་ཀའི་ཞེས་པ་ནི་སྐྱེད་པ་ལ་དང་པོའི་ཚིག་གོ།

以下是完整的中文直译：
此处所说九种道，即"复次"等。"一切智"与"一切相智"是小小道和小中道。
"从此"等，甚深难测，因清净故，即真如无自性故，是小大道。
明照即除暗，因一切法清净故，是中小道。
有光明即见，因清净故，是中中道。
有相续即转生他有，因清净故，是中大道。
无烦恼，因清净故即自性一切法无烦恼故，是大小道。
无所得无现证，因清净故即一切法无所得无现证，是大中道。
无成就，因清净故即一切法无成就，是大大道。
此九相是道，应知于每地中皆有。
宣说："极无生"等圆满道智，此中论说：
"三界对治性，
所量能量等，
永断诸诽谤，
道亦许对治。"
即三界无生清净道，所说"极"等，因清净故欲界等体性无生，即彼三界对治性。此中所说所量能量平等，不知即不执，真实不知即不分别。
为明此而问："何"等，因清净故即极无故，是能知所知平等性。
诽谤即此中清净相于修道不应理，此中所说八过失，"道亦"中"亦"字表示与分别差别次第，"诽谤"是生起的第一词。


 །བསྒོམ་པའི་ལམ་ཉིད་ དུ་མི་འདོད་ལ་འདིར་ཀླན་ཀ་དེ་རྣམས་ཀྱི་ལན་ནི་གོང་དུ་བཏབ་ཅེས་པའི་དོན་ཏོ།།འདིའི་གྲུབ་མཐའ་ལ་དེ་ལྟར་ཞུམ་པར་འདྲི་བ་སྟེ། འདི་ནི་ཞེས་པ་ནི་རྒྱུ་ལ་ལྟོས་པ་དང་བཅས་པའི་ཀླན་ཀ་སྨོས་པ་སྟེ། ཀླན་ཀ་གཞན་བརྒྱད་པོ་རྣམས་ལ། གྲུབ་པའི་མཐའི་རྒྱུ་ནི་ལམ་བརྒྱད་པོ་རྣམས་སོ། ། ཕན་པར་ཡང་མི་བགྱིད་ལ་གནོད་པར་ཡང་མི་བགྱིད་ཅེས་པ་ནི་གྲུབ་པའི་མཐའ་ལ། གལ་ཏེ་དེ་གང་དུ་ཅུང་ཞིག་མི་བྱེད་ན་དེ་གང་དུ་ཇི་ལྟར་ན་ལམ་ཞེས་པ་ནི་ཀླན་ཀ་ལ། ལན་ནི་རྣམ་པར་དག་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་པ་སྟེ། ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ནི་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་རྣམ་པར་དག་པ་ཉིད་དེ། དེ་ཡང་རང་བཞིན་གྱིས་རྣམ་པར་དག་པས་དེའི་དེ་ལ་ནི་འདིར་ཅུང་ཟད་བྱེད་དུ་མེད་ལ། གློ་བུར་གྱི་སྒྲིབ་པ་འབའ་ཞིག་ཟད་པར་འདོད་པ་ལ་བརྗོད་དོ། །མི་འཛིན་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་གྲུབ་པའི་མཐའ་ལ། གལ་ཏེ་བཟུང་ན་རྣམ་པར་རྟོག་པར་གྱུར་ལ་དེ་ནས་མི་འཛིན་པ་ནི་ཤེས་རབ་ཉིད་དུ་མི་འགྱུར ཞེས་པ་ནི་ཀླན་ཀ་སྟེ།རྣམ་པར་དག་པའི་ཕྱིར་ཞེས་པ་ནི་ལན་ཏེ། གང་དུ་འདི་ལྟར་ཆོས་འདི་དག་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པའི་ཕྱིར་དོན་དམ་པར་ན་མངོན་པ་མེད་པ་སྟེ། དེའི་ཕྱིར་མཐོང་བ་མེད་པའི་སྦྱོར་བས་མཐོང་བ་སྟེ་དེ་ཉིད་ཀྱིས་ན་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་རྣམ་པར་དག་པའོ། །རྣམ་པར་ དག་པའི་ཕྱིར་མི་འཛིན་པ་ནི་དོན་དམ་པ་ལ།ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ནི་གཏོང་བའོ། །ཕུང་པོ་རྣམ་པར་དག་པ་དང་འབྲས་བུ་རྣམ་པར་དག་པ་དང་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་རྣམ་པར་དག་པ་གསུངས་ཏེ། དེ་ཡང་དེ་རྣམ་པར་དག་པས་བདག་རྣམ་པར་དག་པ་སྟེ་ཇི་ལྟར་བདག་རྣམ་པར་ཤིན་ཏུ་མེད་པ་དོན་ དམ་པར་ཞེས་པ་ནི་གྲུབ་པའི་མཐའ་ལ།གལ་ཏེ་ཕུང་པོ་དང་འབྲས་བུ་དང་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་རྣམས་ཤིན་ཏུ་མེད་ན། འདི་ནི་ཅུང་ཟད་མིན་ཞེས་པ་ནི་ཀླན་ཀ་ལ། ཤིན་ཏུ་རྣམ་པར་དག་པའི་ཕྱིར་ཞེས་པ་ནི་ལན་ནོ། །དོན་དམ་པར་ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་ཤིན་ཏུ་མེད་པ་ཉིད། དེའི་ ཕྱིར་ན་དེ་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་ལ་དེ་ཡང་ཀུན་རྫོབ་དང་རོ་གཅིག་པས་ཡོད་ཅེས་པའི་དོན་ཏོ།།བདག་རྣམ་པར་དག་པས་ཐོབ་པ་ཡང་མེད་ལ་མངོན་པར་རྟོགས་པ་ཡང་མེད་ཅེས་པའི་གྲུབ་པའི་མཐའ་ལ་ཐོབ་པ་ནི་བར་ཆད་མེད་པའི་ལམ་གྱི་མངོན་པར་རྟོགས་པ་ནི་རྣམ་པར་གྲོལ་ བའི་ལམ་གྱིས་ཐོབ་ཅེས་པ་སྟེ་ཀླན་ཀ་ནི་སྔ་མ་བཞིན་ལ།ཤིན་ཏུ་རྣམ་པར་དག་པའི་ཕྱིར་ཞེས་པ་ནི་ལན་ཏེ། གང་དུ་འདི་ལྟར་ཆོས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་ཆོས་རྣམས་ཤིན་ཏུ་མེད་ལ། དེའི་དེ་ཉིད་ཀྱི་ཆོས་དང་རོ་གཅིག་པས་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཡོད་དེ། དེ་ཡང་རང་བཞིན་གྱིས་དག་པ་སྟེ། དེའི་ བདག་ཉིད་ལ་ནི་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་དེ་ལྟར་མི་འགྱུར་བས་ཐོབ་པས་མངོན་པར་རྟོགས་པ་མེད་ཅེས་པའི་དོན་ཏོ།

以下是完整的中文直译：
不许为修道，此处对这些诽谤的回答已在前文中给出。
对此宗义如是怯懦而问，"此"即说明有待因的诽谤，对其余八种诽谤，宗义之因即是八道。
"既不利亦不害"是宗义，若于彼处毫无作用，彼处何以称为道，此为诽谤。答曰："因清净故"，一切智即法界清净性，彼亦自性清净故，于彼此中无所作为，仅是灭尽客尘障碍而已。
"不执"等是宗义，若执则成分别，然后不执则不成般若，此为诽谤。"因清净故"是回答，如是诸法无自性故，胜义中无现，故以无见行相而见，正因如此，般若波罗蜜多清净。因清净故不执是胜义谛，世俗谛则是舍。
说蕴清净、果清净及一切智清净，彼亦彼清净故我清净，如我极无胜义，此为宗义。若蕴、果及一切智皆极无，此则成无，此为诽谤。"因极清净故"是回答。胜义中一切法极无性，故彼空性自性法性，彼亦与世俗一味故有，此为其义。
我清净故无所得亦无现证，此宗义中，得是无间道，现证是解脱道所得，诽谤如前。"因极清净故"是回答，如是诸法以法性极无，彼之法性与世俗一味故有，彼亦自性清净，于彼自性中一切智不如是转变，故无以得而现证，此为其义。


།བདག་མེད་པས་གཟུགས་དང་ཚོར་བ་ལ་སོགས་པ་མུ་མེད་པ་ཞེས་པ་ནི་གྲུབ་པའི་མཐའ་ལ། དེ་གང་དུ་མཐོང་བར་འགྱུར་བའི་ཕུང་པོ་ལ་སོགས་པའི་མཐའ་ནི་དེ་ཇི་ལྟར་མུ་མེད་ པ་ཡིན་ཞེས་པ་ནི་ཀླན་ཀ་སྟེ།ཤིན་ཏུ་རྣམ་པར་དག་པའི་ཕྱིར་ཞེས་པ་ནི་ལན་ཏེ། ཇི་ལྟར་ན་བདག་ནི་ཤིན་ཏུ་མེད་པ་ཉིད་དེ། དེའི་ཕྱིར་གང་ཡང་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ཡང་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དུ་དེ་ལ་མེད་པ་དེ་རྣམས་ཀྱི་མུ་ཇི་ལྟར་ཆོས་ཉིད་དང་རོ་གཅིག་པས་རོ་གཅིག་པ་ཡོད་པ་མིན་ནམ་ཞེ་ན། དེ་ནི་རང་གི་ངོ་བོས་སྟོང་པའི་ཤིན་ཏུ་ཡང་མུ་མེད་པ་ཉིད་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྤྱིའི་མཚན་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང་། ཁྱད་པར་ཅན་དེའི་དབྱེ་བ་ནི་དོན་དམ་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་གང་ཡང་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་རྣམ་པར་དག་པ་དེ་ཉིད་འབྲས་བུ་རྣམ་པར་དག་པ་དང་། ཐམས ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་རྣམ་པར་དག་པ་དང་།ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་རྣམ་པར་དག་པ་ཞེས་པའི་དོན་ཏོ། །གང་དེ་དེ་ལྟར་དོན་དམ་པར་མེད་པ་ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་རྟོགས་པ་དེ་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའོ་ཞེས་པ་ནི་གྲུབ་པའི་མཐའ་ལ། དེ་གལ་ཏེ་ དེ་གང་དུ་རྟོགས་ན་དེ་ལྟར་ན་ཤིན་ཏུ་རྣམ་པར་དག་པ་མ་ཡིན་ཞེས་པ་ནི་ཀླན་ཀ་ལ།ཤིན་ཏུ་རྣམ་པར་དག་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་པ་ནི་ལན་ཏེ། འདི་ཉིད་འདིའི་ཤིན་ཏུ་རྣམ་པར་དག་པ་སྟེ། གང་གིས་འདིར་དོན་དམ་པར་ཤིན་ཏུ་མེད་པར་རང་དང་ཆོས་ཐམས་ཅད་རྟོགས་ཤིང་མཐོང་བའོ། ། གང་དུ་ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ནི་ཡོད་ཅིང་དོན་དམ་པར་ནི་ཤིན་ཏུ་མེད་དེ་དངོས་པོ་དང་། དངོས་པོ་མེད་པའི་རྟོགས་པ་ལས་སྐྱེས་པ་ནི་དེ་ལྟར་ཀླན་ཀ་དང་ལན་ནོ། །ལམ་ཤེས་པའི་རྗེས་ལ་དེ་རྣམས་བདེ་བར་རྟོགས་པའམ་རྣམ་པར་སྤྲོས་པའི་དོན་དུ་ཐམས་ཅད་ཤེས་པ་ཉིད བརྗོད་པར་བྱ་ལ།དེ་ནི་དངོས་པོ་བརྒྱད་དེ་དེ་ལྟར་ཡང་བསྟན་བཅོས་ལས། ཤེས་པས་སྲིད་ལ་མི་གནས་ཤིང་། །སྙིང་རྗེས་ཞི་ལ་མི་གནས་དང་། །ཐབས་མ་ཡིན་པས་རིང་བ་དང་། །ཐབས་ཀྱིས་རིང་བ་མ་ཡིན་ཉིད། །མི་མཐུན་གཉེན་པོའི་ཕྱོགས་དག་དང་། །སྦྱོར་དང་དེ་ཡི་མཉམ་ཉིད་དང་། ། ཉན་ཐོས་ལ་སོགས་མཐོང་བའི་ལམ། །དེ་འདྲ་ཀུན་ཤེས་ཉིད་དུ་འདོད། །ཅེས་ལ། འདིའི་རྒྱས་པར་བཤད་པ་ནི། ཚུ་རོལ་ཕ་རོལ་མཐའ་ལ་མིན། །དེ་དག་བར་ན་མི་གནས་ཤིང་། །དུས་རྣམས་མཉམ་པ་ཉིད་ཤེས་ཕྱིར། །ཤེས་རབ་ཕ་རོལ་ཕྱིན་པར་འདོད། །ཅེས་ཏེ། ཤེས རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ནི་ཐམས་ཅད་ཤེས་པ་ཉིད་དོ།།ཚུ་རོལ་ནི་འཁོར་བ་ལ་ཕ་རོལ་ནི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའོ། །བར་ནི་དབུས་ལ་ཡང་མི་གནས་པ་སྟེ། གསུམ་ཆར་མི་དམིགས་ཞེས་པའི་དོན་ཏོ།

以下是完整的中文直译：
"无我故色受等无边际"是宗义，"于所见蕴等边际，如何是无边际"是诽谤。"因极清净故"是回答。如我极无，故色等一切于真实中于彼亦无，彼等边际岂非与法性一味故一味而有？彼以自性空极无边际是一切法共相故，彼殊胜分别非胜义故。是故色等清净即是果清净、一切智清净及般若波罗蜜多清净之义。
"如是于胜义中通达一切法无即是般若波罗蜜多"是宗义。"若于彼处通达，则非极清净"是诽谤。"因极清净故"是回答。此即是此之极清净，即于此胜义中通达并见到自身与一切法极无。于世俗中一切法有，胜义中极无，从有事无事之通达而生，如是诽谤与回答。
道智之后，为令彼等善解或广说义故，当说一切智性。彼有八事，如论中说：
"以智不住有，
以悲不住寂，
非方便远离，
方便不远离，
违品对治品，
相应及平等，
声闻等见道，
许为遍智性。"
此之广说：
"不住此岸彼岸边，
亦不安住彼等间，
由知诸时皆等故，
许为般若波罗蜜。"
般若波罗蜜多即是一切智性。此岸是轮回，彼岸是涅槃，中间是中道亦不住，意为三者皆不缘。


 །ཤེས་རབ་དང་སྙིང་རྗེ་དག་ཡང་དག་པར་རིག་པས་འཁོར་བ་དང་མྱ་ངན་ལས་འདས་ པ་དང་གཉི་གའི་ཉེ་བར་དམིགས་པ་དང་བྲལ་བས་གང་དུ་ཡང་སྟེ།ཆོས་ཉིད་ལ་ནི་དུས་གསུམ་མཉམ་པའི་ཕྱིར་དང་། ཆོས་རྣམས་ནི་ངོ་བོ་ཉིད་ཉེ་བར་མི་དམིགས་པའི་ཕྱིར་དང་། དེ་གསུངས་པ་ནི་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། དེ་ནི་ཐུན་མོང་དུ་སྔོན་བཤད་ནས་འདིར་ནི་ཁྱད་ པར་གྱི་རང་བཞིན་ལའམ།ཡང་ན་གང་དུ་ཡང་མི་གནས་པ་སྟེ། གང་གི་རང་བཞིན་དང་བྲལ་བ་རྗེས་སུ་མི་དམིགས་པ་གསུམ་གྱིས་མི་གནོད་པ་རྣམས་སོ། །ཤིན་ཏུ་རྣམ་པར་དག་པའི་ཕྱིར་ཞེས་པ་ནི་དོན་དམ་པར་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པས་ཆོས་རྣམས་རྟག་ཏུ་ཤིན་ཏུ་རྣམ་པར་དག་པའི་ཕྱིར་ རོ།།ཉན་ཐོས་རྣམས་ནི་ཉོན་མོངས་པའི་མ་རིག་པ་ཙམ་པོ་སྤང་བའི་རང་གི་སྡུག་བསྔལ་ཟད་པ་ཙམ་པོ་ཚོལ་ཏེ། འཁོར་བ་ཡོངས་སུ་བརྟགས་ཤིང་ཤིན་ཏུ་ཡིད་བྱུང་ནས་མྱ་ངན་ལས་འདས་པར་བརྟགས་ཤིང་དེ་ཤིན་ཏུ་འདོད་ནས་འབད་པ་ཉིད་ཀྱིས་མྱུར་བ་མྱུར་བ་ཉིད་དུ་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་ འདའོ།།བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ནི་དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ཏེ། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཕྱིར་བླ་ན་མེད་པའི་བྱང་ཆུབ་འདོད་ཅེས་པས་འཁོར་བ་དང་། མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ལ་མི་གནས་པ་ཉིད་དེ། དེ་ནི་བསྟན་བཅོས་ལས། དེ་ཡི་མཚན་བཅས་དམིགས་སྒོ་ནས། །ཐབས་མ་ཡིན་ པར་རིང་བ་སྟེ།།ཞེས་ཏེ། མཚན་མ་དང་བཅས་པར་དམིགས་པས་ཐབས་མ་ཡིན་པའོ། །འདི་ལྟར་ཡང་ཞེས་པ་ནི་མིང་དང་མཚན་མ་དག་གིས་ལ། གསོག་ཏུ་བྱེད་པར་འགྱུར་བ་དང་། གསོབ་ཏུ་བྱེད་པ་ནི་མིང་གིས་སོ། །རྒྱང་རིང་དུ་བྱེད་པར་འགྱུར་ཞེས་པ་ནི་མཚན་མས་རྒྱང་རིང་དུ་ འགྱུར་བའོ།།བསྟན་བཅོས་ལས། དེ་ནི་ཐབས་ལ་མཁས་པ་ཡིས། །ཡང་དག་ཉེ་བ་ཉིད་དུ་བཤད། །ཅེས་པ་སྟེ། ཆགས་པ་མེད་པར་འཇུག་པ་ནི་ཐབས་ལ་མཁས་པ་ལ་ཆགས་པ་དང་ཞེན་པ་དང་བདེན་པ་དང་ཅིག་ཤོས་ཀྱི་ངོ་བོ་ནི་སྒྲོ་བཏགས་པ་སྟེ། དེ་ལ་གསུངས་པ་ནི། དེ་དེ་ བཞིན་ནོ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ།ལེགས་པར་བཤད་པ་ནི་མཐོང་བའི་ལམ་དུ་སྐད་ཅིག་བཅུ་དྲུག་རྣམས་ཀྱིས་སོ། །ལེགས་པར་བསྟན་པ་ནི་སྦྱོར་བ་བཅུ་གཉིས་རྣམས་ཀྱིས་སོ། །ཤིན་ཏུ་མཐར་གཏུགས་པ་ནི་འཁོར་བ་དང་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ལ་རབ་ཏུ་མི་གནས་པས་སོ། །ཤིན་ཏུ་ ཡོངས་སུ་དག་པ་ནི་ཆགས་པའི་མཐའ་རྣམས་རྣམ་པར་སྤངས་པས་སོ།།གང་དུ་ཡང་ཇི་ཙམ་དག་ནི་ཚིག་གི་རྒྱན་ནོ། །ངོ་མཚར་ནི་མིང་ལའོ།

以下是完整的中文直译：
以智慧与悲心正确了知，远离轮回、涅槃二者之所缘，于任何处皆不住。因于法性三时平等故，诸法自性不可得故。所说"具寿"等，此是共同先说已，此处是殊胜自性，或者于任何处皆不住，即远离自性、随不得三者所不害者。
因极清净故，即胜义中无有，诸法恒时极清净故。声闻仅断烦恼无明，仅求尽自苦，观察轮回生极厌离，观察涅槃极欲求彼，以精进速疾趣入涅槃。
菩萨则不如是，为一切众生求无上菩提故，不住轮回与涅槃。如论中说："由彼有相所缘门，远离非方便。"以有相所缘故为非方便。如是以名与相，积集与虚妄是由名。远离是由相而远离。
论中说："以彼善巧方便，说为真实亲近。"无执著而入是善巧方便，执著、耽著、真实与其他自性是增益。于彼所说："如是"等，善说是以见道十六刹那。善示是以十二加行。究竟是以不住轮回涅槃。极清净是以断除执著边际。"于任何处多少"是词之庄严。稀有是就名而言。


 །ཆགས་པ་སྤོང་བའི་ཐབས་ལ་མཁས་པ་ཞེས་པ་ནི་ཉེ་བར་འགྱུར་བ་སྟེ། དེ་ཡང་ཆགས་པ་རྣམས་སྤྱིར་བསྟན་ནས་ཁྱད་པར་བཤད་པར་བྱ་སྟེ། འདིར་བསྟན་བཅོས་ལས། གཟུགས་སོགས་ཕུང་པོ་སྟོང་ཉིད་དང་། །དུས་གསུམ་རྟོགས་པའི་ཆོས་རྣམས་དང་། །སྦྱིན་སོགས་བྱང་ཆུབ་ཕྱོགས་རྣམས་ལ། །སྤྱོད་པའི་འདུ་ཤེས་མི་མཐུན་ཕྱོགས། །ཞེས་ཏེ། གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ནི་ཆོས་རྣམས་ལ ཕུང་པོ་ནི་སྤུངས་པའོ།།སྤྱོད་པའི་འདུ་ཤེས་ཏེ། མིང་ངམ་མཚན་མར་བྱེད་པའི་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ཉིད་པས་མི་མཐུན་ཕྱོགས་ཏེ། ཆགས་པ་དང་བཅས་ཞེས་པའི་དོན་ཏེ། དེ་གསུངས་པ་ནི། དེ་ནས་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། །ཡུམ་བར་མར་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་ པ་རྣམས་དང་།བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཕྱོགས་ལ་སྤྱད་པར་བྱ་ཞེས་པར་ཀུན་ཏུ་ཤེས་པ་ནི་ཆགས་པའོ་ཞེས་གསུངས་པ་རྣམས་ནི་འདིར་ཉེ་བར་མཚོན་པའི་ཕྱིར་ཐོབ་པར་འགྱུར་རོ། །ཆགས་པ་ལྷག་མ་གསུངས་པ་ནི་འདི་ཙམ་དུ་བསྐྱེད་ཅེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། རྣམ་གྲངས་གང་གིས་ཞེས་པ་ནི་བྱེ་ བྲག་གི་ལམ་འདི་ནི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་དང་པོ་ཞེས་པ་ནི་རྟོགས་པས་དང་པོར་ཆགས་པའོ།།བྱང་ཆུབ་ཏུ་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བར་བྱ་ཞེས་པ་ནི་རྣམ་པར་བརྟགས་ནས་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བ་ནི་གཉིས་པའོ། །འདིའི་ཆགས་པ་ནི་དོན་དམ་པར་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པའི་ཕྱིར་དང་། སེམས་མི་རྟོག་པ་ལ་དེའི་ཕྱིར་ གསུངས་པ་ནི་མི་ནུས་ཞེས་པ་ནི་སེམས་རང་བཞིན་གྱིས་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་ཉིད་ལ།ཆགས་པར་བརྗོད་པ་དེ་རྣམས་སྤོང་བའི་དོན་དུ་གསུངས་པ་ནི། འདིར་བསྟན་བཅོས་ལས། སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་ངར་འཛིན་མེད། །གཞན་དག་དེ་ལ་འཛུད་པ་དང་། །དེ་ནི་ཆགས་པའི་མཐའ་འགོག་པར། ། ཞེས་ཏེ་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ལ་ངར་འཛིན་པ་མེད་པ་ནི་དངོས་པོ་ཉིད་དུ་མངོན་པར་རློམ་པ་མེད་པའི་མཐུས་ཏེ། སྔོན་དུ་བཤད་ནས། གཞན་དག་རློམ་པ་མེད་པ་དེ་ལ་འཛུད་པར་གསུངས་པ་ནི་དེའི་ཕྱིར་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། དེའི་མིང་ཞེས་པ་ནི་རང་གི་ཆགས་པ་སྤངས་པ་དེའི་རྒྱུས་སོ། ། ཕྱིར་ཞེས་པ་ནི་གཞན་རྣམས་ལ་ཡང་དག་པར་སྟོན་པ་ལ་སོགས་པའི་དུས་སུའོ། །ཡང་དག་པར་བསྟན་པར་བྱ་བ་ནི་སྔོན་དུ་ཐོས་པ་དང་མི་ལྡན་པ་ལ་ཉན་དུ་གཞུག་པའོ། །ཡང་དག་པར་དགོད་པ་ནི་རྗེས་སུ་སྒྲུབ་པའི་ཕྱིར་ཡང་དག་པར་ལེན་དུ་གཞུག་པའོ། །ཡང་དག་པར་གཟེངས བསྟོད་པ་ནི་བདག་ཉིད་ཀྱིས་བྲོད་པ་བསྐྱེད་པའོ།།ཡང་དག་པར་རབ་ཏུ་དགའ་བར་བྱ་བ་ནི་བརྩོན་འགྲུས་རྩོམ་པ་ལེགས་སོ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་སོ། །ཡང་དག་པར་རྗེས་སུ་རྟོགས་པས་ནི་ཆགས་པ་སྤངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གནོད་པར་མི་བྱེད་པ་ནི་སངས་རྒྱས་རྣམས་ལ་གནོད་པར་མི་བྱེད་ པའོ།

以下是完整的中文直译：
所谓善巧断除执著方便，即成为亲近。此复总说诸执著后当说其差别。此中论说："色等诸蕴空性及，三时所证诸法与，布施等诸菩提分，行之想为不顺分。"色等是诸法，蕴是积聚。行之想，即名或相之不顺分，是有执著之义。
其所说："其后"等，于中般若波罗蜜多中说："当行布施等诸波罗蜜多及菩提分"之遍知是执著。此处为显示故而得。余执著所说即"生起如是"等。以何种差别即此别道是初菩提心，由证解为初执著。当回向菩提即分别回向是第二。
此执著因胜义无自性故，及心无分别故，所说"不能"即心自性无自性性。为断除彼等执著故说，此中论说："布施等无我执，令他入于彼，彼即遮执著边。"于布施等无我执即以无实事增上慢力，先说已。说令他无增上慢入于彼，即"为此"等。
其名即由自断执著因。"为"即于正示他等时。应正说即令未先闻者听闻。正安立即为随行故令正受持。正赞叹即自生信解。正令欢喜即以精进发起善哉等。由正随觉故为断执著。不作损害即不损害诸佛。


།དེ་བཞིན་དུ་ངར་འཛིན་པ་མེད་པ་དང་། སྦྱོར་བ་རྣམ་པ་གཉིས་ཀྱིས་ཆགས་པའི་མཐའ་རགས་པ་རྣམས་བཀག་ནས། བསྟན་བཅོས་ལས། རྒྱལ་ལ་སོགས་ལ་ཆགས་པ་ཕྲ། །ཞེས་ཏེ། སངས་རྒྱས་ལ་སོགས་པ་གང་ལ་ཡང་ཆགས་པ་དེ་ཡང་ཕྲ་མོ་སྟེ། སྩོགས་པའི་སྒྲས་ནི་དེ་ དག་དང་གཞན་དག་གི་དགེ་བའི་རྩ་བ་རྣམས་ལ་རྗེས་སུ་ཡི་རང་བ་ལ་སོགས་པ་གང་ཡང་མཚན་མ་དང་བཅས་པས་དམིགས་པ་སྟེ།དེ་གསུངས་པ་ནི། དེ་ནས་ཡང་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། དེ་ནི་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བར་མི་ནུས་ཞེས་པ་ནི་དུས་གསུམ་དུ་ཐལ་བར་འགྱུར་བས་ན་མཚན་མར་བྱེད་པར་མི་ནུས་ ཞིང་དམིགས་པར་བྱེད་མི་ནུས་ཏེ།རྒྱུ་མེད་པའི་ཕྱིར་དང་རྟོགས་པར་དཀའ་བའི་ཕྱིར་རོ། །གང་དུས་གསུམ་ལས་གྲོལ་ཞེས་པ་ནི་གོ་རིམས་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་མིག་གིས་དང་། རྣ་བས་དང་། སྣ་དང་། ལྕེ་དང་། ལུས་དང་། ཡིད་རྣམས་ཀྱིས་མི་རིག་པ་ཉིད་དོ། །མངོན་པར་བྱང་མ་ཆུབ་ ཅེས་པ་ནི་གང་དུ་དེ་རང་བཞིན་ཉིད་དུ་ཅུང་ཟད་མེད་པའོ།།གང་ཡང་འདི་རྣམས་ཀྱི་རང་བཞིན་དེ་ནི་དངོས་པོ་མེད་པའོ། །གང་དངོས་པོ་མེད་པ་དེ་ནི་འདི་རྣམས་ཀྱི་རང་བཞིན་ལ་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པ་ནི་བསམ་པ་ལས་འདས་པའི་ཕྱིར་ལ། དེ་ནི་གཟུགས་དང་ཚོར་བ་ནས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་ཀྱི་བར་ དུ་ཡོད་པ་མིན་ཏེ།འདིར་བསྟན་བཅོས་ལས། ཆོས་ཀྱི་ལམ་ནི་རང་བཞིན་གྱིས། །དབེན་པའི་ཕྱིར་ན་དེ་ཟབ་ཉིད། །ཆོས་རྣམས་རང་བཞིན་གཅིག་པར་ནི། །ཤེས་པས་ཆགས་པ་སྤོང་བ་ཡིན། །མཐོང་བ་ལ་སོགས་བཀག་པའི་ཕྱིར། །དེ་ནི་རྟོགས་པར་དཀའ་བར་བཤད། །གཟུགས་ ལ་སོགས་པར་མི་ཤེས་ཕྱིར།།དེ་ནི་བསམ་མི་ཁྱབ་པར་འདོད། །ཅེས་ཏེ་དེ་ནི་ཞེས་པ་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་ཟབ་མོའོ། །དབེན་པ་ནི་སྟོང་པའི་ཕྱིར་ལ། ཆོས་ཀྱི་ལམ་ནི་ཆོས་ཀྱི་ཚོགས་རྣམས་ཏེ། །ཆོས་རྣམས་རང་བཞིན་གཅིག་པར་ཤེས། །ཞེས་པ་དང་འབྲེལ་ཏོ། །གཅིག་ ཅེས་པ་ནི་དེ་རྣམས་ཀྱི་རང་བཞིན་གྱི་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་ཉིད་གང་དེ་ལ་སྟེ་དེ་ལྟར་བཤད་དོ།།འདིར་བསྟན་བཅོས་ལས། དེ་ལྟར་ཀུན་ཤེས་ཉིད་ཚུལ་ལ། །མི་མཐུན་ཕྱོགས་དང་གཉེན་པོ་དག་།རྣམ་པར་དབྱེ་བ་མ་ལུས་པ། །ཇི་སྐད་བཤད་པ་འདི་ཤེས་བྱ། །ཞེས་ཏེ། འདི་ཞེས་པ་ནི་ཆགས་པ་དང་ཆགས་པ་མེད་པར་བརྗོད་པར་བྱས་པའོ། །དེའི་ཕྱིར་ཆགས་པས་དམིགས་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ནི་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ལ་ཆགས་པ་མེད་ཅིང་དམིགས་པ་མེད་པ་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་སྟེ། གཉེན་པོའི་ཕྱོགས་སོ།

以下是完整的中文直译：
如是以无我执及二种加行遮止粗大执著边已，论中说："于佛等细执著。"即于佛等任何处所的执著也是细微的。等字即于彼等及其他善根随喜等任何有相所缘。
其所说："其后复"等。"不能回向"即由堕三时故不能作相而不能缘，因无因及难证故。"何者解脱三时"即如其次第以眼、耳、鼻、舌、身、意等不了知性。"未现等觉"即于何处彼自性全无。又此等之自性即无事。若无事即此等之自性不可思议，因超越思维故。彼即从色受乃至佛法皆无有。
此中论说："法道以自性，空故彼即深，诸法一自性，了知即断执。以遮见等故，说彼难证解，以不知色等，许彼不思议。""彼"即般若波罗蜜多甚深。空即由空性故。法道即诸法聚，与"了知诸法一自性"相连。"一"即于彼等自性无自性性，如是而说。
此中论说："如是遍知性理中，违品对治诸差别，无余如所说，当知此。""此"即所说执著与无执著。是故执著所缘分别是违品，无执著无所缘是般若波罗蜜多，即对治分。


 །སྦྱོར་བ་རྗོད་པར་བྱེད་པ་ནི་འདིར་བསྟན བཅོས་ལས།གཟུགས་སོགས་དེ་མི་རྟག་སོགས་དང་། །དེ་མ་རྫོགས་དང་རབ་རྫོགས་དང་། །སྦྱོར་བ་བཀག་པས་སྤྱོད་པ་ནི། །དེ་ལ་ཆགས་པ་མེད་ཉིད་དང་། །མི་འགྱུར་བྱེད་པོ་མེད་ཉིད་དང་། །སྦྱོར་བ་དཀའ་བ་རྣམ་གསུམ་དང་། །སྐལ་བ་ཇི་བཞིན་འབྲས་ཐོབ་པས། །དེ་ནི་འབྲས་བུ་ཡོད་ འདོད་དང་།།གཞན་ལ་རག་ལས་མིན་གང་དང་། །ཤེས་བྱེད་རྣམ་བདུན་སྣང་བ་ལ། །ཞེས་ཏེ། དེ་མི་རྟག་སོགས་དང་ཞེས་པ་ནི་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ལ་མི་རྟག་པ་ཉིད་དང་རྟག་པ་ལ་སོགས་པའོ། །རྫོགས་པ་ནི་ཆགས་པ་མེད་པའི་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ཀྱི་ཕྱིར་ནི་དེའི་སྒྲས་ནི་ཆགས་པ་བཟུང་ སྟེ།གཉི་གའི་མཉམ་པོར་ཟས་བཞིན་གྱི་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ལ་ཆགས་པ་དང་མ་ཆགས་པ་དག་གིས་སོ་ཞེས་པའི་དོན་ཏོ། །སྤྱོད་པ་ནི་སྤྱོད་པ་བྱེད་པ་སྟེ། དེ་དགག་པ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པ་ལ་སྦྱོར་བ་ནི་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ལ་སྟེ། འདིར་སྦྱོར་བ་བཅུ་གཉིས་གསུངས་ ཏེ།འདིར་དེ་འདྲ་བ་ནི། རབ་འབྱོར་གྱིས་གསོལ་པ། བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་ལྟར་དེ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། ཇི་ལྟར་ན་སྤྱོད་པར་བགྱི་ཞེས་པ་ནི་ཇི་ལྟར་སྦྱོར་བར་བགྱི་ཞེས་པའོ། །མི་སྤྱོད་ན་ཞེས་པ་ནི་ཡང་དག་པར་མི་ཤེས་ནའོ། །དེ་ལ་སྤྱོད་ཅེས་པ་ནི་གཟུགས་ ལ་སོགས་པའི་ཕྱིར་སྦྱོར་བའོ།།གལ་ཏེ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་ལ། གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ལ་མི་རྟག་པ་དང་། བདེ་བ་དང་། སྡུག་བསྔལ་བ་དང་། སྟོང་པ་དང་། མི་སྟོང་པ་དང་། བདག་དང་། བདག་མེད་པ་ཞེས་མི་སྤྱོད་ན་སྟེ། དེ་ལ་མི་སྤྱོད་ཅེས་པ་ནི་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ལ་མི་རྟག་པ་ཉིད་ལ་ སོགས་པའི་སྦྱོར་བའོ།།གལ་ཏེ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། སྤྱོད་པ་ནི་འདི་ལ་ཞེས་པ་སྟེ། མ་རྫོགས་པ་དང་རྫོགས་པའི་སྦྱོར་བའོ། །དེ་སྐད་ཅེས་བཀའ་སྩལ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་ནས་སྤྱོད་པར་བྱ་བ་ཞེས་པའི་བར་གྱིས་སོ། །འདིར་ཞེན་པ་མེད་པ་སྟེ། ཆགས་པ་ཐམས་ཅད་མེད་ པའི་ཕྱིར་རོ།།དེ་ལས་མ་བཅིངས་པ་སྟེ། ཁམས་གསུམ་པའི་ཉོན་མོངས་པ་རྣམས་ཀྱིས་སོ། །དེ་ལས་མ་གྲོལ་བ་ནི་ཉོན་མོངས་པ་རྣམས་ལས་སོ། །ཡང་དག་པར་མ་འདས་པ་ནི་ཁམས་གསུམ་ལས་སོ། །དེ་ལྟར་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་ལ་ཉེ་བར་བསྡུ་བའོ་ཞེས་པ་ནི་གཟུགས་ལ་སོགས་ པ་ལ་ཆགས་པ་དང་མ་ཆགས་པའི་སྦྱོར་བའོ།།རབ་འབྱོར་གྱིས་གསོལ་པ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། འཕེལ་བ་དང་འགྲིབ་པ་མེད་པར་འགྱུར་བ་མེད་པ་སྟེ་ནམ་མཁའ་བཞིན་ལ། བསྔགས་པས་ནི་ཡོན་ཏན་ནོ་ཞེས་པ་ནི་མི་འགྱུར་བའི་སྦྱོར་བའོ། །འདི་ལྟ་སྟེ་དཔེར་ན་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། དང་ པོའི་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པར་མི་འགྱུར་བ་ནི་སྒྲའི་དོན་ལ་ཁོང་ཁྲོ་བར་མི་འགྱུར་ཞེས་པའོ།

以下是完整的中文直译：
宣说加行，此中论说："色等彼无常等，彼未圆满及圆满，以遮加行之行，即于彼无执著，无变化无作者，三种难加行，如分得果故，许彼有果报，不依他及，七种能知显现。"
"彼无常等"即于色等无常性及常等。圆满即无执著违品故，彼字摄执著，意为二者同时如食般于色等执著与无执著。行即行持，遮止彼即于般若波罗蜜多行之加行是于色等，此中说十二加行。
此中如是："须菩提白言：世尊如是彼"等。"云何行"即云何加行。"若不行"即若不正知。"于彼行"即为色等加行。
于"若"等中，于色等不行无常、乐、苦、空、不空、我、无我，"于彼不行"即于色等无常性等加行。"若"等，"行于此"即未圆满与圆满加行。从"如是告"等至"所行"。此中无执，因无一切执著故。于彼不缚，以三界烦恼。于彼不解脱，从诸烦恼。未超越，从三界。"如是"等为摄略，即于色等执著与无执著加行。
"须菩提白言"等，无增减无变化如虚空，赞叹即功德，是无变化加行。"譬如"等，初不成杂染即于声义不生嗔怒。


།གཉིས་པའི་རྗེས་སུ་ཆགས་པར་མི་འགྱུར་ཞེས་པ་ནི། བསྟན་པ་རྣམས་ལ་ཉམས་པ་དང་འཕེལ་བར་མི་བྱེད་པས་བྱེད་པ་པོ་མེད་པའི་སྦྱོར་བའོ། །གནས་བརྟན་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། བཅོམ་ ལྡན་འདས་མ་བསྒོམ་པར་བྱ་བ་དགའ་བས་དེ་ལྟར་གནས་པ་རྣམས་ཀྱི་ཆེད་དུ་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་བྱ་བའི་ཕྱིར་དེ་གསུངས་པ་ནི་སྤྱོད་པ་ནི་ཞི་གནས་ཀྱིས་སོ།།ཞུས་པ་ནི་དམན་པའོ། །ཡ་ཡ་པོ་ནི་རྒོད་པས་སོ། །ཕྱིར་མི་ལྡོག་པ་ནི་མི་ལྡོག་པའོ། །ནམ་མཁའ་བསྒོམ་པ་ནི་མཚན་ཉིད་ གཅིག་པའི་ཕྱིར་རོ།།གོ་ཆ་མེད་པ་ནི་གང་ཞིག་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དོན་དུ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱིའོ། །ནམ་མཁའ་དང་ཞེས་པ་ནི་ནམ་མཁའ་དང་འདྲ་བའི་རྣལ་འབྱོར་གྱིས་སོ། །དེ་མི་གཏོང་བས་དེའི་བགྱི་བ་དཀའ་བ་ཉིད་དོ། །སེམས་ཅན་རྣམས་དམིགས་སུ་མེད་པའི་ ཕྱིར་དང་།ཀུན་རྫོབ་ཏུ་མཐའ་ཡས་པའི་ཕྱིར་རོ། །འགྲོ་བའི་དོན་དང་བྱང་ཆུབ་ཆེད་དུ་བྱེད་པ་དེ་ནི་ཆེད་དུ་བྱ་བའི་གོ་ཆའོ་ཞེས་པ་ནི་ཆེད་དུ་བྱ་བར་དཀའ་བའི་སྦྱོར་བའོ། །ནམ་མཁའ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་ནི། མཐོ་བ་དང་འགྲོ་བའི་བགེགས་བཅོམ་ཞིང་ཡོངས་སུ་ཐར་པར་བྱེད་པ་དང་། མཐོན་ པོར་མིག་འདེགས་པ་སྟེ་འདི་རྣམས་དང་ལྡན་པ་ནི་སེམས་ཅན་དོན་གྱི་སྦྱོར་བའོ།།དེ་ཡང་བྱ་བ་དཀའ་སྟེ་ནམ་མཁའ་བཞིན་དུ་སེམས་ཅན་གྱི་ཕུང་པོ་ལ་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པས་དང་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་མཐའ་ཡས་པའི་ཕྱིར་ཞེས་པ་ནི་སྦྱོར་བ་དཀའ་བའི་སྦྱོར་བའོ། །དེ་ནས་ཡང་ཞེས་པ་ལ་ སོགས་པ་སྟེ།སྦྱོར་བའི་འབྲས་བུ་ནི་མི་བྱེད་པ་སྟེ། ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་གྱི་ཆོས་སྤོང་བ་དང་། རྣམ་པར་བྱང་བ་ཅན་གྱི་ཆོས་སྐྱེད་པ་དང་། དེ་གཉི་ག་བྱ་བར་དཀའ་བ་སྟེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་མ་ལ་དེ་དག་གིས་མཛད་པས་ཞེས་པ་ནི་བྱེད་པར་དཀའ་བའི་སྦྱོར་བའོ། །དེ་ནས་ཡང་ ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ།གང་དེ་ལྟར་རྣལ་འབྱོར་དུ་བྱེད་ཅེས་པ་ནི་རྒྱུའི་གནས་སྐབས་སུ་ལ་ཅི་ལ་ཞེས་པ་ནི་འབྲས་བུའི་གནས་སྐབས་སུའོ། །ནམ་མཁའ་ནི་སྐར་མའི་ལམ་སྟེ། འདིར་དེ་དང་ཆོས་མཐུན་པ་ནི་བླ་ན་མེད་པའི་བྱང་ཆུབ་བོ། །བླ་གབ་མེད་པ་ནི་ས་སྟེང་དུ་མ་བཀག་པས་གནས་ཀྱི་ཚུལ་ མེད་པ་ཅན་ལ།འདིར་ནི་དེ་དང་ཆོས་མཐུན་པ་ནི་དམན་པའི་བྱང་ཆུབ་བོ། །དེ་ནི་གཉི་གའི་འབྲས་བུ་ལ་དེའི་སྐལ་བ་ཇི་བཞིན། འབྲས་བུ་ཐོབ་པའི་མི་སླུ་བའི་སྦྱོར་བའོ། །དེ་ནས་ཡང་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། བསྲུང་བ་དང་བསྐྱབ་པ་དག་དང་བཅས་པ་ནི་སྦེད་པའོ། །དེ་ལྟར་ཞེས་པ་ནི་ཆོས་ ཐམས་ཅད་ལ་དམིགས་པ་མེད་པ་སྟེ།དེའི་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་དང་ལྡོག་པ་དག་གིས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་བརྟེན་པ་ཉིད་དེའི་བསྲུང་བ་སྟེ། དེ་གཞན་ལ་མི་བརྟེན་ཞེས་པ་ནི་གཞན་ལ་རག་ལས་པ་མིན་པའི་སྦྱོར་བའོ།

以下是完整的中文直译：
"第二不生执著"即于诸教法不作衰减增长，是无作者加行。"长老"等，世尊母修习所作欢喜，如是为住者们利益等事故而说此，行即止观。问即下劣。散乱即掉举。不退转即不退。修空即一相故。
无铠甲即为一切有情利益圆满菩提。"虚空"即如虚空瑜伽。不舍彼故彼难作。因有情无所缘故，世俗无边故。为利众生及菩提所作，彼即所为铠甲，是难所为加行。
"虚空"等，即高及破除众生障碍而令解脱，举目高望，具此等即有情利益加行。彼亦难作，如虚空般于有情蕴无自性及世俗无边故，是难加行之加行。
"复次"等，加行果即不作，断染污法及生清净法，此二难作，以彼等于世尊母所作，是难作加行。
"复次"等，如是作瑜伽即因位中，于何即果位中。虚空即星道，此中与彼相顺即无上菩提。无遮蔽即地上无障碍而住之无方所者，此中与彼相顺即下劣菩提。彼即于二果如其分得果不虚诳加行。
"复次"等，具守护救护即隐藏。"如是"即一切法无所缘，随顺彼及违背而依般若波罗蜜多即彼守护，彼不依他即不依他加行。


 །འོན་ཀྱང་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་མ་ཡུམ་ ཆེན་མོར་རྣམ་པ་བདུན་དུ་བསྒྲགས་པ་གསུངས་ཏེ།ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་སྒྱུ་མ་དང་སྨིག་རྒྱུ་དང་རྨི་ལམ་དང་། བྲག་ཅ་དང་མིག་ཡོར་དང་གཟུགས་བརྙན་དང་དྲི་ཟའི་གྲོང་ཁྱེར་བཞིན་ནོ་ཞེས་སོ། །གང་ཡང་རྣམ་པ་བདུན་དུ་སྣང་བ་དེ་ཐམས་ཅད་ཡོད་པ་ཡང་མ་ཡིན་མེད་པ་ཡང་མ་ཡིན་པར་ བཤད་དེ།གང་ཞིག་ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་དོན་དམ་པར་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་གནས་པའི་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པ་ལས་འབྱུང་བ་རྣམས་ཀྱི་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་ངོ་བོ་ལ་དོན་དམ་པར་བརྗོད་པ་སྟེ། དེ་ནི་དཔེ་གཅིག་གིས་ཀྱང་བསྟན་པར་ནུས་པ་ལས། གདུལ་བྱ་ཁ་ཅིག་ལ་དཔེ་ཁ་ ཅིག་གང་གང་གྲགས་པ་དེའི་ངོ་བོ་དཔེ་མང་པོ་གསུངས་ཏེ།དེས་ཉེ་བར་མཚོན་པས་བཅོམ་ལྡན་འདས་མ་འདི་ལ་བྲག་ཅ་ཉིད་གསུངས་པའོ། །མཉམ་པར་གཞག་པའི་གནས་སྐབས་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས་ཏེ་གསུངས་པ་ནི། ནམ་མཁའི་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པའོ། །མཉམ་པར་མ་བཞག་པའི་གནས་ སྐབས་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས་ནས་གསུངས་པ་ནི།དེ་ཇི་སྙམ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། ཡོངས་སུ་ཤེས་པར་གྱུར་ནས་ཞེས་པའོ། །དེས་དེའི་ཅི་ཞིག་སྲུང་བར་བྱེད་དེ་སྣང་བ་རྣམས་ལ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དུ་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་པ་ནི་ཤེས་བྱེད་རྣམ་བདུན་གྱི་སྦྱོར་བའོ། །སྦྱོར་བ་མཉམ་པ་ཉིད་ཀྱི་ དབང་དུ་བྱས་པ་ནི་བསྟན་བཅོས་ལས།གཟུགས་ལ་སོགས་པ་རློམ་མེད་པ། །རྣམ་བཞི་དེ་ཡི་མཉམ་པ་ཉིད། །ཅེས་ཏེ། གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ལ་གནས་པ་རྣམ་པ་བཞི་རློམ་པའི་སྦྱོར་བའི་མཉམ་པ་ཉིད་དེ། ཇི་ལྟར་ཡུམ་ཆེན་མོ་ལས། གཟུགས་ལ་རློམ་སེམས་སུ་མི་བྱེད། གཟུགས་ ཀྱིས་དང་བདག་གི་གཟུགས་དང་།གཟུགས་ལ་དང་། དེ་བཞིན་དུ་ཚོར་བ་ལ་སོགས་པ་ལ་གནས་ནས་ཏེ། འདིས་ཉེ་བར་མཚོན་པ་ནི་གཟུང་བའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་བཞི་དང་། འཛིན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་བཞི་དང་། རྣམ་པར་རྟོག་པ་བརྒྱད་པོ་རྣམས་ཏེ། དེ་ལྟར་རྟོག་པའི་སྦྱོར་བ་ནི་མཉམ་ པ་ཉིད་དེ།དེ་གསུངས་པ་ནི། དེ་བས་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། གལ་ཏེ་ཞེས་པ་ཡང་གཞུང་ཁ་ཅིག་ལའོ། །གང་དུ་བྲག་ཅ་ལྟ་བུའི་ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་ལ་འདིར་དེས་དངོས་པོ་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པ་དེས་རློམ་སེམས་པ་མེད་པའོ། །ཡང་དག་པར་རྗེས་སུ་མི་མཐོང་བ་ནི་བལྟ་བར་བྱ་བ་ རྣམས་སུའོ།།མི་ཤེས་པ་ནི་འཛིན་པས་སོ། །ཡང་དག་པར་མི་ཤེས་པ་ནི་བརྟགས་པས་སོ། །དེ་ལྟར་གཟུང་བའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་རྣམ་པ་བཞི་དང་འཛིན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་བཞི་གསུངས་པ་ནི། དེ་དག་ཀྱང་ཞེས་པ་སྟེ། མེད་ཅིང་ཞེས་པ་ནི་སེམས་ཅན་གྱི་རློམ་པ་དེ་བརྟགས་ ནའོ།།ཡང་དག་པར་མི་སྣང་ཞེས་པ་ནི་བལྟ་བར་བྱ་བར་གཟུང་དུ་མེད་ལ། ཡང་དག་པར་མེད་ཅིང་ཞེས་པ་ནི་མཉམ་པར་བཞག་པའི་སེམས་ཀྱིས་ཤེས་པར་གྱུར་པའོ།

以下是完整的中文直译：
"然而"等，世尊母大母中宣说七种相：一切法如幻、如阳焰、如梦、如回声、如阳焰、如影像、如干闼婆城。凡是七种显现，皆说非有非无。一切法胜义中以自性空性为自性而住，缘起诸法世俗自性于胜义中说。虽以一喻亦能显示，然为某些所化机，随其所知而说多喻，以此譬喻故于此世尊母中说回声。
依等持位而说者，即"虚空"等。依非等持位而说者，即"于意云何"等，"遍知已"。彼于彼有何所护，诸显现真实中无自性故，是七种能知加行。
依加行平等性而说者，论中说："于色等无慢，四种彼平等。"即于色等住四种慢加行平等性。如大母中说：于色不起慢心，以色及我色，于色，如是于受等中住。此所譬喻即四种所取分别、四种能取分别，共八种分别。如是分别加行即平等性。
说此即"是故"等，"若"字在某些经文中。于此一切如回声法中，彼于事物执著者无慢心。不如实随见即于所见。不知即以执著。不如实知即以分别。如是说四种所取分别及四种能取分别，即"彼等亦"。"无"即有情慢若观察。"不如实显"即所见无可取，"如实无"即等持心所知。


 །མི་དམིགས་ཞེས་པ་ནི་མཉམ་པར་མ་བཞག་པའི་ཡིད་ཀྱིས་རྣམ་པར་བརྟག་བྱར་མི་འགྱུར་བའོ། །དེ་ལྟར་ནི་རྣམ་པར་ རྟོག་པ་རྣམ་པ་བརྒྱད་པོ་དེས་ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་མི་སྤྱོད་པ་སྟེ།དེ་ལ་གལ་ཏེ་ཞེས་པ་ནི་སྦྱོར་བ་མཉམ་པ་ཉིད་དོ། །སྦྱོར་བའི་མཉམ་པ་ཉིད་ཀྱི་ཞར་ལ་བསྟན་པ་མཉམ་པ་ཉིད་ཀྱང་འདིར་བསྟན་ན་ཡང་དག་པར་ཡིད་ཆེས་པའི་ཕྱིར་གསུངས་པ་ནི་དེ་ནས་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། འཇིག་ རྟེན་གྱི་ཁམས་ནི་འདི་ཉིད་དེ་མི་མཇེད་ཀྱིའོ།།སངས་རྒྱས་སྟོང་ནི་གང་འདིར་མི་མཇེད་འདི་ཉིད་ཀྱི་བསྐལ་པ་བཟང་པོ་ལ་སོགས་པར་བྱང་ཆུབ་པ་རྣམས་ཏེ། དེ་ལ་ཐོག་མ་བཞི་མངོན་པར་སངས་རྒྱས་ཏེ། འཁོར་བ་འཇིག་དང་། གསེར་ཐུབ་དང་། འོད་སྲུངས་དང་། ཤཱཀྱ་ཐུབ་པ་རྣམས་ཏེ། དེ་ རྣམས་ཀྱིས་བསྟན་པའི་ཕྱིར་མཉམ་པར་བསྟན་པར་འདོད་ནས་གསུངས་པ་ནི།འདི་དག་གིས་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། བྱམས་པས་ཀྱང་དེའི་རྗེས་ལ་སྟོང་ཕྲག་ལྔ་ཡང་འདི་ཉིད་ཞེས་པ་ནི་བསྟན་པ་མཉམ་པ་ཉིད་དོ། །གཙོ་བོར་གསུངས་ཤིང་རྣམ་པར་དག་པའི་མངོན་པར་བརྗོད་པ་པོའི་ལེའུ་ནི་རྣམ་པར་ དག་པའི་ལེའུའོ།།འཕགས་པ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་བརྒྱད་སྟོང་པའི་འགྲེལ་པ་གནད་ཀྱི་ཟླ་བའི་འོད་ཅེས་བྱ་བ་པཎྜི་ཏ་ཆེན་པོ་འཇིགས་མེད་འབྱུང་གནས་སྦས་པས་མཛད་པ་ལས་ལེའུ་བརྒྱད་པའོ།། །།བཤད་མ་ཐག་པའི་བསྟན་པ་མཉམ་པ་ཉིད་ལ་རྣམ་པར་སློབ་པར་འདོད་ནས་ གསུངས་པ་ནི།དེ་ནས་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། མིང་ཙམ་ཞེས་པ་ནི་མིང་གི་དོན་ཏེ་ཁོ་ན་ཉིད་དུ་ནི་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པའོ། །འདིའོ་ཞེས་པ་ནི་འདི་ལྟར་གོང་དུ་གོང་གིས་གང་དུ་དངོས་པོའི་ངོ་བོ་དོན་དམ་པར་ཡོད་པ་མཉམ་ཞིང་མིང་གིས་བརྗོད་པ་རྣམས་ནི་འཁྲུལ་པ་སྟེ། དེ་ནི་དངོས་པོ་ཡོད་པར་མ་ཡིན་ལ། ཀུན་རྫོབ་པའི་བརྗོད་པ་པོ་རྣམས་ནི་བྲག་ཅ་ལྟ་བུ་ན་དེ་ལྟ་ན་ནི་བརྗོད་པར་བྱ་བ་ཡོད་དམ་ཞེ་ན། དེ་གསུངས་པ་ནི་ཡིན་ཞེ་ན། འདིར་མི་དམིགས་ཏེ། གང་དུ་ཆོས་གཉིས་དོན་དམ་པར་མེད་དེ། དེའི་ཕྱིར་ཉེ་བར་དམིགས་པ་མེད་པ་སྟེ། བརྗོད་བྱ་དང་རྗོད་བྱེད་ཀྱི་ཐ་སྙད་ནི་ཀུན་རྫོབ་པའོ་ཞེས་པ་ལ དགོངས་པའོ།།དེ་ལྟར་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པ་ནི་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ལ་དེས་ན་བསྟན་པ་མཉམ་པ་ཉིད་ལ་སློབ་པར་བྱེད་དོ། །ཅིའི་སླད་དུ་ཞེ་ན་ཞེས་པ་ནི་རྒྱུ་གང་གིས་གང་དུ་ཡང་མེད་དོ་ཞེས་པའི་དོན་ཏེ། ཡོད་པ་མ་ཡིན་པས་ན་མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་པར་མི་ནུས་ཞེས་པ་ལ་ དགོངས་པའོ།།དེ་ལྟར་ཡང་ཞེས་པ་ནི་འདིར་ཁྱོད་ཀྱིས་ཆོས་རྣམས་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་མཐོང་བ་དེ་བཞིན་དུ་དེ་རྣམས་ཀྱིས་མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་ནས་བསྟན་པར་འགྱུར་ཞེས་པའི་དོན་ཏོ།

以下是完整的中文直译：
"不缘"即非等持心所分别。如是八种分别于一切法不行。其中"若"即加行平等性。为令于此所示加行平等性之附带所示平等性生起正信，故说"尔时"等。世界即此娑婆世界。千佛即于此娑婆贤劫等中成就菩提者，其中前四已现正觉：拘留孙、拘那含牟尼、迦叶、释迦牟尼。为显示彼等教法平等，欲示平等故说"此等"等。弥勒后五百亦"此"即教法平等性。
主要宣说清净之能诠品即清净品。《圣八千颂般若波罗蜜多注解月光精要》由大班智达阿毗耶迦罗笈多造，第八品。
为欲学习前说教法平等性故说"尔时"等。"唯名"即名义，真实中非有。"此"即如前所说，于胜义中事物自性平等而有，名言所诠皆是迷乱。彼非事物有，世俗能诠如回声，若尔有所诠耶？说此"于此不缘"，胜义中二法皆无，故无所缘。世俗中有能诠所诠言说，此为密意。
如是般若波罗蜜多非有即所成立，故于教法平等性中学习。"何故"即以何因于何处亦无之义，密意谓以非有故不能现证菩提。"如是亦"即如汝见诸法空性，彼等证菩提已当如是宣说之义。


 །འདིར་མཐོང་བའི་ལམ་གྱི་དབང་དུ་བྱས་ནས་བསྟན་བཅོས་ལས། སྡུག་བསྔལ་ལ་སོགས་བདེན་པ་ལ། ། ཆོས་ཤེས་རྗེས་སུ་ཤེས་བཟོད་དང་། །ཤེས་པའི་སྐད་ཅིག་བདག་ཉིད་འདི། །ཀུན་ཤེས་ཚུལ་ལས་མཐོང་བའི་ལམ། །ཞེས་པ་སྟེ། ཆོས་ནི་འདིར་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་ཉིད་ལ་ཆོས་ཀྱི་ཡུལ་ཤེས་པ་ནི་ཆོས་ཤེས་པའོ། །ཆོས་ཤེས་པ་དང་རྗེས་སུ་ཤེས་པ་དག་དང་བཟོད་པ་དང་ཆོས་ཤེས་པ་དག དང་དེ་ལས་གཞན་པའི་སྐད་ཅིག་མ་རྣམས་ཀྱང་དེའི་བདག་ཉིད་ཅན་དེ།དེ་ནི་རིམ་གྱིས་བསྟན་བཅོས་ལས། གཟུགས་རྟག་མ་ཡིན་མི་རྟག་མིན། །མཐའ་ལས་འདས་དང་རྣམ་དག་དང་། །མ་སྐྱེས་མ་འགགས་ལ་སོགས་དང་། །མཁའ་འདྲ་ཆགས་པ་སྤངས་པ་དང་། །ཡོངས་སུ་འཛིན་ ལས་གྲོལ་བ་དང་།།ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་བརྗོད་མེད་དང་། །གང་ཕྱིར་འདི་དོན་བརྗོད་པ་ཡིས། །གཞན་པ་སྦྱིན་དུ་མེད་པ་དང་། །དམིགས་པ་མེད་པར་བྱེད་པ་དང་། །ཤིན་ཏུ་རྣམ་དག་ནད་མི་འབྱུང་། །ངན་སོང་ཆད་དང་འབྲས་བུ་ནི། །མངོན་དུ་བྱ་ལ་མི་རྟོག་ཉིད། །མཚན་མ་དག་དང་མ་འབྲེལ་ དང་།།དངོས་དང་མིང་དང་གཉིས་པོ་ལ། །ཤེས་པ་སྐྱེ་བ་མེད་པ་ནི། །ཀུན་ཤེས་ཉིད་ཀྱི་སྐད་ཅིག་མ། །ཞེས་ཏེ། མཐའ་ལས་འདས་ཞེས་པ་ནི་རྣམ་པར་དག་པ་སྟེ། སྐད་ཅིག་མ་གཉིས་པ་ལ་རྣམ་པར་དག་པས་ཡོངས་སུ་དག་ཅེས་པ་ནི་གསུམ་པའོ། །བརྗོད་པ་ཡིས་ཞེས་པ་དང་གྲོལ་བ་ དང་ཞེས་པ་རྗེས་སུ་སྦྱར་བའི་གང་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རུང་བའོ།།དེ་ལྟར་འདི་ནི་ཐམས་ཅད་ཤེས་པའི་བདག་ཉིད་ཀྱི་མཐོང་བའི་ལམ་གྱི་སྐད་ཅིག་མ་བཅུ་དྲུག་སྟེ། དེ་ལ་དེ་ལྟར་ཡང་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པས་ནི་སྐད་ཅིག་མ་གཉིས་གསུངས་པའོ། །གཟུགས་ལ་སོགས་པ་རྟག་པ་མ་ཡིན་བཅིངས་པ་མ་ཡིན་གྲོལ་བ་མ་ཡིན་ལ་རང་ ཉིད་ཀྱིས་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པ་དེ་ནི་མི་རྟག་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པ་ལ་མི་སྦྱོར་བས་ཞེས་པའི་སྡུག་བསྔལ་ལ་ཆོས་ཤེས་པའི་བཟོད་པའོ།།གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ནི་ཤིན་ཏུ་རྟག་ཅིང་དག་པའོ་ཞེས་པ་ནི་སྡུག་བསྔལ་ལ་ཆོས་ཤེས་པའོ། །དེ་སྐད་ཅེས་བཀའ་སྩལ་པ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། ཡོངས་ སུ་དག་པའི་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་རྣམས་རྣམ་པར་དག་པས་སྟོང་པ་དང་།མི་སྟོང་པ་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྡུག་བསྔལ་ལ་རྗེས་སུ་ཤེས་པའི་བཟོད་པའོ། །གཟུགས་ལ་སོགས་པ་རྣམས་རྣམ་པར་དག་པས་སྐྱེ་བ་མེད་ཅིང་འགག་པ་མེད་པ་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་ པ་མེད་པ་རྣམ་པར་བྱང་བ་མེད་པའི་མཚན་ཉིད་དོ་ཞེས་པ་ནི་སྡུག་བསྔལ་ལ་རྗེས་སུ་ཤེས་པའོ།།ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་ནམ་མཁའ་བཞིན་དུ་སྐྱེ་བ་ལ་སོགས་པ་མེད་པས། ནམ་མཁའ་ལ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་ནི་ཀུན་འབྱུང་ལ་ཆོས་ཤེས་པའི་བཟོད་པའོ། །ནམ་ མཁའ་བཞིན་དུ་ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་གོས་པ་མེད་པས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཡོངས་སུ་དག་པའོ་ཞེས་པ་ནི་ཀུན་འབྱུང་བའི་ཆོས་ཤེས་པའོ།

以下是完整的中文直译：
此处依见道而论，论中说：
"于苦等诸谛，
法智随智忍，
及智刹那性，
遍知道即见道。"
此中法即无自性，了知法境即法智。法智与随智、忍与法智，及其他刹那皆具此性。彼依次于论中说：
"色非常非无常，
超越边及清净，
无生灭等相，
如空离贪著，
解脱诸执取，
自性不可说，
由说此义故，
他不可授与，
令无所缘取，
极清净无疾，
恶趣断不思，
现证诸果相，
不系于相好，
于事与名二，
智慧无生起，
是遍知刹那。"
"超越边"即清净，第二刹那清净故"遍净"是第三。"由说"与"解脱"相连的"故"字是合理的。
如是此为遍智性见道十六刹那，其中"如是亦"等说二刹那。色等非常非缚非解，自性非有，故不系于无常等，此为苦法智忍。色等极清净常住，此为苦法智。
如是宣说等，由遍净色等清净故，离空不空，此为苦随智忍。色等清净故无生无灭、无染无净之相，此为苦随智。
诸法如虚空无生等，故"于虚空"等是集法智忍。如虚空诸法无染故般若波罗蜜多遍净，此为集法智。


།ཆོས་རྣམས་ནམ་མཁའ་ལྟར་ཡོངས་སུ་འཛིན་པ་མེད་པས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཡོངས་སུ་དག་པའོ་ཞེས་པ་ནི་ཀུན་འབྱུང་ལ་ རྗེས་སུ་ཤེས་པའི་བཟོད་པའོ།།ནམ་མཁའ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། སྨྲར་མེད་ཅིང་བརྗོད་དུ་མེད་པ་ནི་ཇི་ལྟར་ནམ་མཁའ་ལ་རི་བོ་དང་ཆུ་དང་རླུང་གི་བྲག་ཅས་ཅུང་ཟད་བརྗོད་དུ་མེད་དེ། དེ་བཞིན་དུ་ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་ཅེས་པ་སྟེ་ནམ་མཁའ་ལ་བརྗོད་དུ་མེད་པས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ ཡོངས་སུ་དག་པའོ་ཞེས་པ་ནི་ཀུན་འབྱུང་ལ་རྗེས་སུ་ཤེས་པའོ།།གང་གིས་བརྗོད་པའི་འདོད་པའི་དོན་གཞན་གྱིས་ཐོབ་པར་བྱེད་པ་དང་ཐོབ་པ་པོའི་བརྗོད་པས་བརྗོད་པ་ནི་ཇི་ལྟར་ནམ་མཁའ་ལ་བྲག་ཅས་ཅུང་ཟད་བརྗོད་དུ་མེད་པ་དེ་བཞིན་དུ་ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་ནམ་མཁའ་ལྟར་བརྗོད་དུ་མེད་པས་ཤེས་རབ་ ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཡོངས་སུ་དག་པའོ་ཞེས་པ་ནི་འགོག་པ་ལ་ཆོས་ཤེས་པའི་བཟོད་པ་ཉེ་བར་དམིགས་པ་མེད་ལ།གང་དམིགས་པ་མེད་པ་ནི་བྲག་ཅས་སྨྲར་མེད་ཅིང་དེ་བརྗོད་དུ་མེད་ཅེས་པ་ནི་བསྡུས་པ་སྟེ། དེ་ཡང་དེའི་མི་དམིགས་པ་ནི་དེའི་ངོ་བོ་དེ་ལ་དེ་ཡིས་ཏེ། ཇི་ལྟར་ནམ་མཁའ་ལ་ཅུང་ཟད་དམིགས་ སུ་མེད་པ་དེ་ལྟར་ཆོས་རྣམས་ཏེ།འདིར་ནམ་མཁའ་བཞིན་དུ་དམིགས་སུ་མེད་པས་ཡོངས་སུ་དག་པའོ་ཞེས་པ་ནི་འགོག་པ་ལ་ཆོས་ཤེས་པའོ། །ཐམས་ཅད་དུ་ཡང་དེས་གོས་པའི་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་དང་། གོས་པ་མེད་པའི་རྣམ་པར་བྱང་བ་ཅན་གྱི་ཆོས་དེ་རྣམས་ཀྱིས་མ་གོས་པ་ནི་གོས་པ་མེད་ པ་ཉིད་དོ།།གཉི་ག་ཡང་མི་དམིགས་པའི་ཕྱིར་ཡོངས་སུ་དག་པའོ་ཞེས་པ་ནི་འགོག་པ་ལ་རྗེས་སུ་ཤེས་པའི་བཟོད་པའོ། །དེ་སྐད་ཅེས་བཀའ་སྩལ་པ་དང་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་ནས་འཆི་བའི་དུས་ཞེས་པའི་བར་ནི་འགོག་པ་ལ་རྗེས་སུ་ཤེས་པའོ། །མང་པོ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་ནས་ཇི་ལྟར་ ཞེས་པ་ནི་བླ་ན་མེད་པའི་རིན་པོ་ཆེ་བསྲུངས་པས་ཀྱང་སྟེ་འོ་ན་འདི་ཉིད་རིན་པོ་ཆེ་ཆེན་པོ་ལ་བསྲུང་བ་སྟེ་འདི་ལས་བསྲུང་བ་གཞན་རྣམས་ཀྱིས་ཅི་བྱ་ཞེ་ན།གསུངས་པ་ནི། འོན་ཀྱང་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། དགྲ་ནི་བར་ཆད་མེད་པའོ། །ཅི་ཙམ་དུ་གཅེས་པར་འགྱུར་བ་ནི་ཅི་ཙམ་དུ་རབ་ཏུ་ གྱུར་པའོ།།འདིར་བསོད་ནམས་ལ་བསྟོད་པ་གསུངས་པས་ངན་སོང་ལ་སོགས་པ་ཆད་པ་དོན་གྱིས་གསུངས་པའོ་ཞེས་པ་ནི་ལམ་ལ་ཆོས་ཤེས་པའི་བཟོད་པའོ། །བླ་ན་མེད་པ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། ཞུགས་པ་ནི་འཇུག་པ་ལ་འདིའི་རྣམ་པར་འགྲེལ་པ་ནི་ཐམས་ཅད་ཅེས་པ་ལ་སོགས་པ་ སྟེ།མི་འཇིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་ཞེས་པ་ནི་རྟག་པའི་ཚུལ་གྱིས་སོ། །དེ་ལྟ་ན་ནི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཅན་ནོ་ཞེ་ན། གསུངས་པ་ནི། སྐྱེ་བ་མེད་ཅེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། མི་ཞུམ་པ་ནི་མངོན་པར་མི་ཞེན་པའོ། །ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པར་མི་འགྱུར་བ་ནི་མི་གནས་པའོ།

以下是完整的中文直译：
诸法如虚空无所执取，故般若波罗蜜多遍净，此为集随智忍。"虚空"等，不可说不可言，如虚空中山水风岩皆不可言说，如是一切诸法，因虚空不可言说故般若波罗蜜多遍净，此为集随智。
所说欲义他得及能得者之言说，如虚空中岩等少许不可言说，如是一切诸法如虚空不可言说，故般若波罗蜜多遍净，此为灭法智忍无所缘。无所缘者，岩等不可说且不可言，此为总摄。彼之不缘即彼性于彼由彼，如虚空中少许无所缘，如是诸法，此中如虚空无所缘故遍净，此为灭法智。
一切处彼染污之烦恼及无染之清净法，彼等无染即无染性。二者皆不可得故遍净，此为灭随智忍。如是宣说等乃至死时，此为灭随智。
"众多"等乃至"如何"，即由守护无上珍宝，然则此即守护大珍宝，此外诸守护何为？所说："然而"等，敌即无间。所谓珍重即最胜。此中赞叹福德故，已间接说断恶趣等，此为道法智忍。
"无上"等，趣入即入，此之解释为"一切"等。"无畏方式"即恒常方式。若尔则有分别？所说："无生"等，不怯即不执著。不生烦恼即不住。


 །ཡོངས་སུ་མི་ འཛིན་པ་ནི་ཡང་དག་པར་མི་ཤེས་པ་སྟེ།རྣམ་པ་གསུམ་དུ་ཡང་རྟོག་པར་མི་བྱེད་པས་དེ་ལྟར་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མེད་པའོ་ཞེས་པ་ནི་ལམ་ལ་ཆོས་ཤེས་པའོ། །མ་སྐྱེས་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། འབྲས་བུ་སྐྱེ་བ་མ་དམིགས་པ་ནི་མ་སྐྱེས་པའོ། །དེའི་རྒྱུས་གོས་པ་མེད་པ་སྟེ། འབྲས་བུ་ སྐྱེད་པའི་མཚན་མ་རྣམས་ནི་དྲི་མ་རྣམས་སུ་གྱུར་པས་སོ།།དེ་ལྟར་ན་ཅིའི་ཕྱིར་མ་གོས་ཤེ་ན། དེ་ལ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ནི་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་སོན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཇི་ལྟར་གོས་པ་མེད་པ་ཉིད་ན་གསུངས་པ་དེ་ནི་དེ་ལྟར་ཡང་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། སྐྱེ་བར་བྱེད་པའི་ འབྲས་བུ་རྣམས་ལ་ཡང་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་མཚན་མའི་དྲི་མ་རྣམས་ནུབ་པར་གྱུར་པས་གོས་པ་མེད་པ་ནི་ལམ་ལ་རྗེས་སུ་ཤེས་པའི་བཟོད་པའོ།།གལ་ཏེ་ཡང་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། དེ་ལྟར་ཡང་ཞེས་པ་ནི་ཤིན་ཏུ་ཕྲ་མོའི་དངོས་པོ་ཡང་ཡི་གེ་དང་མི་རྣམས་ཀྱིས་ཏེ། འདིར་དངོས་པོ་ དང་།ཡི་གེ་དང་གཉིས་སུ་སྣང་བ་རྣམས་གསུམ་ཆར་ཡང་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཅིང་མེད་པའི་ཕྱིར་སྤང་བར་བྱ་བའོ། །ཕྱིན་ཅི་ལོག་གི་སྤྲོས་པ་དེ་རྣམས་ནི་མེད་པ་ཉིད་པས་འདིར་དེ་ལྟར་སྤྲོས་པར་མི་བྱེད་ཅེས་པ་ནི་ལམ་ལ་རྗེས་སུ་ཤེས་པའོ། །ཐམས་ཅད་ཤེས་པ་ ཉིད་འདི་རྣམས་ལ་ཡང་འཁོར་བ་དང་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ལ་རབ་ཏུ་མི་གནས་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པར་སྦྱོར་བར་འགྱུར་བས་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱིར་འགྱུར་ལ་དེ་ལྟར་མ་གྱུར་པས་ནི་ཉན་ཐོས་ལ་སོགས་པ་རྣམས་སུ་འགྱུར་ཏེ།ཆོས་ལ་བདག་མེད་པ་ལ་སོགས་ལྡོག་པའི་སྒོ་ནས་ སྲིད་པ་དང་ཞི་བ་ལ་ཀུན་ཏུ་གནས་པ་ལ་སོགས་པའི་ངོ་བོའི་ཐམས་ཅད་ཤེས་པ་ཉིད་ནི་ཇི་སྲིད་སེམས་བསྐྱེད་པ་ལྔ་པོའི་བར་དུ་སྟེ།བཅོམ་ལྡན་འདས་མ་འབྲིང་པོ་ལས་དེ་གསུངས་པ་ནི། ཐམས་ཅད་ཤེས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་མཐོང་ནས་ཀྱང་མཐོང་བ་ལས་ཤིན་ཏུ་འདའ་བར་འདོད་པ་དང་། ལམ་ཤེས་པ་ཉིད་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་འདོད་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཞེས་ཏེ། དེ་ལ་ཡེ་ཤེས་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་མཐོང་བའི་ལམ་གྱི་མངོན་པར་རྟོགས་པ་ལ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་མཐོང་བའི་ལམ་ཉིད་ལ་ཉན་ཐོས་ལ་སོགས་པའི་རྟོགས་པ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར འགྱུར་ཏེ།རྗེས་སུ་དཔག་པ་རྣམ་པར་བཅད་པས་མཐོང་བའོ། །ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་མཐོང་བའི་ཚིག་ནི་འཁྲུལ་པ་གཅོད་པ་སྟེ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་བསྒོམ་པའི་ལམ་ལ་ཉན་ཐོས་དང་རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ས་རྣམས་བསྒོམ་ལམ་དུ་མེད་པར་ཤེས་པའི་དོན་དུའོ།

以下是完整的中文直译：
不遍执取即不如实知，于三相亦不作分别，故如是无分别，此为道法智。"未生"等，不见果生即未生。由其因无染，因生果之相成为诸垢故。若尔，何故无染？于此般若波罗蜜多已至分别彼岸故。
如何为无染性？所说："如是亦"等，于诸能生果亦因一切法相垢没故无染，此为道随智忍。"若亦"等，"如是亦"即极微细事物亦由文字及诸人，此中事物、文字及二现三者皆颠倒且无故应断。彼等颠倒戏论即是无性，故此中如是不作戏论，此为道随智。
于此等一切智性中，于轮回涅槃不住等相应故成为诸菩萨，不如是则成为声闻等。由法无我等返体门中，住于有寂等体性之一切智性，乃至第五发心。
《中般若经》中所说："以一切智智见已复欲超越所见，及欲圆满道智性之菩萨。"其中，智即菩萨见道现观，于菩萨见道中圆满声闻等证悟，由断比量而见。"以智见"之语即断迷惑，为知菩萨修道中无声闻缘觉地修道之义。


 །ཤིན་ཏུ་འདས་ནས་ ཡང་རྣམ་པ་ཀུན་མངོན་པར་རྫོགས་པར་རྟོགས་པ་ལ་ཞུགས་པའོ་ཞེས་འཕགས་པ་རྣམ་པར་གྲོལ་སྡེས་བཤད་ལ།དེའི་ཕྱིར་ན་བསྟན་བཅོས་ལས། ཉན་ཐོས་ལ་སོགས་མཐོང་བའི་ལམ། །ཞེས་ཏེ་འདི་ཉིད་ཀྱིས་ན་སྡུད་པ་ཚིགས་སུ་བཅད་པའི་འགྲེལ་པ་ལས་ཐམས་ཅད་ཤེས་པ་ཉིད་ས་ བདུན་པར་རྣམ་པར་གཞག་པའི་སེང་གེ་བཟང་པོའི་བཤད་པ་ནི་མི་འཐད་དོ།།གཞན་ཡང་དེའི་མངོན་པར་རྟོགས་པ་ལ་སོགས་པའི་ཁྱད་པར་རྣམ་པར་གཞག་པ་དང་། བདག་ཅག་གི་དག་ནི་མཁས་པ་རྣམས་ཀྱི་རིགས་པས་སོ་སོར་བརྟག་པར་བྱ་སྟེ། ཅུང་ཞིག་བདག་ཅག་གིས་ནི་མི་བདེན་པར་ མཐོང་ནས་སྤང་བྱར་བྲི་བར་བྱའོ།།གཞན་གྱི་དོན་དུ་ཇི་ལྟར་མཐོང་བ་ཉིད་ཀྱི་དོན་ཡང་ནས་ཡང་དུ་མངོན་དུ་བྱེད་པ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱི་བསྒོམ་པའི་ལམ་མོ་ཞེས་ཉེ་བར་བསྟན་པ་ནི་གོ་སླའོ། །འཕགས་པ་ས་བཅུ་པའི་མདོ་སྡེ་ཡང་། བྱང་ཆུབ་ཏུ་སེམས་བསྐྱེད་པ་ལ་སོགས་པ་ རྣམས་ཀྱིས་རབ་ཏུ་དགའ་བར་ཉན་ཐོས་དང་རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ལམ་གྱི་མཐོང་བ་ལས་ཤིན་ཏུ་འདས་པས་བསྒོམ་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་པ་དང་ཡང་བཤད་དེ།སེམས་བསྐྱེད་པ་ལྔ་པ་ལས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་བྱིས་པ་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་ཐམས་ཅད་དང་ཉན་ཐོས་དང་རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ས་ལས་ཤིན་ཏུ་འདས་ པར་གྱུར་ཏེ།ཀུན་ཏུ་འདས་པར་གྱུར་ནས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྐྱོན་མེད་པར་ཞུགས་ནས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་རིགས་སུ་ངེས་པར་སྐྱེ་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་པ་དང་། རིང་དུ་སོང་བ་ལ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རང་གི་ཡུམ་གྱི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་བདག་ཉིད་ཆེན་པོ་ལ་གནས་པའི་ཕྱིར་ཉན་ཐོས་དང་རང་ སངས་རྒྱས་ཀྱི་བྱ་བ་ལས་ཤིན་ཏུ་འདའ་བར་འགྱུར་ཞེས་གསུངས་སོ།།དེའི་ཕྱིར་ན་ཉན་ཐོས་དང་རང་སངས་རྒྱས་རྣམས་ལ་ཆོས་ཐམས་ཅད་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པའི་ཤེས་པ་ཡང་ཡོད་ཅེས་པར་ཤེས་པར་འགྱུར་ཏེ། དེ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ན་ཕྱི་རོལ་པ་བཞིན་དུ་ཁམས་གསུམ་པའི་མངོན་དུ་རྒྱུ་བ་དང་ བག་ལ་ཉལ་འདི་རྣམས་སྤོང་བར་མི་འགྱུར་ཏེ།གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་དམིགས་པས་ཕྱིན་ཅི་ལོག་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པར་ཡོངས་སུ་ཤེས་པར་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པའི་ཆོས་ལ་བདག་མེད་བསྒོམ་པ་ནི་མེད་ལ་ཁམས་གསུམ་པའི་ཉོན་མོངས་པ་མངོན་དུ་རྒྱུ་སྤོང་བའི་ ཐབས་ཙམ་ཡོད་པ་ཉིད་དང་།གང་ཟག་གི་བདག་མེད་པ་མ་ལུས་པར་བསྒོམ་པ་ལ་དེ་རྣམས་ཀྱི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་རྣམ་པར་གཞག་གོ་ཞེས་པ་ནི་སློབ་དཔོན་ཟླ་བའི་གྲགས་པ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་བཞེད་པ་གང་ཟག་ལ་བདག་མེད་པའི་ཤེས་པ་ཉིད་ནི་ཡོད་པ་ལ་ ཆོས་ལ་བདག་མེད་པའི་ཤེས་པ་ནི་མེད་དེ་སྐད་ཅིག་མས་བདག་མེད་པར་ཤེས་པས་ཀྱང་ནི་ཁམས་གསུམ་གྱི་ཉོན་མོངས་པ་སྤོང་བར་འགྱུར་ཞེས་པ་ནི་གཞན་དག་གིའོ།

以下是完整的中文直译：
如圣解脱军所说："超越后，又入于现证一切相现前圆满。"因此论中说："声闻等见道"，由此，不应理者为狮贤于摄颂释中将一切智性安立于第七地之说。
其他关于彼现证等差别安立，我等应由诸智者理各别观察，我等稍见不实者当书为应断。为利他而一再现前如所见义，即是诸菩萨修道，此近说易解。
《圣十地经》亦说："以发菩提心等，极喜地超越声闻缘觉道见，非修。"又说："由第五发心，菩萨超越一切凡夫及声闻缘觉地，悉皆超越已，入无过菩萨位，定生如来种姓。"又说："于远行地，菩萨住于自母般若智大体性故，当超越声闻缘觉事业。"
是故，应知声闻缘觉亦有诸法无自性智。若无此者，如外道般不能断三界现行及随眠，以执著色等自性故颠倒。
圆满通达诸法无自性者，无修法无我，唯有断三界烦恼现行方便，及遍修补特伽罗无我，于彼等安立般若波罗蜜多等，此为月称论师等所许。其他诸师则谓：有补特伽罗无我智而无法无我智，由刹那无我智亦能断三界烦恼。


།དེ་ལྟར་འདི་དང་ཡང་འདི་དང་། །ཡང་འདི་ཡིན་ཏེ་རྣམ་གསུམ་པོ། །འདིར་ནི་གནས་སྐབས་གསུམ་པོ་དག་།རྫོགས་པར་ཡོངས་ སུ་བསྟན་པ་ཡིན།།ཞེས་བསྟན་བཅོས་ལས་ཏེ། འདིར་མཁྱེན་པ་རྣམ་པ་གསུམ་ཉེ་བར་བསྡུ་བའི་ཕྱིར་གསུངས་པ་ནི་ཡང་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཞེས་པ་ནི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དང་། ལམ་ཤེས་པ་དང་། ཐམས་ ཅད་ཤེས་པ་ཉིད་ལ།དེ་ལྟར་ཞེས་པ་ནི་སྔོན་དུ་མདོར་བསྟན་པའི་སེམས་བསྐྱེད་པ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པས་སོ། །འདི་དང་ཞེས་པ་ནི་གོང་གི་དེའི་རྒྱས་པར་བཤད་པས་ཏེ། ལེའུ་གཅིག་དང་། ལེའུ་ཕྱེད་དང་བདུན་དང་། ལེའུ་ཕྱེད་དང་གཉིས་པ་དག་གིས་གོ་རིམས་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་ དུའོ།།ཆོས་གང་ལ་ཡང་མེད་ཅེས་པ་ནི་དེའི་སེམས་ཀྱི་སྦྱོར་བས་སོ། །འཇུག་པར་བྱེད་པ་ནི་དམིགས་པ་ལ་ཉེ་བར་གཞག་པར་བྱེད་པས་སོ། །ངེས་པར་འཇུག་པར་བྱེད་པ་ནི་དེའི་དེ་ཉིད་ལ་བཞག་པས་ཞི་གནས་རྫོགས་པར་བྱེད་པའོ། །ཡང་དག་པར་སྟོན་པར་བྱེད་པ་ནི་མངོན་སུམ་དུ་བྱེད་ པས་སོ།།ངེས་པར་སྟོན་པར་བྱེད་པ་ནི་ཡོན་ཏན་ཁྱད་པར་རྣམས་སོ། །ཡོངས་སུ་ཐོབ་པར་བྱེད་པ་ནི་འབྲས་བུར་གྱུར་པའི་ཆོས་ཀྱིས་འཕེན་པར་བྱེད་པའོ། །ངེས་པར་འཐོབ་པར་བྱེད་པ་ནི་དེ་ཉིད་མཐར་ཕྱིན་པའི་ཚུལ་ཅན་ནོ། །མེད་ཅེས་པ་ནི་ཐམས་ཅད་དུ་དེ་ཐམས་ཅད་གང་དུ་ཆོས་ཐམས་ ཅད་ལ་དམིགས་པ་མེད་པས་སོ།།འདིར་བསྟན་པ་ཐོས་ནས་ལྷ་རྣམས་ཀྱིས་ཇི་ལྟར་བྱས་པ་དེ་གསུངས་པ་ནི། དེ་ནས་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། སྐྱེ་བོའི་ཚོགས་ཆེན་པོའི་དགའ་བ་སྐྱེས་ནས་ཀུ་ཆོ་དང་ག་ཞ་དག་བྱེད་དེ། ཉིད་ཀྱིས་འཐོར་ཞིང་གཏོར་ནས་བསྟོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་ཆོས་ཀྱི་ འཁོར་ལོ་བསྐོར་བ་མ་ཡིན་ཞེས་པ་ནི་གཉི་ག་དག་མི་དམིགས་པའི་ཕྱིར་རོ།།གང་ལ་ཡང་ཞེས་པ་ནི་ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལས་གཞན་དུ་ཡང་མི་ཆགས་ཤིང་མ་ཆགས་པས་དམིགས་པ་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་ལ། གང་དམིགས་པར་འགྱུར་བ་ནི་གང་དུ་མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་པར་མི་འགྱུར་བ་ཞིག་ན། གང་ ཞིག་མ་སྨོས་པ་དེ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པས་གང་ལ་ཡང་དག་པར་བསྟན་པར་འགྱུར་བའི་རྣམ་པར་བྱང་བ་ཅན་གྱི་ཆོས་ཅུང་ཞིག་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ།།མངོན་པར་མ་གྲུབ་པ་ནི་མ་སྐྱེས་པས་སོ། །ཆོས་ནི་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་གྱི་ལ། སྟོང་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་རྣམས་ནི་རྣམ་ པར་བྱང་བ་རྣམས་སུ་བརྗོད་དོ།།བསྟན་པ་ཞེས་པ་ནི་དོན་དམ་པར་བསྟན་པས་སོ། །སྦྱིན་པའི་གནས་སུ་བྱས་པ་མེད་པ་ནི་གང་ཟག་མེད་པས་ཞེས་པ་ལ་དགོངས་པས་སོ་ཞེས་པ་ནི་ཐམས་ཅད་ཤེས་པ་ཉིད་ཀྱི་སྐབས་རྫོགས་པའོ།

以下是完整的中文直译：
论中说："如是此及此，又此为三种，于此三种情，圆满悉宣说。"
此处为摄三智故说"又"等。般若波罗蜜多即是一切相智性、道智性及一切智性。"如是"指前略说发心等。"此"指上述广说，即第一品、七品半及二品半，如其次第。
"于诸法皆无"是由其心加行。"趣入"是由安住所缘。"决定趣入"是由安住其性而成就止。"正示"是由现前。"决定示"是殊胜功德。"圆满获得"是由所得果法引发。"决定获得"是究竟彼性相。"无"是于一切处，彼等皆由于诸法无所缘故。
此处说闻此教后诸天如何作为："尔时"等，大众生喜发声欢笑，自散撒供赞故。"此非转法轮"是因二者皆不可得。"于任何"是于法轮外亦不执著，由无执著离所缘故。若有所缘则不能现证菩提，然无所说故，无少许可正示之清净法。"未成就"是未生故。法是染污，空性等三摩地说为清净。"宣说"是由胜义说。"无施处"是由无补特伽罗故意。此为一切智性品终。


། །།ཀུན་མཁྱེན་པ་རྣམ་པ་གསུམ་གྱི་མཚན་ཉིད་བཤད་ ནས།སྦྱོར་བ་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ། དེ་ནི་རྣམ་པ་ཀུན་མངོན་པར་རྫོགས་པར་རྟོགས་པ་སྟེ། དེ་ཡང་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཀྱི་སེམས་བསྐྱེད་པ་ཉི་ཤུ་རྩ་གཉིས་ཀྱི་བདག་ཉིད་ཅན་དེ། དེའི་མཐའི་སེམས་བསྐྱེད་པ་གཉིས་ནི་སྲིད་པ་དང་ཞི་བ་མཉམ་ཞིང་རོ་གཅིག་པའི་ཞིང་དག་པའི་ ཐབས་ལ་མཁས་པའི་བདག་ཉིད་ཅན་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ས་ལ་མི་སློབ་པའི་འབྲས་བུ་སྟེ།དེ་ལྟར་ཡང་འཕགས་པ་རྣམ་པར་གྲོལ་སྡེས། སྲིད་དང་ཞི་བ་མཉམ་ཉིད་དང་། །ཞེས་པའི་འགྲེལ་པར་བཤད་དེ། འཁོར་བ་དང་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་མཉམ་པ་ཉིད་དུ་རྟོགས་པ་ན་བདེན་པ་མི་སློབ་པར་ འགྱུར་ཞེས་པ་དང་མདོ་སྡེ་དགོངས་པ་ངེས་པར་འགྲེལ་པར་ཡང་ཉོན་མོངས་པ་དང་།ཤེས་བྱའི་སྒྲིབ་པ་ཕྲ་བ་སྤངས་པས་ཤེས་བྱ་ཐམས་ཅད་ལ་ཐོགས་པ་དང་ཆགས་པ་མེད་པར་རྣམ་པ་ཀུན་མངོན་པར་རྫོགས་པར་རྟོགས་པས་བསྡུས་པ་ནི་ས་བཅུ་གཅིག་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སར་བརྗོད་ཅེས་གསུངས་པས་ ན།སེང་གེ་བཟང་པོའི་ཁྱད་པར་གྱི་ལམ་ལ་རྣམ་པ་ཀུན་མངོན་པར་རྫོགས་པར་རྟོགས་པ་རྣམ་པར་གཞག་པ་ནི་མི་འཐད་པ་ཉིད་དོ། །དེ་ལྟར་འཕགས་པ་རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་སྡེས་མཚན་མེད་རབ་ཏུ་སྦྱིན་ལ་སོགས་པའི་ཚིག་ལེའུར་བྱས་པའི་འགྲེལ་པར་སེམས་བསྐྱེད་པ་དང་པོ་ནས་བཟུང་སྟེ། ཐབས་ ལ་མཁས་པ་དང་མ་བྲལ་བར་སྦྱིན་པ་སྦྱིན་པར་བྱེད་ཅིང་མཚན་མར་ནི་མི་བྱེད་དོ་ཞེས་པ་དང་།བཅོམ་ལྡན་འདས་མ་བྲིས་ཤིང་གཞན་ཡང་རང་ཉིད་ཀྱིས་དད་པ་ལ་སོགས་པའི་ཐར་པའི་ཆ་དང་མཐུན་ལ་འཇུག་གི་།དད་པ་ལ་སོགས་པའི་དབང་པོར་བརྗོད་པར་བྱ་བ་ནི་མེད་དོ། དབང་པོའི་དོན་མེད་ པའི་ཕྱིར་ཞེས་གསུངས་པས་ནི་དྲོད་ལ་སོགས་པ་དབང་པོ་འདི་རྣམས་ཉིད་འབྱུང་བར་འགྱུར་ཞེས་པ་ལ་དགོངས་པའི་ཕྱིར་ཏེ་ཁྱད་པར་གྱི་ལམ་ལ་དབང་པོ་འདི་རྣམས་མེད་པ་ཉིད་ན་ཆོས་ཀྱི་སྐུའི་དབང་པོ་ཡང་མེད་པར་ཐལ་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ།

以下是完整的中文直译：
说明三种遍智相后，当说加行。即现前圆满证悟一切相，彼即具二十二种一切相智性发心自性。其最后二种发心是轮回涅槃平等一味、清净刹土方便善巧自性，是佛地无学果。
如圣解脱军于"轮涅平等性"之注中所说："证悟轮回与涅槃平等性时，即成无学谛。"《解深密经》亦说："由断微细烦恼障及所知障，于一切所知无碍无著，以现前圆满证悟一切相所摄，说为第十一佛地。"故狮子贤于殊胜道中安立现前圆满证悟一切相实不应理。
如是圣解脱军于《无相遍施》等偈颂注中说："从初发心即不离方便善巧而行布施，然不作相。"《佛母》中说："书写及自身以信等顺解脱分而入，然无所说信等根，以无根义故。"此说即是针对暖等此等根将生起之意，因若殊胜道中无此等根，则应无法身根，故不应理。


།སྔ་མའི་བྱེ་བྲག་རྟོགས་ནས་འདིར་ཕྱི་མ་ལ་རྗེས་སུ་འཇུག་ ཅེས་པ་རིགས་ལ།དེའི་ཡང་ཐོས་པ་དང་བསམ་པའི་རང་བཞིན་ཐམས་ཅད་ཀྱང་དང་པོའི་ཉིད་དུ་ཤེས་པར་བྱ་སྟེ། བསྟན་པ་ལ་འཇུག་པའི་རྒྱུའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བཤད་ལ། ཕྱིར་མི་ལྡོག་པའི་རྟགས་བཤད་པ་ཡང་སྡུག་བསྔལ་ལ་རྗེས་སུ་ཤེས་པའི་བཟོད་པའི་སྐད་ ཅིག་མ་རྗེས་སུ་ཤེས་པ་དང་འབྲེལ་པས་ཉན་ཐོས་ལ་སོགས་པའི་སར་ལྟུང་བར་སྲིད་པར་འགྱུར་ཏེ།དེ་ནི་ཁམས་གསུམ་པའི་གཉེན་པོ་འབྱིན་པ་པོའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་གསུངས་ལ། འདི་ཡང་ལྟུང་བ་འདི་རྟོགས་པ་ནི་ཇི་ལྟར་ཁྱད་པར་གྱི་ལམ་ལ་གནས་པའི་མཚན་མ་མེད་པ་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པ་ལ་ གནས་པ་ནས་གཞན་པ་རྣམས་སུ་སྲིད་པར་འགྱུར།གང་ཞིག་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ས་འོག་མ་ལ་གནས་པ་དེའི་ཡང་དག་པར་ཀུན་འབྱུང་ལ་རྗེས་སུ་ཤེས་པ་ལ་ཚད་མེད་པ་རྣམས་དགོས་ཏེ་དེ་ལ་ལས་གཞན་དུ་ན་དགུ་པ་ལ་འགོག་པར་ལྟུང་ཞེས་བཤད་ཅིང་། གང་ཡང་སློབ་དཔོན་ དཔའ་བོས་ཀྱང་རིང་དུ་སོང་བ་ལ་ཡིད་ཀྱིས་ཡོངས་སུ་ལོག་པ་ཀུན་ཏུ་སྲིད་ཅེས་བཤད་ལ།ས་མི་གཡོ་བ་ལ་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདའ་བར་དགོངས་ཞེས་པ་དང་། བསྟན་པར་འཕགས་པ་རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་སྡེས་བཤད་དོ། །དེ་ལྟར་ཡང་དག་པའི་རྟོགས་པའི་གནས་སྐབས་སུ་མྱ་ངན་ལས་ མི་འདའ་བའི་ཕྱིར་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་བྱེད་ཅེས་གསུངས་སོ།།དེ་ལ་འགོག་པ་དང་ཡོངས་སུ་ལྡོག་པ་དང་། ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདའ་བར་ལྟུང་བ་ནི་དུས་དེ་སྲིད་དུ་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་མི་འབྱུང་བ་ཉིད་དེ། དེ་ལྟར་ཡང་ས་བཅུ་པར་དེ་ཉིད་ཀྱིས་འདིར་མྱ་ངན་ལས་འདས་པར་འགྱུར་བ་ནི། སེམས་ ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དོན་རྒྱུན་ཆད་པར་འགྱུར་བའོ་ཞེས་གསུངས་སོ།།གང་དུ་བསྒོམ་པའི་ལམ་རབ་ཀྱི་བྱེ་བྲག་གིས་ས་བཅུ་པ་ཅན་གྱི་འདོད་པའི་ཁམས་ཀྱི་ཐ་མ་འཆད་པར་འགྱུར་བ་དང་བཅས་པ་ཞེས་པའི་ཁྱད་པར་གྱི་ལམ་དུས་རྣམ་པ་ཀུན་མངོན་པར་རྫོགས་པར་རྟོགས་པ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ ནི་སེམས་བསྐྱེད་པ་ཉི་ཤུ་རྩ་གཉིས་ལ་རྣམ་པར་གནས་པ་ཡིན་ཞེས་བྱ་སྟེ།དེའི་མདོར་བསྟན་པ་ནི་བསྟན་བཅོས་ལས། རྣམ་པར་སྦྱོར་བ་བཅས་རྣམས་དང་། །ཡོན་ཏན་སྐྱོན་ནི་མཚན་ཉིད་བཅས། །ཐར་དང་ངེས་འབྱེད་ཆ་མཐུན་དང་། །སློབ་པ་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པའི་ཚོགས། །སྲིད་དང་ ཞི་བ་མཉམ་ཉིད་དང་།།ཞི་དག་བླ་ན་མེད་པ་ནི། །རྣམ་ཀུན་མངོན་རྫོགས་རྟོགས་པ་སྟེ། །འདི་ནི་ཐབས་མཁས་བཅས་པ་ཡིན། །ཞེས་ཏེ། དངོས་པོ་བཅུ་གཅིག་གིས་སོ།

以下是完整的中文直译：
了知前者差别后，此处随入后者为合理。其闻思自性一切亦当知为最初，因为是入教之因。所说不退转相亦与苦谛随知忍刹那随知相连，故可能堕入声闻等地，因其是三界对治之出生者。
此堕落之了知，如何于住殊胜道之无相任运中住者外其余诸处可能。若住菩萨下地者，于正集谛随知需无量，否则如所说将于第九地堕入灭中。
又如阿阇黎勇士所说："远行地中意识普遍退转皆可能"，及"于不动地中当般涅槃"，如圣解脱军所说。如是于正觉住位不入涅槃故起大悲。
其中堕入灭、退转及般涅槃，即是于彼时无有众生利益。如《十地经》中说："若此处入涅槃，则众生一切利益将断绝。"
于何处以修道最胜差别说具第十地欲界最后者，非为殊胜道时现前圆满证悟一切相。彼住于二十二种发心中。其略说如论中："具行相诸法，功过具相性，解脱顺决择，有学不退众，轮涅平等性，寂净无上者，现证圆满觉，此具方便智。"以十一事也。


 །དེ་ལ་རྣམ་པའི་བཤད་པ་ནི་བསྟན་བཅོས་ལས། གཞི་ཤེས་པ་ཡི་བྱེ་བྲག་རྣམས། །རྣམ་པ་ ཞེས་བྱའི་མཚན་ཉིད་དེ།།ཀུན་མཁྱེན་ཉིད་ནི་རྣམ་གསུམ་ཕྱིར། །དེ་ནི་རྣམ་པ་གསུམ་དུ་འདོད། །ཅེས་ཏེ། གཞི་ལ་དམིགས་པའི་བདེན་པ་བཞི་ལ་སོགས་པ་ལ། དེའི་ཤེས་པ་དེའི་བྱེ་བྲག་རྣམས་ཏེ། གང་གིས་དེ་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་དེ་རྣམས་ཀྱི་རྣམ་པ་ཞེས་པ་ནི་མཚན་ཉིད་ ཀྱི་མིང་ལ།དེ་ལ་ཐམས་ཅད་ཤེས་པའི་རྣམ་པ་ནི་ཉི་ཤུ་རྩ་བདུན་ཏེ། འདིར་བསྟན་བཅོས་ལས། མེད་པའི་རྣམ་པ་ནས་བཟུང་སྟེ། །མི་གཡོ་བ་ཡི་རྣམ་པའི་བར། །བདེན་པ་སོ་སོ་ལ་བཞི་དང་། །ལམ་ལ་དེ་ནི་བཅོ་ལྔར་བཤད། །ཅེས་ཏེ། དེ་ལ་སྡུག་བསྔལ་གྱི་བདེན་པ་ལ་ བཞི་སྟེ།མེད་པ་དང་མཉམ་པ་ཉིད་དང་དབེན་པ་ཉིད་དང་མི་བརྫི་བ་ནི་དེའི་རྣམ་པའི་ཕྱིར་དེའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཉིད་དོ། །ནམ་མཁའ་ནི་མེད་པ་ཉིད་ལ། ནམ་མཁའ་བཞིན་དུ་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ཡང་མེད་པ་ཉིད་དོ། །ཆོས་ཐམས་ཅད་དམིགས་སུ་མེད་པ་ཉིད་ནི་བདེ་བ་དང་། སྡུག་བསྔལ་བ་དག་མཉམ་པ་ཉིད་དེ། གཞུང་ཁ་ཅིག་ཏུ་ནི་མི་མཉམ་པ་དང་མཉམ་པ་ཉིད་ཅེས་ཏེ། མི་མཉམ་པ་ནི་སྡུག་བསྔལ་ལ། དེ་ཡིས་མཉམ་ཞེས་པའི་དོན་ཏོ། །ཤིན་ཏུ་སྟོང་པ་ཉིད་ནི་གང་ཟག་དང་རང་བཞིན་གྱིས་སྟོང་པ་ཉིད་དོ། །གནོད་པ་པོ་སྡུག་བསྔལ་གྱིས་གནོད པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ན་བརྗོད་པ་ནི་བདག་ལ།བརྫི་བ་མེད་པ་ནི་བདག་མེད་པ་སྟེ། དེའི་རྣམ་པའི་ཕྱིར་ནི་མི་བརྫི་བའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཉིད་དེ། ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་ལ་གནོད་བྱ་དང་གནོད་བྱེད་མི་དམིགས་པ་ཉིད་ཀྱིས་དམིགས་སུ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཀུན་འབྱུང་བའི་ལ་བཞི་སྟེ། དེ་ལྟར་ ཡང་གནས་ནི་རྒྱུ་སྟེ།ཐ་མལ་པའི་ཕུང་པོ་རྣམས་སོ། །ངོ་བོ་ཉིད་ནི་བདག་ཉིད་ཀྱི་དངོས་པོ་སྟེ། ལུས་ཀྱི་ལས་དང་། བརྗོད་པ་ངག་གི་ལས་དང་། མིང་ནི་ཡིད་ཀྱིས་ཏེ་ལས་དང་ཉོན་མོངས་པ་ལ་འདི་རྣམས་མེད་པས་གོ་རིམས་བཞིན་དུ་གནས་མེད་པ་དང་། ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་དང་། བརྗོད་ དུ་མེད་པ་དང་།མིང་མེད་པ་སྟེ། དེའི་རྣམ་པའི་ཕྱིར་ན་དེའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའོ། །མིང་ནི་གཟུགས་ཅན་མ་ཡིན་པའི་ཕུང་པོ་ལ་ཕུང་པོ་ནི་ལུས་ཏེ་གཟུགས་ཀྱི་ཕུང་པོའོ། །དེ་དག་མེད་པ་ནི་མིང་མེད་པ་དང་། ལུས་མེད་པ་ཉིད་དོ། །འགྲོ་བ་དང་འོང་བ་ནི་ལུས་ ཀྱི་ལས་ཏེ།དེ་མེད་པ་ནི་འགྲོ་བ་དང་འོང་བ་མེད་པའོ། །བརྗོད་པའི་རྒྱུ་ནི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ལ་དེ་མེད་པ་ནི་རྟོག་པ་མེད་པ་ཉིད་དོ། །འགོག་པའི་གཞི་ནི་དེ་ལྟར་ཡང་འདིར་འགྲོ་བར་འགྱུར་བའམ། གཟུང་བའམ། ཟད་པའམ། སྐྱེ་བ་རྣམས་མེད་པས་གོ་རིམས་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་འགྲོ་བ་མ་ མཆིས་པ་དང་།མི་འཕྲོགས་པ་དང་། མི་ཟད་པ་དང་། མི་སྐྱེ་བ་སྟེ། དེའི་རྣམ་པའི་ཕྱིར་དེའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའོ།

以下是完整的中文直译：
关于相的解释，论中说：
"基智之差别，名为相之性，
由遍智三种，故许为三相。"
即于所缘基之四谛等，其智慧之差别，由彼遍知之相为性相之名。其中一切智相有二十七种。此论中说：
"从无相开始，乃至不动相，
于各谛各四，道中说十五。"
其中苦谛有四相：无、平等性、远离性、不压迫，因其为彼相故为彼波罗蜜多。虚空为无性，如虚空般色等亦为无性。一切法无所缘性即是乐与苦平等性。某些论中说"不平等与平等"，不平等即苦，其义为以彼平等。极空性即人我与自性空性。由苦为能害而所害故，说我为所诠，无压迫即无我，因其为彼相故为不压迫波罗蜜多，以一切法中无所害能害可得故无所缘。
集谛有四相：如是住处即因，为凡夫诸蕴。自性即自体事，身业、语业言说、意即名，由业烦恼中无此等，故依次为无住处、无自性、不可说、无名，因其为彼相故为彼波罗蜜多。名为非色蕴，蕴即身为色蕴。彼等无即无名与无身。去来为身业，彼无即无去来。言说因为分别，彼无即无分别。
灭谛基础如是于此无有将去、所取、尽、生等，故依次为无去、不夺、不尽、不生，因其为彼相故为彼波罗蜜多。


 །ཆོས་ཐམས་ཅད་འགྲོ་བ་དང་། འོང་བ་མེད་པ་དང་། ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་ལ་གཟུང་དུ་མེད་པ་ཉིད་ནི་ཆོས་ཀྱིས་ཆོས་ལ་གཟུང་དུ་མེད་དེ་དོན་དམ་པར་ན་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། ། ཟད་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཆོས་དེས་དེ་ལ་སྦྱོར་བ་མེད་པས་མི་ཟད་པའི་ཆོས་དང་ལྡན་པ་ཉིད་དོ། །མངོན་པར་འགྲུབ་པ་ནི་སྐྱེ་བ་སྟེ། དེ་ལ་མེད་པས་མངོན་པར་མ་གྲུབ་པ་ཉིད་དོ། །ལམ་ལ་བཅོ་ལྔ་ནི་བྱེད་པ་པོ་མེད་པ་དང་ཤེས་པ་པོ་དང་། མཐོང་བ་པོ་མེད་པ་དང་། མི་འཕོ་བ་དང་། དུལ་བ་མེད་པ་དང་། རྨི་ལམ་དང་། སྒྲ་བརྙན་དང་། མིག་ཡོར་དང་། སྨིག་རྒྱུ་དང་། སྒྱུ་མ་དང་། ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་མེད་པ་དང་། རྣམ་པར་བྱང་བ་མེད་པ་དང་། གོས་པ་མེད་པ་དང་། སྤྲོས་པ་མེད་པ་དང་། རློམ་པ་མེད་པ་དང་། གཡོ་བ་མེད་པ་རྣམས་ཏེ། བྱེད་པ་པོ་མེད་པ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པའི་ཕྱིར ན་དེའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའོ།།ལམ་ནི་བྱེད་པ་པོ་མེད་པ་སྟེ། དེ་ནས་བྱེད་པ་དམིགས་སུ་མེད་པའོ། །ལམ་ལ་ཤེས་པ་པོ་དང་མཐོང་བ་པོ་མེད་པ་སྟེ། དེས་ན་ཤེས་པ་པོ་དང་། མཐོང་བ་པོ་དམིགས་སུ་མེད་པའོ། །ལམ་ལ་ཀུན་ཏུ་འཕོ་བ་མེད་དེ་དེས་ན་འཆི་འཕོ་བ་དང་སྐྱེ་བ་དག་ཏུ་མི་སྦྱོར་བ་སྟོན་ པའི་ཕྱིར་རོ།།ལམ་ལ་དུལ་བ་མེད་པ་སྟེ། དེས་ན་དུས་གསུམ་སྒྱུ་མའི་རང་བཞིན་པས་དུལ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྨི་ལམ་ལ་སོགས་པ་དང་འདྲ་བའི་ཕྱིར་རྨི་ལམ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། ལམ་ནི་རྨི་ལམ་སྟེ། གདུལ་བྱ་ལྟ་བ་པོ་ལ་འདོད་པའི་དོན་སྟོན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ལམ་ནི་བྲག་ཅ་སྟེ། ཡོད་ པ་མ་ཡིན་པའི་སྒྲ་ལ་སྒྲར་དམིགས་པའི་ཕྱིར་རོ།།ལམ་ནི་མིག་ཡོར་དང་གཟུགས་བརྙན་དང་མཉམ་པ་སྟེ། གཟུགས་ཀྱི་གཟུགས་བརྙན་དམིགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ལམ་ནི་སྨིག་རྒྱུ་སྟེ། དེ་ནི་ཆུའི་ཕུང་པོ་བཞིན་དུ་མེད་བཞིན་འཇིག་རྟེན་ཁམས་སུ་སྣང་བའི་ཕྱིར་རོ། །ལམ་སྒྱུ་མ་སྟེ། རང་ གི་རང་བཞིན་གྱིས་མི་སྣང་བའི་ཕྱིར་དེ་མ་སྐྱེས་པར་ཤེས་པ་ཉིད་ཅེས་པའོ།།གང་དུ་ལྔ་པོ་འདི་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང་ལམ་མ་སྐྱེས་པ་གསལ་བར་བྱེད་པ་སྟེ། ལམ་ནི་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་མེད་པ་སྟེ། དེས་ན་འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པ་དམིགས་སུ་མེད་པའོ། །ལམ་ནི་རྣམ་པར་བྱང་བ་མེད་པ་སྟེ། དེས་ན་སེམས་ཅན་ཉོན་མོངས་པ་ཅི་མི་དམིགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ལམ་ནི་ཉེ་བར་གོས་པ་མེད་པས་ནམ་མཁའ་བཞིན་དུ་ཉེ་བར་གོས་པ་མེད་པའི་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཏེ། དེས་ན་མཐོང་བ་མེད་པའི་སྦྱོར་བས་མཐོང་བའི་ཕྱིར་རོ། །ལམ་ནི་སྤྲོས་པ་མེད་པ་སྟེ། སྤྲོས་པའི་གཉེན་པོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར རོ།།ལམ་ནི་རློམ་པ་མེད་པ་སྟེ། རློམ་པ་ཐམས་ཅད་ཡང་དག་པར་བཅོམ་པའི་ཕྱིར་རོ། །ལམ་ནི་མི་གཡོ་བ་སྟེ། ཆོས་དབྱིངས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་རྟག་པའི་ཕྱིར་རོ།

以下是完整的中文直译：
一切法无去来，一切法中无所取性即法于法无所取，因为胜义中无故。由尽性故彼法于此无所修，故具不尽法性。现前成就即生，彼中无故即无现前成就性。
道中十五相为：无作者、无知者、无见者、不迁、无调伏、梦、回声、影像、阳焰、幻、无烦恼、无清净、无染、无戏论、无慢、无动。因为无作者等相故为彼波罗蜜多。
道无作者，故无所缘作者。道中无知者见者，故无所缘知者见者。道中无普遍迁移，故示不系于死生。道无调伏，故因三时如幻性而无调伏。因如梦等故为梦等，道如梦，因于所化见者显示所欲义故。道如回声，因于非有声上缘为声故。道与影像光影相等，因缘取色之影像故。道如阳焰，因如水聚实无而现世间故。道如幻，因以自性不现故即知无生。
此五者皆显明道无生。道无烦恼，故无所缘贪等。道无清净，因不缘众生烦恼故。道无染著，如虚空般无染著法界，故以无见修而见。道无戏论，因是戏论对治故。道无慢，因永断一切慢故。道不动，因以法界自性恒常故。


 །འབྲས་བུའི་གནས་སྐབས་ཉིད་ཀྱིས་ཐམས་ཅད་ཤེས་པའི་རྣམ་པ་ནི་ཉན་ཐོས་རྣམས་ཀྱི་སྟེ། ཟག་པ་མེད་པ་ ཉིད་ལ།ལམ་ཤེས་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་རྣམས་ཀྱི་ནི་ཟག་པ་དང་བཅས་པ་སྟེ། ཉོན་མོངས་པ་ཤིན་ཏུ་མ་སྤངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྫོགས་པར་སངས་རྒྱས་པ་རྣམས་ཀྱི་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་རྣམ་པ་ནི་ཟག་པ་མེད་པ་ཉིད་དོ། །མཛོད་དུ་ནི་དྲི་མ་མེད་པར་བཅུ་དྲུག་ལས་གཞན་པའི་ རྣམ་པ་ཞེས་པ་ནི་ཉོན་མོངས་པའི་སྒྲིབ་པ་ཙམ་གྱི་གཉེན་པོ་ཉིད་པས་ན་དེ་ལྟར་འདིར་འགལ་བ་མེད་དོ།།ལམ་ཤེས་པའི་རྣམ་པ་སུམ་ཅུ་རྩ་དྲུག་ནི་གོང་དུ་བསྟན་བཅོས་ལས། རྒྱུ་དང་ལམ་དང་སྡུག་བསྔལ་དང་། །འགོག་པ་ལ་ནི་གོ་རིམས་བཞིན། །དེ་དག་བརྒྱད་དང་བདུན་དང་ ནི།།ལྔ་དང་བཅུ་དྲུག་ཅེས་གསུངས་སོ། །ཞེས་ཏེ་ཀུན་འབྱུང་བ་དང་། ལམ་དག་ནི་སྔོན་དུ་བཤད་པ་ནི་རྒྱུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ལ། སྡུག་བསྔལ་དང་འགོག་པ་དག་ནི་འབྲས་བུའོ། །དེ་ལ་ཀུན་འབྱུང་བའི་བརྒྱད་དེ། འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་དང་། ཀུན་ནས་ལྡང་བ་མེད་པ་དང་ཞི་བ་དང་ འདོད་ཆགས་མེད་པ་དང་།ཞེ་སྡང་མེད་པ་དང་། གཏི་མུག་མེད་པ་དང་། ཉོན་མོངས་པ་མེད་པ་དང་། སེམས་ཅན་མེད་པར་བརྗོད་དེ། སྔོན་དུ་བཤད་པའི་ཕུང་པོ་ལྔ་པོ་རྣམས་ནི་ཀུན་འབྱུང་བའོ། །འདིར་ཆགས་པར་བྱེད་པས་འདོད་ཆགས་ཏེ། ཆོས་ རྣམས་ཐམས་ཅད་ལ་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་སྒྲོ་བཏགས་པ་ལ།འདིར་འདོད་ཆགས་དེ་དང་བྲལ་ཞེས་པས་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་སྟེ། ཀུན་འབྱུང་བའི་ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཕྱིན་ཅི་ལོག་གི་སྒྲོ་བཏགས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་སྟོང་པ་ཉིད་དོ། །ཀུན་ནས་ལྡང་བ་ནི་ཉོན་མོངས་པའི་རྒྱུ་སྟེ། རྣམ་ པར་རྟོག་པ་ལ།དེ་ལ་འདི་མེད་པ་ནི་ཀུན་ནས་ལྡང་བ་མེད་པ་སྟེ། ཀུན་འབྱུང་བའི་ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མེད་པ་ཉིད་པས་འཛིན་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཞི་བ་ནི་ཀུན་འབྱུང་བའི་ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་མཚན་མ་དང་ཆོས་ཀྱི་ཁྱད་པར་རྣམས་དོན་དམ་པར་ཉེ་བར་དམིགས་པ་མེད་པ་ ཉིད་ལ་དེའི་ཕྱིར་ན་འདོད་ཆགས་མེད་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དང་།ཞེ་སྡང་མེད་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དང་། གཏི་མུག་མེད་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་སྟེ། སྐྱོན་མེད་པ་ཞེས་པ་ནི་འདིར་ཡོན་ཏན་གསུམ་གྱི་ཕྱིར་ཏེ། འདོད་ཆགས་དང་ཞེ་སྡང་དང་གཏི་མུག་ཟད་པའོ། །ཉོན་མོངས་པ་ཐམས་ཅད་མེད་ པས་ཉོན་མོངས་པ་མེད་པའོ།།ཀུན་འབྱུང་བར་ཡོངས་སུ་བཏགས་པ་མེད་པ་དང་། འཛིན་པ་མེད་པས་སེམས་ཅན་ཉིད་དུ་ཉོན་མོངས་པར་འགྱུར་བའི་སྡུག་བསྔལ་དེ་ལ་མེད་པས་སེམས་ཅན་མེད་པ་སྟེ། ཀུན་འབྱུང་བའི་ཡང་དག་པའི་མཐའ་ཉིད་ལ་ཆོས་དང་གང་ཟག་གིས་སྟོང་པ་ཉིད་དོ།

以下是完整的中文直译：
以果位而言，一切智相是声闻的，为无漏性。道智菩萨的是有漏，因未完全断除烦恼故。诸佛的一切智相是无漏性。《俱舍论》中所说"离十六无垢相之外的诸相"，因仅是烦恼障对治故，此处无相违。
道智三十六相，如上论中所说："于因道苦灭，依次为八七，五与十六相。"集谛与道谛先说是因，苦谛与灭谛是果。其中集谛八相：离贪、无生起、寂静、无贪、无嗔、无痴、无烦恼、无众生。前说五蕴是集谛。
此中因执著故为贪，于一切法增益自性。此中离彼贪故为离贪，即一切集法颠倒增益自性空性。生起是烦恼因即分别，此中无彼即无生起，因一切集法无分别性故无执取。寂静即一切集法相与法差别胜义中无所缘性。
因此无贪波罗蜜多、无嗔波罗蜜多、无痴波罗蜜多，无过失即此中因三功德：贪嗔痴尽。因一切烦恼无故为无烦恼。因无遍计集谛及无执取，彼苦恼众生性中无故为无众生，即集谛真实际中法与补特伽罗空性。


 །ལམ་ གྱི་བདུན་ནི་ཚད་མེད་པ་དང་།མཐའ་གཉིས་རྗེས་སུ་རིག་པ་དང་། ཀུན་ཏུ་ཐ་དད་མེད་པ་དང་། གཞན་གྱི་དྲིང་མི་འཇོག་པ་དང་། རྣམ་པར་རྟོག་པ་མེད་པ་དང་། གཞལ་དུ་མེད་པ་དང་། མ་ཆགས་པའོ། །ལམ་ནི་ཚད་མེད་པ་དང་། ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཀུན་ནས་ལྡང་བ་ནི་ཀུན་ རྫོབ་ཏུ་སྐྱེ་བ་ལ།ཀུན་ནས་ལྡང་བ་མེད་པ་ནི་དོན་དམ་པར་སྐྱེ་བ་མེད་པས་ཉེ་བར་བཟུང་བའོ། །ལམ་ནི་མཐའ་གཉིས་རྗེས་སུ་རིག་པ་སྟེ། མངོན་པར་ཞེན་པ་མེད་པ་ཉིད་དུ་དངོས་པོ་དང་དངོས་པོ་མེད་པ་གཉིས་རྗེས་སུ་རིག་པ་མེད་པས་སོ། །ལམ་ནི་ཀུན་ནས་ཐ་དད་པ་མེད་པ་སྟེ། ཐ་དད་པ་ ཉེ་བར་མི་དམིགས་པའི་ཕྱིར་རོ།།ལམ་ནི་གཞན་གྱི་དྲིང་མི་འཇོག་པ་སྟེ། དེས་ཐེག་པ་དམན་པ་ལ་མི་དགའ་བའི་ཕྱིར་རོ། །ལམ་ནི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མེད་པ་སྟེ། རྣམ་པར་རྟོག་པ་རྣམས་རྗེས་སུ་མི་དམིགས་པས་སོ། །ལམ་ནི་གཞལ་དུ་མེད་པ་སྟེ། གཞལ་དུ་མེད་པའི་ཆོས་ཉིད་ལ་ དམིགས་པའི་ཕྱིར་རོ།།ལམ་ནི་ཆགས་པ་མེད་པ་སྟེ། ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་ལ་ཆགས་པ་མེད་པ་ཉིད་པས་དམིགས་པ་མེད་པ་ཉིད་དོ། །སྡུག་བསྔལ་གྱི་ལྔ་ནི། མི་རྟག་པ་དང་། སྡུག་བསྔལ་བ་དང་། སྟོང་པ་དང་། བདག་མེད་པ་དང་། མཚན་ཉིད་མེད་པའོ། །ཟག་པ་ དང་བཅས་པའི་ཕུང་པོ་ལྔ་ནི་སྡུག་བསྔལ་བ་སྟེ།དེ་ལ་མི་རྟག་པ་ནི་རྟག་པར་འགྱུར་བ་མེད་པ་ཉིད་ཅེས་པ་སྟེ། ཆོས་ཐམས་ཅད་འདུས་མ་བྱས་པ་དང་མ་སྐྱེས་པ་ཉིད་དོ། །སྡུག་བསྔལ་ལ་སྡུག་བསྔལ་ནི་ནམ་མཁའ་དང་འདྲ་སྟེ། རང་གི་མཚན་ཉིད་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་སྡུག་བསྔལ་སྟོང་ པ་དང་།སྡུག་བསྔལ་བདག་མེད་པ་སྟེ། འདུས་བྱས་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་སྐྱེ་བ་དང་རྒ་བ་དང་མི་རྟག་པ་གསུམ་དེ་ལ་མེད་པས་སྡུག་བསྔལ་མཚན་ཉིད་མེད་པའོ། །འགོག་པ་ལ་བཅུ་དྲུག་སྟེ། དེ་ལྟར་ཡང་འགོག་པ་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་ཁོ་ན་རྣམ་པར་དག་པ་ཉིད་ལ་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་ནི་དབྱེར་ མེད་དེ།དབྱེ་བ་པོ་རྣམས་དམིགས་སུ་མེད་པས་དེའི་ཕྱིར་ན་ནམ་མཁའ་བཞིན་དུ་འགོག་པ་ནི་མཐའ་མེད་པ་དང་། མུ་མེད་པས་རྒྱ་ཆེ་བ་སྟེ། དུས་གསུམ་གྱིས་ཀྱང་ཡོངས་སུ་མ་ཆོད་པས་གོ་རིམས་བཞིན་དུ་དེའི་སྟོང་པ་ཉིད་བཅུ་དྲུག་འདིར་རོ། །གཅིག་པ་ཉིད་དེ་འདིར་གསུངས་པ་ནི། འདི་ནི་ ནང་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའོ་ཞེས་པ་ནས་ཇི་སྲིད་དུ་དངོས་པོ་མེད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་བར་ཞེས་པའི་དོན་ཏེ།འདིར་དངོས་པོ་དང་དངོས་པོ་མེད་པ་རང་གི་དངོས་པོ་དང་གཞན་གྱི་དངོས་པོ་སྟོང་པ་ཉིད་ནི་ཇི་ལྟར་རིགས་པ་བཅུ་དྲུག་གི་ནང་དུ་བསྡུ་བའོ།

以下是完整的中文直译：
道的七相是：无量、了知二边、无差别、不依他、无分别、不可量、无著。道是无量，一切法生起是世俗生，无生起是胜义无生所取。道是了知二边，即无执著性中不了知有无二者。道是无差别，因不见差别故。道是不依他，因不乐小乘故。道是无分别，因不见诸分别故。道是不可量，因缘不可量法性故。道是无著，因于一切法无著故即无所缘性。
苦的五相：无常、苦、空、无我、无相。五有漏蕴是苦，其中无常即无有常性，一切法无为无生性。苦中苦如虚空，因离自相故苦空，苦无我，因彼无有为相之生老无常三相故苦无相。
灭有十六相，如是灭即唯空性清净性中空性无差别，因能分别者不可得故，是故如虚空，灭无边际，无际故广大，三世亦不能限故，依次此中有十六空性。此中所说一性，即从"此是内空波罗蜜多"乃至"无性自性空"之义，此中有无、自他诸空性，如理摄入十六空中。


 །རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་ པ་ཉིད་ཀྱི་རྣམ་པ་རྣམས་ནི་བརྒྱ་རྩ་བཅུ་སྟེ།གང་དུ་བསྟན་བཅོས་ལས། དྲན་པ་ཉེར་གཞག་ནས་བཟུང་སྟེ། །ཐ་མ་སངས་རྒྱས་ཉིད་རྣམ་པར། །སློབ་མ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དང་། །སངས་རྒྱས་རྣམས་ལ་རིམ་བཞིན་དུ། །སུམ་ཅུ་བདུན་དང་སུམ་ཅུ་བཞི། །སུམ་ཅུ་རྩ་དགུ་ དག་ཏུ་བཞེད།།ཅེས་ཏེ། དེའི་དབང་དུ་བྱས་ནས་གསུངས་པ་ནི། དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཕྱོགས་རྣམས་ཀྱི་རེ་རེ་ཞིང་དམིགས་པས་མེད་པ་དེའི་རྣམ་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་སྟེ། ལུས་དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པའི་ཕ་རོལ་ ཏུ་ཕྱིན་པ་ནས་ཇི་སྲིད་དུ་ཡང་དག་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཞེས་པའི་བར་ཏེ།ཉན་ཐོས་ཀྱི་ལམ་ལ་བརྟེན་པའི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་སུམ་ཅུ་རྩ་བདུན་ནོ། །རྣམ་པར་ཐར་པའི་སྒོ་གསུམ་པོ་རྣམས་དང་། རྣམ་པར་ཐར་པ་བརྒྱད་དང་། མཐར་གྱིས་གནས་པའི་ སྙོམས་པར་འཇུག་པ་དགུ་དང་།བདེན་པ་བཞི་དང་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་བཅུ་རྣམས་མི་དམིགས་པ་ལ་རེ་རེ་ཞིང་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་སྟེ། འདིའི་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཞེས་པ་ནས་ཇི་སྲིད་དུ་འདི་ནི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཞེས་པའི་བར་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ལམ་ལ་བརྟེན་པའི་སུམ་ ཅུ་རྩ་བཞིའོ།།རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཀྱི་རྣམ་པ་སྟོབས་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་ཞེས་པ་ནི་སྟོབས་བཅུ་སྟེ། འདིར་གནས་དང་གནས་མ་ཡིན་པ་མཁྱེན་པའི་སྟོབས་ལ་སྟོབས་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཞེས་པ་ནས་ཇི་སྲིད་དུ་ཟག་པ་ཟད་པས་མཁྱེན་པའི་སྟོབས་ཀྱི་བར་ནི་སྟོབས་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་ པའོ།།བརྫི་བ་མེད་པ་ཉིད་ནི་སྟོབས་ཀྱི་དོན་ཏོ། །མི་འཇིགས་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ནི་བཞི་སྟེ། མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་པ་དང་། ཟག་པ་ཟད་པ་དང་། བར་ཆད་ཀྱི་ཆོས་དང་ངེས་པར་འབྱུང་བ་ཅན་གྱི་ཆོས་རྣམས་ལ་མི་འཇིགས་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཉིད་དང་། དེ་བཞིན་དུ་ཞུམ་པ་མེད་པ་ནི་མི་འཇིགས་ པའི་དོན་ཏོ།།ཆོས་དང་དོན་དང་ངེས་པའི་ཚིག་དང་སྤོབས་པ་ནི་སོ་སོ་ཡང་དག་པར་རིག་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ནི་རྣམ་པ་བཞི་སྟེ། ཐམས་ཅད་དུ་ཆོས་དང་དོན་དང་ངེས་པའི་ཚིག་དང་སྤོབས་པ་རྣམས་མཁྱེན་པས་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ལ། དེ་ནི་ཆགས་པ་དང་ཐོགས་པ་ལས་འདས་པ་ཉིད་དེ་དེ་ནི་སོ་སོ་ ཡང་དག་པར་རིག་པའི་དོན་ཏོ།།དེ་ལ་གསུང་རབ་ཡན་ལག་བཅུ་གཉིས་ནི་ཆོས་དང་། དེའི་བརྗོད་པར་བྱ་བའི་དོན་ནོ། །ཆོས་ཀྱི་མིང་གི་ཚོགས་པ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱི་ངེས་པའི་ཚིག་དང་འགྲོ་བ་དྲུག་གི་སྐད་ནི་ངེས་པའི་ཚིག་སྟེ། དེ་རྣམས་སོ་སོར་རིག་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཆོས་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ གཞན་ལ་སྟོན་པའི་ཕྱིར་ཆོས་ལ་སོགས་པ་སོ་སོ་ཡང་དག་པར་མངོན་སུམ་དུ་འགྱུར་བ་ནི་སྤོབས་པ་དེ་ཉིད་སོ་སོ་ཡང་དག་པར་རིག་པའོ།

以下是完整的中文直译：
一切相智的诸相有一百一十种，如论中说："从念住开始，乃至最后佛相，声闻、菩萨及诸佛，依次为三十七、三十四、三十九。"依此所说，即念住等，菩提分各各无所缘之相的波罗蜜多，从身念住波罗蜜多乃至正定波罗蜜多，此为依声闻道的一切相智三十七相。
三解脱门、八解脱、九次第定、四谛及布施等十波罗蜜多各各无所缘，从"此是空性波罗蜜多"乃至"此是智慧波罗蜜多"，是依菩萨道的三十四相。
一切相智之力波罗蜜多即十力：从"处非处智力之力波罗蜜多"乃至"漏尽智力"是力波罗蜜多。不可摧伏是力的含义。
无畏波罗蜜多有四：正等觉、漏尽、障碍法及出离法的无畏波罗蜜多，同样，无怯懦是无畏的含义。
法、义、词、辩才是四无碍解波罗蜜多：于一切法、义、词、辩才智故为一切智，超越执著和障碍，此是无碍解的含义。其中十二分教是法，其所诠义是义。法之名句等及六道语言是词，因通达彼等故。为向他宣说法等而现证法等，是辩才即无碍解。


།སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་དེ་ཐམས་ཅད་ལ་མ་འདྲེས་པར་སྤྱོད་ཅེས་པས་མ་འདྲེས་པ་སྟེ། གཞན་རྣམས་དང་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་རྣམ་པ་ནི་བཅོ་བརྒྱད་ ཡིན་པའི་ཕྱིར་དེའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་སྟེ།འདི་ལྟ་སྟེ། འཁྲུལ་པ་མི་མངའ་བ་དང་། ཅ་ཅོ་དང་། དྲན་པ་ཉམས་པ་མི་མངའ་བ་དེའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ནི་གསུམ་མོ། །སེམས་མཉམ་པར་མ་བཞག་པ་དང་། འདུ་ཤེས་སྣ་ཚོགས་པ་དང་། མ་བརྟགས་པའི་བཏང་སྙོམས་མི་མངའ་བ་སྟེ། དེའི་ ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་གསུམ་མོ།།འདུན་པ་དང་། བརྩོན་འགྲུས་དང་། དྲན་པ་དང་། ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་། ཤེས་རབ་དང་། རྣམ་པར་གྲོལ་བ་རྣམས་ཡོངས་སུ་ཉམས་པ་མི་མངའ་བ་སྟེ། དེའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ནི་དྲུག་གོ། །ལུས་དང་ངག་དང་ཡིད་ཀྱི་ལས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྔོན་དུ་ཡེ་ཤེས་འགྲོ་ ཞིང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རྗེས་སུ་འབྲང་བ་སྟེ་དེའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ནི་གསུམ་མོ།།དུས་གསུམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་མ་ཆགས་ཤིང་མ་ཐོགས་པའི་ཡེ་ཤེས་འཇུག་སྟེ། དེའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་གསུམ་མོ་ཞེས་པ་ནི་མ་འདྲེས་པ་བཅོ་བརྒྱད་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའོ། །འདྲ་བ་དང་བསམ་པ་དང་གཞལ་བ་ལ་དེས་སྦྱོར་བ་ དང་།འབྲེལ་པ་ནི་འདྲེས་པ་ལ། དེ་ལས་ཡང་དག་པར་འདས་ཤིང་ཤིན་ཏུ་འདས་པ་ནི་མ་འདྲེས་པའི་དོན་ཏོ། །ཆོས་ཀྱི་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དེ་ཉིད་དུ་གཤེགས་པ་ལ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་སྟེ། དེའི་དེ་བཞིན་ཉིད་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཉིད་ལ་དེའི་རྣམ་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དེའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་ པའོ།།སངས་རྒྱས་ཀྱིས་གསུངས་པའི་ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དེ་རྣམས་ཀྱི་བདེན་པ་ཉིད་ལ། རང་གི་སེམས་ཀྱི་བདག་ཉིད་ཀྱིས་སྒོམ་པར་བྱེད་ཅིང་གནས་པར་བྱེད་པའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ནི་རང་འབྱུང་བ་ལ་དེའི་རྣམ་པའི་ཕྱིར་ནི་དེའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལས་བྱུང་བས་འདིའི་ཁོངས་སུ་སྡུད་པའི་དོན་ ཏམ།རང་གི་འདོད་པས་འདིར་འབྱུང་བར་འགྱུར་ཞེས་པ་ནི་རང་འབྱུང་བའོ། །དེའི་ཕྱིར་ན་ཡུམ་ཆེན་མོ་ལས་ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་དབང་སྒྱུར་བ་ཉིད་ནས་ཉེ་བར་བཟུང་སྟེ་ཞེས་གསུངས་པ་དེའི་འདིར་ནི་རྒྱུར་གསུངས་ཏེ། ཆོས་ཐམས་ཅད་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་ཉིད་ལ་ཞེས་པ་ནི་ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་ངོ་བོ་ཉིད་ མེད་པ་ཉིད་དེ།དེའི་ཕྱིར་ན་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་ཀྱི་དབང་སྒྱུར་བའོ་ཞེས་པ་ལ་དགོངས་པ་སྟེ། ཆོས་ཐམས་ཅད་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པར་རྟོགས་པ་ནི་གཞན་གྱི་དྲིང་ལ་མི་འཇོག་པའི་ཕྱིར་ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་དབང་སྒྱུར་བའོ། །རང་འབྱུང་བའི་རྣམ་པའོ་ཞེས་ པ་ནི་གཞན་དག་གིའོ།།ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་ཡེ་ཤེས་དང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞེས་པ་ནི་དོན་གཅིག་གོ།

以下是完整的中文直译：
于诸佛法无杂染而行，故称不共，因为与其他不共通。其相有十八种，故为其波罗蜜多。即：无错误、无喧哗、无忘失波罗蜜多三种。无心不定、无种种想、无不择舍波罗蜜多三种。欲、精进、念、定、慧、解脱无退失波罗蜜多六种。身语意业一切皆以智慧为先导、随智慧而行的波罗蜜多三种。于三世一切无著无碍智慧趣入的波罗蜜多三种，此为十八不共法波罗蜜多。
相似、思维、度量的相应和关联是杂染，超越及完全超越彼等是不共的含义。
如实通达诸法实相故名如来，其如来性即是如来之相，故为其波罗蜜多。
于诸佛所说一切法之真实性，以自心本性修持安住一切法即是自生，因其为彼相故，从其波罗蜜多而生，此为摄义；或谓依自愿而生起，是为自生。
因此，《般若波罗蜜多经》说："从于一切法自在性开始"，此处说为因，即一切法无自性性，故诸如来得自在，意为通达一切法无自性故不依赖他缘，于一切法得自在。自生相者，是他人之说。
一切智智与佛陀是同义。


 །འདིར་སངས་རྒྱས་ཉིད་ཀྱི་རྣམ་པ་ཐ་མ་ནི་ཡུམ་ཆེན་མོ་ལ་འདིར་ནི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་ཡེ་ཤེས་ཏེ། དེ་གསུངས་པ་ནི། ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཞེས་པ་སྟེ། ཆོས་རྣམས་ ཐམས་ཅད་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་དང་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དང་དེ་རྣམས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་དེའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་མཁྱེན་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ལམ་ཚོལ་བར་བྱེད་ཅེས་པའི་འབྲས་བུའི་གནས་སྐབས་ལ་བརྟེན་ནས་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཀྱི་རྣམ་པ་ནི་སུམ་ཅུ་རྩ་དགུ་སྟེ།མེད་པའི་རྣམ་པ་ནས་བཟུང་བའི་རྣམ་ པ་ནི་བརྒྱ་བདུན་ཅུ་རྩ་གསུམ་མོ།།རྟག་པ་དང་མི་རྟག་པ་ལ་སོགས་པ་སྒྲོ་བཏགས་པ་མ་ལུས་པར་ལོག་པའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་བསྐྱེད་པ་ཉིད་ཀྱི་ངོ་བོ་ལ་གདུལ་བྱའི་བསམ་པའི་ཁྱད་པར་གྱི་ངོར་དེ་དང་དེའི་ལྡོག་པའི་དབྱེ་བས་ཐ་དད་པ་བཞིན་དུ་རྣམ་པར་གཞག་པ་སྟེ། དེ་ལྟར་ན་ཤེས་རབ་ ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ནི་སེམས་བསྐྱེད་པ་ཉི་ཤུ་རྩ་གཉིས་ལ་ཇི་ལྟར་རིགས་པའི་རྣམ་པ་རྣམས་དང་འདྲེས་པ་རྣམས་ལ་འདི་ནི་ཇི་ལྟར་རིགས་པ་སྟེ།སྦྱོར་བའི་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པའི་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་བཞིས་བཤད་པ་ནི། རྣམ་པ་ཀུན་མངོན་པར་རྫོགས་པར་རྟོགས་ པའི་སྐབས་ལ་གང་དུ་ཐམས་ཅད་ཤེས་པ་ཉིད་ཀྱི་སྐབས་སུ་ནི་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ཞེས་པ་ནས་ཀྱི་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་ཕྱེད་དང་གསུམ་གྱིས་སྦྱོར་བས་གསུངས་པ་སྟེ།དེ་ནི་ལྡོག་པའི་སྒོ་ནས་བསྟན་པ་ནི། ཉན་ཐོས་རྣམས་ཀྱི་ལ་རྗེས་སུ་འགྲོ་བའི་སྒོ་ནས་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ ཀྱིས་བསྒོམ་པར་བྱ་བའོ།།དེ་ལ་དང་པོའི་སེམས་བསྐྱེད་པ་གསུམ་ནི། མཚན་མེད་རབ་ཏུ་སྦྱིན་ལ་སོགས། །ཡང་དག་བགྲོད་ལ་མཁས་པ་ནི། །རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་རྟོགས་འདི་ལ། །ཐར་པའི་ཆ་དང་མཐུན་པར་འདོད། །ཅེས་པའོ། །སེམས་བསྐྱེད་པ་བཞི་པོ་ནི་དྲོད་ལ་སོགས་པའི་ ངེས་པར་འབྱེད་པའི་ཆ་དང་མཐུན་པ་བཞི་ལ་དྲོད་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ལ་རེ་རེ་བཞིན་དུ་ཆུང་ངུ་དང་འབྲིང་དང་ཆེན་པོའི་དབྱེ་བས་རྣམ་པ་བཅུ་གཉིས་ཀྱི།དམིགས་པ་མི་རྟག་པ་ལ་སོགས་པ་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་བདུན་གྱིས་བསྟན་པའི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཀྱི་སྐབས་སོ། །དེ་ལྟར་ཐ་ དད་མ་བྱས་པ་ཉིད་ཀྱི་དམིགས་པ་མི་རྟག་པ་ལ་སོགས་པ་ཞེས་པ་ནི་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་གསུམ་གྱིས་བཞི་པ་བཤད་པ་ཉིད་ནི་དེ་ལྟར་རྣམ་པ་ཀུན་མངོན་པར་རྫོགས་པར་རྟོགས་པའི་སྐབས་ལ་ལྡོག་པའི་སྒོ་ནས་ནི་ཉན་ཐོས་རྣམས་ཀྱིའོ།།གཟུགས་སོགས་ཕུང་པོ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་ཚིགས་ སུ་བཅད་པ་གསུམ་གྱིས་ནི་རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡང་སྟེ།ཚིག་ལེའུར་བྱས་པ་དག་གིས་ནི་ངེས་པར་འབྱེད་པའི་ཆ་དང་མཐུན་པའི་དྲོད་ལ་སོགས་པ་རྣམ་པ་བཞིའི་བདག་ཉིད་ཅན་གསུངས་པ་ལ། རྗེས་སུ་འགྲོ་བའི་སྒོ་ནས་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱི་ལམ་ཤེས་པའི་སྐབས་ལའོ།

这里是完整的中文直译：
此处佛性的最后相在《般若波罗蜜多经》中是一切相智智，其所说即"一切智"，即以自性了知一切法之自性及一切相，以及彼等智慧之自性的佛道寻求者，依据果位而言，一切相智之相有三十九种。从无相开始的诸相共一百七十三种。
远离常无常等一切戏论的菩提心自性，依所化众生意乐差别而安立彼等差别分类，如是般若波罗蜜多于二十二种发心中，随应与诸相相应。如所应者，以"修行色等"等四颂所说，是于一切相现证菩提品中，于一切智品中以"色等"等三个半偈颂宣说修行。
以遮遣方式宣说者是声闻之道，以随顺方式则是菩萨所应修习。其中初三发心即："无相布施等，善巧趣真实，此一切相智，许为顺解脱分"。
四种发心即暖等四加行，于暖等各分上下中三品差别，共十二种。所缘无常等以七颂宣说，是一切相智品。如是未作区分的所缘无常等以三颂说明第四发心，即如是于一切相现证菩提品中以遮遣方式是声闻道。
以"色等诸蕴"等三颂说明缘觉道。诸偈颂宣说暖等四加行自性，以随顺方式是菩萨道智品。


 །སེམས་ བསྐྱེད་པ་ལྔ་པོ་ནི་མཐོང་བའི་ལམ་གྱི་རབ་ཏུ་དགའ་བའི་ས་ཞེས་པ་ནི་མདོར་བསྟན་ལ།རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཀྱི་སྐབས་དང་ལམ་ཤེས་པའི་སྐབས་ཀྱི་བཟོད་པ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པའི་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་དྲུག་གིས་ནི་རྒྱས་པར་བཤད་པའོ། །ཉན་ཐོས་རྣམས་དང་རང་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱི་ མཐོང་བའི་ལམ་གྱིས་མདོར་བསྟན་པའི་རྒྱས་པར་བཤད་པ་ནི་ལམ་ཤེས་པའི་སྐབས་ཀྱི་ཆོས་ཤེས་པ་ལ་སོགས་པ་ཚིག་ལེའུར་བྱས་པ་ལྔ་སྟེ།ཐམས་ཅད་ཤེས་པའི་སྐབས་སུ་སྟེ། དེ་ལྟར་འདི་ཉིད་ཀྱི་དོན་གྱི་རྣམ་པར་གཞག་པ་ནི་ལེགས་པར་བཞག་པས་གཞན་དུ་མ་ཡིན་ནོ། །ཀུན་མཁྱེན་ པ་རྣམ་པ་གསུམ་གྱི་རྣམ་པ་འདི་རྣམས་ཀྱིས།བཅོམ་ལྡན་འདས་མ་དེ་སྟོད་པར་བྱེད་པའི་ལེའུ་ནི་བསྟོད་པའི་ལེའུ་སྟེ་དགུ་པའོ།། །།རྣམ་པ་རྣམས་ཀྱི་སྦྱོར་བ་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ། དེ་ལ་བཅོམ་ལྡན་འདས་མ་ནི་ཐོས་པར་ཡང་རྙེད་པར་དཀའ་ན་ཇི་ལྟར་ན་སྦྱོར་བ་གསུངས་ཞེས་པ་བསྟན་ པ་བསྟན་བཅོས་ལས།སངས་རྒྱས་རྣམས་ལ་བསྙེན་བཀུར་བྱ། །དེ་ལས་དགེ་བའི་རྩ་བ་སྐྲུན། །དགེ་བའི་བཤེས་ཀྱིས་མགོན་བཅས་པ། །འདི་མཉན་པ་ཡི་སྣོད་ཡིན་ནོ། །སངས་རྒྱས་བརྟེན་དང་ཀུན་དྲིན་དང་། །སྦྱིན་དང་ཚུལ་ཁྲིམས་སོགས་སྤྱོད་པས། །ལེན་དང་འཛིན་པ་ལ་སོགས་ པའི།།སྣོད་དུ་དམ་པ་རྣམས་བཞེད་དོ། །ཞེས་ཏེ། སྔོན་དུ་སངས་རྒྱས་རྣམས་ལ་སྨན་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་བསྙེན་བཀུར་བྱས་པའི་བསོད་ནམས་དང་། དེ་རྣམས་ལ་ཡང་གནས་དང་སྐྱེད་མོས་ཚལ་དང་མལ་སྟན་དང་སྟོན་མོ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་དགེ་བའི་རྩ་བ་རྣམས་ བསྐྱེད་ནས་ཚུལ་ཁྲིམས་དང་ཐོས་པ་ལ་སོགས་པ་དང་ལྡན་པ་རྣམས་ཀྱིས་གང་འདིར་བཅོམ་ལྡན་འདས་མཉན་པ་དེ་ནི་མ་ཚང་བ་མེད་པའི་བསྙེན་བཀུར་ལ།གང་གིས་ཇི་སྲིད་དུ་འཛིན་པ་དང་། དེ་བཞིན་ཉིད་དུ་སྒྲུབ་པ་དེ་ནི་དེ་ལྟར་ཡང་སངས་རྒྱས་ལ་སོགས་པར་ཡང་རིགས་པས། དེ་ལ་གསུངས་ པ་ནི།དེ་ནས་ཡང་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པས་ཏེ། དེ་བཞིན་ཉིད་དུ་སློབ་པ་ནི་ཞི་གནས་ཀྱིས་ལ། སྒྲུབ་པ་ནི་ལྷག་མཐོང་གིས་སོ། །རྣལ་འབྱོར་དུ་བྱེད་པར་འགྱུར་བ་ནི་ཞི་གནས་དང་ལྷག་མཐོང་དག་གིས་སོ། །དད་པ་མེད་ཅེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་གསུངས་པའི་ ཕྱིར་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པའོ་ཞེས་ཡང་དག་པར་ཡིད་ཆེས་པ་ནི་དད་པའོ།།གཟུང་བར་འདོད་པ་ནི་བཟོད་པ་སྤོང་བར་མི་འདོད་པའི་ནི་འདོད་པའོ། །དོན་དང་གཞུང་དག་ལ་ཉན་པར་འདོད་པ་ནི་འདུན་པ་ལ་བརྩོན་འགྲུས་ནི་སྤྲོ་བའོ།

这是完整的中文直译：
第五发心即见道欢喜地，此为略说。一切相智品与道智品中以"忍"等六颂为广说。声闻与缘觉见道略说的广说，是道智品中法智等五偈颂，是于一切智品中。如是此义安立善立，不应他说。
以此三种遍智诸相，赞叹世尊母，是赞叹品第九。
当说诸相之修行。其中世尊母闻亦难得，云何说修行？论中说：
"应当亲近诸佛陀，
由此生起善根本，
善知识为所依怙，
此为听闻之法器。
依止佛及普恩德，
布施持戒等行持，
领受受持等诸事，
诸圣许为妙法器。"
先前以药等供养诸佛之福德，以及以住处、园林、卧具、斋供等对彼等生起善根，具足戒闻等者于此处听闻世尊母，是圆满供养。若能受持并如实修持，则于佛等亦应理。
其中所说"复次"等，如实学习是以止，修持是以观。瑜伽即以止观二者。"无信"等，由如来所说故无颠倒，即正信解为信。欲受持即忍，不欲舍弃即欲。欲听闻义理与教典即胜解，精进即勇悦。


 །དགེ་བ་ལ་བར་དུ་གཅོད་པར་བྱེད་པའི་ཆགས་པ་དང་། ཞེ་སྡང་དང་། གཏི་ མུག་དང་།ལེ་ལོ་རྣམས་ཀྱི་གཉེན་པོར་ནི་བག་ཡོད་པ་ལ་མངོན་སུམ་དང་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ལས་ཐོབ་པའི་ཚིག་རྣམས་ཀྱིས་ངེས་པ་ཉིད་ཀྱི་དངོས་པོ་ལ་དེ་ཉིད་འདི་ལས་གཞན་དུ་མིན་ཞེས་པ་རྟོགས་པར་བྱེད་པ་ནི་མོས་པ་སྟེ། གང་གིས་མི་འཕྲོགས་པ་ཉིད་ལ་ཀུན་ཏུ་གནས་པ་ནི་སྦྱིན་པའི་ལས་ལ་ གཙོ་བོ་སྟེ།ཕས་ཀྱི་རྒོལ་བ་རྣམས་ཀྱིས་མི་འཕྲོགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡོངས་སུ་མ་དྲིས་པ་ནི་ཐེ་ཚོམ་གྱི་གནས་ལའོ། །ཆུང་ངུ་བ་ནི་བྱས་པ་སྟེ། གང་གིས་དྲི་བ་ཡང་དེ་བཞིན་ནོ། །འདི་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། དེ་བཞིན་དུ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དང་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་ཡེ་ཤེས་ དག་ཕན་ཚུན་གྱི་རྒྱུ་ཉིད་དུ་ངེས་པར་བསྐྱེད་པས་འདི་རྣམས་ལ་ཕྱག་འཚལ་ཞེས་པའི་དོན་ཏོ་ཞེས་པ་ནི་སྦྱོར་བ་པོ་རྙེད་པར་དཀའ་བ་ཉིད་དོ།།དེ་ནས་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པས་ནི་སྦྱོར་བའི་གོ་སྐབས་ཏེ། དེ་ཡང་བསྡུས་ན་ནི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་བསྒོམ་པ་ཉིད་ལ་རྒྱས་པ་ནི་བསྟན་བཅོས་སུ། གཟུགས་ ལ་སོགས་པ་མི་གནས་ཕྱིར།།དེ་ལ་སྦྱོར་བ་བཀག་པའི་ཕྱིར། །དེ་ཡི་དེ་བཞིན་ཉིད་ཟབ་ཕྱིར། །དེ་རྣམས་གཏིང་དཔག་དཀའ་བའི་ཕྱིར། །དེ་དག་ཚད་ནི་མེད་ཕྱིར་དང་། །ཚེགས་ཆེན་ཡུན་རིངས་རྟོགས་ཀྱི་ཕྱིར། །ལུང་བསྟན་ཕྱིར་མི་ལྡོག་ཉིད་དང་། །ངེས་འབྱུང་བར་ཆད་མེད་བཅས་ དང་།།བྱང་ཆུབ་ཉེ་དང་མྱུར་བ་དང་། །གཞན་དོན་འཕེལ་མེད་འགྲིབ་མེད་ཕྱིར། །ཆོས་དང་ཆོས་མིན་སོགས་མི་མཐོང་། །གཟུགས་སོགས་བསམ་མི་ཁྱབ་མི་མཐོང་། །གཟུགས་སོགས་དེ་ཡི་མཚན་མ་དང་། །དེ་ཡི་ངོ་བོ་རྣམ་མི་རྟོག་།འབྲས་བུ་རིན་ཆེན་སྦྱིན་པ་བྱེད། །དེ་ནི་དག་པ་ མཚམས་དང་བཅས།།ཞེས་ཏེ། སྦྱོར་བ་དང་བཅས་པ་རྣམ་པར་བཤད་པ་རྣམས་ཀྱི་རང་བཞིན་ལས་སྦྱོར་བའི་ཕྱིར་ན་ཚད་མེད་པའི་བར་གྱི་དེ་རྣམས་ལ་སྦྱོར་བ་དགག་པའོ་ཞེས་རྗེས་སུ་འབྲང་བར་བྱས་ལ། དེ་རྣམས་ཟབ་པའི་ཕྱིར་དང་། གཏིང་དཔོགས་པར་དཀའ་བའི་ཕྱིར་དང་། །ཚད་མེད་པའི་ ཕྱིར་ནི་དེ་རྣམས་ལ་སྦྱོར་བ་བཀག་པའོ།།དེའི་སྦྱོར་བ་གསུངས་པ་ནི། ཀཽ་ཤི་ཀ་འདིར་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། སྤྱོད་པ་ནི་ཡིད་ལ་བྱེད་པས་སོ། །གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ལ་མི་གནས་པའི་ནི་མདོར་བསྟན་པ་ལ། གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་ཞེས་མི་གནས་ཞེས་པ་ནི་རྒྱས་པར་བཤད་པ་སྟེ། མངོན་པར་ཞེན་པ་མེད་ཅེས་པའི་དོན་ཏོ། །མི་གནས་ཞེས་པ་ནི་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ལ་མི་གནས་པའི་སྦྱོར་བའོ། །གཟུགས་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། མི་སྦྱོར་བ་ནི་མིང་དང་མཚན་མ་དག་གིས་ཡིན་ལ་དེ་ལྟར་ན་མི་གནས་པ་ནི་ཡང་དག་པར་མི་ཤེས་པ་སྟེ། གནས་པ་ནི་རྣམ་པར་རྟོག པ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཞེས་པ་ནི་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ལ་སྦྱོར་བ་མེད་པའི་སྦྱོར་བའོ།

以下是完整的中文直译：
对于障碍善法的贪欲、嗔恨、愚痴、懈怠等的对治，即是正知，通过现量和比量所获得的言语，对事物的确定性了知"此即是此，非为他"，是胜解。由此而住于不被夺取性，是布施之主要作用，因为不被他论者夺取故。未经询问是对疑惑处。小即已作，提问亦复如是。
"此"等，即般若波罗蜜多与一切智智互为因果，确定生起，故说"于此等顶礼"之义，此即修行者难得性。
"复次"等，是修行机会。其略说即是修习菩提心，广说如论中：
"不住色等故，
遮止彼修故，
彼真如深故，
彼等难测故，
彼等无量故，
大劳长时悟，
授记不退性，
定出具障碍，
菩提近速及，
利他无增减，
不见法非法，
不见色等不思议，
色等彼之相，
彼体不分别，
果如宝布施，
彼具清净际。"
从修行及其详细解说的自性而言，修行无量，故遮止彼等修行，此为随顺。因彼等甚深故，难测量故，无量故，故遮止彼等修行。
其修行所说："憍尸迦，于此"等。行即作意。不住色等是略说，"色等"不住是广说，即无执著之义。"不住"即是不住色等之修行。"色"等，不修即由名相，如是不住即是不如实知，住即无分别故，是为无色等修行之修行。


།དེ་ནས་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། ཟབ་ཅེས་པ་ནི་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་དེ་བཞིན་ཉིད་ཟབ་པའི་ཕྱིར་ཞེས་པ་སྟེ། ཟབ་པའི་སྦྱོར་བའོ། །གཏིང་དཔོགས་པར་དཀའ་བ་ནི་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་གཏིང་དཔག་དཀའ་ བའི་ཕྱིར་རོ།།འོ་ན་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ངེས་པར་འབྱེད་པ་ནུས་པར་འདོད་པ་མ་ཡིན་ནམ་ཞེ་ན་གསུངས་པ་ནི་གཟུང་བར་དཀའ་བ་སྟེ། ངེས་པར་མཚན་མར་འཛིན་པ་སྟེ། དེ་ལས་ནི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ལ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་ནི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མེད་དེ། དེའི་ཕྱིར་ན་གཏིང་ དཔོགས་པར་དཀའ་བའོ་ཞེས་པ་ནི་གཏིང་དཔོགས་པར་དཀའ་བའི་སྦྱོར་བའོ།།གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ལ་ཚད་མེད་པའི་ཕྱིར་ཞེས་པ་ནི་ཚད་མེད་པའི་སྦྱོར་བའོ། །གཟུགས་ཟབ་ཅེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། མི་གནས་པ་ནི་མངོན་པར་ཞེན་པ་ལ་སྦྱོར་བ་མི་བྱེད་པ་ནི་ཡང་དག་ པར་མི་ཤེས་པས་སོ་ཞེས་པ་ནི་ཟབ་པ་ཉིད་དོ།།མི་སྦྱོར་བའི་སྦྱོར་བའོ། །དེ་བཞིན་དུ་གཏིང་དཔོགས་པར་དཀའ་བ་ཉིད་ནི་སྦྱོར་བ་མེད་པའི་སྦྱོར་བའོ། །དེ་ལྟར་ཚད་མེད་པ་ནི་སྦྱོར་བ་མེད་པའི་སྦྱོར་བའོ། །དེ་སྐད་ཅེས་གསོལ་པ་དང་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། སྐྱོན་ཅིར་འགྱུར་ཞེས་པ་སྟེ། འདྲི་ བ་ལ་ལན་ནི་ཡུམ་ཆེན་མོར་གསུངས་པ་དྲན་པར་བྱེད་དོ།།དེ་བརྗོད་པ་ནི་དེ་ཡང་ཐོས་ནས་འདི་ལ་དད་པར་མི་བྱེད་ཅིང་སོ་སོར་སྤོང་བར་བྱེད་པས་དེས་ངན་འགྲོར་ཡུན་རིང་དུ་གནས་ནས་ཚེགས་ཆེན་པོ་དང་ཡུན་རིང་པོར་མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་པར་འགྱུར་ཞེས་པ་ནི་ཚེགས་ཆེན་པོ་ཡུན་རིངས་ཀྱིས་མངོན་ པར་རྟོགས་པའི་སྦྱོར་བའོ།།དེ་སྐད་ཅེས་གསོལ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། རྒྱ་ཆེན་པོས་ལུང་བསྟན་པར་འགྱུར་ནས་མངོན་པར་རྟོགས་པར་འགྱུར་ཞེས་པའི་བར་དུ་སྟེ། གཅིག་མ་ཡིན་ཞེས་པ་ནི་གཞུང་ནོར་བ་ཅན་ལ། གཅིག་ཅེས་པ་ནི་མ་ནོར་བའོ། །བརྙེས་པར་འགྱུར་བ་ནི་ཐོབ་པར་ འགྱུར་བའོ།།ཐུགས་བྱུང་བར་བྱེད་པར་མི་འགྱུར་བ་ནི་བརྟེན་པར་བྱེད་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་པ་ནི་ལུང་བསྟན་པ་ཐོབ་པའི་སྦྱོར་བའོ། །ཡུན་རིང་པོར་ཐེག་པ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། ཡང་དག་པར་ཞུགས་པའོ། །ཡང་ནས་ཡང་དུ་ནི་དཔེ་མང་དུའོ། །མིང་མཐུན་པ་ནི་ཁ་ཕྱིར་བལྟས་པའོ། ། ཡོངས་སུ་ལྡོག་པ་ནི་རྣམ་པར་ལྡོག་པར་འགྱུར་བ་ལ་རབ་ཏུ་ཐོབ་པ་ལ་ལྡོག་པ་མེད་པའི་སྦྱོར་བས་སྦྱོར་བར་འགྱུར་ཞིང་རྙོག་པ་མེད་པས་རབ་ཏུ་རྩོལ་བར་འགྱུར་ཞེས་པ་ནི་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པའི་སྦྱོར་བའོ། །འདི་ལྟ་སྟེ་དཔེར་ན་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་ལས། ཉན་པ་ལ་ཞེས་པའི་བར་ནི་ངེས་པར་འབྱུང་བའི སྦྱོར་བའོ།།དེ་སྐད་ཅེས་གསོལ་པ་དང་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་ནས་མཉན་པ་ཞེས་པའི་བར་ཏེ། སྡོང་པོ་ནི་ཕུང་པོ་ལ་སྡོང་པོ་དང་རི་དགས་ཀྱི་མཚན་མ་ནི་རྩེ་མོ་ལ་སོགས་པའོ། །ཇི་ལྟར་ཡང་ན་གལ་ཏེ་ཡང་ཞེས་པའི་དོན་ཏོ།

以下是完整的中文直译：
"复次"等，"深"即因色等真如甚深故，是深之修行。难测量即因色等难测量故。若问：岂不承认能决定通达般若波罗蜜多吗？答：难以把握，即决定执相。由此分别中，般若波罗蜜多无分别，故难测量，此即难测量之修行。
因色等无量故，即是无量之修行。"色深"等，不住即不执著修行，不如实知，即是深性。无修之修行。如是难测量性即无修之修行。如是无量即无修之修行。
"如是启白"等，"有何过失"，对此问题的回答即忆念《大般若经》中所说。其说明即是：闻已不生信心而舍弃，因此长时住于恶趣，以大劳久时而现证菩提，此即大劳长时现证之修行。
"如是启白"等，从广大授记乃至现证，"非一"是对错误的文本，"一"是对正确的。"获得"即证得。"不生厌烦"即将依止，此即得授记之修行。
"长时乘"等，即正入。"再再"即多例。"名相同"即向外。"回转"即于转变中获得不退之修行而修行，无杂染而精进，此即不退转之修行。
从"譬如"等至"听闻"，是决定出离之修行。从"如是启白"等至"听闻"，树干即蕴之树干，兽迹相即顶等。"如何"即"若"之义。


 །མཐར་ཐུག་པ་ནི་ངེས་པའོ་ཞེས་པ་ནི་བར་ཆད་མེད་པའི་སྦྱོར་བའོ། ། འདི་ལྟ་སྟེ་དཔེར་ན་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། རྙིང་པ་རྣམས་ལྷགས་པ་ཞེས་པ་ནི་མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་པ་ལས་ཉེ་བར་སྦྱོར་བའོ། །འདི་ལྟ་སྟེ་དཔེར་ན་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། སྙོམ་པར་འགྱུར་བ་ནི་ངལ་བར་འགྱུར་བའོ། །སྡུག་བསྔལ་ནི་ན་བའོ། །སྨྲ་བ་ཉིད་ནི་སྨྲ་བའམ་སྨྲ་བར་བྱ་བའོ། ། ཉམས་ནི་སྟོབས་སོ། །གྲོགས་ནི་སྐྱེས་བུ་དང་ལྷན་ཅིག་ཉལ་བའོ། །གང་གི་ཕྱིར་སྔོན་གྱི་ཞེས་པ་སྟེ། ཚུལ་བཞིན་མ་ཡིན་པ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ནི་འདོད་ཆགས་ཀྱི་རྒྱུ་ལ་བརྟེན་པ་ནི་ཀུན་རྟོག་པས་ཀུན་བརྟན་པས་དེ་སྐྱེད་པས་སོ། །ངེས་པར་སྐྱེས་པ་ནི་འདོད་ཆགས་སྐྱེས་པས་སོ། །བསྒོམས པས་ནི་ཀུན་ཏུ་སྦྱོར་བས་སོ།།མང་དུ་བྱས་པ་ནི་ཡང་དང་ཡང་དུ་དེ་ལྟར་བྱས་པས་སོ། །དགའ་ཞིང་ནི་རྗེས་སུ་ཡི་རང་བ་སྟེ་ཞེས་པ་ནི་མྱུར་དུ་མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་པའི་སྦྱོར་བའོ། །དེ་སྐད་ཅེས་གསོལ་པ་དང་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། གང་དུ་གཞན་ཕན་འདོགས་པར་བྱེད་པ་པོ་མེད་པ་ཉིད་དེ་ནི་ངོ་ མཚར་བའོ།།ཅི་གལ་ཏེ་ཞེས་པ་ནི་ཡང་དག་པར་བསྟན་པ་དང་ཡང་དག་པར་ལེན་དུ་འཇུག་པ་དང་ཡང་དག་པར་དགའ་བར་བྱེད་པ་དང་། ཡང་དག་པར་གཟེངས་བསྟོད་པ་འབའ་ཞིག་མ་ཡིན་ཏེ། ཇི་ལྟར་ཞེ་ན་ལེགས་པར་ཡོངས་སུ་གཟུང་བ་ནི་རྗེས་སུ་གཟུང་བ་ཡང་དག་པར་ཁས་ལེན་པའོ། །ལེགས་པར་ ཡོངས་སུ་གཏད་པ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ལ་ཡང་དག་པར་གཏད་ནས་ཐོས་པ་ལ་སྦྱོར་ལ་ཡོངས་སུ་གཏད་པ་དེ་ལ་ཡང་དེ་རྣམས་ཀྱིས་བསླབ་པའི་ཕྱིར་སྦྱོར་བ་ཞེས་པ་ནི་གཞན་གྱི་དོན་གྱི་སྦྱོར་བའོ།།རབ་འབྱོར་གྱིས་གསོལ་པ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་ནི་འཕེལ་བ་དང་འགྲིབ་པ་མེད་པའི་སྦྱོར་ བའོ།།ཆོས་མ་ཡིན་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་ནི་དེ་ལྟར་ཆོས་དང་ཆོས་མ་ཡིན་པ་དང་ལུང་དུ་མ་བསྟན་པ་ལ་སོགས་པ་མི་མཐོང་བའི་སྦྱོར་བའོ། །རབ་འབྱོར་གྱིས་གསོལ་པ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། ཆོས་རྣམས་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པས་མི་མཐོང་བའི་སྦྱོར་བའོ། །དེ་ནས་ཡང་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་སྦྱོར་བའོ། །རིན་པོ་ཆེའི་ཕུང་པོ་ཞེས་པ་ནི་འབྲས་བུ་རིན་པོ་ཆེས་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་བསྐོར་བ་རྣམས་ཀྱི་རྒྱུའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་པ་ནི་འབྲས་བུ་རིན་པོ་ཆེ་རབ་ཏུ་སྦྱིན་པའི་སྦྱོར་བའོ། །དག་པའི་ཕུང་པོ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། དེ་རྣམས་ཉིད་ཀྱི འབྲས་བུ་རྣམས་ནི་ནམ་མཁའ་བཞིན་དུ་རྣམ་པར་དག་པ་མཐོང་བས་སོ་ཞེས་པ་ནི་དག་པའི་སྦྱོར་བའོ།།ངོ་མཚར་ཏོ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། ཡི་གེར་བྲི་བ་ནི་བྲི་བར་ནུས་པའོ། །རབ་ཏུ་བསྒྲུབ་པར་མི་འགྱུར་བ་ནི། རབ་ཏུ་འབྱུང་བར་མི་འགྱུར་བ་ལ་ཡི་དམ་མ་ཉམས་པ་ ནི་དུམ་བུར་མ་གྱུར་པའོ།

以下是完整的中文直译：
究竟即是决定，此为无间修行。"譬如"等，"旧者来"即是从现证近修。"譬如"等，"疲倦"即劳累。"苦"即病。"说"即言说或所说。"力"即气力。"伴"即与人同卧。
"因为往昔"等，非如理作意即依贪欲因，由分别坚固而生起。决定生起即贪欲生起。"修习"即普遍结合。"多作"即反复如是作。"欢喜"即随喜，此即速疾现证之修行。
"如是启白"等，于何处无利他作者即是稀有。"若"即非唯正说、正令受持、正令欢喜及正赞叹。云何？善摄受即随摄受正承许。善付嘱即正付嘱菩萨们后修习闻法，于彼付嘱中彼等为学故修行，此即利他之修行。
"须菩提白"等是无增减之修行。"非法"等即如是于法、非法及无记等不见之修行。"须菩提白"等，即因诸法不可思议故不见之修行。"复次"等即无分别修行。
"宝聚"即是圆满菩提法轮转之因故，此即赐予珍宝果之修行。"净聚"等，即见彼等果如虚空清净，此即清净修行。"稀有"等，"书写"即能书写。"不成就"即不出现，"誓愿不坏"即不成片段。


།མཚམས་ལས་མི་འདའ་བ་ནི་མཚམས་དང་བཅས་པའི་སྦྱོར་བའོ། །ཡོན་ཏན་ནི་སྦྱོར་བའི་བསྔགས་པ་རྗོད་པར་བྱེད་པ་སྟེ། དེའི་དབང་དུ་བྱས་ནས་བསྟན་བཅོས་ལས། བདུད་ཀྱི་མཐུ་བཅོམ་ལ་སོགས་པ། །ཡོན་ཏན་རྣམ་པ་བཅུ་བཞིའོ། །ཞེས་པ་སྟེ་དེ་ལ་དེ་ ནས་ཡང་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ།དགོངས་པར་འགྱུར་བ་ནི་དྲན་པར་འགྱུར་བའོ། །ཡོངས་སུ་གཟུང་བར་འགྱུར་བ་ནི་རྗེས་སུ་མཐུན་པས་གནས་པ་ལ་སོགས་པས་ཞེས་པ་ནི་བདུད་ཀྱི་མཐུ་རྣམ་པར་བཅོམ་པའི་ཡོན་ཏན་ནོ། །ཤཱ་རིའི་བུ་བར་ཆད་བྱེད་པར་མི་ནུས་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། སངས་ རྒྱས་ཀྱིས་དགོངས་པའི་ཡོན་ཏན་ནོ།།དེ་སྐད་ཅེས་བཀའ་སྩལ་པ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། མཐུ་ནི་ནུས་པ་ལ་བྱིན་གྱི་རླབས་ནི་ནུས་པ་ལྷག་པར་སྐྱེད་པའོ། །ཡོངས་སུ་བཟུང་བ་ནི་ཁས་བླངས་པའོ། །མཁྱེན་པ་ནི་དེ་ལ་དགོངས་པ་དང་བཅས་པའོ། །བྱིན་གྱིས་རློབ་པ་ནི་རང་གིས་བྱས་པའོ། ། གཟིགས་པ་ནི་ཤའི་མིག་གིས་སོ། །རྣམ་པར་གཟིགས་པ་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྤྱན་གྱིས་ཞེས་པ་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་ཀུན་དུ་གཟིགས་པའི་ཡོན་ཏན་ནོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་གང་དེ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། དེ་བཞིན་ཉིད་ནི་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ལམ་ལ་ཞེས་པ་ནི་ཡང་དག་པར རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ལ་ཉེ་བའི་ཡོན་ཏན་ནོ།།གང་ཡང་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། དོན་དུ་གཉེར་བ་ཆེན་པོ་ནི་དེ་ནས་བརྩམས་ནས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ས་རྣམས་ཀྱིས་སོ། །ཕན་ཡོན་ཆེན་པོ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱི་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པའིའོ། །འབྲས་བུ་ཆེན་པོ་ནི་སྲིད་པ་དགའ་བར་ སྤྱོད་ཅེས་པ་སྟེ།རུས་དང་རིགས་དང་མཚན་ཉིད་ལ་སོགས་པ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་སོ། །རྣམ་པར་སྨིན་པ་ཆེ་བ་ནི་རྗེས་ལ་བླ་ན་མེད་པའི་བྱང་ཆུབ་པའོ། །འབད་པ་ནི་དུབ་པ་སྟེ། ཡོངས་སུ་དུབ་པ་ནི་བྱ་བས་སོ་ཞེས་པ་ནི་དོན་ཆེན་པོ་ཉིད་ལ་སོགས་པའི་ཡོན་ཏན་ནོ། །འདི་དག་ ནི་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ།མདོ་སྡེ་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སོགས་པའོ། །འདས་ནས་ཞེས་པ་ནི་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདས་ནས་སོ། །བར་ཏ་ནི་ཤར་ཕྱོགས་ཀྱི་ཡུལ་ལོ། །མངོན་པར་གསར་ལ་གསར་བས་སྙིང་པོར་བྱུང་བས་སྙིང་པོའོ། །དེ་ཐོབ་ནས་གདུལ་བྱ་རྣམས་ ལ་འདི་ཞེས་པ་ནི་དེ་ལྟར་རོ།།ཆོས་ནི་ཆོས་འདི་བསྟན་པའི་ཕྱིར་ལ། འདུལ་བ་སྟེ། ཉོན་མོངས་པ་འདུལ་བ་ལ་སོགས་པས་སོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་མྱ་ངན་ལས་འདས་ནས་ལོ་སྟོང་ཕྲག་ལྔར་འཇིག་རྟེན་དུ་གནས་པ་སྟེ། དེ་ནས་ནུབ་པའི་ཚེ་དེའི་དུས་དང་ཉེ་བ་ན་བྱང་ཞེས་པ་ནི་ཆ་གཞན་ རྣམ་པར་གཅད་པ་སྟེ།བོད་ཀྱི་ཕྱོགས་ལ་སོགས་པའོ། །བསྟན་པ་དེར་རྒྱས་པ་ནས་རབ་ཏུ་འཇུག་པར་འགྱུར་ཞེས་པ་ནི་བསྟན་པ་རྒྱས་པའི་ཡོན་ཏན་ནོ།

以下是完整的中文直译：
不越界限即是有界限的修行。功德即是宣说修行的赞叹，依此论中说："摧毁魔力等，功德有十四种。"其中"复次"等，"忆念"即是记起。"摄受"即是随顺而住等，此即摧毁魔力的功德。
"舍利子不能作障碍"等，即是佛陀忆念的功德。"如是宣说"等，"力"即能力，"加持"即增上生起能力。"摄受"即承诺。"了知"即具有忆念。"加持"即自作。"见"即以肉眼。"遍见"即以佛眼，此即佛陀遍见的功德。
"若彼菩萨"等，"真如"即是圆满菩提道，此即接近圆满菩提的功德。"若"等，"大希求"即从此开始诸菩萨地。"大利益"即菩萨们的圆满。"大果"即喜乐轮回，以种姓、种族、相好等圆满。"大异熟"即后得无上菩提。"精进"即劳累，"遍劳累"即以作业，此即大义等功德。
"此等"等，"经"即般若波罗蜜多等。"过"即涅槃后。"跋陀"即东方地区。"新而又新"故为精要。得此后于所化众生如是。"法"即为显示此法，"调伏"即调伏烦恼等。佛涅槃后五千年住世，当其灭时，其时将近"北"即遮余分，即藏地等。"教法广大后当趣入"即是教法广大的功德。


 །ཡུན་རིང་པོ་ནས་ཐེག་པ་ལ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། དྲི་བར་བྱས་པས་ན་ཡོངས་སུ་དྲིས་པའོ། །ཡོངས་སུ་ཤེས་པའི་ཕྱིར་ ཞེས་པ་ནི་ཡོངས་སུ་ཞུས་པའོ།།དེའི་ཕྱིར་ཡོངས་སུ་འདྲི་བར་བྱས་པས་ཡོངས་སུ་དྲིས་པའོ། །ཚུལ་ཁྲིམས་ནི་ཚུལ་ཁྲིམས་ལ་སོགས་པ་ཞེས་པ་ནི་དཀར་པོའི་ཆོས་ཡོངས་སུ་སྐྱོང་བའི་ཡོན་ཏན་ནོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། ཚེ་རབས་འཕོས་ཀྱང་ཞེས་པ་ནི་དེའི་ བྱང་གི་ཚེ་རབས་དེ་ལས་འདས་པ་རྣམས་ལས་ཡང་ངོ་།།ཡང་དག་པར་སྤྱོད་པ་ནི་སྦྱོར་བ་རྣམས་སོ། །མངོན་པར་དགའ་བ་ནི་མངོན་པར་འདོད་པའོ་ཞེས་པ་ནི་སྐྱེས་བུའི་བརྗོད་པའི་ཡོན་ཏན་ནོ། །དེ་དག་ལ་ཞེན་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། འདུན་པའམ་སྔགས་ཀྱིས་ཞེས་པ་ནི་བསམ་པས་ སམ་བརྗོད་པས་སོ་ཞེས་པ་ནི་མི་ཕྱེད་པ་ཉིད་ཀྱི་ཡོན་ཏན་ནོ།།དེ་དག་གིས་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་ནི་སྐྱེ་བོ་མང་པོའི་དགེ་བའི་རྩ་བ་བསྐྱེད་པའི་ཡོན་ཏན་ནོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། གཞག་པར་བྱའོ་ནི་འཇུག་པ་ཙམ་གྱིས་སོ། །ཡང་དག་པར་བསྟན་པར་བྱ་བ་ནི་བསྒོམ་ པ་རབ་ཀྱིས་ཡང་དག་པར་བསྒྲུབ་པས་སོ།།ཡང་དག་པར་དགོད་པར་བྱ་བ་ནི་བརྟན་པར་བྱེད་པར་བྱ་བའོ་ཞེས་པ་ནི་དམ་བཅས་པའི་དངོས་པོའི་དོན་བསྒྲུབས་པའི་ཡོན་ཏན་ནོ། །དེ་ལྟར་ཡང་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། དེ་ལྟར་ཇི་སྐད་དུ་བཤད་པའི་གཞན་གྱི་དོན་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པའོ། །མོས་ པ་རྒྱ་ཆེན་པོ་ཅན་ཞེས་ཏེ།གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་ཡུལ་ལ་སྦྱིན་པ་རྒྱ་ཆེན་པོ་སྦྱིན་པ་ཉིད་དང་གཞན་ཡང་དགེ་བའི་རྩ་བ་མངོན་པར་འདུས་བྱས་པའི་རྣམ་པར་སྨིན་པ་རྒྱ་ཆེན་པོ་ཡོངས་སུ་འཛིན་ཅིང་སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་དོན་དུ་རྒྱ་ཆེན་པོའི་རྣམ་པར་སྨིན་པ་ཡོངས་སུ་ འཛིན་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་པ་ནི་རྒྱ་ཆེན་པོའི་འབྲས་བུ་ཡོངས་སུ་འཛིན་པའི་ཡོན་ཏན་ནོ།།གལ་ཏེ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། ལྷག་པར་དམིགས་པར་བྱ་བ་དང་ཡང་དག་པར་འཕོ་བར་བྱ་བའོ་ཞེས་པ་ནི་གཞན་གྱི་དོན་གྱི་རྒྱ་ཆེན་པོ་ཡང་དག་པར་བསྒྲུབས་པའི་ཡོན་ཏན་ནོ། །དེ་སྐད་ཅེས་བཀའ་སྩལ་ པ་དང་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ།ཆུང་ངུ་ན་ཞེས་པ་ནི་དེ་རྣམས་ཀྱི་ཡོངས་སུ་དག་པའི་དོན་དང་ཕན་པ་ལའོ། །ཚོལ་བར་འགྱུར་བ་ལ་ཁ་ཅིག་དག་གིས་རྙེད་པར་འགྱུར་ཞེས་པ་སྟེ། བཙལ་ཞིང་ནི་འདི་ནས་དེར་སོང་ནས་སོ། །རྗེས་སུ་བཙལ་བ་ནི་འདིར་ཐོབ་པར་འགྱུར་ཞེས་ཐོས་ནས་སོ། ། ཡོངས་སུ་བཙལ་བ་ནི་ཡང་དག་པར་རོ། །ཉེ་བར་འོངས་པར་འགྱུར་བ་ནི་ཉེ་བར་ནའོ། །ཉེ་བར་གཞོལ་བར་འགྱུར་བ་ནི་འབད་པར་གྱུར་པས་རྙེད་པའོ། །ཉེ་བར་ཕྱོགས་པ་ནི་འབད་པ་མེད་པས་ཐོས་ཞེས་པ་ནི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་ངེས་པར་ཐོབ་པའི་ཡོན་ཏན་ནོ།

以下是完整的中文直译：
"长久以来于乘"等，因为询问故为遍问。"为遍知"即是请问。因此遍问故为遍问。"戒"即戒等，此即护持白法的功德。
"为何"等，"虽转生"即是从彼北方前世等中。"正行"即诸修行。"欢喜"即希求，此即补特伽罗宣说的功德。"于彼执著"等，"欲或咒"即以意乐或言说，此即不可分离的功德。
"彼等"等即是生起众生善根的功德。"为何"等，"安立"即仅以趣入。"正说"即以殊胜修习而正成就。"正置"即应当坚固，此即成就誓言事义的功德。
"如是复"等，即如是如前所说成办他利。"具大胜解"即于色等境布施广大，以及其他善根所作的广大异熟果，摄受并为众生利益摄受广大异熟果，此即摄受广大果的功德。
"若"等，超胜所缘及正迁转，此即正成就他利广大的功德。"如是宣说"等，"乃至"即于彼等清净义利。"当寻求"某些将获得，寻求即从此往彼。随寻即闻说于此将得。遍寻即正确。"当近来"即在近处。"当趣近"即以精进而得。"趣向"即无需精进而闻，此即决定获得六波罗蜜的功德。


 །ཇི་སྐད་དུ་བཤད་པའི སྦྱོར་བ་རྣམས་སེམས་ལ་བཞག་ཅིང་འཛིན་པས་དེའི་ཕན་ཡོན་རྣམས་ཀྱི་ལེའུ་སྟེ་ལེའུ་བཅུ་པའོ།། །།སྦྱོར་བ་ལ་བར་ཆད་བྱེད་པའི་སྐྱོན་གྱི་དབང་དུ་བྱས་པ་ནི་བསྟན་བཅོས་ལས། སྐྱོན་ནི་བཅུ་ཚན་བཞི་བཅས་པ། །དྲུག་ཏུ་ངེས་པར་རྟོགས་པར་བྱ། །ཞེས་ཏེ། བཞི་བཅུ་རྩ དྲུག་པོ་འདིར་གསུངས་པ་ནི་དེ་ནས་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ།ཡོངས་སུ་བརྗོད་ཅེས་པ་ལ་སོགས་པའི་ཚིག་གིས་ནི་སྤྱོད་པ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཉེ་བར་མཚོན་པའོ། །ཡུན་རིང་མོ་ཞེས་པ་ནི་ཡུན་རིང་པོས་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་རྣམས་རྫོགས་ནས་དེས་ཡུན་རིང་མོ་ཉིད་ཀྱིས་བྱང་ཆུབ་པར་འགྱུར་ཞེས་པ་ ནི་སྤོབས་པ་ཡུན་རིང་མོའི་སྐྱོན་ནོ།།དེ་སྐྱེས་ན་ཡང་ཞེས་ཏེ། རྣམ་པར་གཡེངས་པར་འགྱུར་བ་ནི་རྒོད་པར་འགྱུར་བ་སྟེ། ཐབས་ལ་མི་མཁས་པས་ཤིན་ཏུ་མྱུར་བར་དེ་ལས་སྐྱེས་པས་ང་རྒྱལ་སྐྱེ་ལ་དེས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་གཞན་ལ་བརྙས་པར་བྱེད་ནས་ང་རྒྱལ་གྱིས་དམན་པའི་རིགས་སུ་ སྐྱེས་ནས་ཡུན་རིང་པོས་བྱང་ཆུབ་ཐོབ་པར་འགྱུར་ཞེས་པ་ནི་སྤོབས་པ་མྱུར་བའི་སྐྱོན་ནོ།།གླལ་བར་བྱེད་པ་སྟེ། དྲེགས་པ་དང་བཅས་པས་ལུས་བརྐྱང་བ་དང་རྒོད་པ་སྟེ། གད་རྒྱངས་བྱེད་པ་དང་བཏེག་པ་སྟེ་དྲེགས་པས་ལྡང་བར་བྱེད་པ་སྟེ་ཞེས་པ་ནི་ལུས་ཀྱི་ལས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་དང་བྲལ་ བས་སོ།།རྣམ་པར་གཡེངས་པ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཕན་ཚུན་དང་ལྡན་པས་ཞེས་པ་ནི་གཞན་རྣམས་ཀྱི་དྲན་པར་བྱས་པའོ། །རང་གི་ནི་དྲན་པ་མི་འཐོབ་ཅེས་པ་སྟེ་སྤྱོད་ལམ་ཇི་ལྟར་བདེ་བར་གནས་པས་བརྗོད་པས་སོ་ཞེས་པ་ནི་སེམས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་དང་བྲལ་བའི་ སྐྱོན་ནོ།།ཕན་ཚུན་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། བཞད་གད་བྱེད་པ་ནི་ཕན་ཚུན་ལྟ་བར་བྱེད་པའོ། །ཚོགས་པ་དང་མི་ལྡན་ཞེས་པ་ནི་ཇི་སྲིད་དུ་ཚོགས་པ་ཉིད་ལ་གླེགས་བམ་ཀུན་འཕྲོག་པར་འགྱུར་ཏེ། དེ་སྲིད་དུ་ཚོགས་པ་མིན་ཞེས་པ་ནི་རྣལ་འབྱོར་ལ་མི་ཕན་པའི་ཁ་ཏོན་ལ་སོགས་ པའི་སྐྱོན་ནོ།།བདག་གིས་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། དེ་ལྟ་དེ་ལྟར་ཞེས་པ་ནི་སྔོན་དུ་བཤད་པ་རྣམས་ཀྱིས་སོ། །ངེས་པར་འགྱུར་བར་མི་འགྱུར་བ་ནི་གནས་པར་མི་འགྱུར་བའོ་ཞེས་པ་ཁ་ཕྱིར་ཕྱོགས་པའི་མཚན་མ་འཛིན་པའི་སྐྱོན་ནོ། །གཞན་ཡང་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། སྤངས་ པ་ནི་སེམས་ཀྱིས་སོ།།བོར་བ་ནི་ལུས་དང་ངག་གིས་སོ། །ངེས་པར་འབྱུང་བ་ནི་བསླབ་པ་མཐར་ཐུག་པར་འགྲོ་བའོ་ཞེས་པ་ནི་རྒྱུ་ལས་ཉམས་པའི་སྐྱོན་ནོ། །འདི་ལྟ་སྟེ་དཔེར་ན་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། ཟན་ནི་ཟས་སོ། །བོར་བ་ནི་བཏང་བའོ། །ཁམ་ནི་ཁ་ཟས་སོ། །ཀུན་ཆུབ་ པར་བྱེད་པ་ནི་མངོན་པར་སྦྱོར་བར་རོ།།ཡལ་ག་དང་ལོ་མ་ནི་མདོ་སྡེ་རྣམས་ལའོ། །དུལ་བ་ནི་དབང་པོ་རྣམས་སོ། །ཞི་བ་ནི་སེམས་པ་དུལ་བའི་ཕྱིར་རོ།

以下是完整的中文直译：
如所说的诸修行安住于心并受持，此为彼等功德之品即第十品。关于修行障碍过失的内容，论中说："过失有四十六，应当确知为六类。"此处所说四十六种过失即"其后"等。"遍说"等词即表示一切行为的近似标志。
"长久"即长时圆满诸波罗蜜后，以其长久性而成就菩提，此为信心长久之过失。"彼生已复"即，"散乱"是轻浮，因不善巧方便而极快从彼生起我慢，以此轻蔑其他菩萨，以我慢转生低劣种姓，经长时方能证得菩提，此为信心迅速之过失。
"打呵欠"即，带傲慢伸展身体和轻浮即大笑，以及抬举即以傲慢而起身，此即离身业功德之过失。"散乱"等，以诸识互相关联，即他人所忆念。"自己不得忆念"即随顺安住威仪而说，此为离心功德之过失。
"互相"等，"笑"即互相观看。"不具众"即只要在众中夺取经典，则非众，此为于瑜伽无益的诵经等过失。"我"等，"如是如是"即以前所说。"不当决定"即不当安住，此为向外取相之过失。
"复次"等，"舍"即以心。"弃"即以身语。"出离"即学处究竟，此为离因之过失。"譬如"等，"饭"即食物。"弃"即舍弃。"团"即食物。"遍覆"即显现修习。"枝叶"即于诸经。"调伏"即诸根。"寂静"即为调伏心故。


 །མངོན་པར་འདུ་བྱེད་པ་ནི་ངེས་པར་རྫོགས་པར་བྱེད་པའོ། །བསླབ་པར་མི་བྱ་ཞེས་པ་ནི་དེ་རྣམས་ཀྱི་བདག་ཉིད་ཀྱིས་ཀྱང་མི་ དམིགས་པས་ཞེས་པ་ནི་གྱ་ནོམ་པའི་རོ་མྱང་བས་ཉམས་པའི་སྐྱོན་ནོ།།འདི་ལྟ་སྟེ་དཔེར་ན་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། སྣང་བ་ནི་གསལ་བ་དང་བཅས་པར་རོ། །དེར་རྟོགས་པ་ནི་མཐོང་ནས་སོ། །ཁ་དོག་དང་དབྱིབས་ནི་ཁ་དོག་གི་དབྱིབས་སོ་ཞེས་པ་ནི་བླ་ན་མེད་པའི་ཐེག་པ་ལས་ཉམས་པའི་སྐྱོན་ ནོ།།འདི་ལྟ་སྟེ་དཔེར་ན་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། ནང་དུ་ཡང་དག་པར་བཞག་པ་ནི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་སྟེ། ཚེ་འདི་ལ་ཞེས་པ་ནི་མཐོང་བའི་ཆོས་ལ་ཐོབ་པའོ། །ལེན་པ་མེད་པ་ནི་ཅུང་ཞིག་ཡོངས་སུ་མི་འཛིན་པ་སྟེ། དུས་རྟག་ཏུ་བྱང་ཆུབ་པར་མ་གྱུར་པའི་ རྟག་པར་དེའི་སོ་སོར་སྐྱེ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ།།རྒྱུན་དུ་ནི་སོ་སོར་བདག་གི་དངོས་པོས་སོ་ཞེས་པ་ནི་ཆེད་དུ་བྱ་བ་ལས་ཉམས་པའི་སྐྱོན་ནོ་ཞེས་པ་ནི་བཅུ་ཚན་དང་པོའོ། །འདི་ལྟ་སྟེ་དཔེར་ན་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ་ཤིང་མཁན་ནི་ཤིང་བཟོ་བའོ། །རི་རབ་ཀྱི་སྟེང་དུ་བལྟ་ན་སྡུག་ཅེས་བྱ་བ་ ནི་བརྒྱ་བྱིན་གྱི་གསེར་གྱི་གྲོང་ཁྱེར་ལ་དེའི་དབུས་སུ་རྣམ་པར་རྒྱལ་བ་ཞེས་པའི་ཁང་བཟངས་ཏེ།ལོ་གས་རེ་རེར་དཔག་ཚད་ཉིས་བརྒྱ་ལྔ་བཅུ་སྟེ། གཅིག་ཏུ་བསྡུས་པས་དཔག་ཚད་སྟོང་ལ་ཉི་མ་དང་ཟླ་བ་ནི་རི་རབ་ཀྱི་ཕྱེད་ཀྱི་ཐད་ཀའི་ཕྱི་རོལ་གྱི་ནམ་མཁའ་ལ་རྒྱུ་བའི་ཤེལ་གྱི་ཁང་པ་ཟླུམ་པོ་སྟེ། གོ་ རིམས་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་དཔག་ཚད་ལྔ་བཅུ་རྩ་གཅིག་དང་དཔག་ཚད་ལྔ་བཅུ་པའི་སྟེང་།དེའི་དབུས་ཀྱི་ཐད་ཀའི་ཚད་ཀྱིས་དེ་དག་ལ་སྟེ། ཁང་བཟངས་ཀྱི་ཚད་ཆེ་ཆུང་དེས་འདིར་དེ་དག་གི་ཁང་པ་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ། དེ་ཡང་རྣམ་པར་རྒྱལ་བ་ལས་ཤིན་ཏུ་ཚད་ཆུང་བའོ་ཞེས་པ་ནི་ཐབས་ལ་ཀུན་ཏུ་རྨོངས་ པའི་སྐྱོན་ནོ།།འདི་ལྟ་སྟེ་དཔེར་ན་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། འཇིག་རྟེན་དུ་འཁོར་ལོས་སྒྱུར་བས་ན་འཁོར་ལོས་སྒྱུར་བ་སྟེ། དེའི་འཁོར་ལོ་ནི་སྐྱེས་བུ་མེད་པར་ནམ་མཁའ་ལ་འགྲོ་བའི་རྩིབས་སྟོང་པ་མུ་ཁྱུད་དང་ལྟེ་བར་བཅས་པ་སྟེ། ལྕགས་དང་ཟངས་དང་དངུལ་དང་གསེར་གྱི་རྣམས་ཇི་ལྟར་ རིགས་པའོ།།ཁ་དོག་ནི་འཛམ་བུའི་ཆུ་བོའི་ལ་སོགས་པ་བཞིན་ལ་དབྱིབས་ནི་སྐྱེས་བུ་ཆེན་པོའི་མཚན་སུམ་ཅུ་རྩ་གཉིས་ཀྱིས་བརྒྱན་པའི་གཟི་བརྗིད་ཀྱིས་མི་ཐམས་ཅད་ཟིལ་གྱིས་གནོན་པའོ། །མཐུ་ནི་འོད་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་ཅན་ལ། རྫུ་འཕྲུལ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ནི་རིན་པོ་ཆེ་སྣ་བདུན་ དང་ལྡན་པ་སྟེ།འཁོར་ལོ་དང་། གླང་པོ་དང་། རྟ་དང་། བུད་མེད་དང་། བློན་པོ་དང་། ཁྱིམ་བདག་དང་། ནོར་བུ་རྣམས་སོ།

以下是完整的中文直译：
造作即是确实圆满。"不应学习"即以彼等自性亦不执著，此为味著胜妙之过失。
"譬如"等，"显现"即具光明。"彼中了知"即见到。"色与形"即色之形状，此为从无上乘退失之过失。
"譬如"等，"内正安住"即于三摩地，"此生"即于现法中获得。"无取"即全不执取，因为恒时未成菩提故无其各别生起。"相续"即以各别自体，此为从所为退失之过失，此为第一个十过失。
"譬如"等，"木匠"即木工。"须弥山顶妙观"即帝释天金城中央有名为"遍胜"的宫殿，每一层高二百五十由旬，总计为千由旬。日月在须弥山一半高度外侧空中运行的圆形水晶宫殿，依次为五十一由旬和五十由旬高，其中央尺度即为彼等，以宫殿大小尺度而言说彼等宫殿，彼较遍胜宫极为小，此为于方便遍愚之过失。
"譬如"等，世间转轮王名为转轮王，其轮无需人力而行于虚空，具千辐、轮圈及轮毂，依次为铁、铜、银、金所成。色如赡部河等，形状以大丈夫三十二相庄严之威光胜伏一切人。力即具光明轮，神通圆满即具七宝：轮宝、象宝、马宝、女宝、大臣宝、居士宝及珍宝。


 །རིབ་རིབ་པོར་བྱེད་པ་ནི་རྨོངས་པར་བྱེད་ཅིང་ཡོངས་སུ་མི་གསལ་བར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་དང་། ཆུང་བའི་ཕྱིར་རི་བོ་དེ་གང་གི་ཕྱིར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ལ་འབྱུང་བར་ འགྱུར་ཞེས་པ་ནི།བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་འབྱུང་བར་འགྱུར་བའོ། །ཐོབ་པ་ནི་རྙེད་པ་ཙམ་གྱིས་ཏེ། མདོར་བསྡུས་པ་ལ་སོགས་པ་ཐོས་པ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་རྣམ་པར་ལྡོག་ཅིང་ཁ་ཕྱིར་བལྟས་པར་འགྱུར་ཞེས་པ་ནི་འཁོར་ལོས་སྒྱུར་བ་དང་ཆོས་མཐུན་པ་སྤྲུལ་པའི་སྐུ་ལས་ཉམས་པའི་ སྐྱོན་ནོ།།བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། རབ་འབྱོར་འདི་ལྟ་སྟེ་དཔེར་ན་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། རོ་ནི་དྲུག་སྟེ་རྫས་ཀྱི་དབྱེ་བས་ཕན་ཚུན་སྦྱར་བ་ལས་ནི་བརྒྱར་འགྱུར་རོ། །དེའི་རོ་བརྒྱ་པའི་ཁ་ཟས་སྤངས་པ་ནི་སེམས་ཀྱིས་ལ་བོར་བ་ནི་ལུས་ཀྱིས་སོ་ཞེས་པ་ནི་ཁ་ཟས་རོ་བརྒྱ་དང་ཆོས་ མཐུན་པའི་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པའི་སྐུ་ལས་ཉམས་པའི་སྐྱོན་ནོ།།འདི་ལྟ་སྟེ་དཔེར་ན་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། ཟབ་པ་ནི་གཞན་གྱི་དོན་བྱེད་པའི་རྩེ་མོའི་ཕྱིར་དང་འོད་གསལ་ཞིང་དྲི་མ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཞེས་པ་ནི་ནོར་བུ་རིན་པོ་ཆེ་དང་ཆོས་མཐུན་པའི་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ལས་ཉམས་པའི་སྐྱོན་ནོ། །གཞན་ཡང་ ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ།གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ནས་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཀྱི་བར་རྣམས་ཀྱི་སྤོབས་པ་བཅོམ་ལྡན་འདས་མ་ལ་མེད་པའི་ཕྱིར་ན་སེམས་རྣམ་པར་གཡེང་བར་བྱེད་དོ་ཞེས་པ་ནི་དེ་དང་དེ་ལ་སྤོབས་པའི་སྐྱོན་ནོ། །དེ་སྐད་ཅེས་བཀའ་སྩལ་པ་དང་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། དེ་ལྟར་ཡང་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་བྲིར་མེད་དེ། གཟུགས་དང་དྲི་ལ་སོགས་པ་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་དང་། མེད་པའི་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་དང་རོ་གཅིག་པས་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡི་གེ་མེད་པ་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་ཡི་གེ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡི་གེ་མེད་པ་མ་ཡིན་པ་ནི་ཡི་གེ་འདི་རྣམས དེའི་རྒྱུ་མཐུན་པའི་ཕྱིར་ཏེ།འདི་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང་དེ་རྣམས་གསལ་བར་བྱེད་པས་སོ། །དེ་རྣམས་ཀྱིས་ནི་གཞན་པའི་དོན་དེས་མཚོན་དུ་མེད་པ་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཉིད་བྲིས་ནས་ཡི་གེ་དང་ཡི་གེ་མེད་པར་མངོན་པར་ཞེན་པའི་སྐྱོན་བཞིའོ། །གཞན་ཡང་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། ཡུལ་ ནི་མ་ག་དྷཱ་ལ་སོགས་པའོ།།གྲོང་ནི་ཕྱུག་པོ་མ་ཡིན་པ་རྣམས་གནས་པའོ། །ཕྱུག་པོ་རྣམས་གནས་པ་ནི་གྲོང་ཁྱེར་རོ། །གྲོང་ཁྱེར་ཉིད་ཀྱི་ཚོང་པ་མང་པོ་གནས་པ་ནི་གྲོང་རྡལ་ལོ། །ལྗོངས་ནི་ཡུལ་གྱི་མིང་ཀཱ་ཤ་ལ་སོགས་པའི་དཀྱིལ་འཁོར་རོ། །དེའི་ཚོགས་ནི་ཡུལ་འཁོར་རོ། །རྒྱལ་ པོའི་ཕོ་བྲང་ཡོད་པའི་གྲོང་ཁྱེར་རྒྱལ་པོའི་ཕོ་བྲང་འཁོར་རོ།།ཀུན་སྟོན་པ་ནི་ཚིག་རྐྱང་པའི་སྙན་དངགས་སོ། །ལ་གཅན་ནི་ཤོ་གམ་གྱི་གཅོད་པའོ། །བི་ཤི་ཀ་ནི་སྲང་བར་རོ། །ཤི་བི་ཀ་ནི་ཤིང་གི་ཁྱོགས་ཁྲིའོ།

以下是完整的中文直译：
迷乱即是令人迷惑且不明晰，因为微小故，此山为何而生菩萨，即菩萨将生起。获得即仅以得到，以听闻等略说等而退转且背离，此为从与转轮王相应之化身退失之过失。
世尊告曰："须菩提，譬如"等，味有六种，以物质差别相互和合则成百味。舍弃百味饮食，心舍即意，身舍即身，此为从与百味饮食相应之受用身退失之过失。
"譬如"等，深即为利他之究竟故，光明无垢故，此为从与如意宝相应之法身退失之过失。
"复次"等，由于从色等乃至一切种智等无有对佛母之胜解故令心散乱，此为于彼彼生胜解之过失。
"如是告已"等，如是般若波罗蜜多不可书写，因离色香等故，以无法界一味故而有。无文字即一切法无文字故。非无文字即此等文字为彼因缘故，以此等亦能显明彼等故。以彼等悟入不可表诠之他义故。即此书写后执著文字与无文字之四过失。
"复次"等，地即摩揭陀等。村即贫者所住。富者所住即城。城中多商人居住即市镇。境即迦尸等地区之区域。其聚集即地方。有王宫之城即王宫城。遍示即单句诗。罗睺即税关。毗尸迦即街巷。尸毗迦即木轿。


 །འཚོ་བའི་དོན་གྱི་ཡོ་བྱད་ནི་ འཚོ་བའི་ཡོ་བྱད་དོ།།དེ་ལྟར་བཞད་གད་དང་སྔོན་གྱི་བྱུང་ཚུལ་ལོ་ཞེས་པ་ནི་འགྲོ་བར་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ཡིད་ལ་བྱེད་པའི་རྣམ་པར་གཡེང་བའི་སྐྱོན་ཞེས་པ་ནི་བཅུ་ཚན་གཉིས་པའོ། །གཞན་ཡང་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། བལྟ་བར་བྱ་བ་རྒྱལ་པོ་ལ་སོགས་པ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་སྟེ། རྣམ་པར་གཡེང་བའི་སྐྱོན་ནོ། །ལ་གཅན་གྱི་ཆོ་ལོ་ལྟ་བ་ནི་ཤོ་གམ་གྱི་གནས་སུ་ཤོ་འགྱེད་པ་ལ་སོགས་པ་ལ་ལྟ་བའོ། །ཡང་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། མེ་ལ་སོགས་པ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ནི་ཐོབ་པར་བྱ་བ་སྟེ། ཡིད་ལ་བྱེད་པས་རྣམ་པར་གཡེང་བའི་སྐྱོན་ནོ། །གཞན་ཡང་ཞེས་པ་ལ སོགས་པ་སྟེ།བར་ཆད་བྱེད་པ་ནི་རྣམ་པར་འཇིག་པའོ། །རྙེད་པ་ནི་ཆོས་གོས་ལ་སོགས་པ་ཐོབ་པའོ། །བཀུར་སྟི་ནི་གུས་པའོ། །ཚིགས་སུ་བཅད་པ་ནི་གྲགས་པའོ། །དེ་རྣམས་ཀྱི་རོ་མྱང་བ་ནི་ཤིན་ཏུ་དགའ་བའོ། །སེམས་ལ་གདུང་བ་ནི་ཆོས་གོས་ལ་སོགས་པ་ལས་རྣམ་པར་ ཉམས་པ་རྣམས་ཀྱིས་སོ་ཞེས་པ་ནི་གདུང་བ་དང་རོ་མྱང་བའི་སྐྱོན་ནོ།།གཞན་ཡང་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། ཐབས་མཁས་པ་ནི་གང་གིས་དམན་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་མི་ལྟུང་བའོ་ཞེས་པ་ནི་ཐབས་མཁས་པ་དང་བྲལ་བའོ། །དེ་དག་གིས་མདོ་སྡེ་ཟབ་མོ་དག་ལས་དེའི་ལམ་གྱི་སྐྱོན་ནོ། །འདིར་ གཞན་ཡང་ཞེས་པའི་གཞན་ཚིག་གཉིས་ཏེ།ཆོས་ཉན་པ་ནི་སློབ་མ་ལ། ཆོས་སྟོན་པ་ནི་བླ་མའོ། །སྙོམ་ལས་ནི་ལེ་ལོ་ལ། བྱ་བ་མང་པོ་དང་ལྡན་པ་ནི་ཁྱིམ་པ་རྣམས་ཏེ། དེ་ཡང་ལེ་ལོའོ་ཞེས་འདུན་པ་དང་སྙོམ་ལས་ཀྱིས་བཅོམ་པའོ། །གཞན་ཡང་གི་ཚིག་གཉིས་ཏེ། ཐ་ན་ཞེས་པ་ནི་ ལྷག་པ་མེད་པའོ།།རྙོག་པ་དང་ལྡན་པའི་སྒྲ་ཞེས་པའོ། །བློ་དང་ལྡན་པ་ནི་དོན་ཤེས་པས་སོ། །དྲན་པ་དང་ལྡན་པ་ནི་གཉིས་ཀའི་འཛིན་པའོ། །སྤོང་བར་འགྱུར་ཞེས་པ་ནི་ལས་བྱེད་པ་པོས་ཏེ། འགྲོ་བར་འགྱུར་ཞེས་པའི་དོན་ཏེ། འདིར་འདུན་པ་དང་ཡུལ་གཞན་དུ་འགྲོ་བས་ཉམས་པ་དང་། མགོ་སྨོས་པས་གོ་བ་དང་། ཅིག་ཤོས་ཉིད་ཀྱིས་ཉམས་པ་དང་། རྣམ་པར་སྤྲོས་ཏེ་གོ་བ་དང་། ཅིག་ཤོས་ཉིད་ཀྱིས་ཉམས་པ་དང་། མངོན་པར་ཤེས་པ་དང་། ཅིག་ཤོས་ཀྱིས་ཉམས་པའོ་ཞེས་པའི་གཞི་སྟེ། དེ་ལྟར་བཅུ་ཚན་གསུམ་པའོ། །གཞན་ཡང་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། ཟང ཟིང་ནི་རྫས་ལ་དེ་ལྷུར་ལེན་པ་ནི་རིན་ཆེ་བར་བྱེད་པས་ན་ཞེས་པ་འདི་ནི་ཟང་ཟིང་ལྷུར་ལེན་པའོ།།དེ་བཞིན་དུ་རྙེད་པ་ལ་སོགས་པ་ལྷུར་ལེན་པའོ། །འདོད་པ་ཆུང་བ་ནི་ཇི་ཙམ་གྱིས་རང་ཉིད་འཚོ་བ་དེ་ཙམ་འདོད་ཅེས་པ་ནི་འདོད་པ་ཆུང་བའོ། །ཆོག་ཤེས་པ་ནི་ལྷག་པ་མི་འདོད་པའོ། །རབ་ཏུ་དབེན་ པ་ནི་ཁྱིམ་པ་དང་མི་འབྲེལ་པའོ།།དེ་ལྟར་ནོར་སྦྱིན་པར་མི་འདོད་པ་ནི་ཟང་ཟིང་འདོད་པ་ལ་སོགས་མི་སྦྱིན་པས་ཉམས་པའོ། །གཞན་ཡང་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། ཉན་པར་འདོད་པ་ནི་སྒྲའོ།

以下是完整的中文直译：
生活资具即生活用品。如是笑谈与往事，即行走等作意之散乱过失，此为第二个十过失。
"复次"等，观看国王等作意，即散乱过失。观看罗睺占卜即观看税关处掷骰子等。
"复次"等，作意火等即所得，以作意散乱之过失。
"复次"等，障碍即破坏。获得即得到法衣等。恭敬即尊重。偈颂即名声。品尝彼等味即极喜。心中忧恼即由失去法衣等，此为忧恼与品味之过失。
"复次"等，善巧方便即不堕入小乘菩提者，此为离善巧方便。彼等即于甚深经中其道之过失。
此处"复次"二词，闻法即弟子，说法即上师。懈怠即懒惰，多事即在家人，此亦为懒惰，即被欲乐与懈怠所摧。
"复次"二词，"乃至"即无余。具浊声即是。具慧即了知义。具念即持二者。将舍即作者，意为将去，此处以欲乐与往他处而退失，以提及而了知，以另一而退失，广说而了知，以另一而退失，证知，以另一而退失之基础，如是为第三个十过失。
"复次"等，资具即物质，专注于彼即视为珍贵，此为专注资具。如是专注获得等。少欲即仅欲求自身所需之量，此为少欲。知足即不求多余。极远离即不与在家人相关。如是不欲布施财物即以不施资具等而退失。
"复次"等，欲闻即声音。


 །ཡོངས་སུ་གཏོང་བར་འདོད་པ་ནི་ལྟོས་པ་མེད་པར་སྦྱིན་པས་སོ། །དེ་ལྟར་ཡང་ཉམས་པ་ གསུམ་སྟེ།དད་པ་དང་ཅིག་ཤོས་ཀྱིས་ཉམས་པ་དང་། སྦྱིན་པར་འདོད་པ་དང་། ལེན་པར་མི་འདོད་པས་ཉམས་པ་དང་། ཉན་པར་འདོད་པ་དང་། ཆོས་ལ་སེར་སྣས་ཉམས་པའོ། །གཞན་ཡང་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། དེ་ཞེས་པ་ནི་གང་ཞིག་ཉན་པར་འདོད་པ་ལ་སྔོན་གྱི་སྐྱེ་བ་རྣམས་ལ་ དམ་པའི་ཆོས་སྤོང་བ་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་ཀྱིས་ཕོངས་པར་འགྱུར་བ་དེ་ལ་ཡོད་པས་དེའི་དེས་ཆོས་ཀྱི་བར་ཆད་དུ་འགྱུར་བའོ།།འཇུག་པར་མི་འགྱུར་བ་ནི་གཞན་དུ་འགྲོ་བར་མི་འགྱུར་བའོ། །སོ་སོའི་ཚིག་དང་སོ་སོའི་ཀུན་ཏུ་སྤོང་བ་ཞེས་པ་ནི་མདོ་སྡེ་གཞན་མེད་པ་དེས་འདོད་པ་ཉམས་པའོ། ། གཞན་ཡང་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། མི་འདོད་པ་ནི་ཉན་པར་མི་འདོད་པ་སྟེ། ལས་ཀ་གཞན་གྱི་བྲེལ་བས་སོ། །འདིར་འདོད་པ་དང་སྙོམ་ལས་ཀྱིས་ཉམས་པ་དང་། གཞན་འདོད་པ་དང་མི་འདོད་པས་ཉམས་པའོ། །དེ་ནས་ཀྱི་གཞན་གྱི་ཡང་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པའི་ཚིག་གཉིས ཀྱིས་ནི་གཉིད་ལྷུར་ལེན་པ་དང་འདོད་པ་གཉིད་ཀྱིས་ཉམས་པའོ།།གཞན་ཡང་གི་ཚིག་གཅིག་གིས་ནི་སྡུག་བསྔལ་གྱིས་འཇིགས་ནས་སྲིད་པ་ལ་རྒྱབ་ཀྱིས་ཕྱོགས་པའི་སྐྱོན་ནོ། །གཞན་ཡང་ཚིག་གཅིག་གིས་ནི་བདེ་འགྲོའི་བདེ་བ་རྣམས་ཀྱང་སྡུག་བསྔལ་བའི་ཕྱིར་ཞེས་སྲིད་པ་ལ་རྒྱབ་ ཀྱིས་ཕྱོགས་པའི་སྐྱོན་ནོ།།གཞན་ཡང་ཞེས་པའི་ཚིག་གཅིག་གིས་ནི་གཅིག་ཏུ་དང་འཁོར་ལྷུར་ལེན་པས་ཉམས་པ་ཉིད་དོ། །རྗེས་སུ་ཆགས་པས་འདོད་པ་དང་། གོ་སྐབས་མི་ཕྱེད་པས་ཉམས་པ་དང་། མུ་གེ་ལ་སོགས་པའི་ཕྱོགས་སུ་འགྲོ་བ་དང་། མི་འགྲོ་བས་ཉམས་པའོ། །དེ་ལ་གཅིག་པུ་དང་འཁོར་ལྷུར་ལེན་པ་ཉིད་ཀྱི་བར་ནི་བཅུ་ཚན་བཞི་པའོ། །གཞན་ཡང་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། འཇིགས་པ་དང་བཅས་པའི་ཕྱོགས་སུ་འགྲོ་བ་དང་མི་འགྲོ་བས་ཉམས་པའོ། །གཞན་ཡང་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། ཁྱིམ་ལ་ལྟ་བ དང་བྱ་བ་མང་པོའི་ཆོས་བསྟན་པ་རྣམས་སོ་སོར་སྤོང་བའི་སྐྱོན་ནོ།།གཞན་ཡང་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། །དགེ་སྦྱོང་གི་ཆ་བྱད་ཅན་དུ་འོངས་པ་ནི་བདུད་ཀྱིས་ཐེ་ཚོམ་སྐྱེད་པའི་སྐྱོན་ནོ། །གཞན་ཡང་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། སྤྲུལ་པའི་དགེ་སློང་གི་དགེ་འདུན་དང་། རང་ཉིད་སངས་རྒྱས་ ཀྱི་ཆ་བྱད་ཀྱི་བདུད་ཀྱིས་ཟབ་མོའི་ཆོས་ལ་སྤྱོད་པ་རྣམས་དམན་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་ལུང་བསྟན་པའི་སྐྱོན་ནོ།།དེ་ལྟར་རབ་འབྱོར་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པས་གཞིའི་དོན་གསུངས་པ་ནི། བདུད་ཀྱི་ལས་རྣམས་ནི་མང་བ་སྟེ། དེ་རྣམས་ལ་ཡིད་ཆེས་པ་ནི་བློ་ཆུང་བ་ཉིད་དོ། །ཇི་ལྟར་བདུད་ཀྱིས་དེ་ རྣམས་ལ་མངོན་པར་སྦྱོར་བ་དེ་ལྟར་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཡོངས་སུ་གཟུང་བར་འགྱུར་ཞེས་པའོ།

以下是完整的中文直译：
欲遍舍即无所顾惜而布施。如是有三种退失：以信心与另一而退失，以欲施与不欲受而退失，以欲闻与吝法而退失。
"复次"等，"彼"即于欲闻者，因前世舍弃正法等而贫乏法，彼有此故成为法之障碍。不趣入即不往他处。各别语言与各别遍舍即因无其他经典而欲求退失。
"复次"等，不欲即不欲闻，因为其他事务繁忙。此处以欲乐与懈怠而退失，以他欲与不欲而退失。
其后"复次"等二词即专注睡眠与欲求以睡眠而退失。一个"复次"词即畏苦而背离轮回之过失。另一"复次"词即善趣之乐亦是苦故而背离轮回之过失。
一个"复次"词即专注独处与眷属而退失。以贪著欲求，以不辨机会而退失，以往或不往饥馑等处而退失。其中至专注独处与眷属为第四个十过失。
"复次"等，以往或不往有畏处而退失。
"复次"等，观看家庭与多事说法各别舍离之过失。
"复次"等，现沙门相而来即魔生疑惑之过失。
"复次"等，幻化比丘僧众与自现佛相之魔对修习甚深法者授记小乘菩提之过失。
如是"须菩提"等说基义即：魔业众多，于彼等生信即智慧微小。如魔于彼等加持，如是一切诸佛将摄受诸菩萨。


།བདུད་ཀྱི་ལས་བསལ་བར་བྱེད་པའི་ལེའུ་སྟེ་བཅུ་གཅིག་པའོ།། །།མཚན་ཉིད་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས་ནས་བསྟན་བཅོས་ལས། མཚོན་བྱ་གང་ གིས་ཤེས་བྱ་བ།།དེ་ཡི་མཚན་ཉིད་རྣམ་གསུམ་སྟེ། །ཤེས་དང་ཁྱད་པར་དང་བྱེད་པ། །ངོ་བོ་ཉིད་གང་མཚོན་པར་བྱེད། །ཅེས་ཏེ། མཚན་ཉིད་རྣམ་པ་བཞི་སྟེ། དེ་ལ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་འབྱུང་བ་དང་། འཇིག་རྟེན་འཇིག་མེད་བདག་ཉིད་དང་། །སེམས་ཅན་སེམས་ཀྱི་སྤྱོད་པ་དང་། །དེ་ བསྡུས་པ་དང་ཕྱི་རོལ་སོན།།མི་ཟད་པ་ཡི་རྣམ་པ་དག་།ཆགས་བཅས་སོགས་དང་རྒྱ་ཆེན་དང་། །ཆེན་པོར་གྱུར་དང་ཚད་མེད་དང་། །རྣམ་ཤེས་བསྟན་དུ་མེད་པ་དང་། །སེམས་བལྟར་མེད་དང་ཤེས་པ་དེ། །ཕྱེ་བ་ལ་སོགས་ཞེས་བྱ་དང་། །དེ་ལས་གཞན་ཡང་དེ་དག་ནི། །དེ་ བཞིན་ཉིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས།།ཐུབ་པས་དེ་བཞིན་ཉིད་རྟོགས་དང་། །གཞན་ལ་བསྟན་པ་ཞེས་བྱ་ནི། །ཐམས་ཅད་ཤེས་པ་ཉིད་སྐབས་ཀྱི། །ཤེས་པའི་མཚན་ཉིད་བསྡུས་པ་ཡིན། །ཤེས་པ་འདི་རྣམས་ལ་སྦྱར་བར་བྱའོ། །ཞེས་ཏེ། དེའི་སེམས་ཀྱིས་བསྡུས་པ་ནི་ལྷན་ཅིག་ཏུ་ལ་ཕྱི་རོལ་དུ་སོན་ པ་ནི་རྣམ་པར་གཡེང་བའོ།།རྒྱ་ཆེན་པོ་ནི་ཡངས་པ་སྟེ། འདོད་པའི་ཁམས་མཐའ་དག་ལ་དམིགས་པ་དང་ཚངས་པའི་གནས་ལ་སོགས་པ་ལའོ། །ཆེན་པོར་གྱུར་པ་ནི་གཟུགས་ཀྱི་ཁམས་ལ་དམིགས་པ་སྟེ། འདོད་པ་བས་གཟུགས་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གང་ཚད་མེད་པ་ ནི་གཟུགས་མེད་པའི་ཁམས་ཀྱི་དམིགས་པ་དང་དམིགས་པ་མེད་པ་ལའོ།།འདིར་ཕྱེ་བ་དང་བཙུམས་པ་དེ་རྣམས་དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པས་སོ། །རྟོག་པ་ནི་དེ་བཞིན་ཉིད་རྣམས་ཏེ་གཞན་རྣམས་ལ་ཡང་བསྟན་པ་སྟེ། དེ་ལ་གསུངས་པ་ནི། དེ་ནས་ཡང་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། མ་ ཞེས་པ་ནི་ཡུམ་མོ།།རེག་པར་མི་གནས་པ་ནི་བདེ་བར་མི་གནས་པའོ། །ཡིད་དུ་མི་འོང་བ་ནི་ཡིད་དུ་འོང་བ་སྟེ། སྡུག་བསྔལ་གྱི་རྒྱུའི་ཕྱིར་རོ། །ལེགས་པར་བཟུང་བ་ནི་ལེགས་པར་རྒྱས་པས་རྒྱས་པར་འགྱུར་བའོ། །སྦ་བ་ནི་བསྲུང་བའོ། །བཅོས་པ་ནི་སྦྱོང་བ་སྟེ། ནད་སེལ་བའི་ཕྱིར་ རོ།སྡུག་བསྔལ་གྱི་ཚོར་བ་ཞེས་པ་ནི་ཡུལ་དང་དབང་པོ་དང་ཤེས་པ་འདུས་པ་ལས་སྐྱེས་པའི་སེམས་ལས་བྱུང་བའི་རེག་པ་ནི་སྡུག་བསྔལ་གྱི་རྒྱུའི་ཕྱིར་སྡུག་བསྔལ་ལོ། །མི་མ་ཡིན་པ་ནི་ཡེ་འདྲོག་ལ། ཀུན་ཏུ་བབ་པ་ནི་ཐོག་ལ་སོགས་པའོ། །བདག་གིར་བྱེད་པ་ནི་རང་གིར་འགྱུར་ བར་རོ།།དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཤཱཀྱ་ཐུབ་པའོ། །བཞུགས་གྱུར་པ་ནི་ཆོས་ཀྱི་སྐུས་སོ། །འཚོ་བ་ཉིད་བཞུགས་པ་སྟེ། ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པའི་སྐུས་སོ་ཞེས་པ་ནི་ཇི་སྲིད་དུ་སྐུ་ཚེ་བཞུགས་པའི་བར་ཏེ། སྤྲུལ་པའི་སྐུས་སོ། །སྟོན་པ་ནི་ཐོབ་པར་བྱེད་པའོ།

以下是完整的中文直译：
除魔业品第十一。
依特征而论，论中说：
所知为所表，其相有三种，
知与差别及作用，自性为能表。
特征有四种：如来出世、世间不灭自性、有情心行、彼摄及外显。
无尽诸相、有贪等及广大、成大及无量、不可示识、心不可见、彼智、分别等，及其他彼等，如是了知真如性。
牟尼证悟真如性，为他宣说等，一切智性分中，摄为智慧特征。应当配合这些智慧。
其心所摄即同时，外显即散乱。广大即宽广，缘一切欲界及梵住等。成大即缘色界，因较欲界殊胜故。无量即缘无色界之所缘及无所缘。
此中分别与合闭，彼等以真如相了知。思维即诸真如，亦为他宣说。
其中所说："复次"等，"母"即般若。不住触即不住安乐。不悦意即悦意，因是苦因故。善持即善增而增长。隐藏即守护。调治即净化，为除病故。
苦受即由境、根、识和合所生之心所触，因是苦因故为苦。非人即鬼怪，遍降即雷等。执为己有即成为自己的。
如来即释迦牟尼。安住即以法身。住寿即以受用身，乃至寿命住世即以化身。导师即令获得。


 །འདི་ཉིད་ལ་ཞེས་པ་ནི་ སྐྱེད་པ་པོ་ཉིད་ཀྱིས་ཏེ།ཀུན་ཏུ་སྟོན་པ་པོ་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པའི་ངོ་བོས་ཀུན་ཏུ་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་པ་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་མས་གོ་སྐབས་ཕྱེ་བ་སྟེ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་འབྱུང་བའི་ཤེས་པའོ། །དེ་ནས་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། འཇིག་པ་ནི་རྣམ་པར་འཇིག་པ་སྟེ། འཇིག་ པར་འགྱུར་ཞིང་རབ་ཏུ་འཇིག་པར་འགྱུར་ཏེ།སྐད་ཅིག་མའི་ཕྱིར་དང་རྒྱུད་འགག་པའི་ཕྱིར་ཞེས་པས་འཇིག་རྟེན་ཏེ་བྱེད་པ་པོ་ཡང་ངོ་། །ངེས་པའི་ཚིག་ནི་ཡི་གེ་རྣམ་པ་ལའོ། །ཇི་ལྟར་ཞེས་པ་ནི་དེས་འདིར་ཅི་ཞིག་ཤིན་ཏུ་ངེས་ཞེས་པ་ལ་དགོངས་པའོ། །དེ་ལྟར་ ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་ནི་ཉེ་བར་བསྡུས་པའོ་ཞེས་པ་ནི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཤེས་པའོ།།གཞན་ཡང་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། སེམས་ཅན་རྣམས་ཡང་དག་པར་མེད་པ་དང་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པས་ན་ཚད་མེད་པ་དང་གྲངས་མེད་པའོ། །སེམས་ཅན་དངོས་པོ་མེད་ཅེས་པ་ནི་སེམས་ཅན་མེད་པས་སེམས་ཅན་ གྱི་སྤྱོད་པ་རྣམས་ཀྱང་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ།།འཇིག་རྟེན་གྱི་ཞེས་པ་ནི་སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱང་འཇིག་རྟེན་པའི་ཕྱིར་ཞེས་པ་ནི་གཞལ་དུ་མེད་པའི་སེམས་ཅན་གྱི་སེམས་ཀྱི་སྤྱོད་པའི་ཤེས་པའོ། །གཞན་ཡང་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པའི་ཚིག་གཉིས་ཏེ་བསྡུས་པ་ཞེས་པ་ནི་སྒྲོ་བཏགས་པ་ཐམས་ཅད་འདིར་ཟད་ པར་བྱེད་པས་སེམས་རང་བཞིན་གྱིས་བསྡུས་པ་སྟེ།གནས་དེ་ནི་འདིར་ཟད་པ་ལ། དེ་ཡང་སེམས་རང་བཞིན་གྱིས་ནི་མི་ཟད་པས་མི་ཟད་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྣམ་པར་གཡེང་བ་ནི་ཁ་ཕྱིར་བལྟས་པའི་ཕྱིར་རོ། །མཚན་ཉིད་མེད་ཅེས་པ་ནི་གང་གི་ཕྱིར་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་འདིར་ མི་ཟད་པ་ནི་ཆ་ཤས་ཀྱང་མེད་པས་ན་མི་ཟད་པ་དང་མ་བསྡུས་པ་དང་མ་གཡེངས་པའི་ཞེས་པ་ནི་སེམས་བསྡུས་པ་དང་གཡེངས་པའི་ཤེས་པའོ།།གཞན་ཡང་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། བྱིན་གྱིས་བརླབས་པ་ནི་དེའི་སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་སྟོང་པ་ཉིད་དང་སྙིང་རྗེ་དག་གིས་སོ། །གནས་པ་མེད་པ་ནི་ ཐོག་མ་དང་ཐ་མ་མེད་པ་སྟེ།དོན་དམ་པར་ན་འདིར་དོན་དུ་ན་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པས་སོ་ཞེས་པའོ། །དེའི་ཕྱིར་ན་འདུས་བྱས་པའི་མཚན་ཉིད་མེད་པས་འགག་པ་མེད་པ་ལ་སོགས་པའོ། །རྟེན་མེད་པ་ནི་དབང་པོ་དྲུག་པོ་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང་དེའི་བྱ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཚད་མེད་པའི་ཕྱིར་གཞལ་ དུ་མེད་པའོ།།ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་བཞིན་དུ་དོན་དམ་པར་ན་འཇིག་པ་མི་འཐད་པས་ཟད་པ་མེད་པ་ཡིན་ནོ། །གང་གིས་དེ་ལྟར་མི་གནས་པ་ལ་སོགས་པས་སོ་ཞེས་པ་ནི་སེམས་མི་ཟད་པའི་རྣམ་པའི་ཤེས་པའོ།

以下是完整的中文直译：
"于此"即能生者，遍示者因以空性等体性遍知故，即世尊母开启机会，此为如来出世智。
"复次"等，坏即毁坏，将坏且将极坏，因刹那及相续灭故，即世间及作者。词义即于文字相。"如何"即意指于此何为极定。"如是"等即摄略，此为世间智。
"复次"等，诸有情因实无及无自性故，无量且无数。"有情无事"即因无有情故，有情诸行亦无。"世间"即诸有情亦属世间故，此为不可量有情心行智。
"复次"等二句，"摄"即因此尽除一切增益，心自性所摄，此处即尽，然心自性不尽故为无尽。散乱即向外故。"无相"即因以自相空性于此，无尽即亦无分故，无尽、无摄、无散之义，此为心摄及散智。
"复次"等，加持即由其心性空性及悲心。无住即无始无终，胜义中于此实义无自性故。因此无为相故无灭等。无依即因六根亦无其作用故。因无量故不可量。如法界般胜义中不应坏故无尽。由如是不住等，此为心无尽相智。


 །མི་ཟད་པའི་རྣམ་པ་དང་ཞེས་པའི་དང་ནི་རྗེས་སུ་བཤད་པ་བསྡུ་བའི་དོན་ཏེ། དེས་ན་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་ དང་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་མེད་པའི་ཤེས་པ་དང་།ཞུམ་པ་དང་རབ་ཏུ་བཟུང་བའི་ཤེས་པ་དང་། ཟག་པ་དང་བཅས་པ་དང་ཟག་པ་མེད་པའི་ཤེས་པ་ཡོངས་སུ་གཟུང་བར་འགྱུར་རོ། །དེ་ལ་དང་པོ་གསུངས་པ་ནི། གཞན་ཡང་ཞེས་པ་གཉིས་ཀྱིས་ཏེ། ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པས་ཉོན་མོངས་པ་མ་ ཡིན་ཞེས་པ་ནི།ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པས་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་སྟེ། ཉོན་མོངས་པ་དང་ཉེ་བའི་ཉོན་མོངས་པ་རྣམས་ཀྱིས་དྲི་མ་ཅན་དུ་བྱས་པ་ལ། ཉོན་མོངས་པ་མེད་པ་ནི་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་དེ་རྣམས་མེད་དེ་དེས་ན་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་མེད་པས་གང་དུ་ཀུན་ཏུ་མི་གནས་པ་སྟེ། ཀེ་ཏའི་སྒྲ་ནི་ གནས་མ་སེམས་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་ལ་ནི་ཡང་དག་པར་གནས་པ་མེད་དེ་དེ་རྣམས་ནི་གློ་བུར་བའི་ཕྱིར་རོ།།རང་བཞིན་ཞེས་པ་ནི་སེམས་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་ནི་རང་བཞིན་ཉིད་ཀྱི་རང་བཞིན་གྱིས་འོད་གསལ་བ་དྲི་མ་མེད་པའི་རྟག་པར་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པའི་ཞེས་པ་ནི་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་དང་། ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་ མེད་པའི་ཤེས་པའོ།།གཞན་ཡང་ཞེས་པའི་ཚིག་གཉིས་ཏེ། འདི་ཞེས་པ་ནི་གནས་མེད་པ་ནི་ཀུན་ཏུ་གནས་པ་སྟེ། གནས་མེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་གནས་པ་སྟེ། སེམས་གནས་པ་ནི་སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་པ་ནི་སེམས་གནས་པ་དང་རབ་ཏུ་གཟུང་བའི་ཤེས་པའོ། །གཞན་ཡང་ཞེས་ པའི་ཚིག་གཉིས་ཏེ།ཟག་པ་ནི་ཡང་དག་པ་མ་ཡིན་པའི་རྟོག་པ་རྣམས་ལ། དེ་དང་སྦྱོར་བས་ཟག་པ་དང་བཅས་པ་སྟེ། གང་དུ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པའི་རྟོག་པས་ཡོད་པ་མིན་པའི་འདོད་པ་དང་། གཟུགས་དང་། གཟུགས་མེད་པའི་ངོ་བོ་རྣམས་སུ་བརྟགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དངོས་པོ་མེད་པ་ནི་སྟོང་ པ་ཉིད་གཞོལ་བ་ལ།འདི་རྣམས་ཀྱིས་ཞེས་པ་ནི་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་ལ་གཞོལ་བའོ། །དེའི་ཕྱིར་ན་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པ་སྟེ། འདོད་པ་དང་གཟུགས་དང་། གཟུགས་མེད་པའི་ངོ་བོ་རྣམས་སུ་རྣམ་པར་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལ་ཟག་པ་མེད་པའོ་ཞེས་པ་ནི་ཟག་པ་དང་བཅས་པ་དང་ཟག་པ་མེད་པའི་སེམས་ཀྱིས་ ཤེས་པའོ།།གཞན་ཡང་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པའི་ཚིག་གཉིས་ཏེ། གང་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། སེམས་ཀྱི་འདོད་ཆགས་དང་བཅས་པ་ཉིད་ནི་སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་མ་ཡིན་ལ། དེའི་ཕྱིར་ན་འདོད་ཆགས་མེད་པ་དང་འདོད་ཆགས་དང་བཅས་པ་གཉིས་སེམས་དང་བྲལ་བ་སྟེ། སྟོང་པ་ཉིད་པས་དེ་ལྟར་ འདོད་ཆགས་དང་བཅས་པ་ཁོ་ན་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་ཉིད་དོ་ཞེས་པའི་དོན་ཏོ་ཞེས་པ་ནི་སེམས་འདོད་ཆགས་དང་བཅས་པ་དང་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བའི་ཤེས་པའོ།།གཞན་ཡང་ཞེས་པའི་ཚིག་གཉིས་ཀྱིས་ནི་སེམས་ཞེ་སྡང་དང་བཅས་པ་དང་ཞེ་སྡང་དང་བྲལ་བའི་ཤེས་པའོ།

以下是完整的中文直译：
"无尽相"之"与"字是总结随后解说之义，因此将遍知烦恼与无遍知烦恼智，怯弱与善持智，有漏与无漏智悉皆摄持。
其中首先所说，以两个"复次"，"遍知烦恼非烦恼"即遍知烦恼是遍知烦恼，由烦恼及随烦恼等成染污，无烦恼即无彼等遍知烦恼，故由无遍知烦恼于何处皆不住。"何处"之声即于心法性中实无安住，因彼等是客尘故。"自性"即心法性以自性之自性光明无垢常时遍知烦恼，此为遍知烦恼与无遍知烦恼智。
两个"复次"句，"此"即无住是遍住，以无住性而住，心住非心自性，此为心住与善持智。
两个"复次"句，漏即非真实分别，与彼相应故有漏，因于何处以非有分别而妄计为欲界、色界、无色界体性故。无事即趣入空性，"由此等"即趣入无自性。因此任运成就，因显现为欲界、色界、无色界诸体性故。其中无漏，此为有漏与无漏心智。
"复次"等两句，"何"等，心具贪性非心自性，因此无贪与有贪二者离心，由空性故如是唯有贪即离贪性之义，此为心具贪与离贪智。
以两个"复次"句即心具嗔与离嗔智。


 ། གཞན་ཡང་ཞེས་པའི་ཚིག་གཉིས་ཀྱིས་ནི་གཏི་མུག་དང་བཅས་པ་དང་གཏི་མུག་དང་བྲལ་པའི་སེམས་ཀྱི་ཤེས་པའོ། །འདོད་ཆགས་དང་བཅས་པ་ལ་སོགས་པའི་གཞན་གྱི་སེམས་མྱོང་བས་བཅོམ་ལྡན་འདས་འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པ་ཅན་དུ་ནི་ཇི་ལྟར་ཡང་མི་འགྱུར་ཏེ། གང་དུ་རང་གི་བག་ཆགས ཀྱི་མཐུ་ལས་འོངས་པའི་འདོད་ཆགས་ཀྱིས་འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པ་ཅན་དུ་འབྱུང་བར་འགྱུར་གྱི།གཞན་གྱི་བག་ཆགས་ཀྱི་སྟོབས་ལས་འོངས་པས་ནི་མ་ཡིན་པས་ན་བཅོམ་ལྡན་འདས་མྱོང་བར་བྱེད་པ་པོར་ཉེ་བར་གཞག་པར་མི་འགྲུབ་པའོ། །ཚད་མེད་པ་དང་ཞེས་པ་བསྟན་བཅོས་སུ་རྗེས་སུ་དང་བཤད་ པ་ནི།དེ་ལྟར་རྒྱ་ཆེན་པོ་མ་ཡིན་པ་དང་རྒྱ་ཆེན་པོའི་ཤེས་པ་དང་། ཆེན་པོར་གྱུར་པ་མ་ཡིན་པ་དང་སྟེ། ཆེན་པོར་གྱུར་པའི་ཤེས་པ་རྣམས་བསྡུས་པའི་དོན་ཏོ། །འདིར་གཞན་ཡང་ཚིག་གཉིས་ནི་ཀུན་ནས་སློང་བ་ནི་རྒྱ་ཆེན་པོ་དང་སྐྱེ་བ་སྟེ། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དུ་ནི་དེ་དང་སྦྱོར་བ་སོ་སོར་བཀག་པས་ ཀུན་སློང་བ་མེད་པའི་སྦྱོར་བ་ལ།ཤིན་ཏུ་འཕྲོ་ཞིང་སྐྱེ་བ་སོ་སོར་བཀག་པ་ཀུན་ནས་སློང་བ་མེད་པ་དང་མི་སྦྱོར་བ་སྟེ། ཆོས་ཉིད་ཀྱིས་སོ། །མི་འབྲི་བ་ནི་བསལ་བ་མེད་པ་སྟེ། དེའི་ཕྱིར་རྒྱ་ཆེན་པོ་མ་ཡིན་པའོ། །མི་འཕེལ་བས་ན་དེའི་ཕྱིར་རྒྱ་ཆེན་པོ་མ་ཡིན་པའོ། །རྣམ་པར་གྲོལ་བ་མེད་པ་ནི་ ཁྱད་པར་དུ་འགྲོ་བ་མེད་པ་སྟེ།རྣམ་པར་བྲལ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་དང་རྣམ་པར་འགྱུར་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །སེམས་རྣམས་ཞེས་པ་སྟེ། སེམས་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་ལའོ་ཞེས་པ་ནི་སེམས་རྒྱ་ཆེན་པོ་དང་རྒྱ་ཆེན་པོ་མ་ཡིན་པའི་ཤེས་པའོ། །གཞན་ཡང་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པའི་ཚིག་གཉིས་ཏེ། །རྒྱང་ རིང་པོ་ནས་དྲུང་དུ་འགྲོ་བ་དང་འོང་བ་དང་དྲུང་ནས་རྒྱང་རིང་པོར་འགྲོ་བ་དང་འོང་བ་དང་ཡོངས་སུ་མི་འགྲོ་བས་ན་མ་རྟོགས་པ་སྟེ།དེ་རྣམས་མེད་པས་ན་ཆེན་པོར་གྱུར་པ་མ་ཡིན་པའོ། །སེམས་དེ་དག་མཉམ་པ་ཉིད་ནི་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པར་མཉམ་པས་མཉམ་པ་སྟེ། མཉམ་པ་ནི་དེ་རྣམས་དང་རང་ བཞིན་གྱིས་ཏེ།དེའི་ཕྱིར་རང་བཞིན་གྱིས་མཉམ་པའོ་ཞེས་པ་ནི་ཆེན་པོར་གྱུར་པ་མ་ཡིན་པ་དང་ཆེན་པོར་གྱུར་པའི་སེམས་ཀྱི་ཤེས་པའོ། །གཞན་ཡང་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། རྟེན་མེད་པའི་ཕྱིར་ནི་སེམས་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་ཀྱིས་ཏེ། །མཉམ་པར་མ་བཞག་པ་དང་མཉམ་པར་མ་བཞག་པའི་ ཤེས་པ་དང་།རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་དང་། རྣམ་པར་ཤེས་པ་རྣམས་བཟུང་སྟེ། འདིར་གསུངས་པ་ནི་ཡང་ཞེས་པའི་ཚིག་གཉིས་ཏེ། དེ་ཡང་རྟེན་མེད་པའོ་ཞེས་པ་དང་། ཚད་མེད་པའི་ཞེས་པ་ནི་སེམས་ཚད་མེད་པ་ཤེས་པའོ།

以下是完整的中文直译：
以两个"复次"句即具痴与离痴心智。由经验他人具贪等心，世尊绝不会成为具贪等者，因为唯由自己习气力而来的贪欲才会成为具贪等，而非由他人习气力而来，故不成立世尊为经验者。
"无量"等在论中随后解说，即摄集非广大与广大智，非广大性与广大性智等之义。此中两个"复次"句，遍起即广大与生起，于真实中由各别遮止彼相应故，于无遍起相应中，极为流散生起各别遮止即无遍起不相应，以法性故。不减即无遣除，因此非广大。不增故因此非广大。无解脱即无殊胜进趣，因无离系故及无变异故。"诸心"即于心法性中，此为心广大与非广大智。
"复次"等两句，由从远处往近处去来及从近处往远处去来及遍不行故为未证悟，由无彼等故非广大性。彼等心平等性即以无自性平等故平等，平等即与彼等自性，因此自性平等，此为非广大性与广大性心智。
"复次"等，由无所依故即心法性，摄持非等持与等持智，及解脱与识等。此中所说即两个"复次"句，彼亦无所依及"无量"即心无量智。


 །བསྟན་བཅོས་སུ་རྣམ་ཤེས་དང་ཞེས་པའི་ངང་གིས་ནི་སེམས་ བསྟན་དུ་ཡོད་པ་དང་བསྟན་དུ་མེད་པའི་ཤེས་པ་དང་།ཐོགས་པ་དང་བཅས་པ་དང་ཐོགས་པ་མེད་པའི་ཤེས་པ་དང་། བླ་ན་ཡོད་པ་དང་། བླ་ན་མེད་པའི་ཤེས་པ་དང་། མཉམ་པར་བཞག་པ་དང་། མཉམ་པར་མ་བཞག་པའི་ཤེས་པ་དང་། རྣམ་པར་མ་གྲོལ་བ་དང་། རྣམ་པར་ གྲོལ་བའི་ཤེས་པ་རྣམས་བཟུང་སྟེ།འདིར་གསུངས་པ་ནི་གཞན་ཡང་ཞེས་པའི་ཚིག་གཉིས་ཏེ། མཉམ་པ་ནི་བལྟར་མེད་པ་ལ་བལྟ་བར་བྱ་བ་དེ་རྣམས་དེ་ལྟར་བསྟན་དུ་མེད་པ་སྟེ། གང་དུ་སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་ནི་སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་མེད་པ་ཉིད་དོ། །དེ་ཉིད་ཁོ་ན་འདི་རྣམས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ཅེས་པའི་དབུས་ ཀྱི་ཚིག་ཕྱིས་པས་སོ།།མཚན་ཉིད་མེད་པའི་ཕྱིར་ཞེས་པ་ནི་སེམས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ཡང་དག་པར་རིག་པ་ན། དོན་དམ་པར་དེ་གང་དུ་མེད་པའི་ཕྱིར་དང་དངོས་པོའི་ངོ་བོ་ལ་དོན་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་སྒྲོ་བཏགས་པ་དེས་དབེན་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྤྱན་གསུམ་ནི་ཤ་དང་ལྷ་དང་ཤེས་རབ་ཀྱིའོ། །ཐམས་ཅད་ལ་ ཞེས་པ་ནི་ཆོས་དང་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་ཀྱང་ཞེས་པ་ནི་སེམས་བསྟན་དུ་ཡོད་པ་དང་།བསྟན་དུ་མེད་པའི་ཤེས་པའོ། །གཞན་ཡང་ཞེས་པའི་ཚིག་གཉིས་ཏེ། མེད་པ་ཞེས་པ་ནི་མེད་ཅིང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པ་ལ་ཡོད་པ་ཉིད་དུ་རྒྱུད་ལས་འཁོར་བ་ཐོག་མ་མེད་པར་བརྟགས་པ་སྟེ། གང་དོན་དམ་པ་སྟོང་ པ་ཉིད་དེ་དེའི་ཕྱིར་ན་དམིགས་པའི་དབང་དུ་གྱུར་པ་སྟེ་སྟོང་པའོ།།ཐོགས་པ་དང་བཅས་པ་ནི་ཚད་མས་གནོད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། སྐྱེས་པ་དང་མ་སྐྱེས་པ་དང་ཡོད་པ་དང་མེད་པ་དང་། གཟུང་བ་དང་འཛིན་པ་གཉིས་ཀྱི་རྣམ་པའི་རྟག་པ་དང་ཆད་པ་ལ་སོགས་པ་དང་གཉིས་དང་ཡང་དག་པ་དང་བདེན་པ་ཉིད་དུ་ སྒྲོ་བཏགས་པ་དེ་མེད་པས་གཉིས་སུ་མེད་པ་ཡང་དག་པ་སྟེ།གང་གི་ཕྱིར་དོན་དམ་པར་ནི་མ་བྱུང་མ་སྐྱེས་ཤིང་ཀུན་ཏུ་འབྱུང་བ་གཞན་དུ་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བ་ནི་ཀུན་རྫོབ་ཏུའོ། །དེ་ལྟར་ན་ཚད་མ་རྣམས་ཀྱིས་མི་གནོད་པའི་ཕྱིར་ཐོགས་པ་མེད་པའོ་ཞེས་པ་ནི། ཐོགས་པ་དང་བཅས་པ་དང་ཐོགས་པ་མེད་པའི་ཤེས་པའོ། །གཞན་ཡང་ཞེས་པའི་ཚིག་གཉིས་ཏེ། གང་ཞེས་པ་ནི་བླ་ན་ཡོད་པ་ཡང་བླ་ན་ཡོད་པ་མིན་ཏེ་དེ་ལ་རློམ་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྡུལ་ཕྲ་མོ་ཙམ་ཡང་ཞེས་པ་ནི་གཟུང་བ་དང་། འཛིན་པ་དང་བྲལ་བ་གཉིས་སུ་མེད་པའི་བདེན པ་མྱོང་བ་ཡོད་ཅེས་པ་གང་བརྟགས་པ་དེ་ལ་རྡུལ་ཕྲ་མོ་ཙམ་ཡང་ཉེ་བར་དམིགས་སུ་མེད་དེ་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པའི་ཕྱིར་ཏེ།འདིར་གསུངས་པ་ནི་སྤྲོས་པ་མེད་ཅེས་པའོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཉེ་བར་མི་དམིགས་པ་ནི་བླ་མའི་ཕྱིར་བླ་ན་མེད་པ་སྟེ། དབུས་ཀྱི་ཚིག་ཕྱིས་པའོ་ཞེས་པ་ནི་སེམས་བླ་ན་ཡོད་པ་དང་ བླ་ན་མེད་པའི་ཤེས་པའོ།

以下是完整的中文直译：
论中"识"等自性即心可示与不可示智，有碍与无碍智，有上与无上智，等持与非等持智，未解脱与解脱智等。此中所说即两个"复次"句，平等即于不可见中应见彼等如是不可示，其中心自性即心无自性。此即是彼等之本性，由删除中间语句故。
由无相故，即于正知心相时，胜义中彼于何处皆无故，及离实体本性中颠倒增益义故。三眼即肉眼、天眼及慧眼。"于一切"即法与佛亦，此为心可示与不可示智。
两个"复次"句，"无"即于无与非有中执为有性，从无始轮回中妄计，即胜义空性，因此成为所缘即空。有碍即由量所破故，生与未生、有与无、所取能取二相之常断等，及二、真实、谛性增益彼无故，无二真实。因胜义中未生未起，遍起他缘起即世俗谛。如是由诸量不破故无碍，此为有碍与无碍智。
两个"复次"句，"何"即有上亦非有上，因于彼无慢故。"微尘许"即离所取能取无二谛经验有，于所计彼中微尘许亦不可得，因无自性故。此中所说即"无戏论"。如是不可得即因有上故无上，由删除中间语句，此为心有上与无上智。


།གཞན་ཡང་ཞེས་པའི་ཚིག་གཉིས་ཏེ་མཉམ་པ་ནི་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཏེ། དེས་མཉམ་ཞིང་དེ་ཉིད་དུ་འཇུག་པའོ། །དེ་ལྟར་མིན་པ་ཞེས་པ་སྟེ། མི་མཉམ་པ་དང་མཉམ་པའི་མི་མཉམ་པ་ནི་མི་མཉམ་པར་འགྲོ་ཞིང་རོ་སྣ་ཚོགས་པའི་ཕྱིར་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་མཉམ་པར་ མ་བཞག་པའོ་ཞེས་པ་ནི།མཉམ་པར་མ་བཞག་པ་དང་བཞག་པའི་སེམས་ཀྱི་ཤེས་པའོ། །གཞན་ཡང་ཞེས་པའི་ཚིག་གཉིས་ཏེ། རྣམ་པར་མ་གྲོལ་བ་ནི་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་གློ་བུར་གྱི་སྒྲིབ་པའི་འཆིང་བ་ཡོད་པས་ལ། དངོས་པོའི་རང་བཞིན་གྱིས་ནི་རྣམ་པར་གྲོལ་བ་སྟེ། གང་དུ་དངོས་པོ་མེད་ པ་དང་།དངོས་པོ་ཡོད་པ་ཉིད་དང་བྲལ་བའི་ངོ་བོ་ཉིད་གང་དག་དེ་ནི་དེ་ལྟར་མེད་པའི་ཕྱིར་ཞེས་ངོ་བོ་ཉིད་དང་བྲལ་བས་རྣམ་པར་གྲོལ་བའོ་ཞེས་པ་ནི་རྣམ་པར་མ་གྲོལ་བ་དང་རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་སེམས་ཀྱི་ཤེས་པའོ། །གཞན་ཡང་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། བལྟར་མེད་པ་ནི་དོན་དམ་པར་སོ་སོར་ རང་གིས་རིག་པར་བྱར་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ།།རྣམ་པར་རིག་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་པ་ནི་གཞན་གྱིས་རིག་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་པའོ། །གཟུང་དུ་མེད་པ་ནི་རང་དང་གཞན་གཉི་གས་སོ། །འཇིག་རྟེན་གྱི་ཞེས་པ་ནི་སེམས་ཅན་གྱི་བདག་ཉིད་ཀྱིས་འཇིག་རྟེན་ནའོ་ཞེས་པ་ནི་བལྟར་མེད་པའི་སེམས་ཀྱི་ཤེས་ པའོ།།གཞན་ཡང་ཞེས་པའི་ཚིག་གཉིས་ཏེ། ཕྱེ་བ་ནི་ཡོད་པ་ལ་མི་མཐོང་བའི་ཚུལ་གྱིས་ཀུན་ཏུ་གནས་པའོ་ཞེས་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ནི་གྲངས་ཅན་གྱིའོ། །བཙུམས་པ་ནི་དགག་པ་སྟེ། ཐམས་ཅད་ཀྱི་བདག་ཉིད་ཀྱིས་འཇིག་རྟེན་ཞེས་པ་ནི་རྒྱང་འཕེན་པའོ། །ཀུན་ཏུ་ཕྱེ་བ་ནི་དེ་ དག་འདུས་པ་སྟེ།འབྱུང་བ་དང་མི་འབྱུང་བ་གཅིག་ཏུ་གནས་པའི་ཕྱིར་དང་ཐ་དད་པར་གནས་པའི་ཕྱིར་ཞེས་པ་ནི་གཅེར་བུ་པའིའོ། །རབ་ཏུ་བཤད་པ་ནི་དེ་དག་དགག་པ་སྟེ། འབྱུང་བ་ཡང་མ་ཡིན་ལ་མི་འབྱུང་བ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ཉིད་དང་གཞན་ཉིད་དུ་བརྗོད་དུ་མེད་པ་ནི་གང་ཟག་སྨྲ་ བའོ།།དེ་ལྟར་ན་བཏགས་པ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཇི་ལྟར་རིགས་པར་ཤེས་པར་བྱ་སྟེ། དེ་ཐམས་ཅད་ནི་ཕུང་པོ་ལྔ་པོ་ལ་བརྟེན་པའོ་ཞེས་པ་ནི་ཕྱེ་བ་དང་བཙུམས་པའི་ཤེས་པའོ། །གཞན་ཡང་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་ཕུང་པོ་རྣམས་ནི་དེ་བཞིན་ཉིད་དང་དེའི་ བདག་ཉིད་དུ་ཤེས་པས་ནི་དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱིས་རྣམ་པའི་ཕྱེ་བ་དང་།བཙུམས་པའི་ཤེས་པའོ། །དེ་ལྟར་ན་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། དེ་བཞིན་ཉིད་དུ་རབ་ཏུ་ཤེས་པར་བྱེད་ཅིང་དེ་བཞིན་ཉིད་གཅིག་པ་ཅན་དུ་རྣམ་པར་འཇོག་པར་བྱེད་དེ། འདི་རྣམ་པ་རྒྱ་ཆེན་པོས་གསུངས་པ་སྟེ། དངོས་ པོ་དང་དངོས་པོ་མེད་པ་དང་དུ་མ་དང་གཅིག་ཉིད་དང་དུ་མ་ཉིད་དེ་དག་དང་བྲལ་བ་ཉིད་དེ་དེ་དག་ནི་དངོས་པོའི་ཆོས་ཀྱི་ཕྱིར་རོ།

以下是完整的中文直译：
两个"复次"句，平等即法界，由彼平等及入于彼性。"非如是"即不平等与平等之不平等为不平等趣，因种种味故，因此非等持，此为非等持与等持心智。
两个"复次"句，未解脱即世俗中有暂时障碍之缚，由实体自性则解脱，于何处无实与实有性离之本性，彼等如是无故，由离本性故解脱，此为未解脱与解脱心智。
"复次"等，不可见即胜义中不可自证知故。非所了知即非他所了知。不可取即自他二者。"世间"即有情自性于世间，此为不可见心智。
两个"复次"句，开显即于有中以不见方式普遍安住，此分别即数论派。闭合即遮破，一切自性世间即顺世外道。遍开显即彼等和合，由生与不生一性安住故及差别安住故，此即裸行派。广说即彼等遮破，非生亦非不生，不可说一性与他性即补特伽罗论者。如是应如理了知假立等，彼一切即依五蕴，此为开显与闭合智。
"复次"等，色等诸蕴即由了知真如及彼自性，即真如相之开显与闭合智。"如是"等，令善了知真如及安立为一真如性，此以广大相说示，即离实与无实、多与一性、多性彼等，彼等为实法故。


།ཐ་དད་པ་དགག་པ་ཙམ་ནི་དེའི་གཅིག་པ་ཉིད་ཅེས་པའི་དོན་ཏེ། གང་དུ་དུ་མའི་ཕྱིར་དང་སྣ་ཚོགས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཞེས་པ་ནི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དུ་མ་སྐྱེས་པའི་ཕྱིར་ཞེས་ གཅིག་ཉིད་དང་།དུ་མ་ཉིད་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་དང་། ཟད་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། ཟད་པ་ནི་ཕྲི་བའོ། །དེ་དང་ལྡན་པ་རྣམས་ཀྱི་མི་དང་གླང་པོ་དང་རྟ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་སུ་ཐ་དད་པར་འགྱུར་བ་ནི་ནམ་མཁའ་དང་འདྲ་བ་མ་ཡིན་ལ། དེ་བཞིན་ཉིད་ལ་ནི་གནས་སྐབས་ཐ་དད་པས་ཀྱང་ཐ་དད་ པར་མི་འགྱུར་ཏེ་འགྱུར་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་ལ།ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་ཉིད་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ལ་ནི་དེ་ལ་དངོས་པོའི་ཆོས་ཀྱི་དབྱེ་བ་མེད་དེ་གཉིས་སུ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དབྱིག་པ་གཅིག་བཅད་ཀྱང་དུ་མར་འགྱུར་བ་བཞིན་དུ་དེ་ལྟར་ཕུང་པོ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱི་དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱང་ཐ་དད་པར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ ན།གསུངས་པ་ནི་གཉིས་སུ་བྱར་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་ཏེ། ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པའི་ཕྱིར་དེས་གཅོད་པ་ལ་སྦྱོར་བ་མེད་ཅེས་པ་ལ་དགོངས་པའོ། །འཇིག་རྟེན་ཀུན་ཏུ་སྟོན་པར་འགྱུར་ཞེས་པ་ནི་དེ་གཞན་ལ་བསྟན་པ་ཤེས་པའོ་ཞེས་པ་ནི་དེ་བཞིན་ཉིད་མངོན་པར་བྱང་ ཆུབ་པ་གཞན་ལ་བསྟན་པའི་ཤེས་པའོ་ཞེས་པ་ནི་ཤེས་པའི་མཚན་ཉིད་ཉི་ཤུ་རྩ་གསུམ་མོ།།སྟོང་ཉིད་མཚན་མ་མེད་བཅས་དང་། །སྨོན་པ་རྣམ་པར་སྤངས་པ་དང་། །སྐྱེ་མེད་འགག་པ་མེད་སོགས་དང་། །ཆོས་ཉིད་རྣམ་པར་འཁྲུག་མེད་དང་། །འདུ་མི་བྱེད་དང་རྣམ་མི་རྟོག་།རབ་དབྱེ་ མཚན་མ་མེད་ཉིད་ལ།།ལམ་ཤེས་ཉིད་ཀྱི་སྐབས་ཀྱིས་ནི། །ཤེས་པའི་མཚན་ཉིད་བསྡུས་པ་ཡིན། །ཞེས་བསྟན་བཅོས་ལས་ཏེ། ལམ་ཤེས་ཉིད་ཀྱི་ཤེས་པ་ནི་རྒྱུ་ལ། ཤེས་པ་ལ་ལྟོས་པ་ནི་འདུན་པ་སྟེ། དེ་ལ་གསུངས་པ་ནི། དེ་ནས་ཡང་ལྷ་རྣམས་ཀྱི་དབང་པོ་བརྒྱ་བྱིན་ཞེས་པ་ལ་ སོགས་པ་སྟེ།ཆོས་ཞེས་པ་ནི་ཤེས་པའོ། །འདིར་ཤེས་པ་རྣམས་ཀྱིས་དེའི་དམིགས་བྱ་གཞན་བརྗོད་དེ། དེ་བཤད་པས་ཀྱང་དེ་རྟོགས་པ་སྟེ། སྟོང་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ལ་གཅིག་པའི་ཚིག་ནི་དམིགས་པ་གཅིག་པའི་ཕྱིར་རོ། །མཚན་ཉིད་རྣམས་ཞེས་པ་ནི་མང་བའི་ཚིག་སྟེ། མཚན་ཉིད་ཐ་དད་པར་ཕྱེ་བས་སོ། །གཞག་ཅེས་པ་ནི་རྣམ་པར་གཞག་པ་སྟེ། འཇིག་རྟེན་གྱི་བརྡ་ལས་དོན་དམ་པར་ཡོད་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་པ་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་དང་། མཚན་མ་མེད་པ་དང་། སྨོན་པ་མེད་པའི་རྣམ་པར་ཐར་པའི་སྒོའི་ཤེས་པའོ།

以下是完整的中文直译：
仅遮差别即彼一性之义，由于何处无多及无种种故，即于真实中未生故，由离一性与多性故，及无尽故。尽即减少。具彼等之人象马等差别，非如虚空，于真如亦不由位差别成差别，因无变故。于无自性相中，彼无实法分别，因无二故。
若谓如一杖虽截成多，如是蕴等真如亦成差别耶？答曰：因不可成二故。由无自性故，彼无有割截加行，此为密意。"于世间普遍显示"即了知彼向他显示，此为真如现证向他显示智，此即二十三种智相。
空性及无相，
远离诸愿求，
无生无灭等，
法性无扰乱，
无为无分别，
广分无相性，
由道智分位，
摄诸智体相。
论中说：道智之智为因，依智为欲，于彼所说："尔时天帝释"等。"法"即智。此中由诸智说彼所缘他，由说彼亦了解彼，于空性等一词，因所缘一故。"诸相"为复数词，由区分不同相故。"安立"即建立，世间名言中非胜义有，此为空性、无相、无愿解脱门智。


 །སྐྱེ་བ་མེད་པ་ལ་སོགས་པ་བརྒྱད་ནི་གཅིག ཏུ་བྱས་ཏེ།སྟོང་པ་ཉིད་ཙམ་གྱི་ཕྱིར་ལ། སྟོང་པ་ཉིད་ནི་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་ཉིད་དེ། ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་ལ་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་སྐྱེ་བར་འགྱུར་བའམ། འགག་པར་འགྱུར་བའམ། ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པར་འགྱུར་བའམ། རྣམ་པར་བྱང་བར་གྱུར་པ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཞིང་སྲིད་པ་མེད་པ་ཉིད་མྱ་ངན་ ལས་འདས་པ་ལ།སྟོང་པ་ཉིད་ནི་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཏེ། འཕགས་པའི་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་རྒྱུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། རྟག་པར་དེ་བཞིན་ནོ་ཞེས་པས་དེ་བཞིན་ཉིད་དེ། འགྱུར་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །མི་རྟག་པ་དང་། སྡུག་བསྔལ་བ་དང་། སྟོང་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པ་ཅན་ཇི་ལྟར་མིན་ཞེས་པ་ནི་ འབྲི་བ་ལ།དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེས་པ་སྟེ། གང་གི་ཕྱིར་མི་གནས་ཤིང་ནམ་མཁའ་དང་འདྲ་བས་བསྡུས་ཀྱང་མ་བཞག་པ་སྟེ། གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་གྲངས་ཀྱིས་མ་ཡིན་ཞིང་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་མ་ཡིན་ཏེ། གཟུགས་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ནི་རང་ཉིད་ཀྱིས་མེད་ པའི་ཕྱིར་ན་དེ་རྣམས་ལ་ཡང་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་མཚན་ཉིད་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ།།མི་རྟག་པ་དང་སྡུག་བསྔལ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་དེ་ལ་བརྟེན་པ་མ་ཡིན་ཞེས་པས་དེ་བཞིན་དུ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། བྱིས་པས་ཡོངས་སུ་བརྟགས་པའོ་ཞེས་པས་གཟུང་ དུ་མེད་དོ་ཞེས་པ་ནི་སྐྱེ་བ་མེད་པ་དང་འགག་པ་མེད་པའི་ཤེས་པའོ།།འདི་དག་མ་བཞག་ཅེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། བསྐྱོད་པ་ཞེས་པ་ནི་རྣམ་པར་དཀྲུགས་པའམ་གནོད་པར་རོ་ཞེས་པ་ནི་ཆོས་ཉིད་རྣམ་པར་འཁྲུག་པ་མེད་པའི་ཤེས་པའོ། །འདི་དག་ནི་གང་གིས་ཀྱང་ལག་གིས་མ་བཞག་ཅེས་ པ་ལ་སོགས་པས་ནི་འདུས་མ་བྱས་པའི་ཤེས་པའོ།།དེ་ནས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། མངོན་པར་རྫོགས་པར་སངས་རྒྱས་པ་ནི་རྣམ་པར་རྟོག་པར་མ་བྱས་པའོ། །དེའི་ཕྱིར་ཟབ་མོའོ་ཞེས་པ་ནི་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཤེས་པའོ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་ཞེས་པའི་ཆགས་ པ་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་དང་ཐམས་ཅད་ལ་ཐོགས་པ་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་དང་།གང་དུ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཉིད་ནི་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་དབྱེ་བ་བྱས་པའོ་ཞེས་པ་ནི་རབ་ཏུ་དབྱེ་བའི་ཤེས་པའོ། །ཆགས་པ་མ་མཆིས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། ཆགས་པ་མ་མཆིས་པའི་ཡེ་ཤེས་ ནི་དམིགས་པ་མེད་པའི་སྤྱོད་ཡུལ་ཏེ།དེ་ལ་གནས་པ་རྣམས་ཀྱང་དོན་དམ་པར་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་མཚན་ཉིད་རྣམས་ནི་དམིགས་པ་མེད་པའོ་ཞེས་པ་ནི་མཚན་ཉིད་མེད་པ་ཉིད་ཀྱི་ཤེས་པའོ།

以下是完整的中文直译：
无生等八种合为一体，因仅是空性故。空性即无自性，于无自性中，空性不可能生、不可能灭、不可能杂染、不可能清净，而涅槃即无有。空性是法界，因为是圣法之因，由"常如是"故为真如，因为无变故。
对于"何以非无常、苦、空性等"之问，其因为何？因为不住且如虚空，虽摄亦不立，非由色等数量，亦非由色等相，因为色等自身无故，彼等亦无色等相故。
无常、苦等非依于彼而为色等自性，如是非有，是凡夫遍计，故说"不可取"，此为无生无灭智。
"此等未立"等，"动摇"即扰乱或损害，此为法性无扰乱智。
"此等皆非手所立"等，为无为智。
"尔时具寿"等，现证菩提即无分别，"是故甚深"为无分别智。
"诸如来"之无著智及一切无碍智，"于何般若波罗蜜多即世俗相分别"为广分别智。
"无著智"等，无著智为无缘行境，住彼等者，胜义中色等诸相无所缘，此为无相性智。


 །དེ་ནི་ཉིད་ཀྱི་ཆོས་བརྟེན་ནས། །གནས་དང་གུས་པར་བྱ་བ་དང་། །བླ་མ་ཉིད་དང་མཉེས་པ་དང་། ། དེ་ལ་མཆོད་དང་བྱེད་མེད་དང་། །ཀུན་འཇུག་མཁྱེན་པ་གང་ཡིན་དང་། །མ་མཐོང་སྟོན་པར་མཛད་པ་དང་། །འཇིག་རྟེན་སྟོང་ཉིད་རྣམ་པ་དང་། །བརྗོད་དང་ཤེས་མཛད་མངོན་སུམ་མཛད། །བསམ་མི་ཁྱབ་དང་ཞི་ཉིད་སྟོན། །འཇིག་རྟེན་འདུ་ཤེས་འགོག་པ་ལ། །རྣམ་པ་ཀུན་མཁྱེན་ཚུལ གྱིས་ནི།།ཤེས་པའི་མཚན་ཉིད་ཅེས་བཤད་དོ། །ཞེས་བསྟན་བཅོས་ལས་ཏེ། ཤེས་པ་ཞེས་པ་ནི་ཐམས་ཅད་འབྲེལ་ལོ། །དེ་ལ་གསུངས་པ་ནི། རབ་འབྱོར་ཇི་ལྟར་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། ཆོས་ཞེས་པ་ནི་མདོར་བསྟན་ལ། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་ པ་ཞེས་པ་ནི་རྒྱས་པར་བཤད་པ་སྟེ།མི་གནས་པས་ཞེས་པ་ནི་མངོན་པར་ཞེན་པ་མེད་པས་སོ་ཞེས་པ་ནི་རང་གི་ཆོས་ལ་བརྟེན་ཅིང་གནས་པའི་ཤེས་པའོ། །ཆོས་ལ་ཞེས་པ་ནི་ཆོས་ལ་གུས་པར་བྱེད་པའི་ཤེས་པའོ། །བླ་ན་མེད་པ་ནི་བླ་མའི་ཤེས་པའོ། །རྗེད་པར་ཞེས་པ་ནི་མཉེས་པའི་ཤེས་ པའོ།།མཆོད་པར་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། རབ་ཏུ་བསྒོམ་པས་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་པ་ནི་མཆོད་པར་ཤེས་པའོ། །གཞན་ཡང་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པས་ནི་བྱེད་པ་པོ་མེད་པ་ཉིད་ཀྱི་ཤེས་པའོ། །ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ནི་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པས་ནི་ཀུན་ཏུ་འཇུག་པའི་ ཤེས་པའོ།།དེ་སྐད་ཅེས་གསོལ་པ་དང་། ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པའི་སྒྲ་གཉིས་པ་ནི་ཇི་ལྟར་ཡང་སྔོན་དུའོ། །ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་སྟོང་པ་ཉིད་དེའི་ཕྱིར་ཤེས་པ་པོ་མེད་ཅིང་མཐོང་བ་པོ་མེད་པའོ། །མི་གནས་པ་ནི་ཡོད་པ་དང་མེད་པའི་ཚུལ་གྱིས་མི་གནས་པའི་ཕྱིར་ན། འདིར་ཤེས་པ་ དང་གནས་མེད་པས་ཤེས་པ་པོ་མེད་ཅིང་མཐོང་བ་པོ་མེད་པའོ།།འདིར་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དུ་ནི་ཡང་དག་པའི་ཆོས་རྟོགས་ནས་འཇིག་རྟེན་མ་མཐོང་བ་ཉིད་ནི་མཐོང་བའོ། །ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ནི་ཇི་ལྟར་སྣང་བ་ཉིད་ཀྱི་དངོས་པོའོ་ཞེས་པ་ནི་མ་མཐོང་བ་སྟོན་པའི་ཤེས་པའོ། །ཇི་ལྟར་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། འཇིག་ རྟེན་ནི་ཕུང་པོ་ལྔའི་མཚན་ཉིད་དེ་སྟོང་པ་ཉིད་དང་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་ཉིད་ཅེས་ད་ལྟར་འཇིག་རྟེན་ལས་གསལ་བར་བྱེད།དེ་ལྟར་ཤེས་པར་བྱེད་ཅིང་དེ་ལྟར་མཐོང་བར་བྱེད་པ་ནི་གདུལ་བར་བྱ་བ་རྣམས་ལ་གོ་རིམས་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་ཐོས་པ་དང་བསམས་པ་དང་བསྒོམས་པ་ལས་བྱུང་བའི་ཤེས་པས་སྐྱེད་པར་ བྱེད་དོ་ཞེས་པ་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་རྣམ་པར་གསལ་བར་བྱེད་པ་ཤེས་པའི་མངོན་སུམ་གྱིས་མཐོང་བའི་ཤེས་པའོ།།དབང་རྟེན་དུ་གྱུར་པ་ཞེས་པའམ་ཁ་ཅིག་སྟེ། དབང་རྟེན་ལ་གནས་པའི་ཕྱིར་མཐོང་བ་པོ་ཞེས་པའི་དོན་ཏོ། །དེ་ལྟར་འཇིག་རྟེན་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པའོ་ཞེས་པ་ནི་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པའི་ སྟོན་པའི་ཤེས་པའོ།



།དེ་ལྟར་ཞེས་པ་ནི་ཞི་བ་ཉིད་སྟོན་པའི་ཤེས་པའོ། །དེ་ལྟར་འཇིག་རྟེན་དབེན་པ་ནི་སྟོང་པ་ལ་འཇིག་རྟེན་ནི་འདིར་འཇིག་རྟེན་གྱི་འདུ་ཤེས་དེའི་རྣམ་པར་དག་ཅིང་འགགས་པ་སྟེ། དེ་ལྟར་ན་སྟོང་པ་ལ་གང་དུ་འཇིག་རྟེན་གྱི་དབྱེ་བ་འདི་རྣམས་གཟུང་བ་འདི་ རྣམས་ཡོད་པར་མི་འགྱུར་ཏེ།འཇིག་རྟེན་འདི་དང་འཇིག་རྟེན་ཕ་རོལ་དེ་ལྟར་མཉམ་པར་བསྟན་ཏེ་ཞེས་པ་ནི་འཇིག་རྟེན་གྱི་འདུ་ཤེས་འགོག་པའི་ཤེས་པ་སྟེ། དེ་ལྟར་ཤེས་པའི་མཚན་ཉིད་རྣམ་པ་བཅུ་གཉིས་སོ། །ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་ལ་འཇིག་རྟེན་ ཀུན་ཏུ་སྟོན་པ་ནི།འཇིག་རྟེན་བསྟན་པ་ལ་གསལ་བར་བྱེད་པའི་ལེའུ་ལ་ཡང་དེ་སྐད་བྱས་ཞེས་ཏེ། བཅུ་གཉིས་པའོ།། །།ཁྱད་པར་གྱི་བདག་ཉིད་ཀྱི་མཚན་ཉིད་རྣམས་བརྗོད་པ་ནི་བསྟན་བཅོས་ལས། བསམ་མི་ཁྱབ་སོགས་ཁྱད་པར་གྱིས། །ཁྱད་ཞུགས་བདེན་པའི་སྤྱོད་ཡུལ་ ཅན།།སྐད་ཅིག་མ་ནི་བཅུ་དྲུག་གིས། །ཁྱད་པར་མཚན་ཉིད་བཤད་པ་ཡིན། །ཞེས་ཏེ་ལམ་རྣམས་ལ་ཁྱད་པར་གཞན་རྣམས་ཀྱིས་ཏེ། དེ་ཡང་། བསམ་མི་ཁྱབ་དང་མི་མཉམ་དང་། །གཞལ་དང་གྲངས་ལས་ཡང་དག་འདས། །འཕགས་པ་ཀུན་སྡུད་མཁས་པ་ཡིས། །རིག་བྱ་ ཐུན་མོང་མིན་ཤེས་ཉིད།།ཤེས་མྱུར་བྲི་མེད་གང་མེད་དང་། །བསྒྲུབ་དང་ཡང་དག་འགྲུབ་པ་དང་། །དམིགས་པ་རྟེན་དང་བཅས་པ་དང་། །མཐའ་དག་པ་དང་ཡོངས་འཛིན་དང་། །རོ་མྱང་མེད་དང་ཁྱད་པར་ནི། །བཅུ་དྲུག་བདག་ཉིད་ཤེས་བྱ་སྟེ། །གང་གིས་ལམ་འདི་གཞན་དག་ལས། ། ཁྱད་དུ་འཕགས་པས་ཁྱད་པར་ལམ། །ཞེས་ཏེ། དེ་ལ་སྡུག་བསྔལ་གྱི་བདེན་པ་ལ་དམིགས་པའི་མཐོང་བའི་སྐད་ཅིག་མ་བཞི་སྟེ། སྡུག་བསྔལ་ལ་ཆོས་ཤེས་པའི་བཟོད་པ་དང་། ཆོས་ཤེས་པ་དང་། རྗེས་སུ་ཤེས་པའི་བཟོད་པ་དང་རྗེས་སུ་ཤེས་པའོ། །འདི་རྣམས་ཀྱི་ཁྱད་པར་ནི་གོ་རིམས་ཇི ལྟ་བ་བཞིན་དུ་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པ་ཉིད་དང་།མི་མཉམ་པ་ཉིད་དང་། གཞལ་དུ་མེད་པ་ཉིད་དང་། གྲངས་མེད་པ་ཉིད་དེ། །དེ་རྣམས་གསུངས་པ་ནི། དེ་ནས་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། བྱ་བ་ཆེན་པོས་ཞེས་པ་གང་དུ་བྱེད་པ་ཆེན་པོས་ཉེ་བར་གནས་པ་སྟེ། དེའི་ཕྱིར་ན་ཟབ་མོ་ཞེས་པ་སྟེ། གང་དུ་དེ་ལྟར་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པ་ལ་སོགས་པའི་བྱ་བ་ལ། དེ་ཉིད་ཀྱིས་ན་མི་མཉམ་པ་དང་མཉམ་པའི་བྱ་བ་སྟེ། འདིར་ལྔ་ཀའི་ཁྱད་པར་གྱི་བྱ་བ་བསྟན་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཉིད་ཅེས་པ་ནི་ཇི་ལྟ་བའི་ཆོས་དེ་བཞིན་དུ་གཤེགས་པའོ། ། སངས་རྒྱས་ཉིད་ནི་རང་ཉིད་མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་པའོ། །རང་འབྱུང་བ་ཉིད་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་དབང་སྒྱུར་བ་ཉིད་དོ། །ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་ལ་དག་ཅིང་ཆགས་པ་མེད་པ་དང་ཐོགས་པ་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་ནི་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དོ།

我来为您翻译这段藏文。以下是完整的中文翻译：
依靠自身的法，住处和恭敬，以及上师本身和欢喜，对其供养和无作，遍入智慧之所在，显示未见之事物，世间空性诸相貌，言说与智及现证。不可思议与寂静，遮止世间诸妄想，以一切智之方式，说为智慧之相也。如论中所说，"智慧"是一切相关。
对此所说：如"须菩提，如何"等，"法"是略说，"般若波罗蜜多"是广说。"不住"即是无执著，依止自法而安住之智。"于法"即是对法恭敬之智。"无上"是上师之智。"欢喜"是悦意之智。"供养"等，由修习而圆满即是供养之智。"复次"等是无作者之智。"般若波罗蜜多"等是遍入之智。
"如是言已，具寿"等二语如前。一切法皆空，故无知者亦无见者。不住者，因不住于有无之理，此中无智亦无住处，故无知者亦无见者。此中就胜义谛而言，证悟真实法性，即是见未见之世间。就世俗谛而言，即是如所显现之事物，此是显示未见之智。
如何等，世间即是五蕴之相，空性与无自性，如是显明于现世间。如是了知及如是见者，对所化众生随其次第，由闻思修所生之智而生起，此是以空性相明显之智，以现量见之智。
有说是"成为根依"等，因住于根依故，是"见者"之义。如是世间不可思议，此是显示不可思议之智。
如是即是显示寂静之智。如是世间远离，于空性中世间即是此世间想之清净与灭尽。如是则于空性中，此等世间差别所取皆不存在。显示此世间与他世间如是平等，此是遮止世间想之智。如是智慧相有十二种。
般若波罗蜜多于如来们普遍显示世间，于显示世间品中亦如是说，此为第十二。
特殊自性之相说于论中："以不可思议等特殊，入于特殊真实境，十六刹那，说为特殊之相。"于诸道中以其他特殊，即："不可思议、无等、可量、超越数量，圣者摄集诸智者，所知不共之智性，速知无减无所无，成就及正成就等，具所缘依一切性，摄持无味之特殊，应知十六自性相，由此道胜过余道，故为特殊之道。"
其中缘苦谛之见道四刹那：苦法智忍、法智、随智忍、随智。此等之特殊依次即是不可思议性、无等性、不可量性、无数性。
此等所说："尔时"等，以大事业而住，故称甚深。如是于不可思议等事业中，即是无等与等之事业，此中并非显示五种特殊之事业。"如来"即如实法如是而来。"佛"即自证菩提。"自生"即于一切法得自在。于一切法一切相清净无著无碍之智即是一切智性。


 །ཇི་ལྟར་འདི་བྱ་བ་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ ཅེ་ན་གསུངས་པ་ནི།མི་ནུས་པ་ཞེས་ཏེ། སེམས་ཀྱིས་ཞེས་པ་ནི་བརྗོད་པ་ཡང་སེམས་ལ་བརྟེན་པའི་ཕྱིར་བསམ་པས་ཡུལ་གཞན་བསམ་པ་རྣམས་ཀྱི་སེམས་དང་བཅས་པ་རྣམས་ཏེ། སེམས་ནི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལ། དེ་ནི་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ། མངོན་སུམ་དང་ཅིག་ཤོས་སོ། །དེ་ལ་དང་པོ་འཇིག་རྟེན་ ལ་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པ་མེད་ལ།ཅིག་ཤོས་སུ་འགྱུར་ན་ནི། དེ་ཡང་དེའི་ངོ་བོ་ཉིད་གཟུང་བ་མིན་ཏེ། གང་སེམས་ཀྱི་ཡུལ་མེད་པ་ལ་ནི་སེམས་ལས་བྱུང་བ་རྣམས་དང་། སེམས་རྣམས་ཡང་དག་པར་རབ་ཏུ་ལྡན་པ་རྣམས་མེད་ལ། གང་བསམ་པར་ཡང་མི་ནུས་པ་དེ་ནི་ཤིན་ ཏུ་ཡང་གཞལ་བར་མི་ནུས་ཞེས་གསུངས་པ་ནི།བསམ་པའམ་སྙན་པར་ཞེས་ཏེ། དེའི་དེ་ཉིད་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པ་ལ་སོགས་པའི་འབྲས་བུའི་ཕྱིར་ན་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པ་ལ་སོགས་པ་ཉིད་ཀྱིས་མཐོང་བའི་སྐད་ཅིག་མ་རྣམས་སུ་གསུངས་ལ། བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པ་དམིགས་པའི་ཕྱིར་ ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བརྗོད་པར་བྱ་བའོ།།གནས་བརྟན་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པས་ནི་དེ་གོ་སྐབས་སོ། །རབ་འབྱོར་ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་ཚད་མེད་པའི་ཕྱིར་ཞེས་པ་ནི་རེ་རེ་བཞིན་དུ་གཟུགས་དང་ཚོར་བ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ལའོ་ཞེས་པའི་དོན་ཏོ། །གཞན་དུ་ན་བསྒྲུབ་བྱ་དང་སྒྲུབ་བྱེད་དག་དབྱེ་བ་མེད་པར་ བསྒྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ།།ནམ་མཁའ་དང་མཉམ་པའི་ཕྱིར་ཞེས་པ་ནི་རྒྱུ་མི་མཉམ་པ་ཉིད་ཀྱིས་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱང་ངོ་ཞེས་གསུངས་པའོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེས་པ་དང་འདི་ལྟ་སྟེ་ཞེས་པ་ནི་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ཁོ་ནའོ། །དེ་མ་ལགས་ཞེས་པ་ནི་ཁོ་ན་ཉིད་དུ་ན་ངོ་བོ་ཉིད་ མེད་པའི་ཕྱིར་ཞེས་པ་ལ་དགོངས་སོ།།འདིས་ཀྱང་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ཆོས་ཉིད་ཀྱིས་ཀྱང་ངོ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། ཤིན་ཏུ་རྣམ་པར་དག་པའི་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་རང་བཞིན་གྱི་ཕྱིར་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་ནམ་མཁའ་ལྟ་བུ་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཆོས་སོ་ཞེས་བསམ་ པའོ།།མི་མཉམ་པར་འགྲོ་བ་ཞེས་པ་དང་འདི་དང་འདི་མཉམ་ཞེས་པ་ནི་གཉིས་མཉམ་པར་ཉེ་བར་གྱུར་པ་འགྱུར་བ་ལས་ཏེ། མཉམ་པར་གྱུར་པ་མེད་ཀྱང་མི་མཉམ་པའོ། །ནམ་མཁའ་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་ཅེས་པ་ལ་སོགས་པ་ནི་ཉེ་བར་བསྡུ་བའོ། །རྣམ་པར་ཤེས་པར་གྱུར་ཞེས་པ་ནི་དོན་དམ་པར་ནི་ ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལ་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པ་བརྗོད་པ་ལ་སོགས་པ་ནི་ཀུན་རྫོབ་ཏུའོ་ཞེས་པའི་དོན་ཏོ།།ནམ་མཁའ་ཉེ་བར་ལེན་པ་མེད་པ་ནི་ཉོན་མོངས་པའི་ས་བོན་མ་བཞག་པ་ཉིད་ཀྱིས་ལུས་དང་ངག་དང་བློ་ལ་ཡོན་ཏན་བྲལ་བའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་བག་ཆགས་མེད་པའོ།

以下是完整的中文翻译：
如何说此事不可思议？说道："不能"。"心"是指，因为言说也依赖于心，故以思维缘取其他境的诸心及具心者。心即是识，它有两种：现量和非现量。其中，第一种世间中无如来等，若是第二种，也不能执取其本性。于无心的境界中，无诸心所及诸心相应。所说"不能思维亦不能称量"，是指思维或称赞。因其本性不可思议等果，故说见道诸刹那以不可思议等性，因缘取不可思议故，也应当说。
"长老"等是其机会。"须菩提，一切法无量故"是指各别地对色、受等的意思。否则，所立和能立无差别而成立故。"与虚空等故"是说因不等性之因，不可思议等也是如此。"何以故"和"譬如"仅是指色等。"不是"是指就真实义而言，因无自性故。"以此"等是指以如来法性等，意思是因极清净法界自性故，无自性如虚空是一切如来之法。
"不等行"和"此与此等"是从二者平等趋近而来，虽无平等性亦是不等。"虚空不可思议"等是总结。"成为识"的意思是，胜义中无自性的识对不可思议的诠说等是世俗谛。虚空无所取是指因未种下烦恼种子，故无身语意功德远离相的习气。


 ། ཆོས་རྣམས་ལ་ནི་བདེན་པ་བཞི་པོ་རྣམས་ལ་སྟེ། ཆོས་འདི་ནི་ལམ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང་། མིག་ནི་མཐོང་བའི་ཕྱིར་ཞེས་པ་ནི་ཆོས་ཀྱི་མིག་སྟེ་མཐོང་བའི་ལམ་མོ། །དེའི་བཟོད་པའི་སྐད་ཅིག་རྣམས་ཀྱིས་རྡུལ་དང་བྲལ་བར་འགྱུར་ཞིང་ཤེས་པའི་སྐད་ཅིག་རྣམས་ཀྱིས་ནི་དྲི་མ་མེད་ཅིང་རྟག་པར་དག་པའོ། ། ཆོས་རྣམས་ལ་ནི་ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་ལའོ། །བཟོད་པ་ནི་ཟག་པ་མེད་པའི་ཤེས་རབ་སྟེ། དེ་ཐོབ་པ་ནི་གང་ཞིག་ས་བརྒྱད་པ་ལའོ། །ཡང་བྱ་བ་ཆེན་པོའི་ཁྱད་པར་བརྗོད་པར་འདོད་ནས་གོ་སྐབས་ཕྱེ་བ་ནི། དེ་ནས་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། འདིར་འདི་དང་ཡང་དག་པར་ལྡན་པ་ནི་སོ་སོར འབྲེལ་པའོ་ཞེས་པ་ནི་སྡུག་བསྔལ་གྱི་སྐད་ཅིག་མ་བཞི་པའོ།།གཟུགས་ཡོངས་སུ་མི་འཛིན་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། ཡོངས་སུ་འཛིན་པར་བྱེད་ཅེས་པ་ནི་ཡོངས་སུ་འཛིན་པའི་འདུ་ཤེས་སོ། །མངོན་པར་ཞེན་པ་ནི་དངོས་པོར་འཛིན་པ་སྟེ། དེ་དག་གི་རྣམ་པའི་དགྲ་བཅོམ་པ་ཉིད་དོ་ཞེས་ པའོ།།དེ་བཞིན་དུ་ཐམས་ཅད་ཤེས་པ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ལ་ཡོངས་སུ་འཛིན་པ་མེད་པ་དང་མངོན་པར་ཞེན་པ་མེད་པ་དག་གིས། ཡང་དག་པར་འཛིན་པའི་འཕགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་ཀུན་ཏུ་འཛིན་པའི་ཁྱད་པར་གྱིས་ནི་ཀུན་འབྱུང་ལ་ཆོས་ཤེས་པའི་བཟོད་པའོ། །རབ་འབྱོར་གྱིས་ གསོལ་པ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ།འདི་རྣམས་ཀྱིས་བསྟན་པ་ལ་སྐལ་བ་མེད་པ་གསུངས་ལ། འོན་ཀྱང་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པས་ནི་སྐལ་བ་དང་ལྡན་པ་རྣམས་སོ། །རྒྱུ་ནི་རིགས་ལ་བགྱི་བ་བགྱིས་པ་ནི་བསོད་ནམས་ལྷག་པར་རོ། །དགེ་བའི་རྩ་བ་ནི་བཅོམ་ལྡན་ འདས་མ་མཉན་པ་ལ་སོགས་པའོ།།གང་གིས་ནི་ཟབ་པས་སོ། །བལྟ་བར་དཀའ་བ་ནི་བྱང་བར་དཀའ་བའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་ཡང་ནི་ཡང་དག་པའི་ལྟ་བ་ལ་རྟོགས་པར་དཀའ་བ་ནི་མི་ཤེས་པ་རྣམས་ཀྱིས་རྟོགས་པར་དཀའ་བའི་ཕྱིར་རོ། །བགྲོད་པར་དཀའ་བའི་ཕྱིར་ཏེ། འདིར་ནི་མཁས་པས་ རིག་པར་བྱ་བ་སྟེ།ཆོས་ཤེས་པའོ། །གལ་ཏེ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། དད་པས་རྗེས་སུ་འབྲང་བ་ནི་ཚོགས་ཀྱི་ས་པ་སྟེ། ངེས་པར་འབྱེད་པའི་ཆ་དང་མཐུན་པའོ་ཞེས་པ་ནི་གཞན་དག་གིའོ། །དེའི་ས་ལ་བསྐལ་པ་དང་དེ་བས་ལྷག་པ་ནི་བསྐལ་པ་བས་ལྷག་པའོ། །བཟོད་པ་ནི་ཆོས་ལ་ ངེས་པར་གཞོལ་བའི་བཟོད་པའོ།།ཟག་པ་མེད་པའི་ཤེས་རབ་བོ། སྲིད་པ་ནི་མངོན་པར་འདོད་པའོ། །ཚོལ་བ་ནི་ཇི་ལྟར་ན་དེ་ཞེས་པས་སོ། །སེམས་པ་ནི་རིགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་སོ། །འཇལ་བ་ནི་ཡོངས་སུ་བཅད་ནས་དེ་ལྟར་གྱུར་པ་ལའོ། །ཉེ་བར་རྟོགས་པ་ནི་སོ་སོར་རྟོགས་པས་སོ། །ཉེ་བར་ སེམས་པ་ནི་མང་དུ་བྱེད་པས་སོ།།འདི་ཉིད་ཅེས་པ་ནི་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པར་ཤེས་ནས་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པ་དེའི་ཁྱད་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ།

以下是完整的中文翻译：
对诸法即是对四谛，此法因是道，眼因是见，即是法眼，即见道。由其忍刹那远离尘垢，由智刹那无垢而恒净。对诸法即是对一切法。忍是无漏智慧，获得它是在第八地。
又欲说大事业的殊胜而开启机会说："其后"等，此中与此相应即是各别相连，是苦谛四刹那。"不遍执色"等，"遍执"是遍执想。执著是执为实有，即是断除彼等行相。
如是于一切智等无遍执及无执著，由正执圣者一切普执的差别，是集谛法智忍。"须菩提白"等，此等说明无缘教法者，"然而"等是说有缘者。因是种姓，作所作是殊胜福德。善根是听闻般若等。"以何"是由甚深。难见是因难通达。此亦即是正见难解，因愚者难解故。因难行故，此应由智者了知，即是法智。
"若"等，随信行是资粮道位，决择分是他者的。于其地位一劫或过一劫是超过一劫。忍是法顺忍。无漏智慧。有是希求。寻求是以"云何彼"。思维是以诸理。度量是确定后如是。证知是各别了知。思惟是多作。"此即"是因了知不共后作不共差别。


 །ཤེས་པར་བྱེད་ཅེས་པས་ནི་ཤེས་པ་ལ། མཐོང་བའི་ཕྱིར་ཞེས་པ་ནི་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་ཤེས་པ་དེའི་ཁྱད་པར་གྱིས་ཏེ། རྗེས་སུ་ཤེས་པའི་བཟོད་པའོ། །དེ་སྐད་ཅེས་གསོལ་པ་དང་ཞེས་པ་ ལ་སོགས་པ་སྟེ།འདི་ལ་སྤྱོད་པ་ན་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་སྟེ། རང་གི་བྱང་ཆུབ་པོ་ཞེས་པ་ནི་མྱུར་དུ་མངོན་པར་ཤེས་པ་སྟེ་རྗེས་སུ་ཤེས་པའོ། །དེ་ནས་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཆེན་པོ་ཞེས་པ་ནི་ནམ་མཁའ་དང་མཉམ་པས་སོ། །དང་པོ་ནི་རྐང་པ་གཉིས་ཀྱིས་སོ། །འདིས་ནི་ ཇི་ལྟར་ནམ་མཁའ་ལ་མི་སྣང་ནས་རང་གི་གནས་ཐོབ་པར་འགྱུར་ཏེ།ནམ་མཁའ་ལ་ནི་འབྲི་བའམ་གང་བ་མེད་དོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པས་མི་སྣང་བའི་དམན་པ་མཆོག་གི་བྱང་ཆུབ་ཐོབ་པར་འགྱུར་ཏེ། དེ་ལ་ནི་འབྲི་བ་དང་གང་བ་ཉིད་མེད་དོ་ཞེས་པ་ནི་འབྲི་བ་དང་གང་བ་མེད་པའི་ཁྱད་ པར་གྱིས་ཏེ།འགོག་པ་ལ་ཆོས་ཤེས་པའི་བཟོད་པའོ། །བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པ་ལ་སོགས་པའི་ལེའུ་ནི་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པའི་ལེའུ་སྟེ་བཅུ་གསུམ་པའོ།། །།དེ་ནས་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། ཐོས་པ་དང་ལྷན་ཅིག་པ་ནི་ཐོས་པ་ཉིད་ལ་མོས་པ་ནི་མ་ཡིན་པའོ། །མི་འགོང་ བ་ནི་སྤྲོ་བ་དམན་པ་མ་ཡིན་པའོ།།ཀུན་ཏུ་མི་ཞུམ་པ་ནི་མི་སྤྲོ་བ་མིན་པའོ། །རྣམ་པར་མི་གནས་པ་ནི་མི་ལྡོག་པའོ། །སོམ་ཉི་ནི་ཕྱིན་ཅི་ལོག་གིའོ། །རྨོངས་པ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་མེད་པས་ན་རྨོངས་པར་མི་འགྱུར་བ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པའོ། །མངོན་པར་དགའ་བ་ནི་མངོན་པར་འདོད་པའོ། ། མི་སྤོང་བ་ནི་བཏང་སྙོམས་སུ་མི་བྱེད་པའོ། །ཕྱིར་ཕྱོགས་པ་ནི་རྒྱབ་ཏུ་ཁ་ཕྱིར་བལྟས་པའོ། །རྗེས་སུ་འབྲེལ་བ་ནི་ཇི་ལྟར་འདུན་པས་རྗེས་སུ་གནས་པ་སྟེ་རྒྱུན་དུའོ། །ཕྱི་བཞིན་འགྲོ་བར་འགྱུར་བ་ཞེས་པ་ནི་མདོར་བསྟན་པ་ལ་མི་གཏོང་བར་འགྱུར་ཞེས་པ་ནི་རྒྱས་པར་བཤད་པ་སྟེ། ལུས་ལ ཐོགས་པ་ཞེས་པ་ནི་མདུན་དུ་གྱུར་པ་ཉིད་དོ།།དེ་ལྟར་ན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་རིགས་གསུམ་རྣམས་ཀྱིས་སྒྲུབ་པ་ལ་གནས་པས་ཁྱད་པར་དུ་འགྱུར་རོ་ཞེས་པ་ནི་ཆོས་ཤེས་པའོ། །གང་གིས་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། བློ་རྒོད་པར་འགྱུར་བ་ནི་རྣམ་པར་གཡེང་བའོ། །རས་བལ་གྱི་འདབ་ མ་བཞིན་དུ་ནི་འཕྲོག་པར་འགྱུར་བའོ།།འཛིན་པ་ནི་ཤེས་པའོ། །ཞུགས་པ་ནི་རྗེས་སུ་གནས་པའོ། །ཡོངས་སུ་བསྐོར་བར་བྱེད་པ་ནི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལྔ་པོ་རྣམས་ཀྱིས་ཡོངས་སུ་བསྐོར་བ་སྟེ། གསུམ་པོ་ལ། རྗེས་སུའི་སྒྲ་ནི་རྗེས་སུ་འབྲེལ་པ་ཞེས་པའི་དོན་ཏོ་ཞེས་པ་ནི་ས་གསུམ་གྱིས་ ཡང་དག་པར་བསྒྲུབ་པའི་འབྲས་བུའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་པ་སྟེ།རྗེས་སུ་ཤེས་པའི་བཟོད་པའོ། །འདི་ལྟ་སྟེ་དཔེར་ན་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། དུས་ནི་འཆི་བའིའོ། །བདེ་བ་ཞེས་པ་ནི་མི་འཇིགས་པར་རོ།

以下是完整的中文翻译：
"令知"是对于智，"因见"是由不共智的差别，是随智忍。"如是白"等，于此行时是涅槃，"自觉"是速得现证即随智。
"其后"等，"大般若波罗蜜多"是如虚空。初者以两足。此说如何于虚空不现而得自处，虚空无减无增。如是由般若波罗蜜多不现而得最上菩提，于彼无减无增，即是以无减无增差别，是灭法智忍。
不可思议等品是不可思议品，即第十三品。"其后"等，与闻俱者非仅信闻。不退即非劣精进。不怯即非不精进。不住即不退转。疑是颠倒的。因无愚痴等故说"不愚"等。欢喜是希求。不舍是不舍弃。背离是背向后。随系是如欲随住即相续。"随行"是略说，"不舍"是广说，"住身"是在前。如是由菩萨三种姓住于修行而成差别，即是法智。
"以何"等，心散乱是散动。如棉絮是被夺。执是了知。入是随住。遍围即由五波罗蜜多围绕，于三者，"随"字义为随系，即为三地正修果故，是随智忍。"譬如"等，时是死时。"安乐"是无畏。


 །བར་ཆད་ནི་གེགས་བྱེད་པའི་དངོས་པོའོ། །མ་སྨས་པ་ནི་མ་སྣད་པའོ། །ཉེ་བར་འཚེ་ བ་མེད་པ་སྟེ་ཉེ་བར་འཚེ་བའི་བར་ཆད་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ།།གང་དུ་ཞེས་པ་ནི་དབུས་སུའོ། །ཡ་ང་བའི་ལས་ནི་ལོག་པའི་ལམ་མོ། །འགྲོ་བར་འགྱུར་བ་ནི་ཡ་ང་བར་ལྟུང་བའོ། །དད་པ་ལ་སོགས་པ་ཡོད་པས་བཅོམ་ལྡན་འདས་མ་ལ་སྦྱོར་བའོ། །དད་པ་ཡོད་པ་ཉིད་ནི་ཡོན་ཏན་དང་ལྡན་པར་ ནུས་པ་ཉིད་ལ་ཡང་དག་པར་ཡིད་ཆེས་པའོ།།བཟོད་པ་ནི་མི་སྐྱེ་བ་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་ལ་བཟོད་པ་དང་སྦྱོར་བ་དང་བཅས་པ་རྩོམ་པ་ཉིད་ལའོ། །སྲེད་པ་ནི་སྦྱོར་བ་རྩོམ་པར་འདོད་པ་ཉིད་ལའོ། །འདུན་པ་ནི་གོང་ནས་གོང་གི་གནས་སྐབས་རྣམས་ལའོ། །བརྩོན་ འགྲུས་ནི་སྦྱོར་བ་ལ་སྤྲོ་བའོ།།བག་ཡོད་པ་ནི་དགེ་བ་དང་མི་དགེ་བ་དག་ལ་གོ་རིམས་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་བརྟེན་པ་དང་མི་བརྟེན་པའོ། །མོས་པ་ནི་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་བསྒྲུབ་པ་ལའོ། །དེ་ལྟར་ཞེས་པ་ནི་ངེས་པར་བསྟན་ཨུ0f37པས་སོ། །ལྷག་པའི་བསམ་པ་ནི་ལྷག་པར་གཞོལ་བའོ། །སྟོང་པ་ནི་སྒྲུབ་པའི་བར་དུ་ག ཅོད་པ་རྣམས་སོ།།གུས་པ་ནི་སངས་རྒྱས་ལ་སོགས་པ་རྣམས་སྒྲུབ་པ་ལས་མི་འདའ་བར་ཐམས་ཅད་དུ་མི་སྟོང་པའོ། །དགའ་བ་ནི་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་ལའོ། །མགུ་བ་ནི་ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་བསྒྲུབས་པས་མངོན་དུ་བྱེད་པའོ། །རབ་ཏུ་དང་བ་ནི་ཇི་སྐད་དུ་བཤད་པའི་བསྒྲུབས་པའི་ཡོན་ ཏན་དང་ལྡན་པས་གུས་པའི་ཁྱད་པར་རོ།།དགའ་བ་ནི་བསྒྲུབ་པར་ནུས་པ་ཉིད་ཀྱིས་སོ། །བརྩོན་པ་མི་གཏོང་བ་ནི་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དོན་དུ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཐོབ་པའི་སྨོན་ལམ་ལ་སྦྱོར་བའི་དམ་བཅའ་བའི་ཁུར་དང་བརྩོན་འགྲུས་ཀྱི་ཁུར་མི་འདོར་བའོ། །གནས་པར་འགྱུར་ཞེས་པ་ནི་ དམིགས་པའི་ཁྱད་པར་གྱིས་ཏེ།རྗེས་སུ་ཤེས་པའོ། །འདི་ལྟ་སྟེ་དཔེར་ན་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། ཐབས་ལ་མཁས་པ་ནི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལྔ་སྟེ། དེ་ལྟར་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་པོས་ཡོངས་སུ་བཟུང་བས་ཞེས་པ་ནས་ཇི་སྲིད་དུ་གནས་པར་འགྱུར་ཞེས་པ་ནི་རྟེན་གྱི་ཁྱད་པར་གྱིས་ཏེ། ལམ་ལ་ ཆོས་ཤེས་པའི་བཟོད་པའོ།།འདི་ལྟ་སྟེ་དཔེར་ན་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། མཉམ་པ་ནི་མ་ལུས་པར་སྦྱོར་བ་ཉིད་ཀྱིས་བྱ་བ་ཐམས་ཅད་ལའོ། །ལྡན་ནས་ནི་རྗེས་སུ་མཐུན་པས་སོ། །ཐེག་པ་ནི་ཐེག་པའི་སྣོད་དུའོ། །ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དང་ཐབས་ལ་མཁས་པ་དག་གིས་ཏེ། སྟོང་པ་ཉིད་ དང་སྙིང་རྗེ་དག་མ་ལུས་པས་སོ་ཞེས་པ་ནི་ཆོས་ཤེས་པའོ།།འདི་ལྟ་སྟེ་དཔེར་ན་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། བཤམས་པ་ནི་མཐའ་དག་ལ་སྦྱར་བ་ནི་བྱེད་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་སོ། །མཐུན་པ་ནི་རྗེས་སུ་མཐུན་པས་སོ། །ཐེག་པ་ནི་བཞོན་པ་སྟེ་སྣོད་དོ།

以下是完整的中文翻译：
障碍是造障碍之事。未损是未受损害。无害即无近害障碍故。"何处"是指中间。可怖业是邪道。将行是堕入可怖。因有信等故修习佛母。有信即是于具德能力真实信解。忍是于无生等法具修习忍。渴爱是欲求修习。胜解是于诸上位。精进是修习欢喜。正知是于善不善如其次第依止不依止。信解是于所修成就。"如是"是决定显示。增上意乐是殷重趋入。空是修行障碍。恭敬是于佛等不违修行一切不空。欢喜是于修行。满足是由证一切法空性而现证。极净是由如说修行功德具足而有殊胜恭敬。喜是由能修故。不舍精进是为一切有情利益而求证一切种智愿行誓愿担负及精进担负不舍。"将住"是由所缘差别，即随智。
"譬如"等，方便善巧是五波罗蜜多，如是由六波罗蜜多摄持，乃至"将住"是由所依差别，是道法智忍。"譬如"等，平等是由遍修习于一切事。具足是随顺。乘是乘器。由般若波罗蜜多及方便善巧，即由空性及悲心遍摄，是法智。"譬如"等，陈设是遍加行即一切作用。相应是随顺。乘是运载即器。


 །ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དང་ཐབས་ལ་མཁས་པ་ དག་གིས་སྟོང་པ་དང་།སྙིང་རྗེ་དག་དང་མ་བྲལ་བས་ཞེས་པ་ནི་ཆོས་ཤེས་པའོ། །འདི་ལྟ་སྟེ་དཔེར་ན་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ་བརྒྱ་ཉི་ཤུ་ཞེས་པ་ནི་ཚེ་ལོ་བརྒྱ་དང་ཉི་ཤུའོ། །ཡོངས་སུ་གཟུང་བ་ནི་གཞན་གྱིས་སོ། །ཁྲི་ནི་མལ་ཁྲིའོ། །འཇིག་པ་ནི་ཟད་པར་རོ། །གང་གིས་ནི་ཕྱོགས་གང་དུ་ཇི་སྲིད་དུ་ རིང་པོར་རོ།།གནས་པ་ནི་གྲོང་ཁྱེར་རོ་ཞེས་པ་ནི་ཡོངས་སུ་གཟུང་བས་ཏེ། རྗེས་སུ་ཤེས་པའི་བཟོད་པའོ། །ཉེ་བར་མཚོན་པ་ནི་དཔེ་སྟེ། རྒྱ་མཚོའི་གྲུ་ལ་སོགས་པའོ། །དེ་བརྗོད་པའི་ལེའུ་སྟེ་དེའི་དཔེའི་ལེའུ་སྟེ་བཅུ་བཞི་པའོ།། །།དེ་ནས་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། གནས་པར་ བྱ་བ་ནི་སྒྲུབ་པས་སོ།།བསླབ་པར་བྱ་བ་ནི་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་ལའོ། །བསྟེན་པར་བྱ་བ་ནི་ཡོངས་སུ་གཏོང་བས་སོ། །བསྙེན་པར་བྱ་བ་ནི་ཀུན་ཏུ་བརྟེན་པས་སོ། །རྣལ་འབྱོར་ཞེས་པ་ནི་རབ་ཏུ་སྦྱོར་བའམ་མངོན་པར་སྦྱོར་བའོ། །མ་བསྙེམས་ཞེས་པ་ནི་དེ་དངོས་པོར་མི་འཛིན་པའོ། །མི་བསྙེམས་ པའོ་ཞེས་པ་ནི་ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མེད་པའོ།།ཡོངས་སུ་སྦྱོང་བ་ནི་གོམས་པའོ། །ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་ཡང་དག་པར་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བ་ནི་རློམ་པ་མེད་པ་དང་རོ་མྱང་བ་མེད་པའོ་ཞེས་པ་ནི་རོ་མྱང་བ་མེད་པའི་ཁྱད་པར་གྱིས་ལམ་ལ་རྗེས་སུ་ཤེས་པའོ། །བྱེད་པ་རྣམ་པ་བཅུ་གཅིག་སྟེ། དེ་ནི་བསྟན་བཅོས་ལས། ཕན་དང་བདེ་བ་སྐྱོབ་པ་དང་། །མི་རྣམས་ཀྱི་ནི་སྐྱབས་དག་དང་། །གནས་དང་དཔུང་གཉེན་གླིང་དང་ནི། །ཡོངས་འདྲེན་པ་ཞེས་བྱ་བ་དང་། །ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་དང་ཐེག་གསུམ་གྱི། །འབྲས་བུ་མངོན་དུ་མི་བྱེད་བདག་།ཐ་མ་རྟེན་གྱི་མཛད་པ་སྟེ། །འདི་ནི་བྱེད་པའི་མཚན ཉིད་ཡིན།།ཞེས་ཏེ་དེ་ལ་གསུངས་པ་ནི་རབ་འབྱོར་གྱིས་གསོལ་པ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། དཀའ་བ་བགྱིད་པ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པས་ནི་གོ་སྐབས་སོ། །འཇིག་རྟེན་ལ་ཕན་པ་ཞེས་པ་ནི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་མངོན་པར་རྫོགས་པར་སངས་རྒྱས་ནས་འགྲོ་བ་ལྔའི་སེམས་ཅན་ཡོངས་སུ་དགྲོལ་བར་བྱས་ནས་དེ་ རྣམས་མི་འཇིགས་པའི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ལ་བཀོད་ཅིང་ཞེས་པའི་ཕན་པ་ནི་བྱེད་པའོ།།འཇིག་རྟེན་ལ་བདེ་བ་ཞེས་པ་ནི་སེམས་ཅན་རྣམས་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་བདེ་བ་ལ་བཀོད་ནས་ཞེས་པ་ནི་བདེ་བ་བྱེད་པའོ། །འཇིག་རྟེན་གྱི་སྐྱོབ་པ་ལ་སོགས་པ་ནི་མདོར་བསྟན་པ་ལ། ཇི་ལྟར་ན་ཞེས་པ་ནི་ སྒྲ་བརྒྱད་པོ་རྣམས་ཀྱིས་ནི་རྒྱས་པར་བཤད་དེ།དོན་དུ་གཉེར་ཞེས་པ་ནི་གོ་ཆ་བགོ་བའོ། །བརྩོན་འགྲུས་ནི་སྦྱོར་བ་ལའོ། །སྐྱབས་སུ་འགྱུར་བ་ནི་སྐྱབས་བྱེད་པས་སོ་ཞེས་པ་ནི་སྐྱབས་ཀྱི་བྱེད་པའོ།

以下是完整的中文翻译：
由般若波罗蜜多及方便善巧不离空性与悲心，是法智。"譬如"等，一百二十是寿命一百二十。摄受是由他人。座是床座。坏是尽。"由何"是于何方多久远。住是城市，是由摄受，即随智忍。譬喻是比如，如海船等。此说品即其譬喻品第十四。
"其后"等，应住是由修行。应学是于遍知。应依是由遍舍。应亲近是由遍依止。瑜伽是极修习或现修习。无慢是不执为实。无慢者是一切法无分别。遍净是串习。回向正等菩提是无慢无味著，是由无味著差别道随智。
十一种作用，如论中说："利益与安乐护，人之救护等，住处及助伴洲，并称为引导，任运及三乘，果不现前我，最后依处业，此是作用相。"其中所说"须菩提白"等，"作难"等是机会。"利益世间"是现证菩提后解脱五趣有情，安立彼等于无畏涅槃，此利益是作用。"世间安乐"是安立诸有情于涅槃安乐，是安乐作用。世间救护等是略说，"云何"是由八种声广说。希求是披甲。精进是于修习。成为救护是由作救护，是救护作用。


 །སྐྱེ་བ་ལ་སོགས་པ་ཉིད་ཀྱི་ཆོས་དེ་ལ་སྦྱོར་བས་སྐྱེ་བ་ལ་ སོགས་པའི་ཆོས་ཅན་ལ་སྐྱོབ་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་པ་ནི་སྐྱོབ་པའི་བྱེད་པའོ།།གང་ལ་འབྲེལ་པ་མེད་པ་དེ་ནི་སྦྱོར་བ་མེད་པའོ། །གང་ལ་སྦྱོར་བ་མེད་པ་དེ་ནི་འབྲེལ་པ་མེད་པའོ་ཞེས་པའི་གཉི་ག་ཕན་ཚུན་ཐ་དད་པ་གསུངས་པ་སྟེ། འབྲེལ་པ་མེད་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་ནི་སྐྱེ་བ་མེད་པ་སྟེ་གདོད་མ་ཉིད་ ནས་མ་སྐྱེས་པའོ།།འགག་པ་མེད་པ་ནི་སྐྱེས་པ་མེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་སོ། །དེའི་ཕྱིར་ན་སྐྱེ་བ་དང་འགག་པ་དག་གིས་སྦྱོར་བ་མེད་པ་ལ། འབྲེལ་པ་མེད་པ་ཡང་དེ་དག་ཉིད་ཀྱིས་ཏེ། ཆོས་ཉིད་ཙམ་གྱི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་པ་དགོངས་པའོ། །དེ་ལྟར་ཤེས་ཤིང་མཐོང་བས་སྦྱོར་བ་མེད་པར་འགྱུར་རོ། །འདིར་ནི་ གནས་པར་བྱས་པས་གནས་ཏེ།དེ་བསྟན་པས་གནས་སུ་འགྱུར་རོ་ཞེས་པ་ནི་གནས་ཀྱི་བྱེད་པའོ། །དཔུང་གཉེན་ནི་ཕ་རོལ་ཐོབ་པ་པོ་ལ་གཟུགས་ཀྱི་ཕ་རོལ་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་དེ་དེ་ལ་ནི་གཟུགས་མེད་དེ་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་དབྱེ་བ་ནི་ཐ་སྙད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །དོན་དམ་པ་ལ་ནི་ཇི་ལྟར་གཟུགས་ཀྱི་ཕ་རོལ་སྟོང་པ་ཉིད་དེ་ ལྟར་གཟུགས་སོ་ཞེས་པས་སོ།།དེ་ཉིད་གཟུགས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་དེ་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བ་དང་། སྟོང་པ་ཉིད་དག་ཐ་མི་དད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཚོར་བ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་དང་དེ་ལྟར་ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཡང་ངོ་། །འོ་ན་དེ་ཉིད་མཁྱེན་པ་མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་པའོ་ཞེས་དེ་ལྟར་ཡང་དག་ པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་སུ་འགྱུར་ཏེ།ཆོས་ཉིད་ལ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེ་ན། འདི་ཡང་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་ནི་ལན་ཏེ། དེ་ལྟར་ན་ཇི་ལྟར་མཁྱེན་པར་འགྱུར་ཞེས་པ་གསུངས་པ་ནི། འདི་ལྟར་བདག་ཅག་གི་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། མཆོག་ནི་ཕ་རོལ་ལ་དེ་ལས་བྱུང་བའི་ ཤེས་པའི་ཆོས་དེ་ཡིས་བསྟན་པས་དཔུང་གཉེན་དུ་འགྱུར་ཞེས་པ་ནི་དཔུང་གཉེན་གྱི་བྱེད་པས་སོ།།སྔོན་གྱི་མཐའ་ནི་སྐྱེ་བ་ལ་ཕྱི་མའི་མཐའ་ནི་འགག་པའོ། །འདི་དག་གིས་ཡོངས་སུ་ཆད་པ་ནི་ཡོངས་སུ་བཏང་བ་སྟེ། ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་དོན་དམ་པར་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གང་ ཡང་དེ་དག་གིས་དེ་རྣམས་ཡོངས་སུ་བཅད་པས་འདི་རྣམས་ཞི་བ་སྟེ།སྡུག་བསྔལ་ཉེ་བར་ཞི་བའི་ཕྱིར་རོ། །གྱ་ནོམ་པ་ནི་མི་གཙང་བའི་ཉོན་མོངས་པ་ཉེ་བར་ཞི་བའི་ཕྱིར་རོ། །མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ནི་ཡང་སྲིད་པ་ཟད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་ནི་དོན་དམ་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཕྱིན་ཅི་མ་ ལོག་པ་ནི་ཕྱིན་ཅི་ལོག་གི་དམིགས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་ལ།དེ་ཉིད་གླིང་དང་ཆོས་མཐུན་པས་གླིང་སྟེ། ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་དེས་སྟོན་པས་ན་གླིང་དུ་གྱུར་པའོ་ཞེས་པ་ནི་གླིང་གི་བྱེད་པའོ།

以下是完整的中文翻译：
由于对生等法本身修习，而成为救护具有生等法性者，这是救护作用。无所系属者即是无修习，无修习者即是无所系属，说明二者互为差别。无所系属的特征是无生，即本来未生。无灭是因为无生的缘故。因此，由生灭无修习，无所系属也是由于这些，是仅仅法性的缘故，此为密意。如是知见则成无修习。
此中由安住而住，由显示彼而成住处，这是住处作用。助伴是对于到达彼岸者，色之彼岸是空性，其中无色，世俗分别是为了言说。胜义中如色之彼岸空性，如是即是色。彼即是色之本性，因缘生和空性二者无别故。如是受等诸法以及如是一切法亦然。若尔，了知彼即是现证菩提，如是成为圆满佛陀，因为于法性无分别故。
对此"此亦"等是回答，如是则云何能知而说："如是我等"等。殊胜是于彼岸，由彼所生智法，由显示彼而成助伴，这是助伴作用。前际是生，后际是灭。由此等断绝是遍舍，因为一切法胜义无自性故。又由彼等断绝此等寂静，因为苦得寂灭故。妙善是因不净烦恼寂灭故。涅槃是因后有尽故。如实是因为胜义故。无颠倒是因无颠倒所缘故。彼与洲相顺故为洲，由无自性相法界彼而显示故成为洲，这是洲的作用。


 །སྒོ་ངའི་ཕྱི་རོལ་གྱི་ཆ་ནི་སྦུབས་ཏེ། གཡོགས་པར་བྱེད་ཅིང་སྦྱོར་བ་ མེད་པས་སྒོ་ང་ལས་འདིར་སྐྱེས་ཞེས་བྱ་བའོ།།ལིང་ཏོག་ནི་མཐོང་བ་དང་འགལ་བའི་ཕྱིར་ཏེ། དེ་ནས་མ་རིག་པའི་སྒོ་ངའི་སྦུབས་དང་ལིང་ཏོག་གིས་ཀུན་ཏུ་ཁེབས་པ་སྟེ། དེ་ཉིད་ཀྱིས་ན་གཏི་མུག་གི་མུན་པར་བྱས་པའོ། །སྣང་བར་ཞེས་པ་ནི་སྣང་བར་བྱེད་པས་མུན་པ་བཅོམ་ཞིང་སེལ་ བར་བྱེད་ཅིང་དེ་ལྟར་འདི་རྣམས་ལ་སྣང་བར་བྱེད་པས་ན་སྣང་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་པ་ནི་སྣང་བར་བྱེད་པའོ།།དེ་ཡང་གླིང་དང་སྣང་བ་ནི་ཆོས་མཐུན་ཏེ། ལུང་ལའོ། །འོན་ཀྱང་གླིང་ཐོབ་པར་བྱེད་ཅེས་པས་གླིང་ལ་དེད་དཔོན་དང་དེའི་ལས་ཀྱི་གླིང་ནི་འདི་ལྟ་སྟེ། མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་རིན་པོ་ཆེའི་ གླིང་གི་ཚུལ་གྱིས་ཏེ།འདིར་ཡུམ་བར་མ་ལས་རྣམ་པ་གསུམ་དུ་གླིང་གི་བྱེད་པས་གསུངས་སོ། །རང་བཞིན་གྱིས་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྟོང་པ་ཉིད་དེ། དེས་ན་དེ་རྣམས་ལ་སྐྱེ་བ་མེད་པ་དང་འགག་པ་མེད་པའི་ཆོས་བསྟན་པ་ནི་ཡོངས་སུ་འདྲེན་པ་སྟེ། འདི་ཡོངས་སུ་སྒྲོལ་བ་པོ་དང་དོན་ དམ་པར་རྟོགས་པ་པོའི་ཞེས་པ་ནི་ཡོངས་སུ་འདྲེན་པའི་བྱེད་པའོ།།ཐེག་པ་གསུམ་པོ་རྣམས་ཀྱིས་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པར་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་བྱེད་པ་ནི་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པའི་བྱེད་པའོ། །ཐེག་པ་གསུམ་པོ་རྣམས་ཀྱིས་འབྲས་བུ་མངོན་སུམ་དུ་མཛད་པའི་བྱ་བའི་བདག་ཉིད་ཅན་ཞེས་པ་ནི་ཀུན་ནས་ཉོན་ མོངས་པ་ཅན་དང་།རྣམ་པར་བྱང་བ་ཅན་གྱི་ཆོས་རྣམས་ལ་གོ་རིམས་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་བགྲོད་བྱ་དང་བགྲོད་པའི་འབྲས་བུ་མངོན་སུམ་དུ་བྱེད་པའི་བྱ་བ་བཀག་པས་སོ་ཞེས་པ་ནི། ཐེག་པ་གསུམ་གྱི་ངེས་པར་འབྱུང་བ་དེའི་འབྲས་བུ་མངོན་སུམ་དུ་མི་བྱེད་པའི་བྱེད་པའོ། །ནམ་མཁའི་རྟེན་ ཅན་ནི་ནམ་མཁའི་མཐར་ཐུག་པའོ།།ཇི་ལྟར་ནམ་མཁའ་ཞེས་པ་ནམ་མཁའ་ནི་རྫས་མེད་པ་ཙམ་ལ། མ་བྱས་པ་སྟེ་མ་སྐྱེས་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྣམ་པར་མི་འགྱུར་བ་ནི་གནས་སྐབས་གཞན་དུ་སྐྱེ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །མངོན་པར་འདུས་མ་བྱས་པ་ནི་རྒྱུ་ དང་རྐྱེན་རྣམས་ཀྱིས་སོ།།གནས་པ་ནི་སྐྱེ་བ་མི་འཇིག་པའོ། །ཡང་དག་པར་གནས་པ་ནི་ཁོར་ཡུག་ཏུ་གནས་པའོ། །རྣམ་པར་གནས་པ་ནི་ཁ་ཅིག་ཏུ་གནས་པ་སྟེ། དེ་ལས་བཟློག་པས་ནི་མི་གནས་པ་ལ་སོགས་པ་གསུམ་སྟེ། ཐམས་ཅད་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མེད་ཅིང་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པའི་ ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་པ་ལ་དགོངས་པའོ།ཇི་ལྟར་ནམ་མཁའི་རྟེན་དེ་བཞིན་དུ་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པའི་རྟེན་ཏེ། དེ་ཉིད་ལ་རྟེན་མེད་པ་ཉིད་རྟེན་ནོ་ཞེས་ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་དེ་ལྟར་བསྟན་པས་རྟེན་དུ་འགྱུར་རོ་ཞེས་པ་ནི་རྟེན་གྱི་བྱེད་པ་སྟེ། རྟེན་དེ་ཉིད་ཐོབ་པའི་བྱེད་པའོ།

以下是完整的中文翻译：
蛋的外部部分是壳，因为覆盖且无修习，故说从蛋中生于此。茧因与见相违，从此为无明之蛋壳与茧所遍覆盖，正因如此而成为愚痴之黑暗。
所谓"照明"，是以照明而破除并驱散黑暗，如是对这些作照明故成为照明，这是照明作用。彼等洲与照明是相顺，在教法中。然而说"获得洲"，洲中的船长及其事业之洲是如此：以涅槃宝洲之方式，此中在中般若经中以三种方式宣说洲的作用。
自性中一切法空性，因此对彼等显示无生无灭之法是遍引导，此是遍度者与胜义证悟者，这是遍引导作用。三乘以任运成办众生利益是任运成办作用。
三乘现前果之事业自性，是说对染污法与清净法，如其次第遮止所行与能行之果现前作用，这是三乘决定出离彼果不现前之作用。
虚空所依是虚空究竟。如所说"虚空"，虚空仅是无实，无作即是未生故。不变异是无有生于其他状态故。无为是因缘故。住是生不坏。正住是周遍而住。别住是于一处住，与此相反则是不住等三种，一切无分别且任运成就自性故，此为密意。
如虚空所依，如是空性等所依，即于彼无所依性为依，如是显示一切法故成为所依，这是所依作用，即是获得彼所依之作用。


 །མ་སྐྱེས་པའི་ རྟེན་ངོ་བོ་གང་དག་དེ་བཞིན་ཏེ།འདིས་རྒྱས་པར་བཤད་པ་ནི་སྐྱེ་བ་མེད་པའི་རྟེན་ཅན་ཞེས་པའོ། །དེའི་ཕྱིར་ན་དངོས་པོ་མེད་པ་ཉིད་དུ་ཞེས་པ་ནི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དངོས་པོ་མེད་པའོ། །དེ་ལྟར་ཀུན་རྫོབ་དང་དོན་དམ་པར་རོ་གཅིག་པ་ཉིད་ཀྱིས་རྨི་ལམ་གྱི་ངོ་བོ་ཉིད་དོ། །བྱེ་བྲག་གཞན་གསུངས་པ་ ནི།བདག་ཅེས་པ་སྟེ། ཇི་ལྟར་བདག་མེད་པ་དེ་བཞིན་དུ་མེད་ལ། བདག་གིས་རྟེན་བྱས་པ་བཞིན་དུ་རྟེན་དེ་རྣམས་སོ་ཞེས་པའོ། །འདི་རྟག་པ་དང་ཆད་པའི་མཐའ་དང་བྲལ་བས་ན་མུ་མེད་པའོ། །ཡང་དག་པའི་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་ངོ་བོ་རྣམས་ཀྱི་མུ་ལ་ངེས་པར་འཇིག་པ་མེད་པས་ཆད་པ་མེད་དེ། མུ་མེད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་དོ་ཞེས་པ་ནི་གཞན་དག་གིའོ། །དོན་དམ་པས་ཉོན་མོངས་པའི་སྒྲིབ་པ་ཞི་བས་ཞི་བ་ལ་ཤེས་བྱའི་སྒྲིབ་པ་ཞི་བ་ནི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་སྟེ་དེའི་རྟེན་ཅན་ནོ། །སྒྲིབ་པ་གཉི་ག་ཡང་ཀུན་རྫོབ་པ་གློ་བུར་བའི་ཕྱིར་ལ་དེ་ཁོ་ནར་ནི་མ་སྐྱེས་པའོ་ཞེས་པ་ལ་དགོངས་པའོ། །དབྱུང་དུ མེད་པ་ནི་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་ཡང་དག་པའི་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ནི་དབྱུང་དུ་མེད་དེ།བར་མཚམས་མེད་པས་ཡོད་པའི་ཕྱིར་དེ་ལ་ཆད་པ་མེད་པས་སོ་སོར་དབྱུང་དུ་མེད་པའི་རྟེན་ཅན་ཏེ་དྲི་མ་དང་བཅས་པའི་གནས་སྐབས་སུ་ཡང་རང་བཞིན་གྱིས་ཡོངས་སུ་དག་པའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་སྒྲིབ་པ་མེད་པའི་མྱ་ ངན་ལས་འདས་པའི་ངོ་བོ་ཅན་གང་རྣམས་ལ་གང་དུ་དབྱུང་དུ་མེད་ཅེས་པ་ནི་དབྱུང་དུ་མེད་པའོ།།ཀུན་རྫོབ་ཏུ་སྒྲིབ་པ་ལས་འབྱིན་པར་བརྗོད་ཀྱི་དོན་དམ་པར་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་ན། འཕགས་པས་མྱ་ངན་འདས་དང་སྲིད་པ་ཉིད། །གཉིས་སུ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། །སྲིད་པ་ཡོངས་སུ་ཤེས་ པ་ལ།།མྱ་ངན་འདས་ཞེས་བརྗོད་པ་ཡིན། །ཞེས་པས་ནི་འགྲོ་བ་དང་འོང་བ་དང་བྲལ་བའོ། །མི་གཡོ་བ་ནི་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ལ་མི་འདའ་ཞེས་པ་ནི། གཞན་དུ་རྟེན་པ་བཀག་ཅིང་དམིགས་པ་མེད་པའི་སྦྱོར་བས་ཐོབ་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་པ་ནི་རྟེན་གྱི་བྱེད་པའོ། །རྟེན་དུ་ འགྱུར་ཞེས་གསུངས་པའི་ཉེ་བར་བསྡུས་པའི་རྟེན་དུ་འགྱུར་ཞེས་པའོ།།ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས་ན་བསྟན་བཅོས་ལས། ཉོན་མོངས་རྟགས་དང་མཚན་མ་དང་། །མི་མཐུན་ཕྱོགས་དང་གཉེན་པོ་དང་། །དབེན་དང་དཀའ་དང་ངེས་པ་དང་། །ཆེད་དུ་བྱ་དང་མི་དམིགས་དང་། །མངོན་པར་ ཞེན་པ་བཀག་པ་དང་།།དམིགས་པ་ཞེས་བྱ་གང་ཡིན་དང་། །མི་མཐུན་ཕྱོགས་དང་མེད་དང་དེ། །གཞི་མེད་འགྲོ་མེད་སྐྱེ་མེད་དང་། །དེ་བཞིན་ཉིད་ནི་མི་དམིགས་དང་། །ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་བཅུ་དྲུག་བདག་།མཚན་ཉིད་ཅན་ལྟར་མཚོན་པ་ཡི། །མཚན་ཉིད་བཞི་པར་བཞེད་པ་ ཡིན།།ཞེས་ཏེ་མཚོན་བྱ་དང་སྦྱོར་བའི་མཚན་ཉིད་འདི་ལ་ཡོད་ཅེས་མཚན་ཉིད་ཅེས་པའོ།

以下是完整的中文翻译：
未生之所依自性即是如此，此广说即是"无生所依"。因此说"即是无事物"，是说真实中无事物。如是世俗谛与胜义谛一味性故为梦之自性。
其他差别所说："我"者，如无我般不存在，如我所作之依，彼等诸依亦如是。此离常断边故无边际。真实世俗自性诸边决定不灭故无断，是无边际自性，此是他人所说。
胜义中烦恼障寂灭为寂，所知障寂灭是涅槃，即彼所依。二障皆是世俗暂时故，真实中未生，此为密意。
不可出离者，诸法真实世俗自性不可出离，因无间断而存在故，于彼无断故不可各别出离所依，即使在有垢位时亦自性清净之真如无障涅槃自性者，于何处不可出离，此即不可出离。世俗中说从障碍中出离，胜义中则不然。
因此，圣者说："涅槃与轮回，二者实非有，遍知于轮回，说为即涅槃。"此说离去来。不动即是法界真如自性不越，遮止他依且以无缘瑜伽而得，此是所依作用。所说"成为所依"即是摄略之成为所依。
就自性而言，论中说："烦恼相及标志，违品与对治，远离及艰难，决定与所为，无缘及遮止，执著所缘者，违品与无有，彼无基无行，无生如是性，不缘及自性，十六种自性，具相如所表，四相所许者。"即说此相所表与相应之相在此，故说为相。


 །མཚོན་ཞེས་པ་སྟེ། གང་ཡང་མཚོན་བྱ་ལ་ཞེས་པ་ནི་འདིའི་རྒྱས་པར་བཤད་པའོ། །འདིའི་གོ་སྐབས་ནི་རབ་འབྱོར་གྱིས་གསོལ་པ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། སྤྱད་པ་ནི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་ལའོ། །བསྲུང་ བར་འགྱུར་ཞེས་པ་ནི་སྤྱོད་པ་པོའོ།།འདུལ་བ་ནི་བསལ་བར་རིགས་ཞེས་པའོ། །གདུལ་བར་བྱ་བ་རྣམས་དབེན་པ་ནི་འདི་རྣམས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་དེ་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་སོ་ཞེས་པས་དེ་བཞིན་ཉིད་དུ་བཤད་དོ། །འདི་རྣམས་ཀྱིས་ངོ་བོ་ཉིད་རྣམ་པ་བཞི་བཤད་དེ། དེ་དག་ཉོན་མོངས་པ་ནི་འདོད་ཆགས་ ལ་སོགས་པའོ།།ཉོན་མོངས་པའི་རྟགས་ནི་ཉོན་མོངས་པས་བྱས་པའི་ལུས་ལ་སོགས་པའི་གནས་ངན་ལེན་ལ་ཉོན་མོངས་པའི་མཚན་མ་ནི་ཚུལ་བཞིན་མ་ཡིན་པ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ལ་སོགས་པའོ། །མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་དང་གཉེན་པོའི་ཕྱོགས་ནི་འདོད་ཆགས་དང་འདོད་ཆགས་མེད་པ་ དང་།ཞེ་སྡང་དང་ཞེ་སྡང་མེད་པ་དང་། གཏི་མུག་དང་གཏི་མུག་མེད་པའོ། །འདི་ཉིད་ཀྱི་ངོ་བོ་རྟོགས་ནས་གང་ཞིག་མངོན་པར་རྫོགས་པར་བྱང་ཆུབ་ནས་བསྟན་པར་འགྱུར་བས་རྟེན་དུ་འགྱུར་ཞེས་པའོ། །རབ་འབྱོར་གྱིས་གསོལ་པ། ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། གཟུགས་དང་འབྲེལ་བ་མ་ཡིན་ཞེས་པ་ནི་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་རང་གིས་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་མ་ཡིན་ལ། གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་ངོ་བོ་རྣམས་སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་དོན་གྱི་ཕྱིར་ཡང་མ་ཡིན་ཞིང་ས་གསུམ་གྱི་ངོ་བོ་ཉིད་རང་གིས་རྟོགས་པ་ལ་མ་ཡིན་ཞིང་། བྱང་ཆུབ་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་གསུམ་པོས སེམས་ཅན་གྱི་དོན་ལ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ།གསུམ་མེད་ཅིང་གཅིག་ཉིད་དུ་གནས་པར་བལྟ་བར་བྱའོ་ཞེས་པ་ལ་དགོངས་པའོ་ཞེས་པ་ནི་དཀའ་བའི་ངོ་བོ་ཉིད་དོ། །དེ་སྐད་ཅེས་གསོལ་པ་དང་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། མངོན་པར་འདོད་པའི་དོན་ནི་དོན་གྱི་དབང་ལ། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ས་ཉིད་ལ་ཞེས་པ་ནི་ མཐའ་གཅིག་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ལའོ།།གཞན་གྱིས་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་ནི་ཆེད་དུ་བྱ་བའི་ངོ་བོ་ཉིད་དོ། །རབ་འབྱོར་གྱིས་གསོལ་པ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། ཟབ་མོ་ནི་སྒོམ་པ་དང་སྒོམ་པ་པོ་དང་བསྒོམ་པར་བྱ་བའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་དངོས་པོ་དང་། དེ་ལ་དམིགས་པ་རྣམས་ཡོངས་སུ་ གྲུབ་པའི་དངོས་པོར་ཉེ་བར་མི་དམིགས་པའོ།།འདིར་ནམ་མཁའ་སྒོམ་པ་ནི་ཆོས་འདི་དག་ཐམས་ཅད་མི་སྒོམ་པ་སྟེ། ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་སྟོང་པ་ཉིད་དང་རོ་གཅིག་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་ན་ཆགས་པ་མེད་པར་སྒོམ་པ་འདི་དག་གིས་ཀྱང་མཐའ་ཡས་པ་སྒོམ་པའོ། །ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་ དམིགས་པ་ལ་གེགས་མེད་པ་དེ་ཆོས་རྣམས་ལས་གཞན་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ།།ཡོད་པ་མ་ཡིན་སྒོམ་པ་མ་ཡིན་ལ། ཡོད་པ་སྒོམ་པའང་མ་ཡིན་ཞིང་། ཡོད་པ་དང་མེད་པ་ལའང་མ་ཡིན། གཉི་ག་མ་ཡིན་པའང་སྒོམ་པ་མིན་ཞེས་པ་ནི་ཡོངས་སུ་འཛིན་པ་མེད་པའི་སྒོམ་པའོ།

以下是完整的中文翻译：
所谓"表示"，即"于所表"是此之广说。此处机会即"须菩提白言"等，行即于六波罗蜜。"将护持"即是行者。调伏即应当断除。所调伏者远离，即是此等自性，即法界，如是解释为真如。
此等说明四种自性：彼等烦恼即贪等。烦恼相即烦恼所造之身等习气，烦恼标志即非理作意等。违品与对治即贪与无贪、嗔与无嗔、痴与无痴。了知此自性已，谁证得圆满菩提后将宣说，故成为所依。
"须菩提白言"等，"非与色相应"者，因非自证色等自性，色等诸自性非为有情利益，非自证三界自性，三种菩提自性亦非为有情利益，应观察为无三而住于一性，此为密意，即是艰难自性。
"如是白已"等，所欲义即义自在，即于佛地者，即一向自性。"由他"等即是所为自性。
"须菩提白言"等，甚深即修、修者、所修般若波罗蜜事，及于彼所缘皆不见为圆成实事。此中修空即不修诸法，因一切法与空性一味故。因此无执著修此等即修无边。一切法于所缘无碍，因不异于诸法故。非修无，亦非修有，亦非于有无，亦非修非二，此即无执持之修。


 །ཉེ་བར་བརྟག་ པར་བྱ་བ་ནི་ཤེས་པར་བྱ་བའོ་ཞེས་པ་ནི་ཉེ་བར་དམིགས་པ་མེད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་དོ།།གང་ཡང་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། མངོན་པར་ཞེན་པ་མེད་པ་ནི་ངོ་བོ་ཉིད་དུའོ། །རབ་འབྱོར་གྱིས་གསོལ་པ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། རྣམ་པར་བརྟགས་པ་ཉིད་ནི་དམིགས་པ་མེད་དོ། །གཞོལ་བ་དང་བབ་པ་དང་འབབ་ པ་ནི་སྒྲའི་རྟེན་གྱི་དོན་ལ་སྟེ།སྦྱོར་བ་དང་དངོས་གཞི་དང་རྗེས་ཀྱི་དབྱེ་བས་སོ། །རྒྱུད་ཅེས་པ་ནི་སེམས་ཀྱི་རྒྱུད་དོ། །ནམ་མཁའ་ལ་གཞོལ་བ་ཞེས་པ་ནི་ནམ་མཁའ་ལྟ་བུའི་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ལའོ། །འདི་ལྟར་ཞེས་པ་སྟེ། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལའོ་ཞེས་པ་ནི་ལྷག་མའོ། །དེ་ལྟར་ ནམ་མཁའ་ལྟ་བུ་ཉིད་ལ་གང་དུ་ཡུལ་དང་དུས་ཀྱི་ཚད་གཟུང་བར་མི་ནུས་པའི་ཕྱིར་གཞལ་དུ་མེད་པའོ།།དེ་ཉིད་ཚད་དང་བྲལ་བས་ཚད་མེད་པ་སྟེ། དེ་ནི་གཟུགས་ནས་ཇི་སྲིད་དུ་མི་གནས་པ་ཡང་མ་ཡིན་ཞེས་པའི་བར་རོ། །ཐོབ་པ་ནི་ཚོགས་ཀྱི་ལམ་ལ་མངོན་པར་རྟོགས་པ་ནི་སྦྱོར་བའི་ལམ་མོ། ། ཁོང་དུ་ཆུད་པ་ནི་མཐོང་བའི་ལམ་མོ། །ལམ་ནི་འཇིག་རྟེན་པའི་བསམ་གཏན་དང་། གཟུགས་མེད་པ་ལ་དམིགས་པའི་འཇིག་རྟེན་པའི་བསྒོམ་པའི་ལམ་མོ། །ལམ་གྱི་འབྲས་བུ་ནི་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་བསྒོམ་པའི་ལམ་མོ། །ཡེ་ཤེས་ནི་ཆུང་ངུའི་ཆུང་ངུ་ལ་སོགས་པའི་ངོ་བོའི་ཆུང་ངུའི ལམ་མོ་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ནི་ཆུང་ངུའི་འབྲིང་ལ་སོགས་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་འབྲིང་གི་ལམ་མོ།།སྐྱེ་བ་ནི་ཆེན་པོའི་ཆུང་ངུའི་ལ་སོགས་པའི་ངོ་བོ་ཆེན་པོའི་ལམ་མོ། །འཇིག་པ་ནི་བསྒོམ་པའི་ལམ་གྱི་ཉོན་མོངས་པ་སྤོང་བའི་ཐབས་ཀྱི་སྦྱོར་བའི་ལམ་མོ། །འབྱུང་བ་ནི་ཉོན་མོངས་པ་སྤངས་པས་རྣམ་ པར་གྲོལ་བ་ཐོབ་པའི་བར་ཆད་མེད་པའི་ལམ་མོ།།འགྲིབ་པ་ནི་ཉོན་མོངས་པས་དབེན་པའི་ཡེ་ཤེས་མངོན་སུམ་དུ་བྱེད་པའི་རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་ལམ་མོ། །འགགས་པ་ནི་སྒྲིབ་པ་བག་ཆགས་དང་བཅས་པ་སྤོང་བར་བྱེད་པའི་སྦྱོར་བ་དང་། བར་ཆད་མེད་པ་དང་། རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་ལམ་གྱི་ བདག་ཉིད་ཀྱི་ཁྱད་པར་གྱི་ལམ་མོ།།སྒོམ་པ་ནི་རྡོ་རྗེ་ལྟ་བུའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཏེ་འཇོམས་པར་བྱ་བའི་སྒྲིབ་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་འཇོམས་པ་པོའོ། །རྣམ་པར་སྒོམ་པ་ནི་མཐར་ཕྱིན་པའི་ལམ་མི་སྐྱེ་བ་དང་ཟད་པ་ཤེས་པའོ། །ཡུལ་ནི་ཡུལ་ཐུན་མོང་ལའོ། །ཕྱོགས་ནི་བྱེ་བྲག་གོ། འདི་རྣམས་ལ་ཡུལ་དང་ དུས་ཀྱིས་མི་ཁྱབ་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཚད་དང་མི་ལྡན་པའི་ཕྱིར་ལ།གཞལ་དུ་མེད་པ་ནི་དེའི་ངོ་བོ་དང་མི་སྦྱོར་བའི་སྦྱོར་བའོ། །གཞན་དུ་ན་ཞེས་པ་ནི་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ལ་སྟེ། གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ནི་ཚད་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་པ་ལ་དགོངས་པའོ།

以下是完整的中文翻译：
所谓"应当观察"即"应当了知"，是无所缘自性。"若"等，无执著即于自性。"须菩提白言"等，分别即无所缘。趣入、趋入、入即声依之义，以加行、正行、后得差别。相续即心相续。趣向虚空即趣向如虚空般的一切智性。"如是"等，于般若波罗蜜多者为余说。
如是于如虚空性中，因不能取境与时之量故无量。彼离量故无量，即从色乃至非住亦非。获得即资粮道，现证即加行道。通达即见道。道即世间禅定与无色所缘之世间修道。道果即出世间修道。智即小小等自性之小道。识即小中等相之中道。生即大小等自性之大道。灭即修道断烦恼方便之加行道。生起即由断烦恼获得解脱之无间道。衰减即证得离烦恼智慧之解脱道。灭即断除俱生习气障碍之加行、无间、解脱道自性之殊胜道。修即金刚喻定，为所断一切障碍之能断。遍修即究竟道之无生尽智。境即共同境。方即差别。
于此等由境与时不遍故无量，无量即不与彼自性相应之相应。"若异"即于色等自性，意趣为色等有量故。


 །གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ ཉིད་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཅེས་པ་ནི།གང་གི་ཕྱིར་རྣལ་འབྱོར་བའི་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ཉིད་སྟོང་པ་ཉིད་དང་རོ་གཅིག་པར་རྟོགས་པས་སངས་རྒྱས་ཉིད་ལ། གཞན་དུ་ནི་འདི་དང་གཟུགས་ཞེས་པའི་སྒྲས་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་ཉིད་བརྗོད་པ་སྟེ། དེའི་ཕྱིར་འགལ་ བ་མེད་དོ་ཞེས་པ་ནི་དེ་ལྟར་དམིགས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་དོ།།དེ་ནས་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། ཟབ་མོ་ཞེས་པ་ནི་མོས་པར་དཀའ་བའི་ཕྱིར་རོ། །གཏིང་དཔག་པར་དཀའ་བ་ནི་བསམ་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་ཀྱང་མ་ཡིན་པའོ། །བལྟ་བར་དཀའ་བ་ནི་འཇིག་རྟེན་པའི་སྒོམ་པས་ཀྱང་མ་ཡིན་པའོ། ། རྟོགས་པར་དཀའ་བ་ནི་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པས་སོ། །དོན་གྱི་དབང་དུ་ནི་དེའི་རྒྱུས་བརྩོན་པ་ཆུང་བ་ཉིད་ལ་གཞོལ་བར་མཛད་པ་ནི་དམན་པས་ཀུན་ཏུ་སྤངས་པའོ། །གང་དུ་སུས་ཀྱང་མིན་ཞེས་པ་ནི་བྱ་བ་དགག་པའོ། །ནམ་མཁའ་ཞེས་པས་ནི་ལས་སོ། །བདག་ཅེས་པས་ནི་བྱེད་པ པོའོ།།ཆོས་ཐམས་ཅད་ནི་ཐོབ་པར་བྱ་བ་རྣམས་ལ་འོང་བ་མེད་པས་སོ། །འགྲོ་བ་མེད་པ་ནི་སྤང་བྱ་རྣམས་ལའོ། །མི་མཐུན་པའི་ཞེས་པ་ནི་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པ་སྟེ། གང་དུ་གཟུང་དུ་མེད་པ་ལ་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་འཇིག་རྟེན་པས་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ལ་ཡིད་ཆེས་པའོ་ཞེས་པ་ ནི་མི་མཐུན་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་དོ།།ལྷ་རྣམས་ནི་བརྒྱ་བྱིན་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཉེ་བར་མཚོན་པ་སྟེ། དེའི་ལེའུ་ནི་ལྷའི་ལེའུ་སྟེ་བཅོ་ལྔ་པའོ།། །།དེ་ནས་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། ཐོགས་པ་མ་མཆིས་པ་ནི་གནོད་པར་བྱེད་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདིར་མཚན་ཉིད་ནི་ཐོགས་པ་ མེད་པའི་ངོ་བོའོ།།དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་ཅེས་པ་ནི་དངོས་པོ་རྣམས་ཐམས་ཅད་ལ་རྗེས་སུ་མི་དམིགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པའི་འདྲ་བའི་སོ་སོར་འགྲན་པ་པོའི་མཚན་ཉིད་འདིའོ་ཞེས་པ་ནི་སོ་སོའི་མཚན་ཉིད་ལ་དེ་མེད་པས་འགལ་བ་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་པ་ནི་ཐོགས་པ་མེད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ དོ།།གནས་ནི་རབ་ཏུ་གནས་པ་སྟེ། བདེ་འགྲོ་དང་ངན་འགྲོ་དང་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་དེ་ལ་མེད་པས་ན་གནས་མེད་པའོ། །མངོན་པར་འགྲུབ་པ་མ་མཆིས་པ་ཞེས་པ་ནི་གང་དུ་ཡང་མི་གནས་པ་སྟེ། གང་ཡང་མངོན་པར་གྲུབ་པ་མེད་ཅིང་གང་ལ་སྐྱེ་བ་མེད་པའོ། །ལམ་ཐམས་ཅད་ཅེས་པ་ནི་ འདིར་ཡོད་པ་དང་མེད་པ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱི་སྐྱེ་བ་ལ་མི་སྦྱོར་བའི་ཕྱིར་དང་།བདེ་འགྲོ་དང་ངན་འགྲོ་དང་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་ལམ་རྣམས་མེད་པའི་ཕྱིར་ལམ་མེད་པའོ་ཞེས་པ་ནི་གཞི་མེད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་དོ། །དེ་ནས་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། རྗེས་སུ་སྐྱེས་ཞེས་པ་ནི་ཕ་དང་བུ་དག་མ་ སྐྱེས་པས་དོན་དམ་དུ་འདྲ་བའི་ཕྱིར་ལ།གལ་ཏེ་མ་སྐྱེས་པ་ན་དེ་དག་ཇི་ལྟར་ཕ་དང་བུ་དག་ཏུ་འགྱུར་ཞེ་ན། ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཞེས་པ་ལ་དགོངས་པའོ།

以下是完整的中文翻译：
"色等一切智性"是指，因为瑜伽师在世俗谛中了悟色等即空性一味，故为佛性。否则，此处以"色"等词说明色等法性，因此无矛盾，即如是所缘之自性。
"其后"等，"甚深"是因难以胜解。"难测"即非思慧所能。"难见"即非世间修所能。"难证"即出世间。就义而言，因此而趣向小精进即劣者遍舍。"何处任谁亦非"即否定作为。"虚空"即业。"我"即作者。"一切法"即于所得诸法无来。"无去"即于所断诸法。"相违"即无颠倒，因于无所取起分别故。如是世间信受颠倒，即相违自性。
"诸天"即以帝释等为表征，其品即天品第十五。"其后"等，"无碍"即因无能害故。此中相即无碍自性。"一切事物"即于一切事物随不缘故。"第二相似对治相即此"，即于各别相中彼不存在故离违害，即无碍自性。
住即安住，于善趣、恶趣及涅槃彼中无故无住。"无成就"即于何处亦不住，即无任何成就且无生。"一切道"即此中于有无等不系生故，以及无善趣、恶趣及涅槃诸道故无道，即无基自性。
"其后"等，"

 །མ་འོངས་པ་ནི་མ་སྐྱེས་པ་ལ་འོང་བ་ནི་རྣམ་པར་གཞིག་པའོ། །རྗེས་སུ་སྐྱེས་ཞེས་པ་ནི་རྗེས་སུ་རྟོགས་པ་ལས་སྐྱེས་པའོ། །འགྲོ་བར་ འགྱུར་བས་འགྲོ་བ་སྟེ།དེ་བཀག་པ་ནི་འགྲོ་བ་མེད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་དོ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། དེ་བཞིན་ཉིད་དུ་ཆོས་ཐམས་ཅད་གནས་པ་ལས་མི་འདའ་བའི་ཕྱིར་ན། དེ་ཉིད་གནས་པ་ཉིད་དོ། །སྔོན་དུ་མེད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་བསྐྱེད་དུ་མེད་པས་འགྱུར་བ་མེད་དོ། །ངོ་བོ་ ཉིད་ཀྱིས་མི་འཇུག་པས་རྣམ་པར་འགྱུར་བ་མེད་པའོ།།རྣམ་པར་རྟོག་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པས་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའོ། །རྟོག་པའི་ཡུལ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རྟོག་པ་མེད་པའོ། །གང་ལ་ཡང་ཐོགས་པ་མེད་པ་ནི་ཐམས་ཅད་དུ་སོང་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལ་ཐོགས་པ་མེད་པ་ནི་གང་དུ་ན་ཡང་དེ་བཞིན་ཉིད་དེ་ཉིད་ ཡོད་ན་དེ་ལས་གཞན་དུ་ཐོགས་པ་ཉིད་དོ་ཞེ་ན།ལན་ནི་ཇི་ལྟར་ཞེས་པ་སྟེ། གཅིག་ཏུ་བ་ལས་གང་དུ་གཉིས་མེད་པ་སྟེ། གཉིས་ཀྱི་དབྱེ་བ་དེ་ལ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཅིག་ལ་ཡང་འབྲེལ་པ་ཅན་གྱི་དབྱེ་བས་ཐ་དད་པར་འགྱུར་ཏེ། དཔེར་ན་སྔོན་གྱི་ནམ་མཁའ་དང་ཕྱི་མའི་ནམ་མཁའ་ལྟ་བུ་སྟེ། དེ་བཞིན་དུ་གཟུགས་ཀྱི་དེ་བཞིན་ཉིད་དང་ཚོར་བའི་དེ་བཞིན་ཉིད་དོ་ཞེས་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། དེ་ལ་གསུངས་པ་ནི། གཉིས་སུ་བྱར་མེད་ཅེས་པ་སྟེ། འདིར་ཡང་ཡང་རྟག་ཏུ་དེ་ལྟར་ཞེས་པ་དང་། གཉིས་སུ་མེད་པ་ནི་རང་ཉིད་ཀྱིས་དབྱེར་མེད་པ་དང་། དེ་བཞིན་ཉིད་ནི་གཞན་གྱིས་ཀྱང་དབྱེར་མེད་ཅེས་པ་ནི གཉིས་སུ་མེད་པའི་དེ་བཞིན་ཉིད་དེ་གཏན་ཚིགས་གསུངས་པ་ནི་མེད་ཅེས་པ་སྟེ།གང་གང་ལ་རྟེན་པའམ། རྒྱུར་གྱུར་པ་དེ་ནི་དེ་ཡིས་ངེས་པར་གྱུར་པ་སྟེ། དཔེར་ན་ཁྲོན་པའི་ཆུ་ནས་ཀྱི་ལྗང་བུ་བཞིན་ཞེས་པ་ནི། དེ་བཞིན་ཉིད་ནི་གང་ནས་ཀྱང་མ་ཡིན་ཞིང་གང་གི་ཡང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ ཕྱིར་ན་གང་དུ་ཡང་འབྲེལ་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་གང་གི་ཡང་མ་ཡིན་པའོ།།དེའི་ཕྱིར་རབ་འབྱོར་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་རྗེས་སུ་སྐྱེས་པའོ་ཞེས་པ་གྲུབ་པ་ལ། གཏན་ཚིགས་གཞན་གསུངས་པ་ནི། དེ་ལྟ་བས་ན་ཞེས་པ་སྟེ། མ་བྱས་པའི་དེ་བཞིན་ཉིད་ཅེས་པ་ཡང་མ་ བྱས་པའི་དེ་བཞིན་ཉིད་འདིར་རྟག་པའི་ཕྱིར་རོ།།ནམ་ཡང་དེ་བཞིན་ཉིད་མ་ཡིན་པར་མི་འགྱུར་ཞེས་པ་ནི་རྟག་པར་དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱི་དངོས་པོའི་ཕྱིར་ཏེ། གཉིས་སུ་མེད་པ་ནི་དུས་ཀྱི་དབྱེ་བས་ཀྱང་ཐ་དད་པར་མི་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་ཞེས་པ་ནི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་ རྣམས་ཐམས་ཅད་དོ།།ཆོས་ཐམས་ཅད་ནི་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་ལའོ། །མི་རྟོག་པ་ནི་དེ་རྣམས་ཐམས་ཅད་ལ་མི་རྟོག་པའི་ཕྱིར། རྣམ་པར་མི་རྟོག་པ་ནི་དེ་བཞིན་ཉིད་ལ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཐམས་ཅད་སྤངས་པའི་ཕྱིར་རོ།

以下是完整的中文翻译：
未来即于未生中来为破除。"随生"即从随觉而生。将去为去，遮遣彼即无去自性。
"如来"等，由于一切法不离如是安住真如，故即是住性。无前际自性不可生故无变异。自性不行故无变化。无分别自性故无分别。非分别境故无分别。于一切无碍即遍行故。于彼无碍，若于何处有彼真如，则于彼外有碍性耶？
答曰："如何"等，由一性故无有二，因彼无二分。于一亦由相属分别成差别，如前虚空与后虚空，如是色真如与受真如等耶？对此所说："不可分二"等，此中亦常如是，无二即自体不可分，真如即他亦不可分，即无二真如。说因即"无"等，凡所依或为因者，彼定为彼所限，如井水中禾苗，而真如非从何来亦非属何者。是故于何处亦无相属故非任何所属。
是故"须菩提，如来随生"成就后，说余因即"是故"等，无为真如即此中恒常故。"永不离真如"即常为真如事故，无二即由时分别亦不成差别故。"一切种"即一切世界。"一切法"即一切事物。"无分别"即于彼等一切无分别故，"无妄分别"即于真如断一切分别故。


 །དེ་བཞིན་དུ་ཞེས་པ་ནི་ཐམས་ཅད་དུ་རྟོགས་པ་མེད་ཅིང་ རྣམ་པར་རྟོག་པ་མེད་པས་སོ།།བསྐལ་པ་མ་ཡིན་པས་ནི་མ་བཅད་པའོ། །ཐ་མི་དད་པས་ནི་གཞན་དུ་འབྱེད་པ་པོ་མ་དམིགས་པས་སོ། །གཉིས་པ་མེད་པས་འདི་ནི་གཞན་མ་ཡིན་པའི་དེ་བཞིན་ཉིད་ལ། དེའི་རྗེས་སུ་བགྲོད་ཅིང་ཉེ་བར་སོན་པས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའོ་ཞེས་པ་ནི་ ཀུན་རྫོབ་ལ་དོན་དམ་པར་ནི་མ་ཡིན་ཞིང་ཞེས་པ་སྟེ།འདིར་ཞེས་པ་ནི་དེ་ལྟར་སོང་བ་ལ་སོང་བ་མེད་པའི་ཆོས་དང་གང་ཟག་ལ་བདག་མེད་པས་མཐོང་བས་ཞེས་པ་ལ་དགོངས་པའོ་ཞེས་པ་ནི་སྐྱེ་བ་མེད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་དོ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱང་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། འདིར་དེ་བཞིན་ཉིད་ལ་ཐམས་ཅད་དུ་རབ་ཏུ་དབྱེ་བ་རྣམས་མེད་ཀྱི་ཐ་དད་པ་མེད་པར་བསྟན་པས་དབྱེ་བ་དགག་པ་ནི་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་འདི་རྣམས་ཀྱི་དེ་བཞིན་ཉིད་རྣམས་ལ་དམིགས་པ་མེད་པས་དེ་བཞིན་ཉིད་དེ་མི་དམིགས་པ་ནི་བཅུ་དྲུག་གི་ངོ་བོ་ཉིད་དོ། །དེ་བཞིན་ཉིད་འདི་རྣམས་ཀྱི་ཆེ་བའི བདག་ཉིད་གསུངས་པ་ནི།འདི་བསྟན་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། དེ་བཞིན་ཉིད་དུ་གཤེགས་ཤིང་མཁྱེན་པ་འདིས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལ། སྡུག་ཅེས་པ་ལ་སོགས་པ་ནི་བྱ་བའི་ཁྱད་པར་ཏེ། འདིར་ཁམས་གསུམ་གཡོ་བའི་དོན་དུ་གསུངས་དང་སྒྲའི་དོན་ལ་སྟེ། སྡུག་ལ་ཆུང་ངུ་དང་ འབྲིང་དང་ཆེན་པོ་བྱ་བའི་དབྱེ་བས་ཏེ་ལྟས་ཆེན་པོ་བཅོ་བརྒྱད་དུ་འགྱུར་རོ།།དེ་ལ་འགུལ་བ་ནི་མཐའ་དག་གོ། །གཡོ་བ་ནི་ཆ་ཤས་སོ། །མ་ལུས་པ་ཤིན་ཏུ་འགུལ་བ་ནི་འཁྲུགས་འཁྲུགས་པའོ། །ཆེམ་ཆེམ་ནི་སྒྲའོ། །འུར་འུར་ནི་དབྱིག་པས་བརྡུངས་པའི་ཁར་རྔ་བཞིན་ནོ། །ཀུན་ཏུ་ འུར་འུར་ནི་འབྲུག་སྒྲ་ཆེན་པོ་བཞིན་ནོ།།རྣམ་པ་དྲུག་ཏུ་གཡོས་པ་ནི་ཇི་ལྟར་ས་གཞིའི་ཤར་ཕྱོགས་མཐོ་ན་ནི་ནུབ་ཕྱོགས་དམའ་ལ། ཤར་ཕྱོགས་དམའ་ན་ནི་ནུབ་ཕྱོགས་མཐོ་བའོ། །ལྷོ་ཕྱོགས་མཐོ་ན་ནི་བྱང་ཕྱོགས་དམའ་ལ་བྱང་ཕྱོགས་མཐོ་ན་ནི་ལྷོ་ཕྱོགས་དམའ་བའོ། །དབུས་མཐོ་ན་ ནི་མཐའ་དམའ་ལ།།མཐའ་མཐོ་ན་ནི་དབུས་དམའོ་ཞེས་པའོ། །འདི་རྣམས་གཡོ་བ་ལ་སོགས་པ་དང་། ལྷ་རྣམས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་མཉན་པ་དང་ལྡན་པ་རྣམས་དགའ་ཞིང་རངས་ནས་སྤྲོ་བ་འདི་ནས་དེ་རུ་ཡོངས་སུ་བསྐྱོད་པ་དང་། བསྟན་པ་སྤང་བ་བསྐྱོད་པ་ནི། ཆོས་རིན་པོ་ཆེའི་ བདག་ཉིད་ཆེན་པོར་ཤེས་པར་བྱེད་པ་དང་།ཆོས་ཉིད་ཀྱི་མཐས་སོ། །ཡོད་པ་མ་ཡིན་པ་ནི་འདིར་ཉེ་བར་མི་དམིགས་པའོ། །གང་གིས་ཞེས་པ་ནི་རང་གི་ཆོས་རྣམས་ཀྱིས་ཏེ། བྱེད་པ་པོ་དང་གང་ཡང་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ཆོས་ཀྱི་རྗེས་སུ་སྐྱེ་བར་བྱ་བའི་ལས་ཀྱི་དེ་བཞིན་ཉིད་ལ་ཇི་ ལྟར་སྤྱད་དེ།དེ་ཙམ་ལ་གནས་པའི་ཕྱིར། རིགས་ཡིན་པས་འདབ་ཆགས་ལ་ལུས་ཆེན་པོའི་ཕྱིར་ན་བྱ་ཆེན་ནོ།

以下是完整的中文翻译：
"如是"即于一切无觉无分别故。由非时故为无断。由无差别故未见能分别他者。由无二故此非他之真如，随行趋近故为如来，此是世俗谛非胜义谛。此中即于如是行中无行法及补特伽罗无我见所思即无生自性。
"如来真如"等，此中于真如一切差别皆无，显示无差别故。遮遣差别即于色等诸法真如无所缘故，彼真如不可得即十六自性。宣说此等真如之大体性即"此示"等。由真如行及了知故为如来。
"震"等为业差别，此中为三界动摇义说及声义，震有小中大业差别成十八大相。其中"动"即普遍。"摇"即部分。"遍动"即剧烈震动。"吼"即声。"轰"如以杖击空钵。"遍轰"如大雷声。
六种震动即如地面东方高则西方低，东方低则西方高。南方高则北方低，北方高则南方低。中央高则边缘低，边缘高则中央低。
此等震动等及诸天具闻佛说欢喜踊跃从此往彼周遍游行，及示教利喜，即知法宝大体性及法性边际。
"非有"即此中不可得。"由何"即由自法，即能作者及随如来法生起之业真如，如是修习。由住彼量故，应理故，由飞禽身大故为大鸟。


 །བར་དུ་ཞེས་པ་ནི་ཇི་སྲིད་དུ་སའི་དབུས་ཀྱི་འདུ་ཤེས་ཀྱིས་ཏེ། ཐར་པའི་ཆ་དང་མཐུན་པ་བརྗོད་པར་བྱས་པས་ན་དེ་གསལ་བར་བྱེད་པར་འདོད་ནས། ཤཱ་རིའི་བུས་གསོལ་པ་ཞེས་པ་ ལ་སོགས་པ་སྟེ།ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་བསྒོམ་པར་བྱ་ཞེས་པ་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་དོན་དམ་པར་ཤེས་ནས་སྤྱོད་པ་བྱེད་པ་སྟེ། སྦྱིན་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་ལ་མཚན་མ་མེད་པར་བྱེད་པའི་དོན་དུ་ཐབས་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཀྱི་སེམས་རྟག་པར་མི་གཏང་ཞིང་། བསོད་ ནམས་ཐམས་ཅད་ཀྱང་བྱང་ཆུབ་ཏུ་ཡང་དག་པར་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བ་དང་།རྗེས་སུ་ཡི་རང་བའོ། །དེའི་ཐབས་ལ་མཁས་པ་ནི་འདིར་བསྟན་བཅོས་ལས། མཚན་མེད་རབ་ཏུ་སྦྱིན་ལ་སོགས། །ཡང་དག་སྒྲུབ་ལ་མཁས་པ་ནི། །རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་རྟོགས་འདི་ལ། །ཐར་པའི་ཆ་དང་མཐུན་པར་ འདོད།།ཅེས་པ་སྟེ་མཚན་མ་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་ངོ་བོའི་རང་གི་མཚན་ཉིད་དང་། མཚན་མར་མངོན་པར་ཞེན་པ་མེད་པའི་མཚན་ཉིད་དང་། མཚན་མར་མ་དམིགས་པའི་ཤེས་པའི་རྣམ་པས་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་རང་གི་ རྒྱུད་ལས་འབྱུང་བར་ཡང་དག་པར་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་ནི་མཁས་པ་ལ།ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ནི་ཐབས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་དོ། །ཐར་པའི་ཆ་ནི་སྣོད་དེ། དེ་ཐོབ་པ་ལ་ཕན་པའོ། །དེའི་རབ་ཏུ་དབྱེ་བ་ནི་ཡུམ་ཆེན་མོར་ལྔ་གསུངས་ཏེ། དེ་ལྟར་ཡང་བསྟན་བཅོས་ལས། སངས་རྒྱས་ སོགས་དམིགས་དད་པ་དང་།།སྦྱིན་སོགས་སྤྱོད་ཡུལ་བརྩོན་འགྲུས་དང་། །བསམ་པ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་དྲན་དང་། །རྣམ་པར་མི་རྟོག་ཏིང་འཛིན་དང་། །ཆོས་རྣམས་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ། །ཤེས་པའི་ཤེས་རབ་རྣམ་པ་ལྔ། །ཞེས་ཏེ་ཐར་པའི་ཆ་དང་མཐུན་པའོ། །དེ་ལ་གསུངས་ པ་ནི།དེ་སྐད་ཅེས་གསོལ་པ་དང་ཞེས་ཏེ། འདིར་བསྟན་བཅོས་ལས། རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་རྣོན་པོ་ཡིས། །རྟོགས་བླ་རྟུལ་པོས་རྟོགས་དཀར་བཞེད། །ཅེས་ཏེ་འདི་རྣམས་ཀྱི་གོ་སྐབས་ནི། དེ་ནས་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། འདིར་ཚོགས་ཆེན་པོས་ཀུན་ཏུ་འབྱུང་ཞེས་པས་ན་འབྱུང་བར་ དཀའ་བའོ།།ཤེས་རབ་འཆལ་པ་ལ་སོགས་པའི་ཚིག་རྣམས་ཀྱིས་ནི་ཐར་པའི་ཆ་དང་མཐུན་པ་རྟུལ་པོའི་ཁྱད་པར་གསལ་བར་བྱས་པའོ། །ཐར་པའི་ཆ་དང་མཐུན་པ་རྣོན་པོ་རྣམས་ཀྱིས་ནི་རང་ཉིད་མངོན་པར་བྱུང་ནས་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་སུ་འགྱུར་བ་མ་མཆིས་སོ་ཞེས་པའོ། ། རྣམ་གྲངས་འདིས་ཞེས་པ་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་མཉམ་པ་ཉིད་པས་སོ། །བདག་ཉིད་མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་ཅེས་པ་སྟེ། སེམས་ཅན་རྣམས་གདོད་མ་ཉིད་ནས་དེ་བཞིན་ཞེས་པ་ནི་རྒོལ་བ་ལ། རབ་འབྱོར་ལ་དེ་མ་བསྒྲུབས་པར་ཐོབ་པའི་གང་དག་ཐར་པའི་ཆ་དང་མཐུན་པ་ཆུང་ངུ་ལ་དེ་ནི་དེ རྣམས་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཞིང་འདིར་ཐོབ་པར་མི་སྲིད་པས་འབྱུང་བར་དཀའ་བའོ།

以下是完整的中文翻译：
"中间"即以大地中心之想，由说解脱分相应故欲明显此义，舍利子请问等。"应修习般若波罗蜜多"即了知一切法胜义而行，为无相行布施波罗蜜多等故，恒不舍一切种智心方便，并将一切福德正回向菩提及随喜。
其方便善巧，如论中说："无相布施等，善巧正修行，遍知一切相，许为解脱分。"即不共相之自性自相，无相执著之相，及以无缘相智行相，于布施等一切佛法从自相续正修行即为善巧。般若波罗蜜多即方便相。解脱分即器，有益于获得彼。
其差别如《大般若经》中说五种，如论中说："缘佛等信心，布施等行境精进，圆满意乐念，无分别三昧，及诸法一切，智慧知五相。"即解脱分。
其所说："如是请问"等，如论中说："利根能证悟圆满菩提，钝根难证悟。"此等机会即"尔时"等。此中由大资粮普遍生起故难生。以慧劣等词明显说明钝根解脱分之差别。利根解脱分者即自现前成正等正觉不可得。
"以此法门"即一切法平等故。"自证菩提"等，有情本来如是即对论者，未修即得者，于小解脱分彼等非有，此中不可得故难生。


།དེ་ཡང་བྱིས་པས་ནི་ཀུན་ནས་སྒྲོ་བཏགས་པ་དེ་ཉིད་ཀྱི་དངོས་པོས་བྱང་ཆུབ་པར་རློམ་ལ། དེ་ཡང་ཡང་དག་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཐོབ་པར་མི་འགྱུར་རོ་ཞེས་པ་ལ་དགོངས་པ་སྟེ། དེ་ལྟར་ཡང་བྱང་ཆུབ་ནི་རྣམ་པར་ རྟོག་པས་སམ།གཞན་དུ་རྣམ་པར་རྟོག་པས་སྤྲུལ་པའི་དངོས་པོའི་ཕྱོགས་གཉིས་ཆར་གྱིས་ཀྱང་རིགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། བྱང་ཆུབ་ནི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་དང་། རྣམ་པར་རྟོག་པ་མ་སྐྱེས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཞེས་པ་ནི་ནམ་མཁའ་དང་མཉམ་པས་ཀྱང་ངོ་། །དེ་ནི་མ་ ཡིན་ཞེས་པ་ནི་དེ་ཉིད་མིན་ཏེ།ཕྱིར་མི་ལྡོག་པ་བསྒྲུབ་པར་འདོད་ནས་གསུངས་པ་ནི་གང་ཕྱིར་ལྡོག་པའི་ཆོས་དེ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་གནས་མེད་པ་ཉིད་དུ་སྦྱོར་བའི་རིགས་པས། དེ་ཆོས་ཉིད་ལ་གནས་ཤིང་། ཆོས་ཉིད་ཁོ་ན་ནི་དག་པའི་བྱང་ཆུབ་སྟེ། དེ་ཡང་རང་ བཞིན་ཉིད་ཀྱིས་དག་པའོ་ཞེས་དགོངས་པའོ།།ཆོས་རྣམས་ཀྱི་ཚུལ་དུ་སྐྱེ་བའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་བྱེ་བྲག་གི་དེ་བཞིན་ཉིད་ལ་དེ་བཞིན་ཉིད་ཅེས་པ་ནི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དུ་མ་སྐྱེས་པས་ན་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ལ། རབ་ཏུ་འབྱེད་པར་བྱེད་པ་རྣམས་ལ་ཞེས་པ་ནི། བརྟག་པར་བྱ་བ་རྣམས་ལའོ། །དེ་ལ་ཁྱད་པར་མེད་ པ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་དབྱེ་བ་རྣམ་པ་གསུམ་མི་དམིགས་པས་སོ།།བྱེ་བྲག་མེད་པ་ཉིད་ནི་དེ་བཞིན་ཉིད་དང་རོ་གཅིག་པར་ཀུན་ཏུ་རྟོགས་སོ། །ཐ་དད་དུ་བྱར་མེད་པ་ནི་ཇི་སྐད་དུ་བཤད་པའི་བྱེ་བྲག་ལས་བཟློག་ནས་ཐ་དད་དུ་བྱེད་པར་མི་ནུས་པའི་ཕྱིར་རོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ ཆེན་པོ་འདིས་ངེས་པར་འབྱུང་བའོ་ཞེས་པའི་བར་གྱི་རྒྱ་ཆེན་པོས་ནི་རྣོན་པོ་རྣམས་ཀྱིས་ཐར་པའི་ཆ་དང་མཐུན་པས་བདག་ཉིད་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་འབྱུང་བའོ་ཞེས་བཤད་པའོ།།ངེས་པར་འབྱེད་པའི་ཆ་དང་མཐུན་པ་ནི་བཞི་སྟེ། དེ་ལ་དྲོད་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས་ནས་བསྟན་བཅོས་ལས། དྲོ་བ་རྣམས་ ཀྱི་དམིགས་པ་ནི།།སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཡིན་པར་བསྔགས། །དེ་དག་ལ་ནི་སེམས་མཉམ་སོགས། །རྣམ་པ་དག་ནི་བཅུར་བཤད་དོ། །ཞེས་ཏེ། འདི་ལ་གསུངས་པ་ནི། དེ་ནས་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། གནས་པར་བྱ་བ་ནི་སྤྲོ་བས་སོ། །བསླབ་པར་བགྱི་བ་ནི་གོམས་པས་སོ། །སེམས་ ཅན་རྣམས་ལ་སེམས་མཉམ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པས་ནི་སེམས་གཞན་བཅུ་གསུངས་ཏེ།དགེ་བ་ནི་གཡོ་མེད་པའི་སེམས་སོ། །རྣམ་པར་འཚེ་བ་མེད་པ་ནི་སྙིང་རྗེའོ། །མ་དང་ཕའི་སེམས་དང་བུ་དང་བུ་མོའི་སེམས་དང་མགོན་མེད་པ་རྣམས་ཀྱི་མགོན་བྱེད་པའི་ཕྱིར་དང་། རང་ཉིད་སྡིག་པ་ལས་ ལྡོག་ཅིང་།།སྦྱིན་ལ་སོགས་ལ་གནས་པས་གཞན། །དེ་དག་ལ་ནི་འགོད་པ་དང་། །བསྔགས་པ་བརྗོད་དང་མཐུན་པ་ཉིད། །རྩེར་འགྱུར་ཞེས་པར་བསྟན་བཅོས་ལས་ཏེ་དེ་དག་དང་མ་བྲལ་བར་གནས་པའོ།

以下是完整的中文翻译：
凡夫以遍计所执之事而妄执为菩提，因其非真实故不能获得，此为密意。如是，菩提非由分别或由他分别所现之事物二边皆不应理，因菩提无分别故，分别未生故。"如是"即与虚空平等故。"非彼"即非彼自体。
为成就不退转而说"以何退法"等，以一切法无住之理，住于法性，唯法性即清净菩提，彼亦自性清净，此为密意。诸法生起之真如差别，说为"真如"，因真实未生故非有。"于诸分别者"即于诸所观察者。其中无差别即以菩萨三种差别不可得故。无差异性即与真如一味遍知。不可分别即如所说差别相违故不能差别。
"此菩萨摩诃萨定出"等广说，即利根者以解脱分而自出现圆满菩提之义。
顺决择分有四，其中就暖位而言，论中说："暖位所缘境，称赞诸有情，于彼心平等，说有十种相。"
此中所说："尔时"等，所住即欢喜故，所学即串习故。"于诸有情心平等"等说十种心：善即无动摇心，无害即悲心，父母心与子女心，为无怙者作怙故。自离恶业，住布施等，于彼安立，称赞随顺，论中说"成顶"，即不离彼等而住。


 །དེ་གསུངས་པ་ནི། བདག་ཉིད་ཅེས་པ་ལ་སོགས་ པ་སྟེ།སྡིག་པ་ནི་མི་དགེ་བ་བཅུ་ལ་ཡོངས་སུ་རྒྱལ་བ་ནི་གོམས་པའོ། །མ་རིག་པའི་རྐྱེན་གྱིས་འདུ་བྱེད་ཅེས་པ་ལ་སོགས་པ་ནི་ལུགས་དང་མཐུན་པའོ། །དེ་ལ་བདེན་པ་གཉིས་མ་རྟོགས་པའི་ཤེས་པ་དང་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་ཤེས་པ་དང་ཐེ་ཚོམ་ནི་མ་རིག་པའོ། །དེས་མི་དགེ་བ་འདོད་པ་ན་ཀུན་ ཏུ་སྤྱོད་པ་དང་།དགེ་བ་ཟག་པ་དང་བཅས་པའི་ཁམས་གསུམ་གྱི་ལས་འདུ་བྱེད་པར་འགྱུར་རོ། །དེས་ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་སྐྱེ་བ་དང་། འཆི་བའི་མཚན་ཉིད་ཅན་དང་འཆི་བ་དང་སྐྱེ་བའི་བར་དུ་གྱུར་པའི་སྲིད་པ་བར་མ་དོ་འབྱུང་བར་འགྱུར་ཏེ། སྲིད་པ་མ་སོན་པའི་ཐོགས་པ་མེད་པས་ བར་དུ་ཡུལ་དེར་སྦྱོར་བར་འགྱུར་ཏེ།མའི་ལྟོ་བར་མཚམས་སྦྱོར་བའི་སྐད་ཅིག་ལ་མ་ཞིག་པ་དང་། འདོད་ཆགས་དང་ཞེ་སྡང་དང་བཅས་པ་རྣམས་ཀྱི་འདུས་བྱས་པས་སྐྱེ་བ་འཛིན་པའི་ནུར་ནུར་པོའི་གནས་སྐབས་ཀྱི་ཕུང་པོ་ལྔའི་ནང་དུ་གཏོགས་པ་ནི་ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཞེས་ཏེ། ཡན་ལག་ གསུམ་པའོ།།དེ་ལས་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་རྐྱེན་གྱིས་མིང་དང་གཟུགས་ཏེ། དེ་ལ་ཚོར་བ་དང་། འདུ་ཤེས་དང་། འདུ་བྱེད་དང་། རྣམ་པར་ཤེས་པ་ནི་ཁྱེར་ཞེས་པས་ནི་ཡང་སྲིད་པར་སྐྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཟུགས་ནི་ནུར་ནུར་པོའི་གནས་སྐབས་སོ། །དེ་ལས་མིག་ལ་སོགས་པ་ནི་སྐྱེ་མཆེད་ དྲུག་གོ།།དེ་ལས་དབང་པོ་དང་ཡུལ་དང་རྣམ་པར་ཤེས་པ་རྣམས་འདུས་ནས་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་དངོས་པོར་གནས་པ་རྣམས་ཕན་ཚུན་དུ་རིག་ནས་ཚོར་བ་དང་བསྐྱེད་པ་ལ་མངོན་དུ་བྱེད་པ་ནི་རིག་པའོ། །དེ་ལས་བདེ་བ་ལ་སོགས་པའི་ཚོར་བའོ། །དེ་ལས་མངོན་པར་འདོད་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་ ཡང་སྲིད་པ་ལ་མངོན་པར་དགའ་བའི་ངོ་བོ་ནི་སྲིད་པའོ།།དེ་ལས་འདོད་པ་དང་། ལྟ་བ་དང་། ཚུལ་ཁྲིམས་དང་། བརྟུལ་ཞུགས་ཀྱི་བདག་ཉིད་ཀྱི་དངོས་པོ་ལེན་པའི་དབྱེ་བ་དགའ་བའི་ངོ་བོའི་ངོ་བོ་དེ་དང་བྲལ་བར་མ་གྱུར་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པ་བཞིས་ཁྱད་པར་གྱི་སྲིད་པ་ལ་མངོན་ པར་འདོད་པའི་ངོ་བོ་ནི་ཉེ་བར་ལེན་པའོ།།དེ་ལས་འདུ་བྱེད་པའི་ས་བོན་མ་རིག་པ་དང་། སྲེད་པ་དང་། ལེན་པས་མི་སླུ་བས་སྐྱེ་བ་སྐྱེད་པ་ལ་མངོན་པར་ཕྱོགས་པས་སྲིད་པའོ། །དེ་ལས་སྐྱེ་བར་འགྱུར་ཏེ། མིང་དང་གཟུགས་ཀྱིས་རིམ་གྱིས་སྐྱེ་བའོ། །དེས་རྒ་ཤི་ལ་སོགས་པའོ་ཞེས་ ཕན་ཚུན་གྱི་རྒྱུན་ཅན་གྱི་ཡན་ལག་བཅུ་གཉིས་ཏེ།དེ་ནི་གང་ཞིག་འཆི་བའི་བར་མ་དོར་ཡང་མི་འགྱུར་ཞིང་། རྫུས་ཏེ་སྐྱེ་བ་ལ་ཡང་མི་འགྱུར་ལ། གཟུགས་དང་གཟུགས་མེད་པར་ཡང་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་ཡན་ལག་དང་པོ་གཉིས་ནི་སྐྱེ་བ་སྔ་མའིའོ། །བར་གྱི་བརྒྱད་པོ་ནི་ད་ལྟར་བྱུང་ བའི་སྐྱེ་བའིའོ།



这是对您提供的藏文的中文翻译：
那么所说的是：关于"自身"等，罪过即是十不善业，完全战胜是指习惯。"无明缘行"等是顺序相应的。其中，不了解二谛的认知、颠倒认知和怀疑即是无明。由此在欲界造作不善业，以及有漏善业的三界诸业即是行。由此产生意识，具有生死特征，以及死亡与投生之间的中阴身，由于未到达投生处而无障碍，中间与彼处相应，在入胎的刹那未灭，具有贪嗔者的造作，执取投生的羯罗蓝位五蕴所摄即是意识，这是第三支。
由此识缘名色，其中受、想、行、识称为"取"，是为了再次投生。色即是羯罗蓝位阶段。由此眼等即是六处。由此根、境、识和合，住于因果事相中，相互了知而引生感受，现前即是触。由此产生乐等诸受。由此显现希求特征的再有，明显欢喜的本质即是爱。
由此欲取、见取、戒禁取、我语取等四种差别，对彼本质未能远离等相的特殊有的希求本质即是取。由此行的种子无明、爱、取不虚妄，趋向引生投生即是有。由此产生生，由名色次第而生。由此老死等，这是相互连续的十二支，即不会成为死亡中阴，也不会成为化生，也非色界与无色界。其中前两支属于前世，中间八支属于现世。

།སྐྱེ་བ་དང་རྒ་ཤི་ནི་མ་འོངས་པའི་སྐྱེ་བའིའོ་ཞེས་པ་ནི་སྔ་མ་དང་ཕྱི་མ་དང་བར་མ་རྣམས་སུ་རྣམ་པར་གཞག་པ་ནི་ཀུན་ཏུ་རྨོངས་པ་མེད་པ་ནི་མི་འཇུག་གོ། །དང་པོ་དང་གཞན་བརྒྱད་པ་དང་དགུ་པ་ནི་ཉོན་མོངས་པའོ། །གཉིས་པ་དང་བཅུ་པ་ནི་ལས་ཀྱི་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པའོ། ། ལྷག་མ་ནི་སྐྱེ་བའི་ཉོན་མོངས་པའོ། །ཉོན་མོངས་པ་ནི་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པའི་དབང་གིས་ལས་དང་སྐྱེ་བ་ཀུན་ཏུ་འཕེན་ལ། བདེན་པ་མཐོང་བ་ནི་བདེན་པས་ལས་དང་ཡང་སྲིད་པ་མི་འཕན་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་པ་ནི་ཡན་ལག་བཅུ་གཉིས་པའི་རྟེན་ཅིང་འབྱུང་བའོ། །ཉོན་མོངས་པ་ལས་དང་སྐྱེ་བའི རྒྱུན་གྱི་ངོ་བོའི་འཁོར་བ་ལ་ཐོག་མ་མེད་དེ།ཐོག་མ་ཡོད་ན་ཐོག་མ་ལ་རྒྱུ་མེད་པ་ཅན་དུ་ཐལ་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཐ་མ་ནི་རྒྱུ་ཟད་པས་རིགས་ཏེ། ས་བོན་ཟད་པས་མྱུ་གུ་བཞིན་ཏེ། སྐྱེ་བ་ནི་རྒྱུ་ལ་ལྟོས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་སངས་རྒྱས་སོ་སོར་བསྐྱེད་པའི་སྟོང་པ་དང་། སྙིང་རྗེ་རོ་གཅིག་པའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ བདག་ཉིད་ཀྱི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་གྱི་མ་རིག་པའི་གཉེན་པོ་བསྒོམས་པས་མ་རིག་པ་རིམ་གྱིས་ཟད་ནས་འཁོར་བ་པའི་སེམས་ཅན་གྲངས་མེད་པ་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདའ་བའི་ཕྱིར་ཐམས་ཅད་རྒྱུན་ཆད་པ་ཉིད་དུ་འགྱུར་ཏེ།འགྲོ་བ་འདི་དག་ཐམས་ཅད་སངས་རྒྱས་སུ་འགྱུར་ ཞེས་ལུང་ལས་གསུངས་ཏེ།འདིར་མ་རིག་པ་འགགས་པས་འདུ་བྱེད་ཅེས་པ་ནས་ཇི་སྲིད་དུ་སྐྱེ་བ་དང་། རྒ་ཤི་དང་། མྱ་ངན་དང་། སྨྲེ་སྔགས་འདོན་པ་དང་། སྡུག་བསྔལ་བ་དང་། ཡིད་མི་བདེ་བ་དང་། འཁྲུག་པ་རྣམས་འགག་པར་འགྱུར་ཞེས་ཏེ། དེ་ལ་ཕུང་པོ་ཡོངས་སུ་སྨིན་པ་ནི་རྒས་པའོ། ། ཕུང་པོ་རྙིང་པ་ཞིག་པ་ཤི་བའོ། །ཤི་བར་གྱུར་པ་ལས་རྨོངས་པས་མངོན་པར་ཆགས་པས་སྙིང་མི་བདེ་བ་ནི་མྱ་ངན་ནོ། །མྱ་ངན་གྱིས་ཀུན་ནས་བསླངས་ནས་ངག་ཏུ་འདོན་པ་ནི་སྨྲེ་སྔགས་སོ། །དབང་པོ་རྣམས་མི་གསལ་བ་ནི་སྡུག་བསྔལ་ལོ། །ཡིད་ལ་གཅགས་པ་ནི ཡིད་མི་བདེ་བའོ།།སྡུག་བསྔལ་བ་དང་ཡིད་མི་བདེ་བ་ལས་བྱུང་བ་ནི་འཁྲུག་པ་སྟེ། གང་དུ་འཕགས་པས། མ་རིག་འགག་པར་འགྱུར་བ་ནི། །འདུ་བྱེད་རྣམས་ནི་འབྱུང་མི་འགྱུར། །མ་རིག་འགག་པར་འགྱུར་བ་ནི། །ཤེས་པ་དེ་ནི་བསྒོམ་པས་སོ། །མདོ་ཕལ་ཆེར་ཡང་ ལུགས་ལས་བཟློག་པ་གསུངས་ཏེ།སྐྱེ་བ་འགགས་པས་རྒ་ཤི་ལ་སོགས་པ་འགག་ཅེས་པ་ནས་ཇི་སྲིད་དུ། མ་རིག་པ་འགགས་པས་འདུ་བྱེད་འགག་ཅེས་པ་ལ་སོགས་པ་ནི་ལུགས་ལས་བཟློག་པའོ། །ཡང་དག་པར་བསྐུལ་བ་ནི་ཡང་དག་པར་འཛིན་པ་ལའོ། །བསྔགས་པ་བརྗོད་ པའི་ཡོན་ཏན་བརྗོད་པའོ།།མཐུན་པར་དཀའ་བའི་རྗེས་སུ་མཐུན་པས་སོ་ཞེས་པ་ནི་རྩེ་མོར་གྱུར་པའོ།

这是对您提供的藏文的中文翻译：
生与老死是未来世的，所谓前、后、中三者的安立，无有迷惑者不入。第一、第八、第九是烦恼。第二和第十是业的烦恼。其余是生的烦恼。烦恼由于遍烦恼的力量而引发业和生，见到真谛则因真谛而不引发业和再有，这是十二缘起支。
烦恼、业和生相续本质的轮回无有始，若有始则成无因之过。终际由因尽而合理，如种子尽则无芽，因为生依赖于因。因此，通过修习佛陀各别生起的空性与大悲一味的菩提自性般若波罗蜜特征的无明对治，渐次灭尽无明，无量轮回众生将般涅槃，一切将成为断灭，经中说："此等一切众生将成佛。"
此中由无明灭故行灭，乃至生、老死、忧、悲、苦、忧恼等灭。其中蕴的成熟是老，蕴的衰败是死。由死而生起愚痴贪著的心不安即是忧。由忧引发的语言即是悲。诸根不明即是苦。意的执著即是忧。由苦与忧所生即是恼。如圣者所说："无明将灭故，诸行不生起，无明将灭故，此由修知。"
大多数经典也说逆序：由生灭故老死等灭，乃至由无明灭故行灭等是逆序。正确劝勉是对正确执持。赞叹即是说其功德。随顺难行即是随顺，这是最胜。


 །རང་བཞིན་རྟེན་ཅན་བདེན་ཤེས་པའི། །ཆོས་མཆོག་དེ་བཞིན་སེམས་ཅན་རྣམས། །སྨིན་བྱེད་སོགས་ཀྱིས་ཤེས་པར་བྱ། །ཞེས་པ་བསྟན་བཅོས་ལས་ཏེ། འདིར་གསུངས་པ་ནི། དེ་བཞིན་དུ་བདེན་པ་ ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ།སྡུག་བསྔལ་ལ་སོགས་པའི་བདེན་པའི་ཡུལ་རྣམས་ལ་གོ་རིམས་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་དང་། སྤོང་བ་དང་། མངོན་དུ་བྱེད་པ་དང་། བསྒོམ་པ་རྣམས་ལ་རྒྱུན་དུ་ཞུགས་པ་ལ་སོགས་པའི་འབྲས་བུ་མངོན་སུམ་དུ་བྱ་བའི་བྱ་བ་ལ་ཇི་སྲིད་དུ་ཡང་དག་པར་བསྐུལ་ བ་ལ་སོགས་པ་ནས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྐྱོན་མེད་པར་འཇུག་པའི་བར་དུའོ།།དེ་ལྟར་སེམས་ཅན་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། དེ་ལྟར་བཟོད་པར་གྱུར་པ་དང་ཆོས་མཆོག་ཏུ་གྱུར་པའོ། །དེ་ལྟར་འདོད་ཅིང་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པས་ངེས་པར་འབྱེད་པའི་ཆ་དང་མཐུན་པ་རྣམས་ཀྱི་འབྲས་བུ་ གསུངས་པའོ།།དེ་བཞིན་ཉིད་གཙོ་བོར་བསྟན་པའི་ལེའུ་ནི་དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱི་ལེའུའོ། །འཕགས་པ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་བརྒྱད་སྟོང་པའི་འགྲེལ་པ་གནད་ཀྱི་ཟླ་བའི་འོད་ཅེས་བྱ་བ་པཎྜི་ཏ་ཆེན་པོ་འཇིགས་མེད་འབྱུང་གནས་སྦས་པས་མཛད་པ་ལས་ལེའུ་བཅུ་དྲུག་པའོ།། །།ཚོགས་ཀྱི་ དབང་དུ་བྱས་ནས་བསྟན་བཅོས་ལས།ངེས་འབྱེད་ཡན་ལག་ནས་བཟུང་སྟེ། །མཐོང་དང་བསྒོམ་པའི་ལམ་དག་ལ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་གང་དག་གནས། །དེ་འདིར་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པའི་ཚོགས། །ཞེས་ཏེ་ཕྱིར་ལྡོག་པར་འགྱུར་བ་ནི་ཕྱིར་ལྡོག་པ་ལ། དེ་ལྟར་མ་ཡིན་ཞེས་པ་ནི་ཕྱིར་ མི་ལྡོག་པ་སྟེ།ཕྱིར་མི་ལྡོག་པའི་དགེ་འདུན་ནོ། །འདིར་དབང་པོ་རབ་ཀྱི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ནི་ཚོགས་ཀྱི་ས་ནས་ཀྱང་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ངེས་པ་དང་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་ལ་སྦྱར་ནས་ཚོགས་གཉིས་རྫོགས་པར་བྱེད་པ་ལ། རྟག་པར་མངོན་པར་སྦྱོར་བར་དགའ་བས་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པ་ཅན་ནོ། ། དབང་པོ་འབྲིང་ནི་རབ་ཏུ་དགའ་བ་ལས་སྔོན་དུ་དེའི་ངེས་པ་ལ་སོགས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དབང་པོ་རྟུལ་པོས་ནི་ཡང་ས་བརྒྱད་པ་ལ་སྔོན་དུ་བླ་ན་མེད་པའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་མངོན་སུམ་དུ་བྱེད་པའི་བྱ་བ་ལ་ངེས་པར་བརྟན་པོ་མེད་པའི་ལྡོག་པའི་དོགས་པ་འབྱུང་བར་འགྱུར་བའོ།

以下是藏文的中文翻译：
如论中说："自性所依真实智，胜法如是诸有情，应当了知能成熟等。"此处所说，"如是真谛"等，即是对苦等谛境，如其次第遍知、断除、证得、修习，为现证预流等果位之事业，乃至于正确劝勉等直至菩萨无过入住为止。
如是"有情"等，即是获得忍位与胜法位。由"如是欲求"等宣说了顺决择分的果位。以如来性为主所说的品即是如来性品。这是大班智达无畏生藏所造的《八千颂般若波罗蜜多释·月光精要》第十六品。
关于僧团，论中说："从顺决择分，乃至见修道，诸菩萨安住，此即不退众。"退转者为退转，非如是者即不退转，即不退转僧伽。此中利根菩萨从资粮位即确定般若波罗蜜多并修习大悲，恒常欢喜精进圆满二资粮故为不退转者。中根者于初地之前无如是决定等。钝根者乃至第八地前，于现证无上真实性的事业中无坚定决定，故有退转之虑。


 །ངེས་འབྱེད་ཡན་ལག ནས་བཟུང་ཞེས་པ་ནི་ཚོགས་ཀྱི་ལམ་ལ་ཤིན་ཏུ་མི་ཟད་པའི་ངེས་པ་ཅན་ལ་ལྟོས་ནས་གསུངས་པས་མངོན་པར་འདོད་པ་ནི་ཚོགས་ཀྱི་ས་ལ་ཡང་སྟེ།སོགས་ཞེས་པ་མཐར་མེད་ཀྱང་དངོས་པོ་ལ་རྣམ་པར་བརྟགས་ནས་མཐར་གནས་པ་ཉིད་པས་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པའི་རིགས་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པ་ཅན་དེ་རྣམ་པ་ བཞི་སྟེ།རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་འབྱུང་བ་ཤིན་ཏུ་དེ་ལ་སྲིད་པས་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་བཤད་ལ། བསྟན་བཅོས་སུ། གཟུགས་ལ་སོགས་ལས་ལྡོག་སོགས་རྟགས། །རྣམ་པ་ཉི་ཤུ་བསྐྱེད་པ་ཡིས། །ངེས་འབྱེད་ཡན་ལག་ལ་གནས་པའི། །ཕྱིར་མི་ལྡོག་པའི་མཚན་ཉིད་ནི། ། ཞེས་ཏེ་འདིར་ནི་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པའི་མཚན་ཉིད་དུ་ཤེས་པའི་རྟགས་རྣམས་ཏེ། གཟུགས་ལ་སོགས་ལས་ལྡོག་པ་དང་། །ཐེ་ཚོམ་མི་དལ་ཟད་པ་དང་། །བདག་ཉིད་དགེ་བ་ལ་གནས་ཤིང་། །གཞན་དག་དེ་ལ་འཛུད་པ་དང་། །གཞན་གྱི་རྟེན་ཅན་སྦྱིན་སོགས་དང་། ། ཟབ་མོའི་དོན་ལ་སོམ་ཉི་མེད། །བྱམས་ལུས་སོགས་དང་སྒྲིབ་པ་ནི། །རྣམ་པ་ལྔ་དང་མི་འགྲོགས་དང་། །བག་ལ་ཉལ་ཀུན་འཇོམས་པ་དང་། །དྲན་པ་དང་ནི་ཤེས་བཞིན་དང་། །གོས་ལ་སོགས་པ་གཙང་བ་དང་། །ལུས་ལ་སྲིན་བུ་རྣམས་མི་འབྱུང་། །གྱ་གྱུ་མེད་སེམས་སྦྱངས་པ་ནི། ། ལེན་དང་སེར་སྣ་མེད་པ་དང་། །ཆོས་ཉིད་ལྡན་པར་འགྲོ་ཉིད་དང་། །སེམས་ཅན་དོན་དུ་དམྱལ་ཚོལ་དང་། །གཞན་གྱིས་བཀྲི་བར་མི་འདོད་དང་། །ལམ་གཞན་ཉེ་བར་སྟོན་འདུད་ལ། །འདུད་ཅེས་བྱ་བར་རྟོགས་པ་དང་། །སངས་རྒྱས་དགྱེས་པའི་སྤྱོད་པ་སྟེ། ། རྟགས་ནི་ཉི་ཤུ་དེ་རྣམས་ཀྱིས། །དྲོད་དང་རྩེ་མོ་བཟོད་པ་དང་། །ཆོས་མཆོག་རྣམས་ལ་གནས་པ་ནི། །རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ལས་མི་ལྡོག་།ཅེས་པ་བསྟན་བཅོས་ལས་ཏེ། རྟགས་ཀྱིས་མཚོན་པ་སྟེ། འདི་ལ་གསུངས་པ་ནི། དེ་ནས་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། འདི་རྣམས་ཀྱིས་རྣམ པར་བྱེད་ཅིང་གསལ་བར་བྱེད་པས་ན་རྣམ་པ་ལ།འདི་རྣམས་ཀྱིས་མཚོན་པར་བྱེད་པས་ན་རྟགས་སོ། །འདི་རྣམས་ཀྱིས་གསལ་བར་བྱེད་ཅིང་བརྟག་པར་བྱེད་ཅེ་ན་མཚན་མ་སྟེ། དོན་གཅིག་ཀྱང་གསུམ་པོ་རྣམས་ཀྱིས་བརྗོད་པ་ནི་དོན་དག་གཞན་གྱི་དོགས་པ་གཅོད་པའི་དོན་དུའམ་རྣམ་གྲངས་ཀྱིས་བཤད་པའི་ ཕྱིར་ཏེ།གང་གི་ཕྱིར་ནི་གཉིས་སུ་མེད་པ་སྟེ། གཟུགས་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱི་ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་ནི་དོན་དམ་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་དེ་བཞིན་ཉིད་དེ། དེ་བཞིན་ཉིད་ལ་ནི་གཅིག་པ་ཉིད་དང་གཉིས་དང་མང་པོ་མེད་པ་སྟེ། དེའི་ཕྱིར་ན་དེ་བཞིན་ཉིད་ནི་གཉིས་སུ་མེད་པས་དབྱེར་མེད་པ་ དང་གཉིས་སུ་བྱར་མེད་པས་མ་བཅད་པའོ།།རྣམ་པར་རྟོག་པའི་ངོ་བོ་དང་བྲལ་བས་རྟོག་པ་མེད་པའོ། །རྣམ་པར་རྟོག་པའི་སྤྱོད་ཡུལ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མེད་པའོ།

以下是藏文的中文翻译：
"从顺决择分"这句话是针对于资粮道上具有极其坚定决定者而说的，显然所欲即是在资粮位上。虽然"等"字无有边际，但通过对事物的观察而安住于究竟，故不退转种性的不退转者有四种。对于圆满菩提心的生起极其可能等等已作解释。
论中说："色等返转等为相，由生二十种，安住顺决择分，不退转之相。"此处是了知不退转相的标志，即：从色等返转，疑惑懈怠尽，自住善法中，引导他人入，依他施等行，于甚深义无疑，慈身等五种，不与障碍俱，摧毁诸随眠，具足念正知，衣等保清净，身上无虫生，无有诡诈心，受取无悭吝，如法而行走，为众寻地狱，不为他所引，不随他道示，了知礼敬义，行佛所喜行。以此二十相，安住于暖位、顶位、忍位及胜法位者，于圆满菩提不退转。
这是论中所说。以相表征，此中所说："其后"等，由于这些能作分别及显明故为"相"，由于这些能表征故为"标志"。若问这些能显明及观察什么，即是"特征"。虽是一义，以三者来说是为了遣除其他义理的疑惑，或是为了以异门来解释。
因为是无二，色等一切诸法于胜义中无所有故即是真如。于真如中无有一性、二性及多性，因此真如以无二故不可分，以无可分二故无有割裂。离分别体性故无分别，非分别行境故无有分别。


 །དེ་ལྟར་ཞེས་པ་ནི་དེ་ལྟར་དེ་བཞིན་ཉིད་མཚན་ཉིད་དུ་གནས་ཤིང་དེ་བཞིན་ཉིད་དང་རོ་གཅིག་པའི་ཕྱིར་རོ། ། མི་རྟོག་པ་ནི་ཡང་དག་པར་རོ། །རྣམ་པར་མི་རྟོག་པ་ནི་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུའོ། །ཐོས་ནས་ཀྱང་ཞེས་པ་ནི་ཐོས་པའི་རྗེས་ལའོ། །སོང་ནས་ཞེས་པ་ནི་དུས་ཕྱིས་ཀྱང་སྟེ། ནེམ་ནུར་མི་བྱེད་པ་ནི་གནོད་པར་མི་བྱེད་པའོ། །ཡིད་གཉིས་མི་བྱེད་པ་ཞེས་པ་ནི། རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་བློ་ནི་ཡིད་གཉིས ཏེ།དེ་ཉིད་མི་བྱེད་ཅེས་པའོ། །འདི་རྣམས་རྒྱས་པར་བཤད་དེ། ཐེ་ཚོམ་མི་བྱེད་ཅེས་པ་དང་། རྨོངས་པར་མི་བྱེད་ཅེས་པས་ནི་མི་བསྒྲུབ་པ་དགག་པའོ། །དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ལྟར་ཞེས་པ་ནི་ཐམས་ཅད་དོན་དམ་པར་ཏེ། ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ནི་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་དེ་ལྟར་ལྷག་པར་མོས་ཤིང་སྟེ་དད་པས་སོ། ། ཁོང་དུ་ཆུད་པར་བྱེད་པས་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་སོ། །འདི་རྣམས་དེ་ལྟར་ཤེས་པ་ནི་གཙོ་ཆེ་བའི་རྟགས་ཏེ། འདིའི་ཡོངས་སུ་གཅོད་པ་གསུངས་པ་ནི། མི་ལྟ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ་དེ་ལྟར་དེ་ཉིད་ལ་དེ་དག་ཅེས་ཏེ། གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ལ་ལྡོག་པའི་རྟགས་ཤེས་པའོ། །གཞན་ཡང་ཞེས པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ།གཞན་དག་སྟེ་ཆོས་འདི་ལ་ཕྱི་རོལ་པའི་རབ་ཏུ་བྱུང་བ་རྣམས་ཀྱིའོ། །ངོར་བལྟ་བ་ནི་གུས་པར་བལྟ་བའོ། །ཤེས་པ་ནི་འཇིག་རྟེན་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་སོ། །མཐོང་བ་ནི་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པས་སོ། །སྦྱིན་པ་ནི་གུས་པར་སྦྱིན་པའོ། །མི་རྟེན་པ་ནི་རྟེན་ནམ་ སྐྱབས་སུ་འགྲོ་བ་མ་ཡིན་པའོ།།དེའི་བདེན་པ་དང་དཀོན་མཆོག་རྣམས་ལ་ཡིད་གཉིས་ཐེ་ཚོམ་ཟད་པར་གྱུར་པས་འདི་རྣམས་ཐམས་ཅད་མི་བྱེད་པའོ་ཞེས་པ་ནི་ཐེ་ཚོམ་ཟད་པའི་རྟགས་སོ། །རབ་འབྱོར་ཡང་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། ངན་སོང་སྟེ་དམྱལ་བ་དང་། ཡི་དགས་དང་། དུད་ འགྲོ་ནི་ངན་སོང་གིས་གཟུང་ལ།ཀླ་ཀློ་དང་། ལྷ་ཚེ་རིང་པོར་སྐྱེས་པ་དང་། སངས་རྒྱས་ཀྱི་གསུང་མི་ཐོས་པ་དང་། ལོག་པར་ལྟ་བ་དང་། དབང་པོ་མ་ཚང་བའི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་མི་ཁོམ་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཉེ་བར་མཚོན་པ་ནི་བུད་མེད་ཀྱི་དངོས་པོ་སྟེ་བུད་མེད་ཉིད་ཕལ་ཆེར་གཞན་གྱི་དབང་དུ་གྱུར་པ་ ཉིད་ཀྱིས་དགེ་བའི་ལས་ལ་མཐུ་མེད་པས་མི་ཁོམ་པའོ་ཞེས་པ་ནི་མི་ཁོམ་པ་ཟད་པའི་རྟགས་སོ།།གཞན་ཡང་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། སྲོག་གཅོད་པ་ནི་སྲོག་ཆགས་གཞན་དང་སྲོག་ཆགས་སུ་འདུ་ཤེས་པ་དང་། དེ་ལ་གསོད་པར་འདོད་པ་དང་། ཉེ་བར་ཞུགས་པ་དང་། དེ་བསད་པའོ་ ཞེས་པ་ནི་ཡན་ལག་ལྔས་སོ།།རྫས་གཞན་གྱིས་བདག་ཏུ་བྱས་པ་ལ། བལྟས་ནས་ཡིད་ཀྱིས་བཟུང་ན་མཐུས་རྐུ་བས། དེའི་རྒྱུ་སེམས་ཀྱིས་གཞན་གྱི་ནོར་འཕྲོག་པ་ནི་མ་བྱིན་པར་ལེན་པ་སྟེ། གཞན་གྱི་ནོར་དང་། དེར་འདུ་ཤེས་པ་དང་དེ་འཕྲོག་པར་འདོད་པ་དང་། ཉེ་བར་སྦྱོར་བ་དང་དེ་བླངས་ པའོ་ཞེས་པ་ནི་ཡན་ལག་ལྔས་སོ།

以下是藏文的中文翻译：
"如是"是指如是安住于真如之相，与真如同一味故。"无分别"是指真实的。"不分别"是指颠倒的。"闻已"是指闻法之后。"前往"是指后时，"不犹豫"是指不损害。"不作二意"，各种分别心即是二意，说的是不作此二意。
这些广说为：说"不疑惑"和"不愚痴"是遮遣不修行。"如实"是指一切胜义，世俗中对色等如是增上胜解即是信心。"通达"是以智慧。如是了知这些是主要标志。
宣说此遍知即"不见"等，如是于彼等，即了知从色等返转之相。"复次"等，即是他人，即此法外道出家众之。"顾视"是恭敬而视。"了知"是以世间智。"见"是以出世间智。"布施"是恭敬布施。"不依止"是不皈依。由于对其谛实及三宝的疑惑二意已尽，故不作这一切，这是疑惑已尽之相。
"复次须菩提"等，恶趣即地狱、饿鬼、畜生以恶趣摄，边地、长寿天、不闻佛语、邪见、根不具足等性质的无暇，以及女人之身，因为女人多为他所控制，于善业无力故为无暇，这是无暇已尽之相。
"复次"等，杀生即是对其他有情，认知为有情，欲杀害，实行，杀死，这是以五支。对他人所有物，观察后意识执取而以力盗取，以此心夺取他人财物即是不与取，即他人财物，认知为彼，欲夺取，加行，取得，这是以五支。


།བགྲོད་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་པ་དང་། ཡན་ལག་མ་ཡིན་པ་དང་། ཡུལ་དང་དུས་དང་བགྲོད་པ་མ་ཡིན་པ་ནི་འདོད་པས་ལོག་པར་གཡེམ་པ་སྟེ། གཞན་གྱི་བུད་མེད་དང་། གཞན་གྱི་འདུ་ཤེས་པ་དང་། དེ་ལ་མངོན་པར་བགྲོད་པར་འདོད་པ་དང་། ཉེ་བར་རྩོམ་པ་ དང་བགྲོད་པའོ་ཞེས་པའི་ཡན་ལག་ལྔས་སོ།།གཞན་ལ་ངག་གམ་ལུས་ཀྱིས་ཕན་པ་མ་ཡིན་པའི་དོན་བསྒྲུབས་པས་ན་བརྫུན་དུ་སྨྲ་བ་སྟེ། དངོས་པོ་དང་འདུ་ཤེས་དང་བསླུ་བར་སྨྲ་བར་འདོད་པ་དང་སྨྲ་བ་ལ་ཉེ་བར་ཞུགས་པ་དང་གཞན་ཡིད་ཆེས་པར་བྱས་པ་སྨྲས་པ་ནི་ཡན་ ལག་ལྔའོ།།ལུས་ཀྱི་སོ་སོར་སྒྲུབ་པ་ནི་ངག་གི་ལས་དང་ཆོས་མཐུན་པས་ངག་གི་ལས་ཏེ། འདུལ་བ་སོ་སོར་ཐར་པའི་མདོའི་མདོར་བསྟན་དུ། ཅང་མི་སྨྲ་བར་གྱུར་པའི་བརྫུན་དུ་སྨྲ་བར་འགྱུར་ཞེས་བཤད་དོ། །གཞན་དག་ཉོན་མོངས་པའི་སེམས་ཀྱིས་འབྱེད་པ་ཅན་གྱི་ཚིག་ནི་ཕྲ་མའོ། ། ཉོན་མོངས་པའི་སེམས་ཀྱིས་མི་སྙན་པ་སྨྲ་བ་སྐྱོན་སྒྲོགས་པ་ནི་ཚིག་རྩུབ་མོའོ། །བརྫུན་དུ་སྨྲ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུམ་ལས་གཞན་པའི་ཉོན་མོངས་པ་ནི་ངག་འཁྱལ་པའོ། །གང་གཞན་དག་གི་ལ་དེ་བདག་གིར་གྱུར་ན་ཞེས་པའི་སྤྲོ་བས་ངེས་པར་འཛིན་པ་ནི་བརྣབ་སེམས་སོ། །སེམས་ཅན གཞན་ལ་གནོད་པའི་དོན་དུ་ཞེ་སྡང་བ་ནི་གནོད་སེམས་སོ།།རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་བྱ་བའི་དངོས་པོ་མེད་ཅེས་སྐུར་པ་འདེབས་པ་ནི་ལོག་པར་ལྟ་བའོ། །འདིར་བརྣབ་སེམས་ལ་སོགས་པར་འདོད་པས་ལོག་པར་གཡེམ་པ་དང་གཞན་ལ་གནོད་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ་བགྱིས་པ་དང་། བགྱིད་དུ་སྩལ་བར་ འགྱུར་བ་དང་རྗེས་སུ་ཡི་རང་བར་བྱེད་པས་ནི་བཅུ་གར་ཡང་འགྱུར་བའོ།།དེ་ལ་འདོད་ཆགས་དང་། ཞེ་སྡང་དང་གཏི་མུག་སྟེ། དེ་ལས་ལྡང་བའི་རྣམ་པ་བདུན་ནི་ལུས་དང་ངག་གིས་ཉེས་པར་སྤྱོད་པ་མི་དགེ་བ་བཅུ་གང་ཡང་ལས་པས་ལས་ཀྱི་ལམ་ཞེས་པ་སྟེ། ལས་ཀྱི་ལམ་མོ། །དེ་དང་ བྲལ་བས་ནི་དགེ་བ་བཅུའི་ལས་ཀྱི་ལམ་སྟེ།འདོད་ཆགས་མེད་པ་དང་། ཞེ་སྡང་མེད་པ་དང་། གཏི་མུག་མེད་པས་ཀུན་ནས་བསླང་བ་ནི་ཐམས་ཅད་ཀྱང་ལེགས་པར་སྤྱོད་པ་སྟེ་དགེ་བའོ། །གང་གི་ཕྱིར། གང་ཞིག་བརྩེ་བ་ཅན་གྱིས་ནི། །གཞན་ལ་ཕན་ན་ཐམས་ཅད་བྱ། །ལས་དེ་དགེ་བ་ ཡིན་ནོ་ཞེས།།རྫོགས་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀུན་གྱིས་གསུངས། །ཆང་འཐུང་བ་ནི་བཅས་པའི་ཁ་ན་མ་ཐོ་བ་སྟེ། བཅས་པའི་ཁ་ན་མ་ཐོ་བ་རྣམས་ལ་ཆང་འཐུང་བ་གཅིག་པུ་ལས་ཅིའི་ཕྱིར་ལྡོག་པར་བྱ་ཞེ་ན་བཅས་པ་ཡིན་ཡང་ཆང་འཐུངས་པས་སྔོན་དུ་གོམས་པའི་བག་ཆགས་ཀྱི་ལས་ཇི་ལྟར་རིགས་ པར་རབ་ཏུ་ཟད་པས་བཅུ་གའི་ཉེས་པ་སྤྱོད་པ་ཉིད་གཞན་དུ་སྤྱོད་པར་འགྱུར་ཞེས་པ་སྟེ།གང་ཟག་ཁ་ཅིག་གིས་ནི་རང་བཞིན་གྱིས་ཁ་ན་མ་ཐོ་བའི་རྒྱུར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་ལྡོག་པ་དེ་རྣམས་ཀྱི་ནང་དུ་ཆང་འཐུངས་པ་ལས་ལྡོག་པ་ཡང་གསུངས་པའོ།

以下是藏文的中文翻译：
非应行处、非支分、非处所时间及非应行即是邪淫，即他人女子，认知为他人，欲与行淫，加行，及行淫，这是以五支。
以语或身对他人作不利之事即是妄语，即事物、认知、欲欺诳而说、入于说、令他信解而说，这是五支。身之各别修行与语业相顺故为语业，如《别解脱经》略说中说："默然不语亦成妄语"。其他以烦恼心说离间语即是两舌。以烦恼心说不悦耳之语宣说过失即是恶口。除妄语等三种之外的烦恼即是绮语。
对他人之物以"若成我所"之欲乐而执取即是贪心。为损害其他众生而嗔恨即是害心。否认因果及事物即是邪见。此中由贪等欲邪淫及损害他人等，作、令作及随喜，皆成十不善业。
其中贪欲、嗔恨、愚痴，由此而起的七种相，以身语造作的十不善恶行，因造作故称为业道，即是业道。远离彼等即是十善业道，以无贪、无嗔、无痴所发起，一切皆是善行即是善。因为：
"具有慈悲者，
若利他皆行，
此业即是善，
诸佛皆如是说。"
饮酒是遮罪，于诸遮罪中为何唯从饮酒一事中返转？虽是遮罪，由饮酒故，随其所应尽前习气业，将造作十种过失，于他处亦将造作。因为某些补特伽罗会因此成为自性罪之因，故于彼等返转中亦说从饮酒返转。


 །གང་ཞིག་ཉོན་མོངས་པའི་སེམས་ཉིད་ཀྱིས་ལྷག་པར་ ཀུན་ཏུ་སྤྱོད་པས་རང་ཉིད་ཁོ་ན་ལ་མི་འདོད་པའི་རྣམ་པར་སྨིན་པར་འགྱུར་ན་དེ་ནི་རང་བཞིན་གྱིས་ཁ་ན་མ་ཐོ་བ་སྟེ།དཔེར་ན་སྲོག་གཅོད་པ་ལ་སོགས་པ་བཅུ་པོ་བཞིན་ནོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཆང་འཐུང་བས་ལྟོགས་པ་ལ་སོགས་པ་ལ་ཕན་པའི་བསམ་པ་ཉིད་དུ་འགྱུར་བས་བཏུང་བ་བཞིན་དུ་ཀུན་ཏུ་སྤྱོད་ ཀྱང་ཉེས་པར་མི་འགྱུར་ཏེ།དེའི་ཕྱིར་ན་ལེགས་འོངས་ཀྱིས་དགྲ་བཅོམ་པར་གྱུར་ཀྱང་ཆང་འཐུངས་ཤིང་དེ་ནས་བརྩམས་ནས་ལོག་པར་བཅས་པར་འདུལ་བ་ལས་བཤད་དོ། །ཐེག་པ་ཆེན་པོར་ཡང་གང་ཟག་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་མ་ཡིན་ཏེ། འདིར་ཆོས་མ་ཡིན་པའི་དབང་དུ་བྱས་ཏེ་དེའི་ཕྱིར་ན་ལས་ ཀྱི་ལམ་བཅུ་གཅིག་ཏུ་མ་བསྟན་ཏོ།།འདིར་མི་དགེ་བའི་ལས་ནི་ལེགས་པར་བྱས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཡང་མི་བྱའོ་ཞེས་པ་རྣམ་པར་སུན་བྱུང་བས་སྟོབས་ཆུང་བར་འགྱུར་བ་དང་། དགེ་བ་ཟག་པ་མེད་པའི་ལས་ཀྱི་དོན་དུ་མངོན་པར་སྦྱོར་བའི་གཉེན་པོ་ཀུན་ཏུ་སྤྱོད་པས་སྟོབས་ཆུང་བར་འགྱུར་བ་དང་། སྡོམ་ པ་ཡང་དག་པར་བླངས་ནས་མི་བྱེད་པའི་སྡོམ་པ་ཐོབ་པས་སོར་ཆུད་པའི་སྟོབས་དེས་སྟོབས་ཆུང་བར་འགྱུར་བ་དང་།དཀོན་མཆོག་གསུམ་ལ་སྐྱབས་སུ་འགྲོ་བ་དང་། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཀྱི་རྟེན་གྱི་སྟོབས་ཀྱི་སྟེ། བྱང་ཆུབ་སེམས་ནི་དངོས་པོར་འཛིན་པའི་གཉེན་པོར་འགྱུར་བ་སྟེ། དེའི་རྩ་བ་ཅན་གྱི་ མ་རིག་པ་ལ་སོགས་པའི་ཉོན་མོངས་པ་རྣམས་ཀྱི་གཉེན་པོར་འགྱུར་ཏེ་ལས་ཐམས་ཅད་རྣམ་པར་སྦྱོང་བར་བྱེད་དེ།དོན་དམ་པའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཟག་པ་མེད་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ལས་ཐམས་ཅད་དམིགས་སུ་མེད་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་ལས་རྣམས་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་མཆོག་ཏུ་སྦྱོང་སྟེ། དེ་ལྟར་ ཡང་རིགས་ཀྱི་བུ་བསྐལ་པའི་མེ་དང་འདྲ་བའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཀྱིས་ཉེས་པར་སྤྱོད་པ་ཐམས་ཅད་སྲེག་པར་བྱེད་དོ་ཞེས་པ་རྒྱ་ཆེར་གསུངས་སོ།།གང་དུ་བསྐལ་པ་བྱེ་བ་བརྒྱ་རུ་ཡང་། །ལས་རྣམས་འཇིག་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། །ཚོགས་པའི་ཐོབ་པའི་དུས་སུ་ནི། །ལུས་ཅན་རྣམས་ལ་འབྲས་འབྱིན་ འགྱུར།།ཅེས་ཏེ་འཇིག་པར་མི་འགྱུར་ཞིང་འབྲས་བུ་འབྱིན་པ་ནི་རྒྱུད་ཡོངས་སུ་འགྱུར་བའི་ཁྱད་པར་གྱིས་ཏེ། སཱ་ལུ་ལ་སོགས་པའི་ས་བོན་བཞིན་ཏེ་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་གནས་གཞན་གྱིས་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། མཐོང་བའི་ཆོས་ལ་ཀུན་ཏུ་མྱོང་ བར་འགྱུར་བ་དང་།སྐྱེས་ནས་མྱོང་བར་འགྱུར་བ་དང་། དེ་ལས་ལན་གྲངས་གཞན་ལ་ཀུན་ཏུ་མྱོང་བར་འགྱུར་བ་ནི་ལས་ཞེས་བཤད་དེ། དེ་ལྟར་འགྱུར་བ་ནི་གཉེན་པོ་བསྒོམ་པ་ལས་ཤེས་པར་བྱའོ།

以下是藏文的中文翻译：
若以烦恼心过分造作而唯于自身感受不悦之异熟果报，此即是自性罪，如杀生等十种。同样，饮酒若以利益饥渴等之心而饮用，虽行亦不成过失。因此，如善来比丘虽成阿罗汉仍饮酒，从此制为过失，如律中所说。
在大乘中也非一切补特伽罗皆然，此中依非法而言，故未说为第十一业道。此中不善业非善作。又以"不应作"之厌患故成微弱，为无漏善业而修行对治故成微弱，受持清净律仪获得不作律仪，以彼力故成微弱，皈依三宝及菩提心所依之力。
菩提心成为执实之对治，成为以此为根本的无明等烦恼之对治，能清净一切业。胜义菩提心无漏智慧之一切业，以无所缘相之业于一切方面最极清净。如是广说："善男子，犹如劫火般的菩提心能焚尽一切恶行。"
"纵经百俱胝劫，
诸业终不灭，
因缘和合时，
有情必受果。"
不灭而生果是由于相续转变差别，如稻等种子，非由自相他住，等等。现法受，生后受，及后后受，说为业。如是转变应从修习对治中了知。


 །གང་དུ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་སྤྲུལ་པའི་སྐུའི་མཐེ་བོའི་རྩེ་མོ་ལ་བདུད་ཀྱིས་རྡོ་སྦྱར་བས་རྨ་ བྱུང་བར་བསྟན་ཏེ།བསྟན་པ་དེ་ཐམས་ཅད་ནི་དགེ་བ་དང་མི་དགེ་བའི་བྱ་བ་ལ་འཇུག་པ་དང་ལྡོག་པའི་དོན་དུ་སྟེ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྡོ་རྗེ་སྙིང་པོའི་སྐུ་ཡིན་ཡང་སྲོག་ཆགས་རྣམས་ལ་དེའི་རིགས་མཐུན་པ་ཀུན་ཏུ་བསྟན་པ་དང་། གདུལ་བྱ་རྣམས་ལ་དཀའ་བ་སྤྱོད་པ་ཀུན་ཏུ་བསྟན་པ་དང་། ཚུལ་ཁྲིམས་དང་བརྟུལ་ཞུགས་ཙམ་གྱིས་དག་པ་མ་ཡིན་ཏེ། འོན་ཀྱང་ཡང་དག་པའི་ཤེས་པས་ནི་རྣམ་པར་དག་གོ་ཞེས་པ་རབ་ཏུ་བསྟན་པའི་དོན་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་ཏེ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔར་གྱུར་པ་ལ་ཡང་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་འདོད་པའི་ཁམས་ཀྱི་དབང་ཕྱུག་གི་འཁོར་བྱེ་བ་ཁྲག་ཁྲིག་བརྒྱ་སྟོང ཕྲག་བརྒྱད་ཅུ་དེ་རྣམས་ཀྱི་མཚོན་ཆས་བ་སྤུ་གཅིག་ཀྱང་མི་ལྡང་ཞིང་རྨ་མ་བཏོད་པ་ལ་དེ་ཉིད་རྫོགས་པར་བྱང་ཆུབ་པ་ནི་མི་ཙམ་གྱི་ལྷ་སྦྱིན་གྱིས་རྨ་བཏོད་པ་ལྟ་སྨོས་ཀྱང་ཅི་དགོས་ཏེ།མང་དུ་བརྗོད་པ་ལ་དགོས་པ་མེད་དོ། །ཡང་དག་པར་འཛུད་པ་དང་བསྟན་པར་བྱེད་དོ་ཞེས་པ་ནི་རྟགས་སོ། །གཞན་ ཡང་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ་གང་དང་གང་དུ་ཆོས་མདོ་སྡེ་དང་དབྱངས་ཀྱིས་བསྙད་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ།དེ་ལ་མདོའི་སྡེ་ནི་གང་ཚིགས་བཅད་རྐྱང་པ་རྣམས་ཀྱིས་དོན་སྨོས་པའོ། །དབྱངས་ཀྱིས་བསྙད་པ་ནི་མདོ་གང་དག་གི་དབུས་དང་མཐའ་དག་ཚིགས་བཅད་ཀྱིས་དབྱངས་སུ་བསྙད་པ་སྟེ་གང་ཡང་ དྲང་བའི་དོན་དུ་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་རོ།།ལུང་དུ་བསྟན་པ་ནི་གང་དུ་ཉན་ཐོས་རྣམས་འདས་ཤིང་དུས་ལ་བབ་པ་ན་རིགས་པ་དག་ལ་ལུང་བསྟན་པར་བྱེད་པ་ནི། གང་ཡང་ངེས་པའི་དོན་གྱི་མདོ་སྡེ་སྟེ། དེས་ན་དོན་དམ་པ་ལ་དགོངས་ནས་བཤད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཚིགས་སུ་བཅད་པ་འདི་གང་ དང་གང་གསུངས་ཏེ།ཚིག་གཉིས་པ་དང་། ཚིག་གསུམ་པ་དང་། ཚིག་བཞི་པ་དང་། ཚིག་ལྔ་པ་དང་། ཚིག་དྲུག་པས་སོ། །གླེང་གཞི་ནི་གང་ཡིན་ལ་བྱས་ནས་བརྗོད་པའི་གླེང་གཞིས་གང་བསྟན་ཅིང་གསུངས་ཏེ། འཐད་པ་དང་བཅས་པ་བསླབ་པའམ་བཅས་པར་གསུངས་པའོ། ། རྟོགས་པ་བརྗོད་པ་ནི་དཔེ་དང་ལྡན་པས་གསུངས་པའོ། །དེ་ལྟར་འདས་པ་ནི་སྔོན་གྱི་སྦྱོར་བ་དང་ལྡན་པའོ། །སྐྱེས་པའི་རབས་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྤྱོད་པ་དང་ཡང་དག་པར་ལྡན་པའོ། །ཤིན་ཏུ་རྒྱས་པ་ནི་གང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྡེ་སྣོད་དང་རབ་ཏུ་ལྡན་པ་སྟེ། སེམས་ཅན་ཐམས ཅད་ཕན་པ་དང་བདེ་བ་ལ་བཀོད་པའི་ཕྱིར་རོ།།ཆོས་རྨད་དུ་བྱུང་བ་ནི་གང་དུ་ཉན་ཐོས་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དང་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱི་ངོ་མཚར་རྨད་དུ་བྱུང་བའི་ཆོས་བསྟན་པའོ། །གཏན་ལ་ཕབ་པ་ནི་གང་ཡང་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པའི་ཆོས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ཉེ་བར་བསྟན་པའོ་ཞེས་པ་ནི་གསུང་རབ་ཡན་ལག་ བཅུ་གཉིས་ཀྱི་ཆོས་སོ།

以下是藏文的中文翻译：
世尊示现化身拇指尖被魔王以石击伤，此等教法皆为引导趣入善业与远离不善业之故。虽然如来是金刚体性，但为显示与众生相应之类同，为所化众生示现苦行，非仅以戒律与苦行而得清净，然以正智得清净，此为所显示之义。
因此，即便对于菩萨，世尊虽为欲界之主，有八十亿万亿眷属，彼等之兵器连一根毫毛也不能动摇且未能伤害，而彼圆满证悟者却被提婆达多这样的凡夫所伤害，更何须多言，无需赘述。"正确引导与教示"是表征。
又如经典所说，于诸经中以偈颂等宣说。其中经部即是纯以偈颂说义。应颂是于经中首尾皆以偈颂韵文宣说，为了理解其为权说之义故。授记是对声闻众圆寂时机成熟时对其种姓作授记，即是了义经，因为依胜义谛而说故。
诸偈颂以二句、三句、四句、五句、六句宣说。因缘是依何事而说之缘起所显示宣说，以合理而制戒或宣说。譬喻是以比喻而说。本事是与往昔因缘相应。本生是与菩萨行相应。方广是与菩萨藏相应，为安置一切众生于利乐故。
希有法是宣说声闻、菩萨及诸佛稀有殊胜之法。论是显示无倒法之性相，此为十二分教法。


།སྦྱིན་པ་དང་གཞན་ལ་ཕན་པ་ཞེས་པ་སྟེ། དེ་རྣམས་ཉིད་ཀྱིས་སོ། །ཇི་ལྟར་ཆོས་ཀྱི་སྦྱིན་པ་དེ་ལྟར་གཞན་སྦྱིན་པ་དང་ཚུལ་ཁྲིམས་ལ་སོགས་པས་ཀྱང་ངོ་ཞེས་པ་ནི་གཞན་གྱི་རྟེན་ཅན་གྱི་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པའི་རྟགས་སོ། །གཞན་ཡང་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་ནི་ཟབ་ མོའི་དོན་ལ་སོམ་ཉི་མེད་པའི་རྟགས་སོ།།ཕན་པ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པས་ནི་བྱམས་པའི་ལུས་ལ་སོགས་པའི་རྟགས་སོ། །ཆུང་བར་འགྱུར་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་ནི་ཉེ་བར་མཚོན་པ་སྟེ། འདོད་པ་ལ་འདུན་པ་དང་གནོད་སེམས་དང་རྨུགས་པ་དང་གཉིད་དང་རྒོད་པ་དང་འགྱོད་པ་དང་ཐེ་ཚོམ་ཞེས་པ་ནི་ སྒྲིབ་པ་ལྔ་དང་མི་འགྲོགས་པའི་རྟགས་སོ།།དེ་ལ་རྨུགས་པ་ནི་ཐིབས་པ་སྟེ་ལུས་དང་སེམས་བླུན་པར་བྱེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་སེམས་དམིགས་པར་སྦྱོར་བ་ལས་ཉམས་པའོ། །གཉིད་ནི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལྔ་སྡུད་པར་བྱེད་པའི་ངོ་བོའི་ཡིད་ཀྱང་རྨོངས་པར་བྱེད་པའི་རྒྱུ་བས་གཉིས་གཅིག་ཏུ་བགྲང་བར་བྱ་སྟེ། ཟས་མ་སྙོམས་པའི་ཤེས་པ་ཉིད་དང་། གཡེལ་བ་དང་མི་དགའ་བ་དང་གླལ་བ་དང་སེམས་བྱིང་བ་ཉིད་ཅེས་པས་དེ་གཉིས་རྒྱས་པར་བྱེད་དོ། །རྒོད་པ་ནི་ཆགས་པའི་ཡུལ་དྲན་པའི་འདོད་ཆགས་ཀྱི་ཆ་ཅན་གྱི་སེམས་ཉེ་བར་མ་ཞི་བའོ། །འགྱོད་པ་ནི་མི་རིགས་པ་བྱེད་པས་སེམས་ཉེ་བར་མ་ཞི་བའོ། །དེའི ཕྱིར་ན་ཉེ་བར་མ་ཞི་བར་ཆོས་མཐུན་པས་གཉིས་གཅིག་ཏུ་བྱས་པའོ།།བདེན་པ་དང་དཀོན་མཆོག་ལ་སོགས་པ་ལ་ཡོད་པ་དང་མེད་པའམ་བདེན་ནམ་མི་བདེན་ནམ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པ་ཅན་དེ་གཉི་གའི་ཆ་ལ་འཇུག་པའི་སོམ་ཉིའི་བདག་ཉིད་ཅན་གྱི་བློ་ནི་ཐེ་ཚོམ་ མོ།།མི་འཛིན་ཅེས་པ་ནི་ཐམས་ཅད་ཇི་ལྟར་བྱུང་བའི་དེ་ལྟར་གྱི་བག་ལ་ཉལ་ཉོན་མོངས་པའི་འཆིང་བ་བཅོམ་པ་ནི་བག་ལ་ཉལ་བ་ཀུན་འཇོམས་པའི་རྟགས་སོ། །དེའི་ཕྱིར་ན་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཀྱི་སྐབས་སུ་བཟོད་པ་འབྲིང་གི་འགྲེལ་པར་འཕགས་པས་ཉོན་མོངས་པར་འགྱུར་ བ་ཐམས་ཅད་ལ་སེམས་སྐྱེ་བ་མེད་པས་ལུས་ལ་སོགས་པ་ཡོངས་སུ་དག་པར་རྟོགས་ཞེས་བཤད་དོ།།དེས་ཞེས་པ་སྟེ་འགྲོ་བ་ནི་འགྲོད་པའོ། །ལོག་པ་ནི་འོང་བའོ། །འཁྲུག་པ་ནི་རྣམ་པར་གཡེངས་པའོ། །བུལ་བ་མི་བྱེད་པའི་བུལ་བ་ནི་རྣམ་པར་གཡེངས་པས་སོ། །མཐོང་བ་ བཞིན་ཞེས་པ་ནི་བལྟས་ན་ལའོ།།འདི་རྣམས་ནི་ཉེ་བར་མཚོན་པ་སྟེ། འཆག་པ་དང་གནས་པ་དང་འདུག་པ་དང་ཉལ་བ་རྣམས་ལ་རྣམ་པར་མི་གཡེང་བའོ་ཞེས་པ་ནི་དྲན་པ་དང་བཅས་པའི་ཤེས་བཞིན་གྱི་རྟགས་སོ། །རབ་འབྱོར་ཡང་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། ཤིག་དང་མི་སྦྱོར་བས་ ཤིག་མེད་པ་ལ་གཟོབ་པ་དང་ནི་གཙང་སྦྲའོ།།གནོད་པ་མེད་པ་ནི་ནད་ཀྱིའོ། །སྐྱོན་ཉེ་བར་འཚེ་བ་མེད་དོ་ཞེས་པ་ནི་ཆོས་གོས་ལ་སོགས་པ་གཙང་བའི་རྟགས་སོ།

以下是藏文的中文翻译：
布施与利他，即由彼等自身。如法布施，其他布施及持戒等亦然，此为依他布施等之表征。其他等是对甚深义无疑之表征。利益等是慈心等之表征。
减少等是譬喻，即不与贪欲、嗔恚、昏沉、睡眠、掉举、后悔、疑惑等五盖相应之表征。其中昏沉是迟钝，以身心愚钝而失去专注所缘。睡眠是摄收五识，其本质令意识迷惑，因其因缘故二者合为一，即不调饮食之觉受、懈怠、不悦、疲倦、心沉没等使此二者增长。
掉举是由忆念贪著境而生起贪著分别的心不寂静。后悔是做不应做之事而心不寂静。因此以不寂静相同故二者合为一。对于谛与三宝等，存在与否、是否真实等，于二分皆趣入之犹疑性质之心即是怀疑。
不执著是指如实破除一切随眠烦恼之束缚，是断除一切随眠之表征。因此，在一切种智品中，于中等忍解释时圣者说："于一切能生烦恼中心无生起，故通达身等清净。"
所说"彼"即行走是往。返回是来。散乱是分心。迟缓不作是因散乱。如见即是观看。这些是譬喻，于行住坐卧诸威仪中不散乱，此为具念正知之表征。
"复次须菩提"等，由不与虱相应故无虱而谨慎即是清洁。无害是无病。无过患逼恼是衣等清净之表征。


 །གང་དག་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། མངོན་པར་འཕགས་པ་ནི་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པའོ་ཞེས་པ་ནི་སྲིན་བུ་མི་འབྱུང་བའི་ རྟགས་སོ།།རབ་འབྱོར་གྱིས་གསོལ་པ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། སེམས་ལ་བྱ་བ་ཉུང་བ་ནི་འདོད་པ་ཆུང་བའི་ཕྱིར་དང་རྣམ་པར་གཡེང་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །སེམས་གང་ཞིག་གྱ་གྱུ་ནས་རང་གི་སྐྱོན་འཆབ་པའི་ཐབས་བྱེད་པ་ནི་གཡོའོ། །གང་དུ་གཞན་སླུ་བའི་དོན་དུ་ཡང་དག་པ་མ་ ཡིན་པའི་ཡོན་ཏན་ཀུན་ཏུ་སྟོན་པ་ནི་སྒྱུའོ།།འཁྱོག་པ་ཉིད་ཀྱིས་གྱ་གྱུ་སྟེ། དེ་ནི་གཞན་སླུ་བའི་ཕྱིར་ཡོན་པོ་སྟེ། དེ་མེད་པ་ནི་གྱ་གྱུ་མེད་པའི་རྟགས་སོ། །གཞན་ཡང་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། རྙེད་པ་ལ་སོགས་པ་ལྷུར་ལེན་པ་ཉིད་བཀག་པ་ནི་སྦྱངས་པའི་ཡོན་ཏན་གྱིས་ཉེ་བར་ མཚོན་པའོ་ཞེས་པ་ནི་སྦྱངས་པའི་ཡོན་ཏན་ཡང་དག་པར་ལེན་པའི་རྟགས་སོ།།ཕྲག་དོག་ཅེས་པ་སྟེ་གཞན་གྱི་ཡོན་ཏན་ལ་དེ་སྲིད་དུ་ཕྲག་དོག་དང་། སེར་སྣ་མི་འཛིན་པས་ནི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་གི་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ཉེ་བར་མཚོན་པའོ་ཞེས་པ་ནི་སེར་སྣ་མེད་པ་ལ་སོགས་པ་ཉིད་ཀྱི་རྟགས་སོ། ། ཆོས་ཟབ་མོ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། ཡང་དག་པར་ཞེས་པ་ནི་ཡང་དག་པར་སྦྱོར་བ་ལའོ། །ཆོས་ཉིད་དང་སྦྱོར་བ་ནི་ཐམས་ཅད་ལ་ཀུན་ཏུ་འགྲོ་བའོ་ཞེས་པ་ནི་ཆོས་ཉིད་དང་ལྡན་པ་འགྲོ་བ་ཉིད་ཀྱི་རྟགས་སོ། །གཞན་ཡང་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། སླར་ཡང་གཤེགས་པར་གྱིས་ཞེས་པ་ནི དེ་ཡིན་ཞེས་པ་ལ་སོ་སོར་ཞེས་པ་ནི་ངེས་པ་ཉིད་དང་ཤིན་ཏུ་བ་ཉིད་ཀྱིས་ཡོངས་སུ་སྤོངས་ཤིག་པའོ།།དེ་ལྟར་ཞེས་པ་ནི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་བཏང་བར་གྱུར་ནའོ། །དེ་ལྟར་ན་ཡང་ཞེས་པ་ནི་འདི་འདྲ་བ་ཟེར་བ་ནའོ། །འདིར་འཇིག་རྟེན་རྣམས་ཀྱི་དོན་དུའོ་ཞེས་པ་ནི་སེམས་ཅན་དོན་དུ་དམྱལ་བ་ཁས་ ལེན་པ་སྟེ་དམྱལ་བ་ཚོལ་བའི་རྟགས་སོ།།གཞན་ཡང་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ་གང་ཁྱོད་ཀྱིས་ཐོས་པ་ཞེས་པ་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་སོ་སོར་བཤད་པའོ། །གང་ཁྱོད་ཀྱིས་གཟུང་བ་ཞེས་པ་ནི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་དང་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་སྤྱོད་པ་ཡོངས་སུ་སྤོངས་ཤིག་པའོ། ། ཡང་དག་པ་མ་ཡིན་པའི་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་པར་སྨྲ་བ་ནི་སྙན་དངགས་མཁན་ལ་དེའི་ལས་ནི་སྙན་དངགས་སོ། །ཕྱིར་མི་ལྡོག་པའི་དབྱིངས་ཏེ་རང་བཞིན་ནོ་ཞེས་པ་ནི་གཞན་གྱིས་བཀྲི་བར་མི་འདོད་པའི་རྟགས་སོ། །གཞན་ཡང་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། འདི་ཉིད་དུ་ཁྱོད་ཅེས་པ་ལ་སོགས་པས ནི་ཉན་ཐོས་ལ་སོགས་པའི་ལམ་འཛིན་དུ་འཇུག་པ་སྟེ་མངོན་པར་མི་འགྲུབ་ཅིང་ཟད་པར་འགྱུར་ཞེས་པ་ནི་བདུད་ཀྱི་ལམ་གཞན་ཉེ་བར་བསྟན་པ་ལ་བདུད་ཅེས་བྱ་བ་རྟོགས་པའི་རྟགས་སོ།

以下是藏文的中文翻译：
"诸等"等，殊胜即特别殊胜，此为无虫生之表征。
须菩提白等，心事少是因少欲及无散乱。心有诡诈而隐藏自过之方便是谄。为欺骗他人而显示非真实功德是诳。由歪曲而成诡诈，为欺骗他人而不正直，无此即是无诡诈之表征。
"复次"等，遮止专注利养等，以头陀功德为譬喻，此为真实受持头陀功德之表征。
嫉妒即对他人功德生起嫉妒，不执著悭吝是譬喻六波罗蜜违品，此为无悭等之表征。
"甚深法"等，"真实"即真实修行。与法性相应是普遍趣入一切，此为与法性相应而行之表征。
"复次"等，"请还"即是，"各别"是以决定性与究竟性而舍弃。"如是"是指若舍菩提心。"如是复"是说如此。"为此世间"是为众生愿受地狱，即求地狱之表征。
"复次"等，"汝所闻"即别说般若波罗蜜多等。"汝所持"即舍弃菩提心与波罗蜜多行。非真实种种言说是诗人，其业即诗歌。不退转界即自性，此为不欲为他所引之表征。
"复次"等，"于此汝"等是令执持声闻等道，不成就且将尽，此为魔示现他道而了知为魔之表征。


།གལ་ཏེ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། གཞན་ལས་ནི་བདུད་ལ་སོགས་པས་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་དེ་དང་བྲལ་བའི་ ཕྱིར་ཏེ་གཏོང་བའི་དོན་དུ་སྨྲ་བ་ནི་བྲལ་བའི་ཚིག་ལ།ཡོངས་སུ་མ་ཉམས་པ་ནི་མི་གཡོ་བའོ། །ཆོས་འདི་ཉིད་ཆོས་ཉིད་དེ་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་སྤྱོད་པའོ། །དེའི་ཡིད་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པ་ནི་ཁ་ཕྱིར་བལྟས་པར་མི་འགྱུར་བའོ། །གཞན་དུ་མི་འགྱུར་བ་ནི་ཕྱིར་མི་ལྡོག་ནས་ཐེག་པ་དམན་པ་ལ་རིན་ཆེ་བར་ མི་བྱེད་དོ་ཞེས་པའི་དོན་ཏོ།།དེ་དག་ཅེས་པ་ནི་བྲལ་བའི་ཚིག་ལ། དེ་ལྟར་ཞེས་པ་ནི་ཇི་ལྟར་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་རྗེས་སུ་བསྔགས་པའོ་ཞེས་པ་ནི་སྤྱད་པ་ལ་སངས་རྒྱས་རྗེས་སུ་ཡི་རང་བའི་རྟགས་སོ། །དེ་ལྟར་རྟགས་ཉི་ཤུའོ། །བསྟན་བཅོས་ལས། མཐོང་བའི་ལམ་ ལ་བཟོད་པ་དང་།།ཤེས་པའི་སྐད་ཅིག་བཅུ་དྲུག་ནི། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་མི་ལྡོག་པའི། །མཚན་ཉིད་ཡིན་པར་ཤེས་པར་བྱ། །གཟུགས་སོགས་འདུ་ཤེས་ལྡོག་པ་དང་། །སེམས་བརྟན་ཐེག་པ་དམན་དག་ལས། །རྣམ་ལོག་བསམ་གཏན་ལ་སོགས་པའི། །ཡན་ལག་ ཡོངས་སུ་ཟད་པ་དང་།།ལུས་སེམས་ཡང་བ་ཉིད་དང་ནི། །འདོད་པ་སྤྱོད་ལ་ཐབས་མཁས་དང་། །རྟག་ཏུ་ཚངས་པར་སྤྱོད་པ་དང་། །འཚོ་བ་རྣམ་པར་དག་ཉིད་དང་། །ཕུང་སོགས་བར་ཆད་མེད་ཉིད་དང་། །ཚོགས་དང་དབང་སོགས་བཅས་པ་ཡི། །གཡུལ་འགྱེད་སེར་སྣ་ ལ་སོགས་ལ།།སྦྱོར་དང་རྗེས་སུ་སྦྱོར་བ་ཡི། །གནས་པ་སོ་སོར་བཀག་པ་དང་། །ཆོས་ནི་རྡུལ་ཙམ་མི་དམིགས་ཉིད། །རང་གི་ས་ལ་ངེས་པ་ཉིད། །ས་གསུམ་ལ་ནི་གནས་པ་དང་། །ཆོས་ཀྱི་དོན་དུ་སྲོག་གཏོང་བ། །དེ་འདྲའི་སྐད་ཅིག་བཅུ་དྲུག་ནི། །བློ་ལྡན་མཐོང་བའི་ ལམ་གནས་ཀྱི།།ཕྱིར་མི་ལྡོག་པའི་རྟགས་དག་ཡིན། །ཅེས་པ་སྟེ་མཚན་ཉིད་ཀྱི་རྟགས་རྣམ་པ་བཅུ་དྲུག་ལ་རིམ་པ་བཞིན་དུ་གསུངས་པ་ནི། གཞན་ཡང་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། འདུན་པ་ཟློག་པར་བྱེད་པ་ནི་འདུན་པ་དང་། རང་གི་མཚན་ཉིད་ནི་རང་བཞིན་ནོ། །ཆོས་ནི་གཟུགས་ལ་ སོགས་པའོ།།མི་སྐྱེ་བ་ཤེས་པའི་བཟོད་པ་འདིས་དེ་ལྟར་རོ་ཞེས་པ་ནི་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་འདུ་ཤེས་ལས་ལྡོག་པའི་སྡུག་བསྔལ་ལ་ཆོས་ཤེས་པའི་བཟོད་པའི་རྟགས་སོ། །གཞན་ཡང་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། འདུན་པ་ཟློག་པར་བྱེད་པ་ནི་འདུན་པ་དང་བྲལ་བར་བྱེད་པའོ། །ཤེས་ པར་འགྱུར་ཞེས་པ་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་སོ།།དོན་མེད་པར་ཉོན་མོངས་པ་ནི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་དང་བྲལ་བར་བྱེད་པ་ལ་ཀུན་ཏུ་སྦྱོར་བའོ། །དེ་ལ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་ནི་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ངེས་པ་བརྟན་པས་ཏེ་སྡུག་བསྔལ་ལ་ཆོས་ཤེས་པའི་རྟགས་ སོ།།གཞན་ཡང་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། དེ་ལྟར་ནི་ཐེག་པ་དམན་པ་ལ་རྣམ་པར་ལོག་པའི་སྡུག་བསྔལ་ལ་རྗེས་སུ་ཤེས་པའི་བཟོད་པའི་རྟགས་སོ།

以下是藏文的中文翻译：
"若"等，从他即魔等为令离开大乘而说离开之语，完全不坏即不动。此法即法性，是大乘行。其心不退转即不回顾。不变异即不退转后不重视小乘之义。"彼等"是离开之语，"如是"即如佛所赞叹，此为行为得佛随喜之表征。
如是二十表征。论中说：
见道忍与智，
十六刹那中，
应知是菩萨，
不退转之相。
色等想转变，
心坚离小乘，
禅定等支分，
悉皆穷尽已。
身心轻安性，
善巧行欲乐，
恒时修梵行，
活命极清净。
蕴等无间性，
资粮及根等，
战胜悭等中，
加行随加行。
各别遮止住，
法尘不可得，
自地决定性，
安住于三地。
为法舍身命，
如是十六念，
智者住见道，
不退转表征。
相之表征十六种次第所说："复次"等，转变意乐即意乐，自相即自性。法即色等。以无生忍如是了知，此为从色等想转变之苦法忍表征。
"复次"等，转变意乐即离意乐。当知即以出世间智。无义烦恼即令离菩提心之结缚。"于此"等即以正等菩提决定坚固，此为苦法智表征。
"复次"等，如是即离小乘之苦随忍表征。


 །དེ་དག་འདོད་ན་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། དེ་ལྟར་ན་བསམ་གཏན་ལ་སོགས་པའི་ཡན་ལག་ཡོངས་སུ་ཟད་པ་སྟེ། འདོད་པ་སྐྱེ་བའི་རྣམ་ པར་འཆིང་བའི་འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པ་དང་བྲལ་བ་ཐོབ་པས་སྟོབས་ཆུང་བ་ནི་སྡུག་བསྔལ་ལ་རྗེས་སུ་ཤེས་པའི་རྟགས་སོ།།གཞན་ཡང་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། འདིར་མིང་ལ་ཆེད་ཆེར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་ནི་སེམས་ཡང་བ་ཉིད་པས་སོ། །དེ་འགྲོ་བ་དང་འོང་བ་ཞེས་པ་ལ་ སོགས་པ་ཅན་ནི་ལུས་ཡང་བ་ཉིད་དོ།།དེ་གཉི་གས་ནི་ཀུན་འབྱུང་ལ་ཆོས་ཤེས་པའི་བཟོད་པའི་རྟགས་སོ། །གལ་ཏེ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། ཇི་སྐད་དུ་བཤད་པ་ཉིད་ཀྱི་རྣམ་ཤེས་ལ་ཐབས་ཀྱིས་དེས་ལྡོག་པ་ནི་འདོད་པ་ལ་སྤྱོད་པ་དང་ཐབས་ལ་མཁས་པ་སྟེ། དེ་ནི་ཆོས་ཤེས་པའི་རྟགས་སོ། ། དོན་དུ་མི་གཉེར་ཞེས་པ་ནི་ངེས་པར་ཡིད་བདེ་བ་བསྐྱེད་པས་དགའ་བ་རྣམས་ལའོ། །ཤིན་ཏུ་བདེ་བ་སྐྱེད་པ་ནི་རང་བཞིན་གྱིས་དགའ་བ་རྣམས་ལ་སྟེ་སྟོང་པའི་རང་བཞིན་གྱིས་སོ། །མཉམ་པ་དང་མི་མཉམ་པ་ནི་རིགས་པ་དང་མི་རིགས་པའོ། །ཀུན་ཏུ་འཇོམས་པ་ནི་གནོད་པའོ། །ཐར་པའི ཆ་དང་མཐུན་པའི་དད་པ་ལ་སོགས་པ་ལྔ་རྣམས་དང་།ངེས་པར་འབྱེད་པའི་ཆ་དང་མཐུན་པ་བཞི་པོ་རྣམས་མཐོང་བའི་ལམ་གྱི་སྐད་ཅིག་མ་བདུན་པོ་རྣམས་ལ། སྐྱེས་བུ་དམ་པ་ལ་སོགས་པའི་ཚིག་བཅུ་དྲུག་པོ་རྣམས་དེར་སྦྱར་བར་བྱའོ། །གང་དུ་སེང་གེ་བཟང་པོས་མཐོང་བའི་ལམ་གྱི་སྐད་ཅིག་ མ་བཅུ་དྲུག་ཐོབ་པ་ལ་གོ་རིམས་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་སྐྱེས་བུ་དམ་པ་ལ་སོགས་པའི་ཚིག་བཅུ་དྲུག་གོ་ཞེས་བཤད་དེ།དེ་ནི་རིགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། སྐད་ཅིག་མ་བདུན་པའི་བར་དུ་རྟོགས་པའི་སྐབས་སུ་བབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྟག་ཏུ་ཚངས་པར་སྤྱོད་ཉིད་ནི་རྗེས་སུ་ཤེས་པའི་བཟོད་པའི་རྟགས་སོ། ། གཞན་ཡང་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། སྔགས་ཀྱི་རིགས་པ་ནི་སྔགས་ཀྱི་ཁྱད་པར་ཏེ། ལྷ་ཕོའི་རྣམས་སོ། །རྩི་ནི་འབྲས་བུ་སྦྱིན་པའི་ནང་རྣམས་སོ། །ལྷ་མོའི་སྔགས་ནི་རིགས་པའོ། །སྨན་ནི་རྩིའོ། །སྩོགས་པས་ནི་འཁྲུལ་འཁོར་དང་རྒྱུད་ལ་སོགས་པ་ཅན་བཟུང་ངོ་། །འཐབ་པ ནི་ལུས་ཀྱིས་སོ།།རྩོད་པ་ནི་ངག་གིའོ་ཞེས་པ་ནི་འཚོ་བ་རྣམ་པར་དག་པའི་སྟེ་རྗེས་སུ་ཤེས་པའི་རྟགས་སོ། །གཞན་ཡང་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། སྦྱོར་བ་དང་རྗེས་སུ་སྦྱོར་བས་རྗེས་སུ་སྦྱོར་བ་སྟེ། དེས་ལྷན་ཅིག་སྦྱོར་བ་སྟེ། འདིའི་འཐད་པ་ནི་ཡུམ་ཆེན་མོར་དེ་ ལྟར་ཡང་དེ་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་གནས་པས་ཆོས་གང་ལ་ཡང་དམན་པའམ་ཁྱད་པར་ཅན་དུ་ཡང་དག་པར་རྗེས་སུ་མི་མཐོང་ཞེས་གསུངས་ཏེ།འདི་རྣམས་འདིར་ཚིག་གཉིས་ཀྱིས་གསུངས་སོ།

以下是藏文的中文翻译：
"若彼等欲求"等，如是则禅定等支分悉皆穷尽，即已得离欲界生之系缚贪等，力微弱，此为苦随智之表征。
"复次"等，此中"不过分执著名相"等，是由心轻安性。"彼行走"等，是身轻安性。此二者为集法忍之表征。
"若"等，如所说之识以方便转变，即善巧行欲及方便，此为法智之表征。不追求即由决定生喜于诸喜。生极乐即于自性喜，以空性故。平等与不平等即应理与不应理。摧毁即损害。
解脱分信等五法，及顺决择分四法，于见道七刹那中，应配合十六圣者等语。狮子贤说见道十六刹那获得时，依次配十六圣者等语，此不应理，因为直至第七刹那是了悟阶段故。
恒时修梵行性是随忍之表征。
"复次"等，咒术即咒之差别，即男性天神咒。药即能结果之内药。女天咒即明咒。药即草药。等字摄受机关及续等。斗争即身。诤论即语，此为活命清净之随智表征。
"复次"等，加行及随加行即随行，与此相应即和合。此之理趣如《大般若经》所说："如是住空性故，于诸法不见下劣或殊胜"。此等于此以二语说之。


 །ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པའི་ཕྱོགས་ལས་འབྱུང་བ་ཉིད་ནི་འདུ་འཛིའི་ཡུལ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ་འདུ་འཛི་ལ་ དགའ་བ་སྟེ།དེ་ཉིད་མེད་པ་ཉིད་ལ་གཏམ་ཙམ་ཡང་མེད་པའི་ཕྱིར་གཏམ་མོ། །ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པའི་ཕྱིར་རྒྱལ་པོའི་ལ། ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་འགོག་པའི་དེ་ཉིད་གཏམ་སྟེ། མངོན་སུམ་དུ་མ་བྱས་པ་ཉིད་ཀྱི་གཏམ་ཙམ་གྱི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་གཏམ་གྱི་དོན་ནི་འདིར་ཇི་ལྟར་རིགས་པས་ སོ་ཞེས་པས་ནི་ཕུང་པོ་ལ་སོགས་པ་ལ་སྦྱོར་བ་དང་རྗེས་སུ་སྦྱོར་བ་ལ་གནས་པ་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་འགོག་པ་ལ་ཆོས་ཤེས་པའི་བཟོད་པའི་རྟགས་སོ།།རྐུན་པོ་ཞེས་པ་ནི་སྒྲིབ་པ་རྣམ་པ་ལྔ་སྟེ། དགེ་བའི་ནོར་འཕྲོག་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་པ་ནི་ཆོས་ཤེས་པའི་རྟགས་སོ། །དམག་མི་ཞེས་པ་ནི་དགེ་བའི་ཆོས་ ཀྱི་ཚོགས་ཏེ་རྗེས་སུ་ཤེས་པའི་རྟགས་སོ།།འཐབ་མོ་ནི་དེའི་སྡེའི་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་རྣམས་ཀྱིས་གནོད་པ་སྟེ་འཐབས་ན་ཐོབ་པར་འགྱུར་བ་ནི་འགོག་པ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་རྣམ་པར་གྲོལ་བའོ། །དེའི་ཡང་གནས་གཞན་དུ་མི་འཇུག་པ་ནི་དེའི་ཕྱིར་མིག་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ལ་རྣམ་ པར་རྟོག་པ་མེད་པས་གྲོང་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ།གྲོང་ནི་མིག་ལ་སོགས་པ་ལྔ་པོ་སྟེ། ལུས་ལ་དབང་པོ་བསགས་པའི་ཕྱིར་ཏེ། སེམས་ཅན་གྱི་འཇིག་རྟེན་ནོ་ཞེས་པའི་དོན་ཏོ། །གྲོང་ཁྱེར་ནི་སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་རྟེན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་སྣོད་ཀྱི་འཇིག་རྟེན་ནོ། །གྲོང་རྡལ་ནི་དབང་པོས་ངེས་པར་ བགྲོད་བྱ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཡུལ་ལྔ་རྣམས་སོ།།ལྗོངས་ལ་སོགས་པ་ནི་སྣོད་ཀྱི་བྱེ་བྲག་གོ། །བདག་དང་བདག་གི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཟད་པར་གྱུར་པ་ནི་ཐར་པའོ་ཞེས་པ་གསུངས་པ་ནི། བདག་མེད་ཅེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། འདི་ཡང་གོང་དུ་བཤད་པ་རྣམས་ཀྱི་བྱེ་བྲག་གི་རྣམ་པར་རྟོག་པའོ། །དབང་ པོ་ལ་སོགས་པའི་འཐབ་མོའི་གཏམ་གྱི་སྦྱོར་བ་དང་རྗེས་སུ་སྦྱོར་བ་ལ་གནས་པ་དང་བྲལ་བ་ལ་རྗེས་སུ་ཤེས་པའི་རྟགས་སོ།།ཡུམ་ཆེན་མོར་ནི་དེ་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་རྣམས་ལ་སྤྱོད་པས་རྗེས་སུ་སྦྱོར་བ་ལ་སོགས་པས་མི་གནས་སོ་ཞེས་གསུངས་ཏེ། དེ་ལ་གསུངས་པ་ནི། མ་བྲལ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཉིད་ཀྱི་གཏམ་ནི་སོ་སོར་རྟོགས་པ་ལ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ནི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་སོ། །མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ཀྱི་ཕྱིར་འཐབ་མོ་སྟེ། སེར་སྣ་ལ་སོགས་པའོ། །གཉེན་པོའི་ཕྱིར་མཚང་འདྲུ་བ་སྟེ་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པའོ། །དེ དག་གཉི་ག་སེམས་ལ་རྒྱུ་བའི་སྟོབས་མཉམ་པ་ཉིད་ནི་རྩོད་པའོ།།གང་དུ་གཉེན་པོས་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་སྟོབས་ཆུང་བར་བྱས་པ་ནི་རྒོལ་བའོ། །མི་འབྱེད་པ་ནི་མཉམ་པ་ཉིད་དུ་ཤེས་པའོ།



我来为您翻译这段藏文：
从烦恼方面而生的就是喧闹之境，因为喜欢喧闹，正因为在无有彼时连言谈都没有，所以称为言谈。因为特别殊胜所以称为王。遮止烦恼的真实言谈，因为仅是未现前的言谈而已。如是言谈的意义在此如何合理，这是说对蕴等的相应和随相应远离，因此是灭谛的法智忍的标志。
所谓"盗贼"是指五种障，因为夺取善法财故，这是法智的标志。"军人"是指善法之聚，这是随智的标志。"斗争"是指彼类的违品所造的损害，战斗而获得的是灭谛涅槃的解脱。
彼之其他处所不入是因此对眼等诸根无有分别，所以说"村"等。"村"是指眼等五根，因为身上积聚诸根的缘故，意为有情世间。"城"因为是有情们的所依，所以是器世间。"镇"因为是诸根所行境，所以是五境。"地区"等是器的差别。
所说的我与我所分别穷尽即是解脱，这是说"无我"等，这也是前述诸法差别的分别。对根等斗争言谈的相应和随相应远离是随智的标志。
在《大般若经》中说彼于布施等诸度中行持，不住于随相应等。对此所说的"未离"等，即般若波罗蜜多的言谈是别觉，一切智性是菩提心。违品故为斗争，即悭吝等。对治故为诽谤，即布施等。彼二者在心中运行力量相等即是诤论。何处对治令违品力弱即是论争。不分别即是了知平等性。

 །འབྱེད་པ་ནི་སྣ་ཚོགས་པ་ཉིད་ཀྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པའོ་ཞེས་པ་སྟེ་ལམ་ལ་ཆོས་ཤེས་པའི་བཟོད་ པའོ།།གཞན་ཡང་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། གལ་ཏེ་ཞེས་པ་ནི་འདིར་སྔ་ནས་ཏེ། འདིར་དེ་ལ་གསུངས་པ་ནི་དེ་ལ་གང་ཕྱིར་ལྡོག་པའམ་མིན་པའི་ཆོས་རྡུལ་ཙམ་ཡང་ཡང་དག་པར་རྗེས་སུ་མི་མཐོང་སྟེ། དེ་ལྟར་ན་ཡང་རང་ཉིད་ཀྱིས་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པའི་ས་ལ་ཐེ་ཚོམ་དུ་མི་འགྱུར་རོ། ། ཞུམ་པ་ནི་སྤྲོ་བ་དམན་པ་ཉིད་དོ། །ནེམ་ནུར་ནི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་སྟོང་པའོ། །རྣམ་པར་སེལ་བ་ནི་དམན་པར་བྱེད་པའོ། །ཕྱིར་མི་ལྡོག་པ་ནི་སེམས་ཀྱིས་བདག་ཉིད་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པ་ཉིད་དུ་ངེས་པའོ། །གཞན་གྱིས་བཀྲི་བའི་དབང་དུ་མི་འགྲོ་ཞེས་པ་ནི་རང་ཉིད་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པའི་ས་ལ་བརྟན ཞིང་ངེས་པ་སྟེ་ཆོས་ཤེས་པའི་རྟགས་སོ།།གལ་ཏེ་ཡང་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། འདི་ཉིད་ཅེས་པ་ནི་སྐྱེ་བ་འདི་ཉིད་ལའོ། །གཞན་དུ་མ་གསུངས་པ་ནི་མཁས་པ་ནི་རིག་པ་སྟེ། དྲུག་ཅུ་རྩ་བཞིའི་ཆ་རྣམས་དང་རྒྱུ་རིག་པ་ལ་སོགས་པ་དང་། སྐར་མའི་ཤེས་པ་རྣམས་སོ་ཞེས་པ་ནི་དོན་ རྟོགས་པ་སྟེ།བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་འབྱུང་བར་འགྱུར་བ་ཉིད་དོ་ཞེས་པའོ། །སངས་རྒྱས་སུ་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པ་ནི་སྤྲུལ་པའོ། །གཉིས་སུ་མེད་ཅེས་པ་ནི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དུའོ། །དེ་ལྟར་ནི་བདུད་ཀྱི་ལས་སོ། །སྐྱེ་བ་མེད་པའི་ཆོས་ཞེས་ཏེ་དེ་ལྟར་དེ་བཞིན་གཤེགས་ པས་གསུངས་པའི་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ལས།གཞན་མ་ཡིན་པ་ཉིད་ལ་བསྒོམ་པ་དང་ལྡན་པའི་བདག་ཉིད་ཅན་གྱིས་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་པར་འགྱུར་ཞེས་པ་སྟེ། གནས་གསུམ་ནི་ས་གསུམ་ལ། དེར་མི་གནས་པའི་ཤིན་ཏུ་བ་ལ་བདུད་ཀྱིས་ཀྱང་མི་ཕྱེད་ པར་ངེས་པར་ནི་རྗེས་སུ་ཤེས་པའི་བཟོད་པའི་རྟགས་སོ།།གཞན་ཡང་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། བདག་ཡོངས་སུ་གཏོང་བ་ནི་འཚོང་བ་ལ་སོགས་པས་སོ། །སྲོག་ཡོངས་སུ་གཏོང་བ་ནི་འཆི་བའོ། །སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱིས་བསྟན་པའི་ཆོས་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྟོང་པ་ཉིད་པ་སྟེ། དེ་ལ་རང་ དང་གཞན་གྱིས་འཛིན་པའི་ཕྱིར་སྲོག་ཀྱང་གཏོང་བ་དང་།དེ་ཡང་སངས་རྒྱས་རྣམས་ལ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་དགའ་བ་དང་གུས་པ་ཆོས་ལ་བྱེད་དེ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ཆོས་ཀྱི་སྐུའོ་ཞེས་ཤེས་ཤིང་བདག་ཉིད་ཀྱིས་ཀྱང་འདོད་ན་སངས་རྒྱས་ཉིད་མཐོང་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཉན་ཐོས་ཀྱི་ཡང་ཞེས་པ་ནི་ཉེ་བར་མཚོན་ པ་སྟེ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཡང་ལྷ་ལ་སོགས་པའི་ཡང་ངོ་ཞེས་པ་ནི་ཆོས་ཀྱི་དོན་དུ་སྲོག་གཏོང་བ་སྟེ་རྗེས་སུ་ཤེས་པའི་རྟགས་སོ།

我来为您翻译这段藏文：
分别即是种种性的分别，这是道法智忍。"复次"等，若是此处从前即是，此中对彼所说的是于彼中因何退转或非法微尘许亦不真实随见，如是则自己对不退转地不生疑惑。
怯懦是精进低劣性。犹豫是一切种空性。遣除是令低劣。不退转是心自决定为不退转性。"不为他所引"是说自己于不退转地坚定决定，这是法智的标志。
"若复"等，"此"是指此生。未说他者是说智者即明智，六十四分及因明等和星宿智等，意为通达义理，即将出生无上正等正觉性。佛加持即是化现。"无二"即是真如。如是即是魔业。
"无生法"即如是如来所说大乘中，非他性具修习自性者将成正等觉，三处即三地。于彼不住最极者魔亦不能分别决定，这是随智忍的标志。
"复次"等，舍己即是买卖等。舍命即是死亡。诸佛所说法即一切法空性，于彼为自他所执故亦舍命，且如实于诸佛生欢喜恭敬于法，了知是如来法身，自己若欲见佛性故。
"声闻亦"是比喻，菩萨亦然天等亦然，是说为法义故舍命，这是随智的标志。


།ཕྱིར་མི་ལྡོག་པ་ནི་རྣམ་པ་དང་རྟགས་དང་མཚན་མ་བཅུ་དྲུག་གསལ་བར་བྱེད་པའི་ལེའུ་འཕགས་པ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་བརྒྱད་སྟོང་པའི་འགྲེལ་པ་གནད་ཀྱི་ཟླ་ བའི་འོད་ཅེས་བྱ་བ་པཎྜི་ཏ་ཆེན་པོ་འཇིགས་མེད་འབྱུང་གནས་སྦས་པས་མཛད་པ་ལས་ལེའུ་བཅུ་བདུན་པའི་འགྲེལ་པའོ།། །།ངེས་པར་འབྱེད་པ་དང་མཐོང་བའི་ལམ་དག་གི་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པའི་རྟགས་གྲངས་དང་ཁྱད་པར་གྱིས་བཤད་ནས་བསྒོམ་པའི་ལམ་ནི་ཟབ་པ་སྟེ་དེ་ལ་གཉི་གས་ཀྱང་ཇི་ལྟར བརྗོད་པར་མི་ནུས་པ་འདིར་བསྟན་བཅོས་ལས།བསྒོམ་པའི་ལམ་ནི་ཟབ་པ་སྟེ། །ཞེས་པ་དེ་ལ་གསུངས་པ་སྟེ། གསོལ་ཏོ་ཞེས་པ་ནི་ཡོན་ཏན་ཆེན་པོའི་ཚོགས་ཏེ། མཆོག་ཏུ་ཟབ་པ་སྟེ་གང་ཡང་བསྐལ་པ་གྲངས་མེད་པ་གཉིས་སུ་བར་མ་ཆད་པར་འབད་པས་ཐོབ་སྟེ། དེའི་ཕྱིར་དང་ཁྱད་པར་དུ་ ཤེས་པར་མི་ནུས་པའི་ཕྱིར་ན་ཚད་མེད་པའོ།།ཀུན་ཏུ་བརྗོད་པར་མི་ནུས་པའི་ཕྱིར་ན་དཔག་ཏུ་མེད་པའོ། །གྲངས་ལས་ཤིན་ཏུ་འདས་པས་མཐའ་ཡས་པའོ། །མཆོག་ཏུ་རྒྱ་ཆེ་བའི་ཕྱིར་ན་མུ་མེད་པའོ། །མི་འཕགས་པ་ནི་ཡང་དག་པར་གཟུང་དུ་མེད་པའོ། །ཡང་དག་པར་ཤེས་པར་མི་ནུས་ཞེས་པ་ནི་བསྒོམ་ པའི་ལམ་གྱི་ཟབ་པ་ཉིད་པས་སོ།།རབ་འབྱོར་གྱིས་གསོལ་པ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། སྤྱོད་དེ་ཞེས་པ་ནི་བསྟན་པར་ནུས་ཀྱང་ཅུང་ཞིག་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་དུ་མི་འགྱུར་རོ་ཞེས་པ་ལ་དགོངས་པའོ། །ཐམས་ཅད་ཟབ་ཅེས་པ་ནི་ཁྱབ་པའི་དོན་ཏོ། །གནས་ཞེས་པ་ནི་བསྒོམ་པའི་ལམ་གྱི་དམིགས་པ་ ལའོ།།བསྟན་དུ་གསོལ་ཞེས་པ་ནི་གསལ་བར་བརྗོད་པ་ཞེས་པའི་དོན་ཏོ། །བརྩམས་པ་ནི་བསྟན་པར་བྱ་བ་ལའོ། །ཤེས་པར་འདོད་པ་ནི་བསྒོམ་པའི་ལམ་ལ་སྦྱོར་བར་འདོད་པ་སྟེ། འདིར་བསྟན་བཅོས་ལས། ཟབ་མོ་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་སོགས། །ཟབ་པ་དེ་ནི་སྒྲོ་འདོགས་དང་། །སྐུར་པའི་ མཐའ་ལས་གྲོལ་བ་ཉིད།།ཅེས་ཏེ། ལམ་གྱི་ཟབ་པ་དམིགས་པ་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པས་ཟབ་མོ་ཞེས་པ་ལ་དགོངས་པ་སྟེ། དེ་ལ་གསུངས་པ་ནི། ཟབ་ཅེས་པ་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་དེ་ཉིད་མཚན་མ་མེད་པ་སྟེ། དེ་ཉིད་རིག་པས་མཚན་མའི་སྒྲོ་བཏགས་པ་ འགག་པའི་ཕྱིར་རོ།།དེ་ཉིད་སྨོན་པ་མེད་པ་སྟེ། དེ་རིག་པས་ཁམས་གསུམ་པ་ལ་སྨོན་པ་མེད་དོ། །དེ་ཉིད་ནི་མངོན་པར་འདུ་མི་བྱེད་པ་སྟེ་དེ་རྣམས་ཀྱི་ཡང་སྲིད་པར་འགྱུར་བའི་ལས་མི་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཉིད་མ་བྱུང་སྟེ་དེ་རྣམས་སུ་ལས་ཀྱིས་མི་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཉིད་ནི་སྐྱེ་བ་ མེད་པ་སྟེ་དེ་རྣམས་ལ་རང་བཞིན་གྱིས་སྐྱེ་བ་མེད་པ་དེས་ཤེས་པའི་ཕྱིར་རོ།།དེ་ཉིད་དངོས་པོ་མེད་པ་སྟེ། རྫས་སུ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཉིད་ནི་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་སྟེ། དེ་རིགས་པས་ཉོན་མོངས་པའི་བག་ལ་ཉལ་ཀུན་ཏུ་འཇོམས་པའི་ཕྱིར་རོ།

我来为您翻译这段藏文：
这是《八千颂般若波罗蜜多注解·月光精要》中第十七品"阐明不退转之相貌标志十六种"的注解，由大班智达无畏生藏所造。
在解说了决择分和见道中不退转标志的数量与差别之后，修道甚深，二者皆不能如实宣说，此处论中说："修道甚深"，对此所说：
"启白"是说大功德聚，最为甚深，经过两个无数劫不间断精进而获得。因此及因特别不能了知故为无量。因不能尽述故为无边。因超越数量故为无际。因最为广大故为无限。不退即是不可真实执取。"不能真实了知"是因修道的甚深性。
"须菩提启白"等，"行"是说虽能宣说，但稍许不能成办众生利益之意。"一切甚深"是遍及义。"处"是修道所缘。"请说"即是请明说之义。"开始"是于所说。"欲知"是欲修习修道，此处论中说："甚深空性等，彼深离增益，及损减二边"，意为道之甚深所缘空性等为甚深。
对此所说："深"即一切法无自性空性，即是无相，因通达彼故遮止相的增益。即是无愿，因通达彼故于三界无愿。即是无为，因不造作能引生后有之业故。即是无生，因不从业生故。即是无生，因以彼了知彼等无自性生故。即是无实，因无实体故。即是离贪，因通达彼故摧毁一切烦恼随眠故。


 །དེ་ཉིད་འགོག་པ་སྟེ་དེ་རྣམས་སུ་ཡང་སྲིད་ པ་འགོག་པའི་ཕྱིར་རོ།།དེ་ཉིད་ནི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་སྟེ། དེ་རྣམས་ཀྱི་བག་ཆགས་ཡང་དག་པར་བཅོམ་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཉིད་བྲལ་བ་སྟེ་དེ་རྣམས་ཀྱི་ཟག་པ་དང་བཅས་པའི་ཕུང་པོ་དང་མཆོག་ཏུ་བྲལ་བའོ་ཞེས་པའི་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པའིའོ། །རབ་འབྱོར་གྱིས་གསོལ་བ་འདེབས་ཤིང་ འདྲི་བ་ནི་ཆོས་རྣམས་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱིའོ།།ཆོས་ཐམས་ཅད་ནི་ཕུང་པོ་དང་ཁམས་དང་སྐྱེ་མཆེད་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱིའོ། །བྱིས་པ་ལ་གཟུང་བྱ་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ཇི་ལྟར་ཟབ་པ་འདི་རང་ཉིད་ཀྱིས་འདྲི་བ་ནི་ཇི་ལྟར་ཞེས་པ་སྟེ། གང་ལ་ཞེས་པ་ནི་གང་དུ་གཟུགས་ལ་སོགས་ པའི་དེ་བཞིན་ཉིད་དེ་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པ་ལས་སྐྱེ་བར་བྱེད་པ་ནི་ཀུན་རྫོབ་ལ་དེ་ཉིད་དོན་དམ་པར་ནི་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ།འདིར་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་ཟབ་པ་ཉིད་ནི་ཞིབ་མོ་མཁས་པ་རྣམས་ཀྱིས་རིག་པར་བྱ་བ་ནི་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ ལས་ཀྱང་བཟློག་པ་སྟེ།དེ་རྣམས་ལ་སྒྱུ་མའི་སྐྱེས་བུ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་བཞིན་དུ། བདེན་པ་ཉིད་དུ་སྒྲོ་བཏགས་པ་རྣམས་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་པ་ནི་སྒྲོ་འདོགས་པའི་མཐའ་ལས་གྲོལ་བ་ཉིད་དོ། །མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཡང་བསྟན་ཞེས་པ་ནི་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པ་ལས་སྐྱེས་པ་རྣམས་ཀྱི་དེ་རྣམས་བཞིན་དུ་ ཡང་དག་པའི་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་ངོ་བོ་རྣམས་སུ་ཡོད་པ་ཉིད་ལ།དོན་དམ་པར་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་དང་རོ་གཅིག་པས། རབ་ཏུ་མི་གནས་པའི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཉིད་པས་སོ་ཞེས་པས་ནི། སྐུར་པའི་མཐའ་ལས་གྲོལ་བ་ཉིད་དོ་ཞེས་པ་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་ཟབ་པའོ། །དེའི་ལམ་གསུངས་པ་ནི་ བསྟན་བཅོས་ལས།ངེས་འབྱེད་ཡན་ལག་དང་མཐོང་བའི། །ལམ་དང་བསྒོམ་པའི་ལམ་ཉིད་ལ། །ཡང་དང་ཡང་དུ་སེམས་པ་དང་། །འཇལ་དང་ངེས་རྟོག་བསྒོམ་པའི་ལམ། །ཞེས་ཏེ་མྱུར་བ་ནི་རྒྱུན་ལའོ། །རྒྱུན་དང་ལྡན་པས་སེམས་པ་ལ་སོགས་པའི་ངོ་བོའི་བསྒོམ་པའི་ལམ་གྱི་ སྟོང་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པ་དང་དམིགས་པས།སྟོང་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པ་ལ་བརྟེན་པའི་ངེས་པར་འབྱེད་པ་ཡན་ལག་ལ་སོགས་པ་ཇི་ལྟར་ན་བསྒོམ་པའི་ལམ་གྱི་བདག་ཉིད་ཡུལ་ཡིན་ན། འདིར་བསྟན་བཅོས་ལས། དེ་ནི་རྒྱུན་ཆགས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་བཞེད་དོ་ཞེས་ཏེ། རྒྱུན་དང་ལྡན་པ་ནི་ བསྒོམ་པའི་ལམ་སྟེ་དེ་ལ་སྔ་ནས་རེག་པས་ཡུལ་ཡིན་ལ།ཕྱིས་ཡུལ་ཅན་ཡིན་ཞེས་པས་འགལ་བ་མེད་པའོ།

我来为您翻译这段藏文：
即是灭，因灭除彼等后有故。即是涅槃，因彻底摧毁彼等习气故。即是离，因彼等最极远离有漏蕴故，此为空性等。
须菩提请问诸法即是空性等。一切法即是蕴界处等。对凡夫而言，所取色等如何甚深，此自问"如何"，"于何"即是于何处色等真如，色等从缘起而生是世俗谛，于胜义谛则非有。此中色等甚深性是细微智者所应了知，即远离色等，因如幻人等，无有诸实执增益故，此即是离增益边。
"亦说涅槃"是说，如彼等从缘起所生，于正世俗谛自性中虽有，但于胜义谛中与空性一味，故为无住涅槃，此即是离损减边，此为空性甚深。
其道所说，论中说："决择分及见道，修道自性中，数数思维及，度量决定观修道。"速即相续。由具相续故，以思维等自性修道之空性等为所缘，依止空性等的决择分等，如何是修道自性境，此处论中说："彼为相续故许"，具相续即是修道，于彼先已触及故为境，后为有境，故无相违。


 །འདིར་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། འདི་ནི་ཞེས་པ་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པའི་ཤེས་རབ་ཅེས་པ་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཉིད་ནི་ཤེས་ རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཉིད་དེ།མཐོང་བའི་ལམ་དང་བསྒོམ་པའི་ལམ་ལ་ངེས་པར་འབྱེད་པའི་ཆ་དང་མཐུན་པ་ཡང་དེའི་དོན་དུ་བས་ན་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའོ། །དེ་ལ་ནི་འབྲེལ་པ་རྣམས་གསུམ་སྟེ། དེ་ལ་འཛིན་ཞེས་པའི་དོན་ཏོ། །གནས་པར་བྱའོ་ཞེས་པ་ནི་སེམས་པས་གཅིག་ཏུ་ངེས་ པས་སོ།།བསླབ་པར་བྱ་བ་ནི་འཇལ་བས་ཞི་གནས་སྐྱེད་པའོ། །བསྒྲུབ་པར་བྱ་ཞེས་པ་ནི་ངེས་པར་རྟོགས་པས་ལྷག་མཐོང་སྐྱེད་པས་སོ། །གཞག་པ་ནི་གཞུང་མཉན་ནས་སོ། །བཤད་པ་ནི་དོན་ཤེས་པས་སོ། །ཉེ་བར་བསྟན་པ་ནི་སྙིང་པོ་བསྒྲགས་པས་སོ། །རིགས་པ་ནི་བཞི་སྟེ། ལྟོས་པའི་ རིགས་པ་ནི་རྒྱུ་ལ་ལྟོས་ནས་འབྲས་བུ་སྐྱེ་བའོ།།རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་རིགས་པ་ནི་དེ་རྣམས་ཀྱིས་སོ་སོར་འབྲས་བུའི་ཁྱད་པར་སྐྱེད་པས་སོ། །འཐད་པ་བསྒྲུབ་པའི་རིགས་པ་ནི། ཚད་མ་གང་གིས་དོན་གང་སྒྲུབ་པར་འགྱུར་བའོ། །ཆོས་ཉིད་ཀྱི་རིགས་པ་ནི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་ངེས་པའི་ཆོས་རྣམས་ཏེ། མེས་སྲེག་པར་བྱེད་ལ་དེ་བཞིན་ཆུས་གཤེར་བའོ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པའོ། །མངོན་པར་འདོད་པས་ལྷག་པར་དམིགས་པ་ནི་དབེན་པར་སྐྱིལ་མོ་ཀྲུང་བཅས་ལ་གུས་པས་རྟག་ཏུ་སྤྱོད་པ་ནི་སེམས་པའོ། །དེ་བཞིན་ཉིད་ལ་ཞི་གནས་ཀྱི་བྱེ་བྲག་རྣམ་པ་དགུས་སེམས་མཉམ་པར་བྱེད་པ་ནི་འཇལ་བའོ། ། ཆོས་རྣམ་པར་འབྱེད་ཅིང་རབ་ཏུ་རྣམ་པར་འབྱེད། ཡོངས་སུ་རྟོག་པར་བྱེད་ཡོངས་སུ་དཔྱོད་པར་བྱེད་པར་འགྱུར་ཞེས་པའི་རྣམ་པ་བཞིས་ནི་ལྷག་མཐོང་སྟེ་ངེས་པར་རྟོག་པའོ། །དེ་ལ་ཇི་ཙམ་དུ་གྱུར་པ་ཉིད་ཀྱི་ཤེས་པ་ནི་རྣམ་པར་འབྱེད་པ་སྟེ། ཕུང་པོ་ལྔ་པོ་ཉིད་ཅེས་པ་ལ་སོགས་པའོ། །ཇི་ལྟ་བ བཞིན་དུ་གྱུར་པ་ཉིད་ཀྱི་ཤེས་པས་ནི་རབ་ཏུ་རྣམ་པར་འབྱེད་པ་སྟེ།ཐམས་ཅད་འདི་རྣམས་སྟོང་པ་ཉིད་ཅེས་པ་ལ་སོགས་པའོ། །རྣམ་པར་རྟོག་པ་མེད་པའི་ཡིད་ཀྱིས་ཤེས་རབ་དང་ལྷན་ཅིག་ཏུ་གྱུར་པས་མཚན་མར་བྱེད་པ་ནི་ཡོངས་སུ་རྟོག་པའོ། །འདི་འདིར་རོ་ཞེས་པས་དཔྱོད་པའོ་ཞེས་པ་ནི་བསྒོམ་ པའི་ལམ་གྱི་ངོ་བོའོ།།དེ་ནི་རྣམ་པ་དགུ་སྟེ། ཆུང་ངུ་འབྲིང་དང་ཆེན་པོ་རྣམས་སོ། །ཆུང་ངུ་སོགས་སུ་ཡང་ཕྱེ་བས། །ཞེས་བསྟན་བཅོས་ལས་ཏེ། ཡང་གི་སྒྲ་ནི་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་རྣམ་པ་དགུ་སྟེ། ཆུང་ངུའི་ཆུང་ངུ་དང་། ཆུང་ངུའི་འབྲིང་དང་། ཆུང་ངུའི་ཆེན་པོ་དང་། འབྲིང་གི་ཆུང་ངུ་དང་། འབྲིང་གི་འབྲིང་དང་། འབྲིང་གི་ཆེན་པོའོ།

这里我为您翻译这段藏文：
此处世尊开示等，"此"即是空性等智慧，即超越分别的般若波罗蜜多即是般若波罗蜜多。见道与修道的顺决择分也是为此义故称般若波罗蜜多。其中有三种关联，即"于彼执持"之义。"应住"即是由思维一向决定。"应学"即是以度量生止。"应修"即是以决定了知生观。安立即是听闻教典。解说即是了知义理。开示即是宣说精要。
理有四种：观待理即是依因生果。因果理即是由彼等各别生起殊胜果。正理成立即是以何量成立何义。法尔理即是自性决定诸法，如火能烧、水能湿等。
增上意乐所缘即是于寂静处结跏趺坐，恭敬常行即是思维。如是以九种止差别令心等持于真如即是度量。以"分别法、极分别、遍思维、遍观察"四相即是胜观，即决定观察。
其中了知数量即是分别，如"即是五蕴"等。如实了知即是极分别，如"此等一切皆空性"等。以无分别意与慧俱行而作相即是遍思维。以"此是此"而观察，此即是修道自性。
彼有九种，即小中大。如论中说："复分小等"，"复"字即是九种违品，即小小、小中、小大、中小、中中、中大、大小、大中、大大。


 །ཆེན་པོའི་ཆུང་ངུ་དང་། ཆེན་པོའི་འབྲིང་དང་། ཆེན་པོའི་ཆེན་པོ་སྟེ། འདི་རྣམས་ཀྱིས་ལུགས་ལས་བཟློག་པས་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་དགུ་ཟད་པར་བྱེད་དེ། ཆེན་པོའི་ཆེན་པོ་ནས་ཆུང་ངུའི་ཆུང་ངུའི་བར་རོ། །དེ་ཡང་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་བསྒོམ་པས་སྤང་བར་བྱ་བའི་ཉོན མོངས་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་རྣམས་ཀྱི་ཇི་ལྟར་རིགས་པར་གོས་ཀྱི་དྲི་མ་རགས་པ་སྔོན་དུ་བཀྲུས་ནས་རྗེས་ལ་ཕྲ་བ་འཁྲུ་བ་དེ་བཞིན་དུ་སེམས་ཀྱིས་ཏེ།འདི་ལ་གསུངས་པ་ན་དེ་ལྟར་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། ཇི་སྐད་དུ་བཤད་པའི་རིམ་གྱིས་ཏེ། སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་ ནི་ཞི་གནས་ཀྱིས་སོ།།ཉེ་བར་སེམས་པ་ནི་ལྷག་མཐོང་གིས་སོ། །ཉེ་བར་རྟོགས་པ་ནི་གཉི་གས་སོ། །རབ་ཏུ་སྦྱོར་བར་བྱེད་པ་ནི་ཞི་གནས་ཀྱི་བརྩོན་འགྲུས་ཀྱིས་སོ། །རྩོལ་བར་བྱེད་པ་ནི་ལྷག་མཐོང་གི་བརྩོན་འགྲུས་ཀྱིས་སོ། །དོན་དུ་གཉེར་བ་ནི་གཉི་གའི་བརྩོན་འགྲུས་ཀྱིས་སོ། །རབ་ ཏུ་དང་བ་རབ་ཏུ་འབྱུང་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་པ་ནི་རབ་ཏུ་དང་བ་ཅན་དུ་བྱེད་པའི་ཡོན་ཏན་རྣམས་སོ།།དབང་མེད་པ་ནི་མི་ནུས་པས་སོ། །འཁོར་བ་ནི་མ་འོངས་པའི་སྐྱེ་བའི་རྒྱུན་ནོ། །བོར་བ་ནི་བཏང་བའོ། །རྒྱབ་ཀྱིས་ཕྱོགས་པ་ནི་མ་འོངས་པ་ནི་མི་བགྲོད་པའོ། །འདོར་བ་ནི་གཏོང་བའོ། ། མཐར་ཕྱིན་པ་ནི་མ་འོངས་པའི་མཐའ་དང་སྔོན་གྱི་མཐའ་སེལ་བས་སོ། །བསྟན་པ་དང་བཤད་པ་ཞེས་པ་ནི་བསྟན་པ་དང་། བཤད་པ་དག་གིས་བསྟན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གནས་པ་ནི་བསམ་པས་ཐེ་ཚོམ་གཅོད་པའོ། །སློབ་པ་ནི་ཞི་གནས་ཀྱིས་སོ། །བསྒྲུབ་པ་ནི་ལྷག་མཐོང་གིས་སོ། །ཉེ བར་སེམས་པ་ནི་གཉི་ག་དག་གིས་སོ།།དེ་ལྟར་རྣལ་འབྱོར་དུ་བྱེད་པ་ནི་སྒོམ་པས་རྟོགས་པར་བྱེད་པའོ། །འདི་རྣམས་ཀྱིས་ལན་གཅིག་བཤད་ནས་གཉིས་པ་གསུངས་པ་ནི། དེ་དག་ཀྱང་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། སྤོང་ངོ་ཞེས་པ་ནི་བསྒོམ་པའི་ལམ་ཆུང་ངུའི་ཆུང་ངུའོ། །རབ་འབྱོར་དེ་ ལྟར་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ།ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པ་ནི་བསོད་ནམས་མང་བ་ཉིད་ཀྱིས་སོ། །རབ་ཏུ་འཕགས་སོ་ཞེས་པ་ནི་ཆུང་ངུའི་འབྲིང་ངོ་། །གཞན་ཡང་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། སྦྱིན་པར་བྱེད་པ་ནི་དྲེགས་པ་མེད་པས་སོ། །རབ་ཏུ་འཇོག་པར་བྱེད་པ་ནི་ཡིད་ལ་གཅགས་པ་མེད་པར་ རོ་ཞེས་པ་ནི་ཆུང་ངུའི་ཆེན་པོའོ།།གཞན་ཡང་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ་ཡིད་ལ་བྱེད་པས་གནས་ཞེས་པ་ནི་འབྲིང་གི་ཆུང་ངུའོ། །གཞན་ཡང་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པས་ནི་འབྲིང་གི་འབྲིང་ངོ་། །གཞན་ཡང་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པས་ནི་འབྲིང་གི་ཆེན་པོའོ། །གཞན་ཡང་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པས་ནི་ཆེན་ པོའི་ཆུང་ངུའོ།

这是藏文的直译：
大小、大中、大大，以此等逆次第而尽除九种违品，即从大大至小小。又如同先洗衣服粗垢后洗细垢一般，以分别修断应断之烦恼分别，心如是。
于此所说"如是"等，即如前所说次第。修习是以止，思维是以观，了知是以二者。精进修习是以止之精进，勤修是以观之精进，希求是以二者之精进。"极净极生"即是令生极净之功德。无自在即是无能力。轮回即是未来生之相续。舍弃即是放弃。背离即是不趣未来。断除即是舍离。究竟即是断除未来边际与前际。
"开示与解说"即是以开示与解说而示故。安住即是以思维断疑。学习即是以止。修习即是以观。思维即是以二者。如是修瑜伽即是以修而证悟。
此等说一次后说第二次即"彼等"等。"断"即是修道小小。"如是须菩提"等，殊胜即是以福德多故。"极胜"即是小中。"复次"等，布施即是无慢故。安立即是无执著心，此即是小大。"复次"等，以作意而住即是中小。以"复次"等即是中中。以"复次"等即是中大。以"复次"等即是大小。


།གཞན་ཡང་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པས་ནི་ཆེན་པོའི་འབྲིང་ངོ་། །གང་ཞིག་ནང་དུ་ཡང་དག་འཇོག་ལ་རྣལ་འབྱོར་དུ་བྱེད་པ་དང་མ་བྲལ་བ་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྟེ། དེ་ནི་དེའི་བསྒོམ་པའི་ལམ་ཆེན་པོའི་ཆེན་པོའོ། །རབ་འབྱོར་གྱིས་གསོལ་པ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་ པ་སྟེ།བསོད་ནམས་ཞེས་པ་ནི་བསོད་ནམས་མངོན་པར་འདུ་བྱེད་པའི་ཡང་རྣམ་པར་རྟོག་པས་སོ། །འདིར་བསྒོམ་པའི་ལམ་གྱི་དུས་སུ་དོན་དམ་པར་མེད་པའི་ཕྱིར་སྟོང་པ་ཉིད་དང་། བྱིས་པ་རྣམས་ཀྱིས་མ་ཤེས་པ་ཅན་གྱི་སྟོང་པ་ཉིད་ནི་མ་ཤེས་པ་ཉིད་དུ་དོན་གཅིག་གོ། །བདག་པོ་མེད་པའི་ཕྱིར་ གསོག་གོ།།གཟུང་དུ་མེད་པའི་ཕྱིར་གསོབ་བོ། །འཛིན་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་སྙིང་པོ་མེད་པའོ། །དེ་ལྟར་ཞེས་པ་དང་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཞེས་པ་ནི་བསོད་ནམས་འཕེལ་བ་ལ་རྒོལ་བའི་ལན་ནོ། །རབ་འབྱོར་གྱིས་གསོལ་བ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ་བྱེ་བྲག་ནི་ཐ་དད་པའོ། །གཅོད་པ་ནི་ཐ་དད་དུ་བྱེད་པ་ སྟེ།དེ་དག་རྣམ་པར་སྤྱད་པ་དང་དོན་དེ་གཉི་གའི་ཉེ་བར་ལེན་པའོ། །དེ་ལྟར་ཞེས་པ་དང་། ཚད་ནི་རགས་པ་ཡོངས་སུ་གཅོད་པའོ། །གྲངས་ནི་བགྲང་བས་ཟད་པར་མི་ནུས་པས་མི་ཟད་པའོ། །བླ་ལྷག་པར་བརྗོད་པ་ནི་བླ་དགས་ཏེ། གཙོ་བོ་བརྗོད་པའོ་ཞེས་པའི་དོན་ཏེ། ཀྱང་མི་ཟད་ཅེས་པ་ནི་ནམ་མཁའ་བཞིན་ ནོ།།ཡང་གཞལ་དུ་མེད་པ་ནི་ནམ་མཁའ་ཉིད་བཞིན་ནོ། །ཆོས་འདི་རྣམས་ནི་མི་ཟད་པ་དང་ཚད་མེད་པ་དང་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱི་མངོན་པར་བརྗོད་པའི་སྒྲས་བསྟན་པས་སོ། །འདི་དག་གིས་ཞེས་པ་ནི་ཐུགས་རྗེས་བསྟན་པས་ཏེ་དེའི་མངོན་པར་བརྗོད་པ་ནི་རྒྱུ་མཐུན་པའོ། །དེ་ཡང་ འདིར་རྒྱས་པར་བཤད་པ་ནི་འདིར་བསྟན་བཅོས་ལས།གྲངས་མེད་ལ་སོགས་བསྟན་པ་རྣམས། །དམ་པའི་དོན་དུ་བཟོད་མ་ཡིན། །ཀུན་རྫོབ་དེ་དག་ཐུགས་བརྩེ་བའི། །རྒྱུ་མཐུན་གྱུར་པ་ཐུབ་པ་བཞེད། །ཅེས་ཏེ། བཟོད་པ་མ་ཡིན་ན་ནི་མི་རིགས་ཞེས་པ་སྟེ། བརྒལ་བ་དང་ལྡན་ པའོ།།རབ་འབྱོར་གྱིས་གསོལ་པ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། ངག་གི་སྤྱོད་ཡུལ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་བརྗོད་དུ་མེད་པའོ། །ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་དོན་གྱི་ཞེས་པ་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་མཚན་ཉིད་དེ། འདིར་བསྟན་བཅོས་ལས། བརྗོད་དུ་མེད་པའི་དངོས་པོ་ལ། །ཉམས་པ་དང་ནི་འཕེལ་མི་ རིགས།།བསྒོམ་ཞེས་བྱ་བའི་ལམ་གྱིས་ནི། །ཅི་ཞིག་ཐོབ་ཅིང་ཅི་ཞིག་ཉམས། །ཞེས་ཏེ། རྟོགས་ཞེས་པའི་བརྗོད་དུ་མེད་པ་ལ་ནི་ཉམས་པ་དང་འཕེལ་བ་མེད་པས་ནི་ཇི་ལྟར་ན་བྱང་ཆུབ་ཅེས་པ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ནི་འོན་ཀྱང་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། དེས་ འདི་སྙམ་དུ་ཞེས་པ་ནི་གང་གིས་སྦྱིན་པ་སྦྱིན་པས་སོ།།དེ་དག་ཅེས་པ་ནི་གང་གི་སེམས་བསྐྱེད་པ་དེ་རྣམས་དང་ཡང་དག་པར་ལྡན་པ་རྣམས་ཀྱིས་སོ།

以"复次"等即是大中。若于内正安住而不离瑜伽修习者，即是于般若波罗蜜多；此即是其修道大大。
"须菩提白"等，福德即是以福德造作之分别。此中于修道时，因胜义无故为空性，凡夫不知之空性即是不知义一。因无主故为积聚，因无所取故为虚幻，因无能取故为无实。"如是"及"以空性等"即是对增长福德之诤论之答。
"须菩提白"等，差别即是差异。断即是分别，彼等行相及二义之近取。"如是"及数量即是遍断粗相。数即是以数无尽故无尽。最胜说即是最胜，即是说主要之义。"亦无尽"即如虚空。又不可量即如虚空性。此等法即是以无尽、无量、空性等之言说而示故。"此等"即是以大悲而示，其言说即是随顺因。
此中广说即如论中："说无数等诸法，胜义中不可忍，世俗彼等大悲，随顺因佛许"。若不可忍即不应理，即有诤论。
"须菩提白"等，因非语言行境故不可说。"波罗蜜义"即是空性相。此中如论："于不可说事，损减及增长不应理。以所谓修道，何所得何损。"了知即于不可说中无损减增长故，"云何菩提"等所说即是"然而"等。"彼作是念"即是以布施而施。"彼等"即是发心彼等及正具足者。


 །ཉུང་ངུ་ནི་ཡང་ནས་ཡང་དུ་ལ། མང་དུ་ནི་རྒྱུན་དུ་སྟེ། འདིར་བསྟན་བཅོས་ལས། བྱང་ཆུབ་ཇི་ལྟ་དེ་བཞིན་དུ། །དེ་ཡང་འདོད་པའི་ དོན་སྒྲུབ་བྱེད།།བྱང་ཆུབ་དེ་བཞིན་ཉིད་མཚན་ཉིད། །དེ་ཡང་དེ་ཡི་མཚན་ཉིད་བཞེད། །ཅེས་ཏེ་འདི་དག་དང་ཞེས་པ་དང་། དེ་དང་ཞེས་པ་ནི་བསྒོམ་པའི་ལམ་མོ། །ཇི་ལྟར་ཐུགས་རྗེ་ཆེན་པོའི་དབང་གིས་བླ་ན་མེད་པར་བྱང་ཆུབ་པས་གདུལ་བར་བྱ་བ་རྣམས་ཀྱི་བསོད་ནམས་དང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ ཚུལ་གྱིས་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་མངོན་པར་འདོད་པའི་དོན་གྱི་སྒྲུབ་པ་པོའོ།།དེ་ལྟར་བསྒོམ་པའི་ལམ་དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱི་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུས་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་དང་གཉེན་པོའི་ཕྱོགས་དག་འགྲིབ་པ་དང་འཕེལ་བའི་རིམ་གྱིས་བྱ་བ་བྱེད་པ་སྟེ། དེ་བཞིན་གྱི་ངོ་བོ་ཉིད་སྒྱུ་མའི་རང་བཞིན་སྤྲོས་པ་ མེད་པའི་ཕུང་པོ་ལྔའི་བདག་ཉིད་ཅན་གྱི་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ལ་སོགས་པའི་རང་བཞིན་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་བྱང་ཆུབ་དེ་ལྟར་དེ་བསྒོམ་པའི་ལམ་དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་དོ་ཞེས་པའི་དོན་ཏོ།།ཉུང་བ་དང་མང་པས་ཞེས་པ་ནི་སྦྱོར་བ་དང་རྗེས་ཀྱི་གནས་སྐབས་དག་ལའོ། །དངོས་པོ་ བཞིའི་སྐབས་སུ་ནི་དེའི་རང་བཞིན་ཉིད་པས་གནས་པ་མི་འཐད་དོ།།སྟོང་པ་ཉིད་གཙོ་ཆེ་བའི་ལེའུ་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་ལེའུ་སྟེ་བཅོ་བརྒྱད་པའོ།། །།དེ་ནས་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་ནི་རྒོལ་བ་ལ། དེ་སྐད་ཅེས་གསོལ་པ་དང་ཞེས་པ་ནི་ལན་ཏེ། འདིར་བསྟན་བཅོས་ལས། སེམས་ནི་སྔ་མས་བྱང་ཆུབ་བར། ། རིགས་མིན་ཕྱི་མས་ཀྱང་མ་ཡིན། །མར་མེའི་དཔེ་ཡི་ཚུལ་གྱིས་ནི། །ཟབ་མོའི་ཆོས་ཉིད་རྣམ་པ་བརྒྱད། །ཅེས་པ་སྟེ། བྱང་ཆུབ་ཅེས་པ་རྗེས་སུ་སྦྱར་བར་བྱའོ། །ལེའུ་བཅོ་བརྒྱད་པ་ལ་ནི་བྱང་ཆུབ་དེ་བཞིན་ཉིད་འབའ་ཞིག་ཁོ་ནའི་མཚན་ཉིད་དུ་གསུངས་པ་ཡིན་ལ། དེ་འཁོར་དང་བཅས པའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ནི་རྣམ་པ་བརྒྱད་ཀྱིས་ཟབ་པ་སྟེ།འདིར་བསྟན་བཅོས་ལས། སྐྱེ་བ་དང་ནི་འགག་པ་དང་། །དེ་བཞིན་ཉིད་དང་ཤེས་བྱ་དང་། །ཤེས་དང་སྤྱོད་དང་གཉིས་མེད་པ། །ཐབས་མཁས་པ་ལ་ཟབ་པ་ཉིད། །ཅེས་ཏེ་གཉིས་སུ་མེད་པ་དང་ཐབས་ལ་མཁས་པ་ཞེས་པ་ ནི་གཉིས་སོ།།དེ་སྐད་ཅེས་གསོལ་པ་དང་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པས་ནི་ཟབ་པའི་གོ་སྐབས་ཏེ། གཞན་པས་ཞེས་པས་ནི་མེད་པར་རོ། །དེ་སྐད་ཅེས་གསོལ་པ་དང་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པས་ཟབ་མོ་རྣམ་པ་བརྒྱད་གསུངས་པ་ནི། སེམས་གང་ཞེས་པ་ནི་འཁྲུལ་པ་ལ། འགག་པ་ནི་སྒྲིབ་པ་གཉིས་པོ་བག་ཆགས་དང་བཅས་པའི་གནས་རྒྱུད་ལ་ཟད་པས་ཟད་པའོ།

少即是反复，多即是相续。如此论中说："如是菩提般，彼亦成所愿，菩提即真如，彼亦许彼相。"
"此等"及"彼"即是修道。如何以大悲力无上菩提，为所化众生以福德智慧方式，于世俗中成就所欲义之成就者。如是修道以真如幻化于世俗中，以违品及对治品减少增长之次第而作用。即真如体性幻化自性无戏论五蕴自性之法身等自性，如来体性之菩提如是即是彼修道真如之体性之义。
"以少与多"即是加行与后得位。于四事品中，因是其自性故住不应理。空性为主之品即是空性品第十八。
"尔时"等是诤论，"作是言"等是答。此中如论："前心至菩提，不应理后亦然，以灯喻方式，甚深法性八种。"菩提字应随后加。第十八品中说菩提唯是真如相，彼眷属菩提相以八种甚深。如此论中："生及灭，如是真如及所知，智及行及无二，方便善巧甚深性。"无二及善巧方便即是二。
"作是言"等即是甚深机会，"由余"即是无。"作是言世尊"等说八种甚深："心何"即是迷乱，灭即是二障及习气所依相续尽故尽。


 །མ་ལགས་ཞེས་པ་ནི་མིན་པ་ཉིད་དེ། འཁྲུལ་པའི་རྒྱུའི་དངོས་པོ་དང་། དངོས་པོ་མེད་པ་ལ་སོགས་པ་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པ་སྤངས་པ་དང་། རྣམ་པར་འཇོག་པའི་རྒྱུ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཏེ་སྔ་མ་དང ཕྱི་མའི་སྐད་ཅིག་མ་དག་གིས་ཀྱང་མ་ཡིན་ལ་དེ་ལ་མ་བརྟེན་པའི་དོན་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པ་ཡང་སྐྱེད་དུ་མེད་ཅེས་པ་ལ་དགོངས་པའོ་ཞེས་པ་ནི་སྐྱེ་བ་ཟབ་པའོ།།སེམས་གང་ཞེས་པ་ནི་མ་འཁྲུལ་པ་ལས་བྱུང་བ་ནི་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་སྟེ་གཟུགས་བརྙན་བཞིན་ནོ། །འགག་པའི་ཆོས་ཅན་ཞེས་པ་ནི་འདྲི་ བ་སྟེ་སོ་སོར་སྐད་ཅིག་རེ་རེའི་མཐར་གཡོ་བའི་ཆུའི་ཟླ་བ་བཞིན་དུ་གཡོ་བ་ནི་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ལ།དོན་དམ་པར་ནི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་སྟོང་པའོ་ཞེས་པ་ལ་དགོངས་ནས་གསུངས་པ་ནི། མ་ལགས་ཞེས་པ་སྟེ། ལན་ལ་འགག་པའི་ཆོས་ཅན་ཞེས་པ་གཞུང་ཁ་ཅིག་ལས་ཏེ་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་སྐད་ཅིག་མས་ཟད་ ཅེས་པའི་དོན་ཏེ།ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཡང་སྐད་ཅིག་རེ་རེས་འགག་པའི་ཆོས་ཅན་ཏེ། འགག་པར་འགྱུར་ཏེ་རྒྱུད་འགགས་པས་སོ་ཞེས་པ་ལ་དགོངས་པའི་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པའི་ངང་གིས་སྐྱེ་བའི་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོས་སྨོན་ལམ་བཏབ་པ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་དེ་ཁྱད་པར་དུ་མི་ཟད་པ་བྱས་པའི་ཕྱིར་རོ་ ཞེས་པ་ལ་དགོངས་པའོ།།མ་སྐྱེས་ཞེས་པ་ནི་མ་འོངས་པ་ལ། མ་འགགས་ཞེས་པ་ནི་དངོས་པོ་མི་འཇུག་པའི་ངོ་བོའི་ཕྱིར་རྣམ་པར་འཇིག་པའོ། །གང་འགགས་པའི་ཆོས་ཅན་ཞེས་པས་རྒྱུན་ཆད་པ་ནི་དེས་ཇི་ལྟར་བསྐལ་པ་གྲངས་ལས་འདས་པ་རྣམས་སུ་གང་དུ་སེམས་ཅན་གྱི་ཕུང་པོ་མ་ལུས་པ་ རྣམས་སངས་རྒྱས་ཉིད་དུ་རྫོགས་པར་བྱེད་པ་ལ།སེམས་ཅན་གཅིག་ཅིག་ཀྱང་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་པར་མི་འགྱུར་བའོ། །མེད་ཅེས་པ་ནི་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་དང་སྨོན་ལམ་དག་ཡུལ་མེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་དངོས་པོ་མེད་པ་དེས་ན་འགག་པར་མི་འགྱུར་བའོ། །མིན་ ཞེས་པ་ནི་གདུལ་བྱ་ལ་བསོད་ནམས་མེད་པས་བཏང་སྙོམས་ཀྱི་གནས་སྐབས་བཞིན་དུ།མཛད་པ་མེད་ཀྱང་ཐུགས་རྗེ་ཆེན་པོ་དང་སྨོན་ལམ་ལ་སོགས་པའི་ཡོན་ཏན་གྱི་ཚོགས་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་མ་འདྲེས་པར་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པའི་ངང་གིས་འཇུག་པའི་ཤིན་ཏུ་རྣམ་པར་དག་པ་རྟོགས་པའི་ རྒྱུན་རྣལ་འབྱོར་པའི་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་ངོ་བོ་ནི་ཇི་ལྟར་ནམ་མཁའ་ཇི་སྲིད་དུ་འགག་འགྱུར་ནི་བཤད་ཟིན་ཀྱང་འདིར་རིགས་པ་གཞན་གྱིས་བཤད་དོ།།གང་དུ་འགོག་པའི་ཆོས་ཅན་ཞེས་པའི་ཚིག་དེའི་རྣམ་པར་བཤད་པ་དང་། སེང་གེ་བཟང་པོའི་བཤད་པའི་ཁྱད་པར་ནི་བྱེ་བྲག་མེད་དམ་ ཞེས་དཔྱད་པར་བྱའོ།།སེམས་གང་ད་ལྟར་བྱུང་བ་ལ་མ་སྐྱེས་པ་དང་མ་འགགས་པའི་ཆོས་ཅན་ཞེས་པ་ནི་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པས་ཐོག་མ་དང་ཐ་མ་མེད་པའོ། །ཆོས་ནི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་སྟེ་སྒྲིབ་པ་དང་བཅས་པའི་ཕུང་པོ་ལྔའི་བདག་ཉིད་ཀྱི་རྟེན་མི་འཇུག་པ་ཙམ་ནི་མེད་པའོ།

"非"即是不是，远离迷乱因之事物及无事物等之执著，因无安立之因，故前后刹那亦非，不依彼之殊胜义亦不可生，此是生之甚深。
"心何"即是无迷乱所生，于世俗如影像。"有灭法"即是问，如动水中月般于世俗中刹那刹那动摇，胜义中则自性空。考虑此义而说"非"，答中"有灭法"某些论中说世俗刹那灭尽之义。于世俗中亦是刹那刹那有灭法，即将灭尽因相续灭故。由任运生起大悲发愿等令其成为殊胜不尽，此为所诠。
"未生"即是未来，"未灭"即是因事物不入之体性故坏灭。"有灭法"即断绝，如是于无量劫中令一切众生皆成佛，然无一众生成正等觉。"无"即是大悲及愿无境故无事物，故不灭。"非"即是所化无福德如舍位，虽无作为而大悲愿等功德资粮无分别任运而入极清净觉悟相续，瑜伽师世俗体性如虚空际灭已说，此处以他理说明。
"有灭法"此句之释及狮子贤释之差别，应观察是否无别。"心何现起未生未灭法"即是无自性故无始无终。法即涅槃，有障五蕴自性所依不入即是无。


 །ཆོས་ཉིད་ ནི་སྟོང་པ་ཉིད་དེ་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་སྐྱེས་པ་ནི་སྒྱུ་མའི་སྐྱེས་བུ་བཞིན་འགག་པའོ་ཞེས་པ་ནི་འགག་པ་ཟབ་པའོ།།དེ་ཉིད་ལ་གནས་པར་འགྱུར་ཞེས་པ་ནི་ནམ་མཁའ་ཇི་སྲིད་བར་རོ། །གནས་ན་ཐེར་ཟུག་མ་ཡིན་པ་ནི་དུས་གསུམ་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱི་དོན་དམ་པར་ངོ་བོ་ནི་དེ་བཞིན་ ཉིད་བཞིན་ནོ།།མ་ལགས་ཞེས་པ་ནི་ཀུན་རྫོབ་པའི་སྐད་ཅིག་མའི་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་ཕུང་པོའི་ངོ་བོ་ཉིད་ནི་རྒྱུན་རབ་ཏུ་བྱུང་བས་བརྟགས་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་པ་ལ་དགོངས་པའོ། །དེ་བཞིན་ཉིད་ཟབ་བོ་ཞེས་པ་ནི་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་དངོས་པོ་ཀུན་དུ་རྟོག་པ་དེ་ལས་ཐ་མི་དད་པས་ཀྱང་ གཏིང་དཔག་པར་དཀའོ་ཞེས་པ་ནི་དེ་བཞིན་ཉིད་ཟབ་པའོ།།དེ་བཞིན་ཉིད་ལ་སེམས་ཞེས་པ་ནི་དེས་རིག་པའི་ཕྱིར་དེའི་རྟེན་པ་མ་ལགས་པ་ནི་ཤེས་པས་ཐ་དད་པའི་རིག་བྱ་ལ་མི་སྦྱོར་བས་སོ། །སེམས་ལ་དེ་བཞིན་ཉིད་ཅེས་པ་ནི་དབྱེ་བ་མེད་དོ་ཞེས་པ་ལ་དགོངས་པའོ། །མ་ལགས་ཞེས་པ་ནི་ སེམས་དང་དེ་བཞིན་ཉིད་དག་དོན་དམ་པར་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་དག་ཏུ་ཐ་དད་པ་མེད་ལ།ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བ་ལས་འབྱུང་བའི་སེམས་ཉིད་ལ་དེ་བཞིན་ཉིད་ཅེས་བརྗོད་དོ། །དེ་བཞིན་ཉིད་ལས་གཞན་དུ་ཞེས་པ་ནི་མཚན་ཉིད་ཐ་དད་པས་སོ། །མ་ལགས་པ་ནི་མཚན་ཉིད་ ཐ་དད་པ་ནི་ལྡོག་པའི་དབྱེ་བ་ཙམ་གྱི་ཕྱིར་རོ།།དེ་ཉིད་ལ་དེ་བཞིན་ཉིད་དུ་ཐ་མི་དད་པ་དང་ཐ་དད་པ་མེད་པར་སེམས་ཀྱིས་ཤེས་པར་བྱའི་ཞེས་པ་ནི་ཤེས་བྱ་ཟབ་པའོ། །ཡང་དག་པར་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། མ་ལགས་ཞེས་པ་ནི་དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་དེ་བཞིན་ཉིད་ནི་ དེ་བཞིན་ཉིད་དུ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཡང་དག་པར་རྗེས་སུ་མི་མཐོང་བ་སྟེ།འདི་མཐོང་བ་མེད་པ་ཉིད་མཐོང་བ་ནི་ཤེས་པ་ཟབ་པའོ། །ཟབ་པ་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་དོན་ལའོ། །ཡང་དག་པར་སྤྱོད་པ་ནི་དམིགས་པའི་རྒྱུ་མཚན་ལའོ། །མི་འཇུག་པ་ནི་འབྱུང་བར་མི་འགྱུར་བའོ། ། ཡང་དག་པར་སྤྱོད་པ་མེད་པར་འགྱུར་བ་ནི་སྣང་བར་མི་འགྱུར་བའོ། །དེའི་ཕྱིར་ཆོས་དེས་ཐམས་ཅད་དུ་སྤྱོད་པ་ནི་སྤྱོད་པ་ཟབ་པའོ། །མཚན་མ་ཞེས་པ་ནི་གཉིས་ཀྱི་མཚན་མ་ལ་འམ་གཉིས་མེད་པའི་མཚན་མ་ལའོ། །མཚན་མ་ནི་གཉིས་དང་གཉིས་མེད་པའི་མཚན་མའི་འབྱུང་བར་འགྱུར་བ མ་ཞིག་པའོ།།མ་ལགས་ཞེས་པ་ནི་འདི་ཉིད་སྤངས་ཞེས་པའི་དོན་ཏོ་ཞེས་པ་ནི་གཉིས་སུ་མེད་པ་ཟབ་པའོ། །ཇི་ལྟར་ཞེས་པ་ནི་ཅུང་ཞིག་གོ། །མཚན་མ་སྤངས་ཞེས་པ་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་རྣམས་ཡོངས་སུ་མ་རྫོགས་པར་ཞེས་པ་ལ་དགོངས་པའོ། །འདི་ཉིད་དུ་ཞེས་པ་ནི་སྐྱེ་བ་འདི་ཉིད་ ལའོ།།མཚན་ཉིད་གང་ཞེས་པ་ནི་གང་ཞིག་ཆོས་ཀྱི་མཚན་མ་དང་། གང་ཡང་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་མཚན་མ་དེ་ཐམས་ཅད་ཤེས་པའོ།

法性即是空性，于世俗中生起如幻人般灭尽，此是灭之甚深。"住于彼"即是乃至虚空际。住而非恒常，即三世菩萨胜义体性如真如。
"非"即是世俗刹那色等蕴之体性，因出现相续而观察故。"真如甚深"即是色等诸法遍计，由不异彼故难测其深，此是真如甚深。
"真如于心"即是由彼了知故，非彼所依，因识不系于异知所知故。"心中真如"即是无差别。"非"即是心与真如于胜义中无自性故无差别，于世俗则不然，依缘起所生心即说为真如。"异于真如"即是相异。"非"即是相异仅是反体差别故。
于彼真如中无差别与差别为心所知，此是所知甚深。"正"等，"非"即是因真如体性故，真如于真如中不能正见真实，不见即是见，此是智慧甚深。
"甚深"即是般若波罗蜜义。"正行"即是所缘因相。"不入"即是不生起。"无正行"即是不显现。是故法于一切行即是行甚深。
"相"即是二相或无二相。相即是二与无二相之生起未破。"非"即是已断此义，此是无二甚深。"如何"即是少许。"断相"即是未圆满佛法。"于此"即是于此生。"何相"即是法相与法性相一切智。


 །མཚན་མ་མེད་པ་ལ་ཡང་ཞེས་པ་ནི་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ལའོ། །ཡོངས་སུ་འདྲིས་པ་ནི་གོམས་པ་ཙམ་བྱེད་པའོ་ཞེས་པ་ནི་ཐབས་ལ་མཁས་པའི་ཟབ་པའོ། ། དེ་ལ་ཟབ་པ་བརྒྱད་པ་ནི་བྱང་ཆུབ་ལ་རིང་ལ་ལྷག་མ་རྣམས་ནི་ཉེ་བ་སྟེ། དེ་ལྟར་བསྟན་བཅོས་ལས། ཆོས་རྣམས་རྨི་ལམ་འདྲ་བའི་ཕྱིར། །སྲིད་དང་ཞི་བར་མི་རྟོག་ལ། །ཞེས་ཏེ་མི་སློབ་པའི་དགེ་འདུན་གྱིས་མཚན་ཉིད་ཡོངས་སུ་གསལ་བར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་འཁོར་བ་དང་མྱ་ངན་ལས འདས་པ་མཉམ་པ་ཉིད་ཅེས་འཕགས་པ་རྣམ་པར་གྲོལ་སྡེས་བཤད་དེ།དེ་ལ་གསུངས་པ་ནི། དེ་ནས་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། བསྒོམ་པའི་ལམ་གྱི་ཡང་དག་པའི་ཡེ་ཤེས་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མེད་པ་ནི་ཉོན་མོངས་པ་དང་འདྲ་བའི་ཕྱིར་ན་ཉོན་མོངས་པ་ ལ་ལངས་པའི་ཚེ་ནི་ཡེ་ཤེས་ལ་རྨི་ལམ་ལྟ་བུའི་ཕྱིར་ན་རྨི་ལམ་སྟེ།འདི་ཉིད་ཉིན་མོའི་ཤིན་ཏུ་གོམས་པས་ནི་རྨི་ལམ་དུ་ཡང་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་རྣམ་པར་འཕེལ་ཏེ། རྣམ་པར་རྟོག་པ་ལ་བྱེ་བྲག་སྟེ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མེད་པ་ལ་ནི་བྱེ་བྲག་མེད་དོ། །ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ ལ་མ་གོས་པ་ལ་ཞེས་པ་ནི་བསྒོམ་པའི་ལམ་ལ་གོམས་པས་སོ་ཞེས་པ་ནི་འཁོར་བ་དང་།མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་མཉམ་པ་ཉིད་དོ། །ཤཱ་རིའི་བུ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། འདིར་རྨི་ལམ་དང་སད་པ་ནི་གྲགས་པ་ཁོ་ན་གསུངས་པར་བྱའོ། །ཆོས་རྣམས་རྨི་ལམ་ལྟ་བུ་ཉིད་ནི་དཔེར་ན་རྨི་ལམ་དུ་ སྦྱིན་པ་དང་རྣམ་པར་འཚེ་བ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ལ་བསོད་ནམས་དང་སྡིག་པ་མི་འབྱུང་བ་དེ་བཞིན་དུ་སད་པ་ན་ཡང་མི་འགྱུར་རོ་ཞེས་པ་ནི་རྒལ་བ་ལ་གལ་ཏེ་གཉིད་ལོག་པའི་ལས་དམིགས་པ་དང་བཅས་པའི་ཕྱིར་ལེགས་པར་སད་དོ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སད་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པས་བྱས་ན་ནི་སད་པ ལ་ཡང་འབྲས་བུ་དང་བཅས་པར་འགྱུར་ལ་ངས་ལེགས་པར་སད་དོ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པའི་སད་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཉིད་ཀྱིས་དམིགས་པའི་ཕྱིར་ཤིན་ཏུ་ཡང་འབྲས་བུ་དང་བཅས་པའོ་ཞེས་པའི་ལན་ནོ།།སད་པའི་གནས་སྐབས་སུ་ཡང་དངོས་པོ་རྨི་ལམ་ལྟ་བུ་ལ་དེ་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་དོན་དུ་ དངོས་པོ་ལ་སོགས་པར་མངོན་པར་ཞེན་པ་རྣམས་ཀྱི་དགེ་བ་ལ་སོགས་པ་རྣམ་པར་གཞག་པ་སྟེ་ཅུང་ཞིག་གཉིད་ལོག་པ་ནི་འཁྲུལ་པའི་རྒྱུ་ཉིད་ཀྱིས་མི་གསལ་ཞེས་འཁྲུལ་པས་འབྲས་བུ་ཆུང་བར་བསྒྲུབས་ལ།རྨི་ལམ་དུ་ཡང་ལས་དང་འབྲས་བུའི་དངོས་པོར་བདེན་པ་ནི་དགེ་སློང་ལ་སོགས་པ་མེད་ པའི་སྐྱོན་དུ་འགྱུར་ཏེ།བསླབ་པ་བྱིན་པ་ཅན་བཞིན་དུ་སྡོམ་པ་དང་སྡོམ་པ་མ་ཡིན་པ་དག་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཅས་པའི་དབང་གིས་རྣམ་པར་གཞག་པར་བྱས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཟད་པའི་འདུ་ཤེས་ཞེས་པ་ནི་ཟད་པ་ནི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ལ། དེའི་འདུ་ཤེས་ནི་འཛིན་པའོ། །ཡང་དག་པའི་ དོན་དུ་བརྟགས་པ་ནི་བརྟགས་པའོ།

"于无相亦"即是于法界。"遍习"即是仅作熟习，此是善巧方便甚深。其中第八甚深远离菩提，余者则近。如论中说："诸法如梦故，不分别有寂。"由无学僧伽圆满显示相故，轮回与涅槃平等性，如圣解脱军所说。
其中所说："尔时"等，修道中无分别正智因与烦恼相似故，于起烦恼时，智慧如梦故为梦。此由日间极熟习故，于梦中亦增长般若波罗蜜多。于分别有差别，于无分别则无差别。
"于般若波罗蜜多无染"即是由修道熟习故，此是轮回与涅槃平等性。"舍利子"等，此中梦与醒唯说世俗。诸法如梦性者，譬如梦中布施与损害等不生福罪，醒时亦然。
对此质难："若睡眠业有所缘故善醒"等醒时分别所作，则醒时亦有果，由'我善醒'等醒时分别本身有所缘故极有果报，此是答复。
于醒时位中亦于如梦事物，随顺彼义执著事物等者之善等安立，少许睡眠由迷乱因故不明，以迷乱成立小果，于梦中业果事物为真实则成无比丘等过失，如舍戒者般，戒与非戒由世尊制定而安立故。
"尽想"即是尽为涅槃，其想为执取。"如实义观察"即是观察。


།ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་བརྟགས་པས་ནི་རྣམ་པར་རྟོག་པའོ་དེ་བཞིན་དུ་ཞེས་པ་སྟེ་ནམ་མཁའ་བཞིན་དུའམ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་བཞིན་དུའོ། །སེམས་དང་སེམས་པ་དང་བློ་དང་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཞེས་པ་རྣམས་ནི་དོན་གཅིག་གོ། །དབེན་པ་ཞེས་པ་ ནི་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་སོ།།ཕྱིན་ཅི་ལོག་ནི་བློས་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པ་ཉིད་ལ་མཚན་མར་བྱས་ཤིང་དམིགས་པར་བྱས་ནས་སོ། །ལུས་ཀྱིས་མངོན་སུམ་དུ་བྱེད་ཅེས་པ་ནི་ལུས་ཀྱི་གནས་དེས་གཞན་དུ་མི་འཇུག་ནས་ལུས་ཀྱིས་མངོན་སུམ་དུ་བྱེད་པ་ཅན་ནི་ལུས་ཀྱིས་མངོན་སུམ་མོ། །དོན་འདི་ ཞེས་པ་ནི་རྒོལ་བ་འདི་རྣམས་ཀྱིའོ།།ལན་འདོན་པ་ནི་ལན་བཏབ་པའོ། །ཆོས་གང་ཞེས་པ་ནི་བྱམས་པའི་འདྲི་བར་བྱ་བ་ལ་ལན་ལྡོན་པར་བྱ་བའོ། །ཆོས་གང་གིས་ནི་ཚིག་གིས་སོ། །ཆོས་གང་ནི་ཤཱ་རིའི་བུའིའོ། །འཇིགས་པ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་བ་ནི་སྡང་བའོ། །ཀུན་ཏུ་བྱུང་ནས་སྐྲག་པ་ནི་ ཀུན་ཏུ་སྐྲག་པའོ།།དེའི་རྒྱུན་ནི་ཀུན་ཏུ་སྐྲག་པ་དང་ལྡན་པའོ། །སྟོབས་བསྐྱེད་པ་ནི་བསྒོམ་པ་ལ་ཞེས་པས་བག་ཆགས་རྒྱས་པ་སྟེ། འདིར་བསྟན་བཅོས་ལས། ལས་མེད་ལ་སོགས་ཀླན་ཀ་ཡི། །ལན་ནི་ཇི་སྐད་བཤད་པར་ཟད། །ཅེས་པ་ནི་འཁོར་བ་དང་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ མཉམ་པ་ཉིད་ལ་བརྒལ་བ་དང་ལན་རྣམས་ཏེ།དེ་ལྟར་བསྟན་བཅོས་ལས། སེམས་ཅན་འཇིག་རྟེན་ཇི་བཞིན་དུ། །སྣོད་ཀྱི་འཇིག་རྟེན་མ་དག་པ། །དེ་ལ་དག་པར་བསྒྲུབ་པ་ཡི། །སངས་རྒྱས་ཞིང་ནི་དག་པ་ཉིད། །ཅེས་ཏེ་བསྟན་པ་གཅིག་ལ་སངས་རྒྱས་གཅིག་འབྱུང་བར་འགྱུར་ཏེ། དེའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་སྟེ་སེམས་ཅན་དང་སྣོད་ཀྱི་འཇིག་རྟེན་དག་པའོ། །དེའི་ཡོངས་སུ་དག་པ་ནི་གང་ཞེ་ན། མ་དག་པ་ནི་གཅན་གཟན་གྱི་དགོན་པ་ལ་སོགས་པ་ཉིད་དང་། མཐོ་དམན་ལ་སོགས་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་ལ། དེ་རྣམས་ལ་རང་གི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་ཡོངས་སུ་དག་པར་སྒྲུབ པའི་ཕྱིར་རོ།།བདག་གི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་དུ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་དེ་ལྟར་མ་གྱུར་ཅེས་པ་ནི། བགྲོད་དཀའ་བའི་སའི་དགོན་པ་དང་། གཅན་གཟན་རྣམས་ཀྱི་དགོན་པ་དང་། ཆུས་སྤངས་པས་ཆུའི་དགོན་པ་དང་། གལ་ཏེ་འདོད་པའི་སྒྲ་ནི་གང་གི་དོན་དུའོ། །འཇིག་རྟེན་ཞེས་པ་ ནི་སྣོད་ཀྱི་འཇིག་རྟེན་ནོ།།དྲི་ཞིམ་པ་དང་རོ་ཞིམ་དང་། །བསིལ་དང་ཡང་དང་དངས་པ་དང་། །གཙང་དང་མགྲིན་པ་བདེ་བ་དང་། །ལྟོ་བར་ནད་མི་བྱེད་ཅེས་པའི། །ཆུ་ནི་ཡན་ལག་བརྒྱད་སྲིད་པའོ། །བདེ་བ་དང་ཕྲད་པ་ནི་བདེ་བ་དང་སྦྱོར་བས་སོ། ། བདེ་བ་དང་ལྡན་པས་ནི་ཀུན་ཏུ་ཕན་པས་འདི་རྣམས་ལ་ཞེས་པ་ནི་བདེ་བ་དང་ལྡན་པའོ། །ཐམས་ཅད་དུ་ནི་ཀུན་ལའོ། །ནད་ཀྱི་དགོན་པ་ལ་ནི་ནད་ཀྱིས་ཉེ་བར་འཚེ་བའོ།

颠倒观察即是分别。"如是"即如虚空或如来。心、心所、意、分别等是同义词。"远离"即由无自性故。颠倒即是心将非有执为相而缘取。
"身证"即是由身住彼处不入余处，以身现证者即是身现证。"此义"即是这些论难者的。"作答"即是回答。"何法"即是对弥勒所问作答。"以何法"即是以语言。"何法"即是舍利子的。"生怖畏"即是嗔恨。"普生恐惧"即是普遍恐惧。其相续即是具有普遍恐惧。"生力"即是于修习中，即是习气增长。
如此论中说："无业等诽难，答如前所说。"即是轮回与涅槃平等性的问答。如论中说："如众生世间，器世间不净，于彼成清净，佛土即清净。"即是一教法中出现一佛，其佛土即众生与器世间清净。
其清净为何？不净即是野兽荒野等性及高低等相，于彼等成就自佛土清净故。"于我佛土中一切不如是"即是难行地荒野、野兽荒野、水荒野，若欲声即是为何。"世间"即是器世间。
"香美且味美，清凉轻澄净，喉适不伤腹"，水具八功德。"遇乐"即是与乐相应。"具乐"即是由普遍利益于此等即是具乐。"一切"即是于一切。"病荒野"即是为病所害。


 །འདི་ལྟར་ཞེས་པ་ནི་སེམས་ཀྱི་སྐད་ཅིག་གཞལ་ན་སྔོན་ནི་འབྱུང་བར་མི་འགྱུར་བས་མཐའ་མེད་པ་སྟེ། དེ་ཁོ་ན་ཉིད དུ་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་ཆ་ཤས་མེད་པའི་སྐད་ཅིག་མའི་མཐའ་ནི་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པའོ།།མང་ཞེས་པ་ནི་གང་དག་གིས་དོན་མེད་པར་འགྱུར་བ་རྣམས་སོ། །སྔོན་གྱི་མཐའ་མེད་པས་གང་དུ་མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་པར་འགྱུར་བའོ་ཞེས་པ་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་ཡོངས་སུ་དག་པའོ། །དེ་ནས་ཞེས་པ་ ལ་སོགས་པ་སྟེ།ཆགས་པ་མེད་པར་ཞེན་པ་ནི་མ་རིག་པར་རོ། །བར་སྣང་གི་ནམ་མཁའ་ལ་ཞེས་པ་ནི་འདི་ཉིད་ནམ་མཁའ་འབའ་ཞིག་ལའོ། །ཡོངས་སུ་གྲུབ་པ་ནི་ཡོངས་སུ་གྲུབ་པ་བཞིན་དུ་དབང་དུ་གྱུར་པའོ། །ངེས་པ་ནི་ཚད་ཆད་པས་སོ། །མ་ལེགས་པ་ནི་སྡུག་བསྔལ་ལོ། ། སྲིང་མོ་གང་གཱའི་ལྷ་མོའི་ཀུན་ཏུ་བསྟན་པའི་ལེའུ་སྟེ་བཅུ་དགུ་པའོ།། །།ཐབས་ལ་མཁས་པ་བརྒྱད་པར་བཤད་པའི་བསྟན་བཅོས་ལས། དེ་ཡི་ཡུལ་དང་སྦྱོར་བ་དང་། །དགྲ་རྣམས་ལས་ནི་འདས་པ་དང་། །མི་གནས་ཇི་བཞིན་ཤུགས་དང་ནི། །ཐུན་མོང་མ་ཡིན་མཚན་ཉིད་དང་། ། མ་ཆགས་པ་དང་མི་དམིགས་དང་། །མཚན་མ་སྨོན་དང་ཟད་པ་དང་། །དེ་ཡི་རྟགས་དང་ཚད་མེད་པ། །ཐབས་ལ་མཁས་པ་རྣམ་པ་བཅུ། །ཞེས་ཏེ་ཐབས་ལ་མཁས་པ་འདིའི་ཡུལ་དང་། དེའི་སྦྱོར་བ་ལ་དང་པོ་གོམས་པ་ལ་དགྲ་རྣམས་ལས་ཤིན་ཏུ་འདས་པ་ལ་སོགས་པའི་དབྱེ་བ་བཅུ་སྟེ། གང དག་གི་མཚན་མ་དང་སྨོན་ལམ་ཟད་པར་བྱས་པ་ལ་དེ་བཞིན་དུ་བཤད་དེ།མཚན་མ་ཟད་པ་དང་སྨོན་ལམ་ཟད་པ་དེ་ལ་གསུངས་པ་ནི། དེ་ནས་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། སྟོང་པ་ཉིད་ལ་ཞེས་པ་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལའོ། །རྒྱུད་ལ་ནི་རྒྱུན་དུའོ། །དེ་ལ་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་ལའོ། །ཆོས་ཉིད་ ནི་ཆོས་ཀྱི་རང་བཞིན་ལ།ཆོས་ཉིད་ཀྱིས་ནི་ཆོས་ཀྱི་སྙིང་པོས་སོ། །སྟོང་པ་ཉིད་ཁོ་ན་སྒྲིབ་པ་མེད་པ་ཉིད་པས་དྲི་མ་མེད་པས་ཡང་དག་པའི་མཐའོ་ཞེས་པ་ནི་ཐབས་ལ་མཁས་པའི་ཡུལ་ལོ། །དེ་སྐད་ཅེས་བཀའ་སྩལ་པ་དང་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། མཉམ་པར་མ་བཞག་པ་ཉིད་ཅེས་ པ་ནི་མངོན་སུམ་དུ་བྱ་བར་དེས་དམིགས་པ་མེད་པ་ལ་དབང་བ་ཉིད་དོ།།དམིགས་པ་ལས་ནི་དེ་ཉིད་ལའོ། །བར་སྐབས་དེར་ཞེས་པ་ནི་ཇི་སྲིད་དུ་འདིས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་ཡོངས་སུ་མ་སྨིན་པའི་བར་དུའོ། །བསྟེན་པ་ནི་ཉེ་བར་སྒྲུབ་པ་ཉིད་ཀྱིས་སོ་ཞེས་པ་ནི་ཐབས་ལ་མཁས་པའི་སྦྱོར་བའོ། ། འདི་ལྟ་སྟེ་དཔེར་ན་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། དཔའ་བ་ནི་འཇིགས་པ་མེད་པའོ། །བརྩོན་འགྲུས་ནི་སྤྲོ་བའོ། །བརྟན་པ་ནི་རབ་ཏུ་གནས་པའོ། །སྤོབས་པ་ནི་མངོན་པར་སེམས་པའོ། །སྒྲུབ་པ་ནི་རྗེས་སུ་གནས་པའོ། །གང་གི་དུས་ལ་སོགས་པ་གང་དང་ལྡན་པ་དེ་ཤེས་པས་དུས་ལ་སོགས པ་ཤེས་པའོ།།རྟོགས་པ་ནི་ལུས་དང་ངག་དང་སེམས་སྦྱངས་པ་ཉིད་ཅན་ནོ། །དེས་སོང་བ་ནི་ཐོབ་པའོ།

"如是"是指心的刹那若测量，前际不生故无边际，即胜义中无自性、无分的刹那际是不存在的。"多"即是凡成无义者。由无前际而于何处现证菩提即是佛土清净。
"尔时"等，无执著执着即是无明。"于虚空中"即是仅于此虚空中。圆成即如圆成而自在。决定即是有限量。不善即是苦。
姊妹恒河天女普示品第十九。
如《善巧方便八品论》中说：
"彼之境及行，超越诸怨敌，
不住如实力，及不共相性，
无著及无缘，相愿皆尽灭，
彼相无量性，善巧方便十。"
此善巧方便之境及其修行，初习于超越怨敌等十种差别，即于灭尽相愿者如是说。于彼相尽愿尽所说："尔时"等，"于空性"即于空性三摩地。相续即是相续中。于彼即于空性。法性即于法之自性，由法性即由法之精要。唯空性无障碍性故无垢即是真实边际，此是善巧方便之境。
"如是宣说"等，"非等持性"即是现证故于无缘得自在性。从所缘即于彼自身。"其间"即是乃至此未圆满佛法之间。依止即是由修习性，此是善巧方便之行。
"譬如"等，勇即是无畏。精进即是欢喜。坚固即是安住。辩才即是思虑。修行即是随住。由了知何时等何相应故知时等。通达即是身语意清净性。彼所离即是获得。


 །མཚོན་ཆ་ནི་སྒྲིབ་ཡོལ་དང་གོ་ཆ་ལ་སོགས་པའོ། །དྲན་པ་ནི་མི་བརྗེད་པའོ། །བློ་གྲོས་ནི་མངོན་པར་འཇལ་བའོ། །རྟོགས་པ་ནི་ཤེས་པའོ། །མོས་པ་ནི་འཛིན་པ་ལ། ཆོས་ལུགས་ནི་ཆོས་ལུགས་ ཤེས་པའོ།།འཇིགས་པ་མེད་པ་ནི་མཁས་པའོ། །དེ་ལྟར་དགྲ་བོ་ཉིད་ནི་ཕྱིར་རྒོལ་བ་བར་ཆད་བྱེད་པ་དེ་རྣམས་ལས་འདས་པ་ནི་ཚད་མེད་བཞི་རྣམས་ཀྱིས་ཞེས་པ་ནི་ཐབས་ལ་མཁས་པ་དང་པོའོ། །འདི་ལྟ་སྟེ་དཔེར་ན་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། རྒྱུ་བ་ནི་འགྲོ་བའོ། །གནས་པ་ནི་འདུག་ པའོ།།དེ་ལ་ཡང་མི་རྟེན་མི་གནས་པ་ནི་དེར་ཡང་མི་གནས་པའོ། །དེར་ཡང་མི་གནས་པ་ནི་གནས་དེར་མི་གནས་པ་སྟེ། སྟོང་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པར་མི་ལྟུང་ཞིང་མི་གནས་ཞེས་པའི་དོན་ཏོ་ཞེས་པ་ནི་མི་གནས་པའི་ཐབས་སོ། །འདི་ལྟ་སྟེ་དཔེར་ན་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། མདའ་སྟེང་དུ་འཕངས་ པ་ཉིད་ལ་མདའ་གཞན་དག་གིས་ཕུལ་བས་ཡུན་རིང་དུ་མི་ལྟུང་སྟེ།དེ་ལྟར་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་ཡོངས་སུ་མ་སྨིན་བར་དུ་མངོན་སུམ་དུ་མི་བྱེད་ལ། སེམས་ལ་སེམས་གཞན་གྱི་ཤུགས་དེ་ལས་མི་འདའ་བས་འཕེལ་བ་ནི་ཇི་ལྟར་ཤུགས་ཀྱི་ཐབས་སོ། །དེ་སྐད་ཅེས་བཀའ་སྩལ་པ་དང་ཞེས་པ་ལ་ སོགས་པ་སྟེ།སྤྱོད་པ་ནི་ཞི་གནས་ཀྱིས་སོ། །གནས་པ་ནི་ལྷག་མཐོང་གིས་སོ། །ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་མཉམ་པར་གཞོག་པ་ནི་གཉི་གས་སོ། །བདག་གིས་ཞེས་པ་ནི་ང་ཡིས་སོ། །མངོན་པར་སྒྲུབ་པ་ནི་ངེས་པར་རྫོགས་པར་བྱེད་པའོ། །ཏིང་ངེ་འཛིན་འདི་ཉིད་རྣམ་ པར་ཐར་པའི་སྒོ་སྟེ།གྲོལ་བའི་སྒོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །སེམས་བསྐྱེད་པ་ནི་སེམས་མངོན་པར་སྒྲུབ་པའོ། །དེས་འདི་ལྟར་ནི་དཀའ་བ་སྤྱོད་པ་པོའོ། །འདི་ཉིད་ནི་ཉན་ཐོས་དང་རང་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་དང་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་ཐབས་སོ། །གཞན་ཡང་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། ཡོད་ པ་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་དོན་དམ་པར་ཡོད་པ་ཉིད་དུའོ།།དེའི་འདུ་ཤེས་ནི་སྒྲོ་བཏགས་པས་ཏེ། ཡོད་པ་སྒྲོ་བཏགས་ནས་ཞེས་པའོ། །དེ་སྤོང་བ་ནི་སེམས་ཅན་རྣམས་མངོན་པར་རྫོགས་པར་སངས་རྒྱས་པའོ། །ཆོས་བསྟན་པར་བྱའོ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པའི་སྒྲོ་བཏགས་པའོ། །དེ་ཉིད་ནི་ དམིགས་པ་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པར་ཀུན་ཏུ་སེམས་པའི་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་ལ་ཞེན་པ་མེད་པའི་འོ།།དེ་དང་སྦྱོར་བ་ནི་མ་ཆགས་པའི་ཐབས་སོ། །གཞན་ཡང་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། ཆོས་ཀྱི་འདུ་ཤེས་ནི་ཕུང་པོ་དང་ཁམས་ལ་སོགས་པའི་སྒྲོ་བཏགས་པའོ། །དེ་ཉིད་ནི་དམིགས་པ་ལ་ སྟོང་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པའི་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་ལ་ནི་དམིགས་པ་མེད་པ་སྟེ།དེ་དང་སྦྱོར་བ་ནི་མི་དམིགས་པའི་ཐབས་སོ།

兵器即是盾牌和铠甲等。念即是不忘。智慧即是明确衡量。通达即是了知。胜解即是执持，法轨即是了知法轨。无畏即是善巧。如是敌即是对手障碍者，超越彼等即是以四无量，此是第一善巧方便。
"譬如"等，行即是行走。住即是停留。于彼亦不依不住即是于彼亦不住。于彼亦不住即是不住于彼处，意即不堕不住于空性等，此是不住方便。
"譬如"等，如向上射箭，以其他箭推动而长时不坠。如是乃至佛法未圆满之间不现证，心以他心之力不离彼而增长，此是如实力方便。
"如是宣说"等，行即是以止。住即是以观。等持于三摩地即是以二者。"我"即是我。现证即是决定圆满。此三摩地即是解脱门，因为是解脱之门。发心即是心之现证。由此如是即是行难行者。此即是一切声闻缘觉不共之方便。
"复次"等，有即是诸法胜义中有性。彼想即是增益，即增益为有之义。彼断即是众生现证正觉。"当说法"等增益。彼即是于所缘空性等作意之等持无执著。与彼相应即是无著方便。
"复次"等，法想即是蕴界等增益。彼即是于所缘空性等等持无所缘，与彼相应即是无缘方便。


 །གཞན་ཡང་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ་བུད་མེད་དང་སྐྱེས་པ་དང་གཟུགས་དང་སྒྲ་ཞེས་པ་ནི་དེ་ལྟར་མཚན་མའི་འདུ་ཤེས་ལ་མཚན་མ་མེད་པའི་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་ནི་མཚན་ མ་མེད་པ་སྟེ།དེ་དང་སྦྱོར་བ་ནི་མཚན་མ་མེད་པའི་ཐབས་སོ། །གཞན་ཡང་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། ལྷ་དང་བརྒྱ་བྱིན་དང་འཁོར་ལོས་སྒྱུར་བར་བྱའོ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྲིད་པའི་ལོངས་སྤྱོད་ལ་དགའ་བ་ནི་སྨོན་པ་ལ། དེའི་རྩ་བ་ཅན་གྱི་ཕྱིན་ཅི་ལོག་རྣམས་ལ་སྨོན་པ་མེད་པའི་སྙོམས་པར་ འཇུག་པ་ནི་སྨོན་པ་མེད་པ་སྟེ།དེ་དང་སྦྱོར་བ་ནི་སྨོན་པ་མེད་པའི་ཐབས་སོ། །གང་དེ་ལྟར་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ་མི་དམིགས་པ་ལ་སོགས་པའི་ཐབས་ཀྱིས་རྣམ་པར་ཐར་པའི་སྒོ་གསུམ་གྱི་ཡུལ་བརྗོད་ནས་རིགས་པས་འདི་རྣམས་མངོན་པར་འདུ་བྱེད་པ་མེད་པ་ལ་སོགས་པས་ལྷག་པར་ཡུལ་དུ་བྱེད་ན་དོན་ ཡོད་པར་བྱེད་པས་དེ་བརྗོད་པར་རིགས་ཞེས་པའོ།།མངོན་པར་འདུ་བྱེད་པ་མེད་པར་ལྷུང་ཞེས་པ་ནི་དམན་པའི་བྱང་ཆུབ་དག་ཏུའོ། །ཁམས་གསུམ་པའི་འཁོར་བར་རོ། །འདི་སྐད་ཅེས་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། འདྲི་བར་བྱས་ཞེས་པ་ནི་མཁས་པ་ལའོ། །གལ་ཏེ་དྲིས་པ་ན་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་ སོགས་པ་ཅན་ཁོ་ན་བསྒོམ་པའོ།།དེ་ཡང་ཡོངས་སུ་དྲིས་པ་ལས་མངོན་སུམ་དུ་མི་བྱེད་པ་སྟེ། དེ་ལ་ཐབས་ནི་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཡོངས་སུ་མི་གཏོང་བའི་སེམས་ལ་སོགས་པའོ་ཞེས་པ་ནི་འདི་རྣམས་དེའི་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པའི་རྟགས་སུ་བཤད་དོ། །དེའི་ཕྱིར་དེའི་རྟགས་འདིས་ཞེས་པ་ནི་ དེའི་རྟགས་ཀྱི་ཐབས་སོ།།རབ་འབྱོར་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། གང་དེ་ལྟར་ལན་ལྡོན་པ་ཉུང་བ་ནི་འདིར་ཆེས་ཉུང་བའོ་ཞེས་པ་ནི་ཚད་མེད་པའི་ཐབས་སོ། །ལེའུ་དགུ་པ་དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱེད་ནས་བརྩམས་ཏེ་ཉི་ཤུ་པའི་ཕྱེད་ཀྱི་བར་གྱི་ལེའུ་བཅུ་གཅིག་པོ་ནི་རྣམ་པ་ཀུན་ཏུ་མངོན་པར་རྫོགས་ པར་རྟོགས་པའོ།། །།འདི་ལས་གོང་དུ་རྩེ་མོའི་མངོན་པར་རྟོགས་པ། ཁྱད་པར་གྱི་ལམ་ལ་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ། དེ་ལྟར་ཡང་ས་བཅུ་པོའི་གནས་སྐབས་ཀྱི་ཁྱད་པར་ལ་བཅོ་ལྔ་པ་ལ་སོགས་པ་ནས་ཀྱི་སེམས་བསྐྱེད་པ་དྲུག་ནི་ཁྱད་པར་གྱི་ལམ་གྱིས་ཏེ། དེ་ལ་དང་པོའི་ལྔ་ལ རེ་རེ་བཞིན་ལ་སྦྱོར་བ་དང་དངོས་གཞི་དང་རྗེས་སོ།།དེའི་དངོས་གཞི་ལ་ཡང་ཆུང་ངུ་དང་། འབྲིང་དང་ཆེན་པོའི་ཆེན་པོ་དབྱེ་བ་སྟེ། ཡང་ཆུང་ངུ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ལ་ཆུང་ངུའི་ཆུང་ངུ་ལ་སོགས་པའི་དབྱེ་བ་རྣམ་པ་གསུམ་གྱིས་རྣམ་པ་བཅུ་བཞི་ནི་གཟུགས་དང་གཟུགས་མེད་པའི་ཁམས་ཀྱི་ གནས་བདུན་དུ་སོ་སོར་དགུ་དགུ་ལ་བརྒྱད་པར་བདུན་ཞེས་པ་ནི་རྣམ་པ་བདུན་ཅུར་འགྱུར་རོ།

"复次"等，女人、男人、色、声等，如是于相想中无相等持即是无相，与彼相应即是无相方便。
"复次"等，"当成天、帝释、转轮王"等，喜爱有之受用即是愿求，于彼根本颠倒无愿等持即是无愿，与彼相应即是无愿方便。
"如是"等，以无缘等方便宣说三解脱门境后，若以理于此等无功用等增上缘，则有义利故应说此。堕无功用即是于下劣菩提。于三界轮回。
"如是"等，请问即是向智者。若问即唯修空性等。彼亦从遍问而不现证，于彼方便即是不舍一切众生心等，此等说为彼不退转之相。是故以彼相即是彼相方便。
"须菩提"等，如是能答者少即此处极少，此是无量方便。从第九品之半至第二十品之半的十一品即是一切相现证。
此上当说胜解现证殊胜道，如是于十地阶位差别中，从第十五等六种发心即是殊胜道。其中前五各有加行、正行、后得。彼正行复有小、中、大之大分，复次于小等中以小之小等三分，十四种即于色无色界七处各九，第八七，即成七十种。


།དེ་ལ་དང་པོའི་སེམས་བསྐྱེད་པ་དག་དང་སེམས་བསྐྱེད་པའི་བྱེ་བྲག་གཉིས་ནི་རྩེ་མོའི་མངོན་པར་རྟོགས་པ་སྟེ། ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པར་གྱུར་པའི་ལམ་ཉིད་ཡིན་ན་ཡང་དུས་དེ་སྲིད་དུ་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་ རྒྱུན་ཆད་པ་མེད་པར་སྒྲུབ་པར་འདོད་པ་དང་།ཅིག་ཅར་སྐྱེ་བ་དགག་པ་རྗོད་པར་བྱེད་པས། ཐར་པའི་ཆ་དང་མཐུན་པ་དང་ངེས་པར་འབྱེད་པའི་ཆ་དང་མཐུན་པ་མེད་པ་མེད་ཅེས་པ་དེ་ཤུགས་ཀྱིས་རྟོགས་པར་བྱེད་པས་ཐར་པའི་ཆ་དང་མཐུན་པའི་བདག་ཉིད་ཅན་ལ་གསུམ་དང་། རྟགས་དང་རྣམ་པར་ འཕེལ་བ་དང་བསྟེན་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་རྣམས་ཀྱི་ངེས་པར་འབྱེད་པའི་ཆ་དང་མཐུན་པ་བཞི་པོ་རྣམས་ནི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་བཤད་པའི་རིགས་པས་ངེས་པར་བྱས་ལ།རེ་རེ་བཞིན་ཆུང་ངུ་དང་འབྲིང་དང་ཆེན་པོའི་དབྱེ་བས་དེ་ལྟར་བཅུ་གཉིས་སོ། །མཐོང་ བའི་ལམ་གྱི་སྦྱོར་བའི་གནས་སྐབས་སུ་གཉིས་དང་།དངོས་གཞིའི་གནས་སྐབས་སུ་གཉིས་སོ། །བསྒོམ་པའི་ལམ་གྱི་ཡང་སྦྱོར་བའི་གནས་སྐབས་སུ་གཉིས་དང་དངོས་གཞིའི་གནས་སྐབས་སུ་དགུ་ཞེས་པས་བྱེ་བྲག་སུམ་ཅུའོ། །འདིར་མཐོང་བའི་ལམ་གྱི་སྦྱོར་བའི་བྱེ་བྲག་དག་ལས་གཟུང་ བའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་གཉིས་སྤོང་བར་བྱེད་ལ།དངོས་གཞིའི་གནས་སྐབས་ཀྱི་བྱེ་བྲག་དག་ལ་ནི་འཛིན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དག་གོ། །བསྒོམ་པའི་ལམ་གྱི་ཡང་སྦྱོར་བའི་བྱེ་བྲག་དག་ལ་ནི་གཟུང་བའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དག་ལ་གཉིས་སྤོང་བར་བྱེད་ལ་དངོས་གཞིའི་བྱེ་བྲག་དག་ལ་ནི་འཛིན་པའི་ རྣམ་པར་རྟོག་པ་གཉིས་པོ་སྤོང་བར་འགྱུར་ཏེ།སོ་སོར་གཉེན་པོའི་བྱེ་བྲག་རེ་རེས་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་བྱེ་བྲག་གཉིས་སྤོང་སྟེ། དེ་ཡང་སེམས་བསྐྱེད་པ་དགུ་ནི་དགུ་རེ་རེ་ལ་མི་མཐུན་ཕྱོགས་གཉིས་གཉིས་ཏེ་བཅོ་བརྒྱད་གཞོམ་ལ་ཆ་ཤས་ཀྱིས་དབྱེ་བ་སྟེ་ཞེས་པ་ནི་རྣམ་པ་ལ་དེ་ནི་བསྒོམ་པའི་ལམ་གྱི་ དངོས་གཞིའོ་ཞེས་པ་ནི་གཉེན་པོ་རྣམ་པ་བརྒྱད་རྣམས་ཏེ་གཉེན་པོ་རྣམ་པ་བརྒྱད་ཅེས་བྱ་ཞེས་བཤད་པས་སོ།།འདི་རྣམས་སུ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་རྣམས་ཀྱིས་བསྒོམ་པ་ཉིད་པས་རྣམ་པར་རྟོག་པ་བརྗོད་དོ། །རྒྱུ་ལས་འབྲས་བུ་ཉེ་བར་བཏགས་པའི་ཕྱིར་ཏེ། དངོས་པོ་ཉིད་ཀྱི་དྲི་མ་ཕྲ་མོ་དྲུངས་བྱུང་བ་ལ་ ཤིན་ཏུ་འབད་པར་བྱའོ་ཞེས་པ་ནི་སློབ་པ་རྣམས་ལ་དགོངས་པས།མངོན་དུ་རྒྱུའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་རྣམས་ནི་མི་གཡོ་བ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ལ་སྲིད་པ་མ་ཡིན་ཞེས་རིག་པར་བྱའོ།

其中第一发心和发心差别二者即是胜解现证，虽是任运成就之道，然于彼时亦欲无间断成办众生利益，并遮止顿生，故说无有解脱分及决择分，以此间接理解，具解脱分自性者有三，以及相、增长、所依三摩地等之决择分四者，皆依一切相智所说之理而决定，各以小、中、大差别分为十二种。
在见道加行位时有二，正行位时有二。修道亦于加行位有二，正行位有九，故差别共三十。此中见道加行差别能断除二种所取分别，正行位差别则断能取分别。修道加行差别亦能断除二种所取分别，正行差别则能断除二种能取分别。各以一种对治差别断除二种分别，即九种发心各有二种违品，共十八种所破之分，此即修道正行之八种对治，如说"对治有八种"。
于此等中以分别修故说分别，因果假立故。"应当极力断除细微实际垢染"是针对有学者而言，应知无动等位中不可能有现行因分别。


 །འོ་ན་འདི་ཉིད་དུ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་བརྒྱད་པོ་རྣམས་སྤོང་བ་ནི་གཟུགས་ཁམས་ཀྱི་བཤད་པ་དང་། འཕགས་པ་རྣམ་པར་ གྲོལ་བའི་སྡེས་ནི་ཁམས་གསུམ་གྱིས་བསྡུས་པ་རྣམས་སྤོང་ཞེས་པ་དང་།ཇི་ལྟར་མི་འགལ་ཞེ་ན་ཁམས་གསུམ་གྱིས་བསྡུས་པ་ནི་འཇིག་རྟེན་པའི་ངེས་པར་འབྱེད་པའི་ཆ་དང་མཐུན་པའི་གནས་སྐབས་ཀྱིས་ཀུན་ཏུ་སྦྱོར་བ་ཅན་གྱི་གང་ཞིག་གི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཡོད་པ་རྣམས་ཏེ། འདི་གཟུགས་ཀྱི་ ཁམས་སུ་ནི་ཇི་ལྟར་རིགས་པར་སྤོང་བར་འགྱུར་ཞེས་པ་ནི་དོན་གྱིས་འགལ་བ་མེད་དོ།།ཇི་ལྟར་ཡང་རྣམ་པར་རྟོག་པ་བཞི་པོའི་དབྱེ་བ་རྣམས་ཀྱི་ཁམས་གསུམ་གྱིས་བསྡུས་པ་རྣམས་ནི་རབ་ཏུ་དགའ་བའི་ས་ལ་སྔར་བཤད་པ་བཞིན་དུ་མ་རིག་པའི་ནང་དུ་འདུས་པ་རྣམས་ནི་མ་རིག་པ་སྤངས་པས་སྤོང་ བ་ཉིད་ལས་རབ་ཏུ་ཕྱེ་ནས་མ་རིག་པ་སྤོང་བར་ནི་མི་འདོད་པ་ཉིད་དོ།།བསྒོམ་པའི་ལམ་གྱི་འདོད་པའི་ཁམས་ཀྱི་དགུ་པོ་རྣམས་ནི་དྲི་མ་མེད་པ་ལ་སོགས་པའི་གཉེན་པོའི་བྱེ་བྲག་རྣམས་ཀྱིས་སྤོང་ལ། གཟུགས་ཀྱི་ཁམས་རྣམས་ཀྱི་ཡང་མ་རིག་པའི་བག་ཆགས་ཀྱི་བྱེ་བྲག་བཅོ་ལྔ་གདུལ་བྱའི་ ངོར་བྱས་པའི་དེ་བཞིན་ཉིད་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་བག་ཆགས་ཀྱིས་དབྱེ་བ་རྣམ་པ་བདུན་ཅུ་རྩ་གཉིས་ནི་གཉེན་པོའི་བྱེ་བྲག་བཅོ་ལྔ་རྣམས་ཀྱིས་སྤོང་ཞིང་དེ་ལས་གཞན་པའི་མ་རིག་པའི་བག་ཆགས་ཀྱིས་བྱེ་བྲག་མ་བཤད་པའི་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་བག་ཆགས་ཀྱི བྱེ་བྲག་རྣམས་ནི་གཞན་པའི་གཉེན་པོའི་བྱེ་བྲག་རྣམས་ཀྱིས་སྤོང་བས་བསམ་གཏན་བཞི་པ་དང་གཟུགས་མེད་པའི་ཁམས་ཞེས་པ་རྣམ་པར་གཞག་པ་ནི་འཕགས་པའི་དགོངས་པ་དང་འགལ་བ་མེད་དེ།དེ་ཡང་རྩེ་མོའི་མངོན་པར་རྟོགས་པ་ནི་བསྟན་བཅོས་ཀྱིས་མདོར་བསྟན་ལ། དེ་ཡི་རྟགས་ དང་རྣམ་འཕེལ་དང་།།བསྟན་དང་སེམས་ཀུན་གནས་པ་དང་། །མཐོང་ཞེས་བྱ་དང་སྒོམ་པ་ཞེས། །བྱ་བའི་ལམ་ནི་སོ་སོ་ལ། །རྣམ་པར་རྟོག་པ་རྣམ་བཞི་ཡི། །གཉེན་པོ་རྣམ་པ་བཞི་དང་ནི། །བར་ཆད་མེད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན། །ལོག་པར་སྒྲུབ་དང་བཅས་པ་ནི། །རྩེ་མོའི་མངོན་རྟོགས་ ཞེས་ཏེ།དེ་རྒྱས་པར་བཤད་པ་ནི་བསྟན་བཅོས་ལས། རྨི་ལམ་ན་ཡང་ཆོས་རྣམས་ཀུན། །རྨི་ལམ་ལྟ་བུའི་མཐོང་ལ་སོགས། །རྩེ་མོར་ཕྱིན་པའི་སྦྱོར་བའི་རྟགས། །རྣམ་པ་བཅུ་གཉིས་དག་ཏུ་བཞེད། །ཅེས་ཏེ་རྩེ་མོ་ཐོབ་པ་ནི་ཀུན་མཁྱེན་པ་གསུམ་གྱི་སྦྱོར་བ་རབ་ཀྱི་མཐར་ཕྱིན་ པ་སྟེ།དེ་ལ་གསུངས་པ་ནི། ཡང་གལ་ཏེ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པས་རྟགས་དང་པོའོ། །གཞན་ཡང་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པས་ནི་གཉིས་པའོ། །གཞན་ཡང་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པས་ནི་གསུམ་པའོ། །གཞན་ཡང་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པས་ནི་བཞི་པའོ། །གཞན་ཡང་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པས་ནི་ ལྔ་པའོ།།གཞན་ཡང་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པས་ནི་དྲུག་པའོ།

那么，此处所说断除八种分别是就色界而言，而圣解脱部说断除三界所摄诸分别，如何不相违呢？三界所摄是指世间决择分位中具结缚者的分别，此于色界中如理断除，故实际并无相违。
如同四种分别差别中三界所摄者，于欢喜地中如前所说，摄于无明者以断无明而断，并非离开无明另外断除。修道中欲界九种以无垢等对治差别而断，色界中亦有十五种无明习气差别，就所化机而言，有如是性等分别习气差别七十二种，以十五种对治差别而断。其余未说的无明习气差别所摄之所取能取分别习气差别，则以其他对治差别断除，故关于第四禅及无色界的安立与圣者意趣并不相违。
此中胜解现证于论中略说："彼之相及增长，所依及心遍住，见道与修道等，于彼各别道中，四种分别对治，及无间三摩地，并具邪行即是，胜解现证。"
其广说于论中云："梦中亦见诸法，如梦所见等相，至胜解瑜伽相，许有十二种。"获得胜解即是三种遍智瑜伽究竟，其中所说："若复"等是第一相，"复次"等是第二相，"复次"等是第三相，"复次"等是第四相，"复次"等是第五相，"复次"等是第六相。


 །གཞན་ཡང་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། མཐོང་ཞེས་པ་ནི་བདག་ཉིད་ཀྱིས་སོ། །གལ་ཏེ་ཞི་བར་འགྱུར་ཞེས་པ་ནི་བདུན་པའོ། །གཞན་ཡང་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། ཟིན་པ་ནི་བྱིན་གྱིས་ བརླབས་པའོ།།བབས་པ་ནི་ཞུགས་པའོ། །བྱིན་གྱི་རླབས་ནི་བདེན་པའི་བྱིན་གྱི་རླབས་སོ། །གལ་ཏེ་བདེན་པའི་བྱིན་གྱི་རླབས་ཀྱིས་སོང་བར་གྱུར་ན་ཞེས་པ་ནི་བརྒྱད་པའོ། །ཐབས་ལ་མཁས་པ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་སྤྱད་པ་ནི་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་སྟེ། དེའི་དོན་གྱི་ལེའུ་སྟེ་ ཉི་ཤུ་པའོ།། །།ཐེག་པ་ལ་གསར་དུ་ཞུགས་པ་ལོག་པའི་ང་རྒྱལ་སྐྱེད་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་བདུད་ཉེ་བར་འོང་བར་འགྱུར་བ་འདིར་བདུད་ཀྱི་ལས་ཀྱི་གནས་སྐབས་ནི། ཡང་དེ་ལ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། དེ་ལ་ནི་བདེན་པ་ནི་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པའོ། །སྤྲོ་བ་ནི་རང་གི་ལས་ཀྱི གོ་སྐབས་ཐོབ་པ་སྟེ་བྱེད་པའི་དོན་དུ་སྤྲོ་བའོ།།སྟོབས་ནི་སྤྲོ་བའི་ནུས་པའོ། །གཟི་བརྗིད་ནི་མཐུའི་ནུས་པའོ། །མདངས་ནི་གསལ་བར་གྱུར་པས་གཟི་བརྗིད་དུ་གྱུར་པའོ། །བརྩོན་པ་ཞེས་པ་ནི་བདག་ཉིད་ལ་ང་རྒྱལ་བའོ། །བརྙས་པ་ནི་མ་གུས་པའོ། །རྔན་ཆེན་བྱེད་པ་ནི་ནང་དུ་བཞད་གད་ བྱེད་པའོ།།སྟིང་བར་བྱེད་པ་ནི་ཡིད་ཀྱིས་སོ། །འཕྱ་བ་ནི་སྐྱོན་སྒྲོགས་པའོ། །སྨོད་པ་ནི་སྐྱོན་སྟོན་པར་བྱེད་པའོ། །སྐྱེད་པ་ནི་སྐྱེད་པར་བྱེད་པའོ། །འཕེལ་བ་ནི་སྔོན་དུ་འགྲོ་བར་བྱེད་པའོ། །རྟོན་པ་ནི་བརྟན་པར་བྱེད་པའོ། །རྒྱས་པར་ནི་ཡོངས་སུ་གང་བར་བྱེད་པའོ། །འབྱུང་བ་ནི་ དམིགས་མཐོན་པོར་བལྟ་བའོ།།གཞན་རྣམས་ལས་ལྷག་པའི་སེམས་ཁེངས་པ་ནི་ང་རྒྱལ་གྱི་ཐུན་མོང་སྟེ། སྔོན་དུ་བཤད་ཟིན་ལ་འདིར་ནི་དམན་པ་ལས་མཐོ་བ་ནི་ང་རྒྱལ་ལོ། །མཉམ་པ་ཉིད་ནི་ཆེ་བའི་ང་རྒྱལ་ལོ། །ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པ་ནི་ང་རྒྱལ་ལས་ཀྱང་ང་རྒྱལ་ལོ། །མ་ཐོབ་པར་ ཕྱིར་མི་ལྡོག་པ་ཉིད་བདག་གིས་ཐོབ་བོ་སྙམ་པ་ནི་མངོན་པའི་ང་རྒྱལ་ལོ།།ཕྱིར་མི་ལྡོག་པའི་ཡང་དག་པའི་ཡོན་ཏན་མ་ཡིན་པ་རྣམས་དང་ལྡན་པ་ལ་ཡོན་ཏན་དང་ལྡན་སྙམ་པ་ནི་ལོག་པའི་ང་རྒྱལ་ལོ། །བདུད་ཀྱི་འཆིང་བ་ནི་ང་རྒྱལ་ལོ། །མིང་སྟོན་པ་ནི་མིང་བརྗོད་པའོ། །རྟུལ་བ་ནི་དབང་པོ་ རྟུལ་བའོ།།དགོན་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པ་ནི་སྦྱངས་པའི་ཡོན་ཏན་ནོ། །གྲོང་ལས་ཕྱི་རོལ་དུ་རྒྱང་གྲགས་ནི་མཆོག་ཏུ་དགོན་པ་སྟེ། དེ་ཉིད་དུ་གནས་པ་ནི་དགོན་པ་ལའོ། །བསོད་སྙོམས་པ་ནི་དེ་ཉིད་ལ་ལོངས་སྤྱོད་པས་བསོད་སྙོམས་པའོ། །ཕྱག་དར་ཁྲོད་པ་ཉིད་ལ་དགོན་པས་ ཕྱག་དར་ཁྲོད་པའོ།།གཅིག་པར་དུ་མ་ལུས་པར་ཟན་ལ་སོགས་པ་བླངས་ནས་ལོངས་སྤྱོད་པས་ན་ཕྱིས་མི་ལེན་པའོ། །སྟན་གཅིག་ལ་ཟ་བ་ནི་སྟན་གཅིག་པའོ། །ལན་གཅིག་བཏིང་བ་ལ་རྟག་ཏུ་ཉལ་བ་ནི་གཞི་ཇི་བཞིན་པའོ།

"复次"等，"见"是自身所见。"若得寂静"是第七相。"复次"等，"执持"是加持，"趣入"是进入，"加持"是真实加持。"若以真实加持而去"是第八相。由善巧方便等所行即是遍知，此为第二十品。
初入大乘者因生起邪慢而魔将近前，此处魔业之情形："复次于彼"等。其中"真实"是加持，"欢喜"是获得自业机会而欲作，"力"是欢喜的能力，"威严"是威力的能力，"光明"是明显而成威严，"精进"是自我傲慢，"轻蔑"是不恭敬，"大笑"是内心发笑，"思量"是以意，"讥讽"是宣扬过失，"诽谤"是显示过失，"生起"是令生，"增长"是令先行，"依止"是令坚固，"广大"是令圆满，"出现"是高视。
较他人优越的心高气傲是慢的共相，前已说过。此处高于下者是慢，平等是大慢，殊胜是慢过慢，未得而谓已得不退转是增上慢，不具足不退转真实功德而认为具足功德是邪慢，魔的束缚即是慢。
"说名"是称名，"钝根"是根器迟钝，"阿兰若"等是头陀功德。聚落外一俱卢舍是最胜阿兰若，住于其中即是阿兰若行者。乞食者即是受用乞食者。粪扫衣处即是阿兰若粪扫衣者。一次性取用饮食等而受用即是不后取，一座食即是一坐食者，常卧一次铺设即是如法而住者。


 །ཆོས་གོས་གསུམ་ལས་ལྷག་པ་ཐམས་ཅད་ གཏོང་བས་ཆོས་གོས་གསུམ་པའོ།།དུར་ཁྲོད་ལ་ཉེ་བར་གནས་པས་དུར་ཁྲོད་པའོ། །ཤིང་རྩ་ཉིད་དུ་གནས་པས་ཤིང་དྲུང་བའོ། །ཅོག་པུས་མཚན་མོ་འདས་པར་བྱེད་པས་ཅོག་པུའོ། །སྟེང་དུ་མ་བཀབ་པས་ནི་བླ་གབ་མེད་པ་སྟེ། དེ་ཉིད་དུ་གནས་པས་བླ་གབ་མེད་པའོ། །བལ་ གྱི་དང་གསོ་མ་ལ་སོགས་པ་ཉིད་གོན་པས་ཕྱིང་པ་པའོ།།ཉུང་དུ་ཚོལ་བས་འདོད་པ་ཉུང་བའོ། །དེ་ཙམ་ཉིད་ཀྱིས་ཆོག་ཤེས་པའོ། །གཅིག་པུ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རབ་ཏུ་དབེན་པའོ། །མཐོང་བའི་ཆོས་ནི་སྐྱེ་བ་ཉིད་ལ་མྱོང་བ་ནི་མཐོང་བའི་ཆོས་ལའོ། །བྱིན་གྱིས་བརླབས་པ་ནི་མི་འགྱུར་བའོ། ། སྦྱངས་པའི་ཡོན་ཏན་གྱི་སྡོམ་པའི་བསྔགས་པ་སྟེ། ཡིད་ཀྱིས་གཞན་ལ་ང་རྒྱལ་བར་བྱེད་ཅེས་པ་ནི་དོན་ཏོ། །མིང་ཞེས་པ་ནི་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པའི་སྒྲ་དང་དེའི་ཡོན་ཏན་གྱི་སྒྲའོ། །ཁེངས་པ་ནི་བླ་མ་རྣམས་ལ་མི་གུས་པའོ། །རྗེས་སུ་འབྲང་ཞེས་པ་ནི་རྗེས་སུ་ཤེས་པ་སྟེ། འདིའི་རྒྱས་པར བཤད་པ་ནི་ཕྱི་མའི་གཉིས་ཀྱིས་ཏེ།རྗེས་སུ་བརྟགས་པ་ནི་བདག་གི་མིང་ཇི་ཞེས་བྱ་བར་འགྱུར་ཞེས་པས་སོ། །རྗེས་སུ་དཔྱད་པ་ནི་བདག་གི་མིང་འདི་ཞེས་བྱ་བར་འགྱུར་ཞེས་པས་སོ། །ལུང་སྟོན་པར་འགྱུར་བ་ཞེས་པ་ནི་བདུད་ཀྱིས་སོ། །རྗེས་སུ་འབྲང་བ་ནི་ཀུན་ཏུ་འདོད་པའི་འོ། །བསྟན་ པ་ནི་སྨྲས་པའོ།།གང་ཅི་མྱོང་བ་ནི་མིང་ལ། ལུང་བསྟན་པ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། རིང་བར་ཀུན་ཏུ་འབྱུང་ཞེས་པ་ནི་དེ་རྣམས་ཀྱིས་དེ་རྣམས་བདེ་འགྲོར་སྐྱེ་བའོ། །ཕྲ་མོ་ཕྲ་བ་ནི་མཚོན་པར་དཀའ་བའོ། །དབེན་པའི་གནས་ནི་དབེན་པར་གནས་པའོ། །དབེན་པ་ནི་སྟོང་པའོ། །དབེན་པ་ དང་བྲལ་བ་ནི་གྲོང་གི་ནང་ངམ་དེ་དང་ཉེ་བའི་ས་ཕྱོགས་སོ།།ཡིད་ལ་བྱེད་པས་དབེན་ཞེས་པ་ནི་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་རྣམས་ཀྱིས་དབེན་པའོ། །ཆུང་ངུས་ནི་མངོན་པར་ཞེན་པས་གནས་པའོ། །འབྲིང་ནི་གནས་པའོ། །ཆགས་པ་ནི་ཆེན་པོ་སྟེ་དམིགས་པའོ། ། དེས་དེ་ཙམ་ཞེས་པ་ནི་བདག་བསྟོད་པའི་དམིགས་པ་དང་ལྡན་པའོ། །འདྲེས་པ་ནི་རབ་ཏུ་བྱུང་བ་དང་ཁྱིམ་པའོ། །མ་འདྲེས་པ་ནི་རབ་ཏུ་བྱུང་བ་ཁོ་ནའོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་གདོལ་པ་ནི་དེ་དང་འགྲོགས་པར་མི་བྱ་བའི་ཕྱིར་རོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སུན་འབྱིན་པ་ནི་རང་གི་སྐྱོན་གྱི་སྡེ་རྣམས སུན་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ།།བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་གཟུགས་བརྙན་ནི་ལུས་འདྲ་བའི་ཕྱིར་རོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་བཅོས་བུ་ནི་མི་མཐུན་པའི་ཕྱིར་རོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཀ་ན་ད་བ་ནི་ངང་པ་ལྟ་བུ་རྣམས་ལས་དེ་རྣམས་ནག་པོའི་ཕྱིར་རོ། །རྐུན་པོ་ནི་ཆོས་མ་ཡིན་པ་སྦེད་པའི་ ཕྱིར་རྐུན་པོ་སྟེ་དེ་རྣམས་ཀྱི་འདོད་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ།།ཆོམ་རྐུན་ནི་ལོག་པའི་སྦྱིན་གནས་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །མཐུ་ནི་སྟོབས་སོ།

舍除三衣以外一切衣物故为持三衣者。住近尸林故为住尸林者。住于树下故为树下住者。以跏趺度过夜晚故为常坐不卧者。无覆盖故为露地住者，住于其中故为露地住者。穿着毛毡等故为着粗衣者。少欲求故为少欲者。以此为足故为知足者。为独处故为远离者。现法即今生所经验是现法。加持是不变。
这是头陀功德戒的赞叹，意思是以心对他人生起傲慢。"名"是不退转之名及其功德之名。"傲慢"是对上师不恭敬。"随行"是随知，此详细解释由后二者，即"随观察"是"我将有何名"，"随思维"是"我将有此名"。"授记"是由魔所为。"随行"是普遍希求。"宣说"是说出。
所经验即是名，"授记"等，"长远出现"是由彼等而生善趣。"微细"是难以表示。"寂静处"是寂静住处。"寂静"是空。"离寂静"是村中或近村之处。"作意寂静"是由诸作意而寂静。"小"是以执著而住。"中"是住。"贪著"是大即所缘。"仅此"是具有自赞所缘。"杂"是出家人与在家人。"不杂"是唯出家人。
"菩萨旃陀罗"是因不应与之交往。"诽谤菩萨"是因诽谤自己过失部类。"菩萨影像"是因形相相似。"伪装菩萨"是因不相顺。"菩萨乌鸦"是因比如鹅群中彼等为黑色。"盗贼"是因隐藏非法故为盗贼，因非彼等所欲故。"强盗"是因为邪施处故。"威力"是力量。


 །སུན་འབྱིན་པ་ནི་འཇིགས་པས་སོ། །དེ་ལ་ཡང་ཞེས་པ་ནི་དེ་འདྲ་བ་ལ་ཡང་ངོ་། །ཇི་ལྟར་ནི་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལའོ། །འདི་ཡང་ཞེས་པ་ནི་གང་གི་ ཡང་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་ཅན་ནོ།།མངོན་པར་ཤེས་པ་ནི་སོ་སོར་རྟོགས་ནས་ཕ་རོལ་གནོན་པ་ནི་སྐྱེས་བུའི་བྱེད་པའོ། །བདུད་ཀྱི་ལས་ཀྱི་སྤྱོད་པ་པོའི་ལེའུ་སྟེ་ཉི་ཤུ་རྩ་གཅིག་པའོ།། །།དེ་ནས་ཡང་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་འདི་ཞེས་པ་ནི་རྟོགས་པར་ བྱ་བའི་གཙོ་བོའི་ཕྱིར་ཏེ་ཇི་ལྟར་དེ་གཅིག་པུ་དེ་ལྟར་ལྷན་ཅིག་པ་དྲུག་པོ་སྟེ།འདིར་གསུངས་པ་སྟེ། ཐམས་ཅད་ཅེས་པ་ལ་སོགས་པ་དང་། གང་དུ་དྲུག་པོ་ཉིད་ཅེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། དེ་དེ་ཉིད་མཐར་ཐུག་པར་གྱུར་པ་ནི་སྟོན་པ་སྟེ། གང་ཞིག་གི་འབྲས་བུ་ལ་དེའི་སྔོན་གྱི་མཐར་ཉིད་ནི་ ལམ་མོ།།སྣང་བ་ནི་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཏེ་རབ་ཏུ་དགའ་བ་ལའོ། །སྒྲོན་མ་ནི་རབ་ཏུ་འབད་པའི་བགྲོད་པའི་ལམ་གྱི་དྲི་མ་མེད་པ་ལ་སོགས་པའི་ས་དྲུག་པ་རྣམས་ལའོ། །འོད་ནི་ཉིན་མོའི་སྣང་བ་སྟེ། དེ་ཡང་འབད་པ་མེད་པས་བགྲོད་པའི་ལམ་སྟེ། མི་གཡོ་བ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ལའོ། ། མ་ནི་གཟུང་ཞིང་གསོས་པས་སོ། །ཕ་ནི་ས་བོན་བཞག་པས་སོ། །ཤེས་པ་ནི་གང་ཞིག་མཐོང་བའི་ལའོ། །རྟོགས་པ་ནི་བསྒོམ་པའི་ལམ་གྱི་ལའོ། །ངེས་པར་འབྱུང་བ་ནི་རྫོགས་པའོ། །ནང་དུ་འདུས་པ་ནི་ཇི་ལྟར་རིགས་པར་རོ་ཞེས་པ་ནི་ལུང་བསྟན་པ་དང་བཤེས་གཉེན་བསྟེན་པའི་སྟེ་རྟགས་དགུ་པའོ། །འདི ལ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ།གང་གི་ཕྱིར་འདི་ཉིད་རབ་ཏུ་འདྲེན་པས་དེའི་ཕྱིར་ན་གཞན་གྱི་དྲིང་མི་འཇོག་པ་ཉིད་ཅེས་པ་ལ་སོགས་པས་ནི་གཞན་གྱི་དྲིང་མི་འཇོག་པ་སྟེ་བཅུ་པའོ། །རབ་འབྱོར་གྱིས་གསོལ་པ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་ཆགས་པ་མེད་པའི་མཚན་ཉིད་ནི་དམིགས་པ་མེད་པའི་ མཚན་ཉིད་དོ།།དེ་ཉིད་ཀྱིས་ན་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ཡང་དབེན་པའི་ཕྱིར་དང་། སྟོང་པའི་ཕྱིར་རོ། །འཛིན་པ་ནི་མཚན་མར་མངོན་པར་ཞེན་པའོ་ཞེས་དངོས་པོ་ཉིད་ཀྱི་འཛིན་པ་སྟེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་མའི་ཆོས་དེ་ཉིད་ནི་ཆགས་པ་མེད་པའི་མཚན་ཉིད་ལ། དེ་ལྟར་ཡང་ཀུན་ནས་ ཉོན་མོངས་པ་དང་རྣམ་པར་བྱང་བ་ཡོད་ཅེས་པ་ནི་བཅུ་གཅིག་པའོ།།རབ་འབྱོར་གྱིས་གསོལ་པ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། མི་བརྫི་བ་ནི་འཕྲོགས་པར་མི་ནུས་པའོ་ཞེས་པ་ནི་མི་བརྫི་བ་ཉིད་ཐོབ་པ་སྟེ་བཅུ་གཉིས་པའོ། །དེའི་རྗེས་སུ་བསྟན་བཅོས་ལས། འཛམ་བུའི་གླིང་གི་སྐྱེ་བོ་ རྙེད།།སངས་རྒྱས་མཆོད་པའི་དགེ་ལ་སོགས། །དཔེར་མཛད་ནས་ནི་རྣམ་མང་དུ། །རྣམ་འཕེལ་བཅུ་དྲུག་བདག་ཉིད་དོ། །ཞེས་བཤད་དོ། །འཛམ་བུའི་གླིང་གི་སྐྱེ་བོ་རྣམས་ཇི་སྙེད་པ་གང་ཡང་སངས་རྒྱས་མཆོད་པའི་དགེ་བ་གང་ཞིག་ཐོག་མ་གང་དུ་དཔེར་བྱེད་པ་ཡང་ཞེས་པ་ཡང་ ཞོག་པའོ།

诽谤是因为恐惧。"于彼亦"是于如是者亦。"如何"是对一切众生。"此亦"是具有"何者亦"等。"神通"是各别了知后降伏他方是士夫作为。这是魔业行者品第二十一。
"其后复"等，此般若波罗蜜多是为了所证主要故，如彼一般，如是六者俱，此中所说"一切"等，及"何处六者"等，彼即究竟是开示，某果之前际即是道。"光明"是出世间智慧即欢喜地。"灯"是精进行道之无垢等六地。"光"是日光明，彼亦无功用行道，即不动地等。
"母"是因摄持养育。"父"是因安置种子。"了知"是见道位。"证悟"是修道位。"出离"是圆满。"内摄"是如理，此是授记与亲近善知识之第九相。
"于此"等，由于此即引导故，是故"不依他"等是不依他即第十。"须菩提白"等，无著相即无所缘相。由此故色等亦因寂静故及空故。"执著"是于相执著即事物之执著，世尊母法性即无著相，如是亦有杂染清净，此是第十一。
"须菩提白"等，"不可夺"是不能夺取，此是获得不可夺性即第十二。其后论中说："瞻部洲众生，供佛善等事，作为譬喻已，广大十六性。"瞻部洲众生若干，供佛善业某初作为譬喻亦且置。


།མང་ཞེས་པ་ནི་དཔེ་མེད་པར་གསུངས་པའོ། །དེ་ལ་གལ་ཏེ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། ཇི་སྲིད་ཚོལ་བ་ནི་ཇི་སྙེད་དུ་གནས་པའིའོ། །ཡིད་ལ་བྱེད་པས་ཞེས་པ་ནི་རྣམ་པར་འཕེལ་བས་བསྡུས་པ་རྣམས་ཀྱིས་སོ། །ཞོག་པ་ནི་སྤོངས་ཞེས་པའོ། །གནོད་པ་མེད་པར་གྱུར་ པ་ནི་གནོད་པ་མེད་པའི་གནས་སུ་གྱུར་པ་སྐྱེད།འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་མ་ཐོབ་པ་བཞིན་འབྲས་བུ་མེད་པར་བྱེད་པའོ། །སྦྱིན་པ་པོ་ནི་ཡང་དག་པར་ལེན་དུ་འཇུག་པའོ། །སྦྱིན་བདག་ནི་སྦྱིན་པ་པོའོ། །ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དང་ལྡན་པའི་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ནི་ཉིན་མཚན་གྱི་ཚུལ་ གྱིས་ཏེ་རྣམ་པར་འཕེལ་བ་དང་པོའོ།།འདི་ལྟ་སྟེ་དཔེར་ན་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དང་ལྡན་པའི་ཡིད་ལ་བྱེད་པས་སྐད་ཅིག་ཙམ་ཡང་གནས་པར་བྱེད་ཅེས་པ་ནི་གཉིས་པའོ། །རབ་འབྱོར་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། མི་སྐྱེ་བའི་ ཆོས་ལ་བཟོད་པ་ཐོབ་པས་ལུང་བསྟན་པ་ཐོབ་པ་ནི་གསུམ་པའོ།།རབ་འབྱོར་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། ལུང་བསྟན་པ་དང་མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་པ་ནི་རློམ་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཞེས་པ་ནི་བཞི་པའོ། །དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་ལ་སོགས་པའི་ལེའུ་སྟེ་ཉི་ཤུ་རྩ་གཉིས་པའོ།། །།ཡང་ དེའི་ཚེ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ།འཇིག་རྟེན་ནི་ཉན་ཐོས་ལ་སོགས་པའི་ཐེག་པ་ལ་ཐབས་ལ་མི་མཁས་པ་རྣམས་ཏེ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་ཟིལ་གྱིས་མནན་ཅིང་དེ་རྣམས་ཀྱིས་ཟིལ་གྱིས་མི་ནོན་པར་འགྱུར་བ་ནི་ལྔ་པའོ། །ཚུལ་ཁྲིམས་མ་ཉམས་པ་ལ་སོགས་པ་ནི་མཐར་གྱིས་གནས་ པའི་མངོན་པར་རྟོགས་པར་བཤད་པར་བྱའོ།།དེ་ལྟར་སློབ་པར་བྱེད་པ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། འཇིག་རྟེན་སྐྱོང་བ་ཉེ་བར་འོང་བ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱི་ཕན་ཡོན་རྣམས་ཀྱི་ནི་དྲུག་པའོ། །བརྒྱ་བྱིན་གྱིས་བཤད་པའི་ལེའུ་སྟེ་ཉི་ཤུ་རྩ་གསུམ་པའོ།། །།དེ་ནས་ཡང་ཞེས་པ་ལ་ སོགས་པ་སྟེ།ཞུམ་པ་ནི་རྗེས་སུ་འབྲེལ་པའོ། །ཡིན་ནམ་མ་ཡིན་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱི་ཕན་ཡོན་རྣམས་ཀྱི་ནི་དྲུག་པའོ་སྟེ། ཇི་ལྟར་མདོ་སྡེ་གཞན་དུ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་གསུངས་པའི་རིགས་པར་བྱེད་པ་ཉིད་འདི་ལ་མེད་ཅེས་པའི་དོན་ཏོ། །གཏིང་དཔོག་པར་རབ་ཏུ་གནས་པའི་འོ། ། རོ་མྱང་བ་ནི་འདོད་པའིའོ། །མིང་དང་རུས་ནི་འཛིན་པར་རོ། །སྤྲོ་བ་ཉེ་བར་བསགས་པ་སྟེ། ལུས་དང་སེམས་ཞེས་པ་ནི་བདུན་པའོ། །ཇི་ལྟར་ཡང་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པས་ནི་བརྒྱད་པའོ། །གང་འདིས་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པར་མངོན་པར་རློམ་པས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་མང་པོ་དོན་མེད་པར་བྱེད་པའི རྒྱུ་དེ་ཉེ་བར་མཚོན་པའི་ལེའུ་ནི་མངོན་པའི་ང་རྒྱལ་གྱི་ལེའུ་སྟེ་ཉི་ཤུ་རྩ་བཞི་པའོ།། །།དེ་ནས་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། སློབ་པར་བྱེད་པ་ནི་གོང་མ་ལའོ། །གང་འདི་སྐད་ཅེས་པ་ལ་སོགས་པ་ནི་འཐད་པའོ།

"多"是说无譬喻。"于此若"等，"寻求多久"是住于几许。"作意"是以增长所摄诸。"且置"是舍弃之意。"成无害"是生于无害处，如未得离贪般令无果。"施者"是令正受。"施主"是施者。般若波罗蜜多相应作意是以昼夜方式，此是第一增长。
"譬如"等，以般若波罗蜜多相应作意住于刹那，此是第二。"须菩提"等，以获得无生法忍而得授记是第三。"须菩提"等，授记与现等觉因无增上慢故，此是第四。此是善知识等品第二十二。
"复尔时"等，"世间"是于声闻等乘不善巧方便者，菩萨降伏彼等而不被彼等所降，此是第五。"戒不坏"等是渐次住之现观应说。"如是学"等，世间护持者来临等诸利益是第六。此是帝释说品第二十三。
"其后复"等，"怯弱"是随顺。"是与非"等诸利益是第六，即如其他经中如来所说之理趣于此无有之义。"安住测量"。"品味"是欲求。"名姓"是执取。"勤勇积集"即身心，此是第七。"如何"等是第八。由此增上慢而令多菩萨无义之因示现品即增上慢品第二十四。
"其后"等，"修学"是于上。"若有如是说"等是合理。


 །ཤེས་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སློབ་ཅེས་པ་ནི་ལམ་གྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ལའོ། །སངས རྒྱས་ཀྱི་ས་ལ་སློབ་པ་ནི་འབྲས་བུ་ལའོ།།བདུད་རྩིའི་ཁམས་ནི་ཐར་པའོ། །མགོན་དུ་གྱུར་པ་འདོད་པ་ནི་མགོན་ཉིད་འདོད་པའོ། །མངོན་པར་འཕགས་པ་ནི་ཤིན་ཏུ་ཕུལ་དུ་བྱུང་བའོ། །བྱ་བ་ནི་བྱ་གསོད་པས་སོ། །གདོལ་པ་ནི་འཛེམ་པ་མེད་པར་གསོད་པས་སོ། །ཉ་པ་ནི་ཉ་གསོད་ པའོ།།ཤན་པ་ནི་མ་ཧེ་གསོད་པར་བྱེད་པས་ཤན་པའོ། །ལོང་བ་ནི་མིག་མེད་པའོ། །འོན་པ་ནི་རྣ་བ་མེད་པའོ། །ཞར་བ་ནི་མིག་གཅིག་པའོ། །རྡུམ་པོ་ནི་དཔུང་པ་འཁྱོག་པའོ། །སྒུར་པོ་ནི་རྒྱབ་སྒུར་བའོ། །ལག་རྡུམ་ནི་ལག་པ་དང་བྲལ་བའོ། །ཞ་བོ་ནི་རྗེ་ངར་ཆག་པའོ། །གྲུམ་ པོ་ནི་འགྲོ་མི་ཤེས་པའོ།།ལྐུགས་པ་ནི་བརྗོད་པ་མེད་པའོ། །དིག་པ་ནི་ཚིག་མི་བརྟན་པའོ། །སྨྲ་བ་མི་གསལ་བ་ནི་ལྕེ་མི་བདེ་བའོ། །ཀུ་ཅོ་ཅན་ནི་སྒྲ་ཆེན་པོ་འབྱིན་པའོ། །ཡན་ལག་ཉམས་པ་ནི་ཡན་ལག་དམན་པའོ། །ཡན་ལག་མ་ཚང་བ་ནི་ཡན་ལག་མ་ཆོག་པའོ། །ཡན་ལག་ མི་སྡུག་པ་ནི་མི་དང་མི་མཐུན་པའི་ཡན་ལག་གོ།།ངེས་པར་འགྲོ་བར་འགྱུར་བ་ནི་ངེས་པར་རྫོགས་པར་འགྱུར་བའོ། །དེ་དག་ཅེས་པ་ནི་སྟོབས་ལ་སོགས་པ་ཡོངས་སུ་དག་པའོ། །ཤེས་པར་བྱ་བའོ། །མཐོང་བར་བྱ་བའོ་ཞེས་པ་ནི་རྣམ་པར་འཕེལ་བ་དགུ་པའོ། །འདི་ལྟ་སྟེ་དཔེར་ན་ཞེས་པ་ ལ་སོགས་པ་སྟེ།ས་ལེ་སྦྲམ་ནི་ཤིན་ཏུ་ཕུལ་དུ་ཕྱིན་པའི་གསེར་རོ། །བ་ཚ་བ་ཅན་ནི་བ་ཚ་ཅན་དང་བཅས་པའི་སའོ། །གྲམ་པ་ནི་ཆུ་མེད་པའོ། །རྩཝ་ནི་ནེའུ་རྩཝ་ལ་སོགས་པའོ། །སྡོང་དུམ་ནི་ཤིང་སྐམས་པའི་ཕུར་པའོ། །ཚེར་མ་འཛིན་པ་ནི་ཚེར་མ་ཅན་དེ་མྱོས་བྱེད་ལ་སོགས་པའོ། ། སྣ་ཚོགས་པ་ནི་གང་དག་དེ་རྣམས་སོ་ཞེས་པ་ནི་བཅུ་པའོ། །གཞན་ཡང་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། འཁོར་ལོས་སྒྱུར་བའི་རྒྱལ་པོའི་སྲིད་ཐོབ་པར་གྱུར་ནས་གནས་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་དང་དེ་བཞིན་དུ་ཞེས་པས་ནི་བཅུ་གཅིག་པའོ། །གཞན་ཡང་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པས་ནི་བཅུ་གཉིས་པའོ། ། གཞན་ཡང་ཞེས་པ་ནི་བཅུ་གསུམ་པའོ། །གཞན་ཡང་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། དགེ་བ་རབ་ཏུ་སྐྱེ་བ་དང་འགལ་བས་འདོད་ཆགས་དང་ཞེ་སྡང་དང་གཏི་མུག་ནི་ཐ་བའོ། །ཐེ་ཚོམ་ནི་བདེན་པ་དང་དཀོན་མཆོག་རྣམས་ལ་ཡིད་གཉིས་སོ། །ཕྲག་དོག་ནི་གཞན་གྱི་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ལ་ཁོང་ནས འཁྲུགས་པའོ་ཞེས་པ་ནི་བཅུ་བཞི་པའོ།།འདི་ལྟ་སྟེ་དཔེར་ན་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། མི་ཤེས་པ་ཞེས་པ་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ལའོ། །བསོད་ནམས་ཀྱི་མཆོག་ནི་བསོད་ནམས་ཀྱི་མཆོག་གོ། །སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡུལ་ནི་སངས་ རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་མ་ལུས་པའོ།།ཁྱུ་མཆོག་ནི་དེའི་ངོ་བོ་ཉིད་ལ་དབང་སྒྱུར་བའོ། །རྣམ་པར་རོལ་པ་ནི་རྫུ་འཕྲུལ་གྱི་ཆོ་འཕྲུལ་གྱིས་སོ།

"学习般若波罗蜜多"是于道之体性。"学习佛地"是于果。"甘露界"是解脱。"欲为怙主"是欲怙主性。"超胜"是极为殊胜。"猎人"是杀鸟者。"旃陀罗"是无忌杀生者。"渔夫"是杀鱼者。"屠夫"是杀水牛者故为屠夫。"盲人"是无眼者。"聋人"是无耳者。"独眼"是一目者。"臂曲"是肩膀歪斜者。"驼背"是背驼者。"断臂"是失去手臂者。"跛子"是小腿断者。"瘫痪"是不能行走者。"哑巴"是无言语者。"口吃"是语言不稳者。"语不清"是舌不适者。"喧闹"是发大声者。"肢体损坏"是肢体缺陷者。"肢体不全"是肢体不足者。"肢体丑陋"是不似人之肢体。
"必定趣向"是必定圆满。"彼等"是力等清净。"应知""应见"是第九增长。"譬如"等，"砗磲"是极为精纯之金。"碱性"是含碱之地。"荒地"是无水处。"草"是青草等。"木桩"是干木桩。"荆棘"是有刺者即醉草等。"种种"是彼等诸者，此是第十。
"复次"等，"得转轮王位而住"等及"如是"是第十一。"复次"等是第十二。"复次"是第十三。"复次"等，与善生相违故贪嗔痴是恶。"疑"是于谛与三宝起二心。"嫉妒"是对他人圆满内心扰乱，此是第十四。
"譬如"等，"不知"是于般若波罗蜜多违品。"福德最胜"是福德之最。"佛境"是佛法无余。"群牛中最胜"是于其体性自在。"游戏"是以神通神变。


 །སེང་གེའི་སྒྲ་སྒྲོགས་པ་ནི་རྗེས་སུ་བསྟན་པའི་ཆོ་འཕྲུལ་གྱིས་སོ། །སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱི་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ནི་འཕགས་པའི་དགེ་འདུན་གཉི་གའི་དབང་ ཕྱུག་གོ།།རྣམ་པར་སྤྱོད་པ་ནི་ཡོངས་སུ་ཤེས་ནས་སོ། །གནས་པར་མི་བྱེད་པ་ནི་དེ་རྣམས་ལ་མི་གནས་པའོ་ཞེས་པ་ནི་བཅོ་ལྔ་པའོ། །གལ་ཏེ་ཡང་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ་བཅུ་དྲུག་པའོ། །བསླབ་པའི་བརྗོད་པ་པོའི་ལེའུ་སྟེ་ཉི་ཤུ་རྩ་ལྔ་པའོ།། །།བསྟན་པ་རྒྱས་པར་བཤད་ པ་འདི་བསྟན་བཅོས་ལས།ཀུན་མཁྱེན་ཉིད་གསུམ་ཆོས་རྣམས་ཀྱི། །ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་བླ་མེད་པས། །སེམས་ཅན་དོན་ཡོངས་མི་གཏོང་བ། །ངེས་པ་ཞེས་ནི་མངོན་པར་བརྗོད། །ཅེས་པ་སྟེ། རྣམ་པར་རྟོག་པ་མེད་པ་རྟོགས་པའི་གནས་སྐབས་ཀྱི་ཀུན་མཁྱེན་པ་གསུམ་གྱི་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་ སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་བླ་ན་མེད་པ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་ནི་བསྟན་པ་ལ།མཐོང་བ་དང་བསྒོམ་པ་དང་ཁྱད་པར་དང་མི་སློབ་པའི་ལམ་གྱི་རྟོགས་པའི་གོ་རིམས་བཞིན་གྱིས། སྒྲོལ་བ་དང་སྨིན་པ་དང་དབུགས་འབྱུང་བ་དང་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ནི་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་ཏེ། འདི་ལ་གསུངས་པ་ནི། དེ་ ནས་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ་སེམས་འཇུག་པ་ནི་རབ་ཏུ་དང་བའོ།།སེམས་བསྐྱེད་པ་ནི་ཀྱེ་མ་བདག་གིས་འདི་རྣམས་རྟོགས་པར་བགྱི་ཞེས་པའོ། །བསམ་པར་བྱེད་པ་ནི་སེམས་པར་བྱེད་པའོ། །མཉམ་པར་གཞག་པ་ནི་སྐྱོན་མེད་པ་ལའོ། །ཕ་རོལ་གྱི་འགྲམ་ནི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པར་རོ། །འདོད་ པ་ནི་དགའ་བར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ།།ཡོངས་སུ་གཟུང་བ་ནི་ཡོངས་སུ་མི་གཏོང་བའི་སྦྱོར་བས་སོ། །སངས་རྒྱས་ཞེས་པ་འདིའི་རྒྱས་པར་བཤད་པ་ནི་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཅེས་པ་སྟེ། ཀུན་མཁྱེན་པ་གསུམ་པོ་རྣམས་ཀྱི་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་དངོས་པོ་རྣམས་ཀྱིས་གང་དུ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པར་འགྱུར་ བའོ།།དེ་ལ་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་ཡང་དག་པར་མཁྱེན་པ་ནི་འདིར་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ལ་ཆོས་འདི་རང་ཉིད་ལས་བྱུང་བས་ཞེས་པ་ནི་རང་བྱུང་ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་དབང་སྒྱུར་བའོ་ཞེས་པའི་དོན་ཏོ། །དེའི་ཆོས་རྣམས་རང་བྱུང་ཉིད་ཀྱིས་གང་ཀུན་ཏུ་བསྡུས་པས་འདི་ལ་འཕྲོག་པ་ མེད་པ་ནི་དེ་ལྟར་མི་འཕྲོགས་པ་སྟེ།བག་ཆགས་དང་བཅས་པའི་སྒྲིབ་པ་ལས་ངེས་པར་གྲོལ་བའོ་ཞེས་པའི་དོན་ཏོ། །དེའི་ཆོས་རྣམས་ཀྱང་མི་འཕྲོགས་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཀུན་ཏུ་བསྡུས་པས་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་འགྱུར་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་པ་ནི་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པའི་བཤད་པའོ། །སེམས་ཅན་གྱི་དོན་ཡོངས་སུ་མི་ གཏོང་བ་གསུངས་པ་ནི།བདག་གིས་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། འདི་རྣམས་ཀྱིས་ཞེས་པ་ནི་ལུང་གི་ཚིག་ཡིན་པས་སོ།

"狮子吼"是以随说神变。"诸佛圆满"是二圣僧之自在。"遍行"是遍知已。"不住"是于彼等不住，此是第十五。"若复"等是第十六。学处宣说品第二十五。
此广说教法出自论典：
"三种遍智诸法中，
无上圆满不舍弃，
有情利益决定说。"
无分别智现证位中三种遍智诸法之无上佛法圆满是教法，以见道、修道、殊胜道及无学道证悟之次第，解脱、成熟、安慰及究竟涅槃是有情之利益。
于此所说："其后"等，心趣入是极为清净。发心是"呜呼我当证悟此等"。思维是作意。等持是于无过失。彼岸是涅槃。欲是为欢喜故。摄受是以不舍加行。
此"佛"之广说即"一切智性"，由三种遍智之一切智事而成为一切智。于此，正知一切法之一切相是此处一切智性，"此法从自生"是自生于一切法自在之义。其诸法以自生摄集于此无夺，即如是不夺，是从具习气障碍中解脱之义。其诸法亦以不夺性摄集而成圆满，此是圆满之释。
所说不舍有情利益："我"等，"此等"是经文故。


 །ཇི་ལྟར་ཞེས་པ་ནི་ཇི་ལྟར་བདག་གིས་ཞེས་པ་ལ་དེ་ནི་བསྟན་པ་དང་། སེམས་ཀྱིས་གནས་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཏེ། བསྟན་བཅོས་སུ་ཡང་། གླིང་བཞི་པ་ནི་སྟོང་ དག་དང་།།སྟོང་གཉིས་གསུམ་དག་དཔེར་མཛད་ནས། །བསོད་ནམས་མང་པོ་ཉིད་ཀྱིས་ནི། །ཏིང་འཛིན་ཡོངས་སུ་བསྒྲགས་པ་ཡིན། །ཞེས་ཏེ་གླིང་བཞི་པའི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་དང་། སྟོང་དང་སྟོང་གཉིས་པ་དང་། སྟོང་གསུམ་པ་དེ་རྣམས་ཀྱི་དཔེས་བསོད་ནམས་མང་པོ་ཉིད་དུ་གསུངས་ ཀྱི་མངོན་སུམ་དུ་བྱས་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ།།དེ་ལ་གསུངས་པ་ནི། གང་དེ་རྣམས་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། དེའི་ཞེས་པ་ནི་ཚུལ་མི་མཐུན་པ་ཉིད་ཀྱིས་སོ། །ཆོས་ཉིད་ནི་ཆོས་ཀྱི་ཚོགས་སམ། ངོ་བོ་ཉིད་དོ། །སྲང་གྲངས་ནི་སྲང་གི་ཚད་ཀྱིས་སོ། །ཚད་ནི་སྲང་འདི་ཙམ་ཞེས་པའོ། །འདིར་ འཛམ་བུའི་གླིང་ལ་སོགས་པའི་ཚད་ནི་བསོད་ནམས་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བའི་དཔེ་ལ།བསྟན་བཅོས་སུ་ནི་ཉེ་བར་བརྟགས་ནས་བྱས་པ་སྟེ། འོ་ན་རྗེས་སུ་ཡི་རང་བ་ཙམ་ལ་འདི་ཙམ་ཡིན་གྱི་བསོད་ནམས་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་མ་ཡིན་ཞེ་ན། རྗེས་སུ་ཡི་རང་བའི་བསོད་ནམས་ ཀྱང་གཞལ་དུ་མེད་པ་དང་མང་པོ་ཉིད་ཀྱིས་སོ་ཞེས་པ་ལ་དགོངས་པས་སྐྱོན་མེད་དོ།།བདུད་ཀྱིས་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པ་ཞེས་པ་ནི་བདུད་ཀྱིས་སྤྲོ་བ་མེད་པར་བྱས་པའོ། །མི་ཉན་པ་ནི་སྒྲ་ལའོ། །མི་ཤེས་པ་ནི་དོན་ཏོ། །མ་མཐོང་བ་ནི་གུས་པས་སོ། །མི་སེམས་པ་ནི་མངོན་དུ་གྱུར་པ་མི་ བྱེད་པའོ།།བདུད་བཞིན་དུ་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་ལས་རྣམ་པར་ཉམས་པར་བྱེད་པས་ན་བདུད་ཀྱི་ཕྱོགས་སོ། །མངོན་པར་སྒྲུབ་པ་ནི་རྫོགས་པར་བྱེད་པའོ། །དེ་སྐད་ཅེས་གསོལ་པ་དང་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པས་ནི་བརྒྱ་བྱིན་གྱིས་བསྔགས་པའོ། །གང་དག་ གིས་ཞེས་པ་ནི་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ལ་ཡང་དག་པར་གནས་པ་རྣམས་ཀྱིས་སོ།།གང་དག་གིས་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་ནི་སེམས་དང་པོ་བསྐྱེད་པ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང་སྟེ། ཡུམ་ཆེན་མོར་བཤད་པ་རྗེས་སུ་ཡི་རང་བ་འབའ་ཞིག་གིས་མ་ཡིན་ཏེ། རང་གི་རྒྱུད་ལ་བསྐྱེད་པ་དང་གཞན་ གྱིས་མངོན་པར་བསྒྲུབས་པའི་དགེ་བའི་རྩ་བ་དེ་ལ་ཡང་གཞན་དུ་རྗེས་སུ་ཡི་རང་བར་བྱས་ནས་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བར་བྱའོ་ཞེས་གསུངས་སོ།།དེ་ཉིད་ཀྱི་རྗེས་སུ་ཡི་རང་བ་དང་ལྡན་པའི་དགེ་བའི་རྩ་བ་ལ་དམིགས་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཏེ། ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་ ཡོངས་སུ་བསྔོ་བའི་རྣམ་པར་སེམས་གནས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་དོ།།སུ་ཞིག་གནས་པར་འགྱུར་ཏེ་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྟོང་པ་ཉིད་པས་སོ་ཞེས་པ་ནི་སེམས་ཀུན་ཏུ་གནས་པའོ།

"如何"是"如何我"，此是教法与心住三昧。论中亦云：
"四洲及千界，
二千三千喻，
以其多福德，
宣说诸三昧。"
即以四洲世界、小千、中千、大千世界为喻说明福德众多，而非现前所作。
于此所说："彼等"等，"其"是以不相应故。法性是法聚或自性。秤数是以秤量。量是此许秤量。此中阎浮提等量是回向福德之喻，论中是假设而作。若问：仅随喜尚且如此，何况回向三昧？随喜福德亦不可量且众多，故无过失。
"魔所加持"是魔所不喜。"不闻"是于声。"不知"是义。"不见"是恭敬。"不思"是不现前。如魔令离有情利益故为魔分。"成就"是圆满。
"如是说已"等是帝释赞叹。"若人"是安住大乘者。"若人"等是发菩提心等，于《大般若经》中说不仅是随喜，于自相续所生及他人所成就善根亦应随喜后回向圆满菩提。即具随喜善根所缘三昧，是回向圆满菩提心住自性。"谁能安住，以一切法空故"是心遍住。


 །མཐོང་བས་སྤང་བར་བྱ་བའི་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་གཉེན་པོ་དང་བཅས་པའི་དབང་དུ་བྱས་པ་ནི་བསྟན་བཅོས་ལས། འཇུག་པ་དང་ ནི་ལྡོག་པ་ཡི།།དེ་དག་སོ་སོར་དགུ་དག་ཉིད། །གཟུང་བའི་རྣམ་རྟོག་དག་ཤེས་བྱ། །ཇི་བཞིན་ཡུལ་གྱི་བདག་ཉིད་ཅན། །སེམས་ཅན་རྫས་དང་བཏགས་ཡོད་པའི། །རྣམ་རྟོག་དེ་ནི་འཛིན་པར་འདོད། །སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་འཕགས་དབྱེ་བས། །སོ་སོ་དེ་དག་དགུ་བདག་ཉིད། །གལ་ཏེ་གཟུང་ དོན་དེ་བཞིན་མེད།།དེ་དག་གང་གིས་འཛིན་པར་འདོད། །དེ་ལྟར་དེ་དག་འཛིན་པ་ཡི། །ངོ་བོས་སྟོང་པ་མཚན་ཉིད་དོ། །ཞེས་ཏེ་འཇུག་པའི་ཕྱོགས་དང་ལྡོག་པའི་ཕྱོགས་ལ་དབྱེ་བ་དགུ་སྟེ། གཟུང་བ་ནི་གཟུང་བྱར་རྣམ་པར་བརྟགས་པའི་ཕྱིར་ལ། དེ་དག་བདག་ཉིད་ཇི་བཞིན་ཡུལ། །ཞེས་ པ་ནི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དག་སྟེ།ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་རྣམ་པར་བརྟག་པར་བྱ་ཞེས་པས་རྣམ་པར་རྟོག་པ་སྟེ། སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་རྣམས་ལ་ནི་རྫས་སུ་ཡོད་པ་ལ། འཕགས་པ་རྣམས་ལ་ནི་བཏགས་པར་ཡོད་པའོ། །སེམས་ཅན་གྱི་འཛིན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་རྣམས་ནི་འཛིན་པ་སྟེ། ཡོད་པ་མ་ཡིན་པ་ ཉིད་ལས་འཛིན་ཅིང་རྣམ་པར་བཏགས་པས་སོ།།འཛིན་པའི་ངོ་བོས་ཞེས་པ་ནི་འཛིན་པའི་སེམས་ཅན་གྱི་ངོ་བོས་སོ། །འཛིན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དེ་དག་དང་རྣམ་པ་བཞི་ལ་འདི་ལ་ཡང་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་ཡུལ་གྱིས་དབྱེ་བས་རེ་རེ་ལ་རྣམ་པ་དགུ་དགུའོ། །དེ་ལ་དང་པོའི་དབང་དུ་བྱས་པ་ནི་ བསྟན་བཅོས་ལས།ངོ་བོ་ཉིད་དང་རིགས་དང་ནི། །ལམ་ནི་ཡང་དག་འགྲུབ་པ་དང་། །ཤེས་པའི་དམིགས་པ་མ་འཁྲུལ་དང་། །མི་མཐུན་ཕྱོགས་དང་གཉེན་པོ་དང་། །རང་གི་རྟོགས་དང་བྱེད་པ་དང་། །བྱེད་པོ་དེས་བྱེད་འབྲས་བུ་ལ། །འཇུག་པའི་ཕྱོགས་ཀྱི་རྟེན་ཅན་གྱི། །རྣམ་རྟོག་དེ་ནི་ རྣམ་དགུར་འདོད།།ཅེས་ཏེ་བྱེད་པ་པོ་དེའི་བྱེད་པ་དང་བྱ་བའི་འབྲས་བུའི་ངོ་བོ་ཉིད་ལ་སོགས་པའི་དགུ་པོ་ནི་འཇུག་པའི་ཕྱོགས་ཏེ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་བླང་བྱ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དེ་ལ་བརྟེན་པ་སྟེ་དེའི་དབང་དུ་བྱས་ནས་གསུངས་པ་ནི། རབ་འབྱོར་གྱིས་གསོལ་པ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། སྒྱུ་ མ་མཁན་གྱིས་སྤྲུལ་པའི་གླང་པོ་ལ་སོགས་པ་ནི་སྒྱུ་མ་ལ།དེ་བཞིན་དུ་གཞན་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བ་ལས་འབྱུང་བའི་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་ངོ་བོར་རབ་ཏུ་བསྒྲགས་པ་ཡང་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དུ་ནི་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པས་ན་དེ་ཡང་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའོ། །ཇི་ལྟར་སེམས་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ་སྟེ། །དེའི་ཕྱིར་སེམས་ནི་དེ་ ཁོ་ན་ཉིད་དུ་ནི་གང་དུ་ཡང་འཛིན་པ་པོ་མ་ཡིན་ཞིང་།དེའི་གཟུང་བྱའི་དངོས་པོ་ཡང་ཅུང་ཟད་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ལ། ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ནི་སྒྱུ་མ་བཞིན་དུ་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པར་ཐ་སྙད་བྱེད་དེ། དོན་དམ་པར་ནི་གཉི་ག་ཡང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་ན་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའོ།

关于见所断分别念的对治，论中说：
"趣入与还灭，
彼等各有九，
应知所取分别，
如实境自性。
有情实假立，
彼执为能取，
凡夫圣差别，
各自有九性。
若无所取境，
彼等何所执？
如是彼等执，
自性空为相。"
趣入方面和还灭方面各分九种。所取是被执为所取故，"彼等自性如实境"是诸分别念，即颠倒分别。对凡夫是实有，对圣者是假立。有情的能取分别是执取，因无实而分别执著。"执取自性"是执取有情自性。彼等能取分别及四相，此中亦由分别境差别，各有九种。
关于第一，论中说：
"自性及种性，
道之真实成，
智慧所缘净，
违品与对治，
自证及作用，
作者所作果，
趣入分所依，
分别许九种。"
作者之作用与作果自性等九种是趣入方面，因是菩萨所取故依彼而说。
如"须菩提白言"等，如幻师所化象等是幻，如是他缘起所生世俗自性虽广宣说，然于真实中无所有故亦如幻。如心如幻，故心于真实中非能取者，其所取事亦无少许，世俗中如幻而假立能取所取，胜义中二者皆无。是故如幻。


 །དེ་མེད་པས་ཇི་ལྟར་ མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་པར་འགྱུར་ཞེས་པ་ནི་འདྲི་བ་ལ།མ་ལགས་ཞེས་པ་ནི་མེད་པའི་ཕྱིར་ཞེས་པ་ལ་དགོངས་པའོ། །གཞན་དུ་ཞེས་པ་ནི་གཞན་དེའི་ཆོས་ཀྱི་བདག་ཉིད་ཀྱིས་སོ། །མ་ལགས་ཞེས་པ་ནི་ཤིན་ཏུ་མེད་པས་དེའི་ཕྱིར་མཆིས་པ་དང་མ་མཆིས་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་པ་ལ་དགོངས་པའོ། ། མེད་ཅེས་པ་ནི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་མེད་པ་ལ་ཡོད་པ་དང་ནི་འགག་པ་དག་ནི་འབྲེལ་བ་མེད་པས་སོ་ཞེས་པ་ལ་དགོངས་པའོ། །དེའི་ཕྱིར་ཞེས་པ་ནི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་སྟོང་པ་ལ་འཛིན་པ་པོའི་སྦྱོར་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཤིན་ཏུ་འཛིན་པ་མེད་པ་ཉིད་དེ་ལ་གསུངས་པ་ནི་ཇི་ལྟར་འདིར་ངོ་བོ་ཉིད ཀྱིས་སྟོང་པའི་ཕྱིར་འཛིན་པ་པོ་མེད་པའོ།།དེ་བས་ན་ཀུན་ཏུ་སྤྱོད་པ་ཅན་ཡང་འཛིན་པ་པོ་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་རྣམས་ཀྱང་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་སྟོང་པའི་ཕྱིར་རོ། །དམིགས་པར་འགྱུར་བའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་ཡང་གཟུང་བ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་རྣམས་ཀྱང་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པའི་ཕྱིར་ལ་འདི་ཉིད་ ནི་དམིགས་པས་གཟུང་བའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ།།བསྒོམ་པར་བགྱི་བ་མ་ལགས་པ་ནི་བོང་བུའི་རྭ་བཞིན་པས་ཡང་དང་ཡང་དུ་བློ་མི་གཞུག་པའོ། །ཆོས་ནི་ཀུན་ཏུ་རྟོགས་པར་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །ཀུན་ཏུ་བགྲོད་པ་པོ་ནི་བསྐྱེད་པའོ། །དབེན་པ་ནི་ཅུང་ཟད་བྱེད་པ་ མེད་པའི་ཕྱིར་རོ།།ཇི་ལྟར་ཞེས་པ་ནི་དབེན་པ་ལ་ཐོབ་པར་བྱ་བ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་པ་ལ་དགོངས་པའོ། །ཇི་ལྟར་ནི་མིན་པ་ཉིད་དེ། ཤིན་ཏུ་དབེན་པ་ལ་སྒྲུབ་པའི་སྦྱོར་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ཞེས་པ་ནི་འབྲས་བུ་ནི་རྒྱུ་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡོད་པ་ཤེས་པ་ནི་དེའི་ རྣམ་པར་རྟོག་པར་འགྱུར་བས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་མ་ཡིན་ནོ།།དེ་ལྟར་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་ནི་ཉེ་བར་བསྡུ་བའོ། །མངོན་པར་རྫོགས་པར་སངས་རྒྱས་པ་ཡང་མེད་ཅེས་པ་ནི་མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་པ་ལ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །མངོན་པར་རྫོགས་པར་སངས་རྒྱས་ཞེས་པ་ནི་ དངོས་པོར་སྒྲོ་བཏགས་པ་རྣམས་གསུམ་འདི་ལ་མེད་ལ།དེའི་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་ཡང་དག་པའི་ཀུན་རྫོབ་ཚུལ་གྱིས་ཡོད་ཅེས་པ་ལ་དགོངས་པའོ། །འདི་དག་ནི་ཀུན་རྫོབ་ལ་སྟོང་པ་ཉིད་ནི་དོན་དམ་པའོ། །ཟབ་མོ་ལ་ཞེས་པ་ནི་གང་འདིའི་དོན་གཞན་གྱིས་དཔྱོད་པར་མི་ནུས་པས་སོ། །དཀའ་བ་བྱེད་པ་ ནི་གང་ཞིག་མངོན་སུམ་དུ་བྱེད་པར་ཞུགས་ཀྱང་སེམས་ཅན་ལ་ལྟོས་ནས་མངོན་སུམ་དུ་མི་བྱེད་པས་སོ།།གསུངས་པའི་དོན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དགོངས་པ་ཅན་ནོ།

以下是完整的中文直译：
"无彼如何能证菩提"是提问。"非也"是指因无故。"异处"是指以彼他法自性。"非也"是指极无故，因此非有非无。
"无"是指识之自性无中，有与灭二者无关联。"是故"是指以自性空中无能取者之加行故。于彼极无执取性中所说，即如此中因自性空故无能取者。
因此，诸行者亦非能取者，因彼等亦自性空故。于一切所缘法中亦无所取，因彼等亦无自性故，此即是所缘所取相故。
"非所修"是如驴角般不应反复作意。法即是遍知等。遍行者是生起。远离是因无少作用故。"如何"是指于远离中无所得义。"如何"即非也，因极远离中无修行加行故。"即此故"是指果随顺因故。
有之了知即成彼分别故非般若波罗蜜多。"如是"等是总结。"无现证菩提"是因于证菩提无分别故。"现证菩提"是指此三中无诸增益实体，而以彼空性之正世俗理而有，此为密意。
此等是世俗中空性即胜义。"于甚深"是指此义他人不能观察故。"难行"是指虽入现证，然依有情而不现证故。"所说义"即是具密意。


 །དཀའ་བ་ནི་གཞན་རྣམས་ལ་ཡིན་གྱི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ནི་བླ་བ་སྟེ། ཐབས་ལ་མཁས་པའི་ཕྱིར་དེའི་ཡང་ཐབས་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ ཏུ་ཕྱིན་པ་ཉིད་དེ་འདི་དེ་ཉིད་གསུངས་པ་ནི་དེ་ལྟར་ན་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ།གང་ཞིག་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ལ། གང་ནི་ཟབ་མོའི་དོན་ཏོ། །གང་འདིས་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་བསྒྲགས་པས་སོ། །མི་ཞུམ་པ་ནི་གཞོལ་བར་མི་འགྱུར་བའོ། །འདིའི་ཆེད་དུ་བྱ་བ་དྲུག་སྟེ། མི་འགོང་ བ་ནི་འདི་ལ་མོས་པ་འབྲིང་དུ་མི་འགྱུར་བའོ།།ཀུན་ཏུ་མི་ཞུམ་པ་ནི་འདི་ལ་མོས་པ་ཆུང་ངུར་མི་འགྱུར་བའོ། །ཡིད་ཕྱིར་ཕྱོགས་པར་མི་འགྱུར་བ་ནི་མོས་པ་མེད་པར་མི་འགྱུར་བའོ། །མི་དངང་བ་ནི་འདི་རྣམས་གཏོང་བར་འདོད་པ་མ་ཡིན་པའོ། །ཀུན་ཏུ་མི་སྐྲག་པ་ནི་གཏོང་བར་མི་བྱེད་པའོ། ། ཀུན་ཏུ་སྐྲག་པ་དང་ལྡན་པར་མི་འགྱུར་བ་ནི་རྒྱུན་དུ་གཏོང་བ་མ་ཡིན་པའོ། །དེ་ཉིད་ལ་གང་འདིར་མངོན་དུ་གྱུར་པ་ཤིན་ཏུ་དགའ་བར་འགྱུར་བས། དེས་འདི་ལ་སྤྱོད་པར་འགྱུར་ཞེས་པ་རྟོགས་ཏེ། འདིར་ངོ་བོ་ཉིད་ལ་སོགས་པའི་དོན་དགུ་རྣམས་ནི་འཇུག་པའི་ཕྱོགས་ཏེ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ རྣམས་ཀྱིས་བླང་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ལ།རྣམ་པར་རྟོག་པའི་ཚོགས་དེ་རྣམས་ནི་ཡང་དག་པ་མ་ཡིན་པའི་ཤེས་པའོ། །དེ་ལ་རང་བཞིན་ནི་རང་གིས་བསམ་པ་སྟེ། བདག་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་གཤེགས་པར་འགྱུར་བ་ནི་དེའི་ལམ་གྱིས་ཞེས་པ་སྟེ། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ ཀྱིས་ཞེས་པའི་དོན་ཏོ།།དེའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ནི་བདག་གིས་དང་བྱང་ཆུབ་དང་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་ཞེས་པས་གང་ཞིག་སྟོང་པ་ཉིད་ཤེས་པ་དང་། མཉམ་པར་མ་བཞག་པའི་དེའི་ཤེས་པའོ། །མཉམ་པར་བཞག་པའི་ཤེས་པས་ནི་གསུམ་དུ་རློམ་པ་སྟེ། བདག་གིས་སྤྱོད་པས་ བདག་བྱང་ཆུབ་ཆེན་པོ་ལ་ཉེ་བའམ།བདག་གིས་དམན་པའི་བྱང་ཆུབ་དག་ནི་བསྲིངས་སོ་ཞེས་པ་དག་ནི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ལ་འདིའི་གཉེན་པོ་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཇི་ལྟར་ན་སེམས་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུས་ཞེས་པ་ནས་བརྩམས་ཏེ། འདི་ལྟ་སྟེ་དཔེར་ན་ཞེས་པའི་བར་གྱིས་སྔོན་གྱི་རྣམས་སོ། །འདི་ ལྟ་སྟེ་དཔེར་ན་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ།ཉེ་ཞེས་པ་དང་རིང་ཞེས་པ་དང་གང་དུ་བདག་སངས་རྒྱས་ཀྱི་རིགས་ཞེས་པ་ནི་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་ཀུན་ཏུ་རྨོངས་པ་སྟེ། འདིའི་གཉེན་པོ་ནི་ནམ་མཁའ་དང་མཉམ་པའི་ཕྱིར་དེའི་རིགས་ཀྱང་དོན་བཞིན་དུ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མེད་པ་སྟེ། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ པའོ་ཞེས་པ་ནི་རིགས་ཀྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པའོ།།འདི་ལྟ་སྟེ་དཔེར་ན་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། བདག་ལ་ལམ་ཞེས་པ་ནི་ལམ་ཡང་དག་པར་འགྲུབ་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པའོ།

以下是完整的中文直译：
难是对他人而言，对菩萨则易，因为善巧方便故。彼之方便即是般若波罗蜜多，此即所说："如是"等。"某"是指菩萨，"何"是指甚深义。"以此"是指以宣说般若波罗蜜多故。不怯是不退堕。
此中有六种所为：不退即于此信解不转为中等；遍不怯即于此信解不转为小；意不背转即不转为无信解；不惊即不欲舍弃此等；遍不惧即不舍弃；不具遍惧即非恒时舍弃。
即于彼中现前极生欢喜故，由此能行持，应知。此中自性等九义是趣入分，因是诸菩萨所应取故，彼等分别聚是非真实智。
其中自性是自己思维："我当趣向无上正等正觉"，即是以彼道，意为以菩提心。彼之分别即是我与菩提及般若波罗蜜多，即是了知空性与非等持之彼智。
以等持智有三种增上慢：以我行持而近大菩提，或我已超越诸下劣菩提，此等是自性分别。此对治即是世尊所说："如何以幻化心"乃至"譬如"之间是前者。
"譬如"等，说近与远，及"我于何处是佛种姓"是分别愚痴。此对治即是因与虚空平等故，彼种姓如实无分别，即是般若波罗蜜多，此是种姓分别。"譬如"等，"我有道"是道圆成分别。


 །ཀུན་ཏུ་རྨོངས་པ་ལ་འདིའི་གཉེན་པོ་ནི་འདུས་པ་སྒྱུ་མའི་སྐྱེས་བུ་ལྟ་བུའི་ཕྱིར་ཏེ། དེ་བཞིན་དུ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མེད་པའི་ཤེས་རབ་ ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའོ་ཞེས་པའོ།།འདི་ལྟ་སྟེ་དཔེར་ན་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། སྣང་བརྙན་ནི་གཟུགས་བརྙན་གྱིས་ཏེ། རྩོམ་པའི་གཟུགས་བརྙན་གྱི་ཁྱད་པར་གྱི་སྣང་བརྙན་ཤེས་པ་དེའི་ཡུལ་དུ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་ཏེ། དེའི་རྩོམ་པ་ནི་གཟུགས་བརྙན་གྱི་བདག་ཉིད་མ་ ཤེས་པ་གང་ཞིག་ལ་ནི་དམིགས་སུ་མེད་པ་ཉིད་པས་དེ་འདིར་ཤེས་པས་དམིགས་པ་ནི་འཁྲུལ་པ་སྟེ།དེ་ལ་ནི་མ་སྐྱེས་པ་ལ་དེ་ནི་ཉེ་བ་དང་རིང་བའོ་ཞེས་པ་ནི་ཉེ་བ་དང་རིང་བས་ཡང་དག་པར་འགྲུབ་པར་ཡོད་པ་ཀུན་ཏུ་རྨོངས་པ་སྟེ་དེའི་གཉེན་པོ་ནི་གཟུགས་བརྙན་ལྟར་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མེད་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་ རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའོ་ཞེས་པའོ།།འདི་ལྟ་སྟེ་དཔེར་ན་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། གཉེན་པོ་ནི་འཇོམས་པ་པོ་ལ་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ནི་འཇོམས་པར་བྱ་བའོ་ཞེས་པ་ནི་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ཀྱིས་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་རྨོངས་པ་སྟེ། འདིའི་གཉེན་པོ་ནི་ཇི་ལྟར་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལ་སྡུག་པ་དང་མི་སྡུག་པ་ དག་མེད་པ་དེ་བཞིན་དུ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མེད་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་ཀྱང་ངོ་ཞེས་པའོ།།ཇི་ལྟར་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། ཡང་དག་པ་མ་ཡིན་པ་ལ་བརྟགས་པས་རྟོགས་པ་ལ། དེའི་རྣམ་པར་རིག་ནས་བརྟགས་པས་རྣམ་པར་རྟོག་པ་སྟེ། དེ་དག་རབ་ཏུ་སྤངས་པའི་དེ་བཞིན་ གཤེགས་པ་དེ་བཞིན་དུ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མེད་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་ཅིང་དེ་ལ་རྣམ་པར་རྟོག་པས་རིག་ཅིང་རྣམ་པར་བརྟགས་པ་ནི་རང་གིས་རྟོགས་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་རང་གིས་རྟོགས་པ་ལ་རྨོངས་པ་སྟེ།དེའི་གཉེན་པོ་ནི་རྟོགས་པ་དང་རྣམ་པར་རྟོག་པ་རབ་ཏུ་སྤངས་པའི་ཤེས་རབ་ ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་ཞེས་པའོ།།འདི་ལྟ་སྟེ་དཔེར་ན་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་བསྒོམ་པར་བྱ་སྟེ། དེས་ཉེ་བ་དང་རིང་བར་འགྱུར་ཞེས་པ་ནི་བྱེད་པ་པོའི་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་བྱེད་པ་པོ་ལ་རྨོངས་པ་སྟེ། དེའི་གཉེན་པོ་ནི་བྱེད་པ་པོ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྤྲུལ་པ་ལྟ་ བུའི་ཕྱིར་ལ།དེ་ལྟར་བྱེད་པ་པོའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མེད་པ་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའོ་ཞེས་པའོ། །འདི་ལྟ་སྟེ་དཔེར་ན་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། སྤྲུལ་པས་བྱ་བ་བྱེད་ཅིང་བྱ་བར་རྣམ་པར་རྟོག་པར་མི་བྱེད་པ་དེ་བཞིན་དུ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་སྒོམ་པར་བྱེད་པ་ལ་རྣམ་པར་ རྟོག་པར་ནི་མི་བྱེད་དོ་ཞེས་པ་ནི་གཉེན་པོ་ལ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ནི་དེའི་བྱ་བའི་རྣམ་པར་རྟོག་པའོ།

以下是完整的中文直译：
对于愚痴，此对治即是因如聚集幻化人故，如是无分别般若波罗蜜多。"譬如"等，影像即是映像，由造作映像差别之影像智于彼境生起。彼造作即是不知映像自性者，以无所缘故，此中以智所缘是迷乱。
于彼未生中说近与远，是以近远圆成存在之愚痴。彼对治即是如映像无分别般若波罗蜜多。"譬如"等，对治即是能破，所对治即是所破，此是对治分之分别愚痴。此对治即是如来无爱憎，如是虽行无分别般若波罗蜜多。
"如何"等，于非真实观察而了知，彼了知已观察即是分别。如是如来已断彼等，如是行无分别般若波罗蜜多，于彼以分别了知及观察，是自证分别之自证愚痴。彼对治即是远离了知与分别之般若波罗蜜多。
"譬如"等，应修般若波罗蜜多，由彼成近远，是作者分别之作者愚痴。彼对治即是因作者如来化现故，如是无作者分别即是般若波罗蜜多。"譬如"等，化现作事而不作分别，如是菩萨修般若波罗蜜多而不作分别，此是对治分别即是彼事分别。


།འདི་ལྟ་སྟེ་དཔེར་ན་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། ཤིང་གི་སྐྱེས་བུས་བྱ་བ་བྱེད་ཅིང་རྣམ་པར་རྟོག་པར་མི་བྱེད་པ་དེ་བཞིན་དུ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་བྱང་ཆུབ་བསྒོམས་ནས་ཐོབ་པར་འགྱུར་ལ། དེ་ལ་རྣམ་ པར་རྟོག་པར་མི་བྱེད་པ་ནི་གཉེན་པོ་ལ་བྱང་ཆུབ་ཏུ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ནི་བྱ་བའི་འབྲས་བུའི་རྣམ་པར་རྟོག་པའོ།།སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའི་སེམས་ཉེ་བར་མཚོན་པའི་ལེའུ་སྟེ་ཉི་ཤུ་རྩ་དྲུག་པའོ།། །།གཟུང་བའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་གཉིས་པའི་དབང་དུ་བྱས་ནས་བསྟན་བཅོས་ལས། སྲིད་དང་ཞི་བར་ལྟུང་ བའི་ཕྱིར།།རྟོག་པ་མིན་པ་ཉིད་དང་ནི། །ཡོངས་སུ་འཛིན་པ་མེད་པ་དང་། །ལམ་གྱི་རྣམ་པ་མ་ཚང་དང་། །གཞན་གྱི་རྐྱེན་གྱིས་འགྲོ་བ་དང་། །ཆེད་དུ་བྱ་བ་ལོག་པ་དང་། །ཉི་ཚེ་བ་དང་སྣ་ཚོགས་ཉིད། །གནས་དང་འཇུག་ལ་རྨོངས་པ་དང་། །རྗེས་ལ་འགྲོ་ཞེས་བྱ་བ་ཡི། །རྣམ་རྟོག་དགུ་ཡི་ བདག་ཉིད་ནི།།ལྡོག་པའི་ཕྱོགས་ཀྱི་རྟེན་ཅན་གྱི། །ཉན་ཐོས་ལ་སོགས་ཡིད་ལས་བྱུང་། །ཞེས་ཏེ་རྟོགས་པ་དམན་པ་ལ་སོགས་པའི་སྐྱོན་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་རབ་ཏུ་སྤང་བར་བྱ་བའི་དངོས་པོ་བས་ལྡོག་པའི་ཕྱོགས་ཀྱི་རྟེན་ཅན་དེ་ཉན་ཐོས་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱི་ཡིད་ལས་བྱུང་བས་དེ་རྣམས་སྤང་ བར་བྱ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ།དེ་གསུངས་པ་ནི། དེ་ནས་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། འདིར་ནི་གཉེན་པོའི་ཕྱོགས་རྣམས་བརྗོད་པར་འགྱུར་ལ། དེ་ལས་བཟློག་པས་ནི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཡང་རྟོག་པར་འགྱུར་རོ། །ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་འབྲས་བུ་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ནི་སྙིང་ པོའོ།།དེའི་རྒྱུ་མཚན་དང་ལྡན་པས་གཟེངས་བསྟོད་པ་དང་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དག་འདི་གཉི་ག་ལ་བདག་མེད་པའི་ཤེས་པས་དེ་རྣམས་ལ་སྤྱོད་པས་འཁོར་བ་ལ་ཡིད་བྱུང་བའི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པར་དོན་དུ་གཉི་ག་མི་དམིགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལ་འདིར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་འགྲོ་བར་ འགྱུར་ཞེས་པ་ནི་གཉེན་པོ་སྟེ།གཞན་དུ་ན་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལྔས་ནི་འཁོར་བར་ལྟུང་བའམ། གང་ཟག་ལ་བདག་མེད་པར་ཤེས་པས་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའོ། །དེའི་ཕྱིར་ན་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་མེད་ན། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔར་བསྒྲགས་པ་ནི་མི་འཐོབ་བོ་ཞེས་པ་ནི་རྟོགས་པ་ དམན་པ་ཉིད་ཀྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པའོ།།སྐྱབས་ནི་སྙིང་པོ་སྟེ་ལས་དང་ཆོས་དང་བགྲོད་བྱ་རྣམས་ལ་ཤིན་ཏུ་དགའ་བས་སོ་ཞེས་པ་ནི་དོན་ཏོ། །བཟློག་པས་ནི་སྙིང་པོ་མ་ཡིན་པ་མི་དགའ་བ་ཉིད་དོ།

以下是完整的中文直译：
"譬如"等，如木人作事而不作分别，如是菩萨修菩提而得，于彼不作分别，是对治分之菩提分别即是事果之分别。
如幻心近喻品第二十六。
依所取分别第二而论中说："由堕轮涅故，非思维性及，无有遍执取，道相不圆满，他缘所行及，所为颠倒性，片面及种种，住入之愚痴，随行所说之，九种分别性，对治分所依，声闻等意生。"即是了知下劣等过失是菩萨应断之事，彼对治分所依是声闻等意所生，故彼等应断。
此说："其次"等，此中将说对治分，由彼相反则分别亦成分别。殊胜果无上正等菩提是心要。由具彼因缘而赞叹，般若波罗蜜多二者皆以无我智行彼等，由厌离轮回涅槃故二者皆无所缘。此中"将趣圆满菩提"是对治，否则以五度堕轮回，或以补特伽罗无我智得涅槃。是故若无般若波罗蜜多，虽称菩萨亦不能得，此是了知下劣性之分别。
归依是心要，以极喜业、法及所趣故是义。相反则非心要即不喜。


 །འདིར་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ལ་དགའ་བ་ཉིད་ཀྱི་ སྤྱོད་པ་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དང་བཅས་པས་ཡོངས་སུ་འཛིན་པར་ནུས་ཏེ།དཔེར་ན་ཤིན་ཏུ་སྤྱང་པོས་ལམ་དུ་ལག་པར་མཚོན་ཆ་དང་བཅས་པ་བཞིན་ནོ་ཞེས་པ་ནི་གཉེན་པོ་ལ། གཞན་དུ་ན་ཤིན་ཏུ་དགའ་བར་མི་འགྱུར་རོ་ཞེས་པ་ནི་ཡོངས་སུ་འཛིན་པ་མེད་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པའོ། ། དེ་ནས་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། ཕྱག་བྱ་བ་ནི་གང་ལ་ནི་སྒྲུབ་པ་མཐའ་དག་སྟེ་གཞན་ལ་རག་མ་ལས་པའི་ཕྱིར་དང་། ཆེད་དུ་བྱ་བ་ལ་མི་ལྡོག་པས་མངོན་པར་སྒྲུབ་པ་ཉིད་ནི་སྒྲུབ་པ་སྟེ་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལྔ་རྣམས་སོ། །དེ་དག་ཅེས་པ་ནི་གཉིས་ཆར་གྱིས་བདག་མེད་པར་རིག་པ་ལའོ། །དེའི ཕྱིར་ན་ཟབ་མོ་ཞེས་པ་དེ་ནི་གཉེན་པོ་ལ་དེ་ལ་འཇུག་པ་ཉིད་ཀྱི་ལམ་དང་བྲལ་བར་བྱེད་པར་འགྱུར་ན།དེའི་དེ་ལ་བདུད་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཤིན་ཏུ་འགྱེད་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། གོ་ཆ་མ་བྱས་པའི་འཐབ་མོ་པ་ལ་ཕ་རོལ་འཐབ་མོ་རྣམས་ཀྱིས་བཞིན་ནོ་ཞེས་པ་ནི་ལམ་གྱི་རྣམ་པར་མ་ཚང་བའི་རྣམ་པར་ རྟོག་པའོ།།དེ་ལྟར་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། དེ་ལྟར་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་རྣམས་ཀྱི་གཙོ་བོ་སྟེ། དེ་ཡང་གཙོ་བོ་དེས་འཁོར་བ་དང་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་དག་ཏུ་མི་དམིགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཇི་ལྟར་དེ་ལ་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་པ་རྣམས་ཀྱིས་འཁོར་བར་མི་ལྟུང་ལ། དེ་ ལྟར་གང་ཟག་གི་བདག་མེད་པའི་དབང་གིས་ཡང་དག་པའི་མཐའ་མངོན་སུམ་དུ་མི་བྱེད་ནས།གལ་ཏེ་གཙོ་བོ་མ་ཡིན་ན་ནི་དམན་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་ཡང་དག་པའི་མཐའ་མངོན་སུམ་དུ་བྱེད་པར་འགྱུར་བ་ཉིད་དོ་ཞེས་པ་ནི་གཞན་གྱི་རྐྱེན་གྱིས་འགྲོ་བའི་རྣམ་པར་རྟོག་པའོ། །འདིས་ཀྱང་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་ སྟེ་འཆད་པར་འགྱུར་བས་སོ།།ཇི་ལྟར་མངོན་སུམ་དུ་མི་བྱེད་ན། ཆེད་དུ་བྱ་བས་མི་འཇུག་པ་སྟེ། ཆེད་དུ་བྱ་བ་ནི་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་འདོད་པའོ། །ཇི་ལྟར་དེ་ལྔས་མི་ལྡོག་ན་གང་དེ་སྲིད་དུ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པས་དེ་ལས་ལྡོག་པ་མེད་དེ། དེའི་དོན་ཉིད་དུ་དེ་ལ་སྤྱོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཅིག་ ཤོས་དེ་རྣམས་ཀྱང་དེ་ལ་རྗེས་སུ་གནས་པས་དེ་རྣམས་ཀྱང་མི་ལྡོག་སྟེ།འདི་ལྟ་སྟེ། ཆུ་བྲན་ཐམས་ཅད་ནི་ཆུ་ཀླུང་ཆེན་པོར་རྗེས་སུ་ཞུགས་ནས་རྒྱ་མཚོ་ཆེན་པོ་ཉིད་དུ་འགྲོ་ཞིང་ལྡོག་པར་མི་འགྱུར་རོ་ཞེས་པ་ནི་ཆེད་དུ་བྱ་བ་ལོག་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ལ། དེ་ནས་ཡང་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། གོ་ཆ་བགོས་ པ་ཞེས་པ་འདིས་ནི་བྱ་བར་དཀའ་བ་ཉིད་དུ་སྟོན་པ་སྟེ།མཐའ་ཡས་པ་རྣམས་ཀྱི་དོན་བྱེད་པར་མི་ནུས་པའི་ཕྱིར་རོ།

以下是完整的中文直译：
此中对波罗蜜多等生喜之行，以具般若波罗蜜多故能遍执持，如极聪慧者于道中手持兵器般，此是对治。否则不能极生欢喜，此是无遍执取之分别。
"其次"等，礼敬者即一切修行，以不依他故，于所为不退而现证即是修行，即五波罗蜜多。"彼等"即二种无我智。是故"甚深"者是对治，若离彼入之道，则彼于此不为魔等极所扰乱，如未着铠甲之战士为敌军般，此是道相不圆满之分别。
"如是"等，如是般若波罗蜜多是诸波罗蜜多之主，彼主以不缘轮回涅槃故。如是于彼波罗蜜多行者不堕轮回，如是由补特伽罗无我力不现证真实际，若非主则将现证真实际而成就下劣菩提，此是他缘所行之分别。
"此亦"等，将解说故。云何不现证？以所为不入，所为即是欲求正等菩提。云何彼五不退？乃至般若波罗蜜多于彼无退，以为彼义而行故。其余彼等亦随住于彼故亦不退，譬如一切小河随入大河而趣大海不退，此是所为颠倒之分别。
"其次复"等，"着铠甲"此说难行性，以不能作无边众生之利故。


 །དེ་ལྟར་ན་ཡང་འདི་ཉིད་ཁོ་ན་གོ་ཆར་བྱ་བ་སྟེ། འདི་ལྟ་བུའི་བསམ་པ་རྒྱ་ཆེན་པོ་ལས་གཞན་པས་རང་དང་གཞན་དག་གི་དོན་བྱེད་པར་མི་ནུས་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་པ་ནི་གཉེན་པོའོ། །སེམས་ཅན་ ཐམས་ཅད་ཀྱི་དོན་གང་གིས་ཀྱང་མི་བྱེད་པས་བདག་ཉིད་ཀྱིས་གདུལ་བར་བྱ་བ་རྣམས་ཀྱི་དོན་དུ་གོ་ཆ་བྱའོ་ཞེས་པ་ནི་ཉི་ཚེ་བའི་རྣམ་པར་རྟོག་པའོ།།སྣ་ཚོགས་པ་ཉིད་ཀྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་གཉེན་པོར་ནི་མཉམ་པ་ཉིད་དེ། དེ་རྣམས་འདོད་པའི་མཆོག་ཏུ་དགའ་བར་བྱེད་པ་སྟེ། དེ་གསུངས་པ་ ནི།དེ་ནས་ཡང་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། གདུལ་བར་བྱ་བ་ཅན་གྱིས་སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་འདུལ་བར་རིགས་ལ། དེ་ལྟར་ན་ཡང་གང་གིས་དཀའ་བ་བྱེད་པ་བརྗོད་པ་ནི། དེ་བཞིན་དུ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེས་པ་ནི་ཇི་ལྟར་ཆོས་མཐུན་པས་སོ། །ནམ་མཁས་ནམ་མཁའ་ ལྟ་བུའི་སེམས་ཅན་རྣམས་དང་ཇི་ལྟར་རྩོད་ན།གསུངས་པ་ནི། འདི་ཡང་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། སེམས་ཅན་གང་གིས་གདུལ་བར་འདོད་པ་དེ་ཡང་སེམས་ཅན་མེད་པའི་ཕྱིར་ཡོངས་སུ་བྲལ་བར་འགྱུར་ཞེས་པའོ། །འཐབ་པ་སྟེ་རྩོད་པའོ། །ཇི་ལྟར་ཡང་གདུལ་བར་བྱ་བ་མེད་པ་དེ་ལྟར་ གདུལ་བ་ཡང་དེའི་ཤིན་ཏུ་དཀའ་བར་བྱེད་པ་ཉིད་དེ།དེ་ལྟར་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་བདག་དང་མཉམ་པ་ཉིད་དུ་བལྟ་བར་བྱའོ། །གང་བདག་དང་གཞན་གྱི་དོན་བྱེད་པར་ནུས་པར་འགྱུར་བ་ནི་ཞུམ་པར་མི་འགྱུར་ཞིང་སྒྱིད་ལུག་པར་མི་འགྱུར་ལ། ཤིན་ཏུ་དགའ་བར་འགྱུར་ནས་དེ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པས་ནི་གང་གིས་གང་དུ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ།ཆོས་ལ་བདག་མེད་པ་མཐོང་བའི་ཕྱིར་རོ། །འདིར་ལན་ནི། སེམས་ཅན་ཞེས་པ་སྟེ། ཆོས་ཐམས་ཅད་ནི་དབེན་པ་དང་མཉམ་པ་ཉིད་ཅེས་པའི་རྒྱ་ཆེན་པོ་ནི་གཉེན་པོའོ། །སེམས་ཅན་སྣ་ཚོགས་དང་ཆོས་སྣ་ཚོགས་པ་དེ་ལ་ མེད་པའི་རོ་གཅིག་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའོ་ཞེས་པ་ནི་སྣ་ཚོགས་པ་ཉིད་ཀྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པའོ།།དེ་ལྟར་ལྷའི་བུ་དག་ལ་སོགས་པ་སྟེ། ཞུམ་པར་མི་འགྱུར་བ་ནི་གནས་པ་དང་འཇུག་པ་དག་ལ་མི་རྨོངས་པར་འགྱུར་བ་ལ། གང་གིས་བགྲོད་པར་བྱ་བ་དང་གང་དུ་གནས་པར་བྱ་བ་ ཞེས་པ་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་མཉམ་པ་ཉིད་དུ་ཡང་དག་པར་རིག་པར་བྱ་བ་དང་།ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དག་ལ་དེས་ཀུན་ཏུ་མི་རྨོངས་པས་གང་གི་བྱང་ཆུབ་པས་དེས་བགྲོད་པ་བྱེད་ན་བྱང་ཆུབ་ལ་གནས་པར་བྱེད་པ་སྟེ། དེ་ཡང་དེའི་འགྲོ་བ་དང་གནས་པ་ཉིད་ཀྱི་ རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་གནས་སྐབས་ནི་རང་ལ་དབང་ཡོད་པ་ཉིད་ལ།དེས་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བས་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལྔ་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང་དེ་ཉིད་དུ་འགྲོ་བར་འགྱུར་ཞིང་དེ་ཉིད་དུ་གནས་པར་འགྱུར་ཞེས་པས་ནི་གཉེན་པོའོ།

以下是完整的中文直译：
如是唯此当着铠甲，因除如是广大意乐外，不能作自他利益故，此是对治。由不作一切有情利益，故自为所化众生利益而着铠甲，此是片面分别。
为对治种种分别故说平等性，令彼等欲乐最胜欢喜。此说："其次复"等，具所化者应调伏诸有情。如是复说所作难行："如是"等。何以故？即如法相应故。如何与如虚空般之有情争论？
说："此亦"等，欲调伏之有情亦因无有情故成远离。争论即诤论。如无所调伏，如是调伏亦极难行，如是应观一切有情与我平等。能作自他利者不当怯弱懈怠，当极欢喜而行般若波罗蜜多，于一切处皆非，以见法无我故。
此答："有情"等，一切法空性平等性之广大是对治。于种种有情及种种法中无有一味之般若波罗蜜多，此是种种性分别。
如是天子等，不怯弱即于住与入不迷惑，所应趣入及所应安住，即当正知一切法平等性，由彼于般若波罗蜜多等不迷惑故，以何菩提而行趣入则安住菩提。又彼行与住之因果位即自在，由彼回向故，五波罗蜜多亦趣入彼性而安住彼性，此是对治。


 །མི་མཁས་པ་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལྔ་རྣམས་དང་དྲུག་པ་སྤྲོས་པ་མེད་པ་ལ་དེའི་ གནས་པ་དང་འཇུག་པ་དག་ཏུ་མ་ངེས་པ་ནི་གནས་པ་དང་འཇུག་པ་ལ་རྨོངས་པའི་རྟོག་པ་ལ།གང་ལ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྔོན་དུ་སྤྱོད་ཅེས་པ་ནི་གཉེན་པོའོ། །ཡུལ་རྒྱ་ཆེན་པོའི་ཕྱིར་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལྔ་རྣམས་ལ་སྔོན་དུ་འཇུག་པ་ལ་ཡུལ་ཞིབ་མོའི་ཕྱིར་ རྗེས་ལ་དྲུག་པའོ་ཞེས་པ་ནི་རྗེས་ལ་འགྲོ་བའི་རྣམ་པར་རྟོག་པའོ།།དེའི་རྗེས་ལ་བསྟན་བཅོས་ལས། འཛིན་དང་སོ་སོར་སྡུད་པ་དང་། །ཡིད་ལ་བྱེད་དང་ཁམས་རྣམས་ནི། །གསུམ་ཆར་ཉེ་བར་འབྲེལ་པ་དང་། །གནས་དང་མངོན་པར་ཞེན་པ་དང་། །ཆོས་ཀྱི་དངོས་པོར་བརྟགས་པ་དང་། ། ཆགས་པ་དང་ནི་གཉེན་པོ་དང་། །ཇི་ལྟར་འདོད་བཞིན་འགྲོ་ཉམས་པ། །འཛིན་པ་པོ་དང་ཤེས་པར་བྱ། །ཞེས་ཏེ་རྫས་སུ་ཡོད་པའི་བདག་ཏུ་འཛིན་པ་པོ་གཞན་དང་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དེས་ཀྱང་ཅུང་ཟད་འཛིན་པར་བྱེད་ཅིང་ཅུང་ཟད་མོས་པར་བྱེད་དོ་ཞེས་པ་ནི་འཛིན་པ་དང་སོ་སོར་ཐར་པའི རྣམ་པར་རྟོག་པ་ལ།དེ་ཡང་འཛིན་པར་མི་བྱེད་པ་དང་། ཐར་པར་མི་བྱེད་ཅེས་པ་ནི་གཉེན་པོའོ། །འཛིན་པར་འགྱུར་བ་ཉིད་དུ་ཆོས་དེ་རྣམས་ཡིད་ལ་བྱེད་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ལ་ཆོས་དེ་རྣམས་དང་བཅས་པ་ཡིད་ལ་མི་བྱེད་ཅེས་པ་ནི་གཉེན་པོའོ། །ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ཉིད་ཀྱི་ཆོས་རྣམས་ནི་ཁམས་ གསུམ་དང་འབྲེལ་པས་སོ་ཞེས་པ་ནི་ཁམས་གསུམ་དང་འབྲེལ་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ལ།འདིར་ཁམས་གསུམ་དང་འབྲེལ་པར་མི་བྱེད་དོ་ཞེས་པ་ནི་གཉེན་པོའོ། །ཁམས་གསུམ་ལ་གནས་པ་ཇི་ལྟར་འབྲེལ་པར་མི་བྱེད་ཅེས་པ་ནི་གནས་ཀྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ལ་འདིར་གང་དུ་ཡང་གནས་པ་མེད་དོ་ཞེས་ པ་ནི་གཉེན་པོའོ།།བདེན་པར་མངོན་པར་ཞེན་པ་ལ་ཇི་ལྟར་གནས་པ་མ་ཡིན་ཞེས་པ་ནི་མངོན་པར་ཞེན་པའོ། །རྣམ་པར་རྟོག་པ་ལ་འདི་ལ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མངོན་པར་ཞེན་པར་མི་བྱེད་དོ་ཞེས་པ་ནི་གཉེན་པོའོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་བརྟགས་པའི་དངོས་པོ་རྣམས་ཀྱིས་སྦྱིན་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ནས་ཇི་ སྲིད་དུ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཀྱི་བར་དུ་བྱེད་པ་ཡོད་དོ་ཞེས་པ་ནི་བརྟགས་པའི་དངོས་པོའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ལ་དེ་ཡང་འདིར་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་པ་ནི་གཉེན་པོའོ།།ཆགས་པ་ཉིད་ཀྱི་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་དེས་མངོན་པར་རྫོགས་པར་སངས་རྒྱས་པར་འགྱུར་ཏེ། གཞན་དུ་ན་ཕྱིར་ ཕྱོགས་སོ་ཞེས་པ་ནི་ཆགས་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ལ།།ཆོས་ཐམས་ཅད་ནི་ཆགས་པ་མེད་ཅིང་ཡོངས་སུ་འཛིན་པ་མེད་པ་སྟེ། ཆགས་པ་མེད་པ་ལ་ནི་ཅུང་ཟད་མངོན་པར་རྫོགས་པར་སངས་རྒྱས་པར་འགྱུར་བ་མེད་དེ། དེ་ལྟར་སྤྱོད་ན་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་དོ་ཞེས་པ་ནི་གཉེན་པོའོ།

以下是完整的中文直译：
不善巧者于五波罗蜜多及第六无戏论之住与入不确定，是住与入迷惑分别。"于何"等，先行般若波罗蜜多，此是对治。因境广大故先入五波罗蜜多，因境细微故后入第六，此是随后行分别。
其后论中说："执取及各别摄，作意与三界，相互关联及，住著与执著，法之事物执，贪著与对治，如欲行损减，应知执取者。"即执取实有我之他者，彼般若波罗蜜多亦稍有执取及稍有胜解，此是执取及各别解脱分别。彼亦不执取、不解脱，此是对治。
执取即于诸法作意之分别，于彼等诸法不作意，此是对治。作意诸法即与三界相关，此是三界相关分别。此中不作三界相关，此是对治。
如何于三界住不相关，此是住之分别。此中无有任何住处，此是对治。于实执著如何非住，此是执著分别。于此全无执著，此是对治。
菩萨以所执事物从布施波罗蜜多乃至一切相智皆有所作，此是所执事物分别。此中亦无所有，此是对治。
以贪著成正等正觉，否则退转，此是贪著分别。一切法无贪无执，于无贪中少许亦不成正等正觉。如是行即行般若波罗蜜多，此是对治。


 །སྦྱིན་ པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་སྟོང་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་ནི་གཉེན་པོའི་ཕྱོགས་ཀྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ལ་དེ་ཡང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ལ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་པ་ནི་གཉེན་པོའོ།།ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་དམིགས་སུ་མེད་པར་ཇི་ལྟར་འདོད་པར་འགྲོ་བ་དེ་ལས་ཉམས་པ་དེ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ ལ་ཡོད་དོ་ཞེས་པ་ནི་ཇི་ལྟར་འདོད་པར་འགྲོ་བ་ལས་རྣམ་པར་ཉམས་པའི་རྟོགས་པ་ལ་དེ་ཡང་དེ་ལ་མེད་དོ་ཞེས་པ་ནི་གཉེན་པོའོ།།དབྱེ་བ་དགུ་པོ་འདི་རྣམས་ནི་ཡུམ་ཆེན་མོར་གསུངས་ལ་འདིར་ནི་ཐུན་མོང་དུ་རྫས་སུ་ཡོད་པའི་འཛིན་པ་པོའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་སྟེ། དེའི་གཉེན་པོ་གསུངས་པ་ནི། དེ་ནས་ཞེས་པ་ ལ་སོགས་པ་སྟེ།མཁྱེན་བཞིན་ཞེས་པ་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་མི་མཁྱེན་པའི་ཆོས་ཅུང་ཟད་མེད་པས་སོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ནི་འཇིག་རྟེན་དུ་རབ་ཏུ་གྲགས་པའི་རྫས་སུ་ཡོད་པའི་གང་ཟག་གི་ངོ་བོ་སྟེ། དེ་རྒྱུ་གང་གིས་ན་ཞུམ་པར་འགྱུར་ཞེས་པ་ནི་རྫས་སུ་ཡོད་པ་འཛིན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ པ་ལ་དེའི་གཉེན་པོ་ནི་དམིགས་སུ་མེད་པ་སྟེ།དེ་གསུངས་པ་ནི་དབེན་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་པ་སྟེ། མེད་པའི་ཕྱིར་ལ། དེ་ནི་རང་ཡང་མེད་ན་གང་དུ་ཞུམ་པར་འགྱུར་ཞེས་པ་སྟེ། དེ་ལྟར་བསྟན་བཅོས་ལས། ཆེད་བཞིན་ངེས་པར་མི་འབྱུང་དང་། །ལམ་དང་ལམ་ མིན་ངེས་འཛིན་དང་།།འགོག་དང་བཅས་པའི་སྐྱེ་བ་དང་། །དངོས་པོ་ལྡན་དང་མི་ལྡན་དང་། །གནས་དང་རིགས་ནི་འཇིག་པ་དང་། །དོན་དུ་གཉེར་དང་རྒྱུ་མེད་དག་།ཕྱིར་རྒོལ་བ་ནི་དམིགས་པ་དང་། །འཛིན་པའི་རྣམ་རྟོག་གཞན་ཡིན་ནོ། །ཞེས་ཏེ་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་དང་པོ་པ་རྣམས་དང་ཉན་ཐོས་ དང་རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་འཕགས་པ་རྣམས་ལ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་འདི་དགུ་སྟེ།དེ་རྣམས་ཀྱིས་རབ་ཏུ་སྤང་བར་བྱ་བ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ལ། དེ་རྣམས་ཀྱིས་གཉེན་པོ་དྲུག་པ་ནི་མདོ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་སྟེ། དཔེར་ན་ཤིང་རྟ་རྣམས་ཀྱིས་ཡང་དག་པའི་ལམ་དུ་ཁྱེར་ནས་ཇི་ལྟར་ཆེད་དུ་བྱ་བ་ཁྱེར་བ་དེ་བཞིན་དུ་ དྲུག་པས་ལྔ་རྣམས་སོ་ཞེས་པ་ནི་གཉེན་པོ་ལ་དྲུག་པ་མེད་ན་ཇི་ལྟར་ཆེད་དུ་བྱ་བ་ཁྱེར་བ་པོ་མེད་པས་སོ་ཞེས་པ་ནི་ངེས་པར་འབྱུང་བའི་རྣམ་པར་རྟོག་པའོ།།རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་ལམ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱི་ལམ་ལ། དམན་པའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ལམ་ནི་དེ་རྣམས་ཀྱི་ལམ་ མ་ཡིན་ཏེ།དེ་དག་མིན་པར་ངེས་པར་འཛིན་པ་ནི་དྲུག་པོ་ཞེས་པ་དེ་ཉིད་ནི་གཉེན་པོ་ལ། དེ་མེད་པ་ལ་ལམ་དང་ལམ་མ་ཡིན་པར་ངེས་པར་འཛིན་པ་མེད་པ་ནི་རྣམ་པར་རྟོག་པའོ།

以下是完整的中文直译：
"布施波罗蜜多空"等，是对治分别，彼亦菩萨无有，此是对治。一切诸法一切相无所缘，如欲而行彼损减，菩萨有此，是如欲而行损减分别。彼亦彼无，此是对治。
此九种分别于《大般若经》中宣说，此处共同说实有执取者分别，其对治所说："尔时"等。"已知"者，世尊无有少许不知之法故。菩萨是世间广知之实有补特伽罗体性，彼以何因而生怯懦，此是实有执取分别。其对治是无所缘，彼所说"因远离"者，因无有故。彼自亦无，何处生怯懦。
如是论中："如欲定不出，道与非道定执，及有灭生起，有事及无事，住与种性坏，希求无因等，对治所缘及，执取分别他。"即凡夫初学者及声闻缘觉圣者有此九种分别。彼等非应断故，彼等对治第六如经所说。譬如车乘载至正道，如所为而载，如是第六于五者，此是对治。若无第六，如无能载所为者，此是决定出离分别。
一切相智道是诸菩萨道，下乘菩提道非彼等道。执定彼等非者即六者，彼即是对治。于彼无有，无有道与非道决定执著，此是分别。


 །ཆོས་ཉིད་ཚད་མར་བྱས་ན་འདི་རྣམས་གང་ལ་ཡང་སྐྱེ་བ་དང་འགག་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་པ་ནི་གཉེན་པོ་ལ་སྐྱེ་བ་པོ་ནི་སངས་ རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་རྣམས་ལ་འགག་པ་པོ་ནི་དེའི་སྒྲིབ་པ་རྣམས་སོ་ཞེས་པ་ནི་སྐྱེ་བ་དང་འགག་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པའོ།།ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་ལྡན་པ་ཡང་མ་ཡིན་ལ་བྲལ་བ་ཡང་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་པ་ནི་གཉེན་པོ་ལ་ལྡན་པ་དང་མི་ལྡན་པ་ཞེས་པའི་ལྡན་པ་དང་མི་ལྡན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པའོ། །གཟུགས་ལ་ སོགས་པ་ནས་ཇི་སྲིད་དུ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཀྱི་བར་ལ་གནས་པར་མི་བྱ་ཞེས་པ་ལ་རྣལ་འབྱོར་དུ་བྱེད་པས་ཆོས་རྣམས་གང་ལ་ཡང་མི་གནས་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་པ་ནི་གཉེན་པོ་ལ།གཟུགས་ནས་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཀྱི་བར་ལ་གནས་པར་བྱའོ་སྙམ་པ་ནི་གནས་ཀྱི་རྣམ་པར་རྟོག་ པའོ།།བྱང་ཆུབ་ཆེན་པོ་འདོད་པས་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་རྣམས་ལ་བསླབ་པར་བྱའོ་ཞེས་པ་ནི་གཉེན་པོ་ལ། དེ་ལ་བསླབས་པས་ཀྱང་དེར་མི་འགྱུར་ཞེས་པའི་དོན་དུ་གཉེར་བ་མེད་པ་ནི་རྣམ་པར་རྟོག་པའོ། །དྲུག་པ་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྒྱུ་སྟེ་རྒྱ་མཚོ་ལ་རིན་པོ་ཆེ་ཐམས་ཅད་བཞིན་ལ། དེ་ ཡོངས་སུ་བསྒོམས་པས་དཀར་པོའི་ཆོས་ཏེ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་རྣམས་ཀྱང་འབྱུང་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་པ་ནི་གཉེན་པོ་ལ།དྲུག་པ་མེད་ན་རྒྱུར་མི་འགྱུར་རོ་ཞེས་པའི་རྒྱུ་མེད་པ་ནི་རྣམ་པར་རྟོག་པའོ། །དེ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པ་ན་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱིས་དགོངས་པར་འགྱུར་བ་ ནི་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་རྣམ་པ་མེད་ལ།འོན་ཀྱང་གང་དུ་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་མེད་པ་ནས་ཇི་སྲིད་དུ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཀྱིས་དེ་ལྟར་དགོངས་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་པ་ནི་གཉེན་པོ་ལ། དྲུག་པ་མེད་ན་རྒྱུར་མི་འགྱུར། །གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ནས་ཇི་སྲིད་དུ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ ཉིད་ཀྱི་བར་དུ་དགོངས་པར་འགྱུར་ཞེས་པའི་ཕྱིར་རྒོལ་བ་ནི་དམིགས་པ་ནི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་སྟེ།དབྱེ་བ་འདི་རྣམས་ནི་ཡུམ་ཆེན་མོར་གསུངས་པ་འདིར་ནི་སྤྱིའི་བརྟགས་པར་ཡང་དག་པར་འཛིན་པ་ཅན་གྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དེའི་གཉེན་པོར་གསུངས་པ་ནི། ཡང་མི་བགྱིད་ཅེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། ཆོས་ གང་ལ་ཡང་ཞེས་པ་ནི་བདག་དང་བརྟགས་པའི་ཡང་ལ་ཡུལ་གྱི་ཕུང་པོ་ལ་སོགས་པའོ།།ཞུམ་པར་འགྱུར་བ་མ་མཆིས་ཞེས་པ་ནི་དེ་རྣམས་རང་ཉིད་ཀྱིས་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གང་གིས་ནི་སེམས་ཀྱིས་ལ། གང་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའོ། །འདི་ཉིད་ནི་གཉེན་པོ་གསུངས་པའོ། །མ་མཆིས་ཞེས་ པ་ནི་རྗེས་སུ་ཡོད་པའི་སེམས་ཅན་གྱི་ངར་འཛིན་པའི་ཡུལ་ཕུང་པོ་ལ་སོགས་པ་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའོ་ཞེས་པ་ནི་བརྟགས་པར་ཡོད་པའི་འཛིན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་བཞིའོ།

以下是完整的中文直译：
若以法性为量，此等于任何处皆非生灭，此是对治。生者是诸佛法，灭者是其诸障，此是生灭分别。
一切诸法非相应亦非离，此是对治。相应与不相应之相应不相应分别。
从色等乃至一切相智之间不应住，以瑜伽行于诸法皆不住故，此是对治。从色至一切相智之间应住想，是住处分别。
欲求大菩提故，应学诸波罗蜜多，此是对治。于彼学亦不成彼之无所希求，是分别。
第六是一切佛法之因，如海中一切珍宝。由彼遍修白法即诸佛法亦当生起，此是对治。若无第六则不成因之无因，是分别。
彼行般若波罗蜜多时，诸佛所观察，色等无相。然于何处无色等乃至一切相智，如是观察，此是对治。若无第六不成因。从色等乃至一切相智之间当观察之对治所缘，是分别。
此等分类于《大般若经》中所说，此处总说遍计执取分别之对治所说："复不作"等。于任何法者，即我与遍计及境之蕴等。无有怯懦者，彼等自体无故。由何者即由心，何者即菩萨。此即是对治所说。无有者，随后有情我执境蕴等，菩萨者，是遍计所执分别四种。


།འདིར་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པས་ཇི་ལྟར་ཤེས་པར་བྱ་བ་དེ་གསུངས་པ་ནི། འོན་ཀྱང་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། བརྗོད་པ་ནི་གཞུང་ངོ་། །བཤད་པ་ནི་དོན་ཏོ། །བསྟན་པ་ནི་ཁྱད་པར་མ་ཡིན་པར་བརྗོད་པའོ། །ཉེ་བར་བསྟན་པ་ནི་སྙིང་པོར་གསུངས་པའོ། །ཞུམ་པར་མི་འགྱུར་བ་ནི་དམན་པར་མི་འགྱུར་བའོ། །བག་མི་ཚ་བ་ནི་དུབ་པས་སོ། །བག་ཚ་བ་དང་མི་ལྡན་པས་ནི་རྒྱུད་ལ་དུབ་པས་སོ། །ཀུན་ཏུ་མི ཞུམ་པ་ནི་སེམས་སྨད་ནས་སོ།།ཡང་དག་པར་མི་ཞུམ་པ་ནི་རྒྱུད་དེ་དམན་པས་ཕྱིར་ཕྱོགས་པར་མི་བྱེད་པ་ནི་ཁ་ཕྱིར་བལྟས་པར་རོ། །བཅོམ་ཞིང་ཕྱིར་ཕྱོགས་པར་མི་བྱེད་པ་ནི་ཡང་ཕྱིར་ཕྱོགས་པར་མི་བྱེད་པའོ། །མི་དངང་བ་ནི་སྐྲག་པ་ལ་ཉེ་བར་ཕྱོགས་པའི་ཕྱིར་ རོ།།ཀུན་ཏུ་མི་སྐྲག་པ་ནི་ཡང་དག་པར་མི་སྐྲག་པས་སོ། །ཀུན་ཏུ་སྐྲག་པ་དང་མི་ལྡན་པ་ནི་དེ་དེ་ཉིད་ཀྱིས་སོ། །གལ་ཏེ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་ནི་ཤིན་ཏུ་ཡང་ཕན་ཡོན་ཆེན་པོར་གསུངས་པ་སྟེ། རྗེས་སུ་འཛིན་ཞེས་པ་ནི་ཁྱད་པར་སྐྱེད་པའོ། །དགོངས་པ་ནི་དྲན་པས་སོ། །མིང་ནི་འདུ་ཤེས་ པའོ།།རུས་ནི་དྲང་སྲོང་ལ་སོགས་པའོ། །སྟོབས་ནི་ལུས་ཀྱི་སྟོབས་དང་རྫུ་འཕྲུལ་གྱི་སྟོབས་སོ། །བསྔགས་པ་ནི་ཡོངས་སུ་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པའི་ཡོན་ཏན་ནོ། །གཟུགས་ནི་ཁ་དོག་དང་དབྱིབས་སོ། །ཆེད་དུ་བརྗོད་པ་ནི་ཡོན་ཏན་ལ་དགའ་བ་འབྱུང་བས་སོ། །ཆེད་དུ་བརྗོད་པ་ནི་ ཆེད་དུ་བརྗོད་པའོ།།ཆགས་པ་ཐམས་ཅད་ཅེས་པ་ནི་ཐམས་ཅད་ལ་ཡང་དག་པ་མ་ཡིན་པའི་ཉེ་བར་དམིགས་པ་རྣམས་སོ། །རང་བཞིན་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དང་ཁྱད་པར་མེད་པའི་གནས་སྐབས་འདོད་ནས། རབ་འབྱོར་གྱིས་གསོལ་པ་ནི་གང་དུ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་ སྟེ།དེ་བཞིན་ཉིད་ནི་རྣམ་པར་གྲོལ་བའོ་ཞེས་པ་ནི་དེ་བཞིན་ཉིད་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་པས་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་གང་དང་ཡང་བྲལ་བ་དེ་ཉེ་བར་དམིགས་པར་མི་འགྱུར་ལ། འོན་གྱི་རིགས་པ་ནི་དེའི་བདག་ཉིད་ཀྱིས་ཏེ། ཆོས་ཐམས་ཅད་སྒྱུ་མའི་གླང་པོ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་བཞིན་ ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་ངོ་བོ་རྣམས་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་ཉིད་དང་རོ་གཅིག་པའི་ཕྱིར་ལ།ཀུན་ཏུ་སྒྲོ་བཏགས་པའི་ཆོས་ནི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་ཡང་དམིགས་པར་མི་འགྱུར་བའོ། །དེ་ལ་གང་གིས་འདི་ཤེས་པ་ལ་སོགས་པ་ནི་དེ་བཞིན་ཉིད་ནི་རེ་ཞིག་དམིགས་སུ་མེད་དོ་ཞེས་པ་སྟེ། དེ་ལ་ངོ་བོ་ཉིད་ཅུང་ཟད་གཟུང་དུ་ མེད་པའི་ཕྱིར་རོ།།གང་ཞིག་ཅེས་པ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ལ། མེད་པ་ནི་རྣམ་པར་འཇོམས་པའོ། །བརྩམས་པ་ནི་དབང་དུ་བྱས་པའོ། །ཆོས་གསུངས་པ་ནི་རིགས་པར་སྨྲ་བའོ། །ཆོས་ཀྱི་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའིའོ། །ཆོས་ཀྱི་རྗེས་སུ་ནི་རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་ལམ་མོ།

以下是完整的中文直译：
此处说明如何了知行般若波罗蜜多，即"然而"等。所说是经文。解说是义理。显示是无差别而说。近显是说为精要。不怯懦是不下劣。不畏惧是因疲惫。无有畏惧是因相续疲惫。全不怯懦是心生卑下。真实不怯懦是相续下劣。不退转是不背离。摧破而不退转是再不退转。不惊是趋近恐惧故。全不恐惧是真实不恐惧故。全无恐惧是由彼自身故。
"若"等是说极大功德，随摄是生起殊胜。观察是忆念。名是想。种姓是仙人等。力是身力与神通力。称赞是遍超胜功德。色是颜色与形状。宣说是生起喜乐功德。宣说即是宣说。
一切贪著是于一切不正确执著。欲求自性般若波罗蜜多无差别之状态，须菩提请问："世尊"等。真如即解脱是说真如即空性，与任何识等法相离而不可得，然其道理是以其自性，一切法如幻象等，世俗体性与无自性成一味故。遍计所执法于一切种皆不可得。
其中"由何知此"等是说真如暂且不可得，因其自性少许不可执取故。"何者"是菩萨，无是摧毁。发起是摄受。说法是说正理。法是佛涅槃。随法是随顺道。


 །ཆོས་ཐམས་ ཅད་དབེན་པ་ནི་དབེན་པ་སྟེ་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་དེ་གནས་པ་ནི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཏོ།།ཆོས་ཐམས་ཅད་ནི་དམིགས་པ་མེད་པ་སྟེ་དེ་ལ་གནས་པའི་སྙིང་པོ་ལ་སོགས་པའི་ལེའུ་སྟེ་ཉི་ཤུ་རྩ་བདུན་པའོ།། །།མཐོང་བའི་ལམ་ལ་སོགས་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་གནས་པ་ནི་ངེས་པར་བྱང་ཆུབ་པར་ཐོབ་པ་པོར་ རིགས་པས་དེས་དེ་ལ་དེ་ལྟར་གྱུར་པའི་རྒྱུ་གསུམ་གྱིས་དབང་དུ་བྱས་ནས་བསྟན་བཅོས་ལས།བྱང་ཆུབ་གཞན་ལ་ཀུན་སྟོན་དང་། །དེ་ཡི་རྒྱུ་ནི་ཡོངས་གཏོད་དང་། །དེ་ཐོབ་བར་ཆད་མེད་པའི་རྒྱུ། །བསོད་ནམས་མང་པོའི་མཚན་ཉིད་དོ། །ཞེས་ཏེ་དེས་བྱང་ཆུབ་ནི་ཇི་སྐད་བཤད་པ་ན་གནས་པས་ཐོབ་པ་སྟེ། དེའི་རྗེས་ལ་མེད་ན་མི་འབྱུང་བའི་ཤེས་པར་བྱེད་པའི་གཏན་ཚིགས་རྣམ་པ་གསུམ་སྟེ། གཞན་ལ་ཡང་དག་པར་སྟོན་པ་དང་། བྱང་ཆུབ་ཏུ་ལུང་བསྟན་པ་དང་། འབྱུང་བ་རྣམས་ཀྱི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་རྒྱུར་ཡོངས་སུ་གཏད་པས་བསོད་ནམས་མང་པོའི་ཞེས་པ་སྟེ། འདིར་མོད་ལས་དེ་ནས་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། མེ་ཏོག བཀྲམ་པ་ཞེས་བྱ་བར་ལུང་བསྟན་པས་གཞན་དུ་འདིར་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པའི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་ཞེས་པ་མཚོན་ཏེ།འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་རྒྱས་པར་བཤད་ནས། ཚེ་དང་དམ་པའི་ཆོས་དག་ནི་ངེས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གནས་པར་བྱེད་པ་ཞེས་པ་ནི་རང་བཞིན་དེས་གནས་པས་བྱང་ཆུབ་ཐོབ་པ་ནི་རྒྱུ་དང་པོའོ། །གང་ ལ་ཡང་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ།ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པ་རྣམས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་གསུམ་པོའོ། །གང་ཡང་འདི་རྣམས་ལ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པས་ནི། གང་འདི་ཐོས་པ་ཉིད་ན་སོ་སོར་སྤོང་བར་མི་བྱེད་པ་དེ་རྣམས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་གསུངས་པ་ནི། སྨོད་པར་མི་བྱེད་པ་ནི་ཡིད་ཀྱིས་སྨོད་པར་རོ། །འགལ་ བར་མི་བྱེད་པ་ནི་ཡིད་ཀྱིས་གཏོང་བར་རོ།།འཁྲུག་པར་ནི་དེ་ཉིད་ལ་འཁྲུགས་པར་རོ། །འཇིགས་པར་མི་བྱེད་པ་ནི་སྦས་ནས་གཞག་པའོ། །སྤོང་བར་མི་བྱེད་པ་ནི་སྙིང་པོ་མེད་པ་ཉིད་དུ་བསྒྲགས་པས་སོ། །འགོག་པར་མི་བྱེད་པ་ནི་ཡང་དག་པ་མ་ཡིན་པའི་གནོད་པའི་ཚིག་བརྗོད་པས་སོ། །དེ་ལ་དམིགས་ པ་ནི་བདུན་པའོ།།ཡོངས་སུ་གཏད་པ་ནི་གཉེར་གཏད་པའོ། །རྗེས་སུ་གཏད་པ་ནི་དེ་ཉིད་རྗེས་སུ་འབྲང་བ་ཅན་གྱིས་ཏེ། རྗེས་སུ་ཡོངས་སུ་གཏད་པའོ། །ཡི་གེ་ཀུན་ཏུ་འདུས་པ་ནི་ཡི་གེའི་ཚོགས་སོ། །གལ་ཏེ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་ནི་གླེང་བསླང་བའོ། །དེ་བས་ན་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པས་ནི་གཏད་ པ་གཉིས་པའོ།།ཆུད་གཟན་པར་བྱས་པ་ནི་སྟོར་བར་བྱས་པའོ། །མྱུར་དུ་དྲན་པ་མེད་པ་ནི་བཏང་བའོ། །དྲན་པར་མ་ནུས་པ་ནི་ཕྱིར་བརྗེད་པའོ། །ཉེས་པ་ནི་ཉེས་པར་བྱེད་པར་རོ། །བསྙེན་བཀུར་བྱས་པ་དང་ཀུན་ཏུ་དགའ་བར་བྱས་པ་ནི་མགུ་བའོ།

以下是完整的中文直译：
一切法寂静是寂静即空性，住于彼即是三摩地。一切法无所缘，住于彼之精要等品即第二十七品。
住于见道等般若波罗蜜多者，必定证得菩提，故以如是三种因缘摄受，论中说：
"示他菩提及，
彼因遍付嘱，
得彼无障因，
多福德相也。"
彼以所说菩提住于其中而得，其后若无则不生之能知因相有三种：正示于他、授记菩提、遍付嘱诸生起菩提因故说多福德。此处经中说"尔时"等，授记为"散花"，于此特别殊胜世界等为表示。广说世界已，寿命与正法决定故。住持即以彼自性而住得菩提是第一因。
"于何"等是行般若波罗蜜多者三种功德。"若于此等"等说明闻此而不舍离者之功德：不诽谤是意之诽谤。不违背是意之舍弃。扰乱是于彼扰乱。不畏惧是隐藏安置。不舍弃是宣说无实性。不遮止是说不正确损害语。于彼所缘是第七。
遍付嘱是托付。随付嘱是以彼随行者而随遍付嘱。文字集聚是文字聚。"若"等是引言。"是故"等是第二付嘱。损坏是丢失。速忘是舍弃。不能忆念是遗忘。过失是造过。承事与欢喜是悦意。


 །ཡུན་ནི་ས་བོན་བསྐྱེད་པའི་ཕྱིར་ རོ།།སྐྱེད་པར་བྱེད་པ་ནི་ས་བོན་རྒྱས་པར་བྱེད་པས་སོ། །འབྱིན་པ་ནི་སྐྱེད་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཟུང་བར་བྱ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་ནི་གླེང་བསླང་བ་ལ། དེ་ལྟ་བས་ན་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་ནི་གཏད་པ་གསུམ་པའོ། །ཤིན་ཏུ་རིགས་པ་ནི་ལེགས་པར་བཏོན་པའོ། །ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ཞེས་པ་ནི་ཤེས་རབ་ ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཉིད་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་སྟེ་འདི་དག་ལ་བསྙེན་བཀུར་ལ་སོགས་པ་སྟེ།སྦྱིན་པར་བྱ་བ་ནི་མེ་ཏོག་ལ་སོགས་པའོ། །བསྟན་པར་བྱ་བ་ནི་བསྟན་པ་ལ་སོགས་པ་ལའོ། །དགེ་བར་བྱ་བ་ནི་བསོད་ནམས་འདོད་པས་སོ། །རེག་པར་གནས་པ་ནི་དེ་ཉིད་མངོན་སུམ་དུ་གྱུར་པས་སོ། །ཡོན་ཏན་དང་ ལྡན་པ་ཞེས་པ་ནི་དགེ་བ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱིའོ།།བསྐལ་པའམ། དེ་བས་ལྷག་པ་ནི་གལ་ཏེ་མང་བར་འདོད་པར་གྱུར་པའོ། །གང་ཡང་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པས་ནི་གླེང་བསླང་བ་ལ། དེ་བས་ན་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པས་ནི་གཏད་པ་བཞི་པ་སྟེ། ལན་བཞིར་ཞེས་པས་ནི་བརྗོད་པར་བྱ་བ་གཉིས་པ་ཅན་དུ་བརྗོད་ལ་གསུངས་ པ་རྣམས་ནི་གསུངས་པ་ཐུན་མོང་དུ་གཅིག་ཏུ་བྱས་པའོ།།ཡོངས་སུ་སྨིན་པར་བྱ་བ་དང་། ཡོངས་སུ་གཏད་པར་བྱ་བ་དང་ཀུན་ཏུ་གཏད་པ་དག་ནི་དོན་གཅིག་གོ། །དེ་ལྟར་རྣམ་པ་བཞིར་ཡོངས་སུ་གཏད་པར་ནི་རྒྱུ་གཉིས་པ་ལ། ཀུན་དགའ་བོ་འདི་དག་ཅེས་པ་ལ་སོགས་པ་ནི་གླེང་བསླང་བ་ལ། དུས་ཀྱི་མཐའི་སྐད་ཅིག་ མ་བརྒྱ་ཉི་ཤུ་ལ་དེའི་སྐད་ཅིག་གོ།།སྐད་ཅིག་མ་དེ་དྲུག་ཅུ་ལ་ཐང་ཅིག་གོ། །ཐང་ཅིག་སུམ་ཅུ་ལ་ཡུད་ཙམ་དང་ཆུ་ཚོད་དང་དབྱུ་གུས་དེ་ལྟར་བསོད་ནམས་མང་པོ་སྐྱེད་པ་ནི་རྒྱུ་གསུམ་པའོ། །དེ་ནས་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། རྒྱ་མཚོ་ལྟ་བུ་ནི་རྒྱ་ཆེན་པོར་འགྲོ་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཟབ་མོ་ཉིད་ནི་བསམ་གཏན་གྱི་ཕུན་སུམ་ ཚོགས་པའོ།།མི་བསྐྱོད་པ་ཉིད་ནི་ཤེས་རབ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པའོ། །ཆགས་པ་མེད་པ་ཞེས་པ་ནི་དམིགས་པ་མེད་པ་ཉིད་དམ། ཐོགས་པ་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་ཉིད་དོ། །ཚད་མེད་པ་ནི་རྒྱ་ཆེན་པོའོ། །ཉེས་པ་ཟད་པ་ནི་དུས་ཀྱི་ཉེས་པ་ཟད་པའོ། །མཐའ་ནི་གྲངས་ངེས་པའོ། །ཚད་ཆད་པ་ནི་ཚད་ཀྱིས་ཡོངས་ སུ་བཅད་པའོ།།གཞལ་དུ་མེད་པའི་ཕྱིར་ནི་དམིགས་སུ་མེད་པས་སོ། །ཟད་པ་ནི་ཕྲི་བའོ། །ཡོངས་སུ་ཟད་པ་ནི་དངོས་པོའོ། །ནམ་མཁའ་ཟད་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་པ་ནི་དམིགས་པ་མེད་པ་ནམ་མཁའ་བཞིན་དུ་ཟད་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གང་དུ་ཐམས་ཅད་ཅེས་པ་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྐྱེ་བ་མེད་པ་དེས་ ན་དེ་རྣམས་དམིགས་པ་མེད་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་བས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཡང་ནམ་མཁའ་བཞིན་དུ་ཟད་པ་མེད་དོ་ཞེས་པའོ།།མངོན་པར་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ནི་མངོན་སུམ་དུ་བྱ་བའོ། །གཟུགས་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཟད་པ་མེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཞེས་པ་ནི་མ་སྐྱེས་པས་སོ།

以下是完整的中文直译：
时间是为生种子。生起是令种子增长。出生是为了生起。"应当受持"等是引言，"因此"等是第三付嘱。极为应理是善巧抉择。
法身即般若波罗蜜多即是法身，于此等承事等，所施为花等。所示为教法等。所善为求福德。触住是彼现前。具功德是诸善等。
劫或过此是若欲更多。"若"等是引言，"是故"等是第四付嘱，"四次"是说有两种所说，所说诸法是共同合一。
应当成熟、应当付嘱、遍付嘱是同义。如是四种遍付嘱是第二因。"阿难此等"等是引言。时际刹那百二十为其刹那。六十刹那为一须臾。三十须臾为一瞬间、时分、刻度，如是生多福德是第三因。
"尔时"等，如海是广大行故。甚深性是禅定圆满。不动性是智慧圆满。无著即无所缘或无碍智。无量是广大。过失尽是时过失尽。边际是数决定。限量是以量遍断。
因不可量是无所缘故。尽是减少。遍尽是事物。因虚空无尽是无所缘如虚空无尽故。"于何一切"是一切法无生故彼等无所缘相，故般若波罗蜜多亦如虚空无尽。现前成办是现证。色等无尽性是因无生故。


 །དེ་ལྟར་ཞེས་པ་ལ་ སོགས་པ་སྟེ།མཐའ་གཉིས་ནི་སྐྱེ་བ་དང་འཇིག་པའོ། །བར་དུ་སྐྱེས་ནས་གནས་པའོ། །མ་འདྲེས་པ་ནི་གཞན་དག་དང་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའོ། །ཆོས་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མེད་ཅེས་པ་ནི་ཕུང་པོ་རྣམས་ཀྱིས་ཀུན་ཏུ་བསྡུས་པ་རྣམས་སོ། །ཇི་ལྟར་ཞེས་པ་ནི་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བ་མཐོང་བས་སོ། ། རྟག་པ་ནི་ཐོག་མ་དང་ཐ་མ་མེད་པའོ། །བརྟན་པ་ནི་གནས་པ་སྟེ། མ་སྐྱེས་ཤིང་རྟག་ཏུ་མི་འཇིག་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྟག་པ་ནི་ཐ་མ་མེད་ཅིང་སྐྱེས་ནས་ཡོད་པའོ། །ཡོངས་སུ་འགྱུར་བ་མེད་པ་ནི་ཆོས་ཅན་སྣང་བ་དང་མི་སྣང་བའི་ངོ་བོས་རྣམ་པར་ལྡོག་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །བྱེད་པ་པོ་དང་ཚོར་བ་པོ་ཉིད་ཅེས པ་ནི་འཛིན་པ་པོའི་འཛིན་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ།།འདི་རྣམས་ཀྱིས་ནི་བྱང་ཆུབ་བརྗོད་དོ། །འདིར་བསྟན་བཅོས་ལས། །དྲི་མ་ཟད་དང་མི་སྐྱེ་བའི། །ཡེ་ཤེས་བྱང་ཆུབ་ཅེས་བརྗོད་དེ། །ཟད་མེད་སྐྱེ་མེད་ཕྱིར་དེ་དག་།གོ་རིམས་བཞིན་དུ་ཤེས་པར་བྱ། །ཞེས་ཏེ་དྲི་མ་ནི་ཉོན་མོངས་པ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ལ། ཟད་པ་ ནི་ཤིན་ཏུ་མེད་པ་སྟེ།ཡེ་ཤེས་ནི་ཟད་པ་ཤེས་པའོ། །མི་སྐྱེ་བའི་ཡེ་ཤེས་ནི་གཏན་དུ་བ་ཉིད་ཀྱིས་མི་སྐྱེ་བའི་ཡེ་ཤེས་ལ། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ནི་གཞན་མི་སྲིད་པས་འདི་ཉིད་མཚན་ཉིད་དུ་གསུངས་ལ། མཐོང་བའི་ལམ་གྱིས་ཟད་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་རྣམས་ལ་ཟད་པ་དང་མི་སྐྱེ་བ་རྣམ་པར་ མཐོང་བའི་དོན་ཏོ།།དེ་ལྟར་ཡང་བསྟན་བཅོས་ལས། འགག་པ་མེད་པའི་རང་བཞིན་ལ། །མཐོང་ཞེས་བྱ་བའི་ལམ་གྱིས་ནི། །རྣམ་པར་རྟོག་རིགས་ཅི་ཞིག་ཟད། །སྐྱེ་མེད་རྣམ་པ་ཅི་ཞིག་ཐོབ། །ཅེས་ཏེ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་རྣམས་ཀྱིས་རང་བཞིན་གྱི་དེ་བཞིན་ཉིད་ལ་གང་ལ་ཡང་ཟད་པའམ་སྐྱེ་ བར་འགྱུར་བ་མེད་ལ།རིགས་ཉིད་ནི་རིགས་ཏེ་བྱེ་བྲག་གོ། །དེ་ལ་ནི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་སྐྱེ་བ་ཅུང་ཟད་མེད་ཅེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། དེ་ལྟར་ཡང་ཆོས་ཐམས་ཅད་རང་བཞིན་གྱིས་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་ཉིད་དོ། །དེ་ལ་བདེན་པར་ཡོད་པ་ཉིད་འདིར་མེད་པས་ཅི་ཞིག་ཟད་ལ། ཀུན་རྫོབ་ ཏུ་ནི་སྒྲིབ་པ་དང་བཅས་པའི་རྒྱུ་ཟད་ཅིང་ཡང་སྐྱེ་བ་མེད་པར་ཉེ་བར་བསྟན་པའོ།།གང་ཞིག་གིས་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པའི་རྣམ་པ་མེད་པའི་གཉིས་སུ་མེད་པའོ།

以下是完整的中文直译：
"如是"等，二边是生灭。中间是生已住。不杂是与他不共。"无少许法"是蕴所摄诸法。"如何"是见缘起故。常是无始无终。坚是住，因无生而永不灭故。恒是无终而生已有。无变异是有法显现与不显现之体性无有转变故。作者与受者即是无有能取者之执取故。
此等说菩提。此中论说："尽垢及无生，智慧名菩提，无尽无生故，如次应了知。"垢是烦恼分别，尽是极无，智慧是尽智。无生智慧是由永恒性而无生之智慧，菩提相是因无他可能故说此即为相，以见道尽诸分别于尽与无生见其义。
如是论说："无灭自性中，以所谓见道，何等分别尽，无生得何相。"诸分别于自性真如中无有任何尽或生，类即是类别。于彼无少许分别生等。如是一切法自性无自性。于此无有谛实性故何有尽，世俗中则示近有障碍因尽而复无生。由何无所取能取相之无二。


 །རང་རིག་དོན་དམ་པ་པ་ལ་ཡོད་ཅེས་པ་མངོན་པར་ཞེན་པར་བྱེད་པ་དང་། གང་ཡང་ཕུང་པོ་ལྔ་རྣམས་དོན་དམ་པར་ཡོད་ཅེས་པ་དེའི་དབང་དུ་ བྱས་ནས་བསྟན་བཅོས་ལས།ཆོས་རྣམས་ཡོད་ཅེས་བྱ་བ་དང་། །ཤེས་བྱ་ལ་ཡང་སྟོན་པ་ཡི། །སྒྲིབ་པ་ཟད་པར་འདོད་པ་ཡི། །སྟོན་པས་གཞན་དུ་བརྗོད་པ་གང་། །འདི་ལ་ཁོ་བོས་མཚར་དུ་བརྩིས། །འདི་ལ་བསལ་བ་གང་ཡང་མེད། །གཞག་པར་བྱ་བ་ཅུང་ཟད་མེད། །ཡང་དག་ཉིད་ལ་ཡང་ དག་ལྟ།།ཡང་དག་མཐོང་བ་རྣམ་པར་གྲོལ། །ཞེས་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་དང་སྒྲ་ཡིས་རྣམ་པར་སྤྱོད་པའོ། །དངོས་པོ་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པ་མ་སྤངས་པས་ཀྱང་ཤེས་བྱའི་སྒྲིབ་པ་སྤོང་ཞེས་པ་ནི་ངོ་མཚར་བ་སྟེ། མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་དང་གཉེན་པོ་དག་སྦྱོར་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་ལ་གཞག་པ་ཅུང་ཟད་ མེད་པ་ནི་ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་རང་བཞིན་གྱིས་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ།།བསལ་བར་བྱ་བ་ཅུང་ཟད་མེད་པ་ནི་དེ་རྣམས་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པས་སྟོང་པ་ཉིད་དེ་ཐོག་མ་དང་ཐ་མ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་རྣམས་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཇི་ལྟ་བའི་ཡང་དག་པ་ལ། ཡང་དག་པ་ཉིད་ཀྱིས་བལྟ་བར་བྱ་སྟེ། གང་དུ་ཡང་དག་པ་མཐོང་ ན་ཉོན་མོངས་པ་དང་།ཤེས་བྱའི་སྒྲིབ་པ་ལས་རྣམ་པར་གྲོལ་བར་འགྱུར་བའོ། །དེའི་ཕྱིར་ན་ཡང་དག་པ་མ་ཡིན་པའི་ཆོས་རྣམས་མཐོང་བ་ནི་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་སོ། །དེ་རྣམས་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་ཉིད་དུ་མཐོང་བ་ནི་གཉེན་པོའོ། །དེ་ལྟར་ན་སྒྱུ་མའི་གླང་པོས་གཞན་སྒྱུ་མའི་གླང་པོ་ལས་རྒྱལ་བ་བཞིན་ཕྱིན་ ཅི་ལོག་བཟློག་ནས་དེ་ཁོ་ན་མཐོང་བ་ཅན་ནོ།།དེ་ལྟ་བས་ན་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། བྱང་ཆུབ་དང་དེ་ཐོབ་པའི་རྒྱུ་ཡང་ཞར་ལ་བཤད་ལ། རང་བཞིན་ནི་མཐོང་བའི་ལམ་གྱི་མཐོང་བས་སྤང་བར་བྱ་བའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་རྣམས་སྤོང་ལ། དེའི་ཕྱིར་ནི་མཐོང་བའི་དུས་ཀྱི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་ཞེས་པ་ནི་ མཐོང་བའི་ལམ་གྱི་བདག་ཉིད་ཅན་ལ་སྤྱོད་པར་བྱ་བའོ།།ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་ནི་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་བསྒོམ་པས་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་འགྱུར་ཞེས་པ་དང་འབྲེལ་ཏོ། །ཐམས་ཅད་ཅེས་པ་ནི་རེ་རེ་ལ་ཚོགས་པ་རྣམས་ཏེ། བདེན་པ་རེ་རེས་ཀྱང་དྲུག་པོ་ཡང་དག་ པར་བསྡུས་པས་སོ་ཞེས་པ་ལ་དགོངས་པའོ།

以下是完整的中文直译：
对于胜义自证存在的执著，以及对五蕴胜义存在的执著，依此论说："诸法有之说，及于所知示，欲尽诸障碍，导师异说者，于此我称奇，此中无所除，亦无少可立，于实以实观，如实见解脱。"以"之说"等言词而行。
未断实执而说能断所知障，此为稀有，因无违品与对治之相应故。此中无少可立，因一切法无自性故。无少可除，因彼等无自性故空性无始无终。由彼等无自性，如实于真实以真实而观，若见真实则从烦恼障与所知障得解脱。
是故见非真实诸法是违品，见彼等无自性是对治。如是如幻象之象战胜他幻象之象般，遣除颠倒而成为见真实者。
"是故"等，兼说菩提及得彼之因，以见道之见断除分别自性，故于见时般若波罗蜜多即于见道自性而行。"于般若波罗蜜多"等，与修习六度圆满相连。"一切"是各各聚集，意为各谛皆摄六度圆满。


།འདིར་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་པོ་ཉིད་ནི་དྲུག་ཅར་མཐོང་བའི་ལམ་སྟེ། འདིའི་མཚན་ཉིད་ཙམ་བཅོམ་ལྡན་འདས་མ་འདིར་བཤད་ལ། ཡུམ་ཆེན་མོ་ནི་རྒྱ་ཆེན་པོས་ཐམས་ཅད་བསྡུས་པ་སྟེ། འདིར་བསྟན་བཅོས་ལས། སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་རེ་རེས་ཀྱང་། ། གང་ཞིག་དེ་རྣམས་གཅིག་བསྡུས་པ། །སྐད་ཅིག་གཅིག་པའི་བཟོད་པ་ཡིས། །བསྡུས་པ་དེ་འདིར་མཐོང་བའི་ལམ། །ཞེས་ཏེ། གཅིག་ཉིད་ནི་གཅིག་ཅིག་སྟེ། དོན་དེའི་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་དྲུག་པོའི་དངོས་པོ་གཅིག་ཅིག་ལ་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་དྲུག་པོ་རྣམས་ཀྱིས་ཏེ། རང་ཉིད་ལས་གཞན པ་ལྔ་པོ་རྣམས་ཀྱིས་ཕན་ཚུན་གཅིག་ཅིག་གིས་བསྡུས་ནས་ཉེ་བར་གནས་པ་ནི་འདིར་རྩེ་མོའི་མངོན་པར་རྟོགས་པའི་མཐོང་བའི་ལམ་གྱི་ལམ་ལ་ཆོས་ཤེས་པའི་བཟོད་པས་བསྡུས་པ་ནི་སྐད་ཅིག་མ་གཅིག་སྟེ།བཅུ་དྲུག་རྣམས་མ་ཡིན་པ་སྟེ། གང་ཞིག་ཡུམ་བར་མ་ལས། སྦྱིན་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ ལ་ཞེས་པ་ནས་ཇི་སྲིད་དུ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་བར་ལ་གནས་པ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ།།དེའི་ཕྱིར་ན་སྡུག་བསྔལ་ལ་ཆོས་ཤེས་པའི་བཟོད་པའི་བསྡུས་པ་པོ་ཞེས་སྨྲ་བའི་སེང་གེ་བཟང་པོ་ལ་གནོད་པ་ཆེན་པོ་སྟེ། འདིར་ནི་ཆོས་ཤེས་པའི་བཟོད་པའི་གནས་སྐབས་ཀྱི་འདོད་པའི་ཁམས་ཀྱི་ ཉོན་མོངས་པའི་བྱེ་བྲག་གང་ཞིག་རྣམས་ནི་མ་ཡིན་ཏེ།དེའི་བག་ཆགས་རྣམས་ཀྱང་སྔ་ནས་སྤངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྣམ་པར་རྟོག་པ་མེད་པའི་གནས་སྐབས་འདིར་ནི་ཐུགས་རྗེ་ཆེན་པོ་ལ་སོགས་པའི་མངོན་སུམ་དུ་གྱུར་ནས་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་ཡང་དག་པར་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པའི་མཐོང་བའི་ལམ་གྱི་རྟོགས་པར་ འགྱུར་བ་ནི་སེང་གེ་རྣམ་པར་བསྒྱིངས་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ།བསྒོམ་པའི་ལམ་དུ་ཐོད་རྒལ་གྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཏེ་དེ་དག་བརྗོད་པར་འདོད་ནས་གསུངས་པ་ནི། ཐམས་ཅད་ཀྱང་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། ཐབས་ལ་མཁས་པ་ཞེས་པ་ནི་ཐབས་ལ་མཁས་པ་སྟེ། དེ་ལ་བརྟེན་པའི་ཕྱིར་ཐབས་ཏེ་སེང་ གེའི་རྣམ་པར་བསྒྱིངས་པ་དང་ཐོད་རྒལ་གྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ནོ།།མཁས་པའི་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བ་ལ་ལུགས་ལས་འབྱུང་བ་དང་ལུགས་ལས་བཟློག་པ་ལས་རྣམ་པར་བལྟ་བ་སྟེ། མ་རིག་པའི་རྐྱེན་གྱིས་འདུ་བྱེད་ཅེས་པ་ནས་ཇི་སྲིད་དུ་སྐྱེ་བའི་རྐྱེན་གྱིས་རྒ་ཤི་དང་མྱ་ངན་ དང་སྡུག་བསྔལ་བ་དང་ཡིད་མི་བདེ་བ་དང་འཁྲུག་པ་རྣམས་འབྱུང་བར་འགྱུར་ཞེས་པ་ནི་ལུགས་ལས་འབྱུང་བ་ལ།མ་རིག་པ་འགགས་པས་འདུ་བྱེད་འགག་ཅེས་པ་ནས་ཇི་སྲིད་དུ་སྐྱེ་བ་ལ་སོགས་པ་འགག་པར་འགྱུར་བ་ནི་ལུགས་ལས་བཟློག་པའོ།

以下是完整的中文直译：
此处六波罗蜜即是见道，此中仅说其相之般若佛母，而大般若则以广大摄一切。如此论说："布施等一一，若彼等摄一，刹那一忍中，摄此即见道。"
一即是一个，彼义之布施等六法之一事中以布施等六法，即以自身之外五法互相摄一而住，此中顶现观见道之道中以法智忍所摄为一刹那，非十六。如中般若所说："从住于布施波罗蜜多乃至住于般若波罗蜜多"等。
是故说苦法智忍为能摄者之善狮子有大过失，此中非法智忍位之欲界烦恼差别，因其习气已先断故。此无分别位中，大悲等现前而如实成办有情利益之见道证悟，即狮子奋迅三摩地，修道中为超越三摩地，欲说彼等而说："一切亦"等。
方便善巧即方便善巧，因依彼故为方便，即狮子奮迅与超越三摩地。于善巧缘起以顺行逆行而观，从"无明缘行"乃至"生缘老死忧悲苦恼扰乱生起"为顺行，从"无明灭则行灭"乃至"生等灭"为逆行。


 །དེ་ལ་བསམ་གཏན་དང་པོ་ནས་ཇི་སྲིད་དུ་འགོག་པའི་ སྙོམས་པར་འཇུག་པའི་བར་གྱི་དགུ་ལ་ལུགས་ལས་འབྱུང་བས་སྙོམས་པར་འཇུག་པར་འགྱུར་ལ།འགོག་པའི་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་ལས་ལངས་ནས་འདུ་ཤེས་མེད་མིན་གྱི་སྐྱེ་མཆེད་ནས་ཇི་སྲིད་དུ་བསམ་གཏན་དང་པོ་དང་དགུ་ལ་ལུགས་ལས་བཟློག་པས་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་ཞེས་པ་ནི་སེང་གེ་རྣམ་ པར་བསྒྱིངས་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ།ཐོད་རྒལ་གྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ནི་བསམ་གཏན་དང་པོ་ལ་སྙོམས་པར་ཞུགས་ནས་གཉིས་པ་དང་གསུམ་པ་དང་བཞི་པ་དང་ནམ་མཁའ་མཐའ་ཡས་སྐྱེ་མཆེད་དང་། རྣམ་ཤེས་མཐའ་ཡས་སྐྱེ་མཆེད་དང་། ཅི་ཡང་མེད་པའི་སྐྱེ་མཆེད་དང་། འདུ་ཤེས་མེད་འདུ་ཤེས་ མེད་མིན་སྐྱེ་མཆེད་དང་།འགོག་པའི་སྙོམས་པར་འཇུག་པའོ། །དེ་ལས་ལངས་ནས་བསམ་གཏན་དང་པོ་ལ། དེ་ལས་ལངས་ནས་འགོག་པའི་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་དང་། བསམ་གཏན་གཉིས་པ་དང་། འགོག་པ་ལ་དང་། བསམ་གཏན་གསུམ་པ་དང་། འགོག་པ་ལ་དང་། བསམ་གཏན་ བཞི་པ་དང་།འགོག་པ་ལ་དང་། ནམ་མཁའ་མཐའ་ཡས་སྐྱེ་མཆེད་དང་། འགོག་པ་ལ་དང་། རྣམ་ཤེས་མཐའ་ཡས་སྐྱེ་མཆེད་དང་། འགོག་པ་ལ་དང་། ཅི་ཡང་མེད་པའི་སྐྱེ་མཆེད་དང་། འགོག་པ་ལ་དང་། འདུ་ཤེས་མེད་འདུ་ཤེས་མེད་མིན་སྐྱེ་མཆེད་དང་། འགོག་པ་ལའོ། །དེ་ལས་ལངས་ ནས་མཉམ་པར་མ་བཞག་པའི་སེམས་ལའོ།།དེ་ལས་འགོག་པ་ལས་སྙོམས་པར་འཇུག་གོ། །དེ་ལས་ལངས་ནས་མཉམ་པར་མ་བཞག་པའི་སེམས་ལ་གནས་སོ། །དེ་ལས་ལངས་ནས་འདུ་ཤེས་མེད་མིན་གྱི་སྐྱེ་མཆེད་ལའོ། །དེ་ལས་མཉམ་པར་མ་བཞག་པ་ལའོ། །དེ་ནས་ཅུང་ཟད་མེད་ པའི་སྐྱེ་མཆེད་ལའོ།།དེ་ལས་མཉམ་པར་མ་བཞག་པ་ལའོ། །དེ་ལས་ལངས་ནས་རྣམ་ཤེས་མཐའ་ཡས་སྐྱེ་མཆེད་ལའོ། །དེ་ལས་མཉམ་པར་མ་བཞག་པ་ལའོ། །དེ་ལས་ནམ་མཁའ་མཐའ་ཡས་སྐྱེ་མཆེད་ལའོ། །དེ་ལས་མཉམ་པར་མ་བཞག་པ་ལའོ། །དེ་ལས་བསམ་གཏན་ བཞི་པ་ལའོ།།དེ་ལས་མཉམ་པར་མ་བཞག་པ་ལའོ། །དེ་ལས་བསམ་གཏན་གསུམ་ལའོ། །དེ་ལས་མཉམ་པར་མ་བཞག་པ་ལའོ། །དེ་ལས་བསམ་གཏན་གཉིས་པ་ལའོ། །དེ་ལས་མཉམ་པར་མ་བཞག་པ་ལའོ། །དེ་ལས་བསམ་གཏན་དང་པོ་ལའོ། །དེ་ལས་མཉམ་པར་མ་ བཞག་པ་ལའོ།

以下是完整的中文直译：
其中从初禅乃至灭尽定之九种，以顺行而入定，从灭尽定出定后，从非想非非想处乃至初禅之九种以逆行而入定，此为狮子奋迅三摩地。
超越三摩地者，入初禅后，入第二、第三、第四禅，入空无边处、识无边处、无所有处、非想非非想处及灭尽定。从彼出定后入初禅，从彼出定后入灭尽定与第二禅，入灭定与第三禅，入灭定与第四禅，入灭定与空无边处，入灭定与识无边处，入灭定与无所有处，入灭定与非想非非想处，入灭定。
从彼出定后入不等持心。从彼入灭定。从彼出定后住于不等持心。从彼出定后入非想非非想处。从彼入不等持。从彼入无所有处。从彼入不等持。从彼出定后入识无边处。从彼入不等持。从彼入空无边处。从彼入不等持。从彼入第四禅。从彼入不等持。从彼入第三禅。从彼入不等持。从彼入第二禅。从彼入不等持。从彼入初禅。从彼入不等持。


།དེ་ལ་དང་པོ་ནས་འགྲོ་བ་ནས་གནས་རྒྱུ་ལ་གཉིས་པ་ལ་བཅུ་བདུན་འོང་བ་ལ་བཅོ་བརྒྱད་དེ། འཕགས་པའི་དགོངས་པ་འདི་ལས་གཞན་དུ་སེང་གེ་བཟང་པོས་རྣམ་པར་གཞག་པ་ནི་རིགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལ་བསྟན་བཅོས་ལས། དེ་ནས་སེང་གེ་རྣམ་བསྒྱིངས་པའི། །ཏིང་ངེ་ འཛིན་ལ་སྙོམས་ཞུགས་ནས།།རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་འབྱུང་ལུགས་མཐུན་དང་། །ལུགས་མི་མཐུན་ལ་རྟོག་པར་བྱེད། །འགོག་དང་བཅས་པའི་སྙོམས་འཇུག་དགུར། །རྣམ་པ་གཉིས་སུ་སོང་འོངས་ནས། །འདོད་པར་གཏོགས་པའི་རྣམ་པར་ཤེས། །མཉམ་གཞག་མིན་པའི་མཚམས་བཟུང་ནས། ། ཐོད་རྒལ་དུ་ནི་སྙོམས་འཇུག་པས། །གཅིག་དང་གཉིས་གསུམ་བཞི་དང་ལྔ། །དྲུག་དང་བདུན་དང་བརྒྱད་བརྒལ་ནས། །འགོག་པའི་བར་དུ་མི་མཉམ་འགྲོ། །ཞེས་ཏེ། དང་པོ་ནས་འགོག་པའི་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་དགུ་ལ་རིམ་གྱིས་སོང་ནས། ཡང་གཅིག་ལ་སོགས་པར་རིམ་པ་ལས བཟློག་ནས་འགོག་པ་དང་བཅས་པར་བྱས་ཤིང་།ཅིག་ཤོས་བརྒྱད་པོ་ལ་བགྲོད་པ་སྟེ། རྣམ་པ་གཉིས་ཀྱིས་འགྲོ་བའོ། །དེ་རྗེས་ལ་འདོད་པ་ནི་ཀུན་ཏུ་སྤྱོད་པའི་མཉམ་པར་མ་བཞག་པའི་མཚམས་སུ་བགྲོད་བྱར་བྱས་ནས་འོང་བར་བྱེད་པ་ནི་མི་འདྲ་བར་འགྲོ་ཞེས་པ་སྟེ། མཉམ་པར་མ་བཞག་པ་ ལས་མཉམ་པར་བཞག་ལ།མཉམ་པར་བཞག་པ་ལས་ཡང་མཉམ་པར་མ་བཞག་པས་སོ་ཞེས་པའི་དོན་ཏོ། །ཐོད་རྒལ་གྱི་སྙོམས་པར་འཇུག་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་ཇི་ལྟར་ན་མཉམ་པར་མ་བཞག་པའི་སེམས་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་ན་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་ལས་འཕོས་པས་ཉེ་བར་བརྟག་པའི་ཞེས་ པས་འགལ་བ་མེད་དོ།།གང་ཡང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་བསམ་གཏན་དང་གཟུགས་མེད་པ་ལ་སྙོམས་པར་འཇུག་པར་འགྱུར་བ་ནི་དེ་ལ་མངོན་པར་དགའ་བའི་གནས་མ་ཡིན་པས་དེའི་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པར་འགྱུར་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་ལ། ཅུང་ཞིག་བསམ་གཏན་གྱི་བདེ་ བས་ང་རྒྱལ་བའི་སེམས་ཅན་གྱི་དབང་དུ་བྱེད་ལ།གཟུགས་མེད་པར་ནི་ཐར་པར་མངོན་པར་རློམ་པ་ཅན་གྱིའོ་ཞེས་པ་ནི་རྩེ་མོའི་མངོན་པར་རྟོགས་པའི་བསྒོམ་པའི་ལམ་མོ། །དེ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་འགྱུར་བ་ནི་གལ་ཏེ་བསྒོམ་པས་སྤང་བར་བྱ་བའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དགུ་ཚན་བཞི་ཟད་པར་འགྱུར་བ་ སྟེ།དེ་རྣམས་ཀྱི་གཉེན་པོ་ཡུམ་ཆེན་མོ་ལས་གསུངས་པ་ནི། འདིར་ཤུགས་ཀྱིས་རྟོགས་པར་འགྱུར་ལ། དེར་གསུངས་པ་མདོར་བསྡུས་ནས་བཤད་པར་བྱ་སྟེ། དེ་ལ་ཐོག་མའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དགུ་པོའི་དབང་དུ་བྱས་ནས་བསྟན་བཅོས་ལས། མདོར་བསྡུས་རྒྱས་དང་སངས་རྒྱས་ ཀྱིས།།བསྟང་བས་ཡོངས་སུ་མ་བཟུང་བ། །དུས་གསུམ་ཡོན་ཏན་མེད་པ་དང་། །ལེགས་པའི་ལམ་ནི་རྣམ་གསུམ་ལ། །གཟུང་བའི་རྣམ་རྟོག་འདི་གཅིག་སྟེ། །སྦྱོར་བའི་རྣམ་པའི་སྤྱོད་ཡུལ་ཅན། །ཞེས་ཏེ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་སྦྱོར་བའི་ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་ཡུལ་དུ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ ནི་ཀུན་ཏུ་རྨོངས་པའོ།

以下是完整的中文直译：
其中从初始到行进到住因，第二有十七来，共十八。除此圣者密意之外，狮子贤所作安立不合理。对此论中说："其后入于狮子奋迅三摩地，观察缘起顺逆理，入九等至及灭定，往返二种而行进，执持欲界之识别，不等持间而超越，入定超越而行进，一二三四五，六七八而超越，直至灭定不等持。"
即从初始到灭尽定九种次第而行，复从一等依次逆行至灭定，并趣入其余八种，此为二种行进。其后于欲界普行不等持间而行进，称为不等行进，即从不等持入等持，从等持又入不等持之义。
超越等至三摩地如何于不等持心入定时，由入定转移而观察，故无相违。又菩萨入禅定及无色定时，因非其所欢喜处，故无其烦恼，略以禅定之乐调伏傲慢众生，于无色则为执著解脱者。此为顶位现观修道。
其圆满成就，即若修断九组四种分别念，彼等对治于般若经中所说，于此以理可知，彼处所说略述如下：其中依初九种分别念，论中说："略广佛所说，未为所摄持，三时无功德，三种妙道中，此一所取念，行相瑜伽境。"即于般若波罗蜜多瑜伽差别境之分别念为愚痴。


།རྒྱས་ཞེས་གསུངས་པ་ནི་ཐོག་མའི་ཤེས་བྱ་ལ་འཇུག་པའི་ངོར་ཡིན་པས་གཞན་དུ་གསུངས་པ་ནི་རྒྱ་ཆེན་པོ་ནི་རྒྱ་ཆེ་ལ་རྨོངས་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་སྟེ། དེའི་གཉེན་པོར་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་མང་པོ་ལ་བསླབ་པར་མི་བྱ་བ་སྟེ། སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་ནས་ཇི་སྲིད་དུ་སྟོབས་ལ་ སོགས་པ་རྣམས་ལའོ་ཞེས་པའོ།།མདོར་བསྡུས་པ་ལ་རྨོངས་པ་ནི་མདོར་བསྡུས་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་སྟེ། དེའི་གཉེན་པོར་ནི་གང་ལ་ཡང་བསླབ་པར་བྱ་བ་མེད་ཅེས་པ་སྟེ། མང་པོ་རྣམས་ཀྱང་དེ་རྣམ་རྟོག་།སྟོང་པ་ཉིད་དང་རོ་གཅིག་པའི་ཕྱིར་ངོ་བོ་ཉིད་གཅིག་པ་ཉིད་དོ། །རྫོགས་སངས་རྒྱས་ རྣམས་ཀྱིས་བསྟན་པ་ནི་གང་ཡོངས་སུ་མ་བཟུང་བ་ལ་དེ་མེད་པ་ནི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་སྟེ།དེའི་གཉེན་པོ་ནི་གང་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སློབ་པ་ཉིད་ཀྱིས་སྦྱིན་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ནས་ཇི་སྲིད་དུ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་རྗེས་སུ་ཐོབ་པར་འགྱུར་ལ། དེས་འདི་ལྟར་ཤེས་པར་བྱ་སྟེ། ཕྱོགས་ བཅུའི་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་བསྟང་བས་བདག་ཡོངས་སུ་མ་བཟུང་བ་སྟེ།རང་གི་ཡུམ་ལ་དེ་རྣམས་ཀྱིས་བཀའ་དྲིན་གཟོ་བར་བྱེད་དོ་ཞེས་པའོ། །ཡོན་ཏན་ནི་བསྔགས་པ་ལ། དེ་མེད་པ་ནི་སྦྱོར་བ་དང་མཐོང་བ་དང་བསྒོམ་པའི་དུས་སུ་གྱུར་པའི་ཕྱིར་ཏེ། དུས་གསུམ་པ་ཅན་གྱི་དེའི་རྣམ་པར་རྟོག་ པ་གསུམ་སྟེ།དེ་རྣམས་ཀྱི་གཉེན་པོ་ནི་རྗེས་སུ་བསྔགས་པ་མེད་པ་རྗེས་སུ་གསུངས་པའོ་ཞེས་པའོ། །དེའི་རྗེས་སུ་བསྔགས་པ་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པ་ལ་དང་། སྦྱོར་བ་དང་མངོན་པར་སྒྲུབ་པ་དང་། སྒོམ་པར་བྱེད་ཅེས་པས་གོ་རིམས་བཞིན་དུ་ལེགས་པའི་ལམ་སྟེ། མྱ་ངན་ལས་ འདས་པའི་ལམ་ལ་སྦྱོར་བ་ལ་སོགས་པའི་དབྱེ་བས་ཕྱེ་བ་རྣམ་པ་གསུམ་གྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ལ།དེ་རྣམས་ཀྱི་གཉེན་པོ་ནི་གོ་རིམས་བཞིན་དུ་གཟུགས་དང་ཚོར་བ་ལ་སོགས་པ་ཞི་བ་དང་། དབང་དུ་གྱུར་པ་དང་སྟོང་ཞིང་སྙིང་པོ་མེད་པས་དེ་རྣམས་ལ་སྤྱད་པར་བྱ་བ་དང་། ནམ་མཁའ་སྟོང་པ་ཉིད་ དུ་མངོན་པར་བསྒྲུབ་པས་མངོན་པར་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་དང་།ནམ་མཁའ་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་བསྒོམ་པས་བསྒོམ་པར་བྱའོ་ཞེས་པའོ།

以下是完整的中文直译：
所说"广"是针对初入所知而言，其他所说广大是对广大愚痴的分别念。其对治是菩萨不应学习众多，即从布施等乃至力等。
对略生愚痴是对略的分别念，其对治是于任何都无所学习，因诸多皆与空性一味，故为同一自性。
诸佛所说中对未摄受者无有彼之分别念，其对治即以学习般若波罗蜜多而得布施波罗蜜多乃至获得一切相智，应如是了知：十方诸佛所说未摄受我，于自母应知彼等恩德。
功德即赞叹，其无有是因处于加行、见道、修道时分，即三时分别念，彼等对治是无随赞而说。其随赞即于行般若波罗蜜多、加行、现证及修习，依次为妙道，即以加行等分类区分涅槃道三种分别念，彼等对治依次为色受等寂静、自在、空无实质而应行彼等，以虚空空性现证而应现证，以虚空空性修习而应修习。


 །གཉིས་པའི་དབང་དུ་བྱས་ནས་བསྟན་བཅོས་ལས། གཉིས་པ་སེམས་དང་སེམས་བྱུང་རྣམས། །འཇུག་པའི་ཡུལ་ཅན་ཡིན་བཞེད་དེ། །སེམས་མི་སྐྱེད་དང་བྱང་ ཆུབ་ཀྱི།།སྙིང་པོ་ཡིད་ལ་མི་བྱེད་དང་། །ཐེག་པ་དམན་པ་ཡིད་བྱེད་དང་། །རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཡིད་མི་བྱེད། །བསྒོམ་དང་བསྒོམ་པ་མེད་པ་དང་། །དེ་དག་ལས་ནི་བཟློག་ཉིད་དང་། །ཇི་བཞིན་དོན་མིན་རྣམ་རྟོག་པ། །བསྒོམ་པའི་ལམ་ལས་ཤེས་པར་བྱ། །ཞེས་ཏེ་ཇི་ཙམ་དུ་སྤྱོད་པས་ འདིར་ཡུན་རིང་དུ་སྤྱོད་པར་འགྱུར་བ་ཡིན་ཞེས་པའི་འདྲི་བ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་མི་སྐྱེ་བའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ལ།ལམ་ནི་སེམས་དང་པོ་བསྐྱེད་པ་ནས་བཟུང་བ་ཉིད་ཅེས་པའོ། །ཇི་སྲིད་དུ་བྱང་ཆུབ་སྙིང་པོའི་བར་དུ་ཡིད་ལ་བྱེད་ཅེས་པ་ནི་འདིའི་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ཏེ། ཇི་ལྟར་འདིར་སྤྱོད་པར་བྱ། མངོན་པར་བསྒྲུབ་པར་བྱ། བསྒོམ་པར་བྱ་ཞེས་པ་ནི་བྱང་ཆུབ་སྙིང་པོའི་བར་དུ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་སྟེ་རྣམ་པར་རྟོག་པའོ། །ཐེག་པ་དམན་པ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་རྣམས་ཀྱི་གོ་སྐབས་མི་འབྱེད་དོ་ཞེས་པ་ནི་གཉེན་པོ་ལ་ཐེག་པ་དམན་པ་དག་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ནི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཡིད ལ་བྱེད་པ་རབ་ཏུ་རྣམ་པར་མི་འཇོག་པ་ཉིད་ཀྱིས་འདིར་སྤྱོད་པ་དེ་ལྟར་སྤྱད་པར་བྱ་སྟེ།ཇི་ལྟར་སེམས་དང་སེམས་ལས་བྱུང་བ་མི་འཇུག་པར་བྱའོ་ཞེས་པ་ནི་གཉེན་པོའོ། །དེ་ལྟར་ན་ནི་རྣམ་པར་མི་འཇུག་པ་ཉིད་དོ་ཞེས་པ་ནི་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཡིད་ལ་མི་བྱེད་པའི་རྣམ་པར་ རྟོག་པའོ།།ཇི་ལྟར་བསྒོམས་པས་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་རྗེས་སུ་ཐོབ་པར་འགྱུར་ཞེས་པ་ནི་བསྒོམ་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པའོ། །མིན་ཞེས་པ་ནི་གཉེན་པོ་དེ་ཅི་དམིགས་པ་མེད་པས་ན་ནི་དེ་ལྟར་ན་ནི་དངོས་པོ་མེད་པ་དེ་ཐོབ་པར་འགྱུར་བས་ཞེས་པ་ནི་བསྒོམ་པ་མེད་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པའོ། །དེ་ ལྟར་དམིགས་པ་མེད་པ་དང་དམིགས་པ་མེད་པ་མ་ཡིན་པ་དག་གིས་བསྒོམས་པས་ཀྱང་མ་ཡིན་ལ་མ་བསྒོམས་པས་ཀྱང་ཐོབ་པར་འགྱུར་བ་མིན་ཞེས་པ་ནི་བསྒོམས་པས་མ་ཡིན་པ་ལ་སྒོམ་པ་མེད་པས་ཀྱང་མ་ཡིན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ལ།དེ་དག་གིས་མ་ཡིན་ཞེས་པ་ནི་གཉེན་པོའོ། །དེ་ཇི་ལྟར་ ན་དེས་རྗེས་སུ་ཐོབ་པར་འགྱུར་ན།དེ་བཞིན་ཉིད་དང་ཡང་དག་པའི་མཐའ་དང་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱིས་སོ་ཞེས་པ་ནི། གཉེན་པོ་ལ་གང་གིས་གཞན་དུ་ཐོབ་པར་རློམ་ཞིང་དེ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པ་ནི་ཇི་བཞིན་དོན་མིན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པའོ།

以下是完整的中文直译：
依第二而论，论中说：
第二心与心所，
是趣入境者，
不生心与菩提，
心要不作意，
小乘作意与，
圆满菩提不作意，
修与无修及，
从彼等转反，
如实义非分别，
应知修道中。
关于"以多少行持而于此长时行持"的提问，是菩萨不生分别念，道即从初发心开始。"乃至菩提心要作意"是此之违品，如何于此行持、现证、修习，是对菩提心要作意的分别念。
不开小乘作意之机会，是对治中小乘作意的分别念，以一切相智作意完全不安立而如是于此行持，即应令心与心所不趣入。如是则为不趣入，是圆满菩提不作意的分别念。
"如何修习而得一切相智"是修习分别念。"非"是对治，因无所缘故，如是则得无实，是无修分别念。如是以无所缘与非无所缘修习亦非，不修亦不能得，是非修习亦非无修的分别念，"非彼等"是对治。
若问如何以彼得？以真如、实际、法界，是对治。若执著以他法得且执著颠倒，是非如实义分别念。


 །རྣམ་པར་རྟོག་པ་དགུ་ཚན་གསུམ་པའི་དབང་དུ་ བྱས་ནས་བསྟན་བཅོས་ལས།སེམས་ཅན་བཏགས་པའི་སྤྱོད་ཡུལ་དང་། །ཆོས་བཏགས་པ་དང་སྟོང་མིན་ཉིད། །ཆགས་དང་རབ་འབྱེད་བདག་ཉིད་དང་། །དངོས་པོར་བྱེད་དང་ཐེག་པར་ནི། །གསུམ་དུ་དེ་ལྟར་བསྒྲགས་པ་དང་། །ཡོན་ནི་དག་པ་མ་ཡིན་དང་། །སྤྱོད་པ་རྣམ་པར་འཁྲུགས་པ་ལ། ། འཛིན་པ་དང་པོར་ཤེས་པར་བྱ། །ཞེས་ཏེ་སེམས་ཅན་ཉེ་བར་མི་དམིགས་པས་གདགས་པར་མི་བྱའོ་ཞེས་པ་ནི་འདིའི་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ནི་རྗེས་སུ་ཡོད་པའི་སེམས་ཅན་དུ་གདགས་པར་བྱའོ་ཞེས་པ་སྟེ་སེམས་ཅན་དུ་བཏགས་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པའོ། །གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ནས་ཇི་སྲིད་དུ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད མཁྱེན་པ་ཉིད་ཀྱི་བར་ལ་བསླབ་པར་བྱའོ་ཞེས་པ་ནི་ཆོས་སུ་བཏགས་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ལ།རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་སྟོང་པས་ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་ཉེ་བར་དམིགས་པ་བཀག་ནས་མངོན་པར་འདུ་མི་བྱེད་པས་བསླབ་པར་བྱའོ་ཞེས་པ་ནི་གཉེན་པོའོ། །རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་སྟོང་པས་ཆོས་ཐམས་ཅད་ འཇིག་པའོ་ཞེས་པ་ནི།འདི་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ལ་ཆོས་ཐམས་ཅད་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་སྟོང་པ་མ་ཡིན་ཞེས་པ་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་མ་ཡིན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པའོ། །ཆོས་རྣམས་དང་ཆོས་རྣམས་ལ་དམིགས་པ་དག་ལ་འདིར་སྤྱོད་པ་དེ་ཡང་མི་དམིགས་པའི་དམིགས་པ་མེད་པའོ་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ།འདིའི་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ནི་ཆོས་རྣམས་ཉེ་བར་དམིགས་པས་ཆོས་རྣམས་ཉེ་བར་མི་དམིགས་པའོ་ཞེས་པ་ནི། ཆགས་པའི་བདག་ཉིད་ཅན་གྱི་ཆགས་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པའོ། །ཆོས་རྣམས་ལ་རབ་ཏུ་རྣམ་པར་འབྱེད་པར་བྱ་སྟེ། དེ་ཡང་ངོ་བོ་ཉིད་དམིགས་པ་མེད་ པའི་སྦྱོར་བས་ཏེ།འདིའི་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ནི་ངོ་བོ་ཉིད་ཉེ་བར་དམིགས་པས་འདིའི་གཟུགས་སོ་ཞེས་པ་ནས། ཇི་སྲིད་དུ་འདི་ནི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་བར་རོ་ཞེས་པ་ནི་རབ་ཏུ་འབྱེད་པའི་བདག་ཉིད་ཀྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པའོ། །དངོས་པོ་མེད་པ་བྱས་ལ་དེ་ལ་འདིར་སྤྱད་པར་བྱ་སྟེ། གང་དུ་ཆོས་ཐམས་ཅད་ནི་མ་བྱས་པ་རྣམ་པར་མ་བྱས་པ་མངོན་པར་འདུ་མ་བྱས་པ་ནི་གཉེན་པོ་ལ། འདིའི་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ནི་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་དངོས་པོར་བྱས་ནས། བཅོམ་ལྡན་འདས་མ་ལ་སྤྱོད་ཅེས་པ་ནི་དངོས་པོའི་ཆེད་དུ་བྱེད་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པའོ།

以下是完整的中文直译：
依第三组九种分别念而论，论中说：
众生假名行境及，
法假名与非空性，
贪著及遍分别体，
作实事及于乘中，
如是宣说为三种，
功德非清净，
于行为散乱，
应知为初执。
"以众生不可得故不应假立"，此违品是"应随有众生而假立"，是众生假名分别念。
"从色等乃至一切相智应学"是法假名分别念，"以自相空故遮一切法所缘，不造作而学"是对治。
"以自相空故一切法坏灭"，此违品是"一切法非自相空"，是非空性分别念。
"于诸法及诸法所缘之此行亦是无所缘之无所缘"是般若波罗蜜多，此违品是"以诸法所缘而诸法不可得"，是具贪性的贪著分别念。
"应遍分别诸法，彼亦是无所缘自性之加行"，此违品是"以自性所缘而此是色"等乃至"此是一切相智"，是遍分别体性分别念。
"作无实事而于彼行持，于彼一切法是无作、无遍作、无造作"是对治，此违品是"作色等实事而行持佛母"，是作实事分别念。


 ། གལ་ཏེ་ཡང་ཆོས་ཐམས་ཅད་མ་བྱས་པ་དེ་ལྟར་ན་ཡང་། ཇི་ལྟར་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྤྲུལ་པས་མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་ནས་ཐེག་པ་གསུམ་རྣམས་ཀྱི་ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་བསྐོར་ལ། འཇིག་རྟེན་གྱི་ཐ་སྙད་ཀྱི་སེམས་ཅན་ཡོངས་སུ་སྨིན་པར་བྱེད་པ་སྟེ། དོན་དམ་པར་ནི དེ་ལྟར་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཡང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ལ་ཞེས་པ་ནི་གཉེན་པོའི་ལམ་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ནི་ཐེག་པ་གསུམ་ནི་དོན་དམ་པར་རྣམ་པར་གཞག་པའོ་ཞེས་པ་ནི།ཐེག་པ་གསུམ་གྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པའོ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རབ་ཏུ་གནས་པ་ཉིད་ལ་ཡོན་ ནི་མྱ་ངན་ལས་འདས་ཀྱང་མི་ཟད་པ་སྟེ།དེ་ལྟར་སྤྲུལ་པ་ལ་ཡང་སྟེ། གང་ཞིག་ཆོས་ཉིད་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་དེ་ཉིད་སྤྲུལ་པའི་ཡང་སྟེ། འདིའི་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ནི་གལ་ཏེ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་སྤྲུལ་པ་ལྟ་བུ་ནི་ཇི་ལྟར་དེའི་ཡོན་དག་པར་འགྱུར་ཞེས་པ་ནི་ཡོན་ཡོངས་སུ་དག་པ་ མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རྣམ་པར་རྟོག་པའོ།།སྤྱོད་པ་ནི་སྦྱིན་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་ཉིད་ལ་འཇུག་པ་ལ། དེའི་རྣམ་པར་འཁྲུག་པ་ནི་ཆོས་ཉིད་ལས་འབྱེད་པ་སྟེ། འདིའི་གཉེན་པོ་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་སྤྲུལ་པའི་ཆོས་བསྟན་པ་དེ་རྣམས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ རྣམས་རྣམ་པར་འཁྲུག་པར་ནི་མི་བྱེད་དོ་ཞེས་པ་ནི་སྤྱོད་པ་རྣམ་པར་འཁྲུག་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པའོ།།རྣམ་པར་རྟོག་པ་དགུ་ཚན་བཞི་པའི་དབང་དུ་བྱས་ནས་བསྟན་བཅོས་ལས། སེམས་ཅན་བཏགས་དང་དེ་རྒྱུ་བའི། །ཡུལ་ཅན་བསྒོམ་པའི་ལམ་འབྲེལ་པ། །དེ་ལ་གནོད་པ་བྱེད་པ་ཡི། །མི་མཐུན་ ཕྱོགས་གཞན་རྣམ་པ་དགུ།།ཐམས་ཅད་མཁྱེན་ཉིད་གསུམ་དག་གིས། །བདག་ཉིད་ཇི་བཞིན་སྒྲིབ་རྣམ་གསུམ། །ཞི་ལམ་དེ་བཞིན་ཉིད་སོགས་དང་། །མཚུངས་པར་ལྡན་དང་མི་ལྡན་དང་། །མི་མཉམ་སྡུག་བསྔལ་ལ་སོགས་དང་། །གཉིས་སུ་མེད་ལ་ཀུན་རྨོངས་པ། །རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཐ་མར་ བཞེད།།ཅེས་ཏེ་སེམས་ཅན་དུ་བཏགས་པ་དང་། སངས་རྒྱས་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ལ་སོགས་པར་བཏགས་པ་དང་། དེའི་རྒྱུའི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ལ་སོགས་པའི་བསྒོམ་པའི་ལམ་གྱི་ཡུལ་དག་ལ་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་རྣམ་པ་གསུམ་གྱི་སྒྲིབ་པ་ནི་གསུམ་དུ་ཀུན་ཏུ་རྨོངས་པའི་རྣམ་པར་ རྟོག་པའོ།།རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་ཆོས་རྣམས་རྗེས་སུ་རྟོགས་པ་འདིས་ན་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ནི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དོ་ཞེས་པ་ནི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ལ་ཀུན་ཏུ་རྨོངས་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པའོ། །ཉན་ཐོས་དང་རང་སངས་རྒྱས་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ལམ་རྣམས་བྱང་ཆུབ་ སེམས་དཔས་རྫོགས་པར་བྱ་ཞིང་དེ་རྣམས་ཀྱི་ལམ་གྱི་བྱ་བ་ཡང་བྱ་ལ།ཡང་དག་པའི་མཐའ་ནི་མངོན་སུམ་དུ་མི་བྱེད་པ་དེས་ན་ལམ་ཤེས་པ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ལམ་ཤེས་པའོ་ཞེས་བརྗོད་པ་ནི་ལམ་ཤེས་པ་ལ་ཀུན་ཏུ་རྨོངས་པའོ།

以下是完整的中文直译：
即使一切法是无作，如来化身仍现证菩提，转三乘法轮，令世俗言说中的众生得以成熟。然而胜义中如来亦不存在。此对治道的违品是"三乘于胜义中安立"，是三乘分别念。
如来安住性中功德涅槃亦不尽，如是于化身亦然，何者是法性如来之本性即是化身的本性。此违品是"若如来如化身，其功德如何清净"，是功德非清净分别念。
行为是趣入布施波罗蜜多等法性，其散乱是从法性中分离。此对治是"世尊所示化身法，彼等自性不令散乱"，是行为散乱分别念。
依第四组九种分别念而论，论中说：
众生假名及彼因，
所缘修道相关联，
于彼能作损害之，
违品他分有九种。
三种一切智性以，
自性如实三种障，
寂道如是真如等，
相应及与不相应，
不平等及苦等与，
于无二中起愚痴，
许为最后分别念。
众生假名、佛及菩萨等假名，及其因一切相智等修道境，对于违品三种障碍的愚痴是三种愚痴分别念。
"以一切相悟入诸法故，如来是一切相智"是于一切相智性愚痴分别念。
"菩萨应圆满声闻、缘觉、菩萨诸道，亦应作彼等道业，然不现证真实际，故说道智是菩萨道智"是于道智愚痴。


 །གང་ཞིག་ཕྱི་དང་ནང་གི་ཆོས་འདི་རྣམས་ཐམས་ཅད་ནི་དེས་ཀྱང་ ཤེས་ལ་ལམ་ཐམས་ཅད་དང་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་ནི་མ་ཡིན་ཏེ།དེས་ན་ཉན་ཐོས་དང་རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ནི་ཐམས་ཅད་ཤེས་པ་ཉིད་ཅེས་བརྗོད་དོ་ཞེས་པ་ནི་ཐམས་ཅད་ཤེས་པ་ལ་ཀུན་ཏུ་རྨོངས་པའོ། །གང་ལ་གནས་ནས་ཞི་བ་མངོན་སུམ་དུ་བྱེད་པ་དེ་ནི་ཞི་བའི་ལམ་མོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཞི་བ་ལ་ཀུན་དུ་ རྨོངས་པ་ལ།གང་ལ་ཡང་མི་གནས་པ་ཉིད་ཀྱི་ཡང་དག་པའི་མཐའ་མངོན་སུམ་དུ་མི་བྱའོ་ཞེས་པ་ནི་གཉེན་པོའོ། །འདི་ཉིད་ཀྱིས་ན་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཉིད་བཞིན་དུ་ཞི་བ་ལ་གང་དུ་ཡང་མི་གནས་པ་ཉིད་ཅེས་བརྗོད་དོ་ཞེས་པ་ནི་ལམ་ལ་ཀུན་ཏུ་རྨོངས་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པའོ། །འདི་ནི་དེ་ བཞིན་ཉིད་དང་ལྡན་པ་དང་མི་ལྡན་པ་མ་ཡིན་ཏེ།དེ་ལྟར་ཡང་འདི་ནི་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་བསྟན་དུ་མེད་ལ་ཐོགས་པ་མེད་པའི་མཚན་ཉིད་གཅིག་པ་སྟེ། འདི་ལྟ་སྟེ། མཚན་ཉིད་མེད་པའི་ཕྱིར་ལ་ཞེས་པ་འདིའི་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ནི་དེ་བཞིན་ཉིད་ལ་སོགས་པ་དང་མཚུངས་པར་ལྡན་པ་དང་མི་ལྡན་པའི་ ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའོ་ཞེས་པ་ནི་དེ་བཞིན་ཉིད་ལ་སོགས་པ་དང་མཚུངས་པར་ལྡན་པ་དང་མི་ལྡན་པའི་རྣམ་པ་སྟེ།ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ནི་ལམ་གཞན་དང་མཉམ་པ་ཉིད་ནི་འདིའི་གཉེན་པོ་ལ། བདུད་དང་མུ་སྟེགས་དང་ཐེག་པ་གཞན་གང་གིས་ཀྱང་སྒྲིབ་པར་མི་ནུས་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་ ཐུན་མོང་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་པ་ནི་མི་མཉམ་པ་ཉིད་ལ་ཀུན་ཏུ་རྨོངས་པའི་རྟོག་པའོ།།སྤྱོད་པ་འདིས་སྡུག་བསྔལ་བ་དང་ཀུན་འབྱུང་བ་དང་འགོག་པ་དང་ལམ་ལ་སོགས་པའི་དོན་དུ་སྤྱད་པར་བྱའོ་ཞེས་པ་ནི་འདི་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ཏེ་སྤྱད་པར་མི་བྱའོ་ཞེས་པ་ནི་སྡུག་བསྔལ་ལ་སོགས་པ་ཀུན་ཏུ་རྨོངས་པའི་ རྣམ་པར་རྟོག་པའོ།།འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པའི་དོན་དང་ལྡན་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་དག་གི་རང་བཞིན་ནི་དེ་བཞིན་ཉིད་དེ་འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ལ་དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱིས་གང་དུ་ཡང་ཕན་པའམ་གནོད་པ་བྱེད་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་པ་ནི་དེ་ལ་ཀུན་ཏུ་རྨོངས་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པའོ། །ཇི་ལྟར་གཉིས་ སུ་མེད་པ་དང་གཉིས་སུ་མེད་པ་མ་ཡིན་པའི་ཆོས་ཉེ་བར་དམིགས་ཏེ།དེ་ལྟར་ན་གཉིས་སུ་མེད་པ་དང་གཉིས་སུ་མེད་པའི་ཆོས་ཀྱི་རྗེས་སུ་ཐོབ་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་པ་ནི་འདིའི་གཉེན་པོ་ལ་གཉིས་དང་གཉིས་མ་ཡིན་པ་གཉིས། དེ་མེད་པ་ནི་ཀུན་ཏུ་རྨོངས་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པའོ།

以下是完整的中文直译：
凡了知此一切内外诸法，但非以一切道及一切相，故说声闻缘觉是一切智性，这是于一切智性愚痴。
"安住于何处而现证寂灭，彼即是寂灭道"是于寂灭愚痴。"于任何处皆不住，不现证真实际"是其对治。"由此即如般若波罗蜜多，于寂灭处无所住"，是于道愚痴分别念。
此非与真如相应不相应，如是此是无自性、不可说、无碍一相，即是无相故。此违品是"般若波罗蜜多与真如等相应不相应"，是与真如等相应不相应分别。般若波罗蜜多与其他道不平等性是此对治。魔、外道及其他乘皆不能障碍，故非共同，是于不平等性愚痴分别念。
"以此行为当行于苦、集、灭、道等义"是此违品，"不应行"是于苦等愚痴分别念。
不与贪等义相应，彼等自性即是真如，真如于贪等无有利害，是于彼愚痴分别念。
如何能得无二与非无二法，如是将获得无二与无二法，是此对治。二与非二，彼无有，是愚痴分别念。


 །འོ་ན་རྣམ་པ་འདི་ ལྟ་བུའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་རྣམས་སྔ་ནས་སྤངས་པས་ཇི་ལྟར་ན་འདིར་རྟོགས་པ་རབ་ཀྱི་མཐར་ཕྱིན་པའི་གནས་སྐབས་སུ་སྤོང་བར་བསྟན་པར་འགྱུར་ཞེ་ན།སྐྱོན་མེད་དེ་དེ་དག་གི་ཕྱིར་ཕྲ་བ་གཏིང་རིང་པོར་ཞུགས་པའི་མངོན་པར་ཤེས་པ་ཆེན་པོའི་གེགས་བྱེད་པ་པོའི་ཀུན་ཏུ་རྨོངས་པའི་ས་བོན་ནི་བཅུ་པ་ལ་རབ་ཏུ་ སྤོང་བར་འགྱུར་ཞེས་དགོངས་པ་ངེས་པར་འགྲེལ་པ་ལ་སོགས་པའི་མདོ་ལས་གསུངས་པས་སོ།།ཡང་དགོངས་པ་ངེས་པར་འགྲེལ་པ་ལས་དྲུག་པ་དང་བདུན་པ་ནས་བཟུང་སྟེ། ཉོན་མོངས་པ་མངོན་དུ་རྒྱུ་སྟོབས་ཆུང་ནས་བག་ལ་ཉལ་ལ་ས་བརྒྱད་པ་ལ་ནི་བག་ལ་ཉལ་ལས་ ཉོན་མོངས་པའི་མངོན་དུ་རྒྱུ་ནི་ཤེས་བྱའི་སྒྲིབ་པ་ལ་ཀུན་ཏུ་གནས་པ་ཙམ་ཉིད་ནས་ཉེ་བར་བཟུང་སྟེ་ཞེས་པ་དང་།གཞུང་འགྲེལ་ལས་ཀྱང་ས་བརྒྱད་པ་རྣམས་ཀྱི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ལ་ནི་ཉོན་མོངས་པའི་མངོན་དུ་རྒྱུ་ནི་ཤིན་ཏུ་ཕྲ་བ་ཡང་མེད་དོ་ཞེས་པ་སྟེ། དེ་ལྟ་བས་ན་ཐོག་མ་མེད་པ་ཅན་གྱི་ དངོས་པོ་མེད་པ་མངོན་པར་ཞེན་པའི་ངོ་བོའི་མ་རིག་པ་ནི་དེ་དང་འགལ་བའི་ངོ་བོ་ཉིད་པའི་ཤེས་པས་སྤོང་ཞིང་དེའི་ཀུན་ནས་ལྡང་བའི་གཟུང་བའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ལ་སོགས་པ་ཡང་སྤོང་བར་འགྱུར་རོ།།དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ན་མ་རིག་པ་དང་དངོས་སུ་འགལ་བའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ནི་དེ་ལྟར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ རྣམས་ཀྱིས་ངེས་པར་བསྒོམ་པར་བྱ་བ་བསྟན་ཏོ།།ཁ་ཅིག་གིས་ཡང་དེ་ལྟར་བཤད་པའི་རྣམ་པར་གཞག་པ་ལས་གཞན་དུ་སོ་སོར་སྒྲུབ་པར་བྱེད། རྣམ་པ་ཀུན་མངོན་པར་རྫོགས་པར་རྟོགས་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་སྦྱོར་བའི་འདུན་པ་ནས་ཀྱི་སེམས་བསྐྱེད་པ་བཅུ་དགུ་པོ་རྣམས་ལ། སེམས་བསྐྱེད་པ་རེ་རེ་ ཞིང་སྦྱོར་བ་རབ་ཀྱི་མཐར་ཕྱིན་པའི་གནས་སྐབས་ནི་རྩེ་མོའི་མངོན་པར་རྟོགས་པ་ལས།སྦྱོར་བའི་གོ་རིམས་ཀྱིས་གནས་སྐབས་ཉིད་ནི་མཐར་གྱིས་པའི་མངོན་པར་རྟོགས་པའོ། །ཉི་ཤུ་པ་ནི་སྦྱོར་བ་རབ་ཀྱི་མཐར་ཕྱིན་པ་དང་གོ་རིམས་རྣམས་ཀྱི་མཐར་ཐུག་པའི་གནས་སྐབས་ཏེ། སྐད་ཅིག་མ་གཅིག་ལ་ མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་པའོ།

以下是完整的中文直译：
若问：如是这般分别念既已先前断除，为何此处又说在证悟究竟位时断除？
无过失。因为如《解深密经》等经中所说，彼等极细深入的大神通障碍之愚痴种子，将于第十地断除。
又《解深密经》中说：从第六地、第七地起，烦恼现行力微弱而成随眠，于第八地，从随眠中烦恼现行仅是安住于所知障而已。论释中亦说：第八地菩萨已无极细烦恼现行。
因此，无始以来执著无实体性的无明，由与之相违的智慧断除，并断除由此所生起的所取分别念等。
为何如此？是为显示菩萨们应当决定修习与无明直接相违的菩提心。
有些人另外建立与如是所说安立不同的体系。于一切相现证圆满智相应行的发心，从欲解乃至第十九发心，于每一发心，修行究竟位是顶加行现观；修行次第位即是渐次现观。第二十发心是修行究竟与次第终极位，即一刹那现证菩提。


།རྩེ་མོའི་མངོན་པར་རྟོགས་པའི་ཁྱད་པར་གྱིས་ལམ་གྱི་རྟགས་དང་། རྣམ་པར་འཕེལ་བ་དང་། བརྟན་པ་དང་། སེམས་ཀུན་ཏུ་གནས་པ་ནི་གོ་རིམས་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་དྲོད་དང་། རྩེ་མོ་དང་། བཟོད་པ་དང་ཆོས་ཀྱི་མཆོག་གི་ངོ་བོ་རྣམས་དང་། རབ་ཏུ་དགའ་བའི་སའི་མཐོང་ བའི་ལམ་གྱི་སྡུག་བསྔལ་ལ་ཆོས་ཤེས་པའི་བཟོད་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་སྐད་ཅིག་མ་གཅིག་ལ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་བཞིའི་མངོན་པར་རྒྱུ་རབ་ཏུ་སྤོང་བའི་ངོ་བོར་ལྡོག་པས་རབ་ཏུ་ཕྱེ་བའི་རྣམ་པ་བཞི་སྟེ་སྐད་ཅིག་མ་གཅིག་པ་འདི་ཉིད་ཀྱིས་འདོད་པའི་ཁམས་ཀྱི་དེ་ལྟར་སྡུག་བསྔལ་གྱི་མཐོང་བས་སྤང་བར་བྱ་བའི་རྣམ་པར རྟོག་པ་རྣམས་ཀྱི་རབ་ཏུ་སྤོང་བར་འགྱུར་ལ།ཁམས་གོང་མ་གཉིས་ནི་ཅི་རིགས་པར་སྐད་ཅིག་མ་གཞན་རྣམས་ཀྱིས་ཏེ་ཞེས་པ་མངོན་པར་རྟོགས་པ་གཞན་དུ་བཤད་དེ། དེ་ལྟ་ན་ནི་སྐད་ཅིག་མ་དང་པོར་ཡང་བཤད་ལ། ཅིའི་ཕྱིར་ཡང་འདིར་བཤད་ཅེ་ན་དང་པོ་ལ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་མཐོང་ཡང་སྦྱིན་པ་ ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཕན་ཚུན་མེད་ཅིང་ཤིན་ཏུ་བསྡུ་བ་བསྒྲུབ་པར་འདོད་པས་ན་འདིའི་དོན་མེད་པ་མ་ཡིན་ནོ།།འོ་ན་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཀྱི་སྐབས་སུ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་བཞི་པོ་ཇི་ལྟར་བསྟན་པ་དེ་ལྟར་མཐོང་བའི་ལམ་གྱི་སྐད་ཅིག་མ་གཅིག་གི་སྤང་བྱར་རྣམ་པར་རྟོག་པ་རྣམས་ཅིའི་ཕྱིར་མ་ བསྟན་ཞེ་ན།དེ་དང་དེར་འདུལ་བར་བྱ་བ་རྟོགས་པར་འདོད་པ་མེད་པས་ཞེས་པ་སྟེ་རྒྱ་ཆེར་སྤོང་བའི་དགོས་པ་མེད་དེ། བསྒོམ་པའི་ལམ་དུ་ནི་རྟོགས་པའི་བྱེ་བྲག་བརྒྱད་ཅུ་རྩ་གཅིག་སྟེ། དེ་ལ་དྲི་མ་མེད་པ་ལ་སོགས་པའི་བྱེ་བྲག་དྲུག་གིས་རྣམ་པར་རྟོག་པ་བཞིའི་མངོན་དུ་གྱུར་པས་སྤོང་བར་འགྱུར་ ཞེས་པ་སྟེ།དེ་རྣམས་ཀྱང་ལྡོག་པའི་དབྱེ་བས་རྣམ་པ་བཞི་ལ། མི་གཡོ་བ་ལ་སོགས་པའི་བྱེ་བྲག་རྣམས་ཀྱིས་ནི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་བརྒྱད་རྣམས་དང་གཞན་ཡང་བག་ཆགས་ཀྱིས་དེ་ལྟར་ལྷག་མ་རྣམས་སྤོང་བར་འགྱུར་ཞིང་། བྱེ་བྲག་བརྒྱད་ཅུ་པ་ནི་བར་ཆད་མེད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཏེ། རྡོ་རྗེ་ལྟ་བུ་དང་ བར་ཆད་མེད་པའི་ལམ་མོ།།བྱེ་བྲག་གི་བརྒྱད་ཅུ་རྩ་གཅིག་པ་ནི་བསྒོམས་པས་བགྲོད་པར་བྱ་བའི་ལམ་སྟེ། དེ་ལྟར་བསྒོམ་པའི་ལམ་དང་རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་ལམ་དང་། རྣམ་པར་སྨིན་པ་དང་ཆོས་ཀྱི་སྐུར་རྣམ་པར་གཞག་གོ། །མངོན་པར་རྟོགས་པ་གཞན་གྱི་བཤད་པའི་རྣམ་པར་གཞག་པ་ནི་འདིར་ ཇི་ལྟར་རིག་པར་ཤེས་པར་བྱའོ།

以下是完整的中文直译：
由顶现观的差别，道相、增长、稳固、心住，依次即是暖位、顶位、忍位和世第一法的体性。欢喜地见道中苦法忍的一刹那中，断除四种分别念现行的体性，由此分为四种行相。以此一刹那，断除欲界如是见苦所断的诸分别念。上二界则随应由其他刹那断除。
如是在其他现观中已说明。若问：既已在第一刹那中说明，为何此处又说？虽然在最初见到真如，但因欲成办布施等诸法互不相违且极为摄略，故此说明非无意义。
若问：为何不如一切相智品中所说的四种分别念那样，显示见道一刹那所断的诸分别念？因为于彼处无欲令所化者了解，故无广说必要。
修道中有八十一种殊胜证悟。其中以无垢等六种差别断除四种分别念现行。彼等由返体分类为四种。以不动等差别断除八种分别念及其余习气等余者。第八十差别是无间三昧，即金刚喻无间道。第八十一差别是修所趣道。如是安立修道、解脱道、异熟及法身。
其他现观的解说安立，应如是了知。


།འདིར་བཤད་པའི་དང་པོའི་གནས་སྐབས་སུ་གནས་པ་རྣམས་ནི་འཕགས་པ་རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་སྡེའི་དགོས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། གང་ཡང་ཚུ་རོལ་པ་ཡིས་རྣམ་པར་གཞག་པ་སྟེ། དེ་ལྟར་ཡང་དེས་བཤད་དེ། བཞི་པའི་རྩེ་མོ་མངོན་པར་རྟོགས་པའི་རྣམ་པར་འཕེལ་ བ་ནི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མེད་པ་སྟེ།ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའོ་ཞེས་པ་དང་རྟོགས་པས་ན་ཇི་ལྟར་ན་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་ཡོངས་སུ་མི་གཏོང་ཞེ་ན། དེ་ལྟར་ཡང་དག་པར་རྟོགས་པའི་གནས་སྐབས་ཀྱི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་མྱ་ངན་ལས་འདའ་བར་ལྟུང་བ་བཟློག་པའི་དོན་དུ་ཐུགས་རྗེ་ཆེན་པོས་མངོན་དུ་ བྱེད་པ་ལ་དགོངས་པས་སོ་ཞེས་པ་དང་།ཇི་ལྟར་སྲིད་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་བཞི་དང་། གཉེན་པོ་དག་ནི་མཐོང་བ་དང་བསྒོམ་པའི་ལམ་དག་གི་རྣམ་པ་བཞི་རྟོགས་པ་པོར་རྣམ་པར་བཤད་པས་ཀྱང་དེ་རྣམ་པ་བཞིར་བཤད་པའོ་ཞེས་པ་ནི་གཅིག་ཅིག་གི་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པས་ ན་སྒྲིབ་པ་དང་བྲལ་བ་སྟེ།འདིར་མཐོང་བའི་ལམ་གྱིས་བཟོད་པ་སྐྱེས་པས་འདོད་པ་དང་གཟུགས་དང་གཟུགས་མེད་པས་བསྡུས་པར་སྐྱེས་པའི་ཉོན་མོངས་པ་བརྒྱ་རྩ་བརྒྱད་མཐོང་བའི་ལམ་གྱིས་སྤང་བར་བྱ་བ་རྣམ་པར་རྟོག་པས་ཡང་དག་པར་བསྡུས་པ་རབ་ཏུ་སྤོང་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་པ་ནི་འདོད་པ་ལ་ སོགས་པས་བསྡུས་པའི་བརྒྱ་རྩ་བརྒྱད་པོ་གང་འཇིག་རྟེན་པའི་ངེས་པར་འབྱེད་པའི་ཆ་དང་མཐུན་པའི་ཀུན་ཏུ་སྦྱོར་བ་ཅན་དེའི་འདིར་ཇི་ལྟར་རིགས་པར་སྤོང་བར་འགྱུར་ཞེས་པ་ལ་དགོངས་པ་སྟེ།རྣམ་པར་བཤད་པ་འདིའི་རྒྱས་པར་ནི་རྩེ་མོའི་མངོན་པར་རྟོགས་པ་ལ་སོགས་པ་ལ། གཞན་གྱིས་རྣམ་པར་བཤད་ པ་ལ་ཆོས་ཤེས་པའི་བཟོད་པས་ནི་འདོད་པར་གཏོགས་པའི་སྤོང་བ་ལ།རྗེས་སུ་ཤེས་པའི་བཟོད་པས་ནི་ཁམས་གོང་མའི་འོ་ཞེས་པས་ཇི་ལྟར་ན་གཅིག་གིས་བརྒྱ་རྩ་བརྒྱད་སྤོང་སྟེ་ཞོག་ཅིག་།སྐབས་སུ་བབ་པ་བརྗོད་པ་ནི་རྩེ་མོའི་མངོན་པར་རྟོགས་ཞེས་པ་འདིའི་རྣམ་པར་འཕེལ་བའི་གནས་སྐབས་སུ་ནི་རྒྱུན་ གྱིས་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མེད་པའོ་ཞེས་མངོན་པར་འདོད་པ་སྟེ་གཞན་དུ་ནི་ཅི་ཞིག་འདིས་ས་ཐམས་ཅད་དུ་ཡང་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མེད་པའོ།།དེ་ལྟར་གྱུར་པས་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་རྟོགས་པ་ནི་འཇིག་རྟེན་པའི་བཟོད་པའི་གནས་སྐབས་སུ་ནི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་མི་སྲིད་དོ། །དེའི་ཕྱིར་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ལྟུང་བ་ནི་ དོགས་པ་ཡང་མེད་ལ།ཀུན་མཁྱེན་པ་གསུམ་གྱི་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་བླ་ན་མེད་པ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་མ་ཡིན་ནོ།

以下是完整的中文直译：
此处所说的初始阶段住者，并非圣解脱部的所需，而是此岸者所安立。如是彼亦说道：第四顶现观的增长是无分别，即般若波罗蜜多。若问：既已证悟，为何不舍弃有情利益？为阻止如是正觉阶段的菩萨堕入涅槃，是以大悲现前为意趣。
如何由四种有分别念及对治，即见道与修道的四种行相，解说为能证悟者，故说为四种行相。由"一者"等词，即离障碍。此处由见道生起忍，断除欲界、色界、无色界所摄生起的一百零八烦恼，见道所断诸分别念所摄。
欲界等所摄一百零八种，即世间顺决择分相应者，此处随应断除。此解说之广义，于顶现观等中，他人解说：法智忍断除欲界所属，类智忍断除上界所属。如何一者能断一百零八，且止。
论述当前所说：顶现观增长阶段中，相续无分别是所许。否则，于一切地中皆无分别有何意义？如是，分别念的证悟于世间忍阶段决不可能。是故无有堕入涅槃之虑，三种遍智诸法之无上亦未圆满。


 །ཇི་ལྟར་ཡང་སྐད་ཅིག་མ་གཅིག་གི་མཐོང་བའི་ལམ་ལ་རྟོགས་པ་པོ་རྣམ་པ་བཞི་རྣམས་གང་གིས་དེའི་གཉེན་པོ་རྣམ་པ་བཞི་པར་འགྱུར་ཏེ། ཆོས་ཤེས་པའི་བཟོད་པས་ནི་གཟུགས་དང་ གཟུགས་མེད་པའི་ཁམས་ཀྱི་ཉོན་མོངས་པ་ལ་ཡང་མེད་ལ།དེ་ཡོངས་སུ་སྒྲུབ་པའི་མངོན་པར་རྟོགས་པས་གཞན་དུ་བྱས་ནས་རྣམ་པར་གཞག་པ་འགལ་བར་འགྱུར་ཏེ། གང་དུ་ལམ་ལ་རྗེས་སུ་ཤེས་པའི་སྐད་ཅིག་མ་ཉིད་ནི་འདིར་མཐོང་བའི་ལམ་སྟེ། ཆོས་ཤེས་པའི་བཟོད་པའི་སྐད་ཅིག་རྣམས་ཀྱིས་ ནི་འདོད་པའི་ཁམས་ཀྱི་ཉོན་མོངས་པ་སྤོང་བ་ལ་ལྟོས་པར་ཁམས་གསུམ་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་སྤོང་བའི་ཚིག་ནི་རིགས་སོ་ཞེས་གསུངས་ལ།དེའི་སུན་འབྱིན་པ་ནི་སྔ་ནས་ཀྱང་བརྗོད་ཟིན་ཏོ། །འདིར་ཁ་ཅིག་གི་འདོད་པས་བསྒོམ་པའི་ལམ་ལ་རྟོགས་པའི་བྱེ་བྲག་དགུ་ཉིད་དེ་དེ་ལ་ཆུང་ངུའི་ཆུང་ ངུའི་བྱེ་བྲག་རྟོགས་པར་འདོད་པའི་ཁམས་ལ་སོགས་པའི་ས་དགུ་པོ་རྣམས་ཀྱི་ཉོན་མོངས་པའི་བྱེ་བྲག་ཆེན་པོ་དགུ་ལན་ཅིག་གིས་སྤོང་བར་འགྱུར་ཏེ།ཇི་སྲིད་དུ་རྟོགས་པ་ཆེན་པོའི་ཆེན་པོས་ཉོན་མོངས་པའི་བྱེ་བྲག་ཆུང་ངུའི་ཆུང་ངུ་ལ་སོགས་པ་དགུ་སྤོང་བར་འགྱུར་ཏེ། དེ་ལྟར་རྟོགས་པའི་བྱེ་བྲག་དགུ་ པོ་རྣམས་ཀྱི་ས་དགུའི་ཉོན་མོངས་པའི་བྱེ་བྲག་བརྒྱད་ཅུ་རྩ་གཅིག་སྤོང་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་པ་དེ་ནི་རིགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ།དེ་ལྟར་ན་ཁམས་གསུམ་དུ་གྱུར་པའི་བག་ཆགས་དང་བཅས་པའི་ཉོན་མོངས་པའི་བྱེ་བྲག་མ་ལུས་པས་སྤངས་པའི་རྟོགས་པའི་བྱེ་བྲག་དགུ་པོ་དེ་ལྟར་ཆོས་ཀྱི་སྐུར་འགྱུར་བས་བྱང་ ཆུབ་སེམས་དཔའི་ས་བཅུར་མི་འགྱུར་ཏེ།སེམས་བསྐྱེད་པ་བཅོ་ལྔ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ལས་མེད་པར་འགྱུར་རོ།

以下是完整的中文直译：
如何在一刹那见道中有四种证悟者，以此成为四种对治？以法智忍并不能对色界、无色界烦恼[起作用]，若以圆满成就现观另作安立则成相违。于此，道类智刹那即是见道，以法智忍诸刹那断除欲界烦恼，相对而言，断除三界分别念之说法是合理的。对此的破斥前已说毕。
此处有些人认为，修道中有九种证悟差别，即于其中欲界等九地之烦恼大品九种，以小小品证悟一并断除。乃至以大大品证悟断除小小品等九种烦恼。如是九种证悟差别断除九地八十一种烦恼差别。此说不合理，因为如此则具足断除三界一切烦恼习气的九种证悟差别即成法身，不应成为菩萨十地，且十五种发心等将不复存在。


 །བསྒོམ་པའི་ལམ་གྱི་རྟོགས་པའི་བྱེ་བྲག་དགུ་པ་ལ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཕྱིར་མི་འོང་བར་བསྒྲུབས་པས་གནོད་པར་འགྱུར་ཞིང་། དགྲ་བཅོམ་ པའི་འབྲས་བུ་ལ་གནས་པའི་རྣམ་པར་གཞག་པ་མེད་པར་འགྱུར་ལ།དེ་ལས་གཞན་པའི་གང་ཟག་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པར་གཞག་པ་འཇིག་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་པས་ན། སྔོན་བཤད་པས་རྣམ་པར་གཞག་པས་རྣམ་པར་གཞག་སྟེ་རྣམ་པ་དེ་ལྟ་བུའི་བརྗོད་པ་ལ་དགའ་བ་ལ་དོགས་པ་མེད་ དོ།།དེ་ལྟར་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་བདག་ཉིད་ཅན་རྣམས་ཀྱི་ས་ལ། ཡམས་ནད་འདི་དག་ཟད་ནས་ནི། །ཡུན་རིངས་ལོན་ནས་དབུགས་ཕྱིན་ལྟར། །རྣམ་པ་ཀུན་ཏུ་འགྲོ་བ་ཡི། །བདེ་བསྒྲུབ་ཡོན་ཏན་ཕུན་ཚོགས་ཀུན། །རྒྱ་མཚོ་ཆེ་ལ་ཆུ་བོ་བཞིན། །འབྲས་བུ་མཆོག་ གིས་སྤ་བ་ཡི།།སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་དེ་ལ་ནི། །རྣམ་པ་ཀུན་ཏུ་སྟེན་པར་བྱེད། །ཅེས་པ་བསྟན་བཅོས་ལས། རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་པའི་ཡོན་ཏན་འབའ་ཞིག་བགྲོད་པའི་སྐྱོན་མེད་པའི་ཕུང་པོ་སྟེ། ཡུན་རིང་པོར་སྐྱོན་ཟད་པར་རབ་ཏུ་རྟེན་པ་བཞིན་དུ་བསྟེན་ནས་སྐྱོན་ཐམས་ཅད་སྤངས་པ་ནི་ སྤང་བའོ།།ཆུ་བོ་ནི་ཚོགས་སོ། །དེའི་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་ནི་ཕན་ཡོན་ནོ། །འདིར་ཞེས་པ་ནི་བསྒོམ་པའི་ལམ་གྱི་བྱེ་བྲག་གི་ཐ་མ་སྟེ། བྱེ་བྲག་དེ་གོང་མ་ནི་རྡོ་རྗེ་ལྟ་བུ་དང་། བར་ཆད་མེད་པའི་ལམ་སྟེ། ཇི་སྲིད་དུ་བར་ཆད་མེད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ནས་སངས་རྒྱས་ཉིད་ཀྱི་ རྟོགས་པའི་བར་དུ་རྣམ་པར་གཞག་པ་སྟེ།དེའི་དབང་དུ་བྱས་ནས་བསྟན་བཅོས་ལས། སྟོང་གསུམ་སྐྱེ་བོ་ཉན་ཐོས་དང་། །བསེ་རུ་རྟོགས་པ་ཕུན་ཚོགས་དང་། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སྐྱོན་མེད་ལ། །བཀོད་པའི་དགེ་རྣམས་དཔེར་མཛད་ནས། །བསོད་ནམས་མང་པོ་ཉིད་ཀྱིས་ཀྱང་། །སངས་རྒྱས་ ཉིད་ཐོབ་བར་མེད་དེ།།བར་ཆད་མེད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན། །དེ་ནི་རྣམ་པ་ཀུན་མཁྱེན་ཉིད། །ཅེས་ཏེ་བར་ཆད་མེད་པ་ནི་གང་དུ་སངས་རྒྱས་ཉིད་ཐོབ་པ་ལ་བར་ཆད་མེད་དེ། བར་མ་ཆོད་པའི་དགུའོ། །བསོད་ནམས་མང་པོ་ཉིད་ནི་ཡུམ་ཆེན་མོར་གསུངས་ལ་འདིར་ནི་དམིགས་པ་ཅན་གྱི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ གང་ཞིག་བསོད་ནམས་བྱིན་པ་བས།ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་སེ་གོལ་དང་ཡུད་ཙམ་དུ་ཡང་སྙོམས་པར་འཇུག་པར་བྱེད་པ་བསོད་ནམས་མང་པོ་ཉིད་ཀྱིས་ཏེ། ཚིག་ལེའུར་བྱས་པར་ནི་ཀྱང་གིས་བརྗོད་དོ། །དོན་ཀུན་ཏུ་བསྡུས་པའི་ཕྱིར་འདི་ཉིད་གསུངས་ལ། དེ་ཞེས་པ་ནི་སངས་རྒྱས་ཉིད་དེ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་ པའི་མཚན་ཉིད་དོ།།འདི་ཡི་དམིགས་པ་དངོས་མེད་དེ། །བདག་པོ་དྲན་པ་ཡིན་པར་བཞེད། །རྣམ་པ་ཞི་ཉིད་འདི་ལ་ནི། །རབ་ཏུ་སྨྲ་རྣམས་བརྒྱུད་མར་རྒོལ། །ཞེས་བསྟན་བཅོས་ལས་ཏེ། འདི་རྣམས་ནི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་རྣམས་སོ།

以下是完整的中文直译：
对于修道中的第九种证悟差别，以证成菩萨不还果而受到损害，且将无有住于阿罗汉果位的安立，并将摧毁其他补特伽罗等的安立。因此，以前所说的安立而作安立，对于喜好如是说法者无有疑虑。
如是于色等分别念自性诸地中：
"此等疫病尽灭已，
如久后得以喘息，
一切种遍行诸趣，
成就安乐功德圆，
如诸河流入大海，
以最胜果而庄严，
于彼大士菩萨前，
一切种中当亲近。"
如论中说，唯有自性成就功德所趣无过之蕴，如同长久依止断尽过失般依止后，断除一切过失即是断除。河流即是资粮。"彼"等词是利益。"此"是指修道差别的最后，其上品差别即是金刚喻和无间道。从无间三昧直至佛陀证悟之间的安立，依此而在论中说：
"三千世界诸有情，
声闻独觉功德圆，
无垢菩萨善安立，
以此为喻诸善业，
纵以众多诸福德，
无间得证佛果位，
无间三昧之等持，
即是一切种智性。"
无间即是于何处得证佛果无有间断，即是无间第九。众多福德如《大般若经》中所说，此处则指有所缘的菩萨，较布施福德而言，即使弹指刹那入定者的福德更多，偈颂中以"亦"字表达。为摄一切义故而说此，"彼"即是佛性，即一切种智之相。
"此之所缘无实法，
主尊念性所许也，
寂静体性即此中，
善说诸师相续诤。"
如论中说，这些即是一切种智性。


 །དམིགས་པ་དངོས་མེད་ནི་ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་ ལ་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པའི་སྟོང་པ་ཉིད་དོ།།དྲན་པ་ནི་བདག་པོའི་རྐྱེན་ལ། རྣམ་པ་ཞི་བ་ཉིད་ནི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཐམས་ཅད་ནུབ་པའི་རང་བཞིན་ནོ། །འདི་ལ་ནི་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ལའོ། །རབ་ཏུ་སྨྲ་རྣམས་བརྒྱུད་མར་རྒོལ་བ་ནི་རབ་ཏུ་འཕྲོག་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་ཆོད་པ་སྟེ། འདི་ལ་གསུངས་པ་ནི། ཐབས་ལ་མཁས་པ་ཐམས་ཅད་ཡོངས་སུ་བཟུང་བར་འདོད་པས་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། ཐབས་ལས་འབྱུང་བས་ཐབས་ཏེ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ལ། དེའི་མཁས་པ་ནི་ལོག་པར་བསྒྲུབས་པ་རྣམས་སེལ་བས་སོ། །ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་ཞེས་པ་ནི་བར་ཆད་མེད་པའི་ཏིང་ངེ འཛིན་གྱི་མཚན་ཉིད་ལའོ།།སྤྱོད་པར་བྱ་བ་ནི་སྦྱོར་བ་དང་མངོན་པར་སྒྲུབ་པས་སོ། །མངོན་པར་བསྒྲུབས་ནས་བསྒོམ་པར་བྱའོ། །བསྒོམས་པ་རྣམས་ལ་དེའི་རྗེས་ལ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཐོབ་པས་ལོག་པར་བསྒྲུབས་པ་རྣམས་ཐམས་ཅད་ཟད་པས་སོ་ཞེས་པ་ལ་དགོངས་པའོ། ། མངོན་པར་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་ནི་མངོན་པར་འདུ་བྱེད་པའོ། །མངོན་པར་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ནི་ཀློང་དུ་འགྱུར་བར་བྱ་བའོ། །གང་གིས་ཞེས་པ་སྟེ་གང་གིས་ནི་མཚམས་སོ། །སྐལ་བ་མེད་པ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པས་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་དགོངས་པའི་ཕན་ཡོན་གསུངས་ཀྱི། བར་ཆད་མེད་པའི ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་སྙོམས་པར་ཞུགས་པའི་ནི་མ་ཡིན་ཏེ།དེ་ལ་ནི་ངན་འགྲོ་འམ་བདེ་འགྲོ་མེད་དེ་བར་ཆད་མེད་པར་བྱང་ཆུབ་ཐོབ་སྟེ་ལྷག་མ་ནི་གོ་སླའོ། །ལོག་པར་བསྒྲུབས་པའི་དབང་དུ་བྱས་ནས་བསྟན་བཅོས་ལས། དམིགས་པ་འཐད་དང་དེ་ཡི་ནི། །ངོ་བོ་ཉིད་ངེས་གཟུང་བ་དང་། །རྣམ་ཀུན་མཁྱེན་ པའི་ཚུལ་དང་ནི།།དམ་པའི་དོན་དང་ཀུན་རྫོབ་དང་། །སྦྱོར་དང་དཀོན་མཆོག་གསུམ་པོ་དང་། །ཐབས་བཅས་ཐུབ་པའི་རྟོགས་པ་དང་། །ཕྱིན་ཅི་ལོག་ནི་ལམ་བཅས་དང་། །གཉེན་པོ་མི་མཐུན་ཕྱོགས་དག་དང་། །མཚན་ཉིད་དང་ནི་བསྒོམ་པ་ལ། །འདོད་པ་རྣམས་ཀྱིས་ལོག་རྟོག་པ། །རྣམ་པ་ ཀུན་མཁྱེན་ཉིད་རྟེན་ཅན།།རྣམ་པ་བཅུ་དྲུག་སྨྲ་རྣམས་ཀྱིས། །ཞེས་ཏེ་ཇི་ལྟར་བཅུ་དྲུག་ན་གང་དུ་བཅུ་དྲུག་པོ་དེ་རྣམས་ནི་རང་གི་དོན་དུ་སྟེ། དམིགས་པ་འཐད་པ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་སོ།

以下是完整的中文直译：
所缘无实即是一切法无自性的空性。念即是增上缘，寂静相即是一切分别念息灭的自性。此中是指一切种智。善说诸师相续诤论即是为了夺取而断除。对此所说："欲摄持一切善巧方便"等，由方便而生故为方便，即是一切种智，其善巧是遣除诸邪执。
"于般若波罗蜜多"是指无间三昧之相。所行即是加行与现证。现证后当修习。对于诸修习者，其后得证一切种智，由此灭尽一切邪执，此为密意。现前成就即是造作，所应现证即是融入。"由何"即是边际。"无缘"等词是如来所说的意趣利益，而非入无间三昧者的利益，因为于彼既无恶趣亦无善趣，无间得证菩提，余者易解。
依邪执而论中说：
"所缘正理及彼之，
自性决定执取等，
遍智之理胜义谛，
世俗加行三宝等，
具方便佛证悟及，
颠倒及道对治等，
违品相状与修习，
诸欲邪执十六种，
皆依一切种智性，
诸说者说如是言。"
何以为十六？彼等十六即是自利，即所缘正理等。


 །ཇི་ལྟར་ན་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ལ་བརྟེན་ཞེ་ན། དམིགས་པ་ལ་སོགས་པ་འདི་རྣམས་ཀྱིས་ཡུལ་ ཏེ།ཡུལ་གྱི་འབྲེལ་པས་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་ཡུལ་ཉིད་དུ་ཉེ་བར་བརྟགས་པ་ནི་ལོག་པར་སྒྲུབ་པ་སྟེ། ཕལ་ཆེ་བ་ནི་གཉེན་པོ་གསུངས་པས་ཤེས་པར་བྱ་སྟེ། ཡུམ་ཆེན་མོ་ལས་དེ་ལ་དང་པོའི་འདུས་བྱས་དང་འདུས་མ་བྱས་པ་ཡང་རང་བཞིན་གྱིས་སྟོང་ཞེས་པས་ཅུང་ཟད་མེད་པ་ལ་ཇི་ ལྟར་དམིགས་པ་གང་གིས་བརྗོད་པར་འགྱུར་ཏེ།རབ་འབྱོར་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ནི་དངོས་པོ་མེད་པ་ལ་དམིགས་པའོ་ཞེས་པས་ནི་ལོག་པར་སྒྲུབ་པ་ལ་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་དམིགས་ཞེས་པ་ནི་ལན་ཏེ་ཞེས་པ་ནི་དམིགས་པ་འཐད་པའོ། །གལ་ཏེ་ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་ དངོས་པོ་མེད་པ་ནི་ཇི་ལྟར་ན་ལས་དང་པོ་པས་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་ལ་སྤྱོད་པར་འགྱུར་ཞེ་ན།ལན་ནི་སྦྱིན་པ་དང་སྦྱིན་བདག་དང་སྦྱིན་པ་པོ་རྣམས་ཀྱི་ཆོས་རྣམས་དངོས་པོ་མེད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་ངེས་པར་གཟུང་བའི་ཐབས་ལ་མཁས་པས་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་སྤྱོད་ཅིང་ཡོངས་སུ་ འདྲིས་པར་བྱེད་དོ་ཞེས་པ་ནི་དེའི་ངོ་བོ་ཉིད་ངེས་པར་གཟུང་བའོ།།བདེན་པ་མཐོང་བས་དེ་ལྟར་དངོས་པོ་དང་དངོས་པོ་མེད་པར་དམིགས་སུ་མེད་པ་ལ་ཇི་ལྟར་དངོས་པོ་མེད་པར་ཀུན་དུ་ཤེས་ཞེས་པ་ནི་ལོག་པར་སྒྲུབ་པ་ལ། ལན་ནི་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་རྣམ་པར་དཔྱོད་ཅིང་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་སོ་ སོར་མེད་པའོ་ཞེས་ཤེས་ན་དོན་དམ་པ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ།འདིར་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པའི་ལམ་གྱི་བྱེ་བྲག་རྣམས་ཐམས་ཅད་དང་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དེ་རྣམ་པ་ཤེས་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཡེ་ཤེས་ལ་དངོས་པོ་དང་དངོས་པོ་མེད་པར་དམིགས་སུ་མེད་དོ་ཞེས་པ་ནི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་བདག་ཉིད་ཀུན་ རྫོབ་ཀྱང་གཞན་ལ་དོན་དམ་པ་ཡང་གཞན་ནམ་ཞེས་པ་ནི་འདྲི་བ་ལ།ལན་ནི་ཀུན་རྫོབ་ཉིད་དོན་དམ་པ་སྟེ། དེ་དག་གི་དེ་བཞིན་ཉིད་ནི་གཅིག་ཉིད་དོ། །གང་དུ་འཕགས་པ་ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱིས། །ཀུན་རྫོབ་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་བཤད། །སྟོང་པ་ཉིད་ནི་ཀུན་རྫོབ་སྟེ། །མེད་ན་མི་འབྱུང་ངེས་པའི་ཕྱིར། །བྱས་ དང་མི་རྟག་དག་བཞིན་ནོ།།ཞེས་གསུངས་ཏེ། འོན་ཀྱང་ཕུང་པོ་སྤྲུལ་པ་རྣམས་ལ་དོན་དམ་པའི་དངོས་པོའི་འདུ་ཤེས་རྣམས་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་པ་ནི་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་བསྟན་ཏེ། ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཡང་དངོས་པོ་མེད་པའི་འདུ་ཤེས་རྣམས་ཀྱི་དངོས་པོའི་ཞེས་པའོ། །དོན་དམ་པར་ནི་དངོས་པོ་མ་ཡིན་པ་ ལ་དངོས་པོ་མེད་པ་ཡང་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་པ་ནི་བདེན་པ་གཉིས་ལའོ།

以下是完整的中文直译：
如何依于一切种智？由这些所缘等为境，以境的关联而执著为一切种智之境，即是邪执。大多数可由对治所说而了知。如《大般若经》中说："其中最初的有为法和无为法也是自性空"，既然一无所有，如何能有所缘及能诠？须菩提，一切种智是缘于无实法。这是对邪执的回答：世俗中一切法皆可缘。这就是所缘正理。
若问：若一切法皆无实，初业者如何能行布施等？答：以善巧方便决定执取布施、施主、施者诸法无实之自性，于世俗中行持并熟习。这就是彼之自性决定执取。
见真谛者如是于有无不可得中，如何能遍知无实？这是邪执。答：于世俗中观察布施等，了知布施等各别皆无，然非胜义。此中布施等一切道的差别及一切相，以智慧于智中不见有无可得。这是问：一切种智之智性，世俗是一事，胜义是另一事吗？
答：世俗即是胜义，彼等之真如是一。如圣龙树所说：
"世俗即是空性，
空性即是世俗，
因为必然相依，
如所作无常等。"
然而，对幻化蕴不应有胜义实在的想法，这是就世俗而说。即使在世俗中，无实想的实在性也不存在。胜义中，非实者也非无实，这是关于二谛的阐述。


།སྦྱོར་བ་དང་སྤྱོད་པས་འདིའི་ཚུལ་ལ་ཉེ་བར་དམིགས་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཏེ། གཞན་དུ་ན་གང་གིས་གང་ལ་སྦྱིན་ཞེས་པ་ནི་ཇི་ལྟར་སྤྱོད་པ་ལ་ལན་ནི། སྤྲུལ་པ་བཞིན་དུ་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱིས་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱང་ ཐམས་ཅད་དུ་འཁོར་གསུམ་ཉེ་བར་མི་དམིགས་པས་སོ་ཞེས་པ་ནི་སྦྱོར་བ་ལའོ།།གལ་ཏེ་རྟོགས་པར་བྱེད་ཅེས་པས་སངས་རྒྱས་ན་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་དེ་ལ་མི་འགྲུབ་སྟེ་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པ་དག་གིས་སོ། །དེ་ནས་རྟོགས་བྱ་མེད་ན་དེ་ལྟ་ན་ནི་ཅི་ཞིག་རྟོགས་པར་བྱེད་པས་སངས་རྒྱས་ཞེས་ཏེ། འདིའི་ལན་ནི་རྟོགས་ བྱ་དང་རྟོགས་བྱེད་རབ་ཏུ་རྟོགས་པའི་ཡང་དག་པའི་ཡེ་ཤེས་དེ་ལ་ཤིན་ཏུ་ཡོད་པ་མིན་ཞེས་པ་ནི་རྟོགས་པ་ལའོ།།ཡང་གསུངས་པ་ནི། ཡང་དག་པའི་དོན་ནི་སངས་རྒྱས་ཞེས་ཏེ། དེ་ལྟར་ཡང་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་ཕུང་པོ་ལྔའི་ངོ་བོ་ཉིད་དོན་དམ་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པའོ་ཞེས་པ་ནི་བདེན་ པ་གཉིས་ཀྱི་བདག་ཉིད་ནི་ཡང་དག་པའི་དོན་གྱི་ཡུལ་ཏེ།སྟོང་པ་ཉིད་དང་རོ་གཅིག་པ་ཉིད་གང་གིས་མངོན་སུམ་པ་དེ་ནི་དེ་ལྟར་བརྗོད་དུ་མེད་པ་སྟེ། གཞན་ཡང་དེ་བརྗོད་པ་ནི། ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་མངོན་པར་སངས་རྒྱས་པས་དེ་ལྟར་སངས་ རྒྱས་ཞེས་པ་སྟེ།ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་དེ་བཞིན་ཉིད་དང་རོ་གཅིག་པའི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་མ་ལུས་པ་ཡང་དག་པར་སྒྲིབ་པ་དང་བཅས་པས་དབེན་པའི་ཡེ་ཤེས་ཉིད་ཀྱིས་སངས་རྒྱས་ཉིད་འདི་ལ་ཤིན་ཏུ་ཡོད་པས་སངས་རྒྱས་སོ། །རྟོགས་པར་བྱེད་ཅེས་པས་ཀྱང་སངས་རྒྱས་ཏེ། བྱེད་པ་པོ་དང་ དེ་ལྟ་བ་ལའོ།།འདིར་ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་ལ་དོན་དམ་པར་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པས་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པས་གཟུང་བ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་མི་སྲིད་ལ་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ནི་མ་བརྟགས་པ་ན་ཉམས་དགའ་བའི་ཇི་ལྟ་བ་དེ་ལྟར་རོ་ཞེས་པ་ནི་སངས་རྒྱས་དཀོན་མཆོག་ལའོ། །ཆོས་ནི་ཆོས་ཉིད་ངོ་བོ་ཉིད་ མེད་པ་ཉིད་དུ་ཕུང་པོ་ལྔ་པོ་རྣམས་ཀྱི་རང་བཞིན་དོན་དམ་པའི་ཕྱིར་སྒྲིབ་པ་གཉིས་ཀྱི་བག་ཆགས་དང་བཅས་པ་སྤངས་ནས་རྣམ་པར་དག་པ་བླ་ན་མེད་པའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡང་གནས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དཀོན་མཆོག་གོ་ཞེས་པ་ནི་ཆོས་དཀོན་མཆོག་སྟེ།གཙོ་བོ་རྟོགས་པར་འགྱུར་ཞེས་པས་བྱང་ཆུབ་ཅེས་ བརྗོད་དེ།གང་དུ་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པར་རྟོགས་པར་འགྱུར་བ་ནི་དེའི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ཡེ་ཤེས་དེ་ཀུན་རྫོབ་པའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ལས་ཁྱད་པར་འཕགས་པའི་ཕྱིར་ཆོས་དཀོན་མཆོག་ལ། གཙོ་བོའི་ཆོས་འདིའི་ཡུལ་ཉིད་པས་ཀྱང་ཉེ་བར་བརྟགས་པས་བླ་ན་མེད་པའི་བྱང་ཆུབ་བོ།

以下是完整的中文直译：
以加行和行持近缘于此法，否则"谁于何处布施"这一问题的答案是：如同幻化，一切法皆空性，于布施等一切中都不执著三轮。这是关于加行的阐述。
若说"由了悟而成佛"，则于遍智不成立，因为有所取能取。若无所悟，那么以何了悟而成佛？对此的回答是：在真实智慧中，所悟和能悟的通达极不存在。这是关于了悟的阐述。
又说：真实义即是佛。如是，世俗五蕴的自性是胜义无自性。这表明二谛自性是真实义的境界。与空性一味者所现证的是不可言说的。另外所说：如实现证一切法故称为佛陀。即以如实与真如一味、遍一切相、远离一切障碍的智慧，此佛性极为存在故称为佛。
由"能了悟"亦成佛，这是就能作者和如是见而言。此中一切法胜义无自性，故所取能取一切相皆不可能；在世俗中则如未经观察时的悦意显现。这是关于佛宝的阐述。
法即法性无自性，五蕴自性是胜义故，断除二障及习气后，成为无上菩提清净所依故称为珍宝。这是法宝。由了悟主要故称为菩提。于何处了悟无自性，其如来智慧超胜一切世俗法故为法宝。又因是此主要法的境界，由执著故为无上菩提。


 །དེ་ལ་ ཆོས་ཉིད་ཀྱི་ཕྱོགས་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས་ནས་གསུངས་པ་ནི་བྱང་ཆུབ་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་དང་དེ་བཞིན་ཉིད་ཡང་དག་པའི་མཐའ་དང་ཆོས་ཉིད་དང་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་སོ་ཞེས་པ་སྟེ།སྟོང་པ་ཉིད་ནི་ངོ་བོ་ཉིད་དང་། དེ་བཞིན་ཉིད་ནི་འགྱུར་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡང་དག་པའི་མཐའ་ནི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་རྩེ་མོའི་ ཕྱིར་རོ།།ཆོས་ཉིད་ནི་ཆོས་ཀྱི་རང་བཞིན་གྱི་ཕྱིར་རོ། །ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ནི་འཕགས་པའི་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་རྒྱུའི་ཕྱིར་རོ། །ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཕྱོགས་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས་ནས་གསུངས་པ་ནི། བྱང་ཆུབ་ནི་དེ་བཞིན་ཉིད་དང་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པའི་དེ་བཞིན་ཉིད་དང་གཞན་མ་ཡིན་པའི་ དེ་བཞིན་ཉིད་དང་གཞན་དང་ལྡན་པ་མ་ཡིན་པའི་དངོས་པོ་ནི་བྱང་ཆུབ་བོ་ཞེས་པ་ལ།བྱང་ཆུབ་ནི་རྟོགས་པའི་དེ་བཞིན་ཉིད་དེ། དེ་ཉིད་དོན་དམ་པར་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་དེ། ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་ངོ་བོའི་དངོས་པོ་ལ་ནི་དངོས་པོའི་ངོ་བོ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པས་སོ། །ཕྱིན་ཅི་ལོག་ནི་ཡོད་པ་དང་མེད་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པའི་ ཕྱིན་ཅི་ལོག་དེ་བཞིན་ཉིད་དེ་འཁྲུལ་པ་མེད་པ་ཉིད་དོ།།གཞན་མ་ཡིན་པའི་དེ་བཞིན་ཉིད་ནི་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་གཞན་དུ་མ་རིག་པས་དབེན་པའི་ངོ་བོ་སྒྲོ་བཏགས་པས་དེ་ལྟར་གཞན་དུ་མ་ཡིན་པ་སྟེ། ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ཁོ་ན་དེའི་དེ་བཞིན་ཉིད་དང་དོན་དམ་པ་སྟེ། བདེན་པ་ཉིད་དང་མི་བདེན་པ་ཉིད་ལ་ སོགས་པའི་སྤྲོས་པས་སྟོང་པ་ཉིད་དོ།།གཞན་དང་ལྡན་པའི་དངོས་པོ་མ་ཡིན་ཞེས་པ་ནི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་རང་བཞིན་ནི་དོན་དམ་པར་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་ཉིད་དེ། དེ་ལ་བདེན་པའི་དངོས་པོ་དང་བདེན་པའི་དངོས་པོར་ཤེས་པ་ཉིད་ཀྱི་མ་རིག་པའི་བག་ཆགས་ཀྱིས་བྱས་པ་ནི་གཞན་དང་ལྡན་པའི་དངོས་པོ་ལ། མ་རིག་པའི་བག་ཆགས་ཟད་པས་དེ་དང་བྲལ་བ་ནི་གཞན་དང་ལྡན་པ་མ་ཡིན་པའི་དངོས་པོ་སྟེ། འཁྲུལ་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་དབེན་པའི་ཀུན་རྫོབ་དང་དོན་དམ་པར་རོ་གཅིག་པའི་ཡེ་ཤེས་ནི་བྱང་ཆུབ་བོ་ཞེས་པའི་དོན་ཏོ། །ཡང་གསུངས་པ་ནི། སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱིས་རྟོགས་པ་ལ་བྱང་ཆུབ་ཅེས་པ་སྟེ། ཡང་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་ཕྱོགས་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས་ནས་གསུངས་པ་ནི། སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱིས་མངོན་པར་རྟོགས་པར་བྱ་བས་དེའི་ཕྱིར་བྱང་ཆུབ་ཅེས་བྱ་བ་ནི་རྟོགས་པར་འགྱུར་བའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ལས་ལ་སྟེ། རབ་ཀྱི་མཐར་སོན་པ་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པར་གཟུང་བར་བྱ་ལ། དེ་ཡང་ཕུང་པོ་ལྔ་པོ་རྣམས་ཀྱིས སྟོང་པ་ཉིད་ཁོ་ནའོ།

以下是完整的中文直译：
关于法性方面所说的是："菩提即是空性、真如、实际、法性和法界。"其中，空性是指自性；真如是因为无变异；实际是因为是真实的极致；法性是因为是诸法的自性；法界是因为是圣法之因。
关于智慧方面所说的是："菩提即是真如、无颠倒真如、非他真如，以及非与他相应的事物即是菩提。"其中，菩提是所证真如，其胜义无自性，因为世俗自性事物中无实事自性。颠倒即是有无等颠倒的真如，即无迷乱性。非他真如即是在世俗中离无明而遍计所执的自性非为他性，唯世俗自性即是其真如与胜义，即离真假等戏论的空性。
所谓"非与他相应事物"，是说菩提自性即胜义无自性，其中实事及实事知的无明习气所造即是与他相应事物。由无明习气灭尽而离彼即是非与他相应事物，即离一切迷乱、世俗与胜义一味的智慧即是菩提，此为其义。
又说："诸佛所证即是菩提。"又从法性方面所说："由诸佛现证故称为菩提"，这是就所证菩提的作用而言。究竟圆满者应知即是如来，而彼唯是五蕴的空性。


།འོ་ན་ཕུང་པོ་ལྔ་པོ་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། དེའི་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱང་གཟུང་དུ་མེད་ལ། བྱང་ཆུབ་ནི་དེའི་དེ་རྣམས་དང་རང་རང་གིས་ཀྱང་སྟོང་པ་ཉིད་པས་འཛིན་པ་མ་ཡིན་པ་ལ་གང་ཡང་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པའི་དབྱེ་བ་མེད་ཅིང་དབྱེ་བ་མེད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ཐ་དད་པ་དང་ཐ་དད་པ་མེད་ པ་དག་ནི་དངོས་པོའི་ཆོས་ཀྱི་ཕྱིར་རོ།།དེའི་ཕྱིར་ན་རྣམ་པ་མེད་པ་མ་ཡིན་ལ། རྣམ་པ་དང་བཅས་པ་ཡང་མ་ཡིན་ཞེས་པ་ཇི་ལྟར་བརྗོད་པའི་མཚན་ཉིད་ནི་བྱང་ཆུབ་བོ་ཞེས་པ་ནི་ལེགས་པར་སྒྲུབ་པ་ལ། བདེན་པས་མ་རིག་པའི་བག་ཆགས་དང་བཅས་པ་སྤོང་གི་།དོན་དམ་པ་ནི་ཕུང་པོ་ལ་སོགས་པ་ རྣམས་ཀྱི་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པའི་ཐ་དད་དང་ཐ་དད་ལ་སོགས་པའི་སྤྲོས་པ་མཐའ་དག་པའི་ལོག་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མེད་པ་ལ་ཡོངས་སུ་དག་པའི་ཀུན་རྫོབ་མ་བརྟགས་ན་ཉམས་དགའ་བའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་རྟོགས་པ་ནི་བྱང་ཆུབ་སྟེ།ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཡང་གདུལ་བྱ་ཁ་ཅིག་ལ་ཡང་ལྡོག་པས་ཕྱེ་ནས་ རྣམ་པར་གཞག་པའོ།།མ་རིག་པ་དང་བཅས་ནས་སྐྱེས་པའི་ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་ནི་དོན་དམ་པར་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་སྟོང་པའི་ཕྱིར་གཟུང་བ་ལ་སོགས་པ་ལྡོག་པས་རང་རིག་པ་ལ་སོགས་པ་ལྡོག་པར་ཚད་མས་ངེས་པས་མ་བརྟགས་ཉམས་གཟུང་བ་ལ་སོགས་པ་དང་རང་རིག་པ་ལ་སོགས་པ་ནི་ཀུན་ རྫོབ་ཏུ་རྣམ་པར་གཞག་པར་བྱའོ།།མ་རྟོགས་པ་ལ་ནི་དངོས་པོ་ལ་ཅུང་ཞིག་རྟོགས་པའི་ཚད་མ་དང་ལྡན་པ་ལ་ནི་གཞན་དུ་འདིར་ཅུང་ཞིག་ནི་ཀུན་རྫོབ་པ་ལ་ཅུང་ཞིག་ནི་དངོས་པོའོ་ཞེས་ཏེ། རྒྱ་ཆེར་སྤྲོས་པས་དགོས་པ་མེད་པའོ། །དེའི་ཕྱིར་སྟོང་པ་ཉིད་དང་རོ་གཅིག་པའི་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཡུལ་ ལ་རྣམ་པར་དག་པའི་བློས་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་རྟོགས་པ་དེ་ཉིད་ཆོས་དཀོན་མཆོག་ཅེས་པ་ནི་ཆོས་དཀོན་མཆོག་གོ།།འདིར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་དགེ་འདུན་ནི་དགེ་འདུན་དཀོན་མཆོག་སྟེ། དེ་ཡང་སེམས་བསྐྱེད་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ལས་ཐམས་ཅད་དེའི་ཁོངས་སུ་གཏོགས་པར་འགྱུར་ རོ་ཞེས་པ་དེ་ནི་མི་འཐད་དེ།ཡང་དག་པར་བཅོམ་པའི་ཕྱིར་དང་། མི་འབྲལ་བ་དང་མི་བྱེད་པ་དང་མི་འཕྲོགས་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་པའི་དོན་ཏེ། གང་གི་ཕྱིར་གང་གིས་རྟོགས་ཞེས་པ་ནི་ལོག་པར་སྒྲུབ་པ་ལ། ལན་ནི་ཡང་དག་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ནི་ལྷ་དང་བཅས་པ་བདུད་དང་བཅས་པའི་ འཇིག་རྟེན་གྱིས་གཞོམ་དུ་མེད་ཅིང་དམན་པའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཆོས་རྣམས་དང་མི་དགེ་བ་རྣམས་ཀྱིས་མི་འཕྲོགས་པ་སྟེ།ཇི་སྐད་དུ་བཤད་པའི་ངེས་པར་འབྱེད་པའི་ཡན་ལག་ནས་བཟུང་སྟེ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་ནི་དགེ་འདུན་དཀོན་མཆོག་ལའོ།

以下是完整的中文直译：
那么，由于五蕴无自性，故其空性亦不可执取，菩提即是彼等及各自皆为空性故非能取，于此既无所取能取之分别，亦非无分别，因为差别与无差别是事物之法。因此，非无相亦非有相，如是所说相即是菩提。对于善修者，以真实断除无明习气及其所依，胜义中远离蕴等诸法的能取所取差别与无差别等一切戏论的邪分别，于清净世俗不加观察而安住之真实性的证悟即是菩提。在世俗中，对某些所化众生也以反体分别而安立。
一切与无明俱生的诸法，因胜义中以自性空故，以量决定所取等反体及自证等反体，于未观察时的所取等及自证等应安立为世俗。对未证悟者，若具有稍许通达事物的量，则于此处说某些是世俗，某些是事物。广说无有必要。
因此，以与空性一味的空性，以清净境智而证空性，此即是法宝。此处，菩萨僧即是僧宝，若说一切发心菩萨皆属于彼等之列，此说不应理。其义为：因为是真实降伏故，不离、不作、不夺故。所谓"由谁而证"是对邪修者的回答：圆满正等菩提不为天魔世间所摧，不被下乘法及不善法所夺。如所说"从决择分开始"等，是关于僧宝的教说。


 །ཚིག་ལེའུར་བྱས་པ་ལས་ཐབས་ལ་མཁས་པ་ ཐབས་སུ་བཤད་པ་ནི།ཡུལ་གྱིས་ཡུལ་ཅན་བསྟན་པ་སྟེ། གལ་ཏེ་ཡང་བདེན་པ་མཐོང་བ་དང་མ་མཐོང་བ་དག་གི་ཐབས་ལ་མཁས་པར་བཤད་ནས། དེ་ལྟར་ན་ཡང་དེ་སྲིད་དུ་དམན་པའི་བྱང་ཆུབ་དག་ལས་ལྡོག་པ་མེད་དེ། སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ནི་དམིགས་པ་ མེད་པས་མེད་དོ་ཞེས་པ་ནི་ལོག་པར་སྒྲུབ་པ་ལ་ལན་ནི་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་སེམས་ཀྱིས་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ལ་སྤྱོད་པའི་ཀུན་རྫོབ་དང་།དོན་དམ་པར་འཁོར་གསུམ་མི་དམིགས་ཤིང་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱི་རྣམ་པར་སྨིན་པར་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་ཕྱིར་ ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་ཡོངས་སུ་སྔོ་བར་བྱེད་དེ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་ཅན་ནི་ཐབས་ལ་མཁས་པའོ་ཞེས་པ་ནི་ཐབས་ལ་མཁས་པ་ལའོ།།རྟོགས་པ་ལ་ནི་མངོན་པར་རྟོགས་པ་ལ། ཐུབ་པ་ཞེས་པ་ནི་ཐུབ་པ་ཉིད་ཀྱི་རྟོགས་པ་ལ་མངོན་དུ་ཕྱོགས་པའི་ཡང་དག་པར་རྟོགས་ ནི་དངོས་པོ་དང་དངོས་པོ་མེད་པ་དང་།གཉི་གའི་ངོ་བོར་རྟོགས་པ་བཀག་པས་དེ་ལ་མངོན་པར་རྟོགས་པ་མེད་དོ་ཞེས་པ་ནི་ལོག་པར་རྟོགས་པ་ལ། ལན་ནི་མངོན་པར་རྟོགས་པ་ཡོད་དེ། གང་དུ་སྤྲོས་པ་མེད་པའི་དངོས་པོ་མ་ཡིན་ཞིང་དངོས་པོ་མེད་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་པ་ནི་མངོན་པར་རྟོགས་ པའོ།།གལ་ཏེ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ནི་ཕྱིན་ཅི་ལོག་བཞིའི་སྤྲོས་པ་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་དེ་ནི་ཉན་ཐོས་ཀྱི་ལམ་དུ་འགྱུར་གྱི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ལམ་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་པའི་ལན་ནི། ཇི་སྲིད་དུ་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་སྤྲོས་པ་དང་བཅས་པ་དེ་ཐམས་ཅད་ནི་ཕྱིན་ཅི་ལོག་སྟེ། དེའི་གཉེན་པོ་ ནི་སྤྲོས་པ་མེད་པ་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་དེ་སྤྲོ་བར་མི་བྱེད་ཅིང་རྣམ་པར་རྟོག་པར་མི་བྱེད་ལ་དངོས་པོ་དང་དངོས་པོ་མེད་པའི་སྤྲོས་པ་མེད་དེ།གཉི་ག་ཡང་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་པ་ནི་ཕྱིན་ཅི་ལོག་པའོ། །འདིར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ལམ་ཤེས་པ་ཉིད་ཀྱིས་ ལམ་རྣམས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་འབྲས་བུ་དང་བཅས་པར་བྱེད་ཅིང་།དེའི་ལམ་དེའི་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་བྱེད་པས་དེའི་འབྲས་བུ་མངོན་སུམ་དུ་བྱེད་ནས་བརྒྱད་པ་དང་དགུ་རྒྱུན་དུ་ཞུགས་པ་ལ་སོགས་པར་ཐལ་བར་འགྱུར་ཞེས་པའི་ལན་ནི། སེམས་ཅན་གང་ཞིག་གང་གིས་འབྲས་བུ་ལ་ རྣམ་པར་དགོད་པར་བྱ་བ་དེ་དེའི་ལ་རྣམ་པར་དགོད་དེ་སྲིད་དུ་སངས་རྒྱས་ཉིད་ཀྱི་བར་ལ་སྟེ།རང་བཞིན་ཉིད་ནི་ཐེག་པ་དམན་པའི་ས་ཐམས་ཅད་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་མཐོང་ནས་མི་གནས་ཤིང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྐྱོན་མེད་པ་ལ་གནས་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་པ་ནི་ལམ་ལའོ།

以下是完整的中文直译：
颂文中所说的方便善巧，是以境显示有境。虽然已说明见真谛与未见真谛者的方便善巧，然而如此仍未能远离下乘菩提，因为布施等以无所缘而无。对此邪解的回答是：以一切智心行持布施等的世俗谛，及胜义中不缘三轮，为使一切众生解脱而将布施等的果报回向圆满正等菩提等，是为方便善巧。
关于证悟，即现证。所谓"能仁"，对于趣向现前能仁自身的证悟，由于遮遣了实有、无实有及二者自性的证悟，故说彼无现证，这是对邪解的回答。现证是存在的，即于无戏论中非是实有亦非无实有，此即现证。
若说般若波罗蜜多因远离四颠倒戏论故是声闻道而非佛道，对此回答：只要有分别戏论即是颠倒，其对治即是无戏论法界，因无分别故不起戏论亦不作分别，无实有无实有之戏论，因二者皆无自性故，此即颠倒。
此处，由菩萨道智而成就一切道及其果，由圆满彼道而现证其果，因此将成为第八地、第九地、预流等，对此回答：随于何众生以何果而安立，即安立于彼道直至成佛，自性即以智慧见一切小乘地而不住，安住于无过失的菩萨位。


 །གལ་ཏེ་མི་མཐུན་པའི་ ཕྱོགས་ཀྱི་ཉོན་མོངས་པ་དེ་རྣམས་འདུལ་བའི་ཆོས་འདུལ་བ་དེ་གལ་ཏེ་ཡོད་ན།དེ་ལྟར་ན་སེམས་ཅན་ཉོན་མོངས་པ་མེད་དེ། དེས་དེ་རྣམས་ཀྱི་ལྡན་པ་འམ་མི་ལྡན་པར་ཁས་བླང་བར་མི་བྱའོ་ཞེས་པའི་ལན་ནི། དེ་ལྟར་འཕགས་པའི་གང་ཟག་རྣམས་ཐམས་ཅད་དེ་ཉོན་མོངས་པ་དང་ཉེ་བའི་ཉོན་ མོངས་པ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་དང་ལྡན་པ་དང་མི་ལྡན་པ་ཡང་མིན་ལ་བྲལ་བ་ཡང་མ་ཡིན་པའི་མཚན་ཉིད་གཅིག་པ་སྟེ།འདི་ལྟ་སྟེ་མཚན་ཉིད་མེད་པའོ་ཞེས་པ་ལ་འདི་ནི་དེ་བཞིན་དུ་ཆོས་འདུལ་བ་སྟེ། གང་ཞིག་ལྡན་པ་དང་བྲལ་བའི་རྟོག་པ་འདུལ་བས་སོ་ཞེས་པ་ལ་དགོངས་པའོ་ཞེས་པ་ནི་ གཉེན་པོ་དང་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་དག་ལ་སྟེ།ཆོས་ལ་དངོས་པོ་མེད་པ་ནི་ཆོས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་དོ་ཞེས་པ་ནི་ལོག་པར་སྒྲུབ་པ་ལ། ལན་ནི། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ཐ་དད་པར་བསྟན་པར་བསྟན་པ་ནི་སེམས་ཅན་རྣམས་གཞུག་པའི་ཕྱིར་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ལ། དོན་དམ་ པར་ནི་ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་མཚན་ཉིད་དམིགས་སུ་མེད་པའི་ཕྱིར་མཚན་ཉིད་ལ་བསླབ་པར་མི་བྱ་ཞིང་མཚན་ཉིད་མེད་པས་ཀྱང་མ་ཡིན་ལ།གང་དུ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་སྐྱེས་ཀྱང་རུང་མ་སྐྱེས་ཀྱང་རུང་སྟེ། མཚན་ཉིད་ཀྱི་དབྱིངས་འདི་ནི་དེ་བཞིན་དུ་གནས་སོ་ཞེས་པ་ནི་མཚན་ཉིད་ལའོ། ། གལ་ཏེ་རང་དང་སྤྱིའི་མཚན་ཉིད་མེད་པས་ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་མཚན་ཉིད་མེད་པས་ན་ཇི་ལྟར་དེ་ལྟར་དེ་རྣམས་སྒོམ་པར་བྱེད་པར་འགྱུར་ན་རབ་འབྱོར་དངོས་པོ་མེད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་ཆོས་རྣམས་ལ་དངོས་པོར་འདུ་ཤེས་པས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་བསྒོམ་པ་མེད་དེ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་གི་ཕྱིར་ལ། དེ་བཞིན་དུ་དངོས་པོ་མེད་པའི་འདུ ཤེས་ཀྱིས་ཀྱང་མ་ཡིན་ནོ།།ལན་ནི་ཆོས་ཀྱི་འདུ་ཤེས་ཀྱིས་བསྒོམ་པའི་བསྒོམ་པ་དང་བྲལ་བས་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་བསྒོམ་པ་སྟེ། བདེན་པ་མཐོང་བ་ནི་ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་དངོས་པོ་མེད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་བསྒོམ་པར་འགྱུར་བས། དངོས་པོའི་འདུ་ཤེས་ཀྱིས་མ་ཡིན་ཞིང་། དངོས་ པོ་མེད་པའི་འདུ་ཤེས་ཀྱིས་ཀྱང་མ་ཡིན་ཏེ།དངོས་པོ་དང་དངོས་པོ་མེད་པའི་འདུ་ཤེས་ཐམས་ཅད་རབ་ཏུ་བཀག་པའི་ཕྱིར་ཏེ། འདུ་ཤེས་ནི་སྤྲོས་པ་ལ། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ནི་སྤྲོས་པ་མེད་པའོ་ཞེས་པ་ནི་བསྒོམ་པ་ལ་སྟེ། ལེའུ་ཉི་ཤུ་པའི་ཕྱེད་ཕྱི་མ་ནས་ བརྩམས་ནས་ཇི་སྲིད་དུ་ལེའུ་ཕྱེད་དང་དགུ་རྣམས་ནི་རྩེ་མོའི་མངོན་པར་རྟོགས་པ་སྟེ་ལྔ་པའོ།།མེ་ཏོག་བཀྲམ་པའི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་གནས་སྐབས་སུ་ལེའུ་འདིར་ལུང་བསྟན་པ་སྟེ། འདིར་དེས་ཉེ་བར་མཚོན་པའི་ལེའུའོ།

以下是完整的中文直译：
如果有调伏那些违品烦恼的调伏法，如此则众生无烦恼，不应承认其有或无的说法，对此回答：如是一切圣者与烦恼及随烦恼等既非相应亦非不相应，也非远离，是为一相，即无相。此即是调伏法，因为调伏相应与远离的分别。这是关于对治与违品。
说诸法无实即是法相，对此邪解的回答：世尊宣说诸法各别相是为引导众生的世俗谛，胜义中因一切法相不可得故，不应学习法相亦非无相。如来出世与否，此法相界如是安住，此说法相。
若因无自相共相故一切法无相，则如何修习？须菩提，以无实体性于诸法起实有想而修习般若波罗蜜多非为修习，因为颠倒故；同样以无实想修习亦非。回答：远离以法想修习的修习即是修习般若波罗蜜多。见真谛者以诸法无实体性而修习，非以实有想，亦非以无实想，因为遮遣一切实有无实想故。想是戏论，般若波罗蜜多是无戏论。此说修习。
从第二十品后半至二十九品半，是顶现观，为第五。散花如来在菩萨位时于此品受记，此品以彼为表征。


 །འཕགས་པ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ ཕྱིན་པ་བརྒྱད་སྟོང་པའི་འགྲེལ་པ་གནད་ཀྱི་ཟླ་བའི་འོད་ཅེས་བྱ་བ་པཎྜི་ཏ་ཆེན་པོ་འཇིགས་མེད་འབྱུང་གནས་སྦས་པས་མཛད་པ་ལས་ལེའུ་སྟེ་ཉི་ཤུ་རྩ་བརྒྱད་པའོ།། །།བསྟན་བཅོས་སུ། རྣམ་གསུམ་རྣམ་བཅུ་མཐར་གྱིས་པ། །ཞེས་བསྟན་པ་ནི། མཐར་གྱིས་པའི་མངོན་པར རྟོགས་པ་སྟེ།རྩེ་མོར་མངོན་པར་རྟོགས་པའི་རྗེས་ཀྱི་བྱེ་བྲག་སུམ་ཅུ་རྩ་གཅིག་པ་ནས་བརྩམས་ཏེ་ཅིག་ཅར་སྐྱེ་བར་བཀག་པའི་ཕྱིར་རྣམ་པར་བསྟན་པ་རྣམས་ལ། ཐར་པའི་ཆ་དང་མཐུན་པ་ལ་གསུམ། སྔ་མ་བཞིན་དུ་ངེས་པར་འབྱེད་པའི་ཆ་དང་མཐུན་པ་ལ་བྱེ་བྲག་བཅུ་གཉིས། མཐོང་བའི་ ལམ་ལ་བྱེ་བྲག་བཅུ་དྲུག་།བསྒོམ་པའི་ལམ་ལ་བྱེ་བྲག་དགུའོ་ཞེས་པས་ན་བྱེ་བྲག་བཞི་བཅུ་སྟེ། དེ་ལ་བྱེ་བྲག་རེ་རེ་ལ་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་བྱེ་བྲག་བཅུ་གསུམ་ཡང་ཤེས་པར་བྱ་སྟེ། དེ་ལྟར་ཡང་འཕགས་པ་རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་སྡེས་བཤད་དེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཇི་ལྟར་ན་བྱང་ཆུབ སེམས་དཔས་མཐར་གྱིས་བྱ་བ་དང་མཐར་གྱིས་བསླབ་པ་དང་།མཐར་གྱིས་བསྒྲུབ་པ་རབ་ཏུ་ཤེས་པར་བྱ་ཞེས་པའི་འགྲེལ་པ་བྱ་བ་སྨོས་པས་ནི་སེམས་བསྐྱེད་པར་ཤེས་ལ། བསླབ་པར་སྨོས་པས་ནི་ངེས་པར་འབྱེད་པའི་ཆ་དང་མཐུན་པའོ། །སྒྲུབ་པ་སྨོས་པས་ནི་མཐོང་བ་དང་བསྒོམ་པའི་ལམ་དག་ གིས་ཏེ་གསུམ་སྨོས་པས་མཐར་གྱིས་པའི་མངོན་པར་རྟོགས་པར་བཤད་དོ།།དེའི་རྒྱས་པར་བཤད་པ་ནི། །སྦྱིན་པ་ཤེས་རབ་བར་དག་དང་། །སངས་རྒྱས་ལ་སོགས་དྲན་དང་ཆོས། །དངོས་མེད་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་ཏེ། །མཐར་གྱིས་པ་ཡི་བྱ་བར་བཞེད། །བྱ་བ་དང་བསླབ་པ་དང་སྒྲུབ་ པའོ་ཞེས་པ་ནི་དོན་ཏོ།།འདིར་གསུངས་པ་ནི། གཞན་ཡང་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། འདི་ལྟར་ནི་འཆད་པར་འགྱུར་བའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་མཐར་གྱིས་པའི་བྱ་བར་ཤེས་པར་བྱའོ། །ཆོས་ཐམས་ཅད་ནི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་གོ། །ཆོས་ནི་འདི་ལྟར་ལམ་ལ་བྱང་ཆུབ་ནི་དེ་ཉིད་དོ། ། ཆགས་པ་མེད་པ་ནི་གེགས་མེད་པ་ཉིད་དེ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱིས་མཐར་གྱིས་བྱ་བའི་སེམས་དང་པོ་བསྐྱེད་པ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ལ་སྟེ། འདི་ལྟ་སྟེ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དང་པོ་བསྐྱེད་པ་ནས་བརྩམས་ནས་སྦྱིན་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་ཅིང་། གཞན་རྣམས་ཀྱང་དེ་ལ ཡང་དག་པར་ལེན་དུ་གཞུག་སྟེ།སྦྱིན་པ་དེས་ཀྱང་ལོངས་སྤྱོད་ཀྱི་ཕུང་པོ་ཆེན་པོ་ཐོབ་ནས་སྦྱིན་པར་བྱེད་ཅིང་། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་ཡོངས་སུ་སྦྱོང་བར་བྱེད་པ་དང་། སེམས་ཅན་རྣམས་ཐེག་པ་གསུམ་ལ་རབ་ཏུ་བཀོད་ནས་འཁོར་བ་ལས་ཡོངས་སུ་སྒྲོལ་བར་བྱེད་པ་དེ་ཐམས་ཅད་ན་དམིགས་པ་མེད་པའི་ བྱ་བ་སྟེ།ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་པ་ནི་སྦྱིན་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པས་མཐར་གྱིས་པའི་བྱ་བའོ།

以下是完整的中文直译：
《八千颂般若波罗蜜多注解·月光精要》，由大班智达无畏生藏所造，第二十八品。
论中说："三种十种渐次"，即是渐次现观。从顶现观之后的三十一种差别开始，为遮止顿生而宣说：解脱分三种，如前抉择分十二种差别，见道十六种差别，修道九种差别，共四十种差别。其中每一差别又各有布施等十三种差别应知。如圣解脱军所说："世尊，菩萨如何了知渐次所作、渐次学习、渐次成就"的注释中，说"所作"表示发心，说"学习"表示抉择分，说"成就"表示见道和修道。以说此三种阐明渐次现观。
其广说："从布施至智慧，以及念佛等法，以无实体性，许为渐次所作"，即所作、学习、成就之义。
此处所说："复次"等，如是应知所将宣说的般若波罗蜜多渐次所作。一切法即六波罗蜜多。法即如是道，菩提即是彼性。无执著即无障碍性。关于菩萨们从初发心等渐次所作：即菩萨从初发心开始行布施波罗蜜多，亦令他人趣入彼中。以彼布施获得大受用蕴后行布施，并清净佛土，安立众生于三乘而度脱轮回，彼一切皆为无所缘之所作，因为无自性。此为以布施波罗蜜多行渐次所作。


 །དེ་ལྟར་ཚུལ་ཁྲིམས་ལ་སོགས་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་པོ་རྣམས་ཀྱང་དྲུག་ཅར་མཐར་གྱིས་བྱ་བའོ། །ཆོས་ཐམས་ཅད་མི་ཕྱེད་ཅེས་པ་ནི་རྗེས་སུ་དྲན་པ་དྲུག་སྟེ། ཆོས་ཐམས་ཅད་སེམས་ ཀྱིས་འཛིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ།དེ་རྣམས་དབྱེར་མི་ཕྱེད་པས་ཉིད་དེ་དངོས་པོ་མེད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ཏེ། དེ་ལྟར་ན་ཡང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སེམས་དང་པོ་བསྐྱེད་པ་ནས་བཟུང་སྟེ། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དང་ལྡན་པའི་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཆོས་ཐམས་ཅད་དངོས་པོ་མེད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་ ལྷག་པར་མོས་པའི་ཆོས་རྗེས་སུ་དྲན་པ་སྒོམ་པར་བྱེད་ཅིང་།གཞན་ཡང་དེ་ལ་རབ་ཏུ་འགོད་པར་བྱེད་ལ། དེ་ཡང་དངོས་པོ་མེད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་པས་ཆོས་ཐམས་ཅད་མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་ནས་ཆོས་བསྟན་པས་སེམས་ཅན་ཐར་པར་བྱེད་པ་མེད་དོ། །དེ་ལ་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ནི་གཟུགས་ ལ་སོགས་པའི་ཕུང་པོ་རྣམས་ཀྱི་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བར་ཡིད་ལ་བྱེད་ལ།དོན་དམ་པར་ནི་དངོས་པོ་མེད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར། དེ་རྣམས་ལ་དྲན་པ་མེད་ཅིང་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་མེད་པ་ནི་སངས་རྒྱས་རྗེས་སུ་དྲན་པའོ། །དེ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པ་ན་དགེ་བའི་ཆོས་རྣམས་ལ་ ཇི་སྲིད་དུ་འདུས་བྱས་དང་འདུས་མ་བྱས་པའི་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་ཡིད་ལ་མི་བྱེད་དེ།དེ་རྣམས་དངོས་པོ་མེད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་དེ་ལྟར་ཡིད་ལ་མི་བྱེད་དོ་ཞེས་པ་ནི་ཆོས་རྗེས་སུ་དྲན་པའོ། །གང་འདིར་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་དགེ་ འདུན་དང་།ཉན་ཐོས་ཀྱི་དགེ་འདུན་སྐྱེས་བུ་ཆེན་པོའི་གང་ཟག་བརྒྱད་རྣམས་ཏེ། དེའི་ངོ་བོ་ཉིད་ནི་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་པ་ལ་མི་བྱེད་པ་ནི་དགེ་འདུན་རྗེས་སུ་དྲན་པའོ། །དེ་ནས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པ་ཉིད་ན། མ་ཉམས་ཤིང་སྐྱོན་མེད་ལ་མ་འདྲེས་ཤིང་ལྷད་མ་ཞུགས་པ། གཞན་དུ་རྙོག་པར་མ་གྱུར་ཅིང་འདྲ་འདྲེར་མ་སོང་བ་ལ་སྨད་པའི་མཁས་པས་བསྔགས་ཤིང་ཤིན་ཏུ་དག་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་གནས་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ལ་གནས་པ་ཉིད་དེ། དེའི་ཚུལ་ཁྲིམས་དང་དངོས་པོ་མེད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་ཡིད་ལ་བྱའོ་ཞེས་པ་དེ་ལྟར་ཡིད་ལ་མི་བྱེད་པ་ནི་ཚུལ་ཁྲིམས་རྗེས་སུ་དྲན པའོ།།དེ་ལ་མ་ཉམས་པ་ནི་མི་འཕྲ་བ་སྟེ། བསླབ་པ་མང་པོ་ལས་མ་འདས་པའོ། །སྐྱོན་མེད་པ་ནི་ཇི་ལྟར་བླངས་པ་ལ་གཅིག་ལ་ཡང་མི་འདའ་བའོ། །མ་འདྲེས་པ་ནི་སྲིད་པའི་སྤྱོད་པ་ཕྱིར་མ་བསྔོས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ལྷད་མ་ཞུགས་པ་ནི་མི་དགེ་བ་ཉིད་དང་འདྲེས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། ། མ་ཉམས་པ་ལ་སོགས་པའི་ཡོན་ཏན་དང་ལྡན་པ་གང་དེ་རྙོག་པར་མ་གྱུར་པ་སྟེ། སྲེད་པ་ལེན་པ་ལ་སེམས་ཅན་ཐར་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ།

以下是完整的中文直译：
如是持戒等六波罗蜜多亦皆为渐次所作。"一切法不可分"即是六随念。因为一切法由心所持，彼等不可分离，因为是无实体性。如是，从菩萨初发心开始，以具一切种智作意，修习胜解一切法无实体性之法随念，并令他人趣入其中。彼亦无实体性，故于一切法现证菩提后说法度化众生亦无所得。
其中，佛世尊作意色等蕴之缘起，胜义中因无实体性，于彼等无念无作意，此为佛随念。彼行般若波罗蜜多时，乃至不作意诸善法中有为无为诸法，因彼等无实体性故如是不作意，此为法随念。于此世尊之不退转菩萨僧伽及声闻僧伽八大丈夫补特伽罗，彼之自性亦非有，不作意此，即是僧随念。
复次，行般若波罗蜜多时，住于不坏无过、不杂无染、不浊不混，为智者所赞极清净三摩地所摄之戒，于彼戒及无实体性不作意，如是不作意即是戒随念。
其中，不坏即不缺，谓未违众多学处。无过即于所受不违一学处。不杂即未回向有为行故。无染即不与不善相杂故。具足不坏等功德者即是不浊，为度化众生于爱取中故。


 །དེའི་ཕྱིར་ན་འཕགས་པ་རྣམས་ཀྱི་བསྔགས་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་ལྡོག་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། ཚུལ་ཁྲིམས་དང་ལྡན་པའི་སེམས་པས་མཉམ་པར་གཞག་པའི་ཕྱིར་རོ། ། དེ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པ་ན་ཟང་ཟིང་དང་ཆོས་ཏེ་བདག་གི་ཡན་ལག་དང་ཉིང་ལག་ཀྱང་གཏོང་ཞིང་། དེ་ཐམས་ཅད་དངོས་པོ་མེད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་ཡིད་ལ་བྱེད་པས་སོ་ཞེས་དེ་ལྟར་ཡིད་ལ་མི་བྱེད་པ་ནི་རྟོག་པ་རྗེས་སུ་དྲན་པའོ། །གང་དེ་རྒྱུན་དུ་ཞུགས་པ་དང་རྒྱལ་ཆེན་བཞིའི་རིགས རྣམས་ཇི་སྲིད་དུ་གཞན་འཕྲུལ་དབང་བྱེད་ཀྱི་བར་གྱི་ལྷ་རྣམས་སུ་སྐྱེས་པ་དེ་རྣམས་ཐམས་ཅད་དངོས་པོ་མེད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་དོ་ཞེས་པས་དྲན་པ་མེད་ཅིང་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་མེད་པ་ནི་ལྷ་རྣམས་རྗེས་སུ་དྲན་པའོ།།དེ་ལྟར་རྗེས་སུ་དྲན་པ་དྲུག་པོ་རྣམས་ནི་མཐར་གྱིས་པའི་བྱ་བ་དྲུག་གོ། །ཆོས་ཐམས་ཅད་འབྱུང་ བ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཞེས་པ་ནི་རང་གི་མཚན་ཉིད་འཛིན་པའི་ཕྱིར་ན་ཆོས་ཏེ།ཕུང་པོ་ལྔ་ལ་སོགས་པ་ནས་ཇི་སྲིད་དུ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཀྱི་བར་ནི་དེ་ལྟར་ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་ལ། དེ་རྣམས་འབྱུང་བ་མེད་པ་མ་སྐྱེས་པའི་དངོས་པོ་མེད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་མང་དུ་བྱུང་བར་ཤེས་པས་ནི་མཐར་ གྱིས་པའི་བྱ་བ་ཤེས་པར་བྱའོ།།དེ་ཡང་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པས་སེམས་དང་པོ་བསྐྱེད་པ་ནས་ཉེ་བར་བཟུང་སྟེ། ཆོས་ཐམས་ཅད་དངོས་པོ་མེད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་ལྷག་པར་སྨོས་པས་དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པ་ནས་ཇི་སྲིད་དུ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཀྱི་བར་དུ་སྒོམ་པར་བྱེད་ཅིང་། དེ་ཡང་དངོས་པོ་མེད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་པས་ཆོས་ཐམས་ཅད་མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་པ་མེད་པས་ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་སྐོར་བར་བྱེད་ཅིང་ཐེག་པ་གསུམ་པོ་རྣམས་ཀྱིས་སེམས་ཅན་རྣམས་འཁོར་བ་ལས་ཡོངས་སུ་གྲོལ་བར་བྱེད་པའོ་ཞེས་པ་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་དངོས་པོ་མེད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་པ་སྟེ་མཐར་གྱིས་པ་ཞེས་བྱ་བ་བཅུ གསུམ་མོ།།འདིའི་གང་གི་ཀླན་ཀ་ནི་རང་བཞིན་ཉིད་ཀྱིས་བསམས་ཤིང་། ལན་ནི། རྒྱུས་ཀྱིས་བཏབ་པར་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ། གལ་ཏེ་ངོ་བོ་ཉིད་སྟོང་པ་ཉིད་རྣམས་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་སྒོམ་པར་བྱེད་ན། དེ་ན་ནི་དེ་བསྒོམ་པ་དོན་མེད་དོ། །རི་བོང་གི་རྭ་བསྒོམ་པ་བཞིན་ནོ་ཞེས་པ་ ནི་ཀླན་ཀ་ལ།ལན་གསུམ་པ་ནི། ཆོས་ཐམས་ཅད་འགྱུར་བ་མེད་པར་མཉམ་པ་ཉིད་ཅེས་པ་སྟེ། འགྱུར་བ་མེད་པ་ནི་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཏེ་རང་བཞིན་གྱིས་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པས་དེ་མཉམ་པ་སྟེ་རོ་གཅིག་པ་ལ། ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་ངོ་བོའི་ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་དང་། དེའི་བདག་ཉིད་ཀྱི་དོན་དམ་པའི་ཆོས་ ཉིད་ལ་བསྒོམ་པར་བྱ་བ་མེད་པ་ནི་འཕགས་པའི་ཆོས་ཀྱི་རྒྱུར་འགྱུར་བ་སྟེ།དེ་ཇི་ལྟར་ན་དོན་མེད་པར་འགྱུར་རོ།

以下是完整的中文直译：
因此不退转于诸圣者所赞之三摩地，因具戒心而等持故。彼行般若波罗蜜多时，舍施资具及法，乃至自身支分，彼一切作意为无实体性，如是不作意即是舍随念。
从预流果至四大王天，乃至他化自在天所生诸天，彼等一切皆无实体性，无念无作意，此为天随念。如是六随念即是六种渐次所作。
"一切法无生故"者，由持自相故为法，从五蕴等乃至一切种智，如是于一切法中，了知彼等无生无起无实体性多所生起，应知是为渐次所作。
复次，行般若波罗蜜多者，从初发心开始，以胜解一切法无实体性，从念住乃至一切种智皆当修习。彼亦无实体性，故无一切法现证菩提，而转法轮以三乘令诸众生解脱轮回，此即一切法无实体性之十三种渐次。
此中诘难由自性而思，答则由因缘而说。若修空性等波罗蜜多，则彼修习无义，如修兔角，此为诘难。第三答曰："一切法无变平等性"。无变即法界，以自性无实体性故平等，即一味。于世俗体性一切法及其本性胜义法性中无所修习，是为圣法之因，如何成无义耶？


 །འོ་ན་སོ་སོར་རང་རིག་པའི་བདག་ཉིད་དང་འཛིན་པའི་རྣམ་པར་རིག་པ་ཡང་ཡོད་ལ། དེ་ལས་གཟུང་བ་ཡང་ཡོད་ཅེས་པས་ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་ལ་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་མི་རིགས་སོ་ཞེས་པ་ནི་ ཀླན་ཀ་ལ།ལན་ནི། ཆོས་ཐམས་ཅད་བདག་མེད་ཅིང་རྣམ་པར་རིག་པ་མེད་དོ་ཞེས་པ་སྟེ་བདག་ཉིད་རྟག་པ་གཅིག་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ནི་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཡང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ལ། རྣམ་པར་རིག་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ནི་དོན་དམ་པར་མེད་པ་སྟེ། གང་དུ་ཤེས་རབ་ཀྱི་རྗེས་སུ་རྟོགས་པའི་ཚད་མས་ངེས་ ལ།འདིར་འཛིན་པ་པོ་མེད་པས་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པ་མེད་པས་ཏེ། རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པ་ལས་སྐྱེས་པའི་ཕྱིར་དང་། གཅིག་པ་དང་དུ་མ་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་ན་ཆོས་ཐམས་ཅད་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་ཉིད་དུ་གྲུབ་སྟེ། གཟུགས་ལ་སོགས་པ་སྒྲ་རྣམས་ཀྱིས་གང་རྗོད་ པར་བྱེད་པ་དེ་ཉིད་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་སྟེ།དེ་དག་ནི་ཡོད་པས་གང་དུ་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་ཡིན་ཞེས་པ་ནི་ཀླན་ཀ་ལ། ལན་ནི། མིང་ཙམ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། དོན་གྱིས་སྟོང་པའི་མིང་ནི་མིང་ཙམ་ལ། དེས་ཆོས་དེ་རྣམས་ལ་ཐམས་ཅད་མངོན་པར་རྗོད་པར་བྱེད་དེ། དེས་ན་དེ་ རྣམས་ཐ་སྙད་དུ་ཡོད་དོ་ཞེ་ན།མིན་ཏེ། དེ་ནི་གང་དུ་ཡང་མེད་དེ། དོན་མེད་པས་གང་དུ་ཡང་རྗོད་པ་པོ་མེད་པའི་ཕྱིར་དང་། རྗོད་པར་བྱེད་པ་ཡང་གང་དུ་ཡང་མེད་དེ། ལུས་ཀྱི་འམ། སེམས་ལ་བརྗོད་པར་བྱ་བ་དང་རྗོད་བྱེད་དག་མེད་པས་སོ། །ཆོས་ཐམས་ཅད་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་ པ་ཉེ་བར་བསྡུ་བའོ།།ཐ་སྙད་མེད་པར་ནི་བརྗོད་པ་མེད་པ་སྟེ། འདི་རྣམས་ལ་དེ་དག་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་ན་བརྗོད་དུ་མེད་པའོ། །འོ་ན་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ལ་ཚད་མ་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར་ན་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱང་ཚད་མ་དང་ལྡན་པ་ལ་དེ་ལྟར་དེ་ལ་དམིགས་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ ཕྱིན་པ་ནི་ཚད་དང་ལྡན་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་མི་འདོད་པ་ཞེས་པ་ལ།ལན་གསུངས་པ་ནི། ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་ཚད་མེད་ཅེས་པ་སྟེ། ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་ལ་ནི་ཚད་མེད་དེ། ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པའི་ཕྱིར་ནམ་མཁའ་ལྟ་བུ་ཉིད་དེ། དེས་ན་དེའི་སྟོང་པ་ཉིད་རྣམས་ཀྱང་ཚད་མེད་ལ། དེས་ཤེས་རབ་ ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་དམིགས་པས་ཐ་དད་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ།།གལ་ཏེ་ཕུང་པོ་ལ་སོགས་པ་མེད་ན་གང་གིས་འདི་བརྗོད་པར་འགྱུར་ཞེས་པ་ནི་ཀླན་ཀ་ལ། ལན་གསུངས་པ་ནི། ཆོས་ཐམས་ཅད་མཚན་མ་མེད་པའོ་ཞེས་པ་སྟེ། མཚན་མས་སྒྲོ་བཏགས་པའི་རང་གི་མཚན་མ་མེད་པ་སྟེ། མཚན་མ་ནུབ་ཅིང་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྒྱུ་མ་བཞིན་དུ་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་འདི་ལ། དེ་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་སྟེ། དེས་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བར་ཕུང་པོ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་སྒྱུ་མའི་སྐྱེས་བུ་ལ་སོགས་པ་བཞིན་སྤྲོས་པ་མེད་པར་སྣང་བར་འགྱུར་རོ།

以下是完整的中文直译：
若谓各别自证之体性及能取之识亦有，由此亦有所取，故一切法无自性不应理，此为诘难。
答曰："一切法无我且无识"。常一自性之我，即使在世俗中亦不存在，而识之分别识于胜义中亦无，以智慧所随觉量决定。此中无能取故，无所取能取，以从缘起所生故，离一多故，一切法成就无自性。
若谓色等诸声所诠者即是色等，彼等既有，云何为无自性？此为诘难。
答曰："唯名"等。离义之名为唯名，以彼于诸法皆作显说。若谓彼等世俗有耶？非也。彼于何处亦无，以无义故无能诠者，能诠亦于何处皆无，以身或心中无所诠能诠故。"一切法"等为总结。
无世俗则无言说，以彼等于此等无故。是故不可言说。若谓色等具量故，空性亦具量，如是缘彼般若波罗蜜多成具量故不应理，此为诘难。
答曰："一切法无量"。一切诸法皆无量，以无自性故如虚空。故彼空性等亦无量，以缘般若波罗蜜多无差别故。
若谓若无蕴等，由何而有此言说？此为诘难。
答曰："一切法无相"。无相所增益之自相，相灭尽而一切法如幻无自性。此即般若波罗蜜多，由彼缘起所生蕴等如幻化人等无戏论而显现。


 །འོ་ན་འདིར་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་མཚན མ་རྣམས་ཡོངས་སུ་སྤངས་པའི་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཡང་དག་པར་ཡིད་ལ་བྱེད་ཀྱི་ཤེས་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་པ་ནི་ཀླན་ཀ་ལ།ལན་ནི། ཆོས་ཐམས་ཅད་ངེས་པར་འབྱེད་པ་མེད་པ་ཞེས་ཏེ་ཆོས་ཐམས་ཅད་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་རྟོགས་པ་མངོན་སུམ་དུ་བྱེད་པ་ནི་ངེས་པར་འབྱེད་པ་སྟེ། དེས་ན་ཤེས་ རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཉིད་དོ།།དེ་ལྟར་ན་དེའི་དེ་ཉིད་ཡང་དག་པར་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ཐོས་པ་དང་བསྒོམ་པས་ཉེ་བར་བླངས་ནས་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པར་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་སྤྲོས་པ་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་སྐྱེ་བར་འགྱུར་བ་དེ་ནི་དེའི་རྟོགས་པའོ། །འོ་ན་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པས་སུ་ཞིག་དག་ པར་འགྱུར་ཏེ།བདག་མེད་པས་དེའི་འདོད་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་དང་། སེམས་མེད་སོ་སོར་སྐད་ཅིག་གིས་ཐ་དད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། དེ་ལྟར་ན་སེམས་ཀྱི་རྒྱུད་དེ་ཡང་མི་དག་པའམ། དག་ཀྱང་རང་བཞིན་དུ་མི་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་ཏེ། ཕྱོགས་དང་པོ་ལྟར་ན་ནི་དེ་ལ་དག་པར་མེད་དེ། སོལ་བ་བདར་ བར་བྱེད་པ་ཉིད་བཞིན་ནོ།།གཉིས་པ་ལྟར་ན་ནི་དོན་མེད་དོ། །དེའི་སེམས་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་དག་པ་ན་ནི་དེ་འགྱུར་བ་མེད་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་པ་ནི་ཀླན་ཀ་ལ། ལན་ནི། ཆོས་ཐམས་ཅད་རང་བཞིན་གྱིས་ཡོངས་སུ་དག་པའི་ཞེས་པ་སྟེ། ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་དེ། དེའི་དེ་ཡོངས་སུ་ དག་པར་བྱ་བ་དགོས་པ་དེས་ན་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་རྗེས་སུ་གནས་པར་བྱ་བའོ།།འགྱུར་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཞེས་པའི་མ་ངེས་པ་ནི་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་རང་བཞིན་དེ་ནི་རང་བཞིན་གྱིས་ཡོངས་སུ་དག་པ་ཉིད་ལ། གློ་བུར་གྱི་སྒྲིབ་པའི་དྲི་མ་རྣམས་ཀྱིས་དྲི་མ་ཅན་དུ་བྱས་པ་ནི་དེའི་ངོ་བོ་ཉིད་མ་ཡིན་པའི་ ཕྱིར་ཏེ།ནམ་མཁའ་ལྟ་བུ་ལ་སྤྲིན་དང་ཁུག་རྣ་ལ་སོགས་པ་ལྟ་བུ་རྣམས་ནི་ཕྱིས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཉིད་ཀྱིས་དེ་རྣམས་བཟློག་ནས་ཡང་དག་པར་འགྱུར་ཏེ། རླུང་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་སྤྲིན་ལ་སོགས་པ་བསལ་བའི་ནམ་མཁའ་བཞིན་ནོ། །འོ་ན་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་བཅོམ་ ལྡན་འདས་ཀྱིས་བསྟན་པ་ན།མཚན་མ་ཅན་གྱི་ཡེ་ཤེས་སྐྱེ་བར་འགྱུར་བས། དེའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཡང་མཚན་མ་མེད་པར་རིགས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་པ་ནི་རྒོལ་བ་ལ། ལན་ནི། ཆོས་ཐམས་ཅད་བརྗོད་དུ་མེད་པའོ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་བརྗོད་དུ་མེད་པའི་ ཕྱིར་ཚིག་རྣམས་ཀྱི་རང་བཞིན་གྱིས་ངོ་བོར་བསྟན་དུ་མེད་པ་ལ་སྨོས་པ་འབའ་ཞིག་གི་ཕྱིར་ཏེ།དོན་དམ་པར་མཐོང་བས་ནི་དེའི་རྗེས་སུ་རིག་པར་བྱེད་པའོ།

以下是完整的中文直译：
若谓此中遍离分别相之法界正作意，非为般若波罗蜜多，此为诘难。
答曰："一切法无决择"。决择即现证一切法自性，故即是般若波罗蜜多。如是，闻修摄持彼之真实正作意，自然成就一切法空性无戏论智慧，此即彼之证悟。
若谓谁由般若波罗蜜多而得清净？以无我故无其意乐，心无各别刹那差异故。如是则心相续不清净，或虽清净亦不成自性故。若如初说则于彼无清净，如擦炭般。若如后说则无义。其心性清净时非无变故，此为诘难。
答曰："一切法自性清净"。一切法无自性，彼须遍清净，故应随住般若波罗蜜多。
所谓"无变故"之不定，法性自性本来遍清净，暂时障垢所染非其自性故。如虚空中云雾等，后由般若波罗蜜多遣除彼等而成清净，如风等除云等之虚空。
若谓世尊宣说般若波罗蜜多时，生有相智慧，故其般若波罗蜜多应为无相，此为诘难。
答曰："一切法不可说"等。以一切法不可说故，言词自性不能显示自性，唯是言说故。胜义见则随其了知。


 །འོ་ན་སུ་ཞིག་འདི་དག་སྟེ། གལ་ཏེ་ཉོན་མོངས་པ་ཟད་པས་དེ་ལྟར་ཡང་སྲིད་པར་འགྱུར་ཏེ། འདིར་རྒྱུ་ ཟད་པས་སྐྱེ་བ་ཟད་པར་འགྱུར་ན།དེའི་འདུ་ཤེས་ཀྱིས་ལྷག་མ་མ་ལུས་པ་རྣམས་ནི་ཇི་སྲིད་དུ་ཚེའི་བར་དུ་གནས་ལ། རང་ཉིད་ཀྱིས་འགག་པར་འགྱུར་བས་དེ་ལྟར་ཉན་ཐོས་ཀྱི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་འགྱུར་རོ་ཞེས་པ་ལ། ལན་ནི། ཚིག་གསུམ་གྱིས་ཏེ། ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་འགག་པ་མེད་པའོ་ཞེས་ པ་ནི་ཟག་པ་མེད་པའི་ཆོས་རྣམས་ནི་ཟད་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་ན།དེ་ཇི་ལྟར་འགག་པར་འགྱུར་ཏེ། སྤྲོས་པ་མཉམ་པ་ཉིད་དང་། སྐྱོན་མེད་པ་ཉིད་དང་། རོ་གཅིག་པ་ཉིད་དུ་གནས་པས། སྤངས་པས་ཁྱད་པར་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཆོས་ཐམས་ཅད་ནི་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་ལས་མྱ་ངན་ ལས་འདས་པ་ཐོབ་པ་དེ་ནི་ཇི་ལྟར་དེ་རྣམས་ཀྱི་དེ་བཞིན་ཉིད་དེ་ལྟར་རོ་ཞེས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་དེ་བཞིན་ཉིད་མཉམ་པ་ཉིད་དེས་སོ།།ཇི་ལྟར་དེ་བཞིན་ཉིད་མཉམ་པ་ཉིད་ན་གསུངས་པ་ནི། ཆོས་ཐམས་ཅད་ཅེས་པ་སྟེ། མི་འགྲོ་མི་འོང་བས་དུས་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཆོས་ཐམས་ཅད་ནི་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་ པ་ཅན་རྣམས་ལས་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཐོབ་པ་དེ་ནི་ཇི་ལྟར་དེ་རྣམས་ཀྱི་དེ་བཞིན་ཉིད་དེ་ལྟར་རོ་ཞེས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་དེ་བཞིན་ཉིད་མཉམ་པ་ཉིད་དེས་སོ།།ཇི་ལྟར་དེ་བཞིན་ཉིད་མཉམ་པ་ཉིད་ན་གསུངས་པ་ནི། ཆོས་ཐམས་ཅད་ཅེས་པ་སྟེ། མི་འགྲོ་མི་འོང་བས་དུས་མེད་པ་སྟེ། མི་འགྲོ་བ་ནི་འདས་ པའི་དུས་མེད་པ་སྟེ།གང་དུ་འགྲོ་བར་བྱ་བ་དང་། གང་འགྲོ་བར་བྱ་བ་དེ་དག་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གང་དུ་ཡང་མ་སྐྱེས་པ་དེ་རྣམས་ཀྱི་སྐྱེ་བ་མེད་པའི་དུས་མེད་པ་རྣམས་ལ་མེད་པ་ནི་ཤེས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་ལ། འགྲོ་བ་དང་འོང་བ་དག་ལ་ནི་ཤེས་པ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བའི་ཕྱིར་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་ན་མི་སྐྱེ་ཞིང་ཤིན་ཏུ་མི་སྐྱེ་ ཞེས་པའོ།།གང་དུ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱི་རང་གི་དོན་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་རབ་ཏུ་བསྒྲུབས་པ་ཉིད་ན་ནི་འདིར་འདི་རྣམས་རང་གི་དོན་ལ་དགའ་བའི་ཕྱིར་དགའ་བ་ཡང་དམིགས་པར་འགྱུར་ཏེ་དོན་དམ་པར་ན་དཀའ་བ་སྟེ། སེམས་ཅན་རྣམས་མཆོག་ཏུ་མཐའ་ཡས་པའི་ཕྱིར་དང་། ལོག་ པར་སྒྲུབ་པ་མང་བའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་པ་ནི་ཀླན་ཀ་ལ།ལན་ནི། བདག་ཅེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། བདག་དང་གཞན་དུ་མི་མཐོང་བའི་ཕྱིར་ཏེ། སེམས་ཅན་རྣམས་ཐམས་ཅད་དང་བདག་ཉིད་མཉམ་པ་ཉིད་དུ་མཐོང་བས་ཞེས་པའི་དོན་ཏོ། །འདིའི་གོང་དགའ་བའི་འདུ་ཤེས་ཀྱི་གཉེན་པོ་ཇི་ལྟ་ ཇི་ལྟར་སོ་སོར་ཀུན་ཏུ་རྟོགས་པར་བྱས་པས་དེ་ལ་གསུངས་པ་ནི་རྒྱ་མཚོའི་སྒྲས་སོ།

以下是完整的中文直译：
若问谁是此等？若由烦恼尽而如是转生，此中因尽则生尽，其想之余无遗者住至寿尽，自然灭故，如是成声闻菩提。
答以三句："一切法无灭"。无漏法无尽故，彼云何灭？以住于戏论平等性、无过性、一味性，无断除差别故。一切法从烦恼得涅槃，如彼等真如，即智慧真如平等性。
若问云何真如平等性？说："一切法"。以无去无来故无时。无去即无过去时，以无所去处及所去故。于无生者无生时，以无知故。于去来则有先行知故，是故不生极不生。
若谓菩萨圆满成就自利时，此等以乐自利故当有欢喜所缘，胜义中实难，以众生最为无边故，邪行众多故，此为诘难。
答曰："我"等。以不见自他故。义谓见一切众生与自平等性。此前对治欢喜想，如何各别遍知故，于彼说以海音。


།དེ་ལ་ཚུ་རོལ་གྱིས་མཐོང་བའི་སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱིས་དགྲ་བཅོམ་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ལ་དགའ་བའི་འདུ་ཤེས་བཟློག་པ་གསུངས་པ་ནི། ཐམས་ཅད་ཅེས་པ་སྟེ། ཆོས་ཐམས་ཅད་ནི་སེམས་ཅན་ གྱི་ཐ་སྙད་ཀྱི་ཡུལ་ལས་འཕགས་པས་དགྲ་བཅོམ་པ་སྟེ།གང་དུ་རང་བཞིན་གྱིས་ཡོངས་སུ་དག་པའི་ཆོས་ཉིད་དང་རོ་གཅིག་པའི་ཕྱིར་ན་བསྒོམ་པར་རིགས་པའོ། །ཁུར་རྣམས་སུ་སྒྲོ་འདོགས་པ་མེད་དེ། དེ་ལྟར་ཁུར་ཡང་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །སེམས་ཅན་གདུལ་བར་བྱ་བ་ རྣམས་ཀྱི་ཕྱིར་ཕྱོགས་བཅུའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་དུ་འགྲོ་བའི་དཀའ་བའི་འདུ་ཤེས་བཟློག་པའི་ཕྱིར་གསུངས་པ་ནི།ཐམས་ཅད་ཅེས་པ་སྟེ། གཟུགས་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱི་རང་བཞིན་གྱི་དེ་བཞིན་ཉིད་ནི་དེའི་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་མེད་པས། དེའི་ཡུལ་དུ་གྱུར་པའི་ཆོས་མེད་པའི་ཕྱིར་ལ། ཕྱོགས་ ཀྱང་མ་ཡིན་ཏེ།ཆ་མེད་པའི་ཕྱིར་ནམ་མཁའ་བཞིན་ནོ། །འཁོར་བའི་བདེན་པ་ལ་དགའ་བའི་འདུ་ཤེས་བཟློག་པའི་དོན་དུ་གསུངས་པ་ནི་ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་ལ་འཁོར་བ་རྣམས་ཀྱིས་འགོག་པ་རབ་ཏུ་ཚིམ་པ་ཉིད་དང་བདེ་བའི་འདུ་ཤེས་བསྐྱེད་པ་ཉིད་ལ་དེ། ཀྱེ་མ་འདུ་བྱེད་རྣམས་ མི་རྟག་།སྐྱེ་དང་འཇིག་པའི་ཆོས་ཅན་ལ། །སྐྱེས་ནས་འགག་པར་འགྱུར་བ་སྟེ། །དེ་རྣམས་ཉེ་བར་ཞི་བ་བདེ། །ཞེས་པ་ནི་ཉན་ཐོས་ཀྱི་འདུལ་བའོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་འདུལ་བའི་དབང་དུ་བྱས་ནས་གསུངས་པ་ནི། དགའ་བ་མེད་ཅེས་པ་སྟེ། དགའ་བ་ནི་ཤིན་ཏུ་མྱུར་བས་མྱ ངན་ལས་འདས་པ་སྟེ།བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ལ་དེ་མེད་པ་ནི་དགའ་བ་མེད་པའོ། །དགའ་བ་དང་བྲལ་བ་ནི་འཁོར་བ་ལ་ཤིན་ཏུ་ཡིད་བྱུང་བ་སྟེ། དེ་མེད་པ་ནི་དེ་རྣམས་ཀྱི་དགའ་བ་དང་བྲལ་བ་མེད་པ་སྟེ། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་འཁོར་བ་དང་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་དག་ལ་ རབ་ཏུ་མི་གནས་པའི་ཕྱིར་སོ་སོར་ཀུན་ཏུ་རྟོག་པའོ།།ཆགས་པ་མེད་ཅེས་པ་ལ་སོགས་པས་ནི་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་སོ་སོར་རྟོག་པའོ། །ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་ཆགས་པ་མེད་ཅེས་པ་ནི་མངོན་པར་ཞེན་པ་རྣམས་མེད་པ་སྟེ། ཆགས་པ་དང་མ་ཆགས་པ་ དང་དེ་དག་ལ་ཆགས་པ་དང་བྲལ་བ་དེ་དག་དམིགས་སུ་མེད་པས་སོ་ཞེས་པ་ནི་རྣམ་པར་སྤོང་བའི་ཕྱིར་སོ་སོར་རྟོག་པའོ།།ཆོས་ཐམས་ཅད་ནི་ལམ་ཐམས་ཅད་དེ། མངོན་པར་རྟོགས་པ་བདུན་གྱི་ས་ལ། བྱང་ཆུབ་ནི་སྔ་ནས་བཤད་ཟིན་ཏོ། །དེའི་ཕྱིར་ན་གསུངས་པ་ནི། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡེ་ ཤེས་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་བྱེད་ཅེས་པ་སྟེ།ཁོང་དུ་ཆུད་པ་ཐོབ་པས་དེ་ལྟར་བྱང་ཆུབ་ཐོབ་པར་བསླང་བའི་ཕྱིར་རྟོག་པའི་དོན་དུ་སོ་སོར་རྟོག་པའོ།

以下是完整的中文直译：
对此，此岸所见众生对阿罗汉等生起欢喜想，为遮止此说："一切"。一切法超越众生言说境界故为阿罗汉，以与自性清净法性一味故，应当修习。无有担负执著，如是担亦无自性故。
为遮止为调伏众生往诣十方佛土之难行想而说："一切"。色等自性真如无有自性，故无彼境界法，亦非方位，以无分故，如虚空。
为遮止于轮回谛生欢喜想而说，于一切法中以轮回灭尽生起极为满足及安乐想，即："呜呼诸行无常，生灭为法性，生已当灭尽，彼等寂灭乐。"此为声闻律。
依菩萨律而说："无喜"。喜即极速涅槃，菩萨无彼故无喜。无离喜即无极厌离轮回，彼等无离喜，以般若波罗蜜不住轮回涅槃故，是为观察。
"无著"等者，以离贪故观察。"于一切法无著"即无诸执著，以无所缘著、无著及离彼等著故，此为为断除故观察。
一切法即一切道，于七现观地中，菩提已如前说。是故说："通达佛智"。以获得通达故，为引发如是得菩提而观察。


 །ཆོས་ཐམས་ཅད་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་དང་། མཚན་མ་མེད་པ་དང་། སྨོན་པ་མེད་པ་སྟེ། ངོ་བོ་ཉིད་དང་བྲལ་བ་དང་། མཚན་མ་ཐམས་ཅད་ནུབ་པ་དང་། ཁམས་གསུམ་ལ་སྨོས་པ་མེད་པས་གོ་རིམས་ཇི་ལྟ་བ་ཞེས་པ་ནི་ལམ་མདོར་བསྡུས་པའོ། །གལ་ཏེ་རྣམ་པར་ཐར་པའི་སྒོ་ལས་གཞན་པ་ཡང་དེ་རྣམས་ཀྱི་ལམ་ནི། དེ་ལྟར་ན་དེ་བསྒོམས་ན་དམན་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་ལྟུང་བར་འགྱུར་བས་སོ། །ཐམས་ཅད་མེད་ཅེས་པ་ནི་ཆོས་རྣམས་ཐམས ཅད་དེ་ཐམས་ཅད་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ལམ་གྱི་སྨན་ཏེ།ཐེག་པ་དམན་པ་ལ་མོས་པའི་ནད་ཆེན་པོ་སེལ་བར་བྱེད་པ་ནི་གང་དུ་བྱམས་པ་སྟེ་དེ་རྣམས་ཀྱི་སྔོན་དུ་འགྲོ་བ་ཅན་ལ། འོན་ཀྱང་དེ་རྣམས་ཐམས་ཅད་ལ་སྟེ། བྱམས་པ་ལ་སོགས་པའི་ཚད་མེད་པ་བཞི་ལ་གནས་པ་ནི་ཚངས་པར་ འགྱུར་བ་སྟེ།ཚངས་པ་དང་འདྲ་བ་ལ་དེའི་སྐྱོན་མི་སྐྱེ་བར་བྱེད་པས་སོ་ཞེས་པ་ནི་འདི་རྒྱས་པར་བཤད་པའོ། །ཐམས་ཅད་ཅེས་པ་ནི་སྐྱོན་ཐམས་ཅད་དེ་བྱམས་པ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱི་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་གོ་རིམས་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་གནོད་སེམས་དང་རྣམ་པར་འཚེ་བ་དང་དགའ་བ་མེད་པ་དང་ ཁོང་ཁྲོ་བའི་བག་ལ་ཉལ་ལོ།།སྨོན་པ་མེད་པ་ནི་མྱ་ངན་ལས་འདའ་བ་ལ་སྤྲོ་བ་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཁོང་ཁྲོ་བ་མེད་པ་ནི་འཁོར་བ་ལ་ཤིན་ཏུ་ཡིད་བྱུང་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་པ་ནི་མཐར་གྱིས་པའི་མངོན་པར་རྟོགས་པ་བཅུ་གསུམ་པ་ཞར་ལ་བྱུང་བ་དང་བཅས་པའོ། །བསྟན་བཅོས་སུ། སྐད་ཅིག་ གཅིག་མངོན་རྫོགས་བྱང་ཆུབ།།མཚན་ཉིད་ཀྱིས་ནི་རྣམ་པ་བཞི། །ཅེས་པ་ནི་མདོར་བསྟན་པ་སྟེ། དེ་ནི་ཁྱད་པར་གྱི་ལམ་གྱི་སེམས་བསྐྱེད་པ་བཅུ་དྲུག་པོའི་བདག་ཉིད་ཀྱི་བྱེ་བྲག་བདུན་ཅུ་རྩ་གཅིག་པ་ནི་བག་ལ་ཉལ་ཐམས་ཅད་བཅོམ་པའི་ཕྱིར་རྡོ་རྗེ་ལྟ་བུ་ཡང་དག་པའི་དོན་བསྒོམ་པ་རབ་ཀྱི་མཐར་ ཕྱིན་པའི་གནས་སྐབས་ཏེ།ཅིག་ཅར་དུ་རྣམ་པར་སྨིན་པས་རྨི་ལམ་ལྟར་གཉིས་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་རོ་གཅིག་ཏུ་རྟོགས་པའི་བར་ཆད་མེད་པའི་ལམ་དང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སའི་རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་སེམས་བསྐྱེད་པའི་ངོ་བོ་སྟེ། དེས་མ་འོངས་པའི་སེམས་སྐྱེད་པར་བྱེད་པ་ལ་མི་སློབ་ཅིང་སྒྲིབ་པ་རྣམས་ལས་ རྣམ་པར་གྲོལ་བར་འགྱུར་ཏེ།དེའི་སྒྲིབ་པ་སྐྱེས་པ་ནི་འགག་པར་བྱེད་ལ་དེས་ད་ལྟར་བྱུང་བ་ནི་ལམ་གྱིས་སྤོང་བའོ་ཞེས་པའི་རྣམ་པ་འདི་ནི་སྔ་ནས་བཤད་པའོ། །འདིར་སྐད་ཅིག་མ་གཅིག་ལ་མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་པའི་རྒྱས་པར་བཤད་པ་ནི། སྦྱིན་ལ་སོགས་པ་རེ་རེ་ཡིས། །ཟག་མེད་ཆོས་ཀུན་ བསྡུས་པའི་ཕྱིར།།ཐུབ་པའི་སྐད་ཅིག་གཅིག་པ་ཡི། །རྟོགས་པ་འདི་ནི་ཤེས་པར་བྱ། །ཇི་ལྟར་སྐྱེས་བུ་ཟོ་ཆུན་རྒྱུད། །རྡོག་ཐབས་གཅིག་གིས་བསྐྱོད་པ་ནི། །ཐམས་ཅད་ཅིག་ཅར་འགུལ་བ་ལྟར། །སྐད་ཅིག་གཅིག་ཤེས་དེ་བཞིན་ནོ།

以下是完整的中文直译：
一切法即空性、无相、无愿，离自性、一切相寂灭、三界无愿，如是次第即是略道。若解脱门外另有彼等之道，如是修习则堕劣菩提。
"一切无"即一切法，一切是菩萨道药，能除乐小乘大病，即慈心为彼等之前导。然于彼等一切，住于慈等四无量即成梵行，以与梵相似而不生彼过失，此为广说。
"一切"即一切过失，是慈等之违品，依次为害心、损恼、不喜、嗔恚随眠。无愿即离趣涅槃欲故，无嗔即无极厌离轮回故，此为第十三渐次现观及其旁义。
论中说："刹那证菩提，其相有四种。"此为略说。此即殊胜道发心十六自性之七十一种差别，为断一切随眠故，如金刚真实义修习究竟位。顿时成熟，如梦般悟二谛一味之无间道与佛地解脱发心自性。由此于未来发心无所学，解脱诸障。所生障碍令灭，现起者以道断除，此相已如前说。
此处广说刹那现证菩提："由布施等一一法，摄一切无漏法故，应知此即能仁之刹那证悟。如人推动纺车绳，一推令其皆同动，刹那智慧亦如是。"


 །ཞེས་ཏེ། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་ པའི་ཐུབ་པ་དང་།བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་རེ་རེས་ཀྱང་སེམས་ཀྱི་སྐད་ཅིག་གིས་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་ངོ་བོ་ལ་དམིགས་པར་བྱེད་པས་ཟག་པ་མེད་པའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་བསྡུས་པས་འཕགས་ནས་སྐད་ཅིག་ལ་རྟོགས་པའི་སེམས་གཅིག་གིས་སྐད་ཅིག་མ་མངོན་པར་རྟོགས་པ་སྟེ། སྦྱིན་པ་ ལ་སོགས་པའི་སེམས་ཟག་པ་མེད་པ་གཅིག་ལ་དམིགས་པར་བྱེད་པས་ཀྱང་ནི་ཟག་པ་མེད་པའི་ཆོས་ཀྱི་ཚོགས་རྣམས་ཅིག་ཅར་སྔོན་དུ་བྱེད་དེ་སྔོན་གྱི་འཕེན་པའི་མཐུས་དྲངས་ནས་ཟོ་ཆུན་ལ་རྟོག་པ་བཞིན་ནོ།།འདི་ལ་གསུངས་པ་ནི། རྒྱ་མཚོ་མུ་མེད་ཅེས་པ་སྟེ། གང་དུ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ ཏུ་ཕྱིན་པས་ཡོངས་སུ་བཟུང་བའི་ཕྱིར་དང་།རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་དང་མ་བྲལ་བའི་ཕྱིར་སྟོང་པ་ཉིད་དང་རོ་གཅིག་པའི་ཟབ་པ་དང་རྒྱ་ཆེ་བའི་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པའི་སེམས་ཀྱི་སྐད་ཅིག་རེ་རེ་ལ་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཞེས་བརྗོད་དེ། དེའི་མུ་མེད་པ་ནི་མུ་མེད་པའི་ ཟག་པ་མེད་པའི་ཆོས་རྣམས་ཀུན་ཏུ་དྲངས་པ་ཉིད་ལ།དེ་ལ་ཡང་དེ་རྣམས་ཀྱི་ཕན་ཚུན་དུ་འབྲེལ་པ་ཡུན་རིང་པོར་ཡོངས་སུ་འདྲིས་པའི་ཕྱིར་ཏེ། དེ་ཇི་ལྟར་ཤེས་པར་བྱ་ན། ཟབ་པ་དང་རྒྱ་ཆེ་བའི་རྒྱ་མཚོ་མུ་མེད་པ་ཉིད་ནི་ཅིག་ཅར་གཞོལ་བར་འགྲོ་བའི་ཆུ་རྣམས་ཀྱི་འདྲེན་ པ་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་དེའི་དེ་རྣམས་ཀྱང་ཕན་ཚུན་འབྲེལ་པའི་ཕྱིར་རོ།།དེ་ལྟར་ན་རྒྱ་མཚོ་མུ་མེད་པའི་དཔེས་སོ་ཞེས་པའི་དོན་ཏེ་ཞེས་པ་ནི་ཟག་པ་མེད་པའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་སེམས་ཀྱི་སྐད་ཅིག་གིས་མངོན་པར་རྟོགས་པ་སྟེ་དང་པོའོ།

以下是完整的中文直译：
即是，行持般若波罗蜜多的能仁与菩萨，以布施等每一法，以心刹那缘空性自性，摄集一切无漏法而超越，以一刹那觉知之心顿时证悟。以缘一布施等无漏心，亦能顿时引发无漏法聚，由昔愿力牵引，如转动纺车。
对此所说："无边大海"者，由般若波罗蜜多摄持故，不离一切相智作意故，与空性一味之深广布施等心之每一刹那，即名般若波罗蜜多。其无边即是引生无边无漏诸法，于彼等中相互关联长时熟习故。云何了知此义？深广无边大海本性，即是顿时流注诸水之牵引，彼等由自性相互关联故。如是以无边大海为喻。此即心刹那顿证一切无漏法之第一。


 །བསྟན་བཅོས་སུ། གང་ཚེ་ཆོས་དཀར་ཐམས་ཅད་ཀྱི། །རང་བཞིན་ ཤེས་རབ་ཕ་རོལ་ཕྱིན།།རྣམ་སྨིན་ཆོས་ཉིད་གནས་སྐབས་སྐྱེས། །དེ་ཚེ་སྐད་ཅིག་གཅིག་ཡེ་ཤེས། །ཞེས་ཏེ། རྣམ་པར་སྨིན་པ་ལས་སྐྱེས་པའི་ཆོས་ནི་རྣམ་པར་སྨིན་པའི་ཆོས་ཏེ། དེའི་གནས་སྐབས་སུ་ནི་འདིའི་འོ་ཞེས་ཏེ་དེ་ལྟར་བཤད་དེ། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དེ་ཡང་མི་གཡོ་ བའི་གནས་སྐབས་ནས་བརྩམས་པ་ནི་ཐམས་ཅད་དགེ་བའི་ཆོས་རྣམས་ཏེ།ཟག་པ་དང་བཅས་པ་དང་ཟག་པ་མེད་པ་རྣམས་གང་འདིས་སྔོན་དུ་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་ཉིད་དུ་བསྒོམས་ནས་གང་ཡང་ཕྱིས་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་ནས། རྣམ་པར་བྱང་བ་མ་ལུས་པའི་ཕྱོགས་རྣམ་པར་ སྨིན་ནས་སྐྱེས་པ་རྣམས་ཀྱི་ཟག་པ་མེད་པའི་ཆོས་རྣམས་ལ།དེ་རྣམས་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པར་ཡང་དག་པར་རིག་པ་ཅན་གྱི་དཀར་པོའི་རང་བཞིན་ཅན་ཐམས་ཅད་གང་དུ་སྐྱེས་པ་དེ་ཉིད་སེམས་ཀྱི་སྐད་ཅིག་གཅིག་ལ་དེ་ཉིད་ཀྱི་ཆོས་རྣམས་ལ་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པ་སྟེ། འདིར་གསུངས་པ་ནི། ནམ་མཁའ་ ཞེས་པ་སྟེ།ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ནི་རྣམ་པར་སྨིན་པའི་ཆོས་ཉིད་ཀྱིས་གནས་སྐབས་དང་ཐམས་ཅད་དཀར་པོའི་རང་བཞིན་ཅན་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་ན་མུ་མེད་པ་སྟེ། ཆོས་དེ་རྣམས་ཀྱང་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་དང་རོ་གཅིག་པར་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པའི་རྣམ་པར་སྨིན་པ་ལས་སྐྱེས་པའི་ཕྱིར་ལ། དེའི་ མུ་མེད་པ་ཉིད་ཇི་ལྟར་ཞེ་ན།ནམ་མཁའ་མུ་མེད་པའི་དཔེ་སྟེ། ཇི་ལྟར་ནམ་མཁའ་ལ་མུ་མེད་དོ། །ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་དང་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པ་ཡོངས་སུ་འགྱུར་བ་མེད་དོ་ཞེས་པ་ནི་རྣམ་པར་སྨིན་པ་ལས་བྱུང་བའི་དཀར་པོའི་ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་སེམས་ཀྱི་སྐད་ཅིག་གཅིག་གི་ས་ལ་ མངོན་པར་རྟོགས་པ་སྟེ།གཉིས་པ་ནི་བསྟན་བཅོས་སུ། ཆོས་རྣམས་རྨི་ལམ་ལྟར་གནས་པའི། །སྦྱིན་ལ་སོགས་ལ་སྤྱོད་པ་ཡིས། །མཚན་ཉིད་མེད་ཉིད་ཆོས་རྣམས་ནི། །སྐད་ཅིག་མ་ནི་གཅིག་གིས་རྟོགས། །ཞེས་ཏེ། རྟོགས་པ་ནི་བློས་ཏེ་ཤེས་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ།

以下是完整的中文直译：
论中说："当一切白法之，自性般若波罗蜜，异熟法性位中生，彼时一刹那智慧。"即是，从异熟所生法是异熟法，于其阶位中是此之所说。从不动位开始的般若波罗蜜多，即是一切善法，有漏无漏诸法，由此先修无自性，后离一切违品，清净无余分位成熟而生诸无漏法，于彼等了知无自性之白法自性一切所生处，即于一心刹那于彼等法任运成就。
此中所说："虚空"者，般若波罗蜜多是异熟法性位及一切白法自性，故为无边，彼等诸法亦与无自性一味任运成就之异熟所生故。其无边云何？以虚空无边为喻。如虚空无边际，无自性与任运成就永不变异。此即于一心刹那位现证一切异熟所生白法。
第二，论中说："诸法如梦而安住，行持布施等诸行，无相性诸法，一刹那而证悟。"证悟即是以慧了知之义。


 །རྨི་ལམ་ལྟ་བུ་དང་དྲི་ཟའི་ གྲོང་ཁྱེར་ལྟ་བུ་དང་གཟུགས་བརྙན་ལྟ་བུ་རྣམས་ལའོ་ཞེས་པ་ནི་ཡུམ་ཆེན་མོར་གསུངས་ལ།བསྟན་བཅོས་སུ་ཚིག་གཅིག་ཉིད་དེ། འདི་རྣམས་ཐམས་ཅད་དོན་གཅིག་པའི་ཕྱིར་ལ། དེ་ཡང་དོན་རང་བཞིན་དུ་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་པའི་མཚན་ཉིད་རྣམས་ཀྱིས་སོ་སོར་སྣང་ བར་བྱེད་པ་རྣམས་ལ།འདི་དག་ནི་ཇི་ལྟར་མཚན་ཉིད་མེད་ཅིང་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པའི་ཕྱིར་མཚན་ཉིད་མེད་པ་ཉིད་དེ། དེའི་ཆོས་ཕུང་པོ་ལྔ་པོ་རྣམས་ནི་སྒྱུ་མ་དང་རྨི་ལམ་ལ་སོགས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་མཚན་ཉིད་མེད་པ་ཉིད་ལ་གནས་ནས་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་བྱེད་ཅིང་ཆོས་ རྣམས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་དང་།རྣམ་པར་བྱང་བའི་ངོ་བོ་རྣམས་ལ་མཚན་ཉིད་མེད་པ་ཉིད་དུ་སྐད་ཅིག་མ་གཅིག་ལ་ཤེས་པ་སྟེ། དེ་ལ་གསུངས་པ་ནི། རི་རབ་ཅེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། རི་རབ་སྣ་ཚོགས་པ་ཉིད་ནི་ཁ་དོག་བཞིའི་རིན་པོ་ཆེའི་རང་བཞིན་གྱི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་ནི།།སྟོང་པ་ཉིད་པས་སྒྱུ་མའི་རང་བཞིན་རྣམས་ཀྱི་ཆོས་རྣམས་རོ་གཅིག་པ་ཉིད་པས་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་པ་ཉིད་དུ་རིག་པར་བྱའོ་ཞེས་པ་ནི་མཚན་ཉིད་མེད་པའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་སེམས་ཀྱི་སྐད་ཅིག་གཅིག་ལ་མངོན་པར་རྟོགས་ཏེ། གསུམ་པའོ། །བསྟན་བཅོས་སུ། རྨི་ལམ་ན་ ནི་དེ་མཐོང་ཉིད།།གཉིས་ཀྱི་ཚུལ་དུ་མི་མཐོང་ལྟར། །ཆོས་རྣམས་གཉིས་སུ་མེད་པ་ཉིད། །སྐད་ཅིག་མ་ནི་གཅིག་གིས་མཐོང་། །ཞེས་པ་སྟེ། རྨི་ལམ་དུ་མཐོང་བའི་མི་དང་གླང་པོ་དང་རྟ་ལ་སོགས་པ་ཅན་ནི་རྨི་ལམ་སྟེ། དེས་དེ་མཐོང་བ་དང་། སད་པ་ལ་ཐ་དད་དུ་མི་མཐོང་སྟེ། དོན་ དམ་པར་དེ་དག་མ་སྐྱེས་པའི་ཕྱིར་རོ།

以下是完整的中文直译：
如梦、如乾闼婆城、如影像等，此是《大般若经》所说。论中即是此一句，这些都是同一义故。又于彼等以自性种种相貌各别显现者，此等由于无相无自性故为无相性。彼五蕴诸法以幻梦等自性故，住于无相性中圆满六波罗蜜多，于一切法染污清净自性中，一刹那了知无相性。
此中所说："须弥"等，须弥种种性是因四色宝之自性故。如是于般若波罗蜜多中，由空性故，诸幻性法一味故，应知为种种相。即于一心刹那现证一切无相法。此为第三。
论中说："如于梦中见，不见为二相，诸法无二性，一刹那而见。"即如梦中所见人象马等为梦，彼见此时与醒时不见为异，因胜义中彼等未生故。


།དེའི་འདི་ལྟར་ཐམས་ཅད་དུ་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་ཆོས་ལ་ཡང་ངོ་ཞེས་པ་ནི་ཆོས་རྣམས་ནི་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ལ་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པ་དང་། རྟག་པ་དང་ཆད་པ་དང་། ཐོག་མ་དང་ཐ་མ་གཉིས་སུ་མེད་པའི་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱིས་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་ ཉིད་དུ་སྐད་ཅིག་གཅིག་ལ་མཐོང་བ་སྟེ།དེ་ལ་གསུངས་པ་ནི། གཟུགས་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། མུ་མེད་པ་ནི་རྟག་པ་ལ་སོགས་པའི་སྟེ། དེ་ལྟར་ཡང་བཤད་པ། ཡོད་ཅེས་བྱ་བ་དང་མེད་ཅེས་བྱ་བ་གཉི་ག་ཡང་མཐའ་ལ། དག་ཅེས་བྱ་བ་དང་མ་དག་ཅེས་བྱ་བ་འདི་ཡང་ མཐའ་ཉིད་དེ།དེའི་ཕྱིར་གཉི་གའི་མཐར་ནི་རྣམ་པར་སྤང་བ་ཉིད་བྱས་ཤིང་། མཁས་པས་དབུས་ལ་ཡང་ནི། གནས་པར་བྱེད་པ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཞེས་ཏེ། དེ་རྣམས་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་མུ་མེད་པ་ཉིད་དེ། གཟུགས་ལ་སོགས་པ་རྣམས་དང་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཕུང་པོས་ཡང་དག་པར་བསྡུས་པ་ རྣམས་ལའོ་ཞེས་པ་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་གཉིས་སུ་མེད་པའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་སེམས་ཀྱི་སྐད་ཅིག་ལ་མངོན་པར་རྟོགས་པ་སྟེ་བཞི་པའོ་གདུལ་བར་བྱ་བའི་ངོར་ལྡོག་པའི་དབྱེ་བས་རྣམ་པ་བཞིར་ཕྱེ་ཡང་སྐད་ཅིག་གིས་མངོན་དུ་བྱེད་དེ།དཔེར་ན་སྣོད་ཐ་དད་ཀྱང་དེར་སོན་པའི་ནམ་མཁའ་ལ་ནི་ཐ་དད་མེད་དེ། སྒྲིབ་པ་མེད་པ་ ཉིད་དུ་མཉམ་པའི་ཕྱིར་རོ།།དེ་བཞིན་དུ་གཟུགས་དང་ཚོར་བ་ལ་སོགས་པའི་དངོས་པོ་ཐ་དད་ཀྱང་དེར་སོན་པའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་སྐྱེ་བ་མེད་པའི་མཚན་ཉིད་ལ་ནི་ཐ་དད་པ་མེད་པས་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ནི་གཅིག་པ་ཉིད་དུ་ཤེས་པར་བྱ་སྟེ། དེ་ཡང་ཤེས་པའི་སྐད་ཅིག་མ་གཅིག་པའི་མངོན་པར་རྟོགས་པ་སྟེ། མངོན་པར་ རྟོགས་པ་བདུན་པའོ།

以下是完整的中文直译：
其中"如是于一切诸法之法亦然"者，即诸法于色等中，以无二边的空性，于能取所取、常断、始终等，一刹那见为无自性。
此中所说："色"等，无边际即常等。如是亦说：有与无二者皆为边，净与不净此亦是边。是故应断二边，智者于中亦不应住。由离彼等故为无边际，于色等及般若波罗蜜多蕴所摄诸法。即一切法无二真如于心刹那现证，此为第四。
虽依所化根机差别分为四种，然于刹那即得现证。譬如虽有不同器皿，然其中所显虚空无有差别，因无障碍故平等。如是虽有色受等诸事物差别，然其所显真如无生相中无有差别，故应知真如唯一，此即一心刹那现证。此为第七现证。


།མངོན་པར་རྟོགས་པ་བརྒྱད་པ་ནི་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་སྟེ་འདུ་ཤེས་མེད་འདུ་ཤེས་མེད་མིན་གྱི་ཆུང་ངུའི་ཆུང་ངུའི་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ཀྱི་བྱེ་བྲག་ལ། གཉེན་པོའི་བྱེ་བྲག་ཆེན་པོའི་ཆེན་པོ་དངོས་གཞི་དང་རྗེས་ཀྱི་ངོ་བོའི་སེམས་བསྐྱེད་པ་ཉི་ཤུ་རྩ་གཅིག་པ་དང་། ཉི་ཤུ་རྩ་གཉིས་པའི་ངོ་ བོའི་ཀུན་དུ་འོད་ཅེས་བསྒྲགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ས་དེར་གནས་པའི་དངོས་པོའི་སྐུ་གསུམ་དང་མཛད་པ་དང་བཅས་པ་ནི་སྔོན་དུ་མདོར་བསྟན་ལས།ངོ་བོ་ཉིད་ཡོངས་རྫོགས་བཅས་དང་། །སྤྲུལ་པ་ཞེས་དང་རྣམ་གསུམ་དང་། །ཆོས་སྐུ་མཛད་དང་བཅས་པ་སྟེ། །རྣམ་པ་བཞིར་ནི་ཡང་དག་བརྗོད། །ཅེས་ པ།ཆོས་ཀྱི་ལམ་སྟེ་མངོན་པར་རྟོགས་པ་བདུན་གྱི་ངོ་བོའི་ཆོས་ཀྱིས་ཐོབ་པར་བྱ་བའི་སྐུ་ནི་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ལ། སྐུ་ནི་ལུས་ཏེ་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱི་སྐུ་ནི་རྣམ་པ་གསུམ་སྟེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་མ་ཡུམ་ཆེན་མོར་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་ཡོངས་སུ་དག་པའི་ཟག་པ་མེད་པའི་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་གང་ཞིག་རང་ བཞིན་དེ་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཡིན་པར་ཤེས་པར་བྱ་ལ།དེ་དག་ཉིད་ཀྱི་ཆོས་རྣམས་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་མཚན་སུམ་ཅུ་རྩ་གཉིས་དང་དཔེ་བྱད་བཟང་པོ་བརྒྱད་ཅུས་བརྒྱན་པའི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྐུས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ལ་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་མཆོག་གི་ཆོས་བླ་ན་མེད་པའི་དགའ་ བ་དང་མགུ་བ་དང་སེམས་པ་དང་བདེ་བ་ལ་ཉེ་བར་ལོངས་སྤྱོད་པ་སྟོན་པར་བྱེད་ལ།དེ་དག་ཉིད་ཀྱི་ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་རྟོགས་པས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ནས་ཕྱོགས་བཅུ་མཐའ་ཡས་མུ་མེད་པའི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་སུ་དུས་ཐམས་ཅད་དུ་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་པའི་སྤྲུལ་པའི་སྤྲིན་རྣམས་ཀྱིས་སེམས་ ཅན་རྣམས་ཀྱི་དོན་བྱེད་དོ་ཞེས་གསུངས་པ་དང་།མདོ་སྡེ་རྒྱན་ལས་ཀྱང་། སངས་རྒྱས་རྣམས་སྐུ་མདོར་བསྡུས་ནས། །རྣམ་པ་གསུམ་དུ་ཤེས་བྱ་སྟེ། །རྟེན་དང་རང་གཞན་དོན་དུ་འདིར། །སྐུ་གསུམ་རྣམས་ནི་བསྟན་པ་ཡིན། །ཞེས་པ་དང་། འཕགས་པ་ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱིས་ཀྱང་སྐུ་གསུམ་ དུ་བསྟན་ཏེ།གང་ཞིག་གཅིག་མིན་དུ་མ་ཡིན་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་དང་། འཕགས་པ་རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་སྡེས་ཀྱང་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ནི་གསུམ་སྟེ། ངོ་བོ་ཉིད་དང་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པ་དང་། སྤྲུལ་པའོ་ཞེས་བཤད་དོ། །གང་ཞིག་སྒྲིབ་པའི་བག་ཆགས་མ་ལུས་པ་དང་བཅས་པའི་རྟེན་གྱི་ཕུང་པོ་ལྔ་གཞན་ དུ་མི་འཇུག་པའི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་ཡོངས་སུ་དག་པའི་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་ངོ་བོའི་སྤྲོས་པ་མེད་པ་རྟོགས་པའི་བདག་ཉིད་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཕྱོགས་ལ་སོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་དེ་རྣམས་ནི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་སྐུས་ཡང་དག་པར་བསྡུས་པ་སྟེ།ཆོས་དང་ཆོས་ཉིད་དག་ལ་དབྱེ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་དང་། ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཆོས་ རྣམས་ནི་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་ཡུལ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ།

以下是完整的中文直译：
第八现证即法身，于无想非非想处最细微的违品差别中，以二十一、二十二发心之本体的对治大乘正行及后得，安住于名为普光的佛地，具三身及事业。如前略说：
"具足自性身，及化身三种，法身具事业，如是说四相。"
以法道七现证本体之法所得之身即法身。身即体，诸佛之身有三种。如《般若佛母》中说，应知遍净无漏诸法之自性即是如来，为证悟彼等诸法，以三十二相及八十随好庄严之如来身，为诸菩萨宣说大乘最胜无上之法，令生欢喜、满足、思维及安乐受用。
由证悟彼等一切诸法，如来于十方无边无际世界中，恒时以种种化身云利益众生。如《经庄严论》亦云："诸佛身略摄，应知有三种，为依自他利，此中说三身。"
圣龙树亦说三身："非一亦非多"等。圣解脱军亦说："法身有三：自性身、受用身及化身。"
以无余习气障碍之五蕴为所依，于一切相遍净世俗本体无戏论证悟之本性，菩提分等佛法，皆为自性身所摄。因法与法性无别，世俗诸法为法性之境故。


།མཚན་ཉིད་ཀྱི་དབྱེ་བ་ནི་དེ་རྣམས་ཀྱི་རྒྱུའི་གནས་སྐབས་ཀྱི་རྗེས་སུ་འབྲང་བ་སྟེ། ཀུན་རྫོབ་ལ། གཞན་དག་གིས་ཆོས་ཀྱི་ཚོགས་འདི་རྣམས་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱི་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པའི་སྐུའོ་ཞེས་བཤད་པ་ནི་དེའི་ལུང་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། སྔགས་ཀྱི་ཚུལ་དུ་ ཡང་རྟོགས་པའི་བདག་ཉིད་ཀྱི་ཆོས་ཀྱི་ཚོགས་ནི་ཆོས་ཀྱི་སྐུའི་ཡུལ་གྱི་གཙོ་བོ་ཉིད་པས་ཆོས་ཀྱི་སྐུར་ཉེ་བར་བཏགས་ཀྱི་གང་དུ་ཡང་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པའི་སྐུར་འདོད་པ་ནི་མེད་དོ།།དེ་ཉིད་ཀྱི་ཆོས་ཀྱི་ཚོགས་ལ་སྐུ་བཞི་པ་ཉིད་དུ་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་ཚུལ་དུ་སེང་གེ་བཟང་པོས་རང་བཟོས་རྣམ་པར་གཞག་པ་བྱས་ པ་ནི་སྤང་བར་བྱ་བ་ཉིད་དོ།།དེ་ལ་ངོ་བོ་ཉིད་ནི་རང་བཞིན་གྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱིས་ཏེ། གདུལ་བར་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ལ་ཁྱབ་པའོ། །ངོ་བོ་ཉིད་དམ་སྲིད་པ་རྣམ་པར་དག་པ་གཞན་དུ་རབ་ཀྱི་མཐར་སོན་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་སྐུ་ནི་སྤྲོས་པ་མཐའ་དག་རྣམ་པར་ལོག་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་ མྱ་ངན་ལས་འདའ་བ་སྟེ།འདིར་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཐམས་ཅད་དེ་ལྟར་ཟད་ཅིང་སྒྲིབ་པའི་འཆིང་བ་རབ་ཏུ་སྤངས་ནས་རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་སྐུ་དང་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་སྐུ་ནི་ཆོས་ཀྱི་སྐུར་ཡང་བརྗོད་དེ། མཐའ་ཡས་པའི་ཆོས་ཀྱི་གནས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལ་ནི་ལམ་གྱིས་ཐོབ་པར་བྱ་བ་དང་བྱེད་པ་པོ་མེད་དེ། བཅོས་མ་མ་ ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ།།འདི་ནི་བསྟན་བཅོས་སུ། ཐུབ་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་སྐུ་ནི། །ཟག་མེད་ཆོས་རྣམས་རྣམ་ཀུན་དུ། །རྣམ་པར་དག་འགྱུར་གང་དག་ཡིན། །དེ་དག་རང་བཞིན་མཚན་ཉིད་ཅན། །ཞེས་ཏེ། རང་བཞིན་ནི་མ་སྐྱེས་པའི་ཆོས་ཉིད་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ལ། དེ་ཉིད་ནི་འདིར་འབྲས་བུའི་གནས་སྐབས་ཀྱི་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ རྣམ་པར་དག་པ་ལ་དེ་ཉིད་ཤིན་ཏུ་རྣམ་པར་དག་པའི་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱིས་ཏེ།ཤིན་ཏུ་རྣམ་པར་དག་ཅེས་པ་དང་། ཆོས་རྣམས་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་ཅེས་པ་དག་དོན་ལ་ཐ་དད་མེད་པར་འདིར་གསུངས་པ་ནི་ཉི་མའི་འོད་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་ཤིན་ཏུ་རྣམ་པར་དག་པའི་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ནི་ ཉི་མ་ལྟ་བུ་ལ་དེའི་རང་བཞིན་གྱི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་མཐའ་ཡས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ངོ་བོས་ཕྱོགས་བཅུར་ཁྱབ་པའི་ནི་འོད་ཀྱི་ཚོགས་བཞིན་ཏེ།དེས་གང་ཞིག་གི་མུ་མེད་པའི་ཤེས་བྱ་སྣང་བར་བྱེད་ལ། དེའི་འོད་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱིས་མུ་མེད་པའི་ཤེས་བྱ་ཀུན་དུ་སྣང་བར་བྱེད་པ་བཞིན་ནོ་ཞེས་པ་ནི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་སྐུའོ། ། ཀུན་དུ་ལོངས་སྤྱད་པས་ལོངས་སྤྱོད་དེ་ཉམས་སུ་མྱོང་བའོ།

以下是完整的中文直译：
其特征差别是随顺彼等因位，于世俗中，其他人说此等法聚是诸佛受用圆满身，此说非为教证。因为在密法中，证悟本性之法聚是法身境之主要，故假名为法身，从未有说是受用圆满身者。
对于此等法聚，狮贤以波罗蜜多之理自创立为第四身之安立，应当舍弃。
其中自性即是以自性本体之真如，遍及所化等。自性或清净有之究竟自性身，以离一切戏论无自性而涅槃。此中一切分别如是尽除，永断障碍束缚后，解脱身与法性身亦称为法身，因为是无边法之所依故。
于此无有以道所得及能得者，因为非造作故。如论中说："能仁自性身，无漏诸法中，一切相清净，彼等具自性。"
自性即未生法性法界，此中即是果位清净法界，以极清净法界，极清净与诸法法性二者于义无别。此处所说如日轮光明等，诸佛法之极清净法界如日，其自性般若波罗蜜无边智慧之本体遍及十方如光聚，由此显现无边所知，如其光轮普照无边所知，此即自性身。
受用即是遍受用，即体验。


 །ལོངས་སྤྱོད་པ་ལས་རབ་དུ་བྱུང་བས་སོ་ཞེས་པ་དང་། ལོངས་སྤྱོད་པ་པོ་དང་ལོངས་སྤྱད་པར་བྱ་བས་ཀྱང་སྐུ་ལ་ལོངས་སྤྱོད་པའི་ཕྱིར་ཡང་སྐུ་དེ་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པའི་སྐུའོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱིས་ཆོས་བསྟན་པ་རྗེས་སུ་མྱོང་བའི་ཕྱིར་ན། ལོངས་སྤྱོད་པར་བྱའོ ཞེས་པས་ཀྱང་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པའི་སྐུ་སྟེ།དེའི་དབང་དུ་བྱས་ནས་གསུངས་པ་ནི། སྒྲ་ཐམས་ཅད་ཅེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། སྟོན་པས་བསྟན་པ་ལ་ཉན་པ་ཉིད་ཀྱིས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱིས་གང་ཞིག་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་མཆོག་གི་ཆོས་རྟོགས་པ་དེ་ལ། འདིར་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་ལོངས་སྤྱོད་པར་བརྗོད་དོ། །གང་ ཡང་དེ་སྐྱེ་བ་རྣམས་ལ་ཆུང་ངུ་དང་འབྲིང་དང་ཆེན་པོའི་ཡིད་བདེ་བའི་མཚན་ཉིད་རྣམས་ཀྱི་དགའ་བ་དང་མགུ་བ་དང་རབ་ཏུ་སིམ་པ་རྣམས་ཀྱི་བདེ་བའི་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་དེ་ཡང་ལོངས་སྤྱོད་པ་སྟེ།དེའི་མུ་མེད་པ་ཉིད་ནི་སྒྲ་ཐམས་ཅད་མུ་མེད་པ་ཉིད་པས་དེའི་རྒྱུར་གྱུར་པས་སོ། །གང་དུ་དེ་དག་ལ་སྟོན་ པ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་རྟོགས་པ་དག་ལ་གོ་རིམས་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་མུ་མེད་པ་ཉིད་དུ་མཁྱེན་པ་དང་བསྐྱེད་པ་བསྟན་པའི་སྒྲ་དང་བསྐྱེད་བྱ་དང་སྐྱེད་བྱེད་ཀྱང་སྟེ།དེ་ཇི་ལྟར་ན་ཐམས་ཅད་ཅེས་ནི་བྱ་སྣ་ཚོགས་པ་ལ་རྗེས་སུ་མཐུན་པ་རྣམས་ཀྱིས་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གསལ་བར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །མུ་མེད་ པ་ནི་ཐ་མ་མེད་པའི་སྐུས་སྟོན་པར་བྱེད་པས་མུ་མེད་པའི་ཕྱིར་ལ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ཡང་དག་པར་རྟོགས་པ་ཡང་མུ་མེད་པ་ཉིད་དེ།གང་དུ་ཞེ་ན། གསུངས་པ་ནི། སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ཅེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། ཇི་སྐད་དུ་བཤད་པའི་སྟོན་པ་ཉིད་ནི་འདིར་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་ཆོས་ཡང་དག་པར་རྟོགས་ པའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་སྟེ།དེའི་མུ་མེད་པ་ཉིད་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཡང་དག་པར་སྒྲུབ་པ་མུ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ།

以下是完整的中文直译：
由超越受用而出离之故，以及由受用者与所受用故，于身受用故，此身即受用圆满身。因诸菩萨领受所说法故，说为应当受用，此亦为受用圆满身。
依此而说："一切声"等。由听闻导师教法，诸菩萨于所证大乘胜法中，此处说为受用般若波罗蜜多。
又于诸生中，小中大喜悦相之欢喜、满足、极为安乐等乐受，亦为受用。其无边即是一切声无边故，成为其因。
于彼等中，导师对菩萨诸证悟，如其次第无边智与生起教声，及所生能生亦然。其如何为一切者，即随顺种种事业，以能显明一切相故。
无边即以无尽身示现故为无边，如来正觉亦无边。于何处？如说："一切佛"等。如前所说导师，即此处大乘法正觉般若波罗蜜多。其无边即是一切佛法正修无边故。


 །ཆོས་དེ་རྣམས་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་མ་ཡུམ་ཆེན་མོར་གསུངས་ལ། འདིར་བསྟན་བཅོས་སུ་ནི། བྱང་ཆུབ་ཕྱོགས་མཐུན་ཚད་མེད་དང་། །རྣམ་པར་ཐར་ དང་མཐར་གྱིས་ནི།།སྙོམས་འཇུག་དགུ་ཡི་བདག་ཉིད་དང་། །ཟད་པར་བཅུ་ཡི་བདག་ཉིད་དང་། །ཟིལ་གྱིས་གནོན་པའི་སྐྱེ་མཆེད་ནི། །རབ་ཏུ་དབྱེ་བས་རྣམ་བརྒྱད་དང་། །ཉོན་མོངས་མེད་དང་སྨོན་མེད་མཁྱེན། །མངོན་ཤེས་སོ་སོར་ཡང་དག་རིག་།རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དག་བཞི་དང་། །དབང་བཅུ་དང་ནི་ སྟོབས་བཅུ་དང་།།མི་འཇིགས་པ་ནི་བཞི་དག་དང་། །སྲུང་བ་མེད་པ་རྣམ་གསུམ་དང་། །དྲན་པ་ཉེར་གཞག་རྣམ་གསུམ་དང་། །བསྙེལ་བ་མི་མངའི་ཆོས་ཉིད་དང་། །བག་ཆགས་ཡང་དག་བཅོམ་པ་དང་། །སྐྱེ་ལ་ཐུགས་རྗེ་ཆེན་པོ་དང་། །ཐུབ་པ་ཁོ་ནའི་མ་འདྲེས་ཆོས། །བཅོ་བརྒྱད་བཤད་པ་གང་ ཡིན་དང་།།རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་ཉིད་ནི། །ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ཞེས་བརྗོད་པ་ཡིན། །ཞེས་པ་སྟེ། མཐར་གྱིས་ནི་མཐར་གྱིས་ཏེ་གཞན་དང་འབྲེལ་པའོ། །སྲུང་བ་མེད་པ་ནི་སྲུང་བར་བྱེད་པ་མེད་པའོ། །ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ཞེས་པ་ནི་འདིར་ཟག་པ་མེད་པའི་ཆོས་ཀྱི་ཚོགས་ལ། བཞི་ཞེས་པ་ནི་གནས་ཡོངས་སུ་ དག་པ་དང་།དམིགས་པ་ཡོངས་སུ་དག་པ་དང་། སེམས་ཡོངས་སུ་དག་པ་དང་། ཡེ་ཤེས་ཡོངས་སུ་དག་པའོ། །དེ་དག་ལ་ཉོན་མོངས་པའི་ཕྱོགས་རྣམས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་བག་ཆགས་རྣམས་ཀྱི་གནས་ངན་ལེན་རྣམས་ལ་མི་གནས་པ་མཐར་ཐུག་པས། རང་གི་བདག་ཉིད་ཀྱི་ ལུས་ཇི་ལྟར་འདོད་པར་ལེན་ཅིང་གནས་པ་དང་འཆི་འཕོ་བ་ལ་དབང་སྒྱུར་བ་ནི་ཐམས་ཅད་དུ་གནས་པར་ཡོངས་སུ་དག་པའོ།།དམིགས་པ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་སྤྲུལ་པས་ཡོངས་སུ་བསྒྱུར་བའི་ཀུན་དུ་བརྟགས་པ་རྣམས་ལ་དབང་སྒྱུར་བ་ནི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་དམིགས་པས་ཡོངས་སུ་དག་པའོ། །སྔ་མ་བཞིན་ དུ་སེམས་ཀྱི་གནས་ངན་ལེན་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་ཞིང་སེམས་ལ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དགེ་བའི་རྩ་བའི་ཉེ་བར་བསགས་པ་ནི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་སེམས་ཡོངས་སུ་དག་པའོ།།སྔ་མ་བཞིན་དུ་མ་རིག་པའི་ཕྱོགས་ཀྱི་གནས་ངན་ལེན་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བས་ཤེས་བྱ་དང་ཤེས་པ་ལ་དབང་སྒྱུར་བ་ཉིད་ནི་ རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་ཡེ་ཤེས་ཡོངས་སུ་དག་པའོ།།བཅུ་ཞེས་པའི་ཚེ་ལ་དབང་བ་ནི་ཇི་ལྟར་འདོད་པར་ཚེ་གནས་པ་དང་གཏོང་བས་སོ། །སེམས་ལ་དབང་བ་ནི་ཇི་ལྟར་འདོད་པར་བསམ་གཏན་ལ་སོགས་པ་ལ་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་དང་ལྡན་པས་སོ། །ཡོ་བྱད་ལ་དབང་བ་ནི་ཇི་ལྟར་འདོད་པའི་ཉེ་བར་ མཁོ་བའི་རྗེས་སུ་གནས་པ་སྟེ།འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་ཐམས་ཅད་དུ་དུ་མའི་བཀོད་པའི་རྒྱན་གྱིས་སོ་སོར་བརྒྱན་པར་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པ་ལ་སོགས་པ་ཀུན་དུ་སྟོན་པས་སོ། །ལས་ལ་དབང་བ་ནི་ཇི་ལྟར་འདོད་པར་ལུས་དང་ངག་གིས་ལས་འགྲུབ་པའོ།

以下是完整的中文直译：
这些法在世尊般若佛母大经中宣说，而在此论中：
菩提分、无量、
解脱及次第，
九等至自性，
十遍处自性，
胜处之处所，
分别为八种，
无烦及无愿智，
神通各别智，
一切种清净四，
十力与十自在，
四无所畏，
三无护，
三念住，
无忘失法性，
永断习气，
于生大悲，
唯佛不共法，
所说十八种，
一切种智性，
即说为法身。
"次第"即次第，与他相连。"无护"即无需守护。"法身"即此处无漏法蕴。"四"即处所清净、所缘清净、心清净、智慧清净。
于彼等中，不住一切烦恼分习气之过患究竟故，随欲受持自身、安住、迁移自在，即是一切处所清净。
于一切相所缘变化所观察中得自在，即是一切所缘清净。
如前，远离一切心过患，心具足一切善根积聚，即是一切心清净。
如前，远离一切无明分过患，于所知与能知得自在，即是一切智慧清净。
"十"中，寿命自在即随欲住世与舍寿。心自在即随欲入禅定等。资具自在即随欲受用，于一切世界以种种庄严装饰加持等示现。业自在即随欲成就身语诸业。


 །སྐྱེ་བ་ལ་དབང་བ་ནི་ཐམས་ཅད་དུ་སྐྱེ་བའི་སྐྱེ་མཆེད་ རྣམས་ཇི་ལྟར་འདོད་པར་སྐྱེ་བའོ།།རྫུ་འཕྲུལ་ལ་དབང་བ་ནི་ཇི་ལྟར་འདོད་པ་རྣམས་མངོན་པར་ཤེས་པའོ། །སྨོན་ལམ་ལ་དབང་བ་ནི་སྨོན་ལམ་ཐམས་ཅད་ཡང་དག་པར་འཕེལ་བའོ། །མོས་པ་ལ་དབང་བ་ནི་གང་དུ་ཇི་ལྟར་མོས་པར་འགྱུར་བ་དེ་དེ་ཉིད་དུ་འགྱུར་བ་སྟེ། ཇི་ལྟར་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་ཐམས་ཅད་ སངས་རྒྱས་ཀྱིས་ཡོངས་སུ་གང་བར་རྟོགས་པ་ལ་སོགས་པའོ།།ཡེ་ཤེས་ལ་དབང་བ་ནི་གང་ཞིག་ཤེས་པར་འདོད་པ་དེ་ཤེས་པའོ། །ཆོས་ལ་དབང་བ་ནི་མདོ་སྡེ་ལ་སོགས་པ་ཆོས་ཀྱི་རྣམ་པར་གཞག་པ་རྣམས་ལ་མཁས་པའོ། །བཅུ་པོ་དེ་རྣམས་ཀྱང་མི་གཡོ་བ་ལ་སོགས་པ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་རོ། །སྲུང་བ་མེད་པ་ གསུམ་ནི།དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྐུའི་སྤྱོད་པ་ཡོངས་སུ་དག་པ་སྟེ། དེ་ལ་མ་དག་པའི་ཀུན་དུ་སྤྱོད་པ་རྩ་བར་བྱ་སྟེ། གཞན་གྱིས་གཤེ་བར་འགྱུར་དུ་འོང་སྙམ་པ་མེད་པའོ་ཞེས་པ་ནི་དང་པོའོ། །དེ་བཞིན་དུ་གསུང་གི་ལས་ནི་གཉིས་པའོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཐུགས་ཀྱི་ཕྲིན་ལས་ནི་གསུམ་པའོ། །དྲན་པ་ཉེ་ བར་གཞག་པ་རྣམ་པ་གསུམ་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཆོས་སྟོན་པ་ལ་གུས་པར་ཉན་པ་རྣམས་ལ་རྗེས་སུ་ཆགས་པ་མེད་ཅིང་མི་ཉན་པ་རྣམས་ལ་ཡང་ཁོང་ཁྲོ་བ་མེད་པ།གཉི་ག་དག་ལ་ཡང་མེད་པ་དེ་ཐམས་ཅད་དུ་བཏང་སྙོམས་སུ་གནས་པ་སྟེ། དྲན་པ་དང་ལྡན་ལ་ཤེས་བཞིན་དང་ལྡན་པའོ་ཞེས་པའོ། །བསྙེལ་ བ་མི་མངའ་བའི་ཆོས་ཉིད་ནི་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱི་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་གྱི་བྱ་བ་དུས་ལས་མི་འདའ་བའོ།།ཉོན་མོངས་པ་སྤངས་ཀྱང་གང་དུ་ཉོན་མོངས་པའི་བག་ཆགས་མ་སྤངས་པ་དང་བཅས་པ་ཉོན་མོངས་པ་མ་སྤངས་པ་བཞིན་དུ་འདོད་དེ། ཇི་ལྟར་སྤྲེའུར་སྔོན་གྱུར་པའི་དགྲ་བཅོམ་པས་མཆོངས་པས་ཡུར་བ་ལ་རྒལ་ བ་དང་སྔོན་དུ་བྲམ་ཟེར་གྱུར་པའི་འཕགས་པ་པུ་ལིན་ད་བད་པས་གང་གཱའི་ལྷ་མོ་ལ་དམངས་རིགས་མོར་བརྗོད་པ་དེ་ལྟ་བུ་དང་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལ་བྲལ་བ་ཉིད་ལ།ཐུགས་རྗེ་ཆེན་པོའི་བསམ་པ་གང་གིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་དུས་ཐམས་ཅད་དུས་དྲུག་ཏུ་བྱས་པའི་འཇིག་རྟེན་ལ་རྣམ་པར་གཟིགས་ཏེ་སུ་ ཞིག་ཉམས་པར་འགྱུར་ཞིང་སུ་ཞིག་འཕེལ་བར་འགྱུར་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པའོ།

以下是完整的中文直译：
生处自在即随欲于一切生处中受生。神通自在即随欲现前神通。愿力自在即一切愿望圆满增长。胜解自在即于何处如何胜解即成就彼，如观想一切世界遍满佛陀等。智慧自在即欲知何事即能了知。法自在即于经续等法之安立善巧通达。此十种自在于不动等中生起。
三无护即如来身业清净，以此为根本，无有不净行为，无有"将被他人诽谤"之想，此为第一。如是语业为第二。如是意业为第三。
三念住即如来说法时，于恭敬听闻者无贪著，于不听闻者无嗔恚，于二者皆无，一切时住于舍心，具足正念正知。
无忘失法性即诸佛利益有情之事业不失时机。
虽断烦恼，于有烦恼习气未断者，如同未断烦恼般示现。如昔为猴子的阿罗汉跳跃渡沟，及昔为婆罗门的圣者富楼那跋陀对恒河天女说贱种女等。如来已远离此等。
大悲心即以此意乐，世尊于一切时中六时观察世间："谁将衰退？谁将增长？"等。


།རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ངོ་བོ་ཉིད་ཁྱད་པར་དང་། མཚན་ཉིད་ཀྱི་དབྱེ་བའི་མཐར་ཐུག་པའི་ཡེ་ཤེས་ལ། ཉོན་མོངས་པ་ནི་འཐབ་པ་དང་རྩོད་པ་ལ་སོགས་པ་འདིར་ཉོན་མོངས་པའི་རྒྱུ་དེ་ཉོན་མོངས་པའི་ཉོན་ མོངས་པ་ལ།བདག་ཏུ་དམིགས་པ་ལས་འདི་རྣམས་སྐྱེ་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་པས་ཏིང་ངེ་འཛིན་འདི་ལ་སྙོམས་པར་ཞུགས་ནས་དེ་ལས་ལངས་ནས་གྲོང་ལ་སོགས་པར་ཞུགས་པ་ན་དེ་དམིགས་པར་བྱེད་པ་ལ། དེ་ལ་དེ་རྣམས་ཀྱི་ཉོན་མོངས་པ་སྐྱེ་བར་མི་འགྱུར་བ་སྟེ། ཉོན་མོངས་པ་མེད་ པ་དེ་ནི་བྱམས་པ་གཙོ་བོའོ།།བསྟན་བཅོས་ལས། ཉན་ཐོས་ཉོན་མོངས་མེད་པའི་ལྷ། །མི་ཡི་ཉོན་མོངས་ཡོངས་སྤོང་ཉིད། །རྒྱལ་བས་གྲོང་སོགས་དེ་རྣམས་ཀྱི། །ཉོན་མོངས་རྒྱུན་གཅོད་ཉོན་མོངས་མེད། །ཅེས་ཏེ་ཉན་ཐོས་ཀྱི་ཉོན་མོངས་པ་མེད་པ་ནི་ཉན་ཐོས་དེས་སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་ཉོན་མོངས་ པའི་རྒྱུན་མཐོང་བ་ཡོངས་སུ་སྤངས་ཀྱི།ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་མེད་པ་མངོན་སུམ་དུ་བྱས་པ་ནི་མ་ཡིན་ལ། བདེ་བར་གཤེགས་པས་ནི་རང་གི་ཡང་མཐོང་ལ་གཞན་གྱི་ཉོན་མོངས་པ་རབ་ཏུ་འབྱུང་བར་རྒྱུན་གཅོད་དེ་མ་མཐོང་བའི་ཡང་ངོ་ཞེས་པའི་དོན་ཏོ། །འདི་ཤེས་པར་བྱའོ་ ཞེས་སྨོན་ནས་བསམ་གཏན་ལ་སྙོམས་པར་འཇུག་པས་འཇིག་རྟེན་གྱི་སྔོན་བྱུང་བ་ལ་སོགས་པ་ལ་ཡེ་ཤེས་སྐྱེ་བར་འགྱུར་བ་ནི་དེ་ལྟར་ཉན་ཐོས་རྣམས་ཀྱི་སྨོན་ནས་མཁྱེན་པའོ།།དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་དབང་དུ་བྱས་ནས། བསྟན་བཅོས་ལས། སངས་རྒྱས་སྨོན་ནས་མཁྱེན་པ་ནི། །ལྷུན་གྱིས་ གྲུབ་དང་ཆགས་སྤངས་དང་།།ཐོགས་པ་མེད་དང་རྟག་གནས་དང་། །འདྲི་བ་ཀུན་ལན་འདེབས་པར་བཞེད། །ཅེས་ཏེ། ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པ་ནི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཆགས་པ་སྤངས་པ་ནི་ལྟོས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཐོགས་པ་མེད་པ་ནི་ཐམས་ཅད་དུ་བར་ཆད་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། ། རྟག་ཏུ་གནས་པ་ནི་རྟག་པར་ཐུགས་མཉམ་པར་གཞག་པ་ལ་གནས་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདྲི་བ་ཀུན་ལན་འདེབས་པ་ནི་འདྲི་བ་ཀུན་གྱི་ལན་འདེབས་པའི་ཕྱིར་རོ།

以下是完整的中文直译：
一切种智即是通达一切法之体性差别与相之究竟智慧。烦恼即争斗争执等，此中烦恼之因即烦恼的烦恼，由执著我而生起此等。入此等持后，从定中起，入城等处时，于所缘境，彼等烦恼不复生起，此无烦恼即以慈为主。
论中说："声闻无烦恼天，永断人之烦恼，佛于城等处，断烦恼相续无烦恼。"此中声闻之无烦恼，是指声闻永断见诸有情烦恼相续，而非现证遍净无烦恼。善逝则不仅见自身，且能断除他人烦恼生起之相续，乃至未见者亦然，此为其义。
发愿欲知而入禅定，于世间前际等生起智慧，此即声闻之发愿智。
关于如来，论中说："佛之发愿智，任运及离著，无碍常安住，能答一切问。"任运成就是因无分别故。离著是因无所依故。无碍是因一切无障碍故。常住是因恒时安住等持故。能答一切问是因能回答一切提问故。


 །འདིར་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཕྱོགས་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་ཀྱི་ཕུང་པོ་འདི་རྣམས་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པའི་སྐུ་དང་། སྤྲུལ་པའི་སྐུ་རོ་གཅིག་པ་ཉིད་ཀྱིས ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་སྐུ་ཉིད་བདག་པོར་གྱུར་ནས།སེམས་ཅན་གྱི་དོན་གྱི་དབང་གིས་ཁྱབ་པ་ཉིད་རྟག་པ་ཉིད་དེ། དེའི་དབང་དུ་བྱས་ནས་བསྟན་བཅོས་ལས། རྒྱུ་ནི་ཡོངས་སུ་སྨིན་གྱུར་ནས། །གང་དང་གང་དོན་གང་ཚེ་ལ། །གང་ཚེ་བྱ་བ་ཕན་གྱུར་པ། །དེ་དང་དེ་ལ་དེ་སྣང་ངོ་། །ལྷ་ཡི་རྒྱལ་པོས་ཆར་ཕབ་ཀྱང་། ། ས་བོན་མི་རུང་མི་འཁྲུངས་ལྟར། །སངས་རྒྱས་རྣམས་ནི་བྱུང་གྱུར་ཀྱང་། །སྐལ་བ་མེད་པས་བཟང་མི་མྱོང་། །དེ་ལྟར་མཛད་པ་རྒྱ་ཆེར་ཕྱིར། །སངས་རྒྱས་ཁྱབ་པར་ངེས་པར་བརྗོད། །དེ་ཉིད་ཟག་པ་མེད་པའི་ཕྱིར། །རྟག་པ་ཞེས་ཀྱང་བརྗོད་པ་ཡིན། །ཞེས་ཏེ། དེ་ལྟར་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་སྐུའོ། །དེ་སྣང བ་ནི་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པ་དང་།སྤྲུལ་པའི་སྐུ་སྟེ་སྣང་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ན་དུས་རྟག་ཏུ་ཕན་པ་མ་ཡིན་ཞེ་ན། དེ་གསུངས་པ་ནི། ཆར་ཕབ་ཅེས་པ་སྟེ། ས་བོན་དུ་མི་རུང་བར་གྱུར་པའི་སཱ་ལུ་ལ་སོགས་པ་ལྟ་བུ་ལ། སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱི་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པ་དང་སྤྲུལ་པའི་སྐུ་རྣམས་ཀྱི་སྐལ་ བ་མེད་དེ་རང་གི་ལས་ཀྱི་གནོད་པ་བྱས་ནས་སྐྱེ་བའི་རྒྱུ་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་རོ།།བཟང་པོ་དེ་ནི་ཕན་པ་ལ། མཛད་པ་རྒྱ་ཆེ་བ་ནི། སྐལ་བ་དང་ལྡན་པ་ཐམས་ཅད་ལ་ཕན་པར་བྱེད་པ་སྟེ། དེ་ཉིད་མཛད་པའི་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པའི་སྐུ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་ཡོངས་སུ་དག་པ་ལ་འོག་མིན་ལ་སོགས་པ་རྣམ་པ་ སྣ་ཚོགས་ཤིང་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་ཅིང་མཐའ་ཡས་པའི་རིན་པོ་ཆེའི་རང་བཞིན་གྱི་གཞལ་ཡས་ཁང་དུ་འཁོར་ལ་སོགས་པ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་ཏེ།ནམ་མཁའ་ཇི་སྲིད་གནས་པར་ཀུན་ཏུ་གནས་ཏེ། དེའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་ཇི་སྲིད་ལྟ་བུ། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་གང་དེ་ལ་གཙོ་བོ་ཉིད་དུ་ཇི་ལྟར་འཐད་ན། འཇིག་རྟེན་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ། སེམས་ཅན་གྱི་འཇིག་རྟེན་དང་སྣོད་ཀྱི་འཇིག་རྟེན་ནོ། །སེམས་ཅན་ཡོངས་སུ་དག་པའི་དབང་དུ་བྱས་ནས་གསུངས་པ་ནི། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཅེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། དེ་ལ་སྣོད་དུ་སེམས་ཅན་གང་ཅུང་ཞིག་སྐྱེ་བར་གྱུར་པ་དེ་ཐམས་ཅད་འཕགས་པའི་ས་ཐོབ པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སྟེ།དེའི་སེམས་ཅན་གྱི་ཁམས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སེམས་ཅན་གྱི་ཕུང་པོ་དེའི་བསོད་ནམས་དང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཚོགས་དག་མུ་མེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་ལ། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པས་ནི་འདིར་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་གང་སེམས་ཅན་དེ་རྣམས་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་ནམ་མཁའ་ཇི་སྲིད་དུ་ཡོངས་ སུ་སྨིན་པར་བྱེད་པ་སྟེ།སའི་ཁམས་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་ནས། ཇི་སྲིད་དུ་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ཁམས་ཀྱི་བར་རོ།

以下是完整的中文直译：
此处菩提分等法蕴与圆满受用身、化身同一性，以自性身为主，为利有情而遍及且恒常。关于此，论中说：
"因已圆满故，随于何等事，何时作利益，彼彼中显现。
天王降雨时，不良种不生，诸佛虽出世，无缘不得善。
如是广大行，说佛定遍及，彼即无漏故，亦说为常住。"
如是即自性身。彼显现即受用身与化身，因为是显现故。若问为何非恒时有益？故说"降雨"等，如不堪为种的稻等，于诸佛受用身与化身无缘分，因已造作业障而离生因故。善即是利益，广大行即是利益一切具缘者。
彼即受用身之事业，于清净佛土中色究竟天等，种种不可思议无边珍宝性之宫殿中，眷属等得以生起。恒住如虚空，如其佛土所住。于彼佛土中何为主要？世间有二种：有情世间与器世间。关于清净有情而言，所说"一切有情"等，于彼器中所生诸有情皆为得圣地菩萨。彼一切有情界之有情蕴，其福德智慧资粮无量，以般若波罗蜜多，世尊于此为令彼等有情证悟，尽虚空际令其成熟，从地界乃至识界。


 །དེ་ལྟར་ཡང་དེ་ལ་སྣོད་ཀྱི་འཇིག་རྟེན་ནི་ས་གཞི་ལག་མཐིལ་ལྟར་མཉམ་པ་ལ། ཁང་བཟངས་དང་། ལྡུམ་ར་དང་། ལྡིང་ཁང་དང་། དཔག་བསམ་གྱི་ལྗོན་པ་ལ་སོགས་པས་ཡོངས་སུ་བསྐོར་ བའི་སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་གནས་མཆོག་ཏུ་འབར་བའི་གསེར་ལ་སོགས་པའི་རིན་པོ་ཆེ་སྣ་བདུན་གྱི་རང་བཞིན་གྱིས་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་གཞན་དུ་མས་གསལ་བར་བྱེད་པའི་འོད་ཟེར་ཆེན་པོ་རབ་ཏུ་བྱུང་ནས་སྟེང་དུ་ནམ་མཁའི་མཐིལ་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་སྣང་བར་བྱེད་པ་དང་།འཕགས་པའི་དགེ་སློང་ དག་ཁམས་དྲུག་གི་སེམས་ཅན་གྱི་ཁམས་དྲུག་ཅར་ལ་ནི་འདིར་སྐྱེས་བུའོ་ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་ཏེ།འདིར་དེ་རྣམས་ཀྱི་ཡང་ལུས་མདངས་དང་ལྡན་ཞིང་འོད་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་ཅན་དེ་ས་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པ་ཁ་དོག་དང་དབྱིབས་ཏེ། དེ་ལ་ཀུན་ཏུ་འབད་པ་མེད་པར་ལོངས་སྤྱོད་ཅིང་ཡོངས་སུ་ལོངས་སྤྱོད་ པའི་སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་ལྷའི་འཇིག་རྟེན་ལས་ཀྱང་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་ཤིང་།གང་དག་འདི་རྣམས་ལ་ཉེ་བར་ལོངས་སྤྱོད་པས་ངེས་པར་དགེ་བ་དང་བདེ་བ་དང་ངེས་པར་ཁ་ན་མ་ཐོ་བ་མེད་པ་དང་ངེས་པར་དབང་སྒྱུར་བ་སྟེ། འདི་འདྲ་བར་ཁམས་དྲུག་ཡོངས་སུ་དག་པ་མུ་མེད་ཅིང་ མཐར་ཐུག་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་དང་།ཤིན་ཏུ་རོལ་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདིར་དེ་མུ་མེད་པས་དེའི་རྒྱུར་གྱུར་པའི་ཕྱིར། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ཤེས་རབ་ལ་མུ་མེད་པ་ཉིད་དུ་རྗེས་སུ་རིག་པར་བྱའོ། །དེ་སྐྱེས་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་མཐའ་ཡས་པའི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་སུ་སོང་ནས། སེམས་ཅན་ རྣམས་ཀྱི་མི་དགེ་བ་བསགས་པ་གཞོམ་པར་བྱ་བ་དང་།དེའི་གཉེན་པོ་དགེ་བ་བསགས་པར་ཤེས་པ་དེ་རྣམས་ལ་ཚད་མེད་པས་དེའི་ཡོངས་སུ་གཅོད་པ་པོའི་དེ་རྣམས་ཀྱི་ཤེས་རབ་ལས་ཚད་མེད་པ་གསུངས་པ་ནི། དགེ་བ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། ཇི་སྲིད་དུ་དེས་དེ་རྣམས་ལ་ཆོས་སྟོན་པར་བྱེད་པ་དེ་རྣམས་ ཐམས་ཅད་ཀྱིས་དགེ་བའི་ཆོས་ཀུན་དུ་བསགས་པ་དེ་རྣམས་ཚད་མེད་པས་སོ།།དེའི་རྣམ་པར་གཞག་པ་པོ་དེ་རྣམས་ཀྱི་ཤེས་རབ་ལ་ཚད་མེད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་པ་ནི། ཆོས་ཐམས་ཅད་ཅེས་པ་ལ་སོགས་པ་དང་། ཆོས་ཐམས་ཅད་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཅེས་པ་ལ་སོགས་པ་ནི་ཆོས་རྣམས་འཛིན་པ་དང་ཏིང་ངེ་ འཛིན་ལ་སེམས་གནས་པ་ཉིད་དེ་མུ་མེད་པ་ཉིད་སོ་སོར་ཐོབ་པ་སྟེ།ཐོབ་པ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ལ་དེ་སྐྱེས་པ་པོའི་ཕྱིར་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ཤེས་རབ་ལ་མུ་མེད་པ་ཉིད་དོ། །སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ཅེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། སངས་རྒྱས་ནི་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པའི་སྐུ་ལ་དེའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ ནི་མཚན་དང་དཔེ་བྱད་རྣམས་ཏེ་དེ་རྣམས་ཀྱི་མུ་མེད་པ་ཉིད་དེ་ཡོངས་སུ་མི་ཆོད་པར་མཉམ་པ་སྟེ།དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལས་གཞན་ལ་དེ་འདྲ་བ་རྣམས་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ།

以下是完整的中文直译：
如是，其器世间为平如手掌之大地，为宫殿、园林、亭台和如意树等所环绕，是众生之胜处，以闪耀的金等七宝为自性，放射大光明照耀众多他世界，上至虚空边际皆现光明。
圣比丘说六界众生界皆为此处之士夫。此处彼等身具光泽，有光轮，与地相应之色相形状。彼等无需勤勉即可受用，超胜天界众生受用，于此等受用定善、安乐、无过、自在。如是六界清净无边无尽故，极为游戏故。
此处无边，故为其因，应知世尊智慧亦无边际。彼所生菩萨往无边世界，为摧毁众生所积不善业，了知其对治善业积聚，彼等无量，故说其能断者之智慧无量。
关于善等，乃至彼对彼等说法，彼等一切所积善法皆无量故。其安立者之智慧无量，如说"一切法"等及"一切法三昧"等，即是持诸法及心住三昧，各别获得无边际。因菩萨们生起彼等，故世尊智慧无边际。
"一切佛"等，佛即受用身，其一切法即相好，彼等无边际，平等无断绝，因除如来外无如是者故。


 །དེས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ཤེས་རབ་དེ་དང་འདྲ་བ་མུ་མེད་པ་ཉིད་ཀྱི་གང་གང་གིས་དེའི་རྒྱུ་ཤེས་པ་ཉིད་ལ་རྗེས་སུ་གནས་པས་སོ། །འདི་ ལྟར་བསྟན་བཅོས་ལས།མཚན་ནི་སུམ་ཅུ་རྩ་གཉིས་དང་། །དཔེ་བྱད་བརྒྱད་ཅུའི་བདག་ཉིད་ནི། །ཐེག་ཆེན་ཉེ་བར་ལོངས་སྤྱོད་པས། །ཐུབ་པའི་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་སྐུར་བཞེད། །ཕྱག་ཞབས་འཁོར་ལོས་མཚན་དང་རུས་སྦལ་ཞབས། །ཕྱག་དང་ཞབས་སོར་དྲ་བས་འབྲེལ་བ་དང་། །ཕྱག་ནི་ཞབས་བཅས་ འཇམ་ཞིང་གཞོན་ཤ་ཆགས།།འདི་ཡི་སྐུ་ཡི་བདུན་དག་མཐོ་བ་དང་། །སོར་མོ་རིང་དང་རྟིང་ཡངས་སྐུ་ཆེ་དྲང་། །ཞབས་ལོང་མི་མངོན་སྤུ་ནི་གྱེན་དུ་ཕྱོགས། །བྱིན་པ་ཨེ་ནྱ་ཡ་འདྲ་ཕྱག་རིང་མཛེས། །མདོམས་ཀྱི་སྦ་བ་སྦུབས་སུ་ནུབ་པའི་མཆོག་།པགས་པ་གསེར་མདོག་པགས་པ་སྲབ་པ་དང་། ། སྤུ་ནི་རེ་རེ་ནས་གཡས་ལེགས་འཁྲུངས་དང་། །ཞལ་མཛོད་སྤུས་བརྒྱན་རོ་སྟོད་སེང་གེ་འདྲ། །འདི་ཡི་དཔུང་པའི་མགོ་ཟླུམ་ཐལ་གོང་རྒྱས། །འདི་ལ་རོ་མི་ཞིམ་པ་རོ་མཆོག་སྣང་། །སྐུ་ནི་ནྱ་གྲོ་དྷ་ལྟར་ཆུ་ཞེང་གབ། །གཙུག་ཏོར་ཡར་འཕགས་ལྗགས་རིངས་མཛེས་པ་དང་། །ཚངས་དབྱངས་འགྲམ པ་སེང་གེ་འདྲ་དང་ཚེམས།།ཤིན་ཏུ་དཀར་དང་ཐགས་བཟང་ཚད་མཉམ་དང་། །གྲངས་ནི་བཞི་བཅུ་ཐམ་པ་ཚང་བ་དང་། །སྤྱན་ནི་མཐོན་མཐིང་སྤྱན་རྫི་བ་མཆོག་གི་།འདྲ་བ་འདི་དག་སུམ་ཅུ་རྩ་གཉིས་མཚན། །ཞེས་ཏེ། འདི་གོམ་པ་སྙོམས་པ་དང་། ཕྱག་དང་ཞབས་དག་མཉམ་ཞིང་འཁོར་ལོས་མཚན་ པའོ།།ཤིན་ཏུ་རབ་ཏུ་གནས་པའི་ཕྱིར་རུས་སྦལ་ལྟ་བུའི་ཞབས་སོ། །ངང་པའི་རྒྱལ་པོ་ལྟར་ཕྱག་དང་ཞབས་དག་ལ་དྲ་བས་སྦྲེལ་བའོ། །ཕྱག་དང་ཞབས་དག་གི་རྒྱབ་དང་ཕྲག་པ་དག་དང་མགུལ་པ་ལ་སྐུ་ཤ་ཉེ་བར་བསགས་པའི་ཕྱིར་ཏེ་སྐུའི་བདུན་མཐོ་བའོ། །ཆེ་བ་ནི་ཆེ་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཞབས་ཀྱི་ལོང་བུ་ མི་མངོན་པ་དང་།དེ་ཡང་སྤུ་གྱེན་དུ་ཕྱོགས་པ་དང་ཤིན་ཏུ་སྦས་པའི་ཞབས་ཀྱི་ལོང་བུ་མི་མངོན་པ་ལ་སོགས་པ་ནི་མདོ་ལའོ། །འདིར་བརླའི་རྩ་བ་མན་ཆོད་ནི་ཐམས་ཅད་ཞབས་སུ་དེ་ལྟར་གཏང་བར་བྱའོ། །ཕྱག་རིང་བ་ཉིད་ནི་ཡོངས་སུ་བརྐྱང་བ་ནི་བརླབས་རིང་བ་ཉིད་པུས་མོའི་ལྷ་ང་ཁེབས་པའི་ཕྱིར་རོ། ། མདོམས་ཀྱི་སྦ་བ་སྦུབས་སུ་ནུབ་པ་ནི་མདོམས་ཀྱི་སྦ་བ་སྦུབས་སུ་ནུབ་པ་སྟེ། སྦུབས་ཀྱིས་གཡོགས་ཤིང་རབ་ཏུ་བཀབ་པས་འདིའི་མདོམས་ཀྱི་སྦ་བ་སྦུབས་སུ་ནུབ་པའི་མཆོག་གོ། །མཛོད་སྤུ་ནི་ཐིག་ལེའི་གནས་སུ་དཀར་པོའི་གཡས་སུ་འཁྱིལ་བ་རྩེ་མོ་གྱེན་དུ་བསྟན་པའོ། །འདིའི་རོ་སྟོད་ནི་སེང་གེ་ལྟ བུའོ།།ཟླུམ་པ་ནི་མགྲིན་པ་ཤིན་ཏུ་ཡོངས་སུ་ཟླུམ་པ་སྟེ། ལེགས་པར་འབྱོར་བའི་མགྲིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདིའི་ཐལ་གོང་དག་ནི་ནང་གི་བར་གང་བ་དང་བཅས་པ་སྟེ། དེར་ཉེ་བར་བསགས་པའོ་ཞེས་པ་ནི་ཐལ་གོང་རྒྱས་པའོ།

以下是完整的中文直译：
由此，住于了知世尊智慧如是无边际之因。如论中说：
"三十二种妙相好，
八十随形妙庄严，
大乘受用圆满故，
是为牟尼受用身。"
手足轮相及龟足，手足指间网鬘连，手足柔软具童相，此身七处皆高耸。
指长跟阔身广直，踝隐毛向上旋转，小腿似鹿腿手长妙，阴藏密隐最殊胜。
金色薄皮细滑净，一一毛孔右旋生，眉间白毫身狮子，双肩圆满腋下丰。
不美味中现胜味，身如尼拘律树相，顶髻高显舌相妙，梵音颊似狮子齿。
极其洁白齐密整，数目具足四十齐，眼如青莲睫如牛，此等三十二种相。
此为步态平稳，手足平等具轮相。因极安住故如龟足。如鹅王般手足具网鬘相连。手足背、双肩及颈部积聚身肉故，身七处高耸。大者因其广大故。踝骨不显，且毛向上，极密藏之踝骨不显等，如经所说。此处自大腿根部以下皆应如是归为足相。手长者，伸展时长度及于膝盖故。阴藏密隐者，即阴藏隐没，以膜覆盖遮蔽故，此阴藏密隐最胜。白毫即在额间之白色右旋毫相，端向上竖。其上身如狮子。圆满即颈部极圆满，因具妙好颈相故。其腋下饱满具足，即内间充实，于彼积聚，是为腋下丰满。


 །ནྱ་གྲོ་དྷ་ནི་འདོམ་གང་བ་སྟེ། ལྟེ་བའི་གོང་དང་འོག་གི་རྐང་པའི་མཐིལ་ ནས་ཇི་སྲིད་དུ་མགོ་བོའི་བར་དང་ལག་པ་གཉིས་ཀྱི་བར་འདོམ་གང་མཉམ་པའི་སྐུའོ།།གཙུག་ཏོར་ནི་དབུ་ལ་དཀྲིས་པའི་རྣམ་པ་ཅན་ནོ། །འགྲམ་པ་སེང་གེ་ནི་ཟླ་བའི་དཀྱིལ་འཁོར་ཚེས་བཅུ་གཉིས་པ་དང་འདྲ་བའི་ཕྱིར་རོ། །འདིའི་བཅུའི་ཚད་རྣམས་ཀུན་དུ་བསྒྱུར་བས་སོ་ཞེས་ པ་ནི་བཞི་བཅུ་པ་རྣམས་སོ།།བ་མཆོག་ནི་ཁྱུ་མཆོག་སྟེ་བ་ལང་གི་མཆོག་གོ། །འདི་ལ་མཚན་ནི་གང་གང་གིས། །སྒྲུབ་པར་བྱེད་པའི་རྒྱུ་གང་ཡིན། །དེ་དང་དེ་ནི་རབ་རྫོགས་པར། །མཚན་ནི་འདི་རྣམས་ཡང་དག་འགྲུབ། །ཅེས་པ་བསྟན་བཅོས་ལས་ཏེ། སྒྲུབ་བྱེད་རྒྱུའི་མཚན་ཉིད་ནི་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པའི་སྐུ་ སྟེ།ཡང་བསྟན་བཅོས་ལས། བླ་མ་སྐྱེལ་ལ་སོགས་པ་དང་། །ཡང་དག་བླང་བ་བསྟེན་པ་དང་། །བསྡུ་བ་བསྟེན་དང་གྱ་ནོམ་པས། །དངོས་པོ་སྦྱིན་དང་གསད་བྱ་བ། །ཐར་པར་བྱེད་དང་དགེ་བ་ནི། །ཡང་དག་བླངས་པ་སྤེལ་ལ་སོགས། །སྒྲུབ་བྱེད་རྒྱུ་ཡི་མཚན་ཉིད་དེ། །མདོ་ལས་ཇི་སྐད་འབྱུང་བ་བཞིན། ། ཅེས་ཏེ། བླ་མ་རྣམས་ལ་བསུ་བ་དང་བསྐྱལ་བ་དང་ཆོས་མཉན་ནས་འཁོར་ལོ་ལ་སོགས་པ་སྦྱིན་པ་ནི་དང་པོའི་མཚན་ཉིད་དོ། །བླངས་པ་ཡང་དག་བསྟེན་པ་ནི་གཉིས་པའོ། །བསྡུ་བའི་དངོས་པོ་བསྟེན་པ་ནི་གསུམ་པའོ། །གྱ་ནོམ་པ་ནི་བཟའ་བ་དང་བཏུང་བ་ལ་སོགས་པ་སྦྱིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །བཅིངས་པ དགྲོལ་བའི་ཕྱིར་དང་།སྲོག་རྗེས་སུ་གཟུང་བའི་ཕྱིར་དང་། སྲོག་གཅོད་པ་ལས་ལྡོག་པ་བསྟེན་པ་སྟེ་གསུམ་པའོ།

以下是完整的中文直译：
尼拘律陀即一庹量，即从脐上下至足底乃至头顶，及两臂之间均等一庹之身。顶髻即头部缠绕状。颊如狮子，因似十二日之月轮故。此处十数遍转即为四十齿。"牛王"即群牛中最胜之牛。
如论中说：
"于此诸相各各中，
何为成就之因缘，
彼彼圆满具足已，
如是诸相悉成就。"
成就因之相即受用圆满身。又如论中说：
"迎送师长等，
善受依止修，
摄受依止及，
殊胜施诸物，
解脱诸有情，
增长善受持，
此为成就因，
如经中所说。"
即迎送诸师长、听闻法后供养法轮等为第一相。善受依止为第二相。依止摄受事为第三相。殊胜即因施予饮食等故。为解缚故，为摄受生命故，远离杀生而依止，此为第三。


 །ཆོས་ཡང་དག་པར་བླངས་པ་དག་སྤེལ་བ་སྟེ། དགུ་ནི་བཅུའི་འོ། །བསྙེན་བཀུར་དང་རིག་པ་བཟོ་བ་ལ་སོགས་པ་སྦྱིན་པ་དང་ཡོད་ཅིང་བདོག་པ་ལ་སློང་བའི་སྐྱེ་བོ་མི་སྤོང་བ་དང་། སྐྱེ་བོ་ ཐམས་ཅད་ལ་ཚངས་པར་སྤྱོད་པ་ལན་དུ་བཅུག་པ་དང་།གསང་བར་བྱ་བའི་ཚིག་བསྲུང་བ་དང་། གྱ་ནོམ་པའི་སྟན་གྱི་གདིང་གཡོགས་ལ་སོགས་པ་སྦྱིན་པ་དང་། ཁང་བཟངས་དང་། གོས་ལ་སོགས་པ་སྦྱིན་པ་དང་། འདུ་འཛི་ལ་སོགས་པ་སྤངས་པ་དང་། སྐྱེ་བོ་ཐམས་ཅད་བླ་མ་ཇི་ལྟ་བའི་གནས་ལ་ འཇོག་པ་དང་།རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་ངག་རྩུབ་པོའི་ཚིག་གིས་མི་སྨོད་པ་དང་། སྙན་པར་སྨྲ་བ་ཉིད་དང་། ལེགས་པར་སྨྲ་བ་ཉིད་ཀྱིས་རྗེས་སུ་མཐུན་པ་དང་། སྨན་སྦྱིན་པ་དང་ནད་པའི་ཉེ་གནས་དང་། ཀུན་དགའ་ར་བའི་གནས་ལ་སོགས་པ་བྱེད་དུ་འཇུག་པ་དང་། གནས་གཞི་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ ལ་ལྷག་པར་རབ་ཏུ་སྦྱིན་པ་དང་།འཇམ་པོ་ལ་སོགས་པར་སྨྲ་བ་དང་། འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སེམས་ཅན་རྣམས་དམ་པའི་ཆོས་རྣམ་པར་ཤེས་པར་བྱེད་པ་དང་། ངག་འཁྱལ་པ་སྤངས་པས་སྐྱེ་བོ་ཐམས་ཅད་རིན་པོ་ཆེ་ལ་སོགས་པ་དང་། འཚོ་བ་རྣམ་པར་དག་པ་ཉིད་དང་བདེན་པར་སྨྲ་ བ་ཉིད་དང་།ཕྲ་མའི་ཚིག་ལ་སོགས་པ་མེད་པ་དང་། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་བུ་གཅིག་པ་བཞིན་དུ་བལྟ་བ་དང་། ཁོང་ཁྲོ་བ་ལ་སོགས་པས་དབེན་པར་སྟོན་པ་དང་། བྱིན་པ་ཨེ་ནྱ་ཡ་འདྲ་བ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱི་རྒྱུ་ནི་གོ་རིམས་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་ཉི་ཤུ་རྩ་གཉིས་སོ།

以下是完整的中文直译：
增长善妙受持之法，此为第九之十。布施承事及制作明咒等，对于向自己所有财物乞求之人不予舍弃，令一切众生入于梵行，守护秘密语，布施殊胜坐具卧具等，布施宫殿及衣服等，远离喧闹等，安置一切众生于如师长之处，一切时中不以粗语诽谤，以悦耳语及善语随顺，布施医药并看护病人，令造园林等处，于住所等处广作布施，以柔和等语言而说，令一切世界众生了知正法，远离绮语故令一切众生获得珍宝等，清净活命及说真实语，无离间语等，视一切众生如独子，远离嗔恚等而教导，如鹿腿等相之因，如其次第共二十二种。


 །མཚན་རྣམས་ལས་གཞན་ པའི་མཛེས་པར་བྱེད་པའི་དཔེ་བྱད་རྣམས་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས་ནས་བསྟན་བཅོས་ལས།ཐུབ་པའི་སེན་མོ་ཟངས་མདོག་དང་། །མདོག་སྣུམ་མཐོ་དང་སེན་མོ་རྣམས། །ཟླུམ་རྒྱས་བྱིན་གྱིས་ཕྲ་བ་དང་། །རྩ་མི་མངོན་དང་མདུད་པ་མེད། །ལོང་བུ་མི་མངོན་ཞབས་མཉམ་དང་། །སེང་གེ་གླང་ཆེན་བྱ་དང་ནི། ། ཁྱུ་མཆོག་སྟབས་གཤེགས་གཡས་ཕྱོགས་དང་། །མཛེས་གཤེགས་དྲང་དང་འཁྲིལ་བག་ཆགས། །བྱི་དོར་བྱས་འདྲ་རིམ་པ་འཚམ། །གཙང་དང་འཇམ་དང་དག་པའི་སྐུ། །དཔེ་བྱད་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་ཉིད། །སྐུ་ཡི་ཁོ་ལག་ཡངས་ཤིང་བཟང་། །གོམ་སྙོམས་སྤྱན་ནི་དག་པ་དང་། །ཤིན་ཏུ་གཞོན མདོག་ཅན་ཉིད་དང་།།སྐུ་ཞུམ་མེད་དང་རྒྱས་པ་དང་། །ཡན་ལག་ཤིན་ཏུ་རྣམ་དབྱེས་དང་། །གཟིགས་པ་མུ་མེད་དག་པ་དང་། །དཀུ་ཟླུམ་སྐབས་ཕྱིན་མ་རྙོངས་དང་། །ཕྱམ་མེ་བ་དང་ལྟེ་བ་ནི། །ཟབ་དང་གཡས་སུ་འཁྱིལ་པ་དང་། །ཀུན་ནས་བལྟ་ན་སྡུག་པ་དང་། །ཀུན་སྤྱོད་གཙང་དང་སྐུ་ལ་ནི། ། སྨེ་བ་གནག་བག་མེད་པ་དང་། །ཕྱག་ནི་ཤིང་བལ་ལྟར་འཇམ་དང་། །ཕྱག་རིས་མདངས་ཡོད་ཟབ་རིངས་དང་། །ཞལ་ནི་ཧ་ཅང་མི་རིང་དང་། །མཆུ་ནི་བིམ་པ་ལྟར་དམར་དང་། །ལྗགས་མཉེན་པ་དང་སྲབ་པ་དང་། །དམར་དང་འབྲུག་གི་སྒྲ་ཉིད་དང་། །གསུང་མཉེན་མཉམ་དང་མཆེ་བ་ནི། །ཟླུམ དང་དཀར་དང་རྣོ་བ་དང་།།བྱིན་གྱིས་ཕྲ་དང་ཤངས་མཐོ་དང་། །མཆོག་ཏུ་དག་པ་ཉིད་དང་ནི། །སྤྱན་ཡངས་པ་དང་རྫི་མ་སྟུག་།པདྨའི་འདབ་མ་འདྲ་བ་དང་། །སྨིག་ཚུགས་རིང་དང་འཇམ་པ་དང་། །སྣུམ་དང་སྤུ་ནི་གཡས་ཕྱོགས་དང་། །ཕྱག་རིང་རྒྱས་དང་སྙན་མཉམ་དང་། །ཉམས་པ་རྣམ་ པར་སྤངས་པ་དང་།།དཔྲལ་བ་ལེགས་པར་དབྱེས་པ་དང་། །དབྱེས་ཆེ་བ་དང་དབུ་རྒྱས་དང་། །དབུ་སྐྲ་བུང་བ་ལྟར་གནག་དང་། །སྟུག་འཇམ་མ་འཛིངས་ངོ་བོ་དང་། །མི་བཤོར་སྐྱེས་བུའི་ཡིད་འཕྲོག་དང་། །དཔལ་གྱི་བེའུ་དང་བཀྲ་ཤིས་ནི། །གཡུང་དྲུང་འཁྱིལ་བས་བརྒྱན་ པ་སྟེ།།སངས་རྒྱས་དཔེ་བྱད་བཟང་པོར་བཞེད། །ཅེས་ཏེ། གཟུགས་རྣམས་ཀྱི་གཟུགས་བརྙན་འདི་འཆར་བ་དེ་ལྟར་འདིའི་སྐུ་ལ་འདིར་གཟུགས་བརྙན་ཤར་བའོ།

以下是完整的中文直译：
关于相好之外的庄严标志，论中说道：
佛陀指甲呈铜色，
光泽高耸诸指甲，
圆满修长且纤细，
脉络不显无节结。
踝骨不显足平正，
狮子象王与飞禽，
牛王之步右旋行，
庄严而行直善美。
如经清洁次第合，
清净柔和无垢身，
具足圆满诸标志，
身相开阔极殊胜。
步态平稳眼清净，
极现年轻之容颜，
身无怯弱极丰满，
肢体分明善区分。
目光无际极清净，
腰圆匀称无凹凸，
端庄稳重脐深邃，
右旋转动极悦目。
举止清净诸身相，
无有痣点及黑斑，
手如棉絮般柔软，
掌纹光泽且深长。
面容不过分修长，
唇似频婆果鲜红，
舌柔且薄亦赤红，
声如雷音极柔美。
言语柔和齿圆整，
洁白锋利且纤细，
鼻梁高耸极清净，
眼目广大睫毛密。
犹如莲花瓣庄严，
眉毛修长且柔顺，
润泽毛向右旋生，
手长丰满耳端正。
远离一切诸损减，
额广端严且开阔，
头顶圆满发乌黑，
浓密柔顺无缠结。
不散能夺众人心，
吉祥海螺与德相，
以右旋卍所庄严，
此为佛陀妙标志。
如是，形相之影像如是显现，于此身上如是显现影像。


 །སྤུ་མཉམ་པ་དང་དེ་ལ་སེན་མོ་ཟངས་ཀྱི་མདོག་ཉིད་དང་། སྣུམ་པ་ཉིད་དང་། སེན་མོ་མཐོ་བ་ཉིད་དང་། སེན་མོ་ཟླུམ་པ་ཉིད་དང་། སོར་མོ་བྱིན་གྱིས་ཕྲ་བ་ཉིད་དང་། རྩ་མི་མངོན་པ་ཉིད་དང་། རྩའི་མདུད་པ་མེད་པ་ཉིད་དང་། ལོང་བུ་མི་མཐོང་བ་ཉིད་དང་། ཞབས་མཉམ་པ་ཉིད་དང་། སེང་གེའི་འགྲོས་ཀྱིས་གཤེགས་པ་ཉིད་དང་། གླང་པོ་ཆེའི་འགྲོས་ཀྱིས་གཤེགས་པ་ཉིད་དང་། ངང་པའི་སྟབས་ཀྱིས་གཤེགས་པ་ཉིད་དང་། ཁྱུ་མཆོག་གི་སྟབས་ཀྱིས་གཤེགས་པ་ཉིད་དང་། གཡས་ཕྱོགས་སུ་བསྐོར་ཞིང་གཤེགས་པ་ཉིད་དང་། མཛེས་པར་གཤེགས་པ་ཉིད་དང་། ཡོན་པོ་མ་ཡིན་པའི་སྐུ་ཉིད་དང་། འཁྲིལ་བག་ཆགས་པའི་སྐུ་ཉིད་དང་། བྱི་དོར་བྱས་པ་ལྟ་བུའི་སྐུ་ཉིད་དང་། རིམ་པར་འཚམ་པའི་སྐུ་ཉིད་དང་། གཙང བའི་སྐུ་ཉིད་དང་།འཇམ་པའི་སྐུ་ཉིད་དང་། དག་པའི་སྐུ་ཉིད་དང་། དཔེ་བྱད་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་ཉིད་དང་། ཡངས་ཤིང་མཛེས་པའི་སྐུ་ཉིད་དང་། གོམ་པ་སྙོམས་པ་ཉིད་དང་། སྤྱན་རྣམ་པར་དག་པ་ཉིད་དང་། ཤིན་ཏུ་གཞོན་མདོག་ཅན་གྱི་སྐུ་ཉིད་དང་། མ་ཞུམ་པའི་སྐུ་ཉིད་དང་། །རྒྱས་པའི་ སྐུ་ཉིད་དང་།ཤིན་ཏུ་རྣམ་པར་ཕྱེ་བའི་སྐུ་ཉིད་དང་། ཡན་ལག་དང་ཉིང་ལག་ཤིན་ཏུ་རྣམ་པར་མཛེས་པ་ཉིད་དང་། གཟིགས་པ་རབ་རིབ་མེད་པ་ཉིད་དང་། དཀུ་ཟླུམ་པ་ཉིད་དང་། དཀུ་སྐབས་ཕྱིན་པ་ཉིད་དང་། དཀུ་མ་རྙོངས་པ་ཉིད་དང་། སྐུ་མཉམ་པ་ཉིད་དང་། ལྟེ་བ་ཟབ་པ་ཉིད་དང་། ལྟེ་བ་ གཡས་ཕྱོགས་སུ་འཁྱིལ་པ་ཉིད་དང་།ཀུན་ནས་བལྟ་ན་སྡུག་པ་ཉིད་དང་། ཀུན་དུ་སྤྱོད་པ་གཙང་བ་ཉིད་དང་། སྐུ་ལ་སྨེ་བའི་གནག་བག་མེད་པ་ཉིད་དང་། ཕྱག་ཤིང་བལ་ལྟར་འཇམ་པ་ཉིད་དང་། ཕྱག་གི་རི་མོ་སྣུམ་པ་ཉིད་དང་། ཕྱག་གི་རི་མོ་རིང་བ་ཉིད་དང་། ཞལ་ཧ་ཅང་མི་རིང་བ་ཉིད་དང་། མཆུ་བིམ་པ་ ལྟར་དམར་བ་ཉིད་དང་།ལྗགས་མཉེན་པ་ཉིད་དང་། ལྗགས་སྲབ་པ་ཉིད་དང་། ལྗགས་དམར་བ་ཉིད་དང་། ཤངས་མཐོ་བ་ཉིད་དང་། ཤངས་གཙང་བ་ཉིད་དང་། སྤྱན་ཡངས་པ་ཉིད་དང་། རྫི་མ་སྟུག་པ་ཉིད་དང་། དཀར་བ་དང་གནག་པའི་པདྨའི་འདབ་མ་ལྟ་བུའི་སྤྱན་ཉིད་དང་། སྨིན་འཁྱུགས་རིང་ བ་ཉིད་དང་།སྨིན་མ་སྣུམ་པ་ཉིད་དང་། སྨིན་མ་འཇམ་པ་ཉིད་དང་། ཕྱག་རིང་ཞིང་རྒྱས་པ་ཉིད་དང་། སྙན་མཉམ་པ་ཉིད་དང་། དཔྲལ་བ་ལེགས་པར་མཛེས་པ་ཉིད་དང་། དཔྲལ་བའི་དབྱེས་ཆེ་བ་ཉིད་དང་། དབུ་ཡོངས་སུ་རྒྱས་པ་ཉིད་དང་། དབུ་སྐྲ་བུང་བ་ལྟར་གནག་པ་ཉིད་དང་། དབུ་སྐྲ་སྟུག་པ་ ཉིད་དང་།དབུ་སྐྲ་འཇམ་པ་ཉིད་དང་། དབུ་སྐྲ་མ་འཛིངས་པ་ཉིད་དང་། དབུ་སྐྲ་མི་བཤོར་བ་ཉིད་དང་། དཔལ་གྱི་བེའུ་དང་། བཀྲ་ཤིས་དང་། གཡུང་དྲུང་འཁྱིལ་པ་རྣམས་ཕྱག་དང་ཞབས་ཀྱི་མཐིལ་རྣམས་ལའོ་ཞེས་པའི་དཔེ་བྱད་བརྒྱད་ཅུ་རྣམས་དང་།

以下是完整的中文直译：
毛发齐整，指甲呈铜色，光泽润滑，指甲高耸，指甲圆满，手指纤细修长，脉络不显，脉络无结，踝骨不显，双足平正，如狮子般行走，如大象般行走，如天鹅般行走，如公牛般行走，向右旋转而行，庄严而行，身体不歪斜，身姿优雅，身如经擦拭，身相匀称，身体清净，身体柔软，身体无垢，标志圆满具足，身相开阔庄严，步态平稳，眼目清净，身色极显年轻，身无怯弱，身体丰满，身相分明，肢体极为庄严，目光清澈无翳，腰身圆满，腰身匀称，腰身不凹，身体端正，脐轮深邃，脐轮右旋，观之悦目，行为清净，身无黑痣斑点，手如棉絮般柔软，手纹光润，手纹修长，面容不过分修长，唇如频婆果般红艳，舌头柔软，舌头纤薄，舌头红润，鼻梁高耸，鼻子清净，眼目广大，睫毛浓密，眼如黑白分明的莲花瓣，眉毛修长，眉毛润泽，眉毛柔顺，手臂修长丰满，双耳端正，额头端严，额头开阔，头顶圆满，发如蜜蜂般乌黑，头发浓密，头发柔顺，头发不乱，头发不散，吉祥结、祥瑞相及右旋卍字等标志现于手掌足心，此为八十种随好。


 གཡུང་དྲུང་འཁྱིལ་པ་རྣམས་ཕྱག་དང་ཞབས་ཀྱི་མཐིལ་རྣམས་ལའོ་ཞེས་པའི་དཔེ་བྱད་བརྒྱད་ཅུ་རྣམས་དང་། མཚན་རྣམས་ནི་གདུལ་བར་བྱ་བའི་དད་པ་མངོན་ པར་འཕེལ་བའི་ཕྱིར་རྣམ་པར་གཞག་པ་ཉིད་དེ།འདི་དག་ལ་ནི་འདི་འདྲ་བ་ཞེས་བྱ་བར་མི་ནུས་པ་ཉིད་དོ། །ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པ་དང་སྤྲུལ་པའི་སྐུ་དག་ལ་ནི་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་ཤིང་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པའི་ཁ་དོག་དང་དབྱིབས་ལ་སོགས་པ་རྣམས་སུ་བླ་ན་མེད་པའི་ཚུལ་དུ་མང་དུ་བསྟན་པའི་ཕྱིར་དང་མདོ་སྡེ་ ཡང་སྟེ།རྣམ་པར་རྟོག་པ་མེད་པའི་ཡིད་བཞིན་གྱི་ནོར་བུའི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་བདག་པོ་དང་། རང་གི་མོས་པའི་དབང་གིས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་གསེར་གྱི་ཁ་དོག་ལ་སོགས་པའི་སྐུ་མཐོང་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་པས་སོ། །མཚན་དང་པོ་འདི་རྣམས་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་དང་འཁོར་ལོས་སྒྱུར་ བ་རྣམས་ལ་ཡང་ཡོད་མོད་ཀྱི།ཅུང་ཞིག་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་ཀྱི་ཡུལ་ན་གནས་པ་དང་། གསལ་བ་དང་རྫོགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་བླ་ན་མེད་པའོ། །སྤྲུལ་པ་ནི་སྤྲུལ་པ་སྟེ་དེས་ན་སྤྲུལ་པའི་སྐུ་དེ་ནི་མྱ་ངན་ལས་འདའ་ཞིང་ཐམས་ཅད་ནས་ཐམས་ཅད་དུ་ནམ་མཁའ་ཇི་སྲིད་བར་དུས་ཇི་ལྟ་བ་དང་ བསམ་པ་ཇི་ལྟ་བར་མཐའ་དག་གི་མངོན་པར་མཐོ་བ་དང་ངེས་པར་ལེགས་པ་ཡང་དག་པར་སྒྲུབ་པའི་སྤྲུལ་པའི་ལས་རྣམས་ལ་ཤཱཀྱ་ཐུབ་པ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལ་སོགས་པའི་སྐུར་སྤྲུལ་པར་བྱེད་དོ་ཞེས་པ་ནི་སྤྲུལ་པ་ཡང་ཡིན་ལ་སྐུ་ཡང་ཡིན་པས་སྤྲུལ་པའི་སྐུ་སྟེ།དེའི་དབང་དུ་བྱས་ནས་བསྟན་ བཅོས་ལས།གང་གིས་སྲིད་པ་ཇི་སྲིད་པར། །འགྲོ་ལ་ཕན་པ་སྣ་ཚོགས་དག་།མཉམ་དུ་མཛད་པའི་སྐུ་དེ་ནི། །ཐུབ་པའི་སྤྲུལ་སྐུ་རྒྱུན་མི་འཆད། །དེ་བཞིན་ལས་ཀྱང་རྒྱུན་མི་འཆད། །འདི་ནི་འཁོར་བ་ཡིན་པར་འདོད། །ཅེས་ཏེ། དེ་ལྟར་སེམས་ཅན་མཉམ་པོ་ལ་མི་ མཉམ་པར་སོ་སོར་སྣང་བ་ནི་སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་བདག་པོའི་དབང་གིས་ཏེ།འདི་ལ་གསུངས་པ་ནི། ཆོས་ཐམས་ཅད་ཅེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། ཇི་སྲིད་དུ་ཆུ་དང་། ཐང་དང་བར་སྣང་ལ་རྒྱུ་བའི་བརྟན་པ་དང་གཡོ་བ་རྣམས་ཀྱི་ལུས་ངག་གིས་ཀུན་དུ་བསྡུས་པས་ནི་ཆོས་རྣམས་ལ་སེམས་ཅན་རྣམས་གདུལ་ བའི་ཕྱིར་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་མཐའ་ཡས་པའི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་སྤྲུལ་པ་ཉིད་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་དེ།དེ་རྣམས་མུ་མེད་པ་ཉིད་པས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་མུ་མེད་པ་སྟེ་དེས་སྤྲུལ་པ་ཉིད་དོ། །སྟོང་པ་ཉིད་ཅེས་པ་ལ་སོགས་པ་ནི་ཇི་ལྟར་སྤྲུལ་པའི་སྐུ་རྣམས་མཐའ་ ཡས་པ་དེ་ལྟར་དེ་རྣམས་ཀྱི་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱང་མཐའ་ཡས་པ་ཉིད་དོ།

以下是完整的中文直译：
右旋卍字等标志现于手掌足心，此为八十种随好。诸相是为了增长所化众生的信心而建立，这些相貌无法用"如是如是"来描述。在报身和化身中，为了广泛显示无上之相，示现了不可思议的各种色相形态等；如经中所说："如同无分别的如意宝珠之如来主尊，依各自信解力而见如来金色等身相。"虽然这些最初的相好菩萨和转轮王也具有，但在如来境界中的殊胜、明显和圆满性是无上的。化身即是变化，因此化身在涅槃后，尽虚空际，随时随意，为成办一切众生增上生和决定胜，示现释迦牟尼如来等身相。化身既是变化又是身，故称化身。关于这点论中说："乃至世间住，为众作种种，利益同时事，是身佛化身，无尽亦如业，此即许轮回。"如是于平等众生现不平等相，是由众生各自的业力所致。对此所说："一切法"等，即是为了调伏水陆空行的动静诸众生身语所摄之法，世尊于无边世界示现化身，即是一切法。由于这些无有边际，故世尊的般若波罗蜜多无有边际，由此而有化现。"空性"等，即如化身无量，彼等之空性亦复无量。


།གང་གི་སྟོང་པ་ཉིད་ན་རང་གི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་སེམས་དང་སེམས་ལས་བྱུང་བའི་རང་བཞིན་རྒྱུད་པའི་བློ་རྣམས་ཀྱིས་ཏེ། སྒྱུ་མའི་སྐྱེས་བུ་བཞིན་ཏེ། མུ་མེད་པ་ནི་སྔ་མ་བཞིན་ནོ། །ཇི་ལྟར་དེ་རྣམས་ཀྱི་ལུས་དང་ངག་སྤྲུལ་པ་དེ་བཞིན་དུ་ སེམས་དང་སེམས་ལས་བྱུང་བ་ཡང་ཇི་ལྟར་སྤྲུལ་པར་མ་གྱུར་ན།དེའི་ཉེ་བར་ལེན་པའི་རྒྱུ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། སྔ་ན་མེད་པའི་སེམས་ཅན་རྣམས་འབྱུང་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འོ་ན་སངས་རྒྱས་རྣམས་ནི་སྐུ་དང་གསུང་དང་ཐུགས་སྤྲུལ་པའི་སྦྱོར་བའི་ཐབས་ཀྱི་ལས་ཅན་ཞེས་གསུངས་པ་ནི་ བདེན་པར་འདོད་དེ།འོན་ཀྱང་བདེན་པའི་ཉེ་བར་ལེན་པའི་རྒྱུ་ཅན་ཏེ། ལྷའི་བྱིན་གྱིས་བརླབས་ནས་རྨི་ལམ་མཐོང་བ་བཞིན་ཏེ། ངག་གི་དོན་ཤེས་པར་བྱེད་པ་བཞིན་ཏེ། འདི་ལ་གསུངས་པ་ནི། སེམས་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། སྣ་ཚོགས་པའི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་ཀྱི་མཐའ་ཡས་པའི་ སེམས་ཅན་གྱི་སྤྱོད་པ་རྣམས་ལ་རྣམ་པར་གཟིགས་ནས་སྤྲུལ་པ་སྣ་ཚོགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དེ་རྣམས་ལ་ཆོས་སྟོན་པར་བྱེད་དེ།འདི་ལ་གསུངས་པ་ནི། སེམས་ཀྱི་སྤྱོད་པ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པའོ། །སེམས་ཅན་དེ་རྣམས་ཀྱིས་ཇི་ལྟར་ཉེ་བར་བསྟན་པའི་ཆོས་ལ་ཀུན་དུ་ དམིགས་པར་བྱེད་པའི་གཉེན་པོ་དང་ལྡན་པའི་དགེ་བའི་ཆོས་སྐྱེ་བར་གྱུར་ནས་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ཀྱི་མི་དགེ་བའི་ཆོས་རྣམས་རབ་ཏུ་སྤོང་བར་བྱེད་དེ།འདི་ལ་གསུངས་པ་ནི། དགེ་བ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པའོ། །སྤྲུལ་པ་ཉིད་ནི་ཇི་ལྟར་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་སྐུ་སྟེ། སྒྱུ་མ་མཁན་གྱིས་སྤྲུལ་པའི་ གླང་པོ་ཆེ་ལ་སོགས་པའི་སྒྱུ་མའི་རྣམ་པ་ནི་དེའི་སྐུར་འགྱུར་བ་མེད་དོ།།རང་གི་ལུས་ཉིད་དུ་བྱིན་གྱིས་བརླབས་ཤིང་སྤྲུལ་ནས་རང་གི་ལུས་བཞིན་དུ་འགྲོ་བ་དང་། ཐ་སྙད་ལ་སོགས་པ་དང་དཀའ་སྤྱད་རྣམས་སུ་རྣམ་པར་སྤྲོས་པ་དེའི་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་སྐུའོ་ཞེས་པ་ནི་སྤྲུལ་པའི་སྐུའོ། །དེ་ལ་སྐུ་གསུམ་པོ་ འདི་རྣམས་ཀྱང་ནི་རྟག་པ་སྟེ།ངོ་བོ་ཉིད་ནི་རང་བཞིན་གྱིས་རྟག་པས་རྟག་པ་སྟེ། ཐོག་མ་དང་ཐ་མ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པའི་སྐུ་ནི་དེ་རྟེན་པས་རྟག་པས་རྟག་པ་སྟེ། ཐོག་མ་འདོད་ཀྱང་ཐ་མ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཕྱོགས་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་ཀྱི་ཚོགས་ཀྱང་ངོ་། །སྤྲུལ་ པའི་སྐུ་ནི་རྒྱུན་རྟག་པ་སྟེ་རྟག་ཏུ་འབྱུང་ཞིང་ནུབ་པ་དང་།ནུབ་ནས་ཡང་ནས་ཡང་དུ་ཡུལ་ཐ་དད་པར་རྟག་ཏུ་འཇུག་པས་ན་དེ་ལྟར་མཛད་པ་ཡང་རྟག་པ་ཉིད་དོ། །དེ་ལ་དྷྲྀང་ནི་ཀུན་ཏུ་གནས་པ་སྟེ། ཞེས་པ་ཉིད་ལ་གང་དུ་ཡང་འཇིག་པར་འགྱུར་བ་མེད་དོ་ཞེས་པ་ནི་ཆོས་སོ། །ཆོས་ཀྱང་འདི་ལ་སྐུ་ཡང་འདི་ལྟ་སྟེ། ལུས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་པའོ།

以下是完整的中文直译：
其空性中，以自性心与心所的自然相续之智，如幻化人。无边际如前所述。如同他们的身语是变化，心与心所若不是变化，则无有所依因，因为不会出现前所未有的众生。虽然说诸佛具有身语意变化加持的方便事业是真实的，但是有真实的所依因，如天人加持后见梦境，如了知语言的意义。对此所说："心"等，即是观见种种世界无量众生的行为后，以种种化身世尊为彼等说法。对此所说："心的行为"等。彼等众生如是缘于所示之法，生起具对治的善法，断除不顺品的不善法。对此所说："善"等。变化即如世尊之身，如幻师所化的大象等幻相并非其身。加持自身而变化，如自身般行走、言说等及苦行等广大显现，此即是世尊之身，是为化身。此三身皆是常，自性以自然常故为常，因无始无终故。报身以所依常故为常，虽有始但无终故。如是菩提分等法聚亦然。化身是相续常，即恒时生灭，灭已复于不同处恒时显现，故其事业亦是常。其中"持"即普遍安住，意即于任何处都不会坏灭，此即是法。此法亦是身，因为是身体之故。


 །ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་རྣམས་ཀྱིས་འདུས་མ་བྱས་པའི་དོན་དམ་པ་སྟེ། དེ་ལ་བརྟེན་པའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཕྱོགས་ལ་སོགས་པ་དང་། ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པ་དང་སྤྲུལ་པའི་སྐུ་དང་གསུམ་ནི་དེ་ལྟར་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་ངོ་བོ་སྟེ་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ལམ་གྱིས་འདུས་བྱས་པའི་དོན དམ་པར་ནི་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་ཆོས་ཀྱི་སྐུའི་ངོ་བོ་སྟེ་གོ་རིམས་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་རྣམས་དང་།ས་བཅུ་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་དང་། དེ་ལས་ཅིག་ཤོས་ཀྱང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ལ་ཡང་སོ་སོར་སྣང་བར་བྱེད་དེ། ཇི་ལྟར་ ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ལ་བརྟེན་པ་ཉིད་ན་ནི་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ཉིད་མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་པར་གྱུར་ནས་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པའི་སྐུའི་རྩེ་མོ་ལ་འདི་ལས་སྤྲུལ་པའི་སྐུ་ཡང་དེ་དང་དེར་འབྱུང་སྟེ།ཅུང་ཞིག་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་དང་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པའི་སྐུ་དང་སྤྲུལ་པ་དེའི་འོད་ཟེར་དག་ལས་ཀྱང་སྤྲུལ་པའི་སྐུར་འགྱུར་བའོ། །འདིར་སེམས་བསྐྱེད་པའི་ དངོས་གཞི་དང་རྗེས་ནི་ཡེ་ཤེས་ལྔའི་བདག་ཉིད་དེ།དེ་ལྟར་ཡང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སའི་མདོར་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ས་ཤིན་ཏུ་རྣམ་པར་དག་པའི་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱིས་བསྡུས་པའི་མེ་ལོང་ལྟ་བུ་དང་། མཉམ་པ་ཉིད་དང་། སོ་སོར་ཀུན་དུ་རྟོག་པ་དང་། བྱ་བ་ནན་ཏན་ནོ་ཞེས་གསུངས་པ་ནི། དེ་ལ་ བག་ཆགས་དང་བཅས་པའི་སྒྲིབ་པ་གཉིས་ལས་གྲོལ་བའི་སྙིང་རྗེ་དང་ཤེས་རབ་གཉིས་སུ་མེད་པས་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀུན་དུ་རྟོགས་པ་ནི་ཤིན་ཏུ་རྣམ་པར་དག་པ་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་སོ།།མེ་ལོང་ལྟ་བུའི་ཡེ་ཤེས་ནི་གང་དུ་ནམ་མཁའ་ཇི་སྲིད་པའི་རྡུལ་ཕྲ་རབ་ཀྱི་མུ་མེད་པའི་ཁམས་གསུམ་པའི་སེམས་ ཅན་དང་།ཅིག་ཤོས་ཀྱི་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་ཇི་ལྟར་རིང་བ་དང་ཉེ་བའི་ཡུལ་དང་འདས་པ་དང་། མ་འོངས་པ་དང་། ད་ལྟར་བྱུང་བའི་དུས་ཀྱི་སོ་སོར་གནས་པ་མེ་ལོང་བཞིན་དུ་གཟུགས་བརྙན་གསལ་བར་སོ་སོར་སྣང་བའོ། །མཉམ་པ་ཉིད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ནི་གང་གིས་དེ་ལྟར་མཐོང་བའི་འགྲོ་བ་དེ་རྣམས་ཆོས་ ལ་བདག་མེད་པར་མཉམ་པར་ངེས་ཤིང་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་རྟོག་པར་བདག་དང་མཉམ་པ་ཉིད་ཀྱི་སེམས་དེ་རྣམས་ཀྱིས་ཐོབ་པའོ།།སོ་སོར་ཀུན་ཏུ་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་ནི་གང་གིས་དེ་ལྟར་མཉམ་པར་བཞག་པ་ཉིད་ཀྱིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མེད་པ་ཉིད་ཀྱང་རང་གི་སྔོན་གྱི་སྨོན་ལམ་དང་། སེམས་ཅན་གྱི་བསོད་ནམས་ཀྱི་དབང་གིས་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སེམས་ཀྱི་སྤྱོད་པ་སོ་སོར་བརྟགས་པའོ། །བྱ་བ་ནན་ཏན་གྱི་ཡེ་ཤེས་ནི་དེ་ལྟར་སོ་སོར་བརྟགས་པ་ཉིད་ཀྱིས་འགྲོ་བ་ལ་ཇི་ལྟར་རིགས་པར་མཛད་པས་གནས་པའོ།

以下是完整的中文直译：
法身是诸世尊的无为胜义，依此菩提分等及圆满报身、化身三者如是为世俗体性，以出世间道所造作的胜义中是无自性相的法身体性，如其次第于圆满正觉诸佛、十地菩萨及其他诸菩萨等各自显现。如依止法身时，证悟法身后，于报身之顶现此化身于彼彼处，少许从法身、报身及其化身光芒中亦成化身。此处发心正行与后行是五智自性，如是于佛地经中说："佛地极清净法界所摄之如镜、平等性、妙观察、成所作智。"其中，从具习气的二障解脱，以悲智无二遍知法界即是极清净法界智。如镜智即如虚空所及的无边三界众生及其他一切事物，如远近处所及过去、未来、现在时中各别安住，如镜中影像清晰各别显现。平等性智即以如是见到的诸众生确定诸法无我平等，思维一切众生与自己平等性而获得。妙观察智即如是等持时，虽世尊无分别，但以自己往昔愿力及众生福德力，观察一切众生心行。成所作智即如是观察后，随应于众生而作事业安住。


 །ཡེ་ཤེས་ལྔ་པོ་འདི་རྣམས་དང་། །གཞན་ཡང་མངོན་པར་ཤེས་པ་དང་། སྟོབས དང་མི་འཇིགས་པ་ལ་སོགས་པའི་གྲངས་ལས་འདས་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ཀུན་རྫོབ་པ་ལ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མེད་པ་དེ་རྣམས་ནི་གང་ཡང་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བདེ་བའོ་ཞེས་བཅོམ་ལྡན་འདས་མ་ལས་གསུངས་པ་ན་བདེ་བ་ཆེན་པོའི་རང་བཞིན་ཏེ།ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པའི་སྐུ་དང་ལྷན་ ཅིག་སྤྱོད་དེ།གཟུགས་དང་རོ་གཅིག་བཞིན་དུ་ཚོགས་པ་གཅིག་ལ་བརྟེན་པའི་འབྲེལ་པ་དང་གཞན་པའི་ཆ་མེད་པས་གནས་པ་ཅིག་ཅར་བའི་རྒྱུད་ལ་ཕན་ཚུན་དབྱེ་བས་རྣམ་པར་གཞག་པ་ནི་གང་དུ་ཡང་དབྱེ་བ་མེད་དེ། ལྡོག་པའི་དབྱེ་བ་རྣམས་ཀྱི་ཕྱེ་བས་རྣམ་པར་གཞག་པ་ལ་དགོངས་པ་སྟེ། དོན་དམ་པ་ནི་དབྱེ་བ་དང་ དབྱེ་བ་མེད་པ་ལ་སོགས་པའི་སྤྲོས་པ་མཐའ་དག་གིས་སྟོང་པ་ཉིད་དོ།

以下是完整的中文直译：
此五智及其他神通、力、无畏等无量佛智于世俗无分别，彼等即是圆满正觉之乐，如薄伽梵母所说，是大乐自性，与圆满报身共同运作，如色与味一般依一聚而住，无有关联及差别分，于顿时相续中以互相区分而安立，于任何处皆无差别，是依反体差别而作安立之密意，胜义则是空离一切差别、无差别等戏论。


།དབུ་མ་པ་གཞན་གྱིས་འདོད་པས་དེ་ཉིད་དེ་ལྟར་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པ་ཉིད་དེ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ཡེ་ཤེས་ན་ནི། དེ་ལྟར་རྣམ་པར་དག་པའི་ཀུན་རྫོབ་ཆད་པའི་ལྟ་བས་སྨོད་པར་བྱེད་པ་ཉིད་དེ། དེའི་ཕྱིར་བཅོམ་ལྡན་འདས་ ཀྱིས་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་ངོ་བོའི་སོ་སོར་རང་གིས་རིག་པ་ནི་ཆད་པ་མེད་པ་ཉིད་དེ།སྒྲིབ་པ་དང་བཅས་པའི་ཕུང་པོ་ལྔའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་རྟེན་གཞན་དུ་མི་འཇུག་པའི་རང་གི་བསོད་ནམས་དང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཚོགས་ཀྱི་དབང་གིས་སྒྲིབ་པ་མེད་པའི་ཕུང་པོ་ལྔ་པོ་རྣམས་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་གཞན་དུ་ཡོད་པ་ཉིད་དེ། འདིར་རབ་ཏུ་ དགའ་བ་ལ་སོགས་པའི་ས་ནས་བརྩམས་ནས།མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་མ་རིག་པ་ལ་སོགས་པའི་མུན་པ་འགྲིབ་པ་ཉིད་ཀྱིས་མུ་མེད་པའི་མངོན་པར་ཤེས་པ་ལ་སོགས་པ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྣང་བ་བསགས་པ་ཉིད་ཀྱི་རིམ་གྱིས་མུན་པ་མེད་ནས་ས་བཅུ་པ་ལ་མུ་མེད་པ་ཉིད་ཀྱི་བདག་ཉིད་ཅན་དུ་བྱེད་པས་བཅུ་གཅིག་པ་ ལ་མེད་ཅེས་ཅིའི་ཕྱིར་འདིར་རིགས་ཏེ།དེ་ལ་ནི་མ་རིག་པ་ལ་སོགས་པ་མ་ལུས་པའི་མུན་པའི་འཁྲུལ་པ་སྤངས་ནས་དང་། མ་འདྲེས་པའི་བླ་ན་མེད་པའི་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པའི་མངོན་པར་ཤེས་པ་ལ་སོགས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྣང་བ་མུ་མེད་པའི་ཁམས་གསུམ་པ་རྣམས་ན་མཚམས་མེད་པ་འཕྲོ་བ་ཉིད་དུ་རིགས་ ཀྱི་ཆད་པར་ནི་མ་ཡིན་ཏེ།ཤིན་ཏུ་རྣམ་པར་དག་པ་རྟོགས་པའི་རྒྱུད་ལ་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་ན་མུ་མེད་པའི་སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་རྒྱུད་ཀྱི་རིག་པ་དང་། མངོན་པར་ཤེས་པ་དང་། སྟོབས་དང་མ་འདྲེས་པ་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་ཀྱི་ཕུང་པོ་ཡང་ཡེ་ཤེས་ལྔ་རྣམས་གང་གིས་མཁྱེན་ཅིང་གང་གིས་ཆོས་བསྟན་པ་ རྣམས་ཀྱི་གཞན་དུ་དོན་བྱེད་པ་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོས་སྨོན་ལམ་བཏབ་པ་རབ་ཏུ་སད་པའི་དབང་གིས་གང་དུ་གཟུགས་ཀྱི་སྐུ་སྣང་བར་འགྱུར་བའོ་ཞེ་ན།གང་ཡང་བཅོམ་ལྡན་འདས་མ་འདིའི་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བའི་ལེའུར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་བདེ་བ་ཞེས་པ་དེས་གནོད་པར་འགྱུར་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་ཡང་མྱོང་བའི་བདག་ཅན་ནི་ བཅོམ་ལྡན་འདས་སོ།

以下是完整的中文直译：
其他中观师所许之彼性并非如是存在，因为在如来智慧中，以断见诽谤如是清净世俗。因此，世尊说世俗本性之各别自证并非断灭，以具蕴障五蕴相之所依不转入他处之自福德智慧资粮力，无障五蕴等于世俗中存在于他处。此中从欢喜地等开始，由违品无明等黑暗渐减，以无边神通等智慧光明积聚之次第，无有黑暗，于第十地成就无边自性，何故说于第十一地不存在？于彼已断无明等一切黑暗迷乱，且无边三界中无间断放射无杂无上不可思议神通等智慧光明，理应如是，而非断灭。若于极清净证悟相续中无世俗本性，则无边众生相续中之明了、神通、力、无杂等法蕴，以及五智如何了知并以何说法？以大悲发愿极为清醒之力，于何处显现色身而作他利？若问如是，则为薄伽梵母此经回向品中所说"圆满菩提之乐"所破。因此，具领受自性者即是世尊。


།དེའི་ཕྱིར། འཚེ་བ་མེད་པའི་ཡང་དག་དོན། །རྟོགས་པ་ཤིན་ཏུ་རྒྱས་རྣམས་ཀྱི། །ཆད་པ་མེད་དེ་བདེ་གཟུང་དང་། །སྙིང་བརྩེ་བདེ་བའི་བདག་ཉིད་ཀྱིས། །ཇི་ལྟར་གསུངས་པའི་རིགས་པས་ནི། །ཐམས་ཅད་ཀུན་དུ་འབྱུང་བར་འགྱུར། །ཇི་ལྟར་ན་དེས་ཡོངས་སུ་གཅོད་པར་ བྱེད་པའི་དངོས་པོ་རྣམས་ལ་ནི་མཐའ་མེད་དེ།དཔེར་ན་བདེན་པའི་རྨི་ལམ་གྱི་ཤེས་པས་མི་སླུ་བ་སྟེ། དེ་ལྟར་རྣལ་འབྱོར་པ་རྣམས་ཀྱི་ཤེས་པ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་ཐབས་ལ་མཁས་པ་ལ་གོམས་པའི་མཐུས་མ་རིག་པ་ལ་སོགས་པའི་སྒྲིབ་པ་སྤངས་པས་ཕྱོགས་བཅུར་ ནམ་མཁའ་ཇི་སྲིད་པར་བྱུང་ཟིན་པ་དང་འབྱུང་བ་དང་འབྱུང་བར་འགྱུར་བའི་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་ངོ་བོའི་སྣོད་ཀྱི་འཇིག་རྟེན་དང་།སེམས་ཅན་གྱི་འཇིག་རྟེན་དང་། གྲངས་མེད་པ་ཉིད་ཀྱི་མཐའ་ཡས་པ་ལ་དེ་ལྟར་དེའི་མངོན་སུམ་ནི་གང་ཡང་སླུ་བ་མེད་པས་མངོན་སུམ་གྱི་ཚད་མས་རྣམ་པར་གཞལ་བར་བྱ་སྟེ། ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་ དངོས་པོར་ནི་དེས་ཅུང་ཞིག་ཀྱང་ཉེ་བར་དམིགས་པ་མེད་དོ།།དེ་ཡང་ཆོས་ཡང་དག་པར་སྡུད་པར། མཐོང་བ་མེད་པ་ཉིད་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་མཐོང་བ་དམ་པའོ་ཞེས་གསུངས་ཏེ། ཇི་ལྟར་ན་ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་བདག་མེད་པ་རྣལ་འབྱོར་པ་རྣམས་ཀྱི་མངོན་སུམ་སྟེ། དེ་ནི་དངོས་པོ་མེད་པའོ་ཞེ་ན། དེ་ལྟ་མ་ ཡིན་ཏེ།གཟུགས་བརྙན་ལྟ་བུའི་ཕུང་པོ་ལྔ་པོ་རྣམས་ཀྱིས་བདག་མེད་པའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་མངོན་སུམ་དུ་བྱེད་པའི་ཡེ་ཤེས་སྐྱེ་བར་འགྱུར་ཏེ། དེ་ཉིད་ལ་མཐོང་བ་མེད་པར་བརྗོད་ཀྱི། མེད་པ་དགག་པའི་ཚུལ་གྱིས་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལྟར་ཡང་བློ་གྲོས་ཆེན་པོ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་སྒྱུ་མ་དང་རྨི་ལམ་བཞིན་དུ་ཆོས་ ཐམས་ཅད་ཉེ་བར་བསྟན་པར་བྱ་སྟེ།མཐོང་བ་དང་མཐོང་བ་མེད་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་ཏེ་དེ་ལ་མཐོང་བའི་མཚན་ཉིད་ནི་ཀུན་རྫོབ་ལ་མཐོང་བ་མེད་པའི་མཚན་ཉིད་ནི་དོན་དམ་པ་ཉིད་དོ་ཞེས་པ་ནི་མདོའི་དོན་ཏོ། །གང་ཡང་ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་དོན་དམ་པར་སྐྱེ་བ་མེད་པ་དང་རོ་གཅིག་པ་ཉིད་དུ་མངོན་སུམ་པས་དོན་དམ་པར་ངོ་བོ་ཉིད་ མེད་ཀྱང་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་མངོན་སུམ་ལ་སོགས་པར་རྣམ་པར་གཞག་སྟེ།དེའི་ཕྱིར་ན་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་མངོན་སུམ་ཉིད་ལ་མ་ལུས་པའི་དངོས་པོར་སྐྱེས་པའི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་ལག་མཐིལ་དུ་སྐྱུ་རུ་ར་བཞག་པ་བཞིན་དུ་གསལ་བར་རིག་སྟེ། རྣལ་འབྱོར་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ནི་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པ་ལ་སྦྱོར་ བའི་ཕྱིར་རོ།

以下是完整的中文直译：
因此，无害之真实义，通达极为广大者，无有断灭而摄受乐，以慈悲喜乐之自性，如所说之正理，一切皆将生起。如是彼所遍断之诸事物无有边际，譬如真实梦境之智不欺惑。如是瑜伽师以般若波罗蜜多方便善巧修习之力，断除无明等障碍，于十方尽虚空际，已生、正生及当生之世俗本性器世间、有情世间，以及无量无边，如是彼之现量皆无欺惑，应以现量量度。然于自性事物中，彼未稍许缘取。
此复于《正法集经》中说："无见即是诸法之胜见。"如是诸法无我是瑜伽师之现量，彼非无事。若问如是，则非尔也。以如影像之五蕴显现无我真如之智慧生起，于彼说为无见，非以遮遣无之方式。如是，大慧菩萨应如幻梦示现一切法，以见与无见为相故。其中见相即是世俗，无见相即是胜义，此为经义。
又于胜义中现见诸法无生一味，虽于胜义无有自性，然于世俗安立为现量等。因此，世尊于现量中明了一切事物所生诸相，如掌中庵摩罗果，以瑜伽师三昧相应不可思议故。


།ཡང་གསུངས་ཏེ། མཁྱེན་པའི་སྐད་ཅིག་གཅིག་ལ་ནི། །ཤེས་བྱའི་དཀྱིལ་འཁོར་ཀུན་ཁྱབ་པའི། །ཡོན་ཏན་རིན་ཆེན་བསམ་མི་ཁྱབ། །ཆུ་བོའི་འཁོར་བ་ཇི་སྲིད་འཇུག་།ཅེས་པ་ནི་འདིར་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཡེ་ཤེས་སུ་རྣམ་པར་གཞག་སྟེ། མ་ལུས་ པའི་ཕྱིན་ཅི་ལོག་སྤངས་ཀྱང་ཐུགས་རྗེ་ཆེན་པོའི་སྔོན་གྱི་སྨོན་ལམ་གྱི་དབང་གིས་ཇི་སྲིད་དུ་སེམས་ཅན་གྱི་ལས་དང་ཉོན་མོངས་པ་དང་ནམ་མཁའ་ཇི་སྲིད་པར་གནས་པ་ཉིད་དོ།།བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཀྱང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔར་གྱུར་པ་ན་སྨོན་ལམ་བསྐྱེད་པར་བྱས་ཏེ། ཇི་ལྟར་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་ འདས་རྣམས་ལྟར་བདག་གིས་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མེད་པའི་ཡིད་བཞིན་གྱི་ནོར་བུ་བཞིན་དུ་ཇི་ལྟར་རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པའི་མཆོག་ཏུ་ཡོངས་སུ་མཐར་ཐུག་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་མཛད་པ་ཡང་ཇི་སྲིད་ནམ་མཁའ་གནས་ཀྱི་བར་དུ་གནས་ནས་ཕན་པར་བྱེད་ཅེས་པ་སྟེ།འདིར་དེ་ ལྟར་སྒྱུ་མ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་སྔགས་དང་སྨན་ལ་སོགས་པའི་རང་གི་རྒྱུ་ཚོགས་པའི་གཞན་དབང་གིས་འཇུག་སྟེ།དེ་ལྟར་རྣལ་འབྱོར་པ་རྣམས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ལ་སོགས་པ་ཡང་སྒྱུ་མ་སྟེ་མ་བརྟགས་ན་ཉམས་དགའ་བ་རྣམས་ཀྱི་རབ་ཏུ་འཇུག་པ་ཉིད་དེ། རྐྱེན་སྣ་ཚོགས་པའི་དབང་གིས་སྒྱུ་མ་རྣམས་ཀྱང་སྣ་ ཚོགས་པར་སྟོན་པའི་ཕྱིར་རོ།།རྣལ་འབྱོར་པ་རྣམས་ཀྱིས་ནི། སྒྱུ་མའི་མཁན་པོ་བཞིན་དུ་དེས་སྒྱུ་མ་ཇི་ལྟར་ཡང་དག་པར་ཡོངས་སུ་ཤེས་ནས་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དུ་མངོན་པར་ཞེན་པར་མི་བྱེད་དེ། གང་ཞིག་དེའི་སྐྱེ་བ་ལ་སོགས་པའི་སྒྱུ་མ་རྣམས་ལ་བྱིས་པས་རྟོགས་ལྡན་གྱི་སྐྱེ་བོ་བཞིན་དུ་ཇི་ལྟར་མཐོང་བ་ ལ་བདེན་པ་མངོན་པར་ཞེན་པས་དེ་ནི་བྱིས་པ་ཞེས་བརྗོད་ལ།དེ་ལ་རྣལ་འབྱོར་པའི་ཡེ་ཤེས་ལ་སོགས་པ་སྒྱུ་མ་ནི་ཇི་ལྟར་རང་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་བསོད་ནམས་དང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཚོགས་ཀྱི་རྒྱུ་སྟེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་རྣམས་ཀྱི་མི་གནས་པའི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་རྒྱུ་ནི་སྙིང་རྗེ་དང་ཤེས་རབ་བོ། །དེའི་ ཕྱིར་ན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ལ་ཐབས་དང་ཤེས་རབ་ཟུང་དུ་འབྲེལ་བའི་བགྲོད་པའི་ལམ་གསུངས་པའོ།།འོ་ན་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་མཐོང་བ་ཅན་གྱི་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཇི་ལྟར་ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་དང་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དག་ཁ་ཅིག་ཏུ་ཇི་སྐད་དུ་བཤད་པའི་སྐུ་གསུམ་གྱི་ བདག་ཉིད་ཅན་གྱི་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་དེའི་ཁ་ཅིག་ཏུ་ཡོད་ཅེས་པ་དང་ཁ་ཅིག་ཏུ་དགག་པར་བྱེད་ན་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཡོད་པར་བྱེད་དེ་ཀུན་རྫོབ་ཅེས་ནི་མི་བརྗོད་པ་ནི་བདེན་པར་མངོན་པར་ཞེན་པ་ཅན་གྱི་གདུལ་བར་བྱ་བ་འཇུག་པའི་དོན་དུའོ།

以下是完整的中文直译：
又说：
"于一刹那智慧中，
遍及一切所知界，
功德珍宝不可思，
恒时流转如江河。"
此处世尊安立一切种智为智慧，虽断尽一切颠倒，然以大悲本愿力，乃至有情业惑及虚空际住。世尊为菩萨时亦发愿：如诸佛世尊般，愿我如无分别如意宝，随顺成办有情利益，究竟圆满佛陀事业，乃至虚空际住而作利益。
此中如是，幻等由咒药等自因和合他缘而转，如是瑜伽师之智慧等亦如幻，未经观察则为悦意显现，以种种缘力，幻亦显现种种故。瑜伽师如幻师，如实了知幻后，于真实中不生执著。若于彼生等幻相，如愚者见而执著为实，则名为愚者。
于此，瑜伽师智慧等幻相，随顺自身福慧资粮为因。诸佛世尊不住涅槃之因即是大悲与智慧。是故，对诸菩萨宣说方便智慧双运之道。
若问：见一切法空性真如之世尊，云何于某处如前所说三身自性法身，说外境及识有，某处又遮遣？于世俗中安立为有，而不说世俗者，为令执实所化有情趣入故。


།དོན་དམ་པར་དགག་པ་བྱེད་དེ། བདེན་པ་ཉིད་དུ་སྒྲོ་བཏགས་པའི་རྗེས་ སུ་བརྗོད་པ་ཇི་ལྟར་ན་རྗེས་སུ་བརྗོད་པ་དེ་སྟོང་པ་ཉིད་མཐོང་བ་ལ་ནི་སྒྲོ་བཏགས་ཀྱི་སྣང་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ།།འཇིག་རྟེན་གྱི་བློ་ཉིད་ཀྱི་རྗེས་སུ་བརྗོད་པ་སྟེ། འཇིག་རྟེན་གྱི་བློ་དེ་ལྟ་བུ་བློ་ནི་ཐོག་མ་མེད་པའི་མ་རིག་པའི་དབང་གིས་ཏེ། དེས་འདོད་ཆགས་དང་བཅས་པ་ལ་སོགས་པའི་ སེམས་བཞིན་དུ་ཤེས་པ་ཉིད་ཀྱིས་རྗེས་སུ་བརྗོད་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དགག་པ་མཛད་དོ།།རྣམ་པར་རྟོག་པ་མེད་ཀྱང་འཁོར་ལོ་འཁོར་བ་བཞིན་དུ་སྔོན་གྱི་འཕེན་པའི་ཤུགས་ཀྱིས་སྐལ་བ་དང་ལྡན་པའི་གདུལ་བྱ་རྣམས་ལ་སྟོན་པར་བྱེད་པའི་སྟོན་པ་པོ་ཉིད་དུ་དམིགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྐྱེས་བུ་ནོར་ བུ་རིན་ཆེན་བཞིན།།ཀུན་དུ་དམིགས་པ་ཙམ་གྱིས་ཏེ། །ཇི་ལྟར་འདོད་པའི་རྩིག་སོགས་ལས། །སྟོན་པའི་སྒྲ་ནི་འབྱུང་འགྱུར་ཏེ། །དེ་ལ་རྟོག་པ་མེད་ཀྱང་ནི། །སྔོན་གྱི་འཕེན་པས་འཇུག་པར་འགྱུར། །ཀུན་དུ་སེམས་ཅན་ཀུན་དོན་ལ། །ཕྱོགས་རྣམས་ཀུན་དུ་ཐ་དད་དོ། །ཞེས་ཏེ་ཞར་ལ་འོངས་ པ་སྤྲོས་པས་དགོས་པ་མེད་དོ།།ཇི་སྐད་དུ་བཤད་པའི་སྐུ་གསུམ་གྱི་བདག་ཉིད་ཅན་གྱི་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་དེའི་མཛད་པ་མདོར་བསྡུས་ནས་གསུངས་པ་ནི། སེང་གེའི་སྒྲ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། རི་དགས་རྣམས་ཀྱི་མཆོག་ནི་སེང་གེ་ལ་དེ་དང་ཆོས་མཐུན་པས་ལྷ་དང་མི་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྐྱེས་ བུའི་མཆོག་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་སྟེ།དེས་ན་སེང་གེ་ཞེས་བརྗོད་དོ། །དེའི་ཆོས་ནི་བསམ་པ་ཐམས་ཅད་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་བྱེད་པ་དང་། ཕ་རོལ་གྱི་རྒོལ་བའི་རི་དགས་རྣམས་འཇིགས་པར་བྱེད་པས་སེང་གེའི་སྒྲ་ཞེས་བརྗོད་དེ། སེང་གེའི་རྒྱལ་མཚན་བཞིན་ལ། དེའི་སྒྲ་ནི་སྟོན་པ་པོ་སྟེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་སྟེ། དེས་ཤེས་རབ་ཀྱིས་དགོངས་པར་བྱས་ནས་ཕ་རོལ་ཏུ་འགྲོ་བས་ན། ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པར་རིག་པར་བྱའོ།

以下是完整的中文直译：
于胜义中则遮遣。如何随说增益为真实？于见空性者，无增益显现故。随说世间心，此等世间心以无始无明力，如贪著等心，以智随说后，世尊作遮遣。虽无分别，如轮回转，以往昔愿力，于具缘所化众生显示，故成为教示者。
如宝珍贵人，
仅以缘念故，
如所欲墙等，
教言声将起，
虽于彼无念，
往昔愿力行，
遍及诸有情，
一切方各异。
此为附带所说，广述无益。略说如前所说三身自性法身之事业：
所谓"狮子吼"等，兽中之尊为狮子，与彼相应，于天人等一切中，人中尊为如来，故称狮子。彼之法能圆满一切意乐，令他方诤论兽惊惧，故称狮子吼，如狮子幢。彼声即教示者，即世尊。以智慧观察而到彼岸，故知为波罗蜜多。


 །དེ་ཡང་སེང་གེའི་སྒྲས་ནི་མཛད་པ་ཉི་ཤུ་རྩ་བདུན་བསྟན་པ་ལ། དེ་ནི་རྒྱས་པར་ཡུམ་ཆེན་མོར་བལྟ་བར་བྱ་སྟེ། དེའི་དབང་དུ་བྱས་ཏེ། བསྟན་བཅོས་ལས། འགྲོ་རྣམས ཞི་བའི་ལས་དང་ནི།།བསྡུ་རྣམས་བཞི་ལ་འགོད་པ་དང་། །ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་བཅས་པ་ཡི། །རྣམ་པར་བྱང་བ་རྟོགས་པ་དང་། །སེམས་ཅན་རྣམས་དོན་ཇི་བཞིན་དུ། །དོན་དང་ཕ་རོལ་ཕྱིན་དྲུག་དང་། །སངས་རྒྱས་ལམ་དང་རང་བཞིན་གྱི། །སྟོང་པ་ཉིད་དང་གཉིས་ཟད་དང་། །བརྡ་དང་དམིགས་པ་ མེད་པ་དང་།།ལུས་ཅན་རྣམས་ནི་ཡོངས་སྨིན་དང་། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ལམ་དང་ནི། །མངོན་པར་ཞེན་པ་བཟློག་པ་དང་། །བྱང་ཆུབ་ཐོབ་དང་སངས་རྒྱས་ཞིང་། །ཡོངས་སུ་དག་པར་བྱ་བ་དང་། །ཚད་མེད་པ་དང་སེམས་ཅན་དོན། །སངས་རྒྱས་རྟེན་སོགས་ཡོན་ཏན་དང་། །བྱང་ཆུབ་ཡན་ ལག་ལམ་རྣམས་ནི།།ཆུད་མི་ཟ་དང་བདེན་མཐོང་དང་། །ཕྱིན་ཅི་ལོག་ནི་སྤངས་པ་དང་། །དེ་གཞི་མེད་པའི་ཚུལ་དང་ཡང་། །རྣམ་པར་བྱང་དང་ཚོགས་དང་ནི། །འདུས་བྱས་འདུས་མ་བྱས་པ་ལ། །ཐ་དད་ཡོངས་སུ་མི་ཤེས་དང་། །མྱ་ངན་འདས་ལ་དགོད་པ་སྟེ། །ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ཡི་ཕྲིན་ལས་ནི། །རྣམ་ པ་ཉི་ཤུ་བདུན་དུ་འདོད།།ཅེས་ཏེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དེ་རྣམས་གཟུང་བའི་དོན་དུ་སྤྲུལ་པ་སྟེ། གང་དམྱལ་བ་རྣམས་ཀྱི་དམྱལ་བའི་མེ་ཞི་བ་དང་། དུད་འགྲོ་རྣམས་ལ་རང་གི་ཤ་ལ་སོགས་པའི་སྦྱིན་པ་དང་། ཡི་དགས་ལ་བཟའ་བ་དང་བཏུང་བ་ལ་སོགས་པ་སྦྱིན་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཆོས་སྟོན་པ་ལ་ སེམས་མངོན་པར་དད་པར་བྱེད་པས་དེ་རྣམས་ལྷ་དང་མི་རྣམས་སུ་སྐྱེ་བར་བྱེད་པ་ནས་ལྷ་ནས་ཡང་ཐེག་པ་དམན་པ་ལ་མོས་པའི་ཆོས་བསྟན་པས་མངོན་པར་དད་པར་བྱེད་པས་མི་རྣམས་སུ་སྐྱེ་བར་བྱེད་པ་ནས་ཇི་སྲིད་དུ་ཉན་ཐོས་ཀྱི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་བར་ལ་འགོད་པར་བྱེད་དོ་ཞེས་པ་ནི་འགྲོ་བ་རྣམས་ཞི་བའི་ཕྲིན་ལས་སོ།། གང་ཡང་མི་རྣམས་ལ་ནང་དང་ཕྱི་རོལ་གྱི་ཟང་ཟིང་གི་སྦྱིན་པ་རྣམས་དང་འཇིག་རྟེན་པ་དང་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ཆོས་ཀྱི་སྦྱིན་པ་རྣམས་ཀྱི་དོན་སྤྱོད་པ་དང་། དོན་མཐུན་པ་རྣམས་ཀྱིས་སློབ་པར་བྱེད་དོ་ཞེས་པ་ནི་བསྡུ་བའི་དངོས་པོ་བཞི་ལ་འགོད་པའི་ཕྲིན་ལས་སོ། །ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པའི་སྒྲིབ་པ་དང་། ཤེས བྱའི་སྒྲིབ་པ་ལ།རྣམ་པར་བྱང་བ་ནི་དེ་དག་འགགས་པའི་རང་བཞིན། དེ་ཡང་གང་ཟག་དང་ཆོས་ལ་བདག་མེད་པའི་ཤེས་པས་སོ་ཞེས་པ་ནི་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་དང་རྣམ་པར་བྱང་བ་ཤེས་པ་ལ་འགོད་པའི་ཕྲིན་ལས་སོ།

以下是完整的中文直译：
此复以狮子吼显示二十七种事业，此当详见《大般若经》。依彼而论，论中说：
诸众生寂业，
安立四摄事，
及具烦恼染，
了知清净相，
如实诸有情，
六度及其义，
佛道与自性，
空性及二尽，
标记无所缘，
成熟诸众生，
菩萨道及以，
遮止诸执著，
证觉净佛土，
当成清净业，
无量众生利，
佛依等功德，
菩提分诸道，
不失见谛理，
永断诸颠倒，
及彼无基理，
清净及资粮，
有为与无为，
差别不了知，
安立于涅槃，
法身之事业，
许为二十七。
世尊为摄受彼等而化现：于地狱众生息灭地狱火，于旁生施予自身血肉等，于饿鬼施予饮食等，以此说法令生净信，使彼等转生天人，乃至于天，为乐小乘者说法令生净信，使转生人间，乃至安立于声闻菩提，此为众生寂业事业。
又于人间以内外财物布施及世间出世间法布施，以利行、同事教导，此为安立四摄事业。
烦恼障与所知障之清净即彼等息灭自性，此复以人法无我智，此为安立了知杂染清净事业。


 །དཔེར་ན་སྒྱུ་མ་མཁན་གྱིས་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་པའི་དངོས་པོ་སྤྲུལ་ཏེ། དེ་ཡང་ འཇིག་རྟེན་པས་དེ་ཐམས་ཅད་རྫས་མེད་པའོ་ཞེས་མི་ཤེས་ཏེ།གང་དུ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པ་དེས་རང་གི་ངོ་བོ་སྟོང་པ་ཉིད་དང་རོ་གཅིག་པ་ཉིད་དུ་ཕུང་པོ་ལ་སོགས་པ་མཐོང་ལ། དོན་དམ་པར་ནི་སེམས་ཅན་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། བཏགས་པའི་ཆོས་རྣམས་ནི་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པས་སོ་ཞེས་པ་ནི་ སེམས་ཅན་གྱི་དོན་ལ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་བདག་ཉིད་འགོད་པའི་ཕྲིན་ལས་སོ།།དེ་སྦྱིན་པ་སྦྱིན་པར་བྱེད་ཅིང་གཞན་རྣམས་ཀྱང་སྦྱིན་པ་ལ་འགོད་པར་བྱེད་པ་ནི། དེ་བཞིན་དུ་ཚུལ་ཁྲིམས་སྲུང་བར་བྱེད་ཅེས་པ་ལ་སོགས་པའི་ཚིག་གིས་ནི་དེ་ལྟར་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་ལ་འགོད་ པའི་ཕྲིན་ལས་སོ།།དེ་དགེ་བ་བཅུའི་ལས་ཀྱི་ལམ་ལ་ཡང་དག་པར་བླངས་སོ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ལམ་ལ་འགོད་པའི་ཕྲིན་ལས་སོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་རྣམས་ཏེ། དེ་རྣམས་ཀྱི་འཁོར་གསུམ་དང་འབྲས་བུ་ནི་རང་བཞིན་གྱིས་སྟོང་ པ་ཉིད་དུ་བསྟན་ཅིང་།དེ་དེ་རྣམས་ཀྱི་ཇི་སྲིད་དུ་བླ་ན་མེད་པའི་བྱང་ཆུབ་རྟོགས་པར་འགྱུར་གྱི་བར་སྒོམ་པར་བྱེད་དོ་ཞེས་པ་ནི། སྟོང་པ་ཉིད་ལ་མངོན་པར་འགོད་པའི་ཕྲིན་ལས་སོ། །ཆོས་ཐམས་ཅད་རང་བཞིན་གྱིས་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་རང་བཞིན་གྱི་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་ཆོས་རྣམས་ཀྱང་རང་བཞིན་གྱིས་སྟོང་པ་ཉིད་ ཅེས་པ་ནི་གཉིས་སུ་མེད་པའི་ཆོས་ལ་འགོད་པའི་ཕྲིན་ལས་སོ།།ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་རྣམས་ཀྱིས་ཆོས་གང་ཡང་དོན་དམ་པར་མ་དམིགས་ལ། ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ནི་ཆོས་རྣམས་མངོན་པར་རྫོགས་པར་སངས་རྒྱས་ནས་བསྟན་པ་སྟེ། ཕུང་པོ་ཁམས་ལ་སོགས་པ་དང་ ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་དང་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པའོ་ཞེས་པ་ནི་བརྡ་ཅན་གྱི་ཡེ་ཤེས་ལ་འགོད་པའི་ཕྲིན་ལས་སོ།།གལ་ཏེ་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་རྣམས་ལ་དེ་རྣམས་ཀྱི་འཁོར་གསུམ་དང་འབྲས་བུ་ཉེ་བར་མི་དམིགས་དང་དེ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་ རྒྱས་པར་ནུས་སོ་ཞེས་པ་ནི་དམིགས་པ་མེད་པ་ལ་འགོད་པའི་ཕྲིན་ལས་སོ།།གལ་ཏེ་ཡང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པས་སེམས་ཅན་རྣམས་དོན་དམ་པར་དམིགས་སུ་མེད་པ་དེ་ལྟར་ན་ཡང་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་སེམས་ཅན་ལ་ལྟ་སྟེ། སེམས་ཅན་རྣམས་ནི་དངོས་པོར་མངོན་ པར་ཞེན་ནས་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པར་འགྱུར་བ་སྟེ།དེ་དེ་རྣམས་ཀྱིས་ཏེ་སྤོང་བའི་ཕྱིར་ཐེག་པ་གསུམ་པོ་རྣམས་ཀྱིས་ཡོངས་སུ་སྨིན་པར་བྱེད་དོ་ཞེས་པ་ནི་སེམས་ཅན་ཡོངས་སུ་སྨིན་པའི་ཕྲིན་ལས་སོ།

以下是完整的中文直译：
譬如幻师变现种种事物，世人不知彼等皆无实质。若于修行般若波罗蜜多者，见蕴等与自性空性一味，胜义中实无众生，假立诸法无自性故。此为如实安立众生利益事业。
彼行布施亦令他人住于布施，如是守持戒律等言，即是安立六波罗蜜多事业。
彼善受持十善业道等，即是安立佛道事业。
为诸菩萨宣说波罗蜜多等诸法，显示彼等三轮及果自性空性，令彼等修习直至证得无上菩提，此为安立空性事业。
一切法自性空性中，自性空性诸法亦自性空，此为安立无二法事业。
诸正等正觉世尊于胜义中不得任何法，世俗中证悟后宣说诸法，即蕴界等、波罗蜜多等及一切种智等，此为安立有标智事业。
若于波罗蜜多等诸法，不得彼等三轮及果，即能成就正等正觉，此为安立无所缘事业。
若菩萨行般若波罗蜜多，虽知胜义中众生不可得，然于世俗中观众生。众生执著实有而生烦恼，为断彼故以三乘令其成熟，此为成熟众生事业。


 །དེ་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་རེ་རེ་ལ་སོགས་པ་ལ་སྤྱོད་པའི་དཀར་པོའི་ཆོས་རྣམས་ལ་སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱིས་ དང་།ཆོས་ཐམས་ཅད་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་སློབ་པར་བྱེད་དོ་ཞེས་པ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ལམ་ལ་འགོད་པའི་ཕྲིན་ལས་སོ། །དེ་དེ་ལྟར་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་ཡོངས་སུ་བརྟགས་ཏེ་ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་མངོན་པར་ཞེན་པར་མི་བྱེད་ཅིང་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་ལ་སྤྱོད་པར་བྱེད་ལ་དེ་རྣམས་དང་ དེའི་འབྲས་བུ་རྣམས་ལ་བཟློག་པར་བྱའོ་ཞེས་པ་ནི་མངོན་པར་ཞེན་པ་ཐམས་ཅད་སྤོང་བ་ལ་འགོད་པའི་ཕྲིན་ལས་སོ།།བྱང་ཆུབ་ཉིད་ནི་ལམ་ལ་ལམ་ཉིད་ནི་བྱང་ཆུབ་སྟེ། དེ་ལྟར་ན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སངས་རྒྱས་སུ་འགྱུར་ཏེ་དེ་ཡང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པས་གང་དུ་བྱང་ཆུབ་རྟོགས་པར་འགྱུར་ ཏེ་དེ་ཉིད་གཤེགས་པས་སོ་ཞེས་པ་ནི་བྱང་ཆུབ་ཐོབ་པ་ལ་འགོད་པའི་ཕྲིན་ལས་སོ།།དེ་ཕུང་པོ་དང་ཁམས་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་འདུ་ཤེས་ཀྱི་གནས་ངན་ལེན་བཟློག་ཅིང་རང་དང་གཞན་རྣམས་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སོགས་པའི་དགེ་བ་རྣམས་ཐམས་ཅད་ལ་འགོད་དེ། དེའི་དགེ་བས་རང་དང་ གཞན་རྣམས་རྫོགས་པར་བྱང་ཆུབ་པའི་རང་གིས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་ཡོངས་སུ་སྦྱོང་བའི་ཕྱིར་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བ་དང་སྨོན་ལམ་འདེབས་པར་བྱེད་དོ་ཞེས་པ་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་ཡོངས་སུ་སྦྱོང་བ་ལ་འགོད་པའི་ཕྲིན་ལས་སོ།།དེ་ལྟར་སེམས་དང་པོ་བསྐྱེད་པ་ཅན་གྱི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་ བྱང་ཆུབ་ཏུ་ངེས་ལ་ངེས་པ་ཇི་ལྟར་ན་ངན་འགྲོར་སྐྱེ་བར་འགྱུར་ཞེ་ན།གང་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་སེམས་བསྐྱེད་ནས། ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ལ་སྤྱོད་པ་དེ་ལ་ནི་མི་ཁོམ་པ་བརྒྱད་མི་སྲིད་དོ། །དེ་ལྟ་ན་ནི་ཇི་ལྟར་དུད་འགྲོའི་སྐྱེས་གནས་སུ་སྐྱེ་ན། དེས་ཟག་པ་དང་ བཅས་པ་དང་ཟག་པ་མེད་པའི་དགེ་བའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་དང་ལྡན་པས་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་དུ་སྐྱེ་བ་ལ་དབང་བས་བསམས་བཞིན་དུ་ལེན་གྱི་དུད་འགྲོའི་སྡུག་བསྔལ་གྱི་ཚོར་བ་རྣམས་མྱོང་བ་ནི་མ་ཡིན་ནོ།།འདི་ལྟ་སྟེ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ནི་མཆོག་ལ་དབང་བ་ཉིད་དུ་ཐོབ་པས་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་རྣམས་ ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྡུལ་ཕྲ་རབ་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་དུ་རབ་ཏུ་ཞུགས་ནས།ཅིག་ཅར་དུ་མཐའ་ཡས་པའི་བདག་གི་ལུས་གཞན་གྱི་དོན་དུ་སྤྲུལ་པར་བྱེད་དོ་ཞེས་པ་ནི་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ལ་ངེས་པར་འགོད་པའི་ཕྲིན་ལས་སོ།

以下是完整的中文直译：
彼于修行每一波罗蜜多等白法时，令诸众生学习一切法空性，此为安立菩萨道事业。
彼如是观察空性，于一切法空性不生执著，而行布施等，于彼等及其果应当远离，此为安立断除一切执著事业。
菩提即是道，道即是菩提，如是菩萨成佛，圆满一切佛法而证菩提，以彼而去，此为安立证得菩提事业。
彼断除蕴界等一切法之想执习气，令自他安住于波罗蜜多等一切善法，以彼善根为自他圆满菩提、清净佛土故而发愿回向，此为安立清净佛土事业。
如是初发心菩萨虽决定无上正等菩提，云何会生恶趣？若发无上正等菩提心，修行六波罗蜜多等，则不可能有八无暇。若尔，云何生于旁生趣？彼具足一切有漏无漏善法，为利众生而于生有自在，故虽受生亦是随意而取，非感受旁生诸苦。譬如如来获得最胜自在，入一切世界微尘轮中，同时变现无量身为他利，此为安立决定无上正等菩提事业。


 །དེ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་གནས་ནས་ཕྱོགས་བཅུའི་འཇིག་ རྟེན་གྱི་ཁམས་གྲངས་མེད་པ་རྣམས་ནི་སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་དོན་བྱེད་ཀྱང་གོས་པ་མེད་དེ་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་གནས་ནས་དཀར་པོའི་ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་ལ་གནས་པར་འགྱུར་ཏེ།ཆོས་ཐམས་ཅད་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་ལས་གཞན་ན་མེད་པས་སོ་ཞེས་པ་ནི་གཞལ་དུ་མེད་པའི་སེམས་ཅན་ གྱི་དོན་ལ་དགོད་པའི་ཕྲིན་ལས་སོ།།དེས་འདི་ལྟར་བསྟན་པར་བྱ་སྟེ། གང་ཕྱོགས་བཅུའི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་གང་གའི་ཀླུང་གཱི་བྱེ་མ་སྙེད་ཀྱི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་གང་དེ་རྣམས་ཐམས་ཅད་ཀྱང་རང་གི་ངོ་བོས་སྟོང་པ་སྟེ། གལ་ཏེ་དེ་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་མ་གྱུར་ན་དེ་ཕྱོགས་གཅིག་པར་འགྱུར་བས་དེའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་སྟོང་ངོ་ཞེས་པ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་གནས་ཤིང་།མངོན་པར་ཤེས་པ་དྲུག་མངོན་པར་བསྒྲུབས་ནས་དེ་ལྟར་ཡང་ཕྱོགས་བཅུའི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་གྲངས་མེད་པའི་སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་དོན་སྐད་ཅིག་མ་གཅིག་ལ་འགྲོ་བ་དྲུག་གི་སེམས་ཅན་གྱི་གཟུགས་རྣམ་པ་སྣ་ ཚོགས་པའི་ཁ་དོག་ཏུ་སྤྲུལ་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཡང་དག་པར་སྒྲུབ་པར་བྱེད་དོ།།ལྷ་ལ་སོགས་པ་ཉན་ཐོས་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་འཁོར་ཇི་སྲིད་དུ་ཕྱོགས་བཅུའི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་གྲངས་མེད་པ་རྣམས་ལ་སྤྲུལ་པའི་དབྱངས་ཀྱིས་རྟོགས་པར་བྱེད་དེ། དབྱངས་དེས་ཀྱང་རྣམ་པ་དུ་མའི་ཆོས་རྣམས་ སྟོན་པར་བྱེད་ལ།གཞན་སྤྲུལ་པ་རྣམས་ལ་བྱེད་དུ་འཇུག་པའམ། ནམ་མཁའ་ལ་ཡང་ཆོས་སྟོན་པའི་སྒྲ་འབྱུང་བར་བྱེད་པས་ཡུལ་དང་བཟའ་བ་དང་བཏུང་བ་དང་བཞོན་པ་དང་གོས་དང་རིན་པོ་ཆེ་ལ་སོགས་པ་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་པ་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་དུ་སྤྲུལ་པ་དེ་རྫུ་འཕྲུལ་གྱིས་ཕྱོགས་བཅུའི་དེ་བཞིན་ གཤེགས་པ་རྗེས་སུ་ཉེ་བར་སོང་བ་དེ་རྣམས་ལ་བསྙེན་བཀུར་བྱེད་ཅིང་དེ་རྣམས་ལ་ཆོས་མཉན་ནས་དགེ་བའི་རྩ་བ་གཞན་སྐྱེད་པར་བྱེད་དེ།མངོན་པར་ཞེན་པ་ནི་མི་བྱེད་དེ། སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱིས་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ལྷའི་མིག་གིས་ཕྱོགས་བཅུའི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་ རྣམས་ཀྱི་སེམས་ཅན་རྣམས་མཐོང་ནས་རྫུ་འཕྲུལ་གྱིས་མངོན་པར་ཤེས་པས་དེར་སོང་ནས་ཁྱབ་བདག་ཐོབ་པར་བྱས་ནས་དེ་རྣམས་ལ་ཆོས་སྟོན་པར་བྱེད་དོ།།ལྷའི་རྣ་བས་ཕྱོགས་བཅུའི་སངས་རྒྱས་རྣམས་ལ་ཆོས་ཉན་ཅིང་འཛིན་པར་བྱས་ནས་དེ་རྣམས་ལ་སྟོན་པར་བྱེད་དོ།

以下是完整的中文直译：
彼住于般若波罗蜜多，虽为十方无量世界众生作利益，然无染著，住于空性而安住一切白法。以一切法不离空性故，此为安立无量众生利益事业。
彼应如是开示：十方世界如恒河沙数诸如来，彼等一切皆以自性空。若非空性，则成一边，故一切法皆以一切法空。住于般若波罗蜜多，成就六神通已，如是于十方无量世界，于一刹那中以六道众生种种色相变化，成办众生利益。
乃至十方无量世界中，以天等声闻菩萨眷属所化音声令知，以彼音声显示种种法，令他化现或于虚空中出说法声，为众生利益变现种种境界、饮食、乘具、衣服、珍宝等，以神通亲近十方如来，承事供养，闻法后生其他善根，然不执著，以空性于空性中无所执著。
以天眼见十方世界诸众生已，以神通通达彼处，获得自在已为彼等说法。以天耳闻十方诸佛说法，受持已为彼等宣说。


 །སེམས་ཀྱི་རྣམ་གྲངས་ ཤེས་ཤིང་སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་སྤྱོད་པ་ཤེས་ནས་ཇི་ལྟར་སེམས་པ་དེ་ལ་དེ་བསྟན་པ་རྣམས་ཀྱི་ཆོས་སྟོན་པར་བྱེད་དེ།དེས་རྣམ་པ་དུ་མའི་བདག་ཉིད་ཀྱིས་སྔོན་གྱི་གནས་དང་གཞན་དག་གིས་རྗེས་སུ་དྲན་པ་ནས་སྔོན་གྱི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་དང་ཆོས་ཀྱི་རྗེས་སུ་དྲན་ནས་དེའི་གདུལ་བྱའི་ སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་སྟོན་པར་བྱེད་དོ།།དེའི་ཟག་པ་ཤེས་པའི་བདག་ཉིད་དང་གཞན་གྱི་ཉོན་མོངས་པ་ཟད་ནས་ཇི་སྲིད་དུ་ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་ནི་ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་སྟོང་ངོ་ཞེས་པའི་བར་དུ་ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་མཁྱེན་ནས་སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་ཆོས་སྟོན་པར་ བྱེད་དོ།།གང་ཡང་དེའི་ཚིག་ལ་གནས་པར་མི་འདོད་པ་དེ་རྣམས་ཀྱི་མགོ་བོ་འགས་པ་ལ་སོགས་པས་བསྡིགས་ནས་བསྐུལ་བ་རྣམས་ཀྱི་བདག་ཉིད་ཀྱི་གསུང་འཛིན་དུ་གཞུག་པར་བྱེད་དོ། །དེའི་མངོན་པར་ཤེས་པ་དེ་རྣམས་ཀྱིས་གང་དུ་འདོད་པར་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་བདག་གིས་ལུས་འཛིན་ པར་བྱེད་དོ།།དེ་ལ་བདེ་བ་དང་སྡུག་བསྔལ་གྱི་རྗེས་སུ་ཆགས་པ་དང་། ཁོང་ཁྲོ་བ་རྣམས་ཀྱིས་གོས་པ་མེད་དེ། འདིའི་མངོན་པར་ཤེས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་སྐྱེ་བོ་སོ་སོ་ལ་ཀུན་ཏུ་འབྱུང་བར་འགྱུར་ལ། དུད་འགྲོའི་སྐྱེ་གནས་ལ་སོགས་པའི་འཆི་བ་ཡང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་པ་ནི་ཕྱོགས་བཅུའི་ སངས་རྒྱས་བསྙེན་པ་ལ་སོགས་པའི་ཕྲིན་ལས་སོ།།བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་གང་ཞེ་ན། ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་ནས་ཇི་སྲིད་དུ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་མ་འདྲེས་པའི་བར་ཏེ། གལ་ཏེ་དེ་རྣམས་ལ་སྤྱོད་ན་འཁོར་གསུམ་དུ་དམིགས་པ་མེད་པས་རང་དང་གཞན་ལ་ཡང་དག་པར་རྟོག་ པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་དེར་ཡོངས་སུ་སྔོ་བར་བྱེད་དེ།གལ་ཏེ་འདི་རྣམས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཆོས་ཡིན་ན། དེ་ལྟར་ན་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་གང་ཡིན་ཞེ་ན། དེའི་ཕྱིར་གང་འདི་རྣམས་ཉིད་ཀྱི་བག་ཆགས་ཀྱི་མཚམས་སྦྱོར་བར་ཐམས་ཅད་རབ་ཏུ་སྤངས་པར་གྱུར་ནས། ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་མངོན་ པར་བྱང་ཆུབ་པ་ན།དེ་ལྟར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་པ་ནི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་ལ་འགོད་པའི་ཕྲིན་ལས་སོ།

以下是完整的中文直译：
知晓心的种类并了知众生行为后，随其所思而为彼等显示诸法。彼以种种自性，从忆念前世住处及他人随念，乃至忆念往昔如来及法，为所化众生宣说。
彼以漏尽智自性及他人烦恼尽后，乃至如实了知一切法皆以一切法空，为众生宣说相应之法。
对于不愿安住其言教者，以头裂等威胁劝诫，令彼等受持自语。彼以诸神通，随欲持身利益众生。
于此乐苦贪著及嗔恚等无所染污。此一切神通于凡夫中生起，亦无畜生等处死亡。此为亲近十方诸佛等事业。
何为菩萨菩提分？从六波罗蜜多乃至佛不共法。若行彼等，以无三轮执著，为正观自他故而回向。
若此等为菩萨法，则何为佛法？是故，当断尽一切此等习气相续，于一切法现证菩提时，即非菩萨。此为安立菩提分事业。


 །གལ་ཏེ་ཡང་ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་དོན་དམ་པར་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་སྟོང་པ་སྟེ་དེ་ལྟར་ན་ཡང་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ལས་ཡོད་ཅིང་ལས་ཀྱི་འབྲས་བུ་ཡོད་དེ། སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་ རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་སྟོང་པའི་ཆོས་རྣམས་ཤེས་པར་མ་གྱུར་ལ།མ་ཤེས་པས་གང་ཟག་དང་ཆོས་རྣམས་སུ་རྟོགས་པར་བྱས་ནས་ལས་མངོན་པར་འདུ་བྱེད་དེ། དེའི་ངན་དུ་སྤྱོད་པ་དེས་ངན་འགྲོ་གསུམ་དུ་ལྟུང་བར་བྱེད་ཅིང་ལེགས་པར་སྤྱད་པས་ནི་ལྷ་དང་མི་རྣམས་ སུ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་ལ།ཁ་ཅིག་གིས་ནི་གང་ཟག་གི་བདག་མེད་པ་ཡོངས་སུ་ཤེས་ནས་བདེ་འགྲོ་དང་། ངན་འགྲོ་སྤངས་ནས་མྱ་ངན་ལས་འདའ་བར་འགྱུར་རོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱིས་ནི། གཉི་གའི་བདག་མེད་པ་ཤེས་ཤིང་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སོགས་པའི་དགེ་བའི་ཚོགས་ རྣམས་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་བྱས་ནས།རིམ་གྱིས་ས་བཅུ་རྟོགས་ནས་སྐད་ཅིག་མ་གཅིག་ལ་ཡང་དག་པར་ལྡན་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་ནས་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་སུ་འགྱུར་རོ་ཞེས་པ་ནི་ལས་དང་འབྲས་བུའི་འབྲེལ་པ་ཆུད་མི་ཟ་བ་ལ་འགོད་པའི་ཕྲིན་ ལས་སོ།།བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་བདེན་པའི་ཤེས་པ་རྣམས་ཀྱིས་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ཇི་ལྟར་ན་བདེན་པ་བཞི་ཡང་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པས་དེས་ཆོས་ཅུང་ཟད་ཀྱང་བདེན་པའམ་མི་བདེན་པར་མི་དམིགས་ཏེ། དེས་ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་སྟོང་པའོ་ཞེས་མཐོང་བས་སྡུག་བསྔལ་ཡོངས་སུ་ ཤེས་པ་དང་།ཀུན་འབྱུང་བ་སྤངས་པ་དང་། འགོག་པ་མངོན་དུ་བྱེད་པ་དང་ལམ་སྒོམ་པར་བྱེད་ན་བདེན་པར་དམིགས་པའི་སེམས་བསྐྱེད་པ་མེད་པའི་ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་མཐོང་བའི་ཐབས་ལ་མཁས་པས་ཆོས་སྟོན་པར་བྱེད་དོ་ཞེས་པ་ནི་བདེན་པ་བཞི་ལ་འགོད་པའི་ཕྲིན་ལས་སོ། ། བྱམས་པས་གསོལ་པ། གལ་ཏེ་ཆོས་ཐམས་ཅད་དངོས་པོ་མེད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ནི་ཇི་ལྟར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཕུང་པོ་རྣམས་ནས་ཇི་སྲིད་དུ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་བར་དུ་བསླབ་པར་བྱ་ལ། གལ་ཏེ་འདུ་བྱེད་ཀྱི་མཚན་མའི་དངོས་པོ་དེ་ཉིད་བརྗོད་དུ་མེད་པའི་དབྱིངས་ཞེས་པ་རྣམ་པར་ཉམས་པ ཉིད་དོ།།བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། གང་བརྗོད་དུ་མེད་པའི་དབྱིངས་ཤེས་རབ་ཀྱི་རྒྱུ་བས་ཉེ་བར་དམིགས་པར་གྱུར་ནས། དེ་འདུས་བྱས་ཀྱི་མཚན་མའི་དངོས་པོའམ། གསོལ་པ་དེ་ནི་མ་ལགས་སོ་ཞེས་པ་དང་། བྱམས་པ་མཚན་ཉིད་ནི་རྣམ་པ་གསུམ་སྟེ། ཀུན་བརྟགས་པའི་ ངོ་བོ་ཉིད་དང་།རྣམ་པར་བརྟགས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་དང་། ཆོས་ཉིད་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་དོ་ཞེས་ཏེ། གོ་རིམས་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་ཀུན་དུ་བརྟགས་པ་དང་། གཞན་གྱི་དབང་དང་། ཡོངས་སུ་གྲུབ་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་དོ།

以下是完整的中文直译：
虽然一切法胜义中以自相空，然而世俗中业存在且有业果。众生未能了知诸法以自相空，由不了知而执著补特伽罗和诸法，造作诸业。以其恶行堕入三恶趣，以善行则生于天人中。
有些人遍知补特伽罗无我后，舍离善趣恶趣而趋入涅槃。诸菩萨则了知二无我，圆满波罗蜜多等善资粮后，次第证得十地，以一刹那正等智慧现证一切法，成就佛世尊。此为安立业果不失坏关系之事业。
菩萨非以谛智得涅槃。如何呢？由四谛亦无自性，故于少许法亦不执为谛或非谛。以见一切法空故，了知苦、断集、证灭、修道时，无执谛之发心，以见一切法空性之方便善巧而说法。此为安立四谛之事业。
弥勒启问：若一切法无实体性，则菩萨如何从蕴乃至佛法学习？若有为相之事物即是不可言说界，则成损减。
世尊告曰：以慧行近缘不可言说界，彼为有为相事物耶？答曰：非也。弥勒，相有三种：遍计所执自性、依他起自性及法性自性，依次序即是遍计、依他起及圆成实自性。


 །དེ་ལ་སྒྱུ་མའི་སྐྱེས་བུ་ལ་སོགས་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕུང་པོ་ལྔ་རྣམས་ལ་གང་ དུ་དོན་དམ་པར་ཡོད་པ་ཉིད་དམ།མེད་པ་ཉིད་དང་གཉི་ག་མ་ཡིན་པ་དང་། གཞན་ཡང་རྟག་པ་ལ་སོགས་པ་ཉིད་དུ་སྒྲོ་འདོགས་པ་དེ་ཐམས་ཅད་ནི་བརྟགས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་དེ་བརྟགས་པའི་རང་བཞིན་ནོ། །ཕུང་པོ་ལྔ་ལ་སོགས་པ་དེ་རྣམས་ཀྱང་སྒྱུ་མའི་སྐྱེས་བུ་ལ་སོགས་པ་བཞིན་དུ་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་རྒྱུ་དང་ རྐྱེན་ལ་རག་ལས་པ་ལ་སྐྱེས་པ་ནི་གཞན་དབང་སྟེ།དེ་རྣམས་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་ངོ་བོར་གནས་ཤིང་། བརྟགས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་དང་བྲལ་བ་ནི་རྣམ་པར་བརྟགས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་དང་། གཞན་གྱི་དབང་གི་ངོ་བོ་ཉིད་དོ། །དེ་རྣམས་ཉིད་ཀྱི་ཕུང་པོ་ལྔ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ལ་སྒྱུ་མའི་སྐྱེས་བུ་ལ་སོགས་པ་ བཞིན་པ་གང་ཞིག་ནི་རང་བཞིན་ཉིད་ཀྱིས་དོན་དམ་པ་ལ་གནས་པ་སྟེ།རྟག་པར་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་ཉིད་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་དང་བདག་མེད་པ་ཉིད་དང་ཡང་དག་པའི་མཐའ་དང་། ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་དང་ཆོས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་དོན་དམ་པ་སྟེ། དེ་ནི་ཡོངས་སུ་གྲུབ་པའི་ངོ་བོ་ཉིད། རྟག་པའི་ཕྱིར་ལ། དེ་ལྟར་ཡང་ འཕགས་པ་ལང་ཀར་གཤེགས་པ་ལས།བརྟགས་པའི་ངོ་བོ་མེད་པ་དང་། །གཞན་གྱི་དབང་ནི་ཡོད་པ་ཉིད། །སྒྲོ་འདོགས་པ་དང་སྐུར་འདེབས་པའི། །མཐའ་ལ་རྟོག་པ་བརླག་པར་འགྱུར། །ཞེས་ཏེ། འདིར་གང་ཞིག་ཇི་སྐད་དུ་བཤད་པའི་ཀུན་ཏུ་བརྟགས་པས་དངོས་པོ་ལ་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་སྒྲོ་འདོགས་པར་ བྱེད་དེ་དེའི་སྒྲོ་འདོགས་པ་དགག་པའི་ཚུལ་དུ་གསུངས་པ་ནི།བརྟགས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་དོ་ཞེས་པའོ། །གང་ཡང་ཀུན་རྫོབ་ཅེས་པའི་ཇི་སྐད་དུ་བཤད་པའི་གཞན་གྱི་དབང་གི་ངོ་བོ་ཉིད་ནི་མེད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དེའི་དོན་དུ་གསུངས་པ་ནི། གཞན་གྱི་དབང་ནི་ཡོད་པ་ཉིད་ཅེས་པའོ། །གང་ ཡང་ཇི་སྐད་བཤད་པའི་འདི་ལྟར་མཐའ་གཉིས་སུ་བརྟགས་པས་ཞེས་པས་དབུ་མ་སྒྲུབ་པ་ལ་འཇུག་པར་བྱེད་དེ།གཡང་སའི་གནས་ན་གནས་པའི་ཕྱིར། །བརླག་པར་འགྱུར་བ་གསུངས་པ་ནི། །སྒྲོ་འདོགས་པ་དང་སྐུར་འདེབས་པའི། །མཐའ་ལ་རྟོག་པ་བརླག་པར་འགྱུར། །ཞེས་པ་སྟེ། འདིར་གང་ཞིག་དེ་དང་དེར་གཞན་གྱི་དབང་གི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡོད་པར་བསྟན་པ་དང་། དངོས་པོ་རྣམས་ཀྱི་སྐྱེ་བ་ལ་སོགས་པ་བསྟན་པ་དེ་ཐམས་ཅད་ནི་ཀུན་རྫོབ་པ་ཉིད་ཀྱི་ངོ་བོར་སྐྱེ་བོའི་དབང་དུ་བྱས་ནས་སྐྲག་པའི་གནས་ཡོངས་སུ་སྤང་བའི་དོན་དུ་སྟེ། བྱིས་པ་རྣམས་གཞུག་པ་ལ དགོངས་ནས་གསུངས་པ་ཉིད་དུ་རིག་པར་བྱའོ།

以下是完整的中文直译：
对于如幻士夫等的五蕴，胜义中无有存在性或无性，亦非二者，以及常等执著，这一切皆是遍计性，即遍计自性。
如同幻化士夫等，五蕴等诸法世俗中依因缘而生，是依他起性。彼等安住于世俗体性，远离遍计性，即是遍计自性与依他起自性。
彼等五蕴等如幻士夫般，自性安住于胜义中，恒时无自性即是空性、无我性、真实边际、法界与法性之胜义，此即圆成实性，因其恒常。
如《楞伽经》中说："遍计性无体，依他起实有，远离增益损减，二边分别灭。"此中，如前所说遍计于事物增益自性，为遮遣彼增益而说"遍计性无体"。
又如前所说世俗中依他起自性非无，为此而说"依他起实有"。又如前所说，由二边分别而入中道，因住于险处故说"远离增益损减，二边分别灭"。
此中所说依他起自性存在，及显示诸法生等，一切皆是就世俗体性而言，为断除凡夫恐惧处，应知是为引导凡夫而说。


།དོན་དམ་པར་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། མདོ་སྡེ་རྣམས་ལ་དེ་བཀག་སྟེ་ཇི་སྐད་དུ་འཕགས་པ་ལང་ཀར་གཤེགས་པ་ལས། བློ་ཡིས་རྣམ་པར་ཕྱེ་བྱས་ནས། །གཞན་དབང་མེད་ཅིང་ཀུན་བརྟགས་མེད། །གྲུབ་པའི་ངོ་བོ་ཡོད་མིན་ན། །ཇི་ལྟར་བློ་ནི་རྣམ་བརྟགས་ མིན།།ངོ་བོ་ཉིད་དང་རྣམ་ཤེས་དང་། །དངོས་པོ་དང་ནི་གནས་མེད་དེ། །རྟོག་གེ་ངན་པའི་དབང་གྱུར་པའི། །བྱིས་པ་རྣམས་ཀྱིས་འདི་རྣམས་བརྟག་།ཅེས་གསུངས་ཏེ། འཕགས་པ་ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱིས་ཀྱང་། སྟོང་ཉིད་བདག་ཉིད་གཅིག་དངོས་ལ། །སེམས་ཀྱིས་འདི་རྣམས་བརྟགས་པ་སྟེ། །བརྟགས་ པ་དང་ནི་གཞན་དབང་དང་།།དེ་བཞིན་ཡོངས་སུ་གྲུབ་ཉིད་དེ། །མ་སྐྱེས་པས་ན་ཆོས་རྣམས་ནི། །སྟོང་པ་ཉིད་ཅེས་རབ་ཏུ་བསྒྲགས། །ཕུང་པོ་ལྔ་ནི་མདོར་བསྡུས་ན། །ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་ཅེས་སུ་བརྗོད། །ཅེས་གསུངས་པའོ། །དེ་ལྟར་ན་དོན་དམ་པར་རོ་གཅིག་པའི་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ནི་ངོ་ བོ་ཉིད་མེད་པའི་ཕྱིར་ཐ་དད་པ་དང་ཐ་མི་དད་པ་དང་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པ་དང་རྟག་པ་དང་ཆད་པ་ལ་སོགས་པ་གཉིས་ཀྱི་སྒྲོ་བཏགས་པ་དང་བྲལ་བའི་དག་པའི་གནས་སྐབས་ཀྱི་ཕུང་པོ་ལྔ་ནི་ཇི་སྲིད་ནམ་མཁའི་བར་དུ་གནས་ཏེ།དེ་ལྟར་མཐའ་གཉིས་སྤངས་ནས་དབུ་མའི་ལམ་ལ་གནས་པ་དང་ལྡན་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་ དཔའི་དབང་ཐོབ་པ་གང་ཞིག་ཐབས་ལ་མཁས་པས་འཁོར་བ་ཀུན་ཏུ་མཐོང་ནས།དེ་འཁོར་བ་འདི་ཡོངས་སུ་མི་གཏོང་ལ། གང་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་ཡང་ཉེ་བར་མི་དམིགས་པ་ལ་རབ་ཏུ་གནས་པ་ཉིད་དེ་དེ་ནི་འདིའི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཡོངས་སུ་མི་གཏོང་བའོ། །གསོལ་པ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་ མ་ལུས་པའི་མཚན་ཉིད་ཇི་ལྟར་འདོད།གང་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་གང་ཡང་དེ་རྣམས་ཀྱི་སྟོང་པ་ཉིད་དང་གང་ཡང་དེ་རྣམས་ཀྱི་དེ་ལྟར་དངོས་པོ་དང་དངོས་པོ་མེད་པ་གཉིས་དང་། གང་ཡང་སྤྲོས་པ་མེད་པ་སྟེ། འདི་རྣམས་སུ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མེད་པའི་མ་ལུས་པའི་མཚན་ཉིད་དོ། ། རབ་འབྱོར་གྱིས་གསོལ་པ། དངོས་པོ་མེད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་ཆོས་རྣམས་ལ་ཇི་ལྟར་ལས་དང་འབྲས་བུ་རྣམ་པར་གཞག་ཅེས་པ་ལ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་དངོས་པོ་མེད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་མ་ཤེས་ནས། སེམས་ཅན་རྣམས་ཕྱིན་ཅི་ལོག་གིས་ཀུན་ནས བསླང་བའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་རྣམས་ཀྱིས་ལས་བྱས་པས་ཇི་ལྟར་ལས་ཀྱི་འབྲས་བུ་ཐོབ་པར་འགྱུར་ཏེ།དེ་ལ་རྟག་པ་དང་བདེ་བ་དང་བདག་དང་གཞན་གྱི་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་བཞི་ནི་གང་ཟག་ལ་བདག་མེད་པའི་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ལ། དངོས་པོ་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པ་ནི་ཆོས་ལ་བདག་མེད་པའི་མི་ མཐུན་པའི་ཕྱོགས་སོ་ཞེས་པ་ནི་ཕྱིན་ཅི་ལོག་སྤང་བ་ལ་འགོད་པའི་ཕྲིན་ལས་སོ།

以下是完整的中文直译：
在胜义中并非如此。在诸经中否定了这点，如《楞伽经》中说："以智慧分别后，无依他起亦无遍计，若圆成实性亦不存在，如何不是心的遍计？无有自性及识，无有事物及处，为恶分别所转的凡夫们作此等分别。"
圣龙树也说："于空性一体事，由心遍计此等，遍计及依他起，如是圆成实性，诸法因无生故，宣说为空性，略摄五蕴者，说为一切法。"
如是，胜义中一味的世俗自性因无自性故，远离异同、所取能取、常断等二边增益的清净位五蕴，乃至虚空际而住。如是远离二边而住于中道，具足菩萨自在力者，以善巧方便见一切轮回，既不舍弃此轮回，亦不执著空性而安住，此即不舍涅槃。
问曰：因无分别故，如何许无余相？凡是色等一切法，及彼等之空性，以及彼等如是有无二者，及无戏论，于此等无分别即是无余相。
须菩提问："于无实体性诸法中，如何安立业果？"世尊答："一切法无实体性未能了知，众生以颠倒所起诸分别造业，如是获得业果。其中常乐我净四颠倒是人无我对治品，实执法相是法无我对治品。"此是安立于断除颠倒的事业。


།ཕྱིན་ཅི་ལོག་གི་སེམས་ཅན་རྣམས་ལས་མངོན་པར་འདུ་བྱེད་ལ་དེས་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པར་འགྱུར་བ་ནི་ཐ་སྙད་དུ་ལས་དང་དོན་དམ་པར་མ་ཡིན་ནོ། །དངོས་པོ་སྐྲའི་རྩེ་མོ་བྱེ་བར་གཤགས་པའི་ཆ་ཤས་ཙམ་ཅུང་ཟད་ ཀྱང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ལ་གང་ལ་གནས་པ་ཉིད་ཀྱིས་ལས་བྱེད་པ་དེ་ནི་ཇི་ལྟར་རྨི་ལམ་དང་སྒྱུ་མ་ལ་སོགས་པ་བཞིན་ཞེས་པ་ནི་ཕྱིན་ཅི་ལོག་དང་དངོས་པོ་མེད་པ་ཉིད་དུ་ཤེས་པ་ལ་འགོད་པའི་ཕྲིན་ལས་སོ།།གང་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་མཉམ་པ་ཉིད་དེ་བཞིན་ཉིད་དང་ཡང་དག་པའི་མཐའ་དང་མྱ་ངན་ལས་འདས་ པ་ལ་དེ་ཡང་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཐ་སྙད་ཀྱིས་ཐ་སྙད་དུ་བྱེད་ཀྱི་དོན་དམ་པར་ནི་མ་ཡིན་ཏེ།བརྗོད་དུ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་པ་ནི་རྣམ་པར་བྱང་བ་ལ་འགོད་པའི་ཕྲིན་ལས་སོ། །གལ་ཏེ་ཡང་ཆོས་ཐམས་ཅད་རྨི་ལམ་ལྟ་བུ་སྟེ་དངོས་པོ་མེད་པ་དེ་ལྟར་ན་ཡང་དེ་མ་ཤེས་ནས་སེམས་ཅན་རྣམས་དངོས་པོ་ལ་མངོན་པར་ ཞེན་པས་ལས་བྱས་ནས་བདེ་འགྲོ་དང་ངན་འགྲོར་འགྲོ་བར་འགྱུར་ཏེ།དེ་རྣམས་ཀྱི་ཕྱིན་ཅི་ལོག་སྤོང་བའི་ཕྱིར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཚོགས་ལ་སྤྱོད་པ་དེ་སྲིད་དུ་མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་པའི་བར་དུ་སེམས་ཅན་རྣམས་ཡོངས་སུ་སྨིན་པར་བྱེད་དོ་ཞེས་པ་ནི་རྣམ་པར་བྱང་བའི་ཚོགས་ལ་འགོད་པའི་ཕྲིན་ལས་ སོ།།བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། འདི་དག་ཉིད་ནི་མངོན་པར་རྟོགས་པ་སྟེ། གང་དུ་གཉིས་དང་གཉིས་མེད་པའི་སྤྲོས་པ་མེད་པའི་ཆོས་མཉམ་པ་ཉིད་དེ། དེ་ཉིད་ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་དེ་ཉིད་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་དང་འཕགས་པའི་གང་ཟག་རྣམས་ལ། དེ་ཉིད་སངས་རྒྱས་དཀོན་མཆོག་དང་ ཆོས་དཀོན་མཆོག་དང་དགེ་འདུན་དཀོན་མཆོག་སྟེ།མཉམ་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ཆོས་ཉིད་ལ། ཆོས་ཉིད་ལ་ནི་ཐ་དད་པ་ཉིད་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ནི་འདུས་བྱས་མ་ཡིན་ལ་འདུས་མ་བྱས་པ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། གང་འདུས་བྱས་ཀྱི་ཁམས་དང་འདུས་མ་བྱས་གཉི་གར་ལྡན་པ་ཡང་མ་ ཡིན་ལ།མི་ལྡན་པ་མ་ཡིན་པའི་མཚན་ཉིད་དོ་ཞེས་པ་ནི་འདུས་བྱས་དང་འདུས་མ་བྱས་པ་ཐ་མི་དད་དོ། །མི་ཤེས་པ་ལ་འགོད་པའི་ཕྲིན་ལས་སོ། །རབ་འབྱོར་ཆོས་ཐམས་ཅད་ནི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་སྟོང་པ་སྟེ། དེ་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་མ་མཛད་པ་སྟེ། གང་ཡང་ངོ་བོ་ཉིད་ ཀྱིས་སྟོང་པ་ཉིད་དེས་དངོས་པོ་དང་དངོས་པོ་མེད་པ་ལ་མཆོག་ཏུ་བརྟགས་ནས་ཟད་པ་ནི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའོ་ཞེས་པ་ནི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ལ་འགོད་པའི་ཕྲིན་ལས་སོ།།མཛད་པ་ཁྱབ་པ་ཉིད་དུ་བསྟན་པར་འདོད་ནས་གསུངས་པ་ནི། ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་འཁྲུག་པ་མེད་པ་ཉིད་པས་ཞེས་པ་སྟེ། མཛད་ པའི་ཀུན་ཏུ་སྤྱོད་པས་སོ།

以下是完整的中文直译：
颠倒的众生造作诸业而由此烦恼，这是世俗谛中的业，非胜义谛。如同毫发尖端分解的微细部分也不存在一样，依于何处而造业，即如梦幻等。这是安立于了知颠倒与无实性的事业。
诸法平等性、真如、实际、涅槃，这也仅是以世间言说而作表述，在胜义中则不然，因为不可言说。这是安立于清净的事业。
虽然一切法如梦无实，然而众生不知此理，执著实有而造业，因此往生善趣恶趣。为断除彼等颠倒，菩萨行持资粮直至现前菩提，令众生得以成熟。这是安立于清净资粮的事业。
世尊说道："此等即是现观，于其中无有二与不二的戏论的法平等性。彼即一切法如是，于凡夫与圣者，于佛宝、法宝、僧宝，因平等性故，于法性中法性无有差别。彼非有为亦非无为，既非具有有为界与无为二者，亦非不具有，此为其相。"这表明有为与无为无别。这是安立于无知的事业。
"须菩提，一切法自性空，此非如来所作。若以自性空于有无执为最胜而尽，即是涅槃。"这是安立于涅槃的事业。
为显示事业遍及而说："于一切法无有扰乱"，此乃以事业普行。


།ཆོས་ཐམས་ཅད་ནི་ཕྲིན་ལས་ཀྱི་མཛད་པ་ཉི་ཤུ་རྩ་བདུན་ཏེ་དེ་འཁྲུག་པ་མེད་པ་ཉིད་ནི་གནོད་བྱེད་མེད་པ་ཉིད་དེ་དེས་ཤེས་ནས་ཕྱོགས་བཅུའི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་རྣམས་ན་གནས་པའི་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་ཇི་ལྟར་སྣོད་ལ་རྒྱུན་ཆད་པ་མེད་པས་ནམ་ མཁའ་ཇི་སྲིད་བར་དུ་རབ་ཏུ་འཇུག་པའི་ཕྱིར་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་འཁྲུག་པ་མེད་པ་ཉིད་དེ་དེ་འདྲ་བ་ཅན་དུ་རྟོགས་པར་བྱའོ་ཞེས་པས་གསུངས་པ་ནི་ཆོས་ཀྱི་སྐུའི་མཛད་པའོ།།རྒྱ་མཚོ་མུ་མེད་པ་ཉིད་ཕས་ཀྱི་ངག་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ནི་འཁྲུག་པ་མེད་པའི་ངག་གི་ མཐར་ཐུག་པ་ལ།ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་ཞེས་པ་ནི་ཁྱད་པར་གསུངས་པའོ། །དེ་རྣམས་དོན་དམ་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་མཐར་གྱིས་བསྟན་པར་འདོད་ནས་གསུངས་པ་ནི། དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། འདིར་རྒྱ་མཚོ་ནི་མུ་མེད་པ་ཉིད་ལ་དེ་ལྟར་ཕུང་པོ་ལྔ་རྣམས་རྒྱ་མཚོ་དང་འདྲ་བ་ སྟེ།དེ་བཞིན་དུ་ཕུང་པོའི་ནང་དུ་སོན་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དང་གང་གི་ཕྱིར་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ཇི་སྲིད་དེ་རྣམས་ཐམས་ཅད་སྟོང་པ་ཉིད་དེ། དེ་ནས་ལྡན་པ་ཡང་མ་ཡིན་བྲལ་བ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ་མཚན་ཉིད་གཅིག་པ་སྟེ། འདི་ལྟ་སྟེ། མཚན་ཉིད་མེད་པའོ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་ པའོ།།དེ་བཞིན་དུ་ནམ་མཁའ་དང་འདྲ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ་ཡང་ཤེས་པར་བྱ་སྟེ། ཇི་སྲིད་དུ་མི་དམིགས་པའི་བར་དུའོ་ཞེས་པའོ། །འཁྲུག་པ་མེད་པ་ནི་མི་ཤེས་པའོ། །དེ་ལྟར་ཞེས་པ་ནི་ཇི་ལྟར་འདོད་པས་མངོན་པར་རྟོགས་པ་བརྒྱད་འཁོར་དང་བཅས་པ་རྣམས་རྒྱས་པར་བསྟན་པ་དེ་ ལྟར་འདིར་རྗེས་སུ་ཚོར་བར་བྱ་བའོ།།རྗེས་སུ་རིག་པར་བྱེད་པ་ནི་ཡི་གེའི་ཚོགས་ཀྱིས་ཉན་པར་བྱེད་པའོ། །རྣམ་པར་དཔྱོད་པར་བྱེད་པ་ནི་དོན་གྱི་ཁོག་གིས་ཤེས་པར་བྱེད་པའོ། །འཇུག་པ་ནི་དང་བར་བྱེད་པའོ། །རྟོགས་པར་བྱེད་པ་ནི་རབ་ཏུ་ཤེས་པར་བྱེད་པའོ། །སེམས་པ་ནི་རིག་ པ་རྣམས་ཀྱིས་རྣམ་པར་བརྟགས་པར་བྱེད་པའོ།།འཇལ་བ་ནི་དེ་ལྟ་བུ་ཉིད་དེས་གནོད་པ་མེད་ཅེས་པ་སྟེ། གང་དུ་གནས་པ་ལ་བྱིས་པ་ནུས་པ་ཟད་ནས་དུབ་ནས་མྱོས་པ་དང་བརྒྱལ་བ་འམ་འཆི་བར་འགྱུར་བས། དེ་ལ་གནས་ནས་གཞན་དུ་སེམས་པས་དེ་རྣམས་ལ་འཇལ་བར་བྱེད་པའོ། ། ཇི་ལྟར་འདི་རྣམས་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་མཆོག་ཏུ་རྣལ་འབྱོར་གྱི་དབང་ཕྱུག་གིས་གཟིགས་པ་དེ་ལྟར་བསྟན་པ་སྟེ། བདག་ཅག་གིས་འདི་ལས་གཞན་དུ་མི་བསམ་སྟེ། རྟོག་གེའི་སྤྱོད་ཡུལ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་པའོ།

以下是完整的中文直译：
一切法即是二十七种事业，其无扰乱性即是无害性。了知此理后，对十方世界中所住的一切众生，如同容器般无间断地尽虚空际而趣入，因此世尊说般若波罗蜜多中无有扰乱性，应当如是了知。这是法身的事业。
无边大海等，是无扰乱语的究竟。"于般若波罗蜜多中"是说明其特殊性。
为欲次第显示彼等胜义自性而说："何以故"等。此中大海即是无边性，如是五蕴如大海。同样，入于蕴中的般若波罗蜜多，以及色等一切皆空性。既非相应亦非离，是一相，即是无相等。
同样，对于如虚空等也应了知，乃至无所得为止。无扰乱即是无知。"如是"即是如所欲显示八现观及其眷属广说，于此应当随感知。
随觉知即是以文字聚而听闻。思择即是以义理而了知。趣入即是生起信解。证悟即是善知。思维即是以诸智慧而观察。
度量即是如是性无害，谓住于何处令愚者力尽疲惫而昏醉、昏厥或死亡，住于彼处而思维他处，于彼等作度量。
如是此等为世尊瑜伽自在尊所见而宣说，我等不应作他想，因非寻思所行境界。


 །ཉེ་བར་རྟོག་པ་ནི་འདི་རྣམས་ལ་དེ་ལྟར་ཐམས་ཅད་གཅོད པའི་ཕྱིར་འདི་ལྟ་བུ་ཉིད་ཀྱིས་ཀུན་དུ་རྟོག་པར་བྱེད་པའོ་ཞེས་པ་སྟེ།དེ་ལྟར་ཤིན་ཏུ་ཐེ་ཚོམ་ཆོད་ནས་སྒོམ་པར་བྱེད་པའི་སྒོམ་པ་ནི་རྣམ་པ་བཞི་སྟེ། ཞི་གནས་དང་། ལྷག་མཐོང་དང་། ཞི་གནས་ལྷག་མཐོང་ལ་མངོན་པར་དགའ་བས་སོ། །ཇི་ལྟ་བར་ཡིད་ལ་བྱེད་ཅེ་ན། གསུངས་པ་ནི་རྒྱུ་ཐམས་ ཅད་ཅེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ།བདག་ཅེས་པ་དང་། བདག་གི་ཞེས་པ་དང་། གཟུགས་ཞེས་པ་ནས་ཇི་སྲིད་དུ་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་བར་ཞེས་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྤྲོས་པ་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པས་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ཐམས་ཅད་ནི་རབ་ཏུ་སྨྲ་བ་རྣམས་དང་བདུད་རྣམས་དང་ཉོན་མོངས་པ་རྣམས་ཀྱིས་ བསྐྱོད་པའོ།།ཡོན་ཏན་ཐམས་ཅད་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའིའོ། །དེ་ལྟར་མངོན་པར་རྟོགས་པ་བརྒྱད་ཀྱིས་རྒྱས་པར་བསྟན་ནས། དེ་ལྟར་མདོར་བསྟན་པ་ནི་བསྟན་བཅོས་ལས། མཚན་ཉིད་དེ་ཡི་སྦྱོར་བ་དང་། །དེ་རབ་དེ་ཡི་གོ་རིམས་དང་། །དེ་མཐའ་དེ་ཡི་རྣམ་སྨིན་ནི། །དོན་བསྡུས་ གཞན་དེ་རྣམ་པ་དྲུག་།ཅེས་ཏེ། ཡང་ན་མདོའི་དོན་རྣམ་པ་དྲུག་སྟེ། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དང་། ལམ་ཤེས་པ་ཉིད་དང་། ཐམས་ཅད་ཤེས་པ་ཉིད་དང་། གསུམ་དེ་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་མཚན་ཉིད་ལ་རྣམ་པ་ཀུན་མངོན་པར་རྫོགས་པ རྟོགས་པ་ནི་འདི་ལ་སྦྱོར་བའི་སྦྱོར་བའོ།།རྩེ་མོའི་མངོན་པར་རྟོགས་པ་ནི་སྦྱོར་བ་འདིའི་རབ་ཀྱིའོ། །མཐར་གྱིས་པའི་མངོན་པར་རྟོགས་པ་ནི་སྦྱོར་བ་འདིའི་གོ་རིམས་སོ། །སྐད་ཅིག་མ་གཅིག་ལ་མངོན་པར་རྟོགས་པ་ནི་སྦྱོར་བ་འདིའི་མཐར་ཐུག་པའོ། །ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ནི་འདིའི་རྣམ་པར་སྨིན་པའོ། ། ཡང་བསྟན་བཅོས་ལས། རྣམ་པ་གསུམ་ནི་ཡུལ་གྱི་རྒྱུ། །སྦྱོར་བ་བཞི་ཡི་བདག་ཉིད་དང་། །ཆོས་སྐུ་ཕྲིན་ལས་འབྲས་བུ་ནི། །གཞན་དུ་དོན་བསྡུས་རྣམ་པ་གསུམ། །ཞེས་ཏེ། ཡང་ན་མདོའི་དོན་ནི་གསུམ་སྟེ། རྒྱུ་དང་། སྦྱོར་བ་དང་འབྲས་བུའོ། །དེ་ལ་སྦྱོར་བའི་རྒྱུའི་ཡུལ་ནི་ཀུན མཁྱེན་པ་རྣམ་པ་གསུམ་ལ།དེའི་སྦྱོར་བ་ནི་རྣམ་པ་བཞི་སྟེ། སྦྱོར་བ་སྤྱིའི་ཕྱིར་རོ། །རྒྱུའི་འབྲས་བུ་ནི་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་དང་ཕྲིན་ལས་སོ། །འདི་ལས་གཞན་པའི་རྟག་པར་རབ་ཏུ་ངུ་བ་ལ་སོགས་པའི་ལེའུ་གསུམ་ནི། གོ་སླ་བའི་ཕྱིར་མངོན་པར་རྟོགས་པའི་རྒྱན་གྱི་ཚིག་ལེའུ་བྱས་པས་མ་བཤད་དོ། ། རྗེས་སུ་རིག་པའི་བརྗོད་པའི་ལེའུའོ། །འཕགས་པ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་བརྒྱད་སྟོང་པའི་འགྲེལ་པ་གནད་ཀྱི་ཟླ་བའི་འོད་ཅེས་བྱ་བ་པཎྜི་ཏ་ཆེན་པོ་འཇིགས་མེད་འབྱུང་གནས་སྦས་པས་མཛད་པ་ལས་རྗེས་སུ་རིག་པའི་ལེའུ་སྟེ་ཉི་ཤུ་རྩ་དགུ་པའོ།

以下是完整的中文直译：
近分思维即是对这些如是作一切决断，以如是性而作遍思维。如是断除极大疑惑后的修习有四种：奢摩他、毗婆舍那，以及对奢摩他、毗婆舍那生起胜解。
如何作意呢？所说"一切因"等，即是我与我所，从色乃至识等一切戏论的执著作意，皆为诸说者、诸魔及诸烦恼所动。一切功德是菩萨的。
如是以八现观广说后，如是略说即论中："其相及修习，彼胜彼次第，彼边彼异熟，摄义余六种。"
或者经义有六种：一切相智性、道智性、一切智性，此三是般若波罗蜜多相的一切相现观。加行即是此中的修习。顶现观是此修习的殊胜。渐次现观是此修习的次第。刹那现观是此修习的究竟。法身是此之异熟。
复次论中："三种是境因，四种修自性，法身事业果，余摄义三种。"
或者经义有三：因、修习与果。其中修习之因境是三种遍智，其修习有四种，为总修习故。因之果是法身与事业。
此外常啼等三品，因易解故《现观庄严论》未作解释。
此为随觉说品。
《八千颂般若波罗蜜多释难月光论》是由大班智达无畏生藏所造，此为随觉品第二十九。


། །།ཇི་ལྟར་བཅོམ་ལྡན་འདས་མ་ཉིད བཙལ་བར་བྱ་བ་དེ་ལྟ་བུའི་རྣམ་པར་བཤད་པ་གསུངས་པ་ནི།གཞན་ཡང་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། རྟག་པར་རབ་ཏུ་ངུ་བ་ནི་དེ་ལ་ཚོགས་ཀྱི་ས་ལ་གནས་པ་ཆོས་ཀྱི་རྒྱུན་གྱིས་སངས་རྒྱས་རྣམས་ལ་གདམས་ངག་ཐོབ་པ་སྟེ། དེ་ལྟར་ནི་ས་བཅུ་པའི་དབང་ཕྱུག་གོ། །ལུས་ངལ་བ་ལ་སོགས་པ་ཡིད་ ལ་བྱེད་པ་རྣམས་དགག་པ་ནི་ཤིན་ཏུ་བརྩོན་འགྲུས་ཆེ་བའི་དོན་ཏོ།།གང་ལ་ཡང་སྨོན་པར་མི་བྱེད་ཅེས་པ་ལ་སོགས་པ་ནི་རྣམ་པར་གཡེང་བ་དགག་པ་སྟེ། སྨོན་པར་མི་བྱེད་པ་ནི་ཞེན་པར་མི་བྱེད་པའོ། །གཡོན་ཕྱོགས་ནས་དང་དེ་བཞིན་དུ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པས་ནི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ནི་མ་ཡིན་པ་ཡིད་ལ་ བྱེད་པ་དགག་པའོ།།བདག་ལས་མ་གཡོས་ཤིང་འཇིག་ཚོགས་ལས་མ་གཡོས་ཞེས་པ་ནི་འཇིག་པར་འགྱུར་བས་འཇིག་པ་ལ། བསགས་པས་ཚོགས་པ་སྟེ། མི་རྟག་པའི་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ནི་འཇིག་ཚོགས་ཏེ། འཇིག་ཚོགས་ནི་གང་ཟག་ཏུ་བརྟགས་པ་ལ་སྟེ། འདིར་གང་ཟག་རྫས་ སུ་ཡོད་པའི་ཚུལ་གྱིས་མ་གཡོས་པ་དང་བཏགས་པར་ཡོད་པས་ཀྱང་མ་ཡིན་པ་སྟེ།གཉི་ག་ཡང་དམིགས་སུ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཟུགས་ལས་ཀྱང་མ་གཡོས་པ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་ཀྱང་དམིགས་སུ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདིར་འདི་རྣམས་ཀྱིས་འདི་རྣམས་སུ་ སྒྲོ་བཏགས་ནས་གཡོ་བའོ།།རྣམ་པར་བྱང་བ་ནི་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པའོ། །སྣང་བ་ནི་ཐར་པའི་ལམ་སྟོན་པ་རྣམས་ཀྱིས་སོ། །མོས་པའི་སེམས་འདི་ཉིད་ཀྱིས་དེ་ལྟར་ཞེས་པ་ནི་ཀུན་དུ་རྟོག་པའོ། །མཚན་མ་ཡོངས་སུ་སྤངས་པ་ཞེས་པ་ནི་བསྟན་པ་ལ། བཤད་པ་ནི་དངོས་པོ་ཞེས་པ་སྟེ། དངོས་པོ་ནི་ ཆོས་སུ་ལྟ་བ་དང་།སེམས་ཅན་དུ་ལྟ་བ་དང་། བདག་ཏུ་ལྟ་བ་ལ་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་ནི་སྐྱེ་བ་མེད་ཅིང་འགག་པ་མེད་པའོ། །གང་ལ་ཡང་སྐྱེ་བ་མེད་པ་དང་འགག་པ་མེད་པ་དེ་ལ་དངོས་པོ་མེད་པ་སྟེ། དེའི་ཕྱིར་དངོས་པོ་མེད་པའོ་ཞེས་སྟོན་པར་བྱེད་པ་ནི་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་ལ་དེ་ལས་བཟློག་པ་སྟོན་པ་ ནི་སྡིག་པའི་གྲོགས་པོའོ།།བསྒྲུབ་པར་བྱས་ནས་ཏེ་རྗེས་སུ་གནས་ནའོ། །བྱས་པ་ཤེས་པ་ནི་ཐོས་པ་ཤེས་པས་སོ། །བྱས་པ་ཚོར་བ་ནི་ཐོས་པའི་འབྲས་བུ་ཤེས་པས་སོ། །ཡོངས་སུ་རྟོགས་ལ་ཞེས་པ་ནི་བསམ་པའོ། །འཇིག་རྟེན་གྱི་ཟང་ཟིང་ནི་གོས་སར་པ་ལ་སོགས་པའོ། །བསྟེན་པར་ཞེས་ པ་ལ་སོགས་པའི་ཚིག་གསུམ་ནི་ཆུང་ངུ་དང་འབྲིང་དང་ཆེན་པོའི་དབྱེ་བས་ལོངས་སྤྱོད་པར་རོ་ཞེས་པའི་དོན་ཏོ།།ཟིལ་གྱིས་མནན་པ་སྐྱོན་ཅན་དུ་བྱེད་པའོ། །སེམས་ཅན་འདུལ་བའི་ཕྱིར་ནི་སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་སེམས་བསྲུང་བའི་དོན་ཏོ། །ཡོངས་སུ་བཟུང་བ་ཉེ་བར་གཟུང་བའི་ཕྱིར་ཞེས་པ་ནི་ཡོངས་ སུ་གཟུང་བའི་དོན་དུའོ།།ཆགས་པ་ནི་སྲེད་པའོ། །དམིགས་པ་ནི་ཉེ་བར་དམིགས་པའོ།

以下是完整的中文直译：
如何寻求世尊母，如是解说所说："复次"等。常啼即是住于资粮地，以法流而从诸佛获得教诫，如是即是第十地自在。
遮止身疲等作意，是为极大精进义。"于何亦不愿求"等是遮止散乱，不愿求即是不执著。
"从左方及如是"等是遮止非真实作意。"不动于我亦不动于身见"中，以坏故为坏，以聚故为聚，无常色等即是身见，身见即是补特伽罗假立。此中不动于实有补特伽罗之理，亦非假有，因二者皆不可得故。
"亦不动于色"等，因一切诸法皆不可得故。此中以此等增益为此等而动。清净即是不退。显现即是诸示解脱道者。"以此胜解心如是"即是遍思维。
"遍断诸相"是所说，解释即是"事物"等。事物即是法见、有情见、我见无自性，即是无生无灭。于何无生无灭，彼即无事物，故无事物，如是开示即是善知识，示其相违即是恶友。
成办即是随住。知所作即是以闻所知。感所作即是以知闻果。"遍知"即是思维。世间资具即是新衣等。"亲近"等三词，是以小中大差别而受用之义。
胜伏即是令成过失。为调伏有情即是为护有情心义。"摄受为近摄"即是为摄受。贪即是爱著。所缘即是近缘。


 །ཀུན་རྫོབ་ལ་གནས་པའི་ཐབས་ཉེ་བར་བསྟན་ནས་དོན་དམ་པ་ལ་གནས་ནས་གསུངས་པ་ནི། དེའི་སྐད་ཅིག་ཅེས་པ་སྟེ། དགེ་སློང་ནི་འཕགས་པ་ཆོས་འཕགས་ཏེ། བུད་མེད་དྲུག་ཁྲི་བརྒྱད་སྟོང་དང་ ལྷན་ཅིག་ཏུ་འདོད་པའི་ཡོན་ཏན་ལྔ་ལ་རྒྱུན་མ་ཆད་པར་རོལ་པ་སྟེ།གཟུགས་དང་སྒྲ་དང་དྲི་དང་། རོ་དང་རེག་བྱ་རྣམས་སོ། །དེ་ཉིད་མ་ཐོབ་ན་འདོད་པར་བྱེད་ཅིང་དགའ་བར་བྱེད་པས་ན་འདོད་པ་ལ། ཐོབ་ནས་ཡོན་ཏན་དུ་བྱེད་ཅིང་ཡང་ནས་ཡང་དུ་ལོངས་སྤྱོད་པས་ན་ཡོན་ཏན་ ཏེ།འདོད་པའི་ཡོན་ཏན་དང་ཡང་དག་པའི་ཚུལ་ནི་དོན་དམ་པའི་རབ་ཏུ་འབྱེད་པའོ། །ཆོས་ཐམས་ཅད་ནི་ཕུང་པོ་ལྔ་རྣམས་ལ། སེམས་ཅན་མེད་པ་ལ་སོགས་པས་ནི་གང་ཟག་ལ་བདག་མེད་པ་དང་། སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ་ལ་སོགས་པས་ནི་ཆོས་ལ་བདག་མེད་པ་གསུངས་པའོ། །ཡིད་མི་སྐྱོ་བ་ནི་ལོ་ བདུན་དུ་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་སྙོམས་པར་ཞུགས་པ་ཉིད་ཀྱིས་སོ།།སྒྲ་དེ་ལས་ཞེས་པ་ནི་སོ་སོར་སྒྲོགས་པའི་ཚིག་ལ་སྟེ། སྐྱོ་བ་མེད་པ་ནི་དུབ་པ་མེད་པའོ། །རྗེས་སུ་བསྟན་པ་ནི་གདམས་པའོ། །ཚོགས་ཀྱིས་པ་ལ་མངོན་པར་ཤེས་པ་དམ་པ་མེད་ཀྱང་འཕགས་པ་ཆོས་འཕགས་ཀྱི་བྱིན་གྱི་རླབས་ཀྱིས་ སོ།།མཐོང་བའི་ནུས་པ་དང་བྲལ་ནས་སྨྲས་པ་ནི་ཡོངས་སུ་མ་མཐོང་ཞེས་པའོ། །ངུ་བ་ནི་འཆི་མ་འཛག་པའོ། །ཆོ་ངེ་ནི་དབྱངས་ཀྱིས་སོ། །མྱ་ངན་ནི་གདུང་བར་བྱེད་པས་སོ། །སྨྲེ་སྔགས་ནི་བརྗོད་པས་སོ། །རྗེས་སུ་འབྲེལ་པ་ནི་ཀུན་དུ་ལྡན་པའོ། །རྗེས་སུ་འབྲེལ་པར་འགྱུར་བའི་ཚིག་ཡོད་ཀྱང་དེ་ཉིད་ དོ།།བསྐོར་བ་ནི་ཡོངས་སུ་བསྐོར་བའོ། །འོབས་ནི་འོབས་སུ་བསྐོར་བའོ། །འབྱོར་པ་ནི་ནོར་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པའོ། །རྒྱས་པ་ནི་ཁང་པ་ལ་སྐྱེད་མོས་ཚལ་ལ་སོགས་པས་མཛེས་པའོ། །བདེ་བ་ནི་རྣམ་པར་འཚེ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ལོ་ལེགས་པ་ནི་བཟའ་བ་དང་བཏུང་བ་རྙེད་པར་སླ་བའི་ཕྱིར་རོ། ། ཡངས་པ་ནི་རྒྱ་ཆེ་བའོ། །མང་པོ་ནི་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་པའི་སྐྱེ་བའོ། །འཁོར་གང་དག་དེ་ལ་དེ་ལྟར་དེ་དང་འདྲ་བའི་མི་རྣམས་ཀྱང་གང་གིས་དེ་བཞིན་ནོ། །བར་ནི་ནང་ལ་ཚོང་ཁང་ནི་ཉོ་ཚོང་བྱེད་པའི་གནས་ཏེ་དེར་ཁྱམས་ལྔ་བརྒྱ་རྣམས་སུ་མ་ལུས་པ་བཀྲམ་པའོ། །ཁྱམས་རྣམས་ཀྱི་ར་བའི་བར དུ་གཉི་ག་གནས་བྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ།།རི་མོ་སྣ་ཚོགས་སུ་བྲིས་པ་ནི་དེ་ལ་སྣ་ཚོགས་པས་རྨད་དུ་གྱུར་པའི་ཕྱིར་རོ། །ལྟ་བུ་ནི་གྲོང་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་ཕྱིར་རོ། །འཛེར་དོགས་མེད་པ་ནི་ཀུན་དུ་གནོད་པ་མེད་པ་སྟེ། སྐྱེ་བོའི་ཁྱོགས་ཁྲིའི་བཞོན་པ་རྣམས་ཀྱི་རྐང་གིས་འགྲོ་བ་རྣམས་ཀྱིས་འོང་བའི་ གནས་དང་།ཀུན་དུ་འགྲོ་བའི་གནས་རྣམས་ཀྱི་སྲང་བར་ཡངས་པ་དེར་དེ་རྣམས་ཀྱིས་གནས་པར་བྱེད་པས་ལེགས་པར་བྱེད་པའོ། །ཁྱོགས་ཁྲི་ནི་བཟུང་ནས་བགྲོད་པའོ། །བཞོན་པ་ནི་ཤིང་རྟའོ།

以下是完整的中文直译：
安住世俗方便近示已，安住胜义而说："其刹那"等。比丘即是圣者法上，与六万八千女人共同不间断享受五欲功德，即色、声、香、味、触等。未得彼时欲求喜乐故为欲，得已作为功德而再三受用故为功德。欲功德与真实理即是胜义分别。
一切法即是五蕴，无有情等即说补特伽罗无我，如幻等即说法无我。心不厌倦即是七年入等持自身故。"从彼声"即是各别宣说语，无厌倦即是无疲惫。随教即是教诫。虽资粮地无殊胜神通，然以圣者法上加持力故。
离见力而说即是"遍未见"。哭即是流泪。号即是以音声。忧即是苦恼。叹即是言说。随系即是普具。虽有随系语亦即是彼。
绕即是遍绕。沟即是沟绕。富盛即是财圆满。广大即是以宫殿园林等庄严。安乐即是无损害故。丰年即是饮食易得故。广阔即是宽广。众多即是种种生。
眷属于彼如是者，彼等人亦如是。中即是内，商铺即是买卖处，于彼五百廊皆遍陈设。廊墙间二者皆有处故。
绘种种图即是彼以种种稀有故。如是即是随顺城故。无障碍即是普无损害，人轿乘骑步行者来往处及普行处之街道宽阔，彼等于彼而住故善作。轿即是持行。乘即是车。


 །མཐོན་དམན་མེད་པའི་ཕྱིར་ཕན་ཚུན་འདྲ་བའི་ཕྱིར་ན་མཚུངས་པ་རྣམས་ཀྱིས་སོ། །ཟླུམ་པོའི་ མདའ་ཡབ་སྟེ།ར་བ་ལས་ཅུང་ཞིག་མཐོ་བར་སོན་པའོ། །ཟླུམ་པོ་ལས་ཤིང་བཟུང་བ་ལས་ཐམས་ཅད་འདིར་ཡོད་པས་ཐམས་ཅད་དང་ལྡན་པའོ། །དྲིལ་བུ་གཡེར་ཁའི་དྲ་བ་ནི་རིན་པོ་ཆེའི་ཕྲེང་བས་སྦྲེལ་བས་མདའ་ཡབ་ཀྱི་ཤིང་ལ་སྦྲེལ་བའི་རིན་པོ་ཆེའི་ཆུན་འཕྱངས་དུ་མས་འཕྱང་ངོ་། །སྙན་པ་ནི་སྒྲ་ ཐོས་ནས་བདེ་བའི་ཕྱིར་རོ།།ཡིད་དུ་འོང་བ་ནི་སེམས་བདེ་བའི་ཕྱིར་རོ། །འཇམ་པ་ནི་ཡིད་འཕྲོག་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡན་ལག་ལྔ་ནི་པི་ཝང་དང་གླིང་བུ་ལ་སོགས་པའོ། །རོལ་མོ་མཁན་ནི་དྲི་ཟའི་གར་གླུ་མཁན་གྱིས་སོ། །རྩེ་དགའ་བ་ནི་ཐོས་པས་སོ། །དགའ་མགུ་ནི་ཡིད་ཀྱིས་སོ། །ཡོངས་ སུ་སྤྱོད་པ་ནི་ལུས་དང་ངག་ཡོངས་སུ་དགའ་བས་སོ།།རྗེས་སུ་མཐུན་པ་ཞེས་པ་ནི་ཀླུང་ལ་སོགས་པ་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པས་ཆུ་འབབ་པ་དང་ལྡན་པའོ། །མངོན་པར་སྐྱེས་པ་ནི་མངོན་པར་སྐྱེས་པ་རྣམས་ཀྱིས་སོ། །གྱ་ནོམ་པ་ནི་གྱ་ནོམ་པ་རྣམས་ཀྱིས་སོ། །ཆུ་ཞེང་ནི་ཟླུམ་པ་ཉིད་ཀྱིའོ། །སྔོན་པོ་ཞེས་ པ་ལ་སོགས་པ་ནི་མདོར་བསྟན་པ་སྟེ།།སྔོན་པོ་དང་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་ཕྱིར་ཁ་དོག་སྔོན་པོའོ། །ཀུན་དུ་སྦྱོར་བ་ལས་བྱུང་བའི་ཕྱིར་སྔོན་པོ་ལྟ་བུར་སྟོན་པའོ། །གཉི་གའི་འོད་ཀྱིས་སྤྲུལ་པས་མིག་ལམ་དུ་གསལ་བའི་ཕྱིར་འོད་སྔོན་པོ་འབྱུང་བའོ། །དེ་བཞིན་དུ་སེར་པོ་ལ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་ལ་ ཡང་ཤེས་པར་བྱའོ།།སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཚུལ་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་སྟེ་དེ་ལ་རི་མོར་བྱེད་པ་ནི་དེ་ལ་མཆོག་ཏུ་དང་བའོ། །རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་ནི་ལེགས་སུ་འགྲོ་བས་སོ། །ཐོས་པ་ནི་གང་རྣམས་ཀྱིས་སོ། །དབུས་ཀྱི་བཞི་མདོ་ནི་མངོན་པར་མཚོན་པར་བྱ་བའི་གནས་ཀྱིའོ། །ཁོར་ཡུག་ནི་སོ་ སོར་ལོགས་ཀྱིའོ།།ཁང་པའི་ལོངས་སྤྱོད་ནི་ཁང་པའི་ཡོངས་སུ་བསྐོར་བའོ། །ཉེ་བར་སྤྱོད་པ་ནི་མེ་ཏོག་དང་འབྲས་བུ་ལ་སོགས་པའོ། །ཡོངས་སུ་ལོངས་སྤྱོད་པ་ནི་མ་ལུས་པའི་ནགས་དང་གནས་ལ་སོགས་པའོ། །བར་ནི་མཚམས་སོ། །དེ་བར་ནི་སྐབས་སོ། །དབང་དུ་གྱུར་པ་ནི་ཡང་དག་ པར་འདུ་བ་སྟེ་འདོད་པའི་ཡོན་ཏན་ལྔ་པོ་དེ་རྣམས་ཀྱིས་དབང་པོ་ཐམས་ཅད་རྗེས་སུ་བཟུང་བའོ།།ལྡན་པ་ནི་དེ་དང་སྦྱོར་བས་ལྡན་པ་ཅན་ནོ། །རྩེ་བ་ནི་ངག་གིས་སོ། །དགའ་བ་ནི་ཡིད་ཀྱིས་སོ། །དགའ་དགུར་སྤྱོད་པ་ནི་ལུས་ཀྱིས་སོ། །དེ་སྲིད་དུ་ནི་དཔག་ཏུ་མེད་པའི་དུས་ ནས་སོ།།བསྟན་པས་མཚམས་ནི་ཟླ་བའི་བྱེ་བྲག་ཁྱད་པར་དུ་གྱུར་པའི་རིགས་སོ། །སྟེང་སྙིང་པོ་ཅན་ནི་རྒྱ་ནག་པོའི་དར་ཏེ་གདན་དེའི་སྟེང་དུ་འདི་བཏིང་བའོ། །ཤིང་བལ་གྱིས་བཀང་བའི་སྔས་ཞེས་པ་ཡང་གཞན་དག་གིའོ། །ཀ་ཤི་ཀའི་གོས་ནི་བཱ་རཱ་ཎ་སཱིའི་གོས་བཟང་པོ་བཏིང་བའོ།

以下是完整的中文直译：
因无高低，互相相似故为等同。圆形栏杆，即稍高于墙壁者。从圆形所持木，此处一切具足故为具一切。铃铎网即以宝珠串连，系于栏杆木上，多数宝珠串垂挂。
悦耳即闻声安乐故。悦意即心安乐故。柔美即夺意故。五支即琵琶笛等。乐师即乾闼婆歌舞师。嬉戏即以闻故。欢喜即以意故。遍受用即身语遍喜故。
随顺即与河等随顺而具水流。显生即以显生等。殊胜即以殊胜等。水面即以圆形故。"青色"等即略说。因与青同生故为青色。因遍结合而生故示如青。以二光幻化于眼前明显故生青光。如是于"黄色"等亦当了知。
佛法即般若波罗蜜多，于彼作画即于彼最胜净信。随行即善行故。闻即由彼等故。中央四街即表征处。周围即各方位。房舍受用即房舍周绕。近用即花果等。遍受用即一切林地等。间即界。其间即时分。
自在即正聚，以彼五欲功德摄持一切根。具即与彼相应而具有。嬉戏即以语。欢喜即以意。随意受用即以身。尔时即从无量时。
示期即月份差别殊胜类。上精即黑绸，此铺于座上。棉填枕亦是他者。迦尸衣即波罗奈妙衣所铺。


 །དགའ་ བ་ནི་སེམས་རྩེ་གཅིག་ཏུ་གནས་པར་གྱུར་པའོ།།མུ་ཏིག་ཅེས་པ་ནི་དྲ་བ་དང་དྲ་བ་ཕྱེད་པ་རྣམས་འཕྱང་བའི་ཕྱིར་རོ། །མངོན་པར་གཏོར་བ་ནི་བཀྲམ་པའོ། །རབ་ཏུ་གཏོར་བ་ནི་ལོགས་གསུམ་དུའོ། །ཀུན་དུ་རབ་ཏུ་གཏོར་བ་ནི་ལོགས་བཞི་ཀར་རོ། །ཆོས་ཀྱི་བསམ་པ་རྣམ་པར་དག་པ་ནི་ཆོས་ ལ་དད་པ་དང་འདུན་པ་དག་རྣམ་པར་དག་པའོ།།ཆོས་ལ་གུས་པ་ནི་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་གྱི་ཕྱིར་རོ། །བསྟེན་པ་ནི་སྐལ་བ་དང་ལྡན་པའོ། །ལོག་པར་མི་ལྟུང་བ་ནི་ངན་འགྲོར་མི་འགྲོ་བའོ། །རྒྱུན་མ་ཆད་པ་ནི་རྒྱུན་མ་ཆད་པར་རོ། །དགའ་བ་ནི་ཚིམ་པ་ལ་མགུ་བ་ནི་དགའ་བ་ཆེན་པོ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བའོ། ། དེ་གཅིག་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ཡིད་རང་བའོ། །དགའ་བར་མཐར་ཐུག་པ་ནི་རབ་ཏུ་དགའ་བའོ། །དགའ་བ་དང་ལྷན་ཅིག་པར་གྱུར་པ་ནི་དང་བའོ། །དགའ་བ་དང་ཡིད་བདེ་བ་ནི་འདི་ལས་དེ་སྐྱེས་པའོ། །དེའི་ཞེས་པ་ནི་དེ་ལས་སོ། །རྒྱུ་ལ་མི་གནས་པ་སྟེ་མ་སྐྱེས་པའོ། །ཆོས་ཐམས་ཅད་ཅེས་པ་ནི འདུ་ཤེས་ཤིན་ཏུ་མཉམ་པར་གཞག་པས་སོ།།དེའི་མཐུའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ནི་དེ་ལྟར་མངོན་སུམ་དུ་བྱེད་པའི་ཐབས་ཆེན་པོའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་ལྟ་སྟེ་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ལ་རྣམ་པར་ལྟ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ནི་དོན་དམ་པར་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་ཉིད་དེ་ལ་བལྟ་ བ་མེད་པའི་སྦྱོར་བས་རྣམ་པར་བལྟ་བའོ།།ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་མི་དམིགས་པ་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་དོན་དམ་པར་དམིགས་སུ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ཤེས་པ་ལས་ངེས་པར་འབྱུང་བ་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་དོན་དམ་པར་ཡོད་པ་ལ་སོགས་པའི་སྒྲོ་ བཏགས་པ་དེའི་ཤེས་པས་མངོན་པར་ཤེས་པས་མངོན་པར་ཞེན་པ་དེ་ལ་ལོག་པའོ།།གཞུང་ཁ་ཅིག་ཏུ་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་མི་ཤེས་པ་ལས་ངེས་པར་འབྱུང་ངོ་ཞེས་ཀྱང་ཟེར་རོ། །ཆོས་ཐམས་ཅད་ཐ་དད་པ་མེད་པ་ཉིད་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་མེད་པ་ཉིད་དོ། །གང་ཞིག་མཉམ་པར་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ལའོ། ། ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་འགྱུར་བ་མེད་པར་མཐོང་བ་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཐ་དད་པར་འགྱུར་བའི་ཕྲི་བ་དང་བསྣན་པ་ལ་སོགས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀུན་དུ་སྣང་བར་བྱེད་པ་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཡང་དག་པའི་ཀུན་རྫོབ་རྣམས་དེ་བཞིན་ཉིད་དང་རོ་གཅིག་པ་ཉིད་དུ་མཐོང་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཆོས ཐམས་ཅད་མུན་པ་དང་བྲལ་བ་ནི་ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་མ་རིག་པ་ལ་སོགས་པ་དང་བྲལ་བའོ།།ཆོས་ཐམས་ཅད་མི་ཤེས་པ་སེལ་བ་ནི་ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་མ་རིག་པ་འགགས་པ་ལ་སོགས་པ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་འཇིག་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཆོས་ཐམས་ཅད་མི་ཤེས་པ་སེལ་བ་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ སྟོང་པ་ཉིད་དང་རོ་གཅིག་པ་ཅན་དུ་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ།

以下是完整的中文直译：
欢喜即心一境性。珍珠即因网与半网垂挂故。显散即铺设。遍散即三面。普遍散即四面皆是。法意清净即于法信解清净。
敬法即为善知识故。依止即具缘分。不堕邪即不往恶趣。相续不断即不间断。欢喜即满足，随喜即以大欢喜为先。因其一性故随喜。欢喜究竟即极喜。与欢喜俱即净信。欢喜与悦意即由此生彼。
"彼之"即由彼。不住因即未生。"一切法"即以等持胜解故。彼力三昧即为现证大方便故。
"如是观察一切法自性"等，一切法自性即胜义无自性，以无见相应而观察。一切法自性不可得即一切法自性胜义不可得故。出离一切法自性智即因现证一切法自性胜义有等增益之智而离彼执著。某些论中亦说"出离一切法不知"。
一切法无差别性即一切法空性。于所当等成者。见一切法无变异即一切法无有差别变化增减等故。显现一切法即见一切法世俗谛与真如一味故。一切法离暗即一切法离无明等。
遣除一切法不知即一切法灭无明等分别故。遣除一切法不知即令一切法与空性一味故。


།ཆོས་ཐམས་ཅད་དམིགས་པ་མེད་པ་ནི་ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་དང་རྣམ་པར་བྱང་བའི་བདག་ཉིད་དུ་དམིགས་སུ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །མེ་ཏོག་བཀྲམ་པ་ནི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་གི་མེ་ཏོག་ལ་སྦྱོར་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཆོས་ ཐམས་ཅད་བདག་གི་དངོས་པོ་སྒྲུབ་པ་ནི་ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དངོས་པོ་ཉིད་ཀྱིས་མངོན་པར་ཤེས་པ་ལ་སོགས་པའི་དོན་སྒྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ།།སྒྱུ་མ་རྣམ་པར་སྤངས་པའི་ཐུགས་རྗེས་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་ལ་དགོངས་ནས་ཐ་སྙད་དུ་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །མེ་ལོང་གི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་སྣང་བ་བསྒྲུབ་པ་ནི་མེ་ལོང་ གི་དཀྱིལ་འཁོར་ལ་སྣང་བ་བཞིན་གྱིས་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པའི་སྐུ་ལ་སོགས་པ་མངོན་པར་སྒྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ།།སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྒྲ་སྒྲུབ་པ་ནི་སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་ཕན་པ་ཉེ་བར་སྒྲུབ་པའི་བསམ་པས་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྒྲ་སྒྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྡུལ་དང་བྲལ་བ་ནི་འདོད་ཆགས་ལ་ སོགས་པའི་རྡུལ་ཡང་དག་པར་སྤངས་པའི་ཕྱིར་རོ།།སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་མངོན་པར་དགའ་བ་ནི་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་འཁོར་བའི་སྡུག་བསྔལ་ལས་ངེས་པར་ཐར་ནས་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་བདེ་བ་ཐོབ་པར་བྱེད་པའི་ཆོས་སྟོན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཞུང་ཁ་ཅིག་ལས་ནི་སེམས་ཅན་ཐམས་ ཅད་མངོན་པར་སྒྲོལ་ཞེས་ཟེར་བ་ནི་གོ་སླའོ།།སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྒྲ་ལ་མཁས་པའི་རྗེས་སུ་སོང་བ་ནི་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་ཆོས་སྟོན་པའི་ཁ་ན་མ་ཐོ་བ་མེད་པའི་ལུས་ལ་སོགས་པའི་ལས་ཀྱི་ཐབས་ལ་མཁས་པའི་རྗེས་སུ་སོང་བའོ། །སྒྲ་དང་ཚིག་འབྲུ་སྣ་ ཚོགས་མངོན་པར་སྒྲུབ་པ་ནི་སྒྲ་སྣ་ཚོགས་པ་དང་།ཚིག་དང་འབྲུ་རྣམས་ཀྱིས་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་སྟོན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཁེངས་པ་མེད་པ་ནི། གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་སྟོང་པ་ཉིད་ལས་སྒྲུབ་པ་ལ་ཀུན་དུ་རྨོངས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་དང་། དེ་སྟོན་པའི་སོ་སོ་ཡང་དག་པར་རིག་པ་རྣམས་ཀྱི་རང་བཞིན་ དུ་ཐ་སྙད་མེད་དེ།མིག་དང་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་ཤེས་པའི་རང་བཞིན་དང་གང་ཟག་ལ་སོགས་པའི་འདོད་པའི་ཐ་སྙད་དུ་བྱར་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྒྲིབ་པ་མེད་པའི་རྣམ་པར་ཐར་པ་ཐོབ་པ་ནི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་བདག་ལ་སོགས་པའི་མཚན་ཉིད་རྣམས་ཀྱི་སྒྲིབ་པ་ལས་རྣམ་པར་ གྲོལ་བའོ།།རྡུལ་དང་བྲལ་བ་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་ཡང་འཛིན་པ་ལ་སོགས་པའི་མངོན་པར་ཞེན་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །མིང་དང་ངེས་པའི་ཚིག་དང་ཡིག་འབྲུ་ནི་མིང་ནི་བརྡ་ལ་བསམ་པས་རྗེས་སུ་རྟོགས་པའི་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་ནི་ཚིག་རྣམས་སམ་དུས་ལ་སོགས་པའི་ཡིག་འབྲུས་རྣམ་པར་ གཞག་པའི་ཕྱིར་རོ།།ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་ལྷག་མཐོང་ནི་འདུས་བྱས་པའི་མཚན་ཉིད་དང་བྲལ་བར་མཐོང་བའི་ཕྱིར་རོ།

以下是完整的中文直译：
一切法无所缘即一切法烦恼与清净自性不可得故。散花即修习菩提分花故。成就一切法我事即以一切法事性现证等义成就故。以离幻化之悲心如实观察而作言说故。
成就镜轮光明即如镜轮显现般成就圆满受用身等故。成就一切众生音声即以利益众生意乐成就一切众生音声故。离尘即永断贪等尘垢故。
一切众生欢喜即为众生示法令其解脱轮回苦而得圆满菩提乐故。某些论中说"度脱一切众生"易解。随顺通达一切众生音声即随顺通达为一切众生说法无过失身等业方便。
成就种种音声文字即以种种音声、词句显示空性故。无慢即于色等空性成就无有迷惑故，且说彼之各别证知等性无可言说，因眼色等识之自性与补特伽罗等欲言说不可得故。
获得无障解脱即从一切世界我等相之障碍中解脱。离尘即于空性亦无执著等耽著故。
名、词、字即名是依想而了知布施等之词，或以时等字而安立故。于一切法胜观即见离有为相故。


 །ཆོས་ཐམས་ཅད་ཡུལ་དང་བྲལ་བ་ནི་ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཡུལ་ལ་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པ་གཉིས་སུ་ཡོད་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པའི་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་མི་མཐོང་སྟེ། ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་སྒྲིབ་པ་མེད་པའི་མཐའ་ནི་འདུས་མ་བྱས་པ་རྣམས་སུ་ཡང་མཚན་མར་མི་འཛིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ནམ་མཁའ་དང་མཚུངས་པ་ནི་ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་ལ་སྟོང་པ་ཉིད་དང་རོ་གཅིག་པའི་ནམ་མཁའ་དང་མཉམ པ་ཉིད་དུ་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་རོ།།རྡོ་རྗེ་ལྟ་བུ་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་དམིགས་པ་ལ་རྩེ་གཅིག་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཏེ། སྒྲིབ་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དབེན་པ་པོ་ཉིད་ཀྱིས་ནི་རྡོ་རྗེ་དང་འདྲ་བའོ། །གཟུགས་ཀྱི་རྡུལ་སེལ་བ་ནི་གཟུགས་ཀྱི་རྡུལ་བསལ་བའི་མཚན་དང་དཔེ་[(]བྱེད་[,]བྱད་[)]ཀྱིས་འབར་བའི་གཟུགས་ ཀྱི་སྐུ་སྟེ།གང་ཡང་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པ་དང་སྤྲུལ་པའི་མཚན་ཉིད་དོ། །ཕུན་སུམ་ཚོགས་པས་མཛེས་པར་བྱས་པ་ནི་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པའི་མི་མཐུན་ཕྱོགས་ཀྱིས་གང་ཟག་དང་ཆོས་སུ་སྒྲོ་འདོགས་པ་དེ་ལ་མེད་པས་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པས་མཛེས་པ་སྟེ། གཉི་ག་བདག་མེད་པའི་ དྲི་མ་མེད་པས་མཛེས་པའོ།།རྒྱལ་བ་ཐོབ་པ་ནི་མཚན་མ་མེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཡང་དག་པའི་ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་སྟོན་པས་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་རྒྱལ་བ་ཐོབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཕྱིར་མི་ལྡོག་པའི་མིག་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཆོས་སྒྲུབ་པའི་མིག་ལ་བར་ཆད་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། ། ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་སུ་ངེས་པ་ནི་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་རང་བཞིན་ཉིད་ལ་ཐེ་ཚོམ་གྱི་ཕྱིན་ཅི་ལོག་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་ངེས་པ་བརྟན་པོས་ཀུན་དུ་གནས་པའོ། །ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་སུ་ངེས་པར་འབྱུང་བ་ནི་ཐུགས་རྗེ་ཆེན་པོས་བསྒོམ་པ་རྣམས་ཀྱི་ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་མཚན་མ་མེད་པ ཉིད་ཀྱིས་ངེས་པའི་ཕྱིར་རོ།།དབུགས་འབྱིན་པ་སྦྱིན་པ་ནི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་མཚན་མའི་གཉེན་པོ་ཉིད་ཀྱིས་མི་གནས་པའི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཐོབ་པའི་དབུགས་འབྱིན་པ་སྦྱིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །སེང་གེ་མངོན་པར་སྒྲོགས་པ་ནི་རང་དང་གཞན་གྱི་བྱ་བའི་ཡང་དག་པའི་དོན་ལ་ལུས་ལ་ སོགས་པ་རྩེ་གཅིག་པས་སྦྱོར་བས་བསྟན་པ་ལ་སོགས་པའི་གནས་སྐབས་རྣམས་སུ་སྐྲག་པ་དང་བྲལ་བ་ཉིད་ཀྱིས་སེང་གེ་བཞིན་དུ་མངོན་པར་སྒྲོགས་པའི་ཕྱིར་རོ།།སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཟིལ་གྱིས་གནོན་པ་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཡོངས་སུ་མི་འཛིན་པས་བདུད་ལ་སོགས་པའི་སེམས་ཅན་ ཐམས་ཅད་ཟིལ་གྱིས་གནོན་པའི་ཕྱིར་རོ།།རྡུལ་དང་བྲལ་བ་ནི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ལ་ང་རྒྱལ་ལ་སོགས་པའི་རྡུལ་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་མེད་པ་ནི་མིང་ལ་སོགས་པ་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པའི་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ།

以下是完整的中文直译：
一切法离境即不见一切法境上有能取所取二者等颠倒，因一切法空性无自性故。一切法无障边际即于无为等亦不执相故。等同虚空即了知一切法与空性一味等同虚空故。
金刚喻即以一心缘一切法空性，以离一切障碍故如金刚。除色尘即以除色尘之相好庄严放光之色身，即圆满受用身与化身之相。以圆满庄严即圆满之违品补特伽罗法执于此无有，故以圆满庄严，以二无我清净而庄严。
获得胜利即以无相性示现一切正法，随顺众生利益而获胜利故。不退转眼即于一切种法成就眼无障碍故。
决定法界即于法界自性离疑惑颠倒故，以坚固决定而安住。法界决定出离即以大悲修习一切法以无相法界决定故。
与安慰即以涅槃相对治，获得不住涅槃而与安慰故。狮子吼即于自他事正义以身等专一加行宣说等时，以离怖畏故如狮子吼故。
降伏一切众生即以不执著一切法故降伏魔等一切众生故。离尘即菩提心离慢等尘垢故。无烦恼即无执著名等烦恼故。


 །པདྨ་བཀོད་པ་ནི་རང་ བཞིན་གྱིས་རྣམ་པར་དག་པའི་ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་ལ་བསམ་པ་དང་བྲལ་བ་ཉིད་ཀྱིས་ཡོངས་སུ་ལོངས་སྤྱོད་ཀྱང་ཉོན་མོངས་པར་མི་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་པདྨ་ལ་ཆུས་བཞིན་ནོ།།ནེམ་ནུར་གཅོད་པ་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་སྒྲུབ་པ་ལ་ཐམས་ཅད་དུ་འགྲོ་བའི་ནེམ་ནུར་བཟློག་པའི་ ཕྱིར་རོ།།སྙིང་པོ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྗེས་སུ་སོན་པ་ནི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པར་དག་པའི་སྙིང་པོའི་རྗེས་སུ་སོན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་མངོན་པར་འཕགས་པ་ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་ཡོད་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པ་བརྟགས་པ་རྣམ་པར་དག་པའི་བྱམས་པ་ ལ་སོགས་པའི་ཚད་མེད་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པའི་ཕྱིར་རོ།།མངོན་པར་ཤེས་པ་དང་། སྟོབས་དང་། མི་འཇིགས་པ་ལ་སོགས་པ་ཐོབ་པ་ནི་ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་ཡོངས་སུ་འཛིན་པ་མེད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་མཐུས་སོ། །ཆོས་ཐམས་ཅད་ངེས་པར་འབིགས་པ་ནི་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་སོ་སོར་ འབིགས་པའི་ཕྱིར་རོ།།ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་འབྱོར་པའི་རྒྱ་མཚོ་ནི་བླ་ན་མེད་པའི་གཞི་སྟེ་མཐོང་བ་ལས་རྣམ་པར་ལོག་པ་ཀུན་དུ་འཛིན་པ་ནི་ཉིད་ཀྱིས་དེ་རྒྱ་མཚོར་གྱུར་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཕུང་པོ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་འབྱོར་པ་སྟེ། སྲིད་པ་དང་ཞི་བར་ མི་གནས་པའི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་དེས་རྒྱས་བཏབ་པས་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་བདེ་བ་དང་དགའ་བ་འབྱིན་པར་བྱེད་པའོ།།འབྱོར་པ་ནི་བདེན་པ་མ་ཡིན་པ་སྒྲོ་བཏགས་པ་དང་བྲལ་བའི་སྟོང་པ་ཉིད་དེ་ཉིད་ཡང་དག་པའི་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་ངོ་བོའི་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱའོ། །ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་ཁྱད་པར་ མེད་པར་སྟོན་པ་ནི་ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་ལ་གང་ཟག་གི་བདག་མེད་པར་མཉམ་པར་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་རོ།།ལྟ་བར་འགྱུར་བའི་ཐིབས་པོ་ཐམས་ཅད་རྣམ་པར་སྤངས་པ་ནི། རྟག་པ་དང་ཆད་པ་ལ་སོགས་པའི་ལྟ་བ་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །མུན་པ་དང་བྲལ་བ་ནི་བརྟགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་མུན་པ་དང་འདྲེས་ པ་བཅོམ་པའི་ཕྱིར་རོ།།ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་མཚན་མ་དང་བྲལ་བ་ནི་ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་ལ་མཚན་མར་སྒྲོ་བཏགས་པ་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཆགས་པ་ཐམས་ཅད་ལས་གྲོལ་བ་ནི་ཕྱི་དང་ནང་གི་ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་ལ་ཆགས་པ་མེད་པའི་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་ལ་རབ་ཏུ་འཇུག་པའོ། །ལེ་ལོ་ ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བ་ནི་གནས་སྐབས་ཐམས་ཅད་དུ་གཞན་གྱི་དོན་བྱ་བ་བརྩོན་འགྲུས་རྩོམ་པའི་ཕྱིར་རོ།།ཆོས་ཟབ་མོ་འོད་བྱེད་པ་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱིས་གདུལ་བར་བྱ་བ་རྣམས་ལ་འོད་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །རི་རབ་འདྲ་བ་ནི་སྤྲོས་པ་མེད་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་མ་གཡོས་པའི་ཕྱིར་རོ། །མི་ འཕྲོགས་པའི་ཀུན་དུ་བཟང་པོའི་དངོས་པོ་རྣམས་ལས་རྣམ་པར་མི་ལྡོག་པའོ།

以下是完整的中文直译：
莲花庄严即于自性清净一切法离分别而受用亦不生烦恼故，如水于莲花。断除疑虑即于一切法真实性成就中遮止一切游移故。随顺一切精要即随顺菩提心等清净精要故。
超胜一切法即以清净慈等无量胜过一切法有性等分别故。获得神通、力、无畏等即以不执著一切法三昧力故。通达一切法即通达法界故。
一切法圆满大海即无上基础，以见颠倒普遍执著故成为大海。一切法印即一切法蕴等圆满，以不住轮涅槃印持，出生圆满菩提乐喜。圆满即离非谛增益之空性即是胜义谛体性诸法之印。
平等示现一切法即了知一切法人无我平等故。断除一切见之密集即离常断等见故。离暗即破除一切分别暗聚故。
离一切法相即离一切法相增益故。解脱一切贪著即于内外一切法无贪而趣入布施等。离一切懈怠即一切时为利他精进故。
深法放光即以一切法空性于所化众生放光故。如须弥山即以无戏论智慧不动故。不退转普贤事业。


།བདུད་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་རྣམ་པར་འཇོམས་པ་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་དང་རོ་གཅིག་པའི་ཕྱིར་འདོད་པ་ཀུན་ལ་ལོངས་སྤྱོད་ཀྱང་ཞེན་པ་དང་བྲལ་བས་བདུད་ཐམས་ཅད་རྣམ་པར་བཅོམ་པའི་ཕྱིར་རོ། །འཇིག་རྟེན་གསུམ་ལ་མངོན་པར་ མ་ཞེན་པ་ནི་སྤྲོས་པ་མེད་པའི་ཤེས་རབ་མངོན་དུ་བྱས་པས་མངོན་པར་ཞེན་པ་སྤང་བའི་ཕྱིར་རོ།།འོད་ཟེར་སྒྲུབ་པ་ནི་མ་ལུས་པའི་བརྟགས་པའི་རྟོག་པས་མ་གོས་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཐམས་ཅད་དུ་བསལ་བའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་འོད་ཟེར་བསྒྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་མཐོང་བ་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་ པའི་དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱི་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་མཐོང་བའི་ཕྱིར་རོ།།དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་མཐོང་བ་ནི་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་མ་ལུས་པའི་རང་དང་གཞན་དག་ལ་ཡོངས་སུ་གསལ་བར་བྱེད་པས་ཀུན་དུ་རྨོངས་པ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་ནས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལ་སོགས་པ་མཐོང་བའི་ གནས་སུ་གྱུར་པའི་ཕྱིར་རོ།།ཏིང་ངེ་འཛིན་འདི་རྣམས་ལ་དྲུག་ཅུ་རྩ་གཉིས་ཉེ་བར་མཚོན་པ་སྟེ། གྲངས་མེད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་རྣམས་ཏེ། ཏིང་ངེ་འཛིན་དེ་རྣམས་ཡང་མོས་པས་སྤྱོད་པའི་ས་ཀུན་དུ་སྤྱོད་པ་ན་འཕགས་པ་ཆོས་འཕགས་ཀྱི་བྱིན་གྱི་རླབས་དང་རང་གི་བསོད་ནམས་དང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྟོབས་ ལས་སྐྱེས་པས་རྨི་ལམ་གྱི་གནས་སྐབས་བཞིན་དུ་དུས་དེ་ཇི་སྲིད་དུ་མཐོང་བའོ།།གང་ཡང་དཀོན་མཆོག་སྤྲིན་ལས་མོས་པས་སྤྱོད་པའི་ས་ལས་གྲངས་མེད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་རྣམས་རྟོགས་པར་བཤད་པ་དེ་ཡང་དུས་དེ་སྲིད་དུ་ཁོ་ནར་རོ། །ཐམས་ཅད་དུ་ཡང་ཏིང་ངེ་འཛིན་རྣམས་རྒྱུན་དུ་མཐོང་ བ་ནི་ཁ་ཅིག་རབ་ཏུ་དགའ་བ་ལ་སོགས་པའི་ས་རྣམས་ལ་སྟེ།རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་ནས་ཐམས་ཅད་དུ་ནི་བསྐལ་པ་གྲངས་མེད་པ་གསུམ་གྱིས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ས་ལ་སྟེ། ཐབས་ལ་མཁས་པ་ནི་རབ་ཏུ་དགའ་བའི་ས་ལ་ཡང་གྲངས་མེད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་རྣམས་དུས་དེ་སྲིད་དུ་མཐོང་བའོ། །གང་འདིར་ འདི་དག་གིས་བསྟན་པར་རབ་ཏུ་མཐོང་བ་དེ་ཉིད་ན་སངས་རྒྱས་ཉིད་དུ་འགྱུར་རོ་ཞེས་པའི་ཐལ་འགྱུར་དེ་ནི་ཡིད་འཕྲོག་པ་མ་ཡིན་ཏེ།གལ་ཏེ་ཐབས་ལ་མཁས་པས་ཐམས་ཅད་དུ་མཐོང་བར་གྱུར་ཀྱང་དེ་རྣམས་ཀྱི་དེ་ལྟ་ན་ཡང་བསྒོམ་པའི་ལམ་གྱི་རབ་ཏུ་སྤང་བར་བྱ་བའི་དྲི་མ་རྣམས་ཀྱིས་གསལ་ བ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང་ཤིན་ཏུ་རིང་དུ་འཕྲོ་བའི་རབ་ཀྱི་མཐར་མ་ཕྱིན་པའི་ཕྱིར་ན་དེ་ཉིད་དུ་སངས་རྒྱས་སུ་འགྱུར་བ་ནི་མ་ཡིན་ནོ།

以下是完整的中文直译：
摧毁魔曼荼罗即与空性一味故，虽受用诸欲而离执著，故摧毁一切魔。不执著三界即现证无戏论智慧故断除执著。
成就光明即以不为一切分别念所染故，成就遍照智慧光明。见如来即见如来真如法身故。见一切如来即以不共智慧，遍明自他一切，离一切愚痴，成为见如来等境界故。
此等三昧略示六十二种，即无量三昧。于信解行地普行时，以圣法上人加持及自福德智慧力所生，如梦境般暂时得见。
如《宝云经》中说信解行地证得无量三昧，亦仅是暂时。于一切处常见三昧者，有些在欢喜地等诸地，一切种一切处则在以三大阿僧祇劫成就佛地，善巧方便者于欢喜地亦暂时见无量三昧。
若有人说见此等即成佛的过失并非应理。即使以善巧方便遍见，然因修道所断烦恼未清净，极远流转未到究竟，故非即成佛。


།དེ་དེ་རྣམས་ལ་ཞེས་པ་ནི་དེ་མོས་པས་སྤྱོད་པའི་ས་ལ་གནས་པར་བྱེད་པ་ནི་འདི་རྣམས་ཀྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་རིམ་གྱིས་སྐྱེ་བ་རྣམས་ལ་གནས་ཤིང་། ཏིང་ངེ་འཛིན་གཞན་གྱི་ཡོན་ཏན་སྔོན་གྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཡོངས་སུ་མ་བཏང་བ་ལས་སྐྱེས་ལ། ཕྱོགས་བཅུའི་འདིར་ཞེས་པ་ནི་ཕྱོགས་བཅུའི་འཇིག་རྟེན་ཏེ། འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཞེས་པའི་དོན་ཏོ། །སངས་རྒྱས་ཞེས་པ་ནི་ས་བཅུ་པ་ལས་རབ་ཏུ་དགའ་བ་ལ་སོགས་པའི་ས་ལ་སངས རྒྱས་བརྒྱ་ལ་སོགས་པ་མཐོང་ཞེས་གསུངས་པ་ངེས་པར་འབྱུང་བ་ཉིད་ཀྱིས་སོ།།འདིར་ནི་གདམས་པ་པོ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་བྱིན་གྱི་རླབས་དང་འཕགས་པ་ཆོས་འཕགས་ཀྱི་མཐུས་མོས་པར་སྤྱོད་པའི་ས་པས་གྲངས་མེད་པའི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་མཐོང་བར་གྱུར་ཏོ། །འགྲོ་བ་ཞེས་པ་ནི་འགྲོ་བ་ནི་ཁོང་ ཁྲོ་བ་མེད་པ་དེས་ཐོབ་པའོ།།བསླབས་པ་ནི་བསླབ་པ་རྣམས་ཐོབ་པའོ། །དེའི་བྱས་པ་ནི་གང་ཉིད་སྔོན་དེས་བྱས་པའོ། །གསུང་བར་བྱ་བ་ནི་སེམས་ཀྱིས་དྲན་པར་བྱའོ། །ན་བཟའ་ནི་གོས་སོ། །དེའི་གདུང་བ་ནི་མགོ་རྡེབས་པའོ་ཞེས་པའི་དོན་ཏོ། །མི་དགའ་བ་ནི་མྱ་ངན་གྱིས་སོ། །ཡོངས་སུ་གདུང་ བ་ནི་ཡིད་མི་དགའ་བའོ།།མི་གཡོ་བ་ནས་བརྩམས་ནས་ཟག་པ་ཟད་པའི་མངོན་པར་ཤེས་པ་སྲིད་ཀྱང་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་མ་ལུས་པ་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ས་ལའོ་ཞེས་པ་ནི་ས་བཅུའི་དབང་ཕྱུག་ཆོས་འཕགས་ལ་མངོན་པར་ཤེས་པ་ལྔར་བཤད་པའོ། །དགའ་བ་ནི་འདོད་པའོ། །མགུ་བ་ནི་དགའ་བའོ། ། ཡོན་ཏན་བཞིན་དུ་ལེགས་པར་སེམས་པའོ། །རྙོག་པ་མེད་པ་ནི་དད་པའོ། །དེའི་ཡོན་ཏན་རྣམས་ལ་ངོ་མཚར་བ་ནི་རི་མོར་བྱེད་པའོ། །མངོན་པར་དགའ་བ་ནི་གུས་པ་ཉིད་དོ། །དེས་ཞེས་པ་ནི་བདག་གི་ལུས་དུས་ཡུན་ཐུང་ངུར་བཙོངས་པའི་རིན་གྱིས་སོ། །མངོན་པར་ཤེས་པ་ཡོད་པར་སྲིད་ཀྱང་དེའི་རིན གྱིས་ཆོས་ཉན་པ་དོན་དུ་གཉེར་བ་ཉིད་ནི་མངོན་པར་ཤེས་པ་ལ་ལོངས་སྤྱོད་པའི་དྲན་པ་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་དང་།ཚོང་དཔོན་གྱི་བུ་མོ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱང་ཆོས་ཚོལ་བ་ལ་སོ་སོར་སྤྲོ་བ་དང་ལྡན་པས་སོ། །དགའ་བའི་སེམས་ཞེས་པ་ནི་དགའ་བ་དེས་སེམས་སྦྱངས་པའོ། །དེ་ལས་ཉིས་འགྱུར་དུ་དགའ་བར་ འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རབ་ཏུ་དགའ་བའི་སེམས་སོ།།སྦྱིན་པར་བྱ་བ་ཞེས་པ་ནི་ཆོས་ལ་མཆོད་པ་དོན་དུ་གཉེར་བས་བར་ཆད་དུ་ཡང་མ་བརྩིས་པའོ། །རྒྱུ་རྣམས་ཀྱིས་ནི་གནོད་པའོ། །ཡོན་ཏན་གྱི་རིགས་ནི་མི་རྣམས་དང་ཐུན་མོང་གི་ཡོན་ཏན་ལ་ཁྱད་པར་ནི་མི་ལས་ཤིན་ཏུ་འདས་པའི་ཡོན་ཏན་ནོ། །བཟོད་པ་ནི་ རང་གི་བྱ་བ་འདོད་པའི་ཕྱིར་ཡང་ངོ་།།ཡུལ་ཅན་ནི་དེ་ལ་མ་ཞེན་པའོ། །སྤྲོས་པ་ནི་སྤོང་བ་ཅན་དུའོ། །སྐད་ཅིག་དང་ཐང་ཅིག་ལ་ཉེ་བར་ལེན་པ་ནི་ཉན་པ་པོ་རྣམས་ཀྱི་དད་པའི་བྱེ་བྲག་གོ། །བླ་མ་ཞེས་པ་ནི་བླ་མའི་རྒྱུ་མཚན་ནོ།

以下是完整的中文直译：
所谓"于彼等"是指住于信解行地者，安住于这些三昧次第生起，其他三昧功德从不舍前三昧而生。"十方此处"即十方世界，意为一切世界界。
"诸佛"即如《十地经》所说，从欢喜地等诸地中见百佛等必定出现。此中由教授者如来加持及圣者法上人威力，信解行地者得见无量如来。
"行"即以无瞋得到。"学"即获得诸学处。"彼所作"即其往昔所作。"所说"即心中忆念。"衣"即衣服。"彼苦恼"即击头之义。"不悦"即以忧愁。"遍苦恼"即心不喜。
从不动地始虽有漏尽通，但一切种类圆满则唯在佛地。此说十地自在法上人有五通。"欢喜"即希求。"欣悦"即喜悦。如功德般善思维。"无浊"即信心。于其功德稀有即赞叹。"极喜"即恭敬。
"彼"即以短时卖身之价。虽有神通，以其价值求听法，是因离于受用神通之念，如商主女等亦于求法各具精进。"喜心"即以彼喜净心。因较之更增二倍欢喜故为极喜心。
"布施"即为求供养法而不视为障碍。"诸因"即损害。"功德种类"即与人共同功德，"殊胜"即远超人之功德。"忍"即为求自利故。"有境"即于彼无执。"戏论"即有断除。"刹那须臾领受"即闻法者信解差别。"上师"即上师因缘。


 །རོལ་མོ་ནི་རང་བཞིན་གྱི་རོལ་མོའི་བྱེ་བྲག་གོ། །རབ་ཏུ་མང་བ་ནི་བྱེ་བྲག་མང་ པོའི་ཕྱིར་རོ།།རྙེད་པར་དཀའ་བ་ནི་དོན་དམ་པ་སྟེ་རྒྱ་ཆེན་པོའི་དོན་ཏོ། །ཆིངས་མ་བདུན་གྱི་མདུད་པ་བདུན་ལ་རང་གི་མིང་གི་རྒྱ་རྣམས་ཀྱིས་རྒྱས་བཏབ་པའོ། །ཐོགས་པས་ནི་སྙིམ་པས་སོ། །གསལ་ཞེས་པ་ནི་ཁྱད་པར་ལྷན་ཅིག་མཐོང་བའི་ཕྱིར་ཏེ། བྱེད་པ་ནི་ལྷན་ཅིག་ཏུ་མཐའ་ཞེས་པའི་དོན་ཏོ། ། རྟག་པར་རབ་ཏུ་ངུ་བ་ཉེ་བར་མཚོན་པའི་ལེའུའོ། །འཕགས་པ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་བརྒྱད་སྟོང་པའི་འགྲེལ་པ་གནད་ཀྱི་ཟླ་བའི་འོད་ཅེས་བྱ་བ་པཎྜི་ཏ་ཆེན་པོ་འཇིགས་མེད་འབྱུང་གནས་སྦས་པས་མཛད་པ་ལས་ལེའུ་སུམ་ཅུ་པའོ།། །།དེ་སྐད་ཅེས་སྨྲས་པ་དང་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ སྟེ།སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་རྣམ་གྲངས་རྣམས་ནི་རྒྱུ་མཚན་གྱི་དབྱེ་བ་ཐ་དད་དེ། ནམ་མཁའི་ཁམས་ནི་ནམ་མཁའ་དང་དེ་བཞིན་ཉིད་ཆོས་མཐུན་པ་ཉིད་ཀྱིས་སོ། །འོ་ན་མཚན་ལ་སོགས་པས་རྣམ་པར་མཛེས་པའི་སྐུ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་མ་ཡིན་ནམ་ཞེ་ན། གསུངས་པ་མ་ཡིན་ཞེས་ཏེ། དེ་བཞིན་ཉིད་ ལ་ཤིན་ཏུ་རྣམ་པར་དག་པ་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་སྟེ།དེ་ནི་དེའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་སྐུའོ། །དེ་བཞིན་དུ་དེ་བཞིན་ཉིད་ལ་སོགས་པ་དང་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དག་དབྱེར་མེད་པར་གསུངས་ནས། ཤིན་ཏུ་དབྱེར་མེད་པར་བསྟན་པར་འདོད་ནས་གསུངས་པ་ནི། གང་ཡང་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། འདི་ རྣམས་ཀྱི་དེ་བཞིན་ཉིད་ལ་སོགས་པ་རྣམས་དང་ཆོས་ཐམས་ཅད་དེ་ཕུང་པོ་དང་ཁམས་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱི་གཅིག་ཅེས་པ་ནི་མདོར་བསྟན་པའོ།།ཡང་གཅིག་ཅེས་པ་ནི་རྒྱས་པར་བཤད་པའོ། །འདིར་ཉི་མ་གུང་གི་དུས་ནི་དེའི་ཚེ་འོང་བའོ། །མངོན་པར་ཆགས་པ་ཞེས་པ་ནི་བྱེད་པ་པོ་སྟོང་པ་སྟེ་ཞེས་པ་ ནི་དོན་གྱིས་རྟོགས་པའི་ཁྱད་པར་གྱི་ཕྱིར་རོ།།ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ཞེས་པ་ནི་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པའི་སྐུ་སྟེ་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ནི་གཟུགས་སྐུ་ལས་འགྲོ་བ་དང་འོང་བའི་ཐ་སྙད་མེད་པའོ། །གླང་པོའི་ཚོགས་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པའི་ཚོགས་ནི་འདུས་པའོ། །ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་ནི་ཡང་དག་པའི་དོན་ཏོ། ། བརྫུན་དུ་སྨྲ་བ་དང་ཆོས་མཐུན་པ་ནི་སླུ་བ་པོ་ཉིད་པས་སོ། །འདི་གསུངས་པ་ནི་ཡང་དག་པ་མ་ཡིན་པ་ཞེས་པ་སྟེ། དོན་ཡོད་པ་ནི་སྦྱིན་པར་བྱེད་པའི་འབྲས་བུ་ཆེ་བའི་ཕྱིར་ཏེ། ལུས་ཡོངས་སུ་གྲུབ་པ་ནི་སྲིད་པའི་མཆོག་འཛིན་པ་ཉིད་དོ། །གང་དུ་ཡང་འགྲོ་བ་མེད་པ་ནི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་དུས་སུ སྟེ།མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ན། འགྲོ་བ་ནི་གང་དུ་ཡང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པས་སོ། །སྔོན་གྱི་སྤྱོད་པ་ནི་སྔོན་གྱི་ལམ་གྱི་གནས་སྐབས་ཀྱི་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པའི་བསོད་ནམས་དང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཚོགས་ཀྱི་དགེ་བའི་རྩ་བའི་སྦྱོར་བའོ།

以下是完整的中文直译：
乐器即自然乐器的差别。"极多"是因种类众多。"难得"即胜义，广大之义。七结带七个结上以自名印封印。"执持"即以瓶。"明显"即因同见殊胜，作用即同时边际之义。
此为常啼菩萨品。此为大班智达无畏生藏所造《八千颂般若波罗蜜多注释·要义月光论》第三十品。
所谓"如是说"等，空性诸异名即因缘差别。虚空界即以虚空与真如法相顺故。
若问：相好庄严身岂非如来？答：非所说。于真如极清净即如来，此即其法身。如是宣说真如等与如来无别后，为显示极无别而说"复次"等。此等真如等与一切法即蕴界等为一，此为略说。又"一"为广说。
此中日中时即彼时来。"贪著"即作者空，因义理了知差别故。"法身"即无自性身，世俗中无从色身来去言说。"象众"等众即聚集。"圆满"即真实义。与妄语相顺即因是欺诳者。
此说"非真实"者，有义即因布施果大故。身圆满即执取有顶。"无所去"即涅槃时，因入涅槃时去处皆无。"昔行"即昔日道位时布施等福慧资粮善根加行。


 །རྒྱུ་ནི་ཉེ་བར་ལེན་པའི་རྒྱུ་སྟེ་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོའི་སྨོན་ལམ་གྱི་ཚོགས་ཀྱི་ ཤུགས་ཀྱི་བདག་ཉིད་དོ།།རྐྱེན་ནི་ལྷན་ཅིག་བྱེད་པའི་རྒྱུ་སྟེ། དེ་ནི་འདིར་གདུལ་བར་བྱ་བའི་སེམས་ཅན་གྱི་དགེ་བའི་རྩ་བ་དུ་མ་སྟེ། དེ་གཉི་གའི་རྒྱུ་དང་རྐྱེན་གྱི་ཚོགས་ལ་ནི་དགུ་སྟེ། དེའི་རྒྱས་པར་བཤད་པ་ནི་སྔོན་གྱི་ཕྲིན་ལས་རྣམ་པར་སྨིན་པས་ཞེས་པ་སྟེ། སྔོན་གྱི་དགེ་བ་ལ་རྗེས་སུ་གནས་ པ་ཁྱད་པར་དུ་གྱུར་པ་རབ་ཀྱི་མཐར་སོན་པས་ཡོངས་སུ་སྒྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ།།ཁ་ཅིག་དག་ནི་སྒྲ་ནི་ཉེ་བར་ལེན་པ་ནི་སྒྲའི་རྡུལ་ཕྲ་རབ་བོ་ཞེས་སོ། །རླུང་གི་རྡུལ་ཕྲ་རབ་ཅེས་པ་ནི་གཞན་དག་གིའོ། །པི་ཝང་ནི་རྒྱུད་དགུས་དཀྲིས་པ་ཅན་ནོ། །ཉེ་བའི་སྒྲ་ནི་གཙོ་བོ་མ་ཡིན་པའི་རྒྱུད་ལའོ། །རྒྱུ་མེད་པ་མ་ཡིན་ པ་ནི་སྒྲའིའོ།།དཀྲོགས་པ་ནི་ཀུན་དུ་བསྐྱོད་པའོ། །སྤ་བཀོང་བར་གྱུར་པ་ནི་གྲིབ་མ་ཡང་མེད་པའོ། །སླར་ཡང་ཐེ་ཚོམ་མི་འཇུག་གོ་ཞེས་པ་ནི་ཐེ་ཚོམ་སྤངས་པས་ཉེ་བར་མཚོན་པ་ཉིད་ཀྱི་མཐོང་བའི་ལམ་གྱིས་རབ་ཏུ་སྤང་བར་བྱ་བའི་ཉོན་མོངས་པ་སྤངས་ནས་བདག་ཉིད་ཀྱིས་མཐོང་བའི་ལམ་རྟོགས་པར་ གསལ་བར་བྱའོ།།མངོན་པར་བཀབ་ཅེས་པ་ནི་དེའི་མདུན་དུ་ལུས་ཐམས་ཅད་ས་ལ་ཕབ་པའོ། །ཞུགས་པ་ནི་བསྐྱོད་པའོ། །གང་བདག་ནི་གང་དུ་བདག་རྗེས་སུ་བསླབས་པ་ནི་རྗེས་སུ་བྱེད་པའོ། །ལྷའི་ནི་ནམ་མཁའ་ལས་བྱུང་བའོ། །སེམས་གཞན་དུ་གྱུར་པ་ནི་སའི་ཆག་ཆག་གིས་ཁ་ཕྱིར་ ཕྱོགས་པའོ།།འདི་སྙམ་དུ་ནི་སོ་སོར་བརྟག་པའོ། །གླགས་པ་ནི་གོ་སྐབས་སོ། །ལྷག་པར་གནས་པ་ནི་མི་བྱེད་པའོ། །ཡོངས་སུ་ཚོལ་བ་ནི་རྩོལ་བའོ། །ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་མཉམ་པ་ཉིད་དེ། ཇི་ལྟར་ཆོས་ཐམས་ཅད་མཉམ་པ་ཉིད་ནི་དེ་ཡང་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ལ་ དམིགས་པ་དེ་དང་།ཆོས་ཐམས་ཅད་མཉམ་པ་ཉིད་པས་སོ། །གང་དུ་ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་ནི་རང་གི་མཚན་ཉིད་རྣམས་ཀྱིས་དབེན་པས་འདིར་དེ་ཡང་རང་གི་མཚན་ཉིད་རྣམས་ཀྱིས་དབེན་པས་སོ། །གང་ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་དབེན་པ་ལས་མི་གཡོ་བས་ཏེ་དེའི་ཡང་དབེན་པ་ལས་མི་གཡོ་བའོ། །ཆོས་རྣམས་ ཐམས་ཅད་ཅུང་ཟད་རློམ་སེམས་མེད་པ་ནི་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པའི་ཕྱིར་ལ་དེའི་ཡང་རློམ་སེམས་མེད་པའོ།

以下是完整的中文直译：
因即近取因，是大悲愿力资粮自性。缘即俱生因，此处即所化众生诸善根，彼二因缘聚有九，其广说即"昔业成熟"，因昔善随住殊胜至究竟而转故。
有些说："声近取即声微尘。"他人说"风微尘"。琵琶即九弦所缠。近声即非主弦。非无因即声之。"搅动"即普遍动摇。"空虚"即连影子也无。"不再生疑"即断疑后，以见道所断烦恼断已，应自明了见道。
"遍覆"即于其前全身倒地。"入"即动。"随我"即随学。"天"即从空中生。"心转异"即以地扫向外。"作是念"即观察。"机会"即时机。"住"即不作。"遍求"即精进。
般若波罗蜜多即一切法平等性。如一切法平等性即缘法界及一切法平等故。一切诸法以自相空故，此亦以自相空故。一切法不动于空性，彼亦不动于空性。一切法无少许执著即因无自性故，彼亦无执著。


།དབེན་པ་དང་ནི་མི་གཡོ་བ་དེ་ལ་གང་གིས་ཀྱང་ཁེངས་པར་བྱེད་པ་མེད་དེ། ཇི་ལྟ་ཞེ་ན། རང་བཞིན་གྱིས་དབེན་པ་ནི་བསྟན་པ་སྟེ་དེས་དེ་ཡང་བསྟན་པ་ཉིད་དེ། དེ་དེ་བཞིན་ཉིད་དང་རོ་གཅིག་པའི་ཆོས་རྣམས་ ཐམས་ཅད་ནི་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་མེད་པའི་ཕྱིར་ཏེ།དེ་བཞིན་ཉིད་དུ་དེ་ཡང་ངོ་། །མུ་ནི་སྔོན་གྱི་མཐའ་དང་ཕྱི་མའི་མཐའ་དག་ལ་ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་ལ་དེ་མེད་པ་སྟེ། འདས་པ་དང་མ་འོངས་པ་དག་མེད་པའི་ཕྱིར་ཏེ་དེའི་ཕྱིར་མུ་མེད་པ་ཉིད་དོ། །དེ་བཞིན་ཉིད་དུ་དེ་ཡང་ངོ་། །དོན་དམ་པར་ཆོས་ཐམས་ཅད་ ལ་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པས་དེའི་ཕྱིར་སྐྱེ་བར་འགྱུར་བ་མེད་པའི་སྒྱུ་མའི་སྐྱེས་བུ་བཞིན་ཏེ།དེའི་ཕྱིར་སྐྱེ་བ་མེད་པ་སྟེ། དེ་བཞིན་དུ་དེ་ཡང་ངོ་། །འགག་པ་མེད་པ་ནི་དེ་མེད་པའི་ཕྱིར་ལ་དེ་བཞིན་དུ་དེ་ཡང་ངོ་། །ནམ་མཁའ་མུ་མེད་པ་ནི་ཕྱོགས་བཅུ་དུས་གསུམ་རྣམས་སུའོ། །དེ་ལྟར་དེས་ཕྱོགས་བཅུ་དུས་གསུམ་པའི་ ཆོས་རྣམས་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་གསལ་བར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ།།ཕྱོགས་བཅུའི་མཐའ་ཡས་པའི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་རྣམས་ནི་མུ་མེད་པའི་རྒྱ་མཚོ་རྣམས་ཀྱིས་གང་ཞིང་དེ་བཞིན་ཉིད་དང་གང་ཡང་ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དང་། གང་ཡང་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་སྣ་ཚོགས་པ་ཉིད་དེ་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དེ་ བཞིན་ཉིད་ལ་དམིགས་པའི་ཕྱིར་རོ།།ཇི་ལྟར་ནམ་མཁའ་ཅུང་ཟད་རྣམ་པར་མི་རྟོག་སྟེ་ཅི་ཡང་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་སྟེ་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པའི་ཕྱིར་དང་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་སོན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ནམ་མཁའ་བཞིན་དུ་གཟུགས་ཀྱི་ཕུང་པོ་མུ་མེད་པ་ཉིད་དེ། གང་ལ་ གཞན་དུ་གཟུགས་མེད་པ་དེ་ལ་མུ་མེད་པའམ་སྣང་བ་མེད་པ་སྟེ།དེ་བཞིན་དུ་དེའི་དེ་བཞིན་ཉིད་སྣང་བར་བྱེད་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་མུ་མེད་པ་ཉིད་དོ། །ཇི་ལྟར་རྒྱ་མཚོ་མུ་མེད་པ་ཉིད་པས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་མུ་མེད་པ་ཉིད་དུ་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དེ་ལྟར་སེམས་ ཅན་མཐའ་ཡས་པ་རྣམས་ཀྱི་ཚོར་བ་དང་།འདུ་ཤེས་དང་། འདུ་བྱེད་དང་། རྣམ་པར་ཤེས་པ་དང་། སའི་ཁམས་དང་། ཆུ་དང་། མེ་དང་། རླུང་དང་། ནམ་མཁའ་དང་། རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ཁམས་མུ་མེད་པ་ཡང་བཤད་པར་བྱའོ། །རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ཕུང་པོ་མུ་མེད་པ་ཉིད་དང་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ཁམས་མུ་མེད་ པ་དག་གི་ཁྱད་པར་གང་ཞེ་ན།ཕུང་པོ་དང་ཁམས་ཀྱི་སྒྲ་དག་གིས་སྦྱོར་བ་བྱས་པའོ། །སེམས་འཛིན་པས་ཆོས་ཏེ་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་རྡོ་རྗེ་ལྟ་བུའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཏེ། དེ་ལ་ནི་གང་ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་མཉམ་པ་ཉིད་དེ། དེ་བཞིན་དུ་དེ་ལ་ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་མཉམ་པ་ཉིད་པས་སོ།

以下是完整的中文直译：
于空性与不动中无任何能令傲慢者。云何？以自性空为所显，彼亦即所显。如是一切与真如一味之法，以自相无故，如是彼亦然。
边际即前际后际中一切法皆无彼，以过去未来无故，是故无边际。如是彼亦然。胜义中一切法无自性故，是故无生如幻人，是故无生，如是彼亦然。无灭即彼无故，如是彼亦然。虚空无边际即于十方三世中。如是彼于十方三世诸法明显为空性故。
十方无边世界界充满无边大海，及如是一切法之真如，及种种般若波罗蜜多，即缘一切法真如故。如虚空毫无分别，因无所有故。如是般若波罗蜜多，以无自性故，及超越分别故。如虚空，色蕴无边际，于彼处无异色者即无边际或无显现。如是于显现彼真如之般若波罗蜜多亦无边际。
如海无边际，般若波罗蜜多无边际，如是了知。如是应说无边众生之受、想、行、识，及地界、水、火、风、空、识界无边际。识蕴无边际与识界无边际有何差别？以蕴界之声作结合。
心执持法即三摩地中金刚喻三摩地。于彼中一切法平等性，如是于彼中一切法平等性故。


 །ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀུན་ཏུ་ཐ་ མི་དད་པ་དབྱེ་བས་ཐ་མི་དད་པ་ནི་འབྱེད་པ་པོ་རྣམས་ཀྱི་རང་གི་མཚན་ཉིད་རྣམས་མེད་པའི་ཕྱིར་ཏེ།དེ་བཞིན་དུ་དེ་ལ་ཡང་ཐ་དད་པ་མེད་པའོ། །ཆོས་ཐམས་ཅད་ཅུང་ཟད་ཀྱང་དམིགས་སུ་མེད་དེ། གཟུགས་ཀྱི་ཕུང་པོ་བེམས་པོའི་ཕྱིར་དང་། ལྷག་མ་རྣམས་ཀྱང་བདག་ཉིད་དང་གཞན་དུ་འཛིན་པ་ཉིད་དུ་སྦྱོར་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་དང་། དམིགས་པ་ཡང་མེད་པ་སྟེ། འཛིན་པ་པོ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཡང་དམིགས་པ་མེད་པ་སྟེ། དམིགས་པར་མི་གྱུར་པའི་ཕྱིར་དང་། དེ་ལས་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པའི་ཕྱིར་དེ་རྣམས་ཀྱིས་དེ་ལ་ཡང་ཉེ་བར་དམིགས་པ་མེད་པ་ཉིད་དེ། ཀུན་རྫོབ་ཏུ་མ་བརྟགས་ན ཉམས་དགའ་བའི་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པ་ནི་ཐ་དད་དུའོ།།རྣམ་པར་མི་འཇིགས་པ་ནི་གཞན་ལ་ཚིག་རྣམས་ཀྱིས་སྟོན་པས་ཏེ། དེ་ནི་དེ་རྣམས་ཀྱིས་དེའི་ཕྱིར་མི་འཇིགས་པ་སྟེ། དེ་རྣམས་མཉམ་པ་ཉིད་པས་སོ། །དེ་བཞིན་དུ་གང་ཞིག་གི་དམིགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་ པ་དེའོ།།འདོད་པ་ནི་བྱ་བ་སྟེ་ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་ཇི་ལྟར་གང་ཡང་གང་དུ་ཡང་སྐྱེ་བར་མི་འགྱུར་ལ། ཀུན་རྫོབ་ཏུ་འདིའི་རྐྱེན་ཉིད་ཙམ་གྱིས་འདི་ལས་འདི་འབྱུང་བ་འདི་མེད་ན་འདི་མི་འབྱུང་བ་ནི་རེ་ཞིག་པའི་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་དངོས་པོ་ལ། དོན་དམ་པ་ལ་ནི་འདི་མི་འདོད་དེ། དེ་བཞིན་དུ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ པ་ཡང་ངོ་།།ཆོས་ཐམས་ཅད་སྤྲོས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་དང་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པའི་ཕྱིར་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཡང་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པའོ། །རིག་པར་བྱ་ཞེས་པ་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་མཉམ་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པའི་ཚིག་རྣམས་དང་འབྲེལ་ཏེ། མཐར་གསལ་བར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ནས་ཞེས་པ་ ལ་སོགས་པ་སྟེ།གང་ཞིག་རིམ་པའི་གང་ཞིག་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་བསྟན་པ་དེས་དེ་ལྟར་ཏིང་ངེ་འཛིན་སུམ་ཅུ་སྐྱེས་པ་སྟེ། དེ་ལ་ཆོས་ཐམས་ཅད་མཉམ་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པའི་ཕྱིར་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཡང་དེ་ལྟར་བཤད་དོ། །ཇི་ལྟར་འདི་རྣམས་ཀྱི་རྣམ་པ་ནི་བྱེ་ བྲག་འདི་རྣམས་ཀྱི་དངོས་པོ་ཤེས་པའི་ཕྱིར་ན་ཇི་སྐད་དུ་བཤད་པའི་གཞི་ཤེས་པའི་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་དེ་ཇི་ལྟར་ན་དམིགས་པ་ནི་དེ་ཉིད་ཀྱི་གཞི་དང་ལྡན་པས་སོ།།ཡང་ན་ཆོས་ཐམས་ཅད་མཉམ་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པ་ཉིད་ལ་དམིགས་པ་ལ་དེ་ལ་དམིགས་པའི་ཕྱིར་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་ཡང་དེ་སྐད་ཅེས་ བརྗོད་དོ།

以下是完整的中文直译：
一切法普遍无差别，以分别无差别，即诸能分别者无自相故。如是于彼亦无差别。一切法皆无所缘，色蕴为无情故，余者亦无自他执著之相应故，亦无所缘，以无能执者故。如是般若波罗蜜多亦无所缘，以非所缘故，以彼无自性故，彼等于此亦无近缘。世俗中若不观察则有悦意之所取能取差别。
无畏即以言语向他宣说，彼由彼等故无畏，以彼等平等性故。如是由一切所缘之般若波罗蜜多。
欲即作业，于一切法如何皆不生。世俗中此缘故此生，此无则此不生，是暂时因果事，胜义中不许此。如是般若波罗蜜多亦然。
以一切法无戏论故，不可思议故，般若波罗蜜多亦不可思议。应知即与一切法平等性等言相连，为最后明显故。
从此等，即由某次第之某般若波罗蜜多教法，如是生起三十三摩地。于彼中以一切法平等性等行相故，三摩地亦如是说。如是此等行相即了知此等事物差别故，如所说基智等，如是所缘即与彼基相应故。
或者缘一切法平等性等故，缘彼故，于三摩地亦如是称。


།དངོས་པོ་ལ་གནས་ནས་རྣམ་པ་ཇི་ལྟ་བའི་མཚན་མ་མེད་པ་ལ་སོགས་པ་བརྒྱ་སྟོང་འབུམ་ཕྲག་གིས་ས་དང་པོ་རྟོགས་ལ། ཏིང་ངེ་འཛིན་བརྒྱ་སྟོང་ཐོབ་ཅེས་པའི་ས་བཅུའི་ཚིག་ནི་འདི་རྣམས་ཀྱིས་ཉེ་བར་མཚོན་པ་སྟེ། ཅུང་ཞིག་ངེས་པར་བརྒྱ་ཐོབ་པ་ཉིད་ལ་མ་ངེས་པ་ནི་བརྒྱད་ལས་མང་བར་གཞན་ ཡང་རྨི་ལམ་གྱི་གནས་སྐབས་བཞིན་དུ་དུས་རེ་ཞིག་ཏུ་ཏིང་ངེ་འཛིན་སོ་སོར་སྣང་ངོ་ཞེས་པ་ནི་གཞན་དག་གིའོ།།ཆོས་འཕགས་ཀྱིས་མཚོན་པའི་ལེའུ་སྟེ་སུམ་ཅུ་རྩ་གཅིག་པའོ།། །།དེ་ཐོབ་མ་ཐག་ཏུ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། ཚུལ་ནི་མངོན་པར་རྟོགས་པ་བརྒྱད་དོ། །མིང་ནི་རྣམ་པ་ཐམས་ ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པའོ།།རྣམ་གྲངས་འདིས་ཀྱང་ཞེས་པ་ནི་རྟག་པར་རབ་ཏུ་ངུ་བའི་བྱུང་ཚུལ་འདིས་ཀྱང་ངོ་། །དེ་ལྟ་བས་ན་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་དང་། རྗེས་སུ་བསྟན་པའི་སྒྲའི་བར་གྱིས་ནི་ཡོངས་སུ་གཏད་པ་དང་པོའོ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་བྱིན་གྱི་རླབས་ཀྱིས་ཞེས་པ་ནི་དེས་བར་དུ་གཅོད་ པ་བཟློག་པའི་ཕྱིར་དང་།རྗེས་སུ་བསྟན་པ་ནི་ཡོངས་སུ་གཏད་པ་སྟེ། ཇི་ལྟར་འདི་ཉན་པ་ལ་སོགས་པ་རྒྱུན་མི་འཆད་པར་འགྱུར་བ་དེ་ལྟར་ཁྱོད་ཀྱིས་ཞེས་པའི་དོན་ཏོ། །འདི་ལ་གསུངས་པ་ནི་འདི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་ནི་ཡོངས་སུ་གཏད་པ་གཉིས་པའོ། ། གླེང་བསླང་བའོ། །འདི་ལས་ནི་ཀུན་དུ་བསྟོད་པའོ། །སྐུ་འདི་ལས་ནི་གླེང་བསླང་བ་གཅིག་ལ་ཡོངས་སུ་གཏད་པ་གཉིས་པའོ། །གང་དུ་གསུངས་པའི་ལན་གཉིས་ལན་གསུམ་དུ་ཡང་ཞེས་པ་ནི་ཡོངས་སུ་གཏད་དོ་ནི་གཏོད་པ་བྱེད་པའོ། །རྗེས་སུ་གཏད་དོ་ནི་རྗེས་སུ་མཐུན་པས་གཏད པའོ།།སྐྱེས་བུ་ཐ་མ་ཞེས་པ་ནི་མ་གུས་པའོ།

以下是完整的中文直译：
住于事物而了知如实相无相等百千万种，证得初地，获得百千三摩地。此十地之语为此等所表示。略定得百，不定则多于八，另有如梦境般暂时各别显现三摩地，是他人所说。法胜所表章，即第三十一品。
获得此已，即等。方式为八种现观。名为一切相智等。以此数量亦即常啼菩萨因缘亦然。是故等，以随教声间即第一付嘱。
以如来加持者，为遮除彼障碍故。随教即付嘱，如是令闻此等相续不断，是"汝应"之义。于此所说即此等，何以故等是第二付嘱。
开端。此中为普赞。此身即一开端二付嘱。于所说处二次三次亦即付嘱者为能付。随付即随顺而付。下等人即不恭敬者。


 །ཅིའི་ཕྱིར་འདི་བདག་གི་དངོས་པོ་བཞིན་དུ་གུས་པར་བྱ་ཞེས་གསུངས་པ་ནི། ཇི་སྲིད་དུ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་བཞུགས་ཞེས་པ་ནི་གང་དུ་བཅོམ་ལྡན་འདས་མ་འདི་ཉིད་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་གནས་སྐབས་དག་གི་མུ་ མེད་པའི་ཡོན་ཏན་རྣམས་དང་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་ཡང་རྒྱུ་ཡིན་པས་ན་འདིར་མཆོག་ཏུ་གུས་པར་བྱ་བར་རིགས་ཞེས་པ་ལ་དགོངས་པ་དེའི་ཡང་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་གནས་སྐབས་དག་གི་ཡོན་ཏན་གྱི་ཆེ་བ་མདོ་སྡེ་མཐའ་ཡས་ལ་མང་པོ་བསྟན་པ་དེའི་ཞད་ཙམ་བརྗོད་པ་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་མ་ལ་ཤིན་ཏུ་ཡང་དག་པའི་ཁྱད་པར བསྐྱེད་པའི་ཕྱིར་ཏེ།དེ་ལྟར་ཡང་འཕགས་པ་དཀོན་མཆོག་བརྩེགས་པ་ལས་ཚོགས་ཀྱི་ས་ལ་དང་པོ་དང་བདུན་པའི་སེམས་བསྐྱེད་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཡེ་ཤེས་ཀུན་དུ་སྐྱེད་པར་བྱེད་པ་ཐམས་ཅད་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མེད་པས་ཡང་དག་པར་བསྐྱེད་ཅིང་མཉམ་པའི་སེམས་ཀྱིས་སེམས་ཅན་རྣམས་ ཐམས་ཅད་ཀྱང་དེའི་ཡེ་ཤེས་ལ་རབ་ཏུ་སྦྱོར་བར་བྱེད།དེས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དེ་ལ་ཡང་སྔོན་དུ་སངས་རྒྱས་མཐོང་། ལྷ་སྟོབས་དང་ལྡན་པར་འགྱུར་བས་སྤྲོ་བ་སྐྱེད་པར་བྱེད་ཀྱི། རྣམ་པར་ཐར་པ་བརྒྱད་ལ་བསམ་གཏན་བྱེད་པའི་དགྲ་བཅོམ་པ་རྣམས་ལ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། དེའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་གདུང་ རྒྱུད་མི་གཅད་པར་གནས་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་གསུངས་པ་དང་།བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྡེ་སྣོད་ལས་ཀྱང་། རྣམ་པར་ཐར་པ་གཉིས་པའི་སེམས་བསྐྱེད་པ་དང་པོའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སེམས་བསྐྱེད་པའི་ཕན་ཡོན་གསུངས་པ་ནི་སེམས་བསྐྱེད་པ་དང་བཅས་པས་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྦྱིན་གནས་སུ་ འགྱུར་ཞིང་བླ་མར་གྱུར་པའི་བསོད་ནམས་ཀྱི་ཞིང་ཕ་དང་འདྲ་བ་སྟེ།བསོད་ནམས་རབ་ཏུ་བསྐྱེད་པ་རྣམས་ཀྱང་གེགས་མེད་པ་ཡོངས་སུ་འཛིན་ཅིང་གང་གིས་བསྲུངས་ཤིང་དེ་ལ་མ་ཞེན་པས་གཉིད་ལོག་པ་དང་བག་མེད་པ་ན་ཡང་སྡིག་སྦྲུལ་དང་གནོད་སྦྱིན་དང་མི་མ་ཡིན་པ་དེ་ན་གནས་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཐོ་ འཚམས་པར་མི་ནུས་སོ།།ཡོངས་སུ་འཇུག་པའི་སྐྱེ་བོ་དེ་ལ་བསོད་ནམས་ཀྱིས་ནད་ཉུང་བར་འགྱུར་རོ། །སྐྱེ་བར་གནོད་པ་མེད་པར་འགྱུར་རོ། །འདིའི་དྲན་པ་བརྗེད་ངས་པར་མི་འགྱུར་རོ། །སེམས་ཉམས་པར་མི་འགྱུར་རོ། །གཞན་གྱི་ལག་ཏུ་འོངས་ཀྱང་མི་འགྲུབ་པའི་སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་ ཡམས་དང་ཉེ་བར་འཚེ་བ་དང་ལོག་འདྲེན་མ་རུངས་པའི་སྔགས་ཀྱི་ཚིག་དང་རིག་པའི་ཚིག་རྣམས་དེའི་ལག་ཏུ་སོང་བས་འགྲུབ་པར་འགྱུར་ན།གྲུབ་པ་རྣམས་ལ་ལྟ་ཅི་སྨོས་ལ། གང་དུ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་དུ་གནས་པ་དེར་འཇིགས་པ་དང་བག་ཚ་བ་དང་མུ་གེའི་སྐྱོན་དང་མི་མ་ཡིན་པས་བྱས་པའི་ཉེ་བར་འཚེ་ བ་རྣམས་མི་འབྱུང་ཞིང་བྱུང་ན་ཡང་ཉེ་བར་ཞི་བར་འགྱུར་རོ།

以下是完整的中文直译：
为何此应如自身恭敬？如是所说：如来住世者，即于此处薄伽梵即如来因果位无尽功德及自性亦为因，故于此应当最极恭敬。思及彼因果位功德之殊胜于无量经中多所宣说，其略说即为于薄伽梵母极为殊胜故。
如是于圣宝积经中说：资粮地初发心及第七发心菩萨之智普遍生起一切无分别而正生起，以平等心令诸有情皆于彼智善加修习。彼于菩萨先见诸佛，具天之力而生欢喜，然于修习八解脱之阿罗汉则不如是。彼佛种姓相续不断而住。
复于菩萨藏中说：二解脱初发心菩萨发心功德所说：具发心故成一切有情施处，为如父般殊胜福田。善能无碍摄受增长诸福德，由彼守护而不执著，纵于睡眠放逸时，毒蛇、夜叉及非人等住彼处者亦不能加害。
于彼趣入之人，由福德故少有疾病，生无损害，不失正念，心不退失。他人难成之有情疫疾、损害及邪引恶咒语明咒等，入彼手中皆得成就，何况已成就者。于所住佛土中无有怖畏、恐惧、饥馑过患及非人所作损害，设有亦得息灭。


།གལ་ཏེ་བརྒྱ་ལམ་ན་དམྱལ་བ་དང་ངན་འགྲོའི་ས་རྣམས་སུ་སྐྱེ་བ་ན་ཡང་དེར་ཡང་དེ་ཙམ་གྱིས་ཤིན་ཏུ་མྱུར་བར་གྱུར་པས་གྲོལ་བར་འགྱུར་རོ། །དམྱལ་བ་རྣམས་སུ་སྡུག་བསྔལ་གྱི་ཚོར་བ་ཆུང་བར་གྱུར་པ་དང་། ཤིན་ཏུ་མྱུར་བར་ ཡིད་འབྱུང་བ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་ཞིང་སེམས་ཅན་དེ་རྣམས་ལ་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོའི་སེམས་སྐྱེ་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་གསུངས་སོ།།ཡུམ་ཆེན་མོར་ཡང་མོས་པས་སྤྱོད་པས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྙིང་རྗེ་ཕྱོགས་བཅུའི་ཕྱོགས་རེ་རེ་ཞིང་གང་གཱའི་ཀླུང་གི་བྱེ་མ་སྙེད་ཀྱི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་ཇི་སྙེད་ཀྱི་དམྱལ་བ་དང་། དུད་ འགྲོ་དང་ཡི་དགས་ལ་སོགས་པའི་སེམས་ཅན་རྣམས་རང་གི་ལུས་ཀྱི་འོད་ཀྱིས་ཀུན་དུ་སྣང་བར་བྱས་ནས་སྡུག་བསྔལ་ཐམས་ཅད་ཞི་བར་བྱས་ནས་ཀྱང་སངས་རྒྱས་དང་བཅས་པའི་ལྷ་དང་མི་རྣམས་སུ་སྐྱེ་བར་བྱེད་དེ།སངས་རྒྱས་ལ་སོགས་པ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ཉན་དུ་བཅུག་ནས་དེ་ཡིད་ལ་བྱས་པས་དེ་རྣམས་ ངན་འགྲོ་རྣམས་ལས་བྱུང་ནས་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་མཉེས་པར་བྱེད་པ་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པར་སྦྱོར་བ་ཡོངས་སུ་བཟུང་ནས།ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱང་རྒྱུན་མི་འཆད་པར་ལྷག་པར་འཕེལ་བར་འགྱུར་ཞིང་རབ་ཏུ་དགའ་བའི་ས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་གནོན་པར་གྱུར་ ནས་བྱིས་པའི་སྐྱེ་བོ་ཐམས་ཅད་དང་ཉན་ཐོས་དང་རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ས་ལས་འདས་པར་འགྱུར་ཞིང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྐྱོན་མེད་པར་སྐྱེ་བར་འགྱུར་ནས།དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་རིགས་མི་གཅོད་ཀྱི་མཐོང་བའི་ལམ་ལའོ་ཞེས་གསུངས་སོ། །ས་བཅུ་པ་ལས་ཀྱང་། སྐད་ཅིག་མ་གཅིག་གིས་ཏིང་ངེ་འཛིན་ བརྒྱ་ཐོབ་ཅིང་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་དང་།སངས་རྒྱས་བརྒྱ་མཐོང་བ་དང་། དེ་རྣམས་ཀྱི་བྱིན་གྱི་རླབས་ཡང་དག་པར་ཤེས་ལ་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་བརྒྱ་གཡོ་བ་དང་ཀུན་དུ་སྣང་བར་བྱེད་པ་དང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་བརྒྱར་འགྲོ་ཞིང་སེམས་ཅན་བརྒྱ་སྨིན་པར་བྱེད་པ་དང་། བསྐལ་པ་ བརྒྱར་གནས་ཤིང་སྔོན་གྱི་མཐའ་དང་ཕྱི་མའི་མཐའ་ལ་རབ་ཏུ་འཇུག་ཅིང་ཆོས་ཞལ་བརྒྱས་རབ་ཏུ་རྣམ་པར་འབྱེད་པར་བྱེད་པ་དང་།ལུས་བརྒྱར་སྟོན་པར་བྱེད་དོ། །ལུས་རེ་རེ་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་བརྒྱའི་འཁོར་ཀུན་ཏུ་སྟོན་པར་བྱེད་ཅེས་གསུངས་ཏེ། སྔོན་གྱི་མཐའ་དང་ཕྱི་མའི་མཐའ་དག་ལ་ འཇུག་པར་འགྱུར་བ་ནི་སེམས་ཅན་རྣམས་སྡིག་པ་ལས་བཟློག་པའི་བདག་པོར་བྱས་ནས་ལས་ཀྱི་འགྲོ་བ་ཉེ་བར་སྟོན་པའོ།།རབ་ཏུ་རྣམ་པར་འབྱེད་པ་ནི་རང་གི་བློ་ཡོངས་སུ་སྨིན་པའི་དོན་དུ་ཆོས་ཀྱི་རྣམ་གྲངས་རྣམས་ཀྱི་དོན་སེམས་པར་བྱེད་ཅེས་པའོ། །ཐམས་ཅད་དུ་བརྒྱ་བཟུང་བ་ནི་ངེས་པར་འགྱུར་བ་ ཉིད་ཀྱིས་སོ།

以下是完整的中文直译：
即便偶尔生于地狱及恶趣中，亦能以此速得解脱。于诸地狱中，痛苦感受减少，极速生起厌离，并对彼等众生生起大悲心。
于《大般若经》中亦说：信解行菩萨之大悲遍及十方各方如恒河沙数世界中之地狱、畜生、饿鬼等众生，以自身光明普照彼等，息灭一切痛苦，令生天人中与佛同在。令彼等听闻念佛等法，以此作意故，令彼等从恶趣中出，令其修习随顺圆满佛欢喜之行持。
摄持六波罗蜜等不断增上，至欢喜地菩萨位，超越一切凡夫、声闻、缘觉地，生为无过菩萨，不断如来种性，至见道位。
于《十地经》中亦说：一刹那中得百三昧并入定，见百佛陀，如实了知彼等加持，震动显现百世界，往诣百佛刹土，成熟百众生，住世百劫，通达前后际，以百法门分别开示，示现百身，于一一身示现百菩萨眷属。
通达前后际者，即为众生遮止罪业之主而示近业道。分别开示者，为成熟自智而思维诸法门义。皆言百者，表示决定性。


།ཐབས་ལ་མཁས་པས་ནི་གྲངས་མེད་དེ། གྲངས་མེད་པའི་སངས་རྒྱས་མཐོང་བ་ནི་ཚོགས་ཀྱི་ས་ནས་ཀྱང་ངོ་། །འདི་རྣམས་ཀྱི་ཡང་གྲངས་ངེས་པ་དང་མ་ངེས་པ་དག་ནི་སྔོན་གྱི་སའི་ཡོན་ཏན་རྣམས་བཞིན་འདིས་ཕྱི་མ་རྣམས་ལ་རྗེས་སུ་ཞུགས་ནས་རབ་ཏུ་གྱུར་པ་ཡང་ཐོག་མའི་དབྱེ་ བས་ཤེས་པར་བྱའོ།།དེ་ཉིད་ཀྱི་དཔག་ཏུ་མེད་པའི་ཡོན་ཏན་གྱི་རྟེན་དུ་གྱུར་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཉིད་ཡང་འཛམ་བུའི་གླིང་གི་དབང་ཕྱུག་ཏུ་འགྱུར་རོ། །དབང་ཕྱུག་ཆེན་པོའི་བདག་པོ་ཐོབ་པ་དང་ཆོས་རྗེས་སུ་བསྲུང་བའི་ཕྱིར་ཕུང་པོ་ཡོངས་སུ་གཏོང་ཡང་ཟད་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། དེས་འཁོར་ ལོས་སྒྱུར་བའི་རྒྱལ་པོའི་མ་ཆགས་པ་དང་དགའ་བས་འདོད་པ་ལ་ལོངས་སྤྱོད་པ་ཡང་རྣམ་པ་མང་པོ་སྟོན་པར་བྱེད་ཅིང་དེ་ལ་ཡང་ཆགས་པ་མེད་དོ།།འཇིག་རྟེན་པའི་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཉེ་བར་འཚོ་བ་ཀུན་དུ་འཛིན་ཅིང་དེ་ལ་ཆགས་པར་འགྱུར་བ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། སྒྱུ་མ་ལྟ་བུར་ཆོས་ ཐམས་ཅད་བསྒོམས་པས་ཡང་སེམས་ཅན་གདུལ་བར་བྱ་བ་ཉེ་བར་བཟུང་བའི་ཕྱིར་ཉོན་མོངས་པ་ལ་དབང་དུ་གྱུར་པ་ཐོབ་ནས།བསམ་པའི་ཁྱད་པར་སྒྱུ་མའི་སྐྱེས་བུ་ལྟ་བུས་འདོད་པ་ལས་རྒྱལ་བའི་སྲས་རྣམས་ཡོངས་སུ་ལོངས་སྤྱོད་ཀྱི་སྡུག་པས་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །ཡང་ན་མི་འདོད་པས་ནི་འདིར་ཁྱིམ་ དང་ཆུང་མ་ལ་སོགས་པའི་འཁོར་ལོས་སྒྱུར་བའི་རྒྱལ་པོ་ཡང་སྤངས་ནས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་བསྟན་པ་ལ་རབ་ཏུ་འབྱུང་བར་འགྱུར་ལ།ཇི་ལྟར་ཡང་འདི་ཉིད་རབ་ཏུ་བྱུང་ནས་དེ་ལྟར་གོང་མའི་ཡང་རང་གི་ས་རྣམས་ལ་སྟེ། དེ་བཞིན་དུ་ས་འདིའི་ཡོན་ཏན་རྣམས་དང་། ས་སྔ་མའི་ཡོན་ཏན་ གྱིས་སྤྲིན་ལ་སོགས་པའི་མངོན་པར་ཤེས་པ་འདིར་གསལ་བར་བྱས་ནས་རིང་དུ་ཡང་འགྲོ་བར་བྱེད་པའོ།།དེའི་ཡང་གོང་ནས་གོང་གི་སའི་ཡོན་ཏན་ནི་མུ་མེད་པ་རྣམས་ཏེ། དེ་ལྟར་ན་ཡང་དེའི་ཡོན་ཏན་གྱི་ཞད་ཙམ་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ། ཇི་སྐད་དུ་འཕགས་པ་ས་བཅུ་པ་ལས། དྲི་མ་མེད་ པའི་ས་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཡང་དེ་ཉིད་རིན་པོ་ཆེ་སྣ་བདུན་དང་ལྡན་པའི་གླིང་བཞི་ལ་དབང་བའི་འཁོར་ལོས་སྒྱུར་བའི་རྒྱལ་པོར་འགྱུར་ཏེ།ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་སོགས་པ་ནི་འདིའི་སྔར་བཤད་པའི་བརྒྱའི་གནས་སུ་སྟོང་ཕྲག་བཤད་པའི་ཡོན་ཏན་རྣམས་སོ།

以下是完整的中文直译：
善巧方便则无量，从资粮地起即能见无量佛陀。此等数量之确定与不确定，如同前地功德，随入后地而增上，应以最初分类而知。
彼菩萨即成为瞻部洲之主，为无量功德所依。虽为获得大自在主及护持正法而舍身，亦不穷尽。彼以转轮王身示现无著喜悦受用欲乐诸相，于此亦无执著。
摄持一切世间圆满受用，然不生贪著。以修一切法如幻故，为摄受所化众生，获得烦恼自在，以殊胜意乐如幻化人般受用欲乐，佛子非以贪爱受用。
或因不乐，舍弃转轮王之眷属、妻子等而于如来教法中出家。如是出家已，于上地亦如是。如是此地功德及前地功德，以云等神通于此明显，远行。
其上地功德无边际。如是仅说其少分功德。如《圣十地经》所说：无垢地菩萨即成为具足七宝统领四洲之转轮王。三昧等功德，如前所说之百处，应说为千数。


 །འོད་བྱེད་པ་ལ་ལེགས་པར་སོ་ སོར་བརྟགས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་ཡང་ནས་ཡང་དུ་དམ་པའི་ཆོས་ཚོལ་བ་ལ་མངོན་པར་བརྩོན་པས་གནས་ཤིང་ཉིན་མཚན་དུ་ཆོས་ཉན་པ་དོན་དུ་གཉེར་ཞིང་ཆོས་སྨྲ་བ་པོ་ལ་དགའ་བར་བྱེད་པའི་འདུ་ཤེས་ཅན་དུ་འགྱུར་ཞིང་དེས་ཕྱི་དང་ནང་གི་དངོས་པོ་གང་སྦྱིན་པར་མི་བྱེད་པ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མེད་ལ།བླ་མའི་ སྤྱོད་པས་ཉེ་བར་གནས་པ་གང་སྦྱིན་པར་བྱེད་ཅིང་།དེས་གང་ཡང་ལུས་ལ་གནོད་པ་ན་ཡང་སྦྱིན་པར་མི་བྱེད་པ་མེད་ལ། རྟག་ཏུ་སྦྱིན་པའི་རྒྱུས་ཆོས་ལ་གུས་པ་རབ་ཏུ་སོན་པས་དེས་ནོར་དང་རྒྱལ་སྲིད་དང་། མཐོ་རིས་སུ་སྐྱེ་བ་དང་འཇིག་རྟེན་པའི་རྣམ་པར་དག་པ་དང་། བདག་གི་དངོས་པོས་ ཀྱང་ཆོས་ལ་བླ་མར་བྱེད་དོ།།དེ་ཡང་ཆོས་ཀྱིས་དགའ་བར་བྱེད་པར་འགྱུར་གྱི་འཁོར་ལོས་སྒྱུར་བའི་རྒྱལ་པོ་དང་། ཚངས་པ་དང་བརྒྱ་བྱིན་གྱིས་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་སུ་འཇོག་པའི་ཆོས་ཀྱི་ཚིག་གཅིག་ལ་ཡང་དེའི་དོན་དུ་སྟོང་གསུམ་གྱི་སྟོང་ཆེན་པོའི་འཇིག་རྟེན་ གྱི་ཁམས་ཚངས་པའི་འཇིག་རྟེན་གྱི་བར་དུ་རེ་ཞིག་མེས་ཡོངས་སུ་གང་བ་ལ་བདག་ཉིད་མཆོང་བ་ལ་ཡང་སྤྲོ་བར་བྱེད་ལ།དེ་ཉིད་ཡང་སུམ་ཅུ་རྩ་གསུམ་པའི་དབང་པོར་གྱུར་ནས་དགེ་བས་སེམས་ཅན་འདོད་པའི་འདམ་ལས་འབྱིན་པར་འདོད་པ་སྟེ་འདིའི་ཡོན་ཏན་ནོ། །ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་སོགས་ པའི་ཡོན་ཏན་ནི་བརྒྱའི་གནས་སུ་སྟོང་ཕྲག་བཤད་པའི་ཡོན་ཏན་རྣམས་སོ།།འོད་འཕྲོ་བ་ལ་ཡང་དེ་ཉིད་རབ་མཚེ་མའི་ལྷའི་རྒྱལ་པོར་གྱུར་ནས་ཁྱབ་བདག་བྱས་ནས་སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་འཇིག་ཚོགས་ལ་ལྟ་བ་ཡང་དག་པར་བཅོམ་པ་ལ་མཁས་པས་སེམས་ཅན་རྣམས་ཡང་དག་པའི་ ལྟ་བ་ལ་རབ་ཏུ་འགོད་པའི་ཕྱིར་རོ།།ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་སོགས་པ་འདིའི་ཡོན་ཏན་ནི་བརྒྱར་བཤད་དོ། །སྦྱང་དཀའ་བ་ལ་ནི་བརྒྱའི་གནས་སུ་བྱེ་བ་ཕྲག་སྟོང་གིས་བཤད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་སོགས་པའི་ཡོན་ཏན་རྣམས་ཏེ་ཡང་དགའ་ལྡན་གྱི་ལྷའི་རྒྱལ་པོར་གྱུར་ནས་མངའ་བདག་བྱས་ནས་སེམས་ཅན་ ཐམས་ཅད་མུ་སྟེགས་ཀྱི་སྐྱེ་མཆེད་ཐམས་ཅད་བཟློག་པ་ལ་མཁས་པས་སེམས་ཅན་རྣམས་བདེན་པ་རྣམས་ལ་རབ་ཏུ་དགོད་པར་འདོད་པས་སོ།།མངོན་པར་གྱུར་པ་ལ་ནི་བརྒྱའི་གནས་སུ་བྱེ་བ་ཁྲག་ཁྲིག་བརྒྱ་སྟོང་གིས་བཤད་པའི་ཡོན་ཏན་རྣམས་ཏེ་ཡང་དེ་ཉིད་ལས་འཕྲུལ་དགའི་ལྷའི་རྒྱལ་པོ་བྱས་ནས་ སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་མངོན་པར་ང་རྒྱལ་བ་སོ་སོར་སྦྱང་བ་ལ་མཁས་པས་སེམས་ཅན་རྣམས་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བ་ལ་གཞུག་པར་འདོད་པས་སོ།

以下是完整的中文直译：
于发光地以善加观察智慧，再三精进求取正法而住，日夜欲求听法，对说法者生起欢喜之想。彼于内外诸物，无有丝毫不予布施，以上师行而住，凡布施时，即使对身体有害亦无不施。
恒以布施因缘示现对法恭敬，以财富、王位、生天、世间清净及自身等皆以法为尊。彼亦以法生喜，非以转轮王、梵天、帝释为喜。
为求一句能成正等正觉之法语，纵使三千大千世界乃至梵世间皆满是火，亦欢喜投身其中。彼成为三十三天之主，欲以善法拔济众生出离欲泥，此为其功德。三昧等功德，如百处所说之千数功德。
于焰光地，彼成夜摩天王，为主宰已，善巧摧破众生萨迦耶见，为令众生安立于正见故。此地三昧等功德说为百数。
于难胜地，三昧等功德如百处所说之千俱胝数，复成兜率天王为主宰已，善巧遮止一切外道处，欲令众生安立于诸谛故。
于现前地，功德如百处所说之百千俱胝那由他数，彼成化乐天王已，善巧净除众生我慢，欲令众生趣入缘起故。


།རིང་དུ་སོང་བ་ལ་སེམས་ཅན་ལ་ཕན་པའི་དོན་དུ་བསམ་གཏན་དང་རྣམ་པར་ཐར་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་ལ་སྙོམས་པར་ཞུགས་ནས་མངོན་ པར་ཤེས་པ་དྲུག་གིས་ཀྱང་སྟེ།དེ་ལྟར་ཡང་ཕྱོགས་བཅུའི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་གྲངས་མེད་པ་རྣམས་ཀྱི་སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་དོན་སྐད་ཅིག་མ་གཅིག་ལ་འགྲོ་བ་དྲུག་གི་སེམས་ཅན་གྱི་གཟུགས་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་སྤྲུལ་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཡང་དག་པར་སྒྲུབ་པར་བྱེད་དེ། ལྷ་ལ་སོགས་པ་དང་ཉན་ཐོས་ དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་འཁོར་གྱིས་ཇི་སྲིད་དུ་ཕྱོགས་བཅུའི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་གྲངས་མེད་པ་རྣམས་སུ་སྤྲུལ་པས་གོ་བར་བྱེད་ལ།དེའི་ཡང་དབྱངས་རྣམས་ཀྱིས་རྣམ་པ་དུ་མའི་ཆོས་སྟོན་པར་མཛད་པའམ། གཞན་དག་སྤྲུལ་པ་མཛད་པའམ། ནམ་མཁའ་ལས་ཀྱང་ཆོས་སྟོན་པའི་སྒྲ་འབྱུང་ལ་ ཡུལ་རྣམས་དང་སྟོན་མོ་དང་བཟའ་བ་དང་བཏུང་བ་དང་གོས་དང་རིན་པོ་ཆེ་ལ་སོགས་པ་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་པ་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་དུ་སྤྲུལ་པ་དང་།དུད་འགྲོའི་སྐྱེ་གནས་སུ་སྐྱེ་བ་དག་ཀྱང་སྟོན་པར་མཛད་དེ་དེའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་སོགས་པའི་ཡོན་ཏན་ནི་བརྒྱའི་གནས་སུ་བྱེ་བ་ཁྲག་ཁྲིག་བརྒྱ་སྟོང་གི་ཕྲག་གིས་སྟོན་ པའོ།།ཡང་དེས་གཞན་འཕྲུལ་དབང་བྱེད་ཀྱི་ལྷའི་དབང་པོ་མངའ་བདག་ཏུ་མཛད་ནས་སེམས་ཅན་རྣམས་མངོན་པར་རྟོགས་པ་ཤེས་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཉེ་བར་སྡུད་པའོ། །མི་གཡོ་བ་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་ལ་འཇུག་ཅིང་ཐམས་ཅད་དུ་སེམས་ཡིད་ཀྱི་རྣམ་ པར་ཤེས་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་འདུ་ཤེས་དང་བྲལ་བའི་ཆོས་སྐྱེ་བ་མེད་པ་ཅན་གྱི་བཟོད་པ་ཐོབ་པའོ་ཞེས་བརྗོད་ལ།དེ་ཐོབ་ནས་ཇི་ལྟར་གཞན་གྱི་ངན་འགྲོ་དང་བདེ་འགྲོར་རྣམ་པར་སྨིན་པའི་ལས་ཀྱི་སྒྲིབ་པ་དེ་རྣམས་ཡང་དག་པར་བཅད་ནས་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་རྣམས་ཀྱིས་འདི་སྐད་ ཅེས་བཀའ་སྩལ་ཏེ།ལེགས་སོ་ལེགས་སོ་རིགས་ཀྱི་བུ་འདི་ཉིད་ནི་དེ་ལྟར་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་རྟོགས་པར་བྱ་བ་ལ་འདི་ཉིད་དོན་དམ་པའི་བཟོད་པའོ།

以下是完整的中文直译：
于远行地，为利益众生，入于禅定与解脱三昧等持，并以六神通，于十方无量世界，于一刹那中现六道众生种种色身，善巧成办众生利益。以天等及声闻、菩萨眷属，乃至十方无量世界中以化身教化，并以种种音声说法，或现他化，或于虚空中出说法声。
又为众生利益示现种种境界、宴会、饮食、衣服、珍宝等，亦示现畜生道受生。此地三昧等功德，如百处所说之百千俱胝那由他数。彼复成他化自在天王为主已，以证悟智摄受众生。
于不动地，菩萨入一切法如实性，于一切处远离心意识分别想，获无生法忍。获此忍已，如实断除他人恶趣善趣业报障已，诸佛世尊告言："善哉善哉，善男子，此即是如是证悟佛法之胜义忍。"


 །འོན་ཀྱང་བདག་ཅག་གི་སྟོབས་བཅུ་དང་མི་འཇིགས་པ་དང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་མ་འདྲེས་པ་ཡང་དག་པར་སངས་རྒྱས་པ་དེ་རེ་ཞིག་ཁྱོད་ལ་ཡང་དག་པར་ཡོད་པ་མ་ ཡིན་པས་དེ་བཙལ་བ་ལ་མངོན་པར་དགའ་བར་གྱིས་ལ་བརྩོན་འགྲུས་རྩོམས་ཤིག་དང་འདི་ཉིད་ཀྱིས་བཟོད་པའི་སྒོ་ནས་མ་བཏང་ཞིག་དང་།གང་ཁྱོད་དེ་ལྟར་ཞི་བ་ལ་གནས་པས་རྗེས་སུ་ཐོབ་ཅིང་ཞི་བ་འདིས་བྱིས་པ་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་ལ་དགོངས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། འོན་ཀྱང་རིགས་ཀྱི་བུ་སྔོན་གྱི་སྨོན་ལམ་རྗེས་སུ་དྲན་པ་དང་སེམས་ཅན་གྱི་ དོན་ཡང་དག་པར་ཐོབ་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྒོ་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པ་གང་འདིར་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྟོང་པ་ཉིད་ཆོས་ཐམས་ཅད་དམིགས་སུ་མེད་པ་སྟེ།གང་འདི་དག་གི་ཡང་ཡུད་ཙམ་ཅིག་གིས་ཡེ་ཤེས་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པས་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་གནོན་པར་བྱེད་དོ། །དེ་ནི་སྔོན་གྱི་འབད་པ་དང་ བཅས་པའི་ལམ་གྱི་བསྐལ་པ་བརྒྱ་སྟོང་གིས་ཀྱང་རེ་ཞིག་གཞལ་དུ་མེད་པར་ཐོབ་པར་ནུས་པ་མ་ཡིན་ནོ།།འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་རྣམས་ཀྱི་སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱང་སོ་སོའི་རབ་ཏུ་དབྱེ་བ་ན། ཇི་སྲིད་དུ་རྡུལ་ཕྲ་རབ་ཀྱི་ཆ་དེ་སྲིད་ཀྱང་ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་རབ་ཏུ་ཤེས་ཏེ། ཇི་འདྲ་བའི་ཡང་ སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་ལུས་སུ་རྣམ་པར་ཕྱེ་བའི་ཁ་དོག་དང་རྟགས་དང་ཆུ་དང་ཞེང་དང་མོས་པ་དང་བསམ་པ་དང་དེ་རྣམས་དང་།སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་རྣམས་དང་། སངས་རྒྱས་ཀྱི་འཁོར་གྱི་དཀྱིལ་འཁོར་རྣམས་སུ་ཡང་དེ་དང་དེར་དེ་ལྟར་རང་གི་ལུས་ཀུན་དུ་སྟོན་པར་བྱེད་དེ། དགེ་སྦྱོང་དང་བྲམ་ཟེ་དང་རྒྱལ་རིགས་དང་ ཁྱིམ་བདག་དང་འདོད་པ་དྲུག་ན་སྤྱོད་པ་དང་།ཚངས་པའི་གཟུགས་སུ་ཀུན་ཏུ་སྟོན་པར་བྱེད་ལ་རང་རང་གི་འཁོར་གྱི་དཀྱིལ་འཁོར་རྣམས་ཇི་སྲིད་དུ་འོག་མིན་གྱི་བར་གྱི་འཁོར་གྱི་དཀྱིལ་འཁོར་རྣམས་ལ་འོག་མིན་གྱི་གཟུགས་ཀུན་དུ་སྟོན་ཅིང་ཉན་ཐོས་དང་རང་སངས་རྒྱས་དང་བྱང་ ཆུབ་སེམས་དཔའ་དང་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་གཟུགས་ཀུན་དུ་སྟོན་པ་ནི་གཟུགས་དེ་དང་དེས་གདུལ་བར་བྱ་བའི་སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་དོན་གྱི་ཕྱིར་རོ།།སེམས་དང་པོ་བསྐྱེད་པ་འདིས་གང་ཞིག་གི་སྨོན་ལམ་ཆེན་པོ་བཅུ་ལ་སོགས་པ་དང་། གཞན་ཡང་གྲངས་མེད་པའི་སྨོན་ལམ་མངོན་པར་གྲུབ་པ་ནི་ དེ་ལས་གཞན་པའི་དེའི་ཡོངས་སུ་དག་པའི་ཐབས་སོ་ཞེས་པ་ནི་སྨོན་ལམ་གྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་འདིའི་བླ་ལྷག་པར་འགྱུར་བའོ།།ས་འདི་ལ་ནི་ཤིན་ཏུ་ཕྲ་བའི་ཉོན་མོངས་པ་རྒྱུ་བ་ཡང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པས་དེ་ལྟར་འདོད་པ་ལྔ་ཡོངས་སུ་ལོངས་སྤྱོད་པ་མི་སྲིད་པ་ཉིད་དེ། དེ་ལྟ་ན་ཡང་སེམས་ཅན་ཡོངས་སུ་ སྨིན་པའི་རྒྱུར་འདོད་པའི་ཡོན་ཏན་ལྔ་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྗེས་སུ་གནས་པའོ།

以下是完整的中文直译：
然而，我等十力、无畏及佛不共法之正等觉尚未真实具足于你，故当欢喜寻求彼等，精进修持，莫舍此忍门。你如是安住寂静所获此寂静，非为愚凡夫而说。
然而，善男子，忆念往昔愿力，及为利益众生所获不可思议智慧门，于此一切法空性、一切法无所缘。此等刹那间任运智慧，以一切智智摄持。此非前世百千劫精进道所能测度获得。
于诸世界众生各别差别中，乃至微尘数量，如实了知。如是众生身之色相、标志、长短、信解、意乐等，及诸佛刹土、佛会眷属中，于彼彼处如是普现自身。
示现沙门、婆罗门、刹帝利、居士及欲界六天身，乃至梵天身相，于各自眷属中乃至色究竟天眷属中，示现色究竟天身，并示现声闻、缘觉、菩萨及如来身相，为调伏众生故。
此初发心以大愿十愿等及其他无量愿圆满成就，此外即是彼清净方便，此愿波罗蜜更为殊胜。此地中极细烦恼亦不复存，是故不可能受用五欲，然为成熟众生因缘，菩萨随顺五欲功德。


།དེ་ལྟར་ཡང་བདག་ཅག་གི་སྟོན་པ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་དོན་མཐུན་པས་སེམས་ཅན་སྡུད་པའི་ཕྱིར་གྲགས་འཛིན་དང་སྐྱེ་དགུའི་བདག་མོ་ལ་སོགས་པའི་བུད་མེད་ཉི་ཁྲི་བཞི་སྟོང་རྣམས་ལ་རེ་རེ་ཞིང་བདག་གི་ལུས་མངོན་ པར་སྤྲུལ་ནས་དེ་རྣམས་ཐམས་ཅད་ལ་རོལ་པར་མཛད་དེ།ས་བཅུ་པའི་དབང་ཕྱུག་འཕགས་པ་ཆོས་འཕགས་ཀྱང་བུད་མེད་དྲུག་ཁྲི་བརྒྱད་སྟོང་རྣམས་དང་ལྷན་ཅིག་ཏུ་འདོད་པའི་ཡོན་ཏན་ལྔ་པོ་རྣམས་ལ་རོལ་པ་དང་ལྡན་པ་སྟེ། ས་འདི་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཡང་ཚངས་པ་ཆེན་པོ་ཉིད་དུ་གྱུར་ནས་སྟོང་ དང་པོ་ལ་དབང་སྒྱུར་བའི་མངའ་བདག་ཐོབ་ནས་སེམས་ཅན་རྣམས་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་ཉེ་བར་བསྡུ་བའི་ཕྱིར་ཏེ།ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་སོགས་པའི་ཡོན་ཏན་ནི་བརྒྱའི་གནས་སུ་སྟོང་གསུམ་གྱི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་སྟོང་ཕྲག་བརྒྱའི་རྡུལ་ཕྲ་རབ་ཀྱི་གྲངས་ཀྱིས་གསུངས་པས་སོ། །ལེགས་པའི་བློ་གྲོས་ལ་བྱང་ཆུབ་ སེམས་དཔའ་འདོད་ན་ཡི་གེ་གཅིག་གི་སྐད་ཀྱིས་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཚིག་རབ་ཏུ་དབྱེ་བའི་སྐད་འབྱིན་པར་འགྱུར་རོ།།བ་སྤུའི་བུ་ག་རྣམས་ནས་འོད་ཀྱི་འོད་ཟེར་ནམ་མཁའ་ནས་བྱུང་བས་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་བརྒྱའི་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་རྣམས་གསལ་བར་བྱེད་དོ། །འདིར་འདི་ནི་མདོར་བསྡུས་པའི་ བསྟན་པ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པའོ།།འདི་ཡང་སྟོང་གཉིས་པའི་བདག་པོ་ཁྱབ་བདག་ཚངས་པ་ཆེན་པོར་གྱུར་ནས་སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སོགས་པའི་གདམས་ངག་རྣམས་ལ་སྟེ། བརྒྱའི་གནས་སུ་སྟོང་གསུམ་གྲངས་མེད་པའི་བརྒྱ་སྟོང་ཕྲག་བཅུའི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ ཁམས་ཀྱི་རྡུལ་ཕྲ་རབ་ཀྱི་གྲངས་ཀྱིས་སྟོན་པ་འདིའི་ཡོན་ཏན་རྣམས་ནི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་སོགས་པ་སྟོབས་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་འདི་བླ་ལྷག་པར་གྱུར་པ་སྟེ།དེ་ལ་བསམ་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་ཉོན་མོངས་པ་མངོན་དུ་རྒྱུ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ལྷག་པའི་བསམ་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་ནི་སའི་ཡེ་ཤེས་ཡོངས་ སུ་སྦྱངས་པའི་ཕྱིར་རོ།།གཟུགས་ཀྱི་སྟོབས་ཀྱིས་ནི་ཆོས་བརྗོད་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་སྟོབས་ཀྱིས་ནི་རྟག་པ་གཡོ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡང་དག་པར་འཕེལ་བའི་སྟོབས་ཀྱིས་ནི་མུ་མེད་པའི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་ཀྱི་སྤྱོད་པ་རྣམ་པར་ཕྱེ་བ་ལ་མཁས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དབང་གི་ སྟོབས་ཀྱིས་ནི་མངོན་པར་འདོད་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་ཐོབ་པའི་ཕྱིར་རོ།།སྤོབས་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་རབ་ཏུ་རྣམ་པར་འབྱེད་པ་ལ་མཁས་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྨོན་ལམ་གྱི་སྟོབས་ཀྱིས་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྤྱོད་པ་རྣམས་ཀྱི་སྦྱོར་བ་མི་གཏོང་ བའི་ཕྱིར་རོ།

以下是完整的中文直译：
如是我等导师菩萨为利益众生，以相应方便摄受众生故，于持誉及生主母等二万四千女众，各各化现自身与彼等欢娱。十地自在圣者法上亦与六万八千女众共同受用五欲功德。
于此地中，菩萨成为大梵天，得为初千世界之主宰，为摄受众生趣向波罗蜜多。其三昧等功德，以百倍三千大千世界微尘数宣说。
善慧菩萨若欲，以一字音能演说一切法之词句差别。毛孔中放光明，从虚空中显现百世界色等诸法。此为略说圆满教法。
复次，成为二千世界主宰大梵天已，为诸众生宣说波罗蜜多等教授。于百处以无量百千三千大千世界微尘数宣说此等功德，即三昧等力波罗蜜多更为殊胜。
以意乐力故无现行烦恼，以增上意乐力故圆满清净地智，以色力故无有言说，以三昧力故恒时不动，以正增长力故善巧分别无边世界行，以自在力故圆满一切所欲，以辩才力故善巧分别一切佛法，以愿力故不舍一切佛法行之加行。


།ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་ནི་བདག་ཉིད་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་ཀྱིས་ཡོངས་སུ་སྨིན་པ་དང་། སེམས་ཅན་ཡོངས་སུ་སྨིན་པའི་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་ཕན་པ་སྤྱོད་པ་ཡོངས་སུ་མི་གཏོང་བའི་ཕྱིར་རོ། །བྱམས་པ་ཆེན་པོའི་སྟོབས་ཀྱིས་ནི་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྐྱབས་སུ་ སྦྱོར་བ་རྗེས་སུ་མི་གཏོང་བའི་ཕྱིར་རོ།།སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོའི་སྟོབས་ཀྱིས་ནི་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྡུག་བསྔལ་སེལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཆོས་ཉིད་ཀྱི་སྟོབས་ཀྱིས་ནི་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་ཉིད་མངོན་སུམ་དུ་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པའི་ སྟོབས་ཀྱིས་ནི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་ཡེ་ཤེས་མངོན་དུ་གྱུར་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་པའི་སྟོབས་ནི་མདོ་སྡེར་བཤད་པའོ།

以下是完整的中文直译：
以波罗蜜多力故，不舍自身以佛法成熟及成熟众生之一切利益众生行。以大慈力故，不舍作为一切众生救护之加行。以大悲力故，为除一切众生苦。以法性力故，现证如幻等法性。以一切如来加持力故，现证一切种智。此等力如经中所说。


།ཆོས་ཀྱི་སྤྲིན་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་དབང་བསྐུར་བ་དང་ལྡན་པ་ཞེས་བྱ་བའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་མངོན་དུ་གྱུར་ལ་དེའི་རྗེས་ལ་འདི་ལྟར་སྟོང་ཕྲག་ བཅུའི་བར་གྱི་ཚད་ཙམ་གྱི་རིན་པོ་ཆེའི་པདྨ་ཆེན་པོ་འབྱུང་བར་འགྱུར་ཞིང་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་མཆོག་དང་ལྡན་པའི་རིན་པོ་ཆེའི་ཕྲས་སོ་སོར་སྤྲས་པས་ཇི་སྲིད་དུ་ཡོངས་སུ་གང་སྟེ་སྟོང་གསུམ་པ་བརྒྱ་སྟོང་ཕྲག་བཅུའི་རྡུལ་ཕྲ་རབ་དང་མཉམ་པའི་རིན་པོ་ཆེ་པདྨ་ཆེན པོས་ཡོངས་སུ་བསྐོར་བ་དེ་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྐུ་ཀུན་ཏུ་བཞུགས་ཏེ།དེ་དེའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་སོ་སོར་ཐོབ་ནས་པདྨ་དེ་ལ་བཞུགས་པ་ཀུན་ཏུ་མཐོང་བར་གྱུར་ནས་ཕྱོགས་བཅུའི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་ནས་འདུས་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱིས་བྱང་ཆུབ་སེམས་ དཔའ་དེ་ལ་ཡོངས་སུ་བསྐོར་ནས་ལྟ་བར་བྱེད་ཅིང་དེ་རྣམས་ཁོར་ཡུག་གི་པདྨ་རྣམས་ལ་འདུག་པར་འགྱུར་ཏེ།དེའི་ཚེ་ཡང་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་ཐམས་ཅད་ཀུན་ཏུ་གཡོ་བར་འགྱུར་ཞིང་། ངན་འགྲོ་ཐམས་ཅད་རབ་ཏུ་སྦྱངས་ནས་ཐམས་ཅད་སྐལ་བ་དང་བཅས་པར་སྤྱོད་པ་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ འདུས་པ་རྣམས་ཀྱིས་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ལྷ་དང་མིར་གྱུར་པ་ལ་ཡང་དག་པར་བརྗོད་པ་ཀུན་ཏུ་གསུངས་པས་སེམས་བདེ་བ་སྐྱེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ལ་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པའི་མཆོད་པ་དང་།བསྙེན་བཀུར་ལ་རབ་ཏུ་ཞུགས་པ་དང་། དེ་བཞིན་ གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་འཁོར་གྱི་དཀྱིལ་འཁོར་ལ་ཤེས་པར་བྱེད་པར་འགྱུར་ཞིང་།བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དེའི་ཡང་ལུས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཡན་ལག་ལས་འོད་ཟེར་རྣམ་པར་སྤྲོས་ནས། བགྲང་བ་ལས་ཤིན་ཏུ་འདས་པའི་ཕྱོགས་བཅུའི་ནམ་མཁའི་མཐའ་ཀླས་པའི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ འཁོར་གྱི་དཀྱིལ་འཁོར་རྣམས་སྣང་བར་བྱས་ནས་སྟེང་གི་བར་སྣང་ལ་འོད་ཟེར་ཆེན་པོའི་ཚོགས་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་དུ་བྱས་ནས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ལ་མཆོད་པ་དང་བསྙེན་བཀུར་བ་ལ་རབ་ཏུ་འཇུག་པར་བྱེད་དོ།།ཇི་སྲིད་དུ་ཕྱོགས་བཅུ་མ་ལུས་པའི་ཆོས་ཀྱི་ཁམས་ཀྱི་ཁོངས་སུ་ གཏོགས་པའི་མེ་ཏོག་ལ་སོགས་པ་དང་།གདུགས་དང་ན་བཟའ་དང་རིན་པོ་ཆེའི་རྒྱན་ལ་སོགས་པའི་བརྟགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་འཇིག་རྟེན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཡུལ་ལས་ཡང་དག་པར་འདས་པའི་སྣ་ཚོགས་པའི་བཀོད་པའི་རིན་པོ་ཆེ་ལ་སོགས་པའི་ཆར་གྱིས། རེ་རེ་བཞིན་གྱིས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་འཁོར་ གྱི་དཀྱིལ་འཁོར་ལ་སྤྲིན་བཞིན་དུ་རབ་ཏུ་འབབ་པར་བྱེད་དོ།

以下是完整的中文直译：
现证名为"法云中具一切智智灌顶菩萨"之三摩地，其后如是出现量等万数之大宝莲花，以具一切殊胜之宝饰分别庄严，遍满乃至三千大千世界百千万微尘数之大宝莲花所环绕，与其相应之菩萨身遍处安住。彼各自获得三摩地后，见其安住于莲花上，十方世界所集之菩萨众环绕瞻仰彼菩萨，彼等安住于周围莲花上。
尔时，一切世界普遍震动，清净一切恶趣后，具缘者行持时，集会菩萨众对一切世界天人宣说正语，生起安乐心，于一切圆满正觉佛作不可思议供养承事，并了知一切如来眷属坛城。
彼菩萨一切身分放光，照见超越数量之十方尽虚空际如来眷属坛城已，于上方虚空成大光聚坛城，于一切如来作供养承事。乃至十方无余法界所摄之花等、伞盖、衣服、宝饰等庄严，以超越一切世间境之种种庄严宝等雨，一一如云降注于如来眷属坛城。


།དེའི་རྗེས་ལ་དེ་རྣམས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་ཀྱི་ཞབས་ཀྱི་འོག་ཏུ་ནུབ་པར་གྱུར་ནས། དེར་ཡང་ཕྱོགས་བཅུའི་མཐས་གཏུགས་པའི་རབ་འབྱམ་གྱི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་ཀྱི་གྲངས་མེད་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཇི་སྙེད་པས་ས་ དགུ་པ་ལ་རབ་ཏུ་གནས་པ་རྣམས་འོངས་ནས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དེ་ལ་ཡང་དག་པར་མཆོད་པར་བྱས་ནས་ལྟ་བར་བྱེད་ཅིང་ཏིང་ངེ་འཛིན་སྟོང་ཕྲག་བཅུ་ལ་སྙོམས་པར་འཇུག་པར་འགྱུར་ལ།དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དེ་རྣམས་ཀྱི་སྨིན་མཚམས་ཀྱི་མཛོད་སྤུ་ནས་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཀྱི་མངོན་པར་ ཤེས་པ་དང་ལྡན་པ་ཞེས་བྱ་བའི་འོད་ཟེར་ལ་གྲངས་མེད་པའི་འོད་ཟེར་གྱིས་ཡོངས་སུ་བསྐོར་བ་རྣམས་ཀྱིས་ཕྱོགས་བཅུ་མུ་མེད་པའི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་རབ་འབྱམ་རྣམས་ཀུན་དུ་སྣང་བར་བྱེད་པའི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་རྣམ་པར་འཕྲུལ་པ་ཀུན་ཏུ་སྟོན་ཅིང་གྲངས་མེད་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ རྣམས་ཡང་དག་པར་བསྐུལ་ཞིང་འོངས་ནས།བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དེའི་ལུས་ཀྱི་མཆོག་དེ་ལ་སྣུན་པར་འགྱུར་ལ་དེའི་འཁོར་གྱི་འོད་ཟེར་ནི་འཁོར་གྱི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱི་དབུ་ལ་ནུབ་པར་གྱུར་ཏོ། །དེ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཡེ་ཤེས་ཆེན་པོས་མངོན་པར་དབང་བསྐུར་བ་ཞེས་བརྗོད་དོ། ། ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡུལ་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པ་ཞེས་བྱ་བའི་རྣམ་པར་ཐར་པའི་སྒོ་ཐོབ་པར་གྱུར་ཏོ།

以下是完整的中文直译：
其后，彼等没入诸如来足下。尔时，十方边际浩瀚世界无数安住第九地之菩萨前来，于彼菩萨作正供养瞻仰，入万三摩地等持。诸如来眉间白毫放出名为"具一切智通"之光明，为无数光明所环绕，普照十方无边浩瀚世界，显示如来神变，劝请无数菩萨前来，触及彼菩萨殊胜身，其眷属光明则没入眷属菩萨顶上。此即称为菩萨大智灌顶。获得名为"不可思议圆满佛境"之解脱门。


 །རང་གི་སྨོན་ལམ་གྱི་སྟོབས་བསྐྱེད་པས་དེའི་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་པའི་སྐུས་སྐད་ཅིག་མ་གཅིག་ལ་ཕྱོགས་བཅུའི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་གྲངས་མེད་པ་རྣམས་ཀྱི་རྡུལ་ཕྲ་རབ་ཇི་སྙེད་པ དེ་སྙེད་ཀྱི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་སུ་སྤྲོས་པའི་དགེ་བའི་བདུད་རྩིའི་རྒྱུན་རྣམས་ཀྱི་ཆར་གྱིས་བསམ་པ་ཇི་ལྟ་བར་སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་ཐོག་མ་མེད་པའི་དུས་ཅན་གྱི་མི་ཤེས་པ་ལས་ཀུན་དུ་བྱུང་བའི་ཉོན་མོངས་པའི་རྡུལ་ཀུན་འབར་བ་རྣམས་ཐམས་ཅད་ཞི་བར་བྱེད་པས་ས་འདི་ལ་ཆོས་ཀྱི་སྤྲིན་ཞེས་བརྗོད ལ།དེ་སྲིད་ཀྱི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་རྣམས་དང་དགའ་ལྡན་དུ་གནས་པ་ཉེ་བར་བཟུང་ནས་ཇི་སྲིད་དུ་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཆེན་པོའི་བར་གྱིས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་མཛད་པ་ལ་ལྷག་པར་གནས་ཏེ། གྲངས་མེད་པའི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་ཀྱི་རྡུལ་ཕྲ་རབ་ཀྱི་ཇི་སྙེད་པ་དེ་སྙེད་ཀྱི་ ལུས་དུ་མ་སྐད་ཅིག་མ་གཅིག་ལ་སྤྲུལ་པའི་ལུས་རེ་རེ་ལ་དེ་སྙེད་ཀྱི་ཕྱག་རྣམས་དང་།དེ་སྙེད་ཀྱི་དབུ་དང་དབུ་རེ་རེ་ཞིང་དེ་སྙེད་ཀྱི་ལྗགས་སྟོན་པར་བྱེད་ལ། ཕྱག་རེ་རེས་གང་གཱའི་ཀླུང་གི་བྱེ་མ་སྙེད་ཀྱི་མེ་ཏོག་རྣམས་ཐོགས་ཤིང་དེ་རྣམས་ཀྱིས་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་རྣམས་ ལ་གཏོར་བར་བྱེད་ཅིང་།དེ་བཞིན་དུ་བདུག་པ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་དང་། ཇི་སྙེད་ཀྱི་ན་བཟའ་དང་གདུགས་དང་རིན་པོ་ཆེ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱི་བཀོད་པས་སོ། །ལྗགས་དེ་རྣམས་ཀྱིས་སངས་རྒྱས་དེ་རྣམས་ཀྱི་བསྟོད་པ་གསུངས་ཤིང་སེམས་ཀྱི་སྐད་ཅིག་རེ་རེ་ལ་ཕྱོགས་བཅུར་སྤྲོས་ནས་སོང་བས་མངོན་པར་ བྱང་ཆུབ་པའི་བཀོད་པ་ནས་ཇི་སྲིད་དུ་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཆེན་པོའི་བར་གྱི་བཀོད་པ་བྱིན་གྱིས་བརླབས་ནས་ཇི་སྙེད་ཀྱི་ཞལ་གྱིས་ཕྱོགས་རེ་རེ་མཐའ་ཡས་མུ་མེད་པའི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་གཡོ་བར་བྱེད་པ་དང་།རི་རབ་ཆེན་པོ་ལ་སོགས་པའི་རི་དུ་མ་སྐྲ་ཉག་མས་བཅིངས་ནས་འཇིག་རྟེན་ གྱི་ཁམས་གཞལ་དུ་མེད་པར་འཕེན་པར་བྱེད་ཀྱང་སེམས་ཅན་དེ་རྣམས་ལ་སྐྲག་པར་བྱེད་པ་མེད་དོ།།དེ་ལྟར་དེ་ལ་སོགས་པའི་གྲངས་མེད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་འཕེལ་ཞིང་མངོན་པར་ཤེས་པས་རྣམ་པར་རོལ་པར་མངོན་པར་སྟོན་པར་བྱེད་དོ།

以下是完整的中文直译：
以自愿力增长，以其种种身相于一刹那间遍及十方无数世界微尘数之世界，降下善法甘露之雨，随众生意乐，息灭一切无始以来由无明所生烦恼尘垢，故此地称为法云地。摄持彼等世界及兜率天宫，乃至大般涅槃之间，殊胜安住一切如来事业。于一刹那间化现等同无数世界微尘数之多身，每一化身具等数之手臂、头颅，每一头颅具等数之舌。每一手持恒河沙数之花，散于诸佛世尊前，如是香等供品、衣服、伞盖、珍宝等庄严。以彼等舌赞叹诸佛，于一一心刹那遍及十方，加持从现证菩提庄严乃至大般涅槃之间诸庄严。以等数之面令无边无际世界震动，以发丝系缚须弥等诸山，掷向无量世界，然诸众生不生惊惧。如是显现增长无数等持及神通游戏。


 །དེ་སྐྱེ་བ་གཅིག་གིས་ཐོགས་པའི་གནས་གཙང་མའི་ལྷའི་ རྒྱལ་པོ་མངའ་བདག་ཏུ་ཡང་དེ་ཉིད་དུ་གྱུར་ནས་སེམས་ཅན་རྣམས་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་གདམས་ངག་རྣམས་ལ་བཀོད་པར་འདོད་པ་དེ་ལྟར་བརྩོན་འགྲུས་རྩོམ་པར་བྱེད།གང་གི་ཕྱིར་སྐད་ཅིག་མ་གཅིག་ལ་ཕྱོགས་བཅུར་བགྲང་བ་ལས་འདས་པའི་རྡུལ་ཕྲ་རབ་ཇི་སྙེད་པ་དེ་སྙེད་ཀྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་སོ་སོར་ཐོབ་ ཅིང་དེ་སྙེད་ཀྱི་སངས་རྒྱས་མཐོང་བར་འགྱུར་ཞིང་།དེ་རྣམས་ཀྱི་བྱིན་གྱི་རླབས་ཤེས་པར་འགྱུར་བ་དང་། དེ་སྙེད་ཀྱི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་གཡོ་བར་འགྱུར་ཞིང་ཀུན་ཏུ་སྣང་བར་བྱེད་པ་དང་དེ་སྙེད་ཀྱི་ཞིང་དུ་འགྲོ་ཞིང་དེ་སྙེད་ཀྱི་སེམས་ཅན་རྣམས་ཡོངས་སུ་སྨིན་པར་བྱེད་པ་དང་། དེ་སྙེད་ཀྱི་བསྐལ་ པར་གནས་ཤིང་སྔོན་གྱི་མཐའ་དང་ཕྱི་མའི་མཐའ་ཡང་འཇུག་པར་འགྱུར་ཞིང་དེ་སྙེད་ཀྱི་ཆོས་ཀྱི་སྒོ་རབ་ཏུ་རྣམ་པར་འབྱེད་པར་འགྱུར་ཞིང་དེ་སྙེད་ཀྱི་སྐུ་རྣམས་སྟོན་པར་མཛད་ཅིང་སྐུ་རེ་རེ་ལ་ཡང་དེ་སྙེད་ཀྱི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་འཁོར་དུ་མ་རྣམས་དང་།རང་གི་སྐུའི་བ་སྤུའི་བུ་ག་ནས་བགྲང་བ་ལས་འདས་པའི་ སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཏེ་རེ་རེ་ཞིང་གཞལ་དུ་མེད་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་འཁོར་རྣམས་དང་སྐད་ཅིག་རེ་རེ་ལ་གཞན་དང་གཞན་དུ་ཡང་སྟོན་པར་བྱེད་ལ།གདུལ་བར་བྱ་བ་ཉིད་བརྟགས་པ་ལ་ཀུན་ཏུ་སྤྱོད་པས་དེ་ལས་གཞན་པའི་ལྷ་དང་མི་ལ་སོགས་པའི་དབྱེ་བ་ཐ་དད་པའི་འགྲོ་བ་ལྔའི་འཁོར་བ་ རྣམས་ལ་ཐ་དད་པའི་བརྒྱ་བྱིན་དང་ཚངས་པ་དང་འཇིག་རྟེན་སྐྱོང་བ་ལ་སོགས་པ་ཉན་ཐོས་དང་རང་སངས་རྒྱས་དང་དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་གདུལ་བར་བྱ་བའི་སེམས་ཅན་རྣམས་འདུལ་བ་ཉིད་ལ་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པས་བརྒྱ་བྱིན་ལ་སོགས་པའི་གཟུགས་སུ་ཀུན་ཏུ་གནས་ནས་ཆོས་སྟོན་པར་བྱེད་དོ།

以下是完整的中文直译：
彼于一生即成为色究竟天之天王自在主，欲令诸众生安住波罗蜜多教诫，如是精进修行。于一刹那间获得等同十方无量微尘数之各别等持，得见等数诸佛，了知彼等加持，震动并照耀等数世界，前往等数刹土，令等数众生成熟，住于等数劫，通达前际后际，开显等数法门，示现等数身，每一身有等数菩萨眷属。从自身毛孔中，示现无量诸佛世尊，每一佛有无量菩萨眷属，于一一刹那示现种种不同。观察所化众生而行，于其余天人等五趣轮回众生中，以自然成就方式，现为帝释、梵天、护世等形相，为声闻、缘觉、如来所化众生宣说正法。


།དེ་ ལྟ་བུ་འདིའི་ཡོན་ཏན་མདོར་བསྡུས་ནས་བསྟན་པ་སྟེ།ཇི་སྐད་དུ་ཀྱེ་རྒྱལ་བའི་སྲས་རྣམས་དེ་ལྟ་བུ་ཉིད་ཀྱིས་དེ་བཞིན་དུ་རེ་ཞིག་ཆོས་ཀྱི་སྤྲིན་གྱིས་བསྐལ་པ་གྲངས་མེད་པར་བསྟན་པར་བྱས་ཀྱང་ཕྱོགས་གཅིག་ཙམ་བསྟན་པར་འགྱུར་ན། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ས་ལ་ལྟ་སྨོས་ཀྱང་ཅི་དགོས། དེ་ཡང་ཀྱེ་ རྒྱལ་བའི་སྲས་དག་གལ་ཏེ་ཕྱོགས་བཅུའི་ཕྱོགས་རེ་རེའི་ཕྱོགས་ཀྱི་མུ་མེད་པའི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་ཀྱི་རྡུལ་ཕྲ་རབ་དང་མཉམ་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་རྣམས་སུ་དེ་ལྟར་ས་ཐོབ་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་གང་བར་གྱུར་ཅིང་དེ་རྣམས་ཀྱིས་མུ་མེད་པའི་བསྐལ་པར་མངོན་པར་བསྒྲུབས་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས དཔའི་སྤྱོད་པས་མངོན་པར་བསྒྲུབས་པས་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ཡེ་ཤེས་ལ་གནས་པའི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ཡུལ་གྱི་སྐད་ཅིག་མ་གཅིག་ལ་ཇི་སྲིད་བསྐལ་པ་བྱེ་བ་ཁྲག་ཁྲིག་བརྒྱ་སྟོང་གི་ཆར་ཡང་གྲངས་སུ་བགྲང་བར་ཡང་ནས་ཇི་སྲིད་དུ་དཔེ་དང་རྒྱུར་ཡང་མི་བཟོད་དོ་ཞེས་གསུངས་སོ།

以下是完整的中文直译：
如是略说此等功德。如是说道："诸位佛子，即便以如是法云于无数劫中宣说，亦仅能说其一分，更何况如来地？复次，诸位佛子，假使十方每一方向无边世界微尘数等佛土中，皆充满如是获地菩萨，彼等于无边劫中所修行之菩萨行，于安住如来智慧之如来境界一刹那间，纵以百千亿万劫之分数计，乃至譬喻因由亦不能及。"


།དེ་ ཡང་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་རྣམས་ནི་ཀུན་དུ་འོད་ལ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་རྣམས་ཡོངས་སུ་དག་པ་མཐར་ཕྱིན་པར་གང་དེ་རྣམས་ཐམས་ཅད་དུ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པའི་ཕྱིར་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཡུལ་རྣམས་དང་དེ་ལ་ཅིག་ཤོས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་མཐའ་དག་དང་ལྡན་པའི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི ཆོས་ཀྱི་སྐུ་དང་ཐ་མི་དད་པ་གནས་པས་ཕྱོགས་བཅུའི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་སུ་གནས་པའི་མགོན་མེད་པའི་འགྲོ་བ་རྣམས་ལ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་སྣོད་ཇི་ལྟ་བ་ལ་རྒྱུན་མི་འཆད་པས་ནམ་མཁའ་ཇི་སྲིད་དུ་རབ་ཏུ་འཇུག་ཅིང་མགོན་དུ་གྱུར་ཏེ།སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་རྣམས་ཉིད་ཀྱིས་ སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་བདག་ཉིད་ཀྱི་བ་སྤུ་རེ་རེའི་བུ་ག་ནས་དཔེ་བྱད་དང་སྐྱེས་བུ་ཆེན་པོའི་མཚན་དང་སྟོབས་དང་མི་འཇིགས་པ་དང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་མ་འདྲེས་པ་ལ་སོགས་པའི་ཡོན་ཏན་གྱི་ཁྱད་པར་རྣམས་ཀྱིས་ཡོངས་སུ་བཅད པའི་མཐུ་རྣམས་མངོན་པར་འཛིན་པ་ནི་རང་གི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཡུལ་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པས་བསྐལ་པ་གྲངས་མེད་པར་ཚེ་བྱིན་གྱིས་བརླབས་ནས་དེ་ལྟར་མྱུར་བ་མྱུར་བར་ཕྲིན་ལས་གཞལ་མེད་པར་འགྱུར་བས།གལ་ཏེ་མངོན་པར་བརྗོད་ཀྱང་དེ་ལྟ་ན་ཡང་ཡོན་ཏན་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་མི་ནུས་ན། ས་བཅུ་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དང་སྔ་ནས་ཉན་ཐོས་དང་རང་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱི་ལྟར། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་མཐར་ཐུག་པ་ཤེས་པའམ། མངོན་པར་བརྗོད་པ་ལྟ་སྨོས་ཀྱང་ཅི་དགོས་པ་གང་འདི་རྣམས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ནི་བདག་ཅག་མ་རིག་པའི་རབ་རིབ་ཀྱི་མུན་པར་གྱུར་པ་ཇི་ལྟ་བ རྣམས་ཤིན་ཏུ་ལྐོག་ཏུ་འགྱུར་བས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ཡོན་ཏན་མངོན་པར་བརྗོད་པའི་སྐབས་སུ་ཇི་ལྟར་འགྱུར།དེ་ལྟ་ན་ཡང་འཕགས་པ་ཀླུ་སྒྲུབ་ལ་སོགས་པ་ལ་བརྟེན་ནས་ཐེ་ཚོམ་བཟློག་པས་བདག་ཅག་གིས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ ཀྱི་མཐུའི་ཡོན་ཏན་ཕྱོགས་གཅིག་གི་ཞད་ཙམ་མངོན་པར་བརྗོད་ཀྱང་།བྱིས་པ་རྣམས་ནི་རང་བཞིན་ཡོན་ཏན་གྱིས་དབུལ་ཞིང་མོས་པས་བཅོམ་པས་ཐོས་ཀྱང་དེ་ལྟ་བུའི་ཡོན་ཏན་ཀུན་ཏུ་འཕེལ་བ་ལ་བློས་མ་མོས་ལ་དེའི་ཆོས་ལ་མཁས་པ་རྣམས་ཀྱིས་ནི་ཡང་རྐང་དང་དཔྱི་ལ་ཞེས་པ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ མ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དང་དེའི་ངོ་བོ་རྣམས་དང་དེའི་རྒྱུའི་ངོ་བོ་དང་དེ་གཉི་གའི་མངོན་པར་བརྗོད་པ་པོ་ལ་མངོན་པར་རབ་ཏུ་བརྟེན་པར་འགྱུར་རོ།

以下是完整的中文直译：
复次，世尊之功德于普光中一切种类皆究竟清净，为令彼等一切圆满故，不可思议智慧境界及与彼相对应之一切功德，与如来法身无别而住，于十方世界所住无怙众生，随其根器相续不断，乃至虚空际而趣入为怙主。彼等诸佛世尊以佛世尊般若波罗蜜多自性，于一一毛孔中，皆摄持相好、大士相、力、无畏及佛不共法等功德差别所划定之威力，此乃自智慧境界不可思议，于无数劫中加持寿命，如是迅速行持无量事业。纵然宣说，如是亦不能穷尽功德圆满，更何况如十地菩萨及先前声闻缘觉等知晓或宣说佛陀究竟功德？此等相状于我等无明翳障黑暗者极为隐蔽，于如来功德宣说时如何能为？然依圣龙树等遣除疑惑，我等略说如来自性般若波罗蜜多自性威力功德一分。凡夫本性贫乏功德且为信解所摧，虽闻如是功德增长亦不信解，于其法善巧者则于足与髀，即依止宣说世尊般若波罗蜜多及其自性、其因自性及彼二者。


།དེ་ལ་ཕན་པ་ནི་དེས་དད་པ་ཙམ་དང་ཡང་མངོན་པར་རབ་ཏུ་ལྡན་ན་མ་ངེས་པའི་རྣམ་པར་སྨིན་པ་རྣམས་ཀྱི་སྡིག་པ་རྣམས་ཀྱི་ཕུང་པོ་མྱོང་བར་མི་འགྱུར་ ཞིང་ལྷ་རྣམས་དང་མི་རྣམས་ཀྱི་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་རྗེས་སུ་མྱོང་བར་གྱུར་ནས་དེའི་རྗེས་ལ་དངོས་པོ་དང་དངོས་པོ་མེད་པ་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པའི་རྩ་བ་ཅན་གྱི་ཕྱིར་མ་ལུས་པའི་ཉོན་མོངས་པ་དང་ལས་དང་སྐྱེ་བའི་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པའི་ཚོགས་རབ་ཏུ་འབྱུང་བའི་དེའི་གཉེན་པོར་གྱུར་པ་གཅིག་པ་ཉིད་ཀྱིས ལེགས་པའི་གྲོང་ཁྱེར་དུ་རབ་ཏུ་འཇུག་ཅིང་གནས་པར་བྱེད་པ་ཇི་སྐད་དུ་བཤད་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་སྒོམ་པར་བྱེད་པ་འདི་ཉིད་དུ་དོན་དུ་གཉེར་བ་རྣམས་ཀྱིས་རིང་དུ་སྤང་བར་བྱས་པ་ནི་མ་ལུས་པའི་ལམ་ངན་པ་ལ་དཀའ་བའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ལ་དགའ་བའོ།།དེ་ལྟར་ལུང་དང་རིགས་པ་རྣམས་ ཀྱི་སྒྲོན་མས་གསལ་བར་བྱས་པ་ནི་གང་ཞིག་བདག་ཉིད་ཆེན་པོ་རྣམས་ཀྱིས་གསལ་བར་བྱས་པའི་ཕྱིར་དང་།མ་ལུས་པའི་སྐྱེ་བོ་རྣམས་ཀྱི་དེད་དཔོན་དཔའ་བོ་རྣམས་གཤེགས་ཤིང་རྗེས་སུ་གཤེགས་པའི་ཕྱིར། དེ་ཉིད་བདག་ཉིད་ཀྱིས་ངེས་པར་སྟོན་པར་འདོད་པ་རྣམས་ཀྱིས་བློ་དམ་པ་མཁས་པ་ལས་ངེས་ པར་བྱས་པའི་བཅོམ་ལྡན་འདས་མའི་གནད་ཀྱི་ཟླ་བའི་འོད་ལ་ཐོས་པ་དང་བསམ་པ་དག་ལ་མཆོག་ཏུ་གུས་པའི་གནས་སུ་བྱས་ནས་གུས་པ་དང་བཅས་པ་ཡུན་རིང་པོར་མ་བྲལ་ཞིང་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་བསྒོམ་པས་ཚོགས་ལ་སོགས་པའི་ས་ནོན་ནས་རིམ་གྱིས་བླ་ན་མེད་པའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཕ་རོལ ཏུ་སོན་ནས་ཀུན་དུ་གནས་པར་འགྱུར་རོ།།བཅོམ་ལྡན་འདས་མའི་རྫོགས་པ་གསལ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་སྡུད་པར་བྱེད་པ་པོས་སྨྲས་པ་ནི། དེ་སྐད་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། དེ་སྐད་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་མདོ་སྡེ་རིན་པོ་ཆེ་གསུངས་པ་དང་ལྡན་པ་སྟེ། སྟོན་པ་པོས་བླ་ན་མེད་པའི་ཆོས་བསྟན་ པས་དགའ་བར་གྱུར་ནས་ཉན་པ་པོས་ཀྱང་གསུངས་པ་ལ་མངོན་པར་བསྟོད་པའོ།།འཇིག་རྟེན་ནི་ཚོགས་ཏེ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ལ་སོགས་པ་དང་ལྷ་ལ་སོགས་པ་དང་བཅས་པ་ནི་འཇིག་རྟེན་ཞེས་པའོ། །ཡོངས་སུ་གཏད་པའི་མངོན་པར་བརྗོད་པའི་ལེའུ་འོ། །འཕགས་པ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ ཕྱིན་པ་བརྒྱད་སྟོང་པའི་འགྲེལ་པ་གནད་ཀྱི་ཟླ་བའི་འོད་ཅེས་བྱ་བ་པཎྜི་ཏ་ཆེན་པོ་འཇིགས་མེད་འབྱུང་གནས་སྦས་པས་མཛད་པ་ལས་ཡོངས་སུ་གཏད་པའི་ལེའུ་སྟེ་སུམ་ཅུ་རྩ་གཉིས་པའོ།

以下是完整的中文直译：
于此利益者，若仅具信心，则不定业异熟诸罪之蕴不受，而得享受人天圆满，其后为对治执著有无根本之一切烦恼、业及生之遍染聚生起，以一性趣入善城而住，如所说修习般若波罗蜜多，于此求义者远离一切恶道艰难分别爱乐。如是以教理灯明所明显者，以诸大士明显故，及一切众生之商主勇士趣入随行故。欲决定宣说彼性者，当依殊胜智者决定之般若要义月光，以闻思为最敬之处，长时不离恭敬，以修般若波罗蜜多，渐次证得资粮等地，次第到达无上菩提彼岸而普遍安住。
为明显宣说般若圆满，结集者说："如是"等。"如是"即与宣说般若波罗蜜多宝经相应。说者以宣说无上法而生欢喜，闻者亦赞叹所说。世间即众会，与菩萨等及天等俱，谓之世间。
此为付嘱品。
《八千颂般若波罗蜜多释·要义月光论》，大班智达无畏生藏所造，付嘱品第三十二。


། །།རིན་ཆེན་ཕུང་པོར་སྐྱེ་བོ་ཕལ་ཆེན་རིན་ཆེན་རྙེད་པར་འགྱུར་མིན་ཞིང་། །མ་རྟོགས་བརྒྱུས་ནས་ཇི ལྟར་ཡང་ནི་རིན་ཆེན་བློ་ཡིས་མཁའ་ལ་སྒྲོགས།།ནང་གནས་ཡོན་ཏན་རིན་ཆེན་རང་བཞིན་འདི་ནི་བདག་གིས་ཀུན་འབྱིན་པའི། །ཕྲག་དོག་མེད་པ་དེ་ཡིས་རྟག་ཏུ་མཁས་རྣམས་བརྒྱན་པར་གྱིས། །སྟོང་ཉིད་ཐུབ་པས་རྒྱས་བཏབ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ཡི། །མཚོན་བྱའི་གནས་ཀྱི་ལམ་ལྡན་མུན་པ་ དང་བྲལ་བ།།འཕགས་པའི་གསུང་གི་ཉི་མའི་འོད་ཟེར་དང་། །ལྡན་ཀྱང་མི་འབྲལ་རྣམས་ཀྱིས་མཐོང་མ་ཡིན། །ཡུམ་གྱི་རབ་འདོད་ཆེ་མཆོག་གསལ་བར་བསྒྲགས་པ་ལས་ཐོབ་པའི། །བསོད་ནམས་རྣམས་ཀྱིས་དེ་ལམ་འབྲས་བུ་འགྲོ་བས་བགྲོད་འགྱུར་ཕྱིར། །བདག་ གིས་དཔག་མེད་ཡུམ་གྱི་ཡོན་ཏན་རབ་ཏུ་གསལ་བྱས་པའི།།འཚོ་བའི་རྒྱགས་བྱིན་སྒྲིབ་མེད་ཕུན་སུམ་ཚོགས་གྱུར་ཅིག་།བདེ་གཤེགས་གསུང་དང་བླ་མ་བསྙེན་བཀུར་ནས་ནི་ཡང་དག་པའི། །འགྲེལ་པ་བྱེད་པ་འཇིགས་མེད་ཀྱིས་ནི་སྙིང་རྗེས་བྱས་པ་འདི། །ཕྱོགས་རྣམས་མ་ལུས་མི་མཐུན་ ཕྱོགས་ལས་རྒྱལ་ནས་ཇི་སྲིད་དུ།།འགྲོ་བ་ཐུབ་པའི་སྐུ་གསུང་ཐུགས་ཀྱིས་སྤྲོ་བའི་བར་དུ་གསལ་གྱུར་ཅིག་།འཕགས་པ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་བརྒྱད་སྟོང་པའི་འགྲེལ་བ་པཎྜི་ཏ་ཆེན་པོ་འཇིགས་མེད་འབྱུང་གནས་སྦས་པས་མཛད་པའི་གནད་ཀྱི་ཟླ་བའི་འོད་ཅེས་བྱ་བ་རྫོགས་སོ།

以下是完整的中文直译：
众多凡夫于珍宝蕴中不得珍宝，
未解而行却以智慧于空中宣说珍宝。
内住功德珍宝自性，我悉发露，
无有嫉妒，愿常以此庄严诸智者。
空性佛陀印持圆满，
具标所依道离暗冥，
虽具圣言日光光芒，
不离者等亦未得见。
由宣说般若最胜大愿所获，
以诸福德为众趣行彼道果，
我以明显无量般若功德故，
愿成无障圆满生计资粮。
依善逝语及承侍上师，
无畏造此真实之释论，
愿胜一切方所对品已，
乃至众生喜佛身语意。
《八千颂般若波罗蜜多释·要义月光论》，大班智达无畏生藏所造圆满。




